VOAL- Popullata e lejlekëve të bardhë po rritet përsëri në Zvicër: 1 300 çifte të folezuara u numëruan në vitin 2026 (krahasuar me vetëm 175 në vitin 2000). Lejlekët e bardhë u konsideruan të zhdukur në këtë vend qysh në vitet 1950.

Ndryshimi i Sjelljes Migratore

Organizata e Lejlekëve Zviceranë (Storch Schweiz) ia atribuon këtë rimëkëmbje një ndryshimi në sjelljen migratore. Trendi i popullatës së këtij shpendi është i krahasueshëm me atë të regjistruar në Gjermani. Lejlekët nuk migrojnë më në Afrikë siç bënin dikur. Ata shpesh dimërojnë në Spanjën jugore dhe gjithnjë e më shumë po e kalojnë dimrin direkt në Zvicër.

Rekord për Lejlekët Dimërues

Një regjistrim i popullatës më 3 janar regjistroi një rekord prej 1 771 lejlekësh dimërues në vend. Shpendët janë veçanërisht të përqendruar në vende si Flachsee në lumin Reuss pranë Unterlunkhofen (AG) ose në Neeracherried (ZH), një nga ligatinat e fundit të mëdha në Zvicër.

Masat e Mbrojtjes

Përveç ndryshimeve migratore, masa të tilla si rinatyrëzimi i ligatinave, krijimi i vendeve të folezimit dhe fushatat e edukimit mjedisor kanë çuar në një rimëkëmbje të numrit. Pavarësisht trendit pozitiv, ruajtja e lejlekut të bardhë mbetet një angazhim afatgjatë, specifikon organizata. Ruajtja dhe zgjerimi i habitateve të përshtatshme janë thelbësore për të siguruar sukses afatgjatë.

Situata në Gjermani

Në Gjermani, shoqata e ruajtjes së natyrës Nabu vlerësoi 15,000 çifte çiftëzimi për sezonin, raporton agjencia gjermane e lajmeve DPA. Në vitet 1980, më pak se 3 000 çifte mbetën në dy shtetet gjermane. Një e ashtuquajtur “vijë ndarëse migratore” kalon nëpër territorin gjerman. Lejlekët në lindje vazhdojnë të emigrojnë drejt Afrikës përmes Ballkanit. Ata në perëndim tani fluturojnë vetëm deri në Spanjë, ku gjejnë ushqim në orize dhe deponi. Tre të katërtat e lejlekëve gjermanë tani janë emigrantë perëndimorë. ATS