VOAL

VOAL

Rrugët që vrasin: Shqipëria 49% më shumë fatalitete se norma e BE nga aksidentet rrugore

November 24, 2022
blank

Komentet

blank

PAVARËSIA KOMBËTARE („Bota e re“, Prishtinë, 28.XI.1968) Nga IBRAHIM RUGOVA

Gjithmonë e kemi ndier në veten tonë këtë Ditë të bardhë, kemi jetuar me të, me gjakun e saj të kuq, që qe i ndydhur fort ndër zemrat tona, si në zemrën e Plakut mjekerbardhë që e zbardhëlloi më 1912. O, po si të mos e ndjejmë këtë Ditë që është njëra ndër ditët më të bardha, ndër ditët më të kuqe të historisë sonë të vrullshme plot e përplot shtrëngata e pak më pak me bardhësi të këndshme. Edhe në këtë tokë të lavdishme janë djegur shpirtrat për liri dhe pavarësi, ende digjen dhe prore do të digjen, gjersa të ndrisë ajo drita flakëruese madhështore, që ngre peshë gjakun e nje trungu në çdo stinë të kohës.

Zinë e lëngatës së një populli e ndiejnë më së miri dhe më së shumti bijtë më të mirë të tij. Ata shkrumohen sa s’ka më. Mundohen që ta zhdukin atë dhe të sjellin fatbardhësisnë e ëndërruar.Të ngrenë tempullin e lirisë në mesin e Atdheut – vendit të shenjtë, vendit që është simbol i njeriut në mbarë jetën dhe lavdinë. Ata bëjnë çdo gjë.Digjen si qiriri. E me atë dritë që del nga trungu i tyre i djegur shëndrisin tokën e rituar me gjak ndër shekuj. Shumë ka pasur gjaku ynë kësi bijsh, të ndershëm, madhështorë dhe burrërorë. Vargu i tyre ndër faqet e së kaluarës sonë është i gjatë sa të gjithë ne. Më i gjatë është vargu i lavdive dhe trimërive të tyre të paskajshme.

Viti 1912. Zgjedha otomane zë të hiqet. Këtë e bëjnë ata që me shekuj ndjejnë peshën e saj, peshën e saj të ndyrë shkombëtarizuese, vëllavrasëse dhe copëtuese. Edhe toka e mëmëdheut është e zgjuar. S’duron më këmbën e ndyrë poshtëruese që fikte njomësinë pa lindur fare.Bota dëgjon për këtë. Ballkani ushton. Trimat ende në të gjitha anët. Kudo dëgjohet kushtrimi: pavarësi dhe liri kombëtare. Zemrat e ndryra nxjerrin zërin më të fuqishëm. Kulçedra anadollake iku njëherë e përgjithmonë pas pesë shekujsh. Gjithkush e priti lirinë dhe qetësinë. Të jetojë me shpirt të vet në trungun e vet,meqë e dinin fare mirë se ç’është kjo, ç’sjell për ringjalljen e një gjaku të vjetër që me mija e mija vite rrodhi nëpër damarët e Ballkanit të lavdishëm. Ikën anadollakët.

Mirë e hetuan këtë ata që ishin mësuar me harbutëritë e kësaj dore. Nuk pritën. U ranë grusht hundëve. I plandosën për tokë dhe simbolin e gjakut tonë – Flamurin e ruajtur me shekuj në gji e çdo vend të tokës së dashur e ngritën lart. E ngritën atë ditë vjeshte. Atë ditë të bardhë e të artë. Në kalendarin e historisë kombëtare hyri ajo ditë. U shënua: 28 Nëntor1912. U shënua edhe emri i atij që e ngriti: – Ismail Qemali. U shënua edhe vendi: – Vlora legjendare. Vatra e kuqe e Arbërit që qe i zënë për atë truall si rrapat shekullorë buzë Adriatikut. U habit Ballkani. U habit Evropa. U habitën të gjithë, kur pas pesë shekujsh, nga epoka e Skënderbeut në qiellin shqiptar u ngrit simboli i gjakut – Flamuri.

Mirë që u mashtruan të gjithë.Mirë që nuk kujtuan se nuk kemi asgjë, se kulçedra e Anadollit na gëlltiti ç’patëm. Po ajo mori shumëçka, gati na zhbiu, por s’mundi të na marrë atë më të vlefshmen, më madhështoren – fuqinë, trimërinë që i çoi në këmbë prore shpirtrat tanë të djegur për tokën e stërgjyshërve. E shpurëm më tej dhe do ta shpiem gjersa të gjallërojmë mbi tokën tonë të dashur.

I pari që e shpuri në vend porosinë e stërgjyshërve, ai që e ngriti atë që e mbanin lart ndër duar dhe mbi koka e që marshonin përpara me të, qe njëri ndër bijtë më të mirënjohur të kombit tonë – Ismail Qemali, Plaku mjekërbardhë. E ngriti Ai, e mbajtëm ne dhe do ta mbajmë ngaherë dhe do të ecim përpara në histori.

E mbajtëm në zemra, në shpirt. E kemi edhe në dorë. Duam që ta kemi kudo me të vërtetë simbol gjaku, lirie e pavarësie që na shpie më tepër dhe më me hov ndër fitore të reja dhe ngaherë të fitojmë.

(„Bota e re“, Prishtinë, 28.XI.1986)
E përgatiti:Faruk Tasholli

blank

NATO uron Shqipërinë në 110-vjetorin e Pavarësisë: Bashkohemi në festën e aleatit tonë

NATO ka uruar ditën e sotme shtetin shqiptar në kuadër të Ditës së Pavarësisë mme anë të një postimi në llogarinë e tyre në Twitter.

Në postimin e tyre NATO bën thirrje për bashkimin në festën e Ditës së Pavarësisë së aleates së aleancës, Shqipërisë.

“Retweet për t’u bashkuar me ne për të festuar Aleatin tonë Shqipëri në #Ditën e Pavarësisë së tyre”, shkroi llogaria zyrtare e NATO-s në Twitter.bw

blank

Hohmann: Në rrugën drejt BE-së, jemi plotësisht të përkushtuar ta mbështesim Shqipërinë!

Ambasadorja e BE-së në Tiranë, Christiane Hohmann i ka drejtuar një mesazh sot, popullit shqiptar me ratsin e festës së tij kombëtare.

“Gëzuar Ditën e Pavarësisë Shqipëri! – shkroi Hohman në Fb. – Tani që Shqipëria ka hyrë në një fazë vendimtare në rrugën drejt Bashkimit Evropian, ne jemi plotësisht të përkushtuar të mbështesim vendin për ta bërë realitet ëndrrën e qytetarëve të saj”, premtoi ambasadorja e BE-së. Po ashtu, ambasadorja publikoi edhe këto dy foto si mesazh.

Edhe dy ditë më parë, znj. Hohmann iu drejtua me një mesazh solidariteti dhe mbështetje, popullit shqiptar, pikërisht në ditën kur u mbushën tre vjet nga tragjedia e tërmetit të 26 nëntorit 2019.

syri.net

blank

VIDEO- Alpinistët valëvisin flamurin e Shqipërisë dhe të Kosovës nga maja e lartë me borë

Alpinistët shqiptarë nga Kosova kanë organizuar një spektakël të vërtetë me rastin e 28 Nëntorit, për të bërë krenar çdo shqiptar kudo që ndodhet nëpër botë. Alpinistet Nexhat Palushi, Fadil Sahiti dhe Astrit Krasniqi janë ngjitur në majën e Bistrës me lartësi 2 651 metra dhe temperaturë -10 C.

Astrit Krasniqi që ka publikuar fotot dhe videot, shkruan: ”Faleminderit për shokët, profesor Fadil Sahiti dhe Nexhat Palushi që e organizuan, e bënë madhështor dhe shumë mbresëlënës këtë aktivitet.” syri.net

blank

Blinken uron Shqipërinë për 110-vjetorin e Pavarësisë: Mbetemi të përkushtuar për t’ju mbështetur në rrugën tuaj transatlantike

Sekretari amerikan i shtetit Antony Blinken ka uruar Shqipërinë me rastin e 110-vjetorit të Pavarësisë.

Blinken shprehet në mesazhin e tij të publikuar në faqen e Departamentit Amerikan të Shtetit se “mbetemi të përkushtuar për t’ju mbështetur në rrugën tuaj transatlantike”.

MESAZHI I PLOTË
Në emër të Shteteve të Bashkuara të Amerikës, kam nderin të uroj popullin e Shqipërisë për 110-vjetorin e Pavarësisë. Shtetet e Bashkuara janë gjithashtu krenare që festojnë 100-vjetorin e marrëdhënieve diplomatike SHBA-Shqipëri dhe partneritetin e gjerë e të fortë që kemi ndërtuar së bashku.

Shtetet e Bashkuara kanë qenë të nderuara të punojnë së bashku me Shqipërinë në Këshillin e Sigurimit të Kombeve të Bashkuara, ndërsa ju vazhdoni të jepni kontribute të fuqishme në skenën globale. Shqipëria ka treguar lidership dhe guxim duke mbështetur Ukrainën dhe duke ndriçuar veprimet e aktorëve keqdashës në Evropë dhe në mbarë botën. Kontributet e çmuara të Shqipërisë si një aleate e NATO-s ndihmojnë në mbajtjen e Aleancës të fortë, të përgatitur dhe të vendosur. Shtetet e Bashkuara falënderojnë gjithashtu Shqipërinë për partneritetin dhe mbështetjen e saj në zhvendosjen e afganëve.

Ne e përgëzojmë Shqipërinë për arritjen e fillimit të negociatave të anëtarësimit në BE në korrik dhe mbetemi të përkushtuar për t’ju mbështetur në rrugën tuaj transatlantike. Së bashku, ne po punojmë për të luftuar korrupsionin dhe krimin e organizuar, për të siguruar energji duke avancuar axhendën tonë të përbashkët të klimës për Evropën dhe për të forcuar mbrojtjen kibernetike.

Ndërsa nisim shekullin e ardhshëm të marrëdhënieve tona, ne jemi krenarë që qëndrojmë krah për krah me popullin shqiptar.bw

blank

Festa e flamurit- “Google” vishet kuqezi, dhurata për 110-vjetorin e shtetit shqiptar: Gëzuar Ditën e Pavarësisë, Shqipëri!

“Google” i ka bërë një dhuratë Shqipërisë me rastin e 110-vjetorit të Pavarësisë, festën e flamurit.

Në faqe kryesore është vendosur në gift flamuri kuqezi në një sfond qielli dhe teksa hyn ka dhe një shpjegim për ditën e Pavarësisë.

“Sot Doodle feston Ditën e Pavarësisë së Shqipërisë ose Dita e Pavarësisë në shqip. Në këtë ditë të vitit 1912, kongresi shqiptar u mblodh në qytetin e Vlorës dhe votoi për shpalljen e pavarësisë nga sundimi osman.

Festimet nisin në kryeqytetin e Tiranës ku Presidenti dhe Kryeministri marrin pjesë në ceremoninë e ngritjes së flamurit. I paraqitur në veprën e sotme artistike, flamuri kombëtar i Shqipërisë përmban një sfond të kuq me një shqiponjë të zezë me dy koka në qendër. Flamuri u valëvit për herë të parë në këtë ditë në vitin 1912. Në ditën e Pavarësisë, ai mbulon ballkone, dritare, madje edhe njerëz si një simbol i krenarisë kombëtare.

Qyteti i Vlorës është gjithashtu një destinacion i preferuar. Shqiptarët vizitojnë Monumentin e lartë të Pavarësisë në Sheshin e Flamurit për të nderuar ata që luftuan për liri. I ndërtuar nga skulptorët e njohur kombëtarë Muntaz Dhrami dhe Kristaq Rama, monumenti përshkruan liderët e famshëm të lëvizjes për pavarësinë shqiptare.
Gëzuar Ditën e Pavarësisë, Shqipëri!”, është mesazhi në google.

 

Kjo nuk është hera e parë që google vishet me ngjyrat e flamurit shqiptar.bw

blank

VOAL: Gëzuar 28 Nëntorin! Gëzuar 110 vjetorin e Pavarësisë sonë Kombëtare!

VOAL – Gëzuar 28 Nëntorin! Gëzuar 110 vjetorin e Pavarësisë sonë Kombëtare! Ky 28 Nëntor 2022, 110 vjet pas 28 Nëntorit të Ismail Qemalit, Luigj Gurakuqit dhe Isa Boletinit, na gjen ne shqiptarëve në përballje me sfida të njohura dhe të panjohura, nga më të mëdhatë në historinë e kombit tonë, na gjen të tronditur nga humbjet njerëzore të shkaktuara nga pandemia, nga tëhuajtjet dhe vetmia që e shoqërojnë atë, të sfilitur nga qeverisjet e papërgjegjshme, nga skandalet e panumërta, nga korrupsionit dhe nga gangrenat e tjera gjithnjë e më kronike në jetën e kombit tonë dhe të shoqërisë sonë, na gjen në një situatë kur lufta e Ukrainës ka errësuar perspektivat në horizont dhe e ka bërë rajonin tonë dhe hapësirën tonë më të rrezikuar se kurrë. Kjo ditë e shenjtë na e kujton se ne jemi vëllezër në gjak, në zemër, në shpirt, në flamur, jemi vëllezër që na bashkon fati historik, fati aktual dhe fati i së ardhmes në mënyrë të pandarë!

28 Nëntori, Dita e Flamurit, është një ditë e veçantë për shqiptarët në mbarë botën, sepse në këtë datë të vitit 1912 u shpall Pavarësia e Shqipërisë nga Ismail Qemaili në Vlorë.

Si çdo komb, edhe ne kemi kremten tonë kombëtare. Bile mund të themi se Dita Jonë e Madhe – 28 Nëntori, është diçka më shumë se një kremte kombëtare, «DITA E SHENJTË ARBËRORE». 28 Nëntori i parë arbëror ishte ai i vitit 1443, kur Kryeheroi Ynë, Gjergj Kastrioti – Skënderbeu, e ngriti për herë të parë në historinë e këtij kombi Flamurin me Shqiponjën Dykrenare dhe me yllin gjashtëcepësh në mes dy krenash, në Kalanë e Krujës, ku valoi plot 25 vjet. Gjergji, deri në vdekje luftoi me atë flamur në dorë dhe kurrë nuk diti për humbje. Ai flamur valoi i pamposhtur në Kalanë e Krujës dhe në kulla e kala të tjera arbërore, për 25 vjet, sa Kryeheroi Ynë udhëhoqi popullin dhe Shqipërinë.

Pas vdekjes së Tij (më 1468), pushtuesit otomanë depërtuan në të gjitha trojet arbërore dhe ia ndaluan valimin flamurit tonë. U dashtën edhe 444 vite pritje e vuajtje, tmerr e robëri nën atë pushtues, si dhe shumë ekzode e zbrazje masive të trojeve tona nga qeniet arbërore, derisa rifilloi sërisht valimi i Flamurit të Arbërit. T’i kemi parasysh arbëreshët, që ikën përterj detit, ose në veri (në Dalmaci), me qëndresën e tyre stoike dhe me ruajtjen fanatike të gjuhës, traditave dhe kulturës së të parëve. Qindra mijëra shqiptarë, duke mos mundur ta durojnë terrorin e pushtuesve, kishin ikur në shumë vende të botës – deri në Amerikë, Afrikë, Azi e deri në Australi.

Edhepse të mërguar, qeniet arbërore nuk ndejtën kurrë duarkryq, por gjithherë, në mënyra të ndryshme ishin të vënë në shërbim të kombit dhe të atdheut të braktisur nga dhuna e pushtuesve. Sidomos vlen të përmendet gjysma e parë e shekullit XIX, kur figurat e ndritura të kombit themeluan një lëvizje mbarëkombëtare, për të mbajtur gjallë shpirtin arbëror dhe për ta ndihmuar lirimin e atdheut nga pushtuesit. Kjo lëvizje, në historinë tonë, u regjistrua me germa ari dhe u quajt: Rilindja Kombëtare Shqiptare. Ndër rilindasit e parë duhet veçuar: Vëllezërit Frashëri, Jeronim De Radën, Jani Vreton dhe shumë të tjerë.

Në kohën kur gërshetimi joparimor i interesave ishte shtrirë në mbarë hapësirat ballkanike e më së rëndi rëndonte supet e popullit tonë, liderët e kombit filluan artikulimin e zëshëm të aspiratave të ligjshme kombëtare, për liri dhe pavarësi. Nën trysninë e fuqive të mëdha të kohës, në Kongresin e Berlinit të vitit 1878, Perandoria Osmane u detyrua t’ua njohë autonominë disa vendeve fqinje, si: Serbisë, Greqisë, Bullgarisë dhe Malit të Zi, gjë që nuk ndodhi edhe me Shqipërinë, që në vorbullën e interesave dhe të marrëveshjeve ruso-turke, mbeti ende nën kthetrat otomane.

Të ndaluar të marrin pjesë në Kongresin e Berlinit dhe të indinjuar thellë nga pazarllëqet që u bënë për copëtimin e tokave tona, krerët shqiptarë, të udhëhequr nga Abdyl Frashëri, Haxhi Ymer Prizreni, Pashko Vasa e të tjerë, më 10 Qershor 1978, në Prizren mbajtën Kuvendin Mbarëkombëtar dhe themeluan Lidhjen Shqiptare të Prizrenit, duke shpallur kështu autonominë e Shqipërisë. U bë edhe një kabinet qeveritar dhe u organizua një administratë mbarëkombëtare, mirëpo Turqia – e tërbuar nga ky akt i shqiptarëve, me “bekimin” dhe heshtjen edhe të fuqive të mëdha të kohës, me një fushatë shumë të egër ushtarake dhe me terror, pas tre vjetësh – më 1881 e shuajti Lidhjen e Prizrenit dhe autonominë shqiptare.

Shqiptarët nuk janë dorëzuar kurrë. Ata gjithmonë e luftonin pushtuesin dhe e forconin Lëvizjen Çlirimtare Kombëtare – me pushkë e me penë. Në vitin 1899, nën drejtimin e Haxhi Zekës, u mbajt në Pejë edhe nhjë kuvend i madh mbarëkombëtar, që historia e njeh si Lidhja e Dytë e Prizrenit. Në fillim të shekullit XX, Perandoria Osmane që shtrihej në tri kontinente (Azi, Europë dhe Afrikë) dhe e ndarë në 33 vilajete, katër nga të cilat ishin shqiptare, nga sulmet që nga të gjitha anët i bënin popujt liridashës, ishte dobësuar dukshëm. Njëri nga Vilajetet shqiptare ishte Vilajeti i Kosovës, me kryeqytet Shkupin, që përfshinte territoret e Dardanisë së dikurshme.

Luftërat çlirimtare, që plasën në të gjitha viset e pushtuara, i dhanë një goditje të rëndë “të sëmurit nga Bosfori”. Si pjellë e konçesioneve, që kishte fituar Serbia në Kongresin e Berlinit, në vorbullën e interesave, me marrëveshjen e fshehtë ruso-turke, kombit tonë i ishte imponuar edhe fronti verior, sepse shumë troje tona u pushtuan nga Serbia, që me sulme barbare deri në gjenocid i kishte detyruar të shpërngulen shumë shqiptarë nga trojet e tyre, që si rezultat pati spastrimin e mbi 700 vendbanimeve të Krahinës së Toplicës nga fara arbërore.

Në vitin 1908, e dobësuar shumë nga sulmet që i vinin nga të katër anët, Perandoria Osmane u detyrua të bëjë reforma dhe të lëshojë pe në shumëçka, në vendet e pushtuara. Xhonturqit, edhe nën trysninë e fuqive të mëdha të kohës, me këto reforma u kishin njohur disa të drejta popujve të pushtuar, përfshirë edhe shkollimin në gjuhën e tyre amtare dhe shprehjen e identitetit kulturor. Në nëntor të vitit 1908, nën drejtimin e At Gjergj Fishtës, në Manastir u mbajt Kongresi i Alfabetit, ku u njësua alfabeti i gjuhës shqipe. Në të gjitha viset shqiptare filloi organizimi i shkollave kombëtare.

Në vitin 1909, kur u organizua kryengritja e madhe e popullit arab kundër Turqisë, kur shpërthej edhe lufta e madhe italo-turke në Tripoli dhe kur plasën luftërat ballkanike, krerët e kombit filluan ta mobilizojnë edhe popullin tonë. Në pranverën e vitit 1910, Idriz Nikollë Seferi, bashkë me Dom Mikel Tarabulluzin, në zyrën famullitare në Stubëll të Karadakut, kishin hartuar planin e Luftës së Kaçanikut. Trimat e ardhur nga viset e Karadakut dhe të Moravës, nën udhëheqjen e Idriz Seferit dhe ata të ardhur nga Carraleva dhe nga viset tjera të Kosovës, nën udhëheqjen e Isë Boletinit, ishin bashkuar në Stagovë, prej nga futen në Grykën e Kaçanikut dhe i dërmojnë taborret e Turgut Pashës.

Lufta e Kaçanikut ishte fillimi i kryengritjes mbarëkombëtare për çlirim nga zgjedha pushtuese otomane, që në vitin 1911 – nën drejtimin e Dedë Gjo’ Lulit, ishte zgjeruar në Malësinë e Shkodrës dhe në krahinat fqinje, deri në Shqipërinë e Mesme, për t’u zgjeruar edhe në jug, kështuqë në vitin 1912 ishte përfshirë mbarë Shqipëria – nga Janina deri në Mitrovicë e nga Durrësi deri në Preshevë.

Tashmë vërehej qartë se Perandoria Osmane po kapitullonte, prandaj fuqitë e mëdha të kohës kishin filluar tregtimin mbi tokat që do të dilnin nga kthetrat otomane. Pamëshirësitë absurde kundrejt shqiptarëve, mbi tavolinat diplomatike, nuk kishin fund. Derisa Serbisë, Bullgarisë, Greqisë e Malit të Zi u ishte njohur pavarësia, më 17 tetor 1912 fuqitë e mëdha kishin vendosur që Shqipërisë t’i njihej një autonomi, ende nën varësi nga Turqia. Duke mos përballuar më turpet dhe absurdet diplomatike të fuqive të mëdha, krerët e kombit tonë, që me pushkë e me penë e kishin udhëhequr Lëvizjen Kombëtare Çlirimtare, kishin vendosur mbajtjen e një kuvendi mbarëkombëtar dhe shpalljen e pavarësisë së Shqipërisë.

Duke iu përgjighjur thirrjes së Ismail Qemalit, më 28 Nëntor 1912, në Vlorë ishin mbledhur krerët e të gjitha krahinave shqiptare: Luigj Gurakuqi, Sali Gjuka, Bedri Pejani, Rexhep Mitrovica, Vehbi Agolli, Dom Nikollë Kaçorri, Jani Minga. Avdi Toptani, Pandeli Cale, Llesh Nosi, Mid’hat Frashëri, Mehmet Tërralla, Hasan Hysen Budakova, Sherif Efendi Dibra, Hajdin Draga, Dhimitër Mborja, Dhimitër Zografi, Shefqet Taiu e shumë të tjerë. Për shkak të pengesave gjatë rrugës, Isë Boletini me mbi 10 mijë kalorës nga Kosova, kishte mbërritur vetëm të nesërmen.

Kuvendi Kombëtar i Vlorës shpalli Pavarësinë e Shqipërisë dhe zgjodhi Qeverinë e parë të Shtetit Shqiptar. Kryetar i Kuvendit e natyrisht edhe kryetar i parë i Qeverisë së shtetit Shqiptar, u zgjodh Ismail Qemali, i cili, kur po e ngriste Flamurin e qëndisur nga Marigona, në fjalën e Tij solemne, ndër të tjera ka thënë: “Fqinjtë tanë nuk duhet të gënjehen me lakmi, se shqiptari s’e duron robërinë. Historia e shekujve të kaluar e dëshmon këtë të vërtetë. Ky truall është atdheu ynë. Ne e kemi gjuhën tonë, zakonet tona, kulturën tonë. Ndaj, sot, të mbledhur në këtë kuvend të madh historik, ne shprehim para gjithë botës vullnetin e popullit tonë sovran”. Më shumë se një e treta e delegatëve të Kuvendit ishin nga viset e Kosovës. Pavarësia u shpall për të gjitha trojet shqiptare dhe ministrat u zgjodhën nga të gjitha krahinat shqiptare.

Megjithë ndërhyrjet e parreshtura diplomatike të Ismail Qemalit dhe të Qeverisë Shqiptare, në të gjitha institucionet e qarqeve ndërkombëtare, gjashtë fuqitë e mëdha të kohës, të involvuar në gërshetim interesash, kanë lejuar copëtimin e tokave shqiptare. Kështu, në konferencën e ambasadorëve në Londër, më 1913, pa përfillur luftën çlirimtare as vullnetin e popullit tonë, u morën vendime tragjike kundër Shqipërisë dhe shqiptarëve.

Më shumë se gjysma e toka tona iu dhuruan fqinjëve: Greqisë, Serbisë, Malit të Zi dhe Bullgarisë (sllavomaqedonasit në atë kohë nuk kishin identitet kombëtar, pra ishin bullgarë). Kështu, ambasadorët e gjashtë fuqive të mëdha të asaj kohe, kanë përligjur gjakderdhjen në Ballkan, duke lënë të hapura varrë që do të kullonin gjak gjatë gjithë shekullit XX. E njëjta gjë ndodhi edhe në vitin 1920, që për shkak të vendimeve të tilla, edhe pas Luftës së Parë Botërore, tokat tona mbetën të pushtuara nga vendet e përmendura. Me të drejtë, i Madhi At Gjergj Fishta e shan Europën e asaj kohe, duke e quajtur edhe kurvë: “Oj Zanë këndojmë, o të vajtojmë deshta me thanë…”.

28 Nëntori i tretë Shqiptar ndodhi në vitin 1944, kur Shqipëria u çlirua përfundimisht nga pushtuesit fashistë, mirëpo diplomacia ndërkombëtare, sërish na e la një Shqipëri të cunguar, duke njohur dhe përligjur edhe brenda shtetit shqiptar një diktaturë të egër komuniste, që shkatërroi edhe ato pak të arritura në rrafshin kombëtar – politik, ekonomik, kulturor… Ai regjim pushtuesve (grekërve, serbëve e sllavomaqedonasve), heshtas u lejonte dhunën e pandalshme mbi shqiptarët në trojet e tyre të pushtuara, deri në spastrime etnike e gjenocid.

28 Nëntori i vitit 1955, mu në kohën e gjenocidit rankoviqian mbi shqiptarët e Kosovës, në Prekaz të Drenicës lindi kryekomandantin Adem Jasharin, i cili do të niste Luftën Çlirimtare vendimtare, për t’u çliruar nga zgjedha serbiane. 28 Nëntori i vitit 1997 e shpalli botërisht Ushtrinë Çlirimtare të Kosovës. 28 Nëntori i vitit 2001, e solli me krenari, në qendrën e kryeqytetit të Kosovës, në Prishtinë, kryeheroin tonë Gjergj Kastriotin – Skënderbe, i cili edhe sot u jep zemër shqiptarëve dhe u garanton se një ditë të afërme do të jenë pronarë të ligjshëm të të gjitha tokave të tyre.

Në këtë festë të madhe, që sivjet po e kremtojmë edhe në shenjë të Vitit të Gjergj Kastriotit – Skënderbe, kryekalorësit të Europës!

Zoti e bekoftë Ditën Tonë të Shenjtë – 28 Nëntorin!

Zoti e bekoftë Shqipërinë dhe të gjitha tokat shqiptare jashtë kufijve të saj administrativë!

Zoti i bekoftë të gjitha qeniet arbërore!

Gëzuar!

blank

Presidentja Osmani: Me NATO-n kemi koordinim për tërë territorin e Kosovës

Presidentja e vendit, Vjosa Osmani ka thënë se institucionet e Kosovës janë në koordinim me NATO-n për gjithë territori në Kosovës dhe se nuk diskutohet pjesë specifike siç është veriu i vendit. Ajo ka thënë se Kosova është e pandashme dhe sipas saj, koordinimi me aleancën më të madhe ushtarake duhet të shihet si diçka pozitive.

Në shënimin e Ditës së Forcës në “Kazermën Adem Jashari”, ajo ka thënë para gazetarëve se Kosova e ka vendin në NATO dhe se janë në bisedime me katër shtete anëtare që nuk e njohin Kosovën në mënyrë që të njëjtat të mos e pengojën Kosovën drejt anëtarësimit në Partneritetin për Paqe, që është parakusht për hyrje në NATO.

“Koordinimi ynë më NATO-n është i domosdoshëm për tërë territorin e Kosovës, dhe jo vetëm për territore të caktuara, pra për çdo cep të territorit të vendit tonë e bëjmë këtë koordinim. Mos harroni po ashtu që Forca e Sigurisë është forcë e cila është ngritur, është trajnuar dhe është ndërtuar duke u bazuar në standarde të NATO-s dhe natyrisht që vendin e ka pikërisht në këtë organizatë, por kjo tani nuk varet nga Sekretari i Përgjithësim ose komandanti i KFOR-it por varet nga përkrahja e shteteve anëtare veç e veç. Janë katër shtete anëtarë të NATO-s të cilat akoma nuk e kanë njohur Kosovën, me to jemi duke biseduar një formulë të caktuar të cilën ato do ta mund ta pranoni e cila është përdorur edhe në raste të mëhershme por që nuk do ta bllokonte Kosovën në Partneritetin për Paqe si hap i parë pastaj drejt anëtarësimit në NATO”, ka thënë Osmani.

Këto deklarata, komandantja supreme i ka bërë kur është pyetur për dokumentin i cili thotë se FSK nuk mund të operojë në veri pa koordinim me KFOR-in.

“Dokumentet të cilat kanë të bëjnë me pjesë të caktuara të territorit kanë fuqi atëherë kur ratifikohen në Kuvend, pra ne nuk kemi çka flasim për shfuqizime, dakordimi që ne si institucione aktuale e kemi me NATO-n është që koordinimi ynë me NATO-n është për gjithë territorin e Kosovës dhe ne nuk diskutojmë për zgjidhje specifike, për pjesë specifike, vetëm për tërë territorin të pandashëm dhe të pacenueshëm dhe atë koordinim e bëjmë si për Istog, si për Prizren, si për Gjilan si për Mitrovicë si për çdo pjesë të Republikës së Kosovës sepse ne e vlerësojmë roli ne NATO-s. NATO ka një rol të jashtëzakonshëm historik edhe në vitin 1999 por edhe në arritjen ku jemi sot, edhe në përgatitjen e shumta në raport me FSK0në kështu që nuk duhet ta shohim si diçka negative koordinimin me NATO-n, por vetëm pozitive sepse koordinimi ynë me partneret vetëm gjëra pozitive i ka sjell vendit tonë”, ka thënë presidentja Osmani.

Në Ditën e Forcës, Osmani ka thënë se ushtria e Kosovës e ka vendin në NATO, duke theksuar se pjesëtarët e FKS-së tashmë po kontribuojnë në misione jashtë vendit krah me ushtrinë amerikane e së shpejti me atë britaneze.

Osmani vizitoi nga afër automjetet e armët e ushtrisë, e shoqëruar nga komandanti i FSK-së, Bashkim Jashari.

“Dua të ju uroj të gjithë ushtarëve, gjithë qytetarëve të Kosovës ditën e Forcës së i Sigurisë së Kosovës dhe festat e nëntorit. Faleminderit juve dhe gjithë qytetarëve që ishin sot për vizitë në repartet ushtarake”, tha komandant Jashari.

Bashkë me Osmanin ishte edhe përfaqësuesi i familjes Jashari, Rifat Jashari. Kazermën “Adem Jashari”, në Prishtinë, e kanë vizituar edhe një numër i madh i qytetarëve.Express

blank

Ukraina akuzon Rusinë për ringjalljen e taktikave gjenocidale të Stalinit

Ministria e Jashtme e Ukrainës ka akuzuar Rusinë për përdorimin e taktikave “gjenocidale” të ngjashme me ato të liderit sovjetik Joseph Stalin, si dhe për përpjekjen për të “eliminuar” kombin ukrainas.

Deklartata vijnë në ditën e përkujtimit të asaj që njihet si “Holodomor”, “vdekja nga uria”- e cila është cilësuar nga historiani i Universitetit të Yale, Timothy Snyder si një “vrasje masive e paramenduar qartë”.

Kievi ka përkujtuar 90-vjetorin e një zie buke që vrau miliona ukrainas në dimrin e viteve 1932-1933.

Në nëntor 1932, Stalini dërgoi policinë për të sekuestruar të gjithë drithërat dhe bagëtinë nga fermat e reja të kolektivizuara ukrainase, duke përfshirë farat e nevojshme për mbjelljen e kulturave të ardhshme.

Në një deklaratë të lëshuar të shtunën, ministria e jashtme e Ukrainës tha: “Në 90-vjetorin e Holodomorit 1932-1933 në Ukrainë, lufta gjenocidale e agresionit të Rusisë ndjek të njëjtin qëllim si gjatë gjenocidit: eliminimin e kombit ukrainas”.

Presidenti Volodymyr Zelenskyy, duke iu referuar sulmeve ruse në infrastrukturën ukrainase, tha: “Dikur donin të na shkatërronin me uri – tani, me errësirë ​​dhe të ftohtë. Ne nuk mund të thyhemi”, shtoi ai../ dita

blank

3 vjet nga tërmeti i 26 nëntorit 2019, histori njerëzore dhe premtimet e pambajtura të Edi Ramës

Qindra mijëra shqiptarë kujtojnë zgjimin e pazakontë të orës 3:54 minuta të datës 26 nëntor 2019 nga tërmeti i fuqishëm 6.3 ballë që goditi vendin. E paharruar dhe plot dhimbje do të kujtohet ajo ditë për familjet e 51 viktimave të asaj tragjedie, të cilët humbën të afërmit. Por, dhimbja dhe drama nuk janë harruar, madje është ende një pjesë e rëndësishme e përditshmërisë së atyre qindra e mijëra banorëve të Durrësit, Krujës, Kurbinit, Tiranës apo zonave të tjera, të cilët humbën shtëpitë dhe pronat nga ai tërmet. Dhe pikërisht, në këtë tre vjetor të tragjedisë, Syri Televizion ia dedikon këtë reportazh disa familjeve, të cilat prej tre vjetësh janë rrënuar nga premtimet e pambajtura të qeverisë për t`u ndërtuar shtëpitë.

Familja e Dile Prelës, ende pret prej tre vjetësh, që shteti të mbajë premtimin për ndërtimin e shtëpisë së re, por pritja duket se ka kaluar çdo limit. Bashkia e Kurbinit i ka shembur banesën, por për ndërtimin e të resë ende nuk i ka dhënë një afat. Dile Prela thotë se as inertet e banesës së vjetër, nuk ia kanë hequr, madje për t`i larguar vetë ato nga shtëpia, familja Prela është zhytur në broxhe…

Por si ka qenë jetesa për familjen Prela pa strehë?

Por jetesa në këtë rulot nuk do të jetë përgjithmonë, pasi dhuruesit do t’ia marrin përsëri.

Dile Prela tashmë ka humbur shpresën, madje ajo është besimhumbur se banesa e saj nuk do të ndërtohet, arsyet i tregon vetë ajo…

Vetë familja e Dile Prelës e ka të pamundur të ndërtojë banesën e re, ajo tregon se tërmeti i ka rrënuar ekonomikisht, dhe tashmë është në mëshirë të fatit.

Por si familja Prela, në këtë fshat është dhe familja Nika, ndoshta dhe më keq. Kjo është historia e Gjovalin Nikës, i cili kasollen e lopës, prej 3 vjetësh e përdor si strehë për familjen e tij.

Gjovalin Nika tregon se vuajtjet e kanë përndjekur, nga invaliditeti me syrin, te shembja e banesës nga tërmeti e tashmë te mungesa e strehës dhe humbja e shpresës se një ditë do ta gëzojë atë…

Bashkëshortja e tij tregon se u bën tre vjet që shteti e gënjen, premtimin për banesën ia kanë bërë çdo vit, por dimrat kalojnë njëri pas tjetrin, dhe streha e tyre e vetme është kasollja e lopës dhe derrave…

Disa kilometra më tutje, në fshatin Tarin të Krujës, ndodhet në të njëjtën situatë dhe familja e Bardhok Jakut.

Bardhoku kishte një banesë modeste, ku para se t’i shembej, jetonte me bashkëshorten, dy djemtë me nuset si dhe nipërit dhe mbesat. Por tërmeti i la pa strehë, madje, familja nisi të shpërbëhej, pasi djemtë u larguan në Fushë-Krujë ku jetojnë me qira, ndërsa Bardhok Jaku me bashkëshorten jeton në çadër.

Bardhok Jaku tregon se pret prej tre vjetësh rindërtimin e banesës, por procesi ka ngecur, për arsyet, askush nuk jep shpjegim.

Por, nuk mjaftohet me kaq, Bardhoku ngre akuza se bonuset e qirasë dhe procesi i rindërtimit, është bërë në baza preferenciale e partiake në Krujë.

Ai kërkon hetim për procesin e rindërtimit, pasi sipas tij janë abuzuar me fondet por dhe vetë standardet që janë përdorur për këtë proces.

Bardhok Jaku tregon gjithashtu, se sa herë ka folur duke kërkuar rindërtimin e banesës së tij, ai është përndjekur deri dhe nga Policia e Shtetit.

Teksa Bardhok Jaku denoncon skandalin me procesin e rindërtimit, situata me rindërtimin e banesave private duket se ka ngecur gjithkund.

Durrësi, ishte rajoni më i goditur nga tërmeti i 26 nëntorit 2019… Pa strehë mbetën mijëra persona, shumë prej të cilëve vijojnë të enden rrugëve duke pritur banesat e reja.

E tillë është historia e Shpresa Guçes, një e moshuar, që jeton e vetme në një çadër me dy mbesat e saj të mitura. Shpresa ndan jetesën mes çadrës dhe kontenierit, të cilat ditët e fundit u përmbytën nga uji.

Vajza e Shpresës, nëna e dy vajzave të mitura, është larguar në emigrim, pasi priti tre vjet që shteti t’i ndërtonte banesën. Në kushte të tilla braktisjeje, nëna ka lënë vajzat e mitura me gjyshen dhe ka shkuar të punojë për rindërtimin e banesës.

Këto janë disa nga historitë e familjeve të prekura nga tërmeti i 26 nëntorit të tre viteve më parë, të cilat humbën strehën prej fatkeqësisë natyrore. Por sot tre vjet më parë, kjo fatkeqësi është thelluar dhe më shumë, pasi shteti dhe qeveria që u premtoi shumë, por faktet tregojnë se premtimet janë mbajtur pak, ndoshta dhe aspak…

blank

Apeli prekës- Tre vjet pas tërmetit shkatërrues, ka ende njerëz pa strehë. Nëna me vajzën dhe 2 mbesat kalojnë dimrin e tretë brenda një kontejneri

Pasi tërmeti i shkatërroi banesën, Shpresa Guçes vajza e saj e divorcuar dhe 2 mbesat e vogla enden sa në një çadër sa në kontejner, por në 3 vite kurrë nuk gjetën një strehë të ngrohtë. 4 frymë jetojnë në kushte të tmerrshme në një kontenier 9 metra katrore.

Premtimet kanë qenë të shumta se fati i Shpresës dhe familjes të saj do të ndryshonte, por edhe pse ka trokitur shpesh herë në derën e Bashkisë, 4 familjarët vijojnë të kenë strehë këtë kontenier të akullt dhe aspak të sigurt për dimrin e tretë të ftohtë që do të duhet të jetojnë.

Pavarësisht zhgënjimeve të njëpasnjëshme që ka përjetuar, Shpresa mbetet te një dritë jeshile për jetën e saj dhe mbesave. Me lutje të përsëritura gruaja kërkon që të ketë një fat më të mirë për 2 vogëlushet që nuk e kuptojnë pse jeta po tregohet kaq e ashpër me to.

“Ja kjo është jetesa ime, nuk e di ça shtet është ky, a ka shpirt? A ka zemër?”, shprehet ajo.bw

blank

110-vjetori i Pavarësisë, mblidhen sot dy parlamentet Shqipëri-Kosovë, 14 fjalime në axhendë

Sot në Kuvendin e Shqipërisë do të mbahet mbledhja e përbashkët e Kuvendit të Kosovës dhe Kuvendit të Shqipërisë.

Mbledhja e parë e dy Kuvendeve mbahet me rastin e 110-vjetorit të Pavarësisë së Shqipërisë. Mbledhja që nis në orën 10:00, do të zhvillohet në sallën e seancave plenare të Kuvendit të Shqipërisë.

Kryetarja e Kuvendit, Lindita Nikolla do të hapë punimet e kësaj mbledhjeje për të vijuar me kryetarin e Kuvendit të Kosovës, Glauk Konjufca.

Sipas axhendës së publikuar, mbledhja do të vijojë me fjalimet e kryeministrit Edi Rama dhe kryeministrit Albin Kurtit.

Gjithashtu, një një fjalim përshëndetës do të mbajnë edhe kryetarët e grupeve parlamentare të Kuvendit të Shqipërisë dhe Kuvendit të Kosovës.

blank


Send this to a friend