Policia në landin Rheinland-Pfalz njoftoi se ka zbuluar një chat-grup ekstremistësh të djathtë që planifikonte sulme me bomba ndaj rrjetit energjetik në Gjermani. Hetuesit thanë grupi ekstremist synonte që përmes sulmesh me bomba në mbarë Gjermaninë të rrëzonin pushtetin demokratik në vend. Ata shpresonin se përmes sulmit ndaj infrastrukturës energjetike të Gjermanisë mund të krijonin një situatë “të ngjashme me luftën civile” për të rrëzuar sistemin e qeverisjes së vendit.

Organet e Policisë Kriminale të landit (LKA) me seli në Mainz thanë se individët që planifikonin sulme me bomba ndaj infrastrukturës energjetike të Gjermanisë i përkasin një grupi që e quante veten “Vereinte Patrioten” (Patriotët e Bashkuar).

Grupi synonte që me sulmin ndaj ndaj infrastrukturës energjetike në vend do të shkaktohej një ndërprerje e vazhdueshme e energjisë, gjë që mund të krijonte një situatë të ngjashme me një “luftë civile”. Kjo situatë do të mundësonte më pas rrëzimin e qeverisë së zgjedhur në Gjermani dhe si pasojë edhe të sistemit të saj demokratik.

LKA njoftoi se në gjithë Gjermaninë ishin kryer bastisje kundër anëtarëve të grupit për shkak të planeve të tyre për të vendosur bomba si dhe për të ushtruar aktivitete të tjera të dhunshme.

Arrestimet e erdhën vetëm një javë pas një operacioni masiv mbarëkombëtar të policisë gjermane, i cili çoi në arrestimin e katër individëve kyç. Rreth 800 policë bastisën 60 lokale dhe banesa personash që kanë lidhje me grupet neo-naziste “Atomwaffen Division” (AWD), “Combat 18” (C18) dhe “Knockout 51” (K51). /DW

Marinsat ukrainas, të cilët janë bashkuar me regjimentin e Azov për të mbrojtur Mariupolin nga forcat ruse, janë zotuar të bëjnë çfarëdo që duhet për të mos lejuar vënien e qytetit nën kontrollin e plotë të forcave ruse.

Marinsat ukrainas kanë postuar video nga brenda qytetit të rrethuar duke kritikuar shokët që u dorëzuan dhe duke u zotuar të bëjnë çfarëdo që duhet për të rezistuar, raportoi Daily Mail.

Kremlini kishte pohuar se rreth 1000 ukrainas të strehuar në uzinën e çelikut Azovstal ishin dorëzuar dje.

Por mbrëmë, komandanti i brigadës së 36-të të marinës Serhii Volyna dhe komandanti i regjimentit ultranacionalist Azov Denys Prokopenko postuan një video duke thënë se nuk do t’i dorëzohen kurrë forcave të Putinit.

“Ne kryem një operacion të suksesshëm me regjimentin Azov. Ne u bashkuam me ta dhe kryem një rigrupim të suksesshëm. Ne do të vazhdojmë të kryejmë detyra luftarake. Morali ynë është i fortë. Ne e dimë se çfarë po bëjmë dhe pse jemi këtu. Ne do të bëjmë gjithçka që duhet për të përfunduar me sukses misionin tonë”, deklaron në një video të shpërndarë Volyna.

Rezistenca është përqendruar në uzinën Azovstal, pasi nëse forcat ruse do të merrnin kontrollin e saj, do të kishin edhe kontrollin e plotë të qytetit.

“Dje u bashkuam me luftëtarë të denjë nga batalioni i marinsave, ushtarë të vërtetë, heronj që i qëndruan besnikë betimit të tyre, besnikë ndaj popullit ukrainas dhe që vazhdojnë të mbrojnë qytetin me ne. Këta janë burra të vërtetë që kanë zgjedhur rrugën e luftës. Mos bëni heronj nga dezertorët dhe burrat që u dorëzuan. Ata zgjodhën rrugën e turpit. Në asnjë mënyrë nuk duhet ‘i konsiderojmë heronj këta njerëz”, ka deklaruar Prokopenko.

Sot në mëngjes, burimet e inteligjencës britanike kundërshtuan pretendimet ruse se ata kishin pushtuar qytetin, duke thënë se mbrojtja e vazhdueshme e Ukrainës aktualisht po bllokon një numër të konsiderueshëm trupash dhe pajisjesh ruse.

Dje, Kremlini transmetoi pamjet në televizionin shtetëror që pretendonte se forcat ruse kanë marrë tashmë nën kontroll qytetin, pas dorëzimit të trupave ukrainase.

(BalkanWeb)

Ministria ruse ka bërë me dije se anija e saj luftarake është goditur nga dy raketa ukrainase në Detin e Zi.

Sipas ministrisë ruse ngjarja ka ndodhur gjatë natës dhe se anija ka pësuar dëme serioze.

Kryqëzori “Moskva” i Flotës së Detit të Zi u dëmtua rëndë edhe si rezultat i shpërthimit të municioneve, ndërsa ekuipazhi u evakuua, shkruan The Guardian. bw

Trupat e më shumë se 1,500 ushtarëve rusë janë gjetur në qytetin juglindor të Ukrainës, Dnipro, ka njoftuar një zyrtar ukrainas.

Nënkryetari i bashkisë së këtij qyteti, Mychajlo Lyssenko, tha se trupat janë dërguar në katër morgje të ndryshme.

Ai u kërkoi nënave ruse që të shkonin dhe të merrnin djemtë e tyre të vdekur.

“Unë nuk dua t’i varros ata në varre masive, dhe nuk dua t’i djeg”, tha Lyssenko.

“Ne nuk jemi brutalë”, shtoi ai.

Sipas ushtrisë ukrainase, pothuajse 20,000 ushtarë rusë janë vrarë që nga fillimi i luftës ruse gati shtatë javë më parë.
Moska, nga ana tjetër, thekson se ka humbje dukshëm më pak dhe së fundi njoftoi se janë 1,351 ushtarë të vdekur nga radhët e saj. rel

Trupat ruse ka të ngjarë të kenë kryer krime kundër njerëzimit pas pushtimit të Ukrainës, vlerëson një komision i pavarur hetimor.

Raporti i tre avokatëve nga Austria, Zvicra dhe Republika Çeke u porosit nga 45 vendet anëtare të Organizatës për Siguri dhe Bashkëpunim në Evropë (OSBE) dhe u publikua në Vjenë të mërkurën.

Tre ekspertët nuk dhanë ndonjë përfundimi nëse në Ukrainë janë kryer krime kundër njerëzimit.

Megjithatë, ata vunë në dukje se disa skena të dhunës ruse “ka të ngjarë të përmbushin të cilësohen krime kundër njerëzimit”.

Këtu përfshihen vrasje dhe rrëmbime të civilëve, duke përfshirë gazetarë dhe zyrtarë të ndryshëm.
Ekspertët në përkufizimin e përbashkët thanë se sulmet sistematike kundër civilëve konsiderohen krime kundër njerëzimit.

Sipas raportit, njësitë ruse të paktën kanë shkelur qartë detyrat e tyre për të mbrojtur civilët.

Po ashtu sipas raportit, shifrat e viktimave do të ishin shumë më të ulëta dhe shumë më pak shtëpi, spitale dhe shkolla do të ishin shkatërruar. rel

RFE/RL

Të 27 shtetet anëtare të Bashkimit Evroian ranë dakord të dërgojnë 500 milionë euro të tjera ndihmë ushtarake për Ukrainën, njoftoi të mërkurën nëpërmjet një deklarate diplomati i lartë i BE-së, Josep Borrell.

Ai tha se është thelbësore që Bashkimi Evropian të rrisë mbështetjen ushtarake për Ukrainën, derisa Rusia përgatitet për një sulm të ri në lindje të vendit pasi “javët e ardhshme do të jenë vendimtare”.

Kjo është paketa e tretë e ndihmës ushtarake që BE-ja ka rënë dakord të dërgojë në Ukrainë, prej fillimit të pushtimit rus.

Në total, BE-ja ka dërguar 1.5 miliard euro ndihmë ushtarake.

Në muajt shkurt dhe mars, BE-ja njoftoi për dy këste të mëparshme të ndihmës ushtarake, secila me vlerë prej 500 milionë eurosh, që ishte hera e parë që bllokun armatos një vend që nuk është anëtar i BE-së.

Ndihma prej 500 milionë eurosh përfshin pajisje, karburante, pajisje mjekësore dhe armë.

Qeveria ukrainase ka njoftuar se vende të tjera të BE-së, si Sllovakia dhe Republika Çeke kanë ofruar tashmë armatim të rëndë.

Qyteti port në Ukrainën juglindore është tani objektivi kryesor i ushtrisë ruse – Kievi mohon raportet për dorëzimin e supozuar, por ushtrisë po i mbarojnë municionet

VOAL- Ushtria ruse mund të jetë afër marrjes nën kontroll të qytetit strategjik të Mariupolit pas një rrethimi gjashtë-javor. Forcat e Armatosura të Ukrainës pretendojnë zyrtarisht se rezistenca po ecën përpara dhe mohoi raportet për një dorëzim të më shumë se 1,000 ushtarëve ukrainas të lëshuar nga Ministria ruse e Mbrojtjes të mërkurën në mëngjes.

Megjithatë, ukrainasit kanë pranuar se kanë mungesë municioni dhe sipas disa informacioneve janë të përqendruar në fabrikën e çelikut Azovstal, ku orët e fundit raportohet për përleshje dhe tym.

Rrethimi i gjatë shkaktoi vdekjen e mijëra civilëve (21,000 sipas autoriteteve lokale) dhe shkatërrimin pothuajse total të qytetit. Në qendrën e banuar janë ende 100 mijë persona që nuk kanë mundur të shpëtojnë, e që prej ditësh janë pa ujë të rrjedhshëm dhe ushqim.

Nëse qyteti do të binte në duart e Rusisë, Moska do të merrte kontrollin e një brezi territori që lidh dy frontet tashmë të pushtuara në jug dhe në lindje. Do të ishte një fitore strategjike për presidentin rus Vladimir Putin, i cili nga njëra anë mund të paraqiste një rezultat konkret pothuajse 50 ditë pas fillimit të pushtimit të Ukrainës, dhe nga ana tjetër do t’i lejonte atij të çlironte forcat për objektiva të reja të mundshme.

Ditët e fundit, pas shtyrjes së avancimit në Kiev, i cili shkaktoi humbje të mëdha në ushtrinë ruse, Putin mbrojti suksesin e operacionit dhe njoftoi një riorganizim të ofensivës drejt lindjes, ku një pjesë e territorit është nën kontrollin e separatistëve pro- rusë.

RFE/RL

Kryeministrja e Finlandës, Sanna Marin, tha se Helsinki është afër marrjes së vendimit që “brenda javësh” të aplikojë për anëtarësim në NATO, në kohën e pushtimit të paprovokuar të Ukrainës nga Rusia.

“Unë mendoj se do të ndodhë shumë shpejt. Brenda javësh, jo brenda muajve”, tha kryeministrja Sanna Marin para gazetarëve të mërkurën më 13 prill në Stokholm.

Homologia suedeze e kryeministres Marin, Magdalena Andersson, paralajmëroi gjithashtu një ndryshim të madh të politikës për kombin e saj, si rezultat i pushtimit rus të Ukrainës, duke thënë në të njëjtën konferencë për shtyp se, për shkak të situatës së sigurisë, Stokholmi po kërkon gjithashtu t’i bashkohet NATO-s.

Anëtarësimi në NATO i njërit prej këtyre shteteve – ose i të dy shteteve – do të ishte një ndryshim i madh për sigurinë e Evropës dhe një tregues se sa të tronditura janë shumë vende evropiane nga pushtimi rus.

Si Suedia, ashtu edhe Finlanda, kanë qëndruar neutrale, megjithëse në të kaluarën shpesh kanë bashkëpunuar ose kanë mbajtur stërvitje të përbashkëta me NATO-n.

“Arkitektura evropiane e sigurisë ka ndryshuar rrënjësisht si rezultat i pushtimit rus të Ukrainës”, tha Marin.

Shumë media suedeze raportuan më parë se Andersson dhe aleatët e saj politikë do të kërkonin zyrtarisht anëtarësimin në NATO në qershor, kur aleanca do të mbajë samitin e saj të ardhshëm.

Andersson nuk dha ndonjë koment për këtë.

Në Finlandë – shtet që ndan kufirin prej 1,340 kilometrash me Rusinë – ligjvënësit pritet të mbajnë një debat gjatë kësaj jave, pas publikimit të një raporti të qeverisë për anëtarësimin në NATO.

Edhe para pushtimit rus të Ukrainës më 24 shkurt, opinioni publik në Finlandë po zhvendosej drejt mbështetjes së anëtarësimit në NATO.

Çdo ofertë për anëtarësim duhet të pranohet nga të 30 anëtarët e NATO-s, një proces që mund të marrë katër muaj deri në një vit për t’u përfunduar.

Zëdhënësi i Kremlinit, Dmitry Peskov, ka paralajmëruar se Rusia do të marrë masa për të “ribalancuar situatën” në rast se Finlanda do t’i bashkohet aleancës.

Mediumi suedez Svenska Dagbladet duke u thirrur në burime të tyre raporton se kryeministrja suedeze, Magdalena Andersson ka vendosur që të aplikojë për anëtarësim në NATO dhe ka për qëllim që Suedia të anëtarësohet në Aleancën Veri Atlantike në muajin qershor, raporton Gazeta Express.

Sipas mediumit suedez, lidershipi i partisë socialdemokrate e kryeministres suedeze  ka marrë vendim sa i përket çështjes së anëtarësimit në NATO.

Aplikimi zyrtar është planifikuar të bëhet në takimin e NATO-s në Madrid që do të mbahet në qershor.

Rusia që nga fillimi i agresionit në Ukrainë ka kërcënuar Suedinë dhe Finlandën se do të kenë pasoja serioze nëse ia mësyjnë anëtarësimit në NATO.

Në një tweet Paul Ronzheimer, zv kryeredaktor i Bild, që raporton nga Kievi shkruan:

“Ka imazhe që vështirë të harrohen në Kiev. 🇺🇦 Diplomat tek @BILD :

“Të gjithë i dimë lidhjet e ngushta të Steinmeier me Rusinë, të cilat janë modeluar gjithashtu sipas formulës Steinmeier. Ai aktualisht nuk është i mirëpritur në Kiev”

Presidenti francez Emmanuel Macron, refuzoi t’i përshkruante veprimet ruse në Ukrainë si gjenocid.

Macron është pyetur gjatë një interviste televizive në Francë, ku edhe ka folur për situatën në Ukrainë.

I pyetur nëse ai, si presidenti amerikan Joe Biden do të përdorte termin gjenocid për vrasjen e ukrainasve nga ushtria ruse, Macron tha: “Unë do të isha i kujdesshëm me terma të tillë sepse sot këta dy popuj, ukrainasit dhe rusët janë vëllezër.

“Dua të vazhdoj të përpiqem, sa më shumë që të mundem për të ndalur këtë luftë dhe për të rindërtuar paqen. Nuk jam i sigurt se përshkallëzimi i retorikës i shërben kësaj kauze”, ka thënë më tej Macron, duke shtuar: “Ajo që mund të themi me siguri është se situata është e papranueshme dhe se këto janë krime lufte. Ne po shohim krime që janë të paprecedent , po ndodhin në tokën tonë, në tokën europiane”.

Më tej ai vuri në dukej edhe bashkëpunimin e Francës me Ukrainën për të hetuar krimet e supozuara të luftës. bw

Forcat ruse po zhvendosen në Ukrainën lindore. Këtë e tregojnë imazhet satelitore të kapura nga Maxar Technologies një ditë më parë.

Një numër i dislokimeve ushtarake u vëzhguan përgjatë një autostrade kryesore dhe korridorit që të çon nga qytetet Soloti dhe Valuyki në rajonin Belgorod të Rusisë perëndimore, drejt kufirit me Ukrainën.

Dislokimet përbëhen nga dhjetëra automjete të blinduara, trupa me tenda dhe pajisje mbështetëse, duket se tregojnë pamjet. Ato mund të shihen në imazhet satelitore në fusha dhe ferma në perëndim të Soloti dhe pranë qyteteve ruse të Dubrovka, Biriuch dhe Leonovka, e cila është rreth 8 kilometra nga kufiri me Ukrainën.

Përtej kufirit në Ukrainën lindore, disa autokolona me pajisje ushtarake u panë përgjatë një autostrade pranë Vilkhuvatka. Autokolona shtesë ushtarake u panë gjithashtu të hënën në dhe afër rajonit të Donbasit pranë qyteteve ukrainase Bilokurakyne dhe Kyslikva, sipas Maxar.

Kolonat përmbajnë më shumë se 200 automjete dhe tanke, transportues të blinduar të personelit, artileri tërheqëse dhe pajisje mbështetëse, tha Maxar.

Më herët presidenti ukrainas Volodymyr Zelensky ka paralajmëruar se Rusia do të nisë veprime luftarake në shkallë të plotë në lindje, por tha: “Ne jemi gati”./A2CNN

Presidenti gjerman donte të udhëtonte në Kiev e të tregonte solidaritet me Ukrainën, por andej erdhi sinjali, se vizita e Steinmeierit ishte e padëshiruar. Një vendim i kuptueshëm, por i gabuar, mendon Rosalia Romaniec.

Kur Frank-Walter Steinmeier u nis të martën në Varshavë, opinioni publik nuk kishte informacione për një udhëtim tjetër që duhej të zhvillohej në sekret të plotë. Presidenti polak, Duda po përpiqej prej ditësh për një udhëtim të përbashkët në nivel të lartë: pesë presidentë europianë do të shkonin së bashku tek presidenti ukrainas, Volodymyr Zelensky. Por gjërat u zhvilluan ndryshe.

Kur Steinmeier në konferencën e shtypit me presidentin polak, Duda në mënyrë të papritur po i bënte bisht përgjigjeve të pyetjeve, u bë e qartë, se diçka nuk shkon. Pak më vonë doli lajmi nga gazeta më e madhe bulevardeske gjermane: “Zelensky i ndalon udhëtimin në Ukrainë presidentit federal Steinmeier!” Pak më vonë presidenti gjerman doli para kamerave.

I padëshiruar në Kiev

Kolegu dhe miku i tij, presidenti polak, Andrzej Duda kishte pasur idenë, që ata së bashku me presidentët e vendeve balltike të ndërmerrnin së bashku një udhëtim në Kiev, për të “dërguar e vendosur atje një shenjë të fortë të solidariteti me Ukrainën”, tha Steinmeier në një deklaratë të shkurtër. “Isha i gatshëm për këtë, por me sa duket, dhe më duhet ta regjistroj këtë, se kjo nuk ishte e dëshiruar në Kiev.” E paraqitur me gjuhë të qartë, por dukej, se presidenti ishte i prekur. Pikërisht ai që u angazhua prej vitesh për Ukrainën, duhet të pyesë veten, se si erdhi puna deri aty që të ndodhet para rrënojave të përpjekjeve të tij. Nuk pati shpjegim për arsyet e refuzimit, ka vetëm shumë spekulime. Por sado të gjitha këto arsye të jenë të drejta, nuk mund të zhbëjnë atë, që refuzimi që iu bë Steinmeierit ishte i gabuar.

Frustrimi është një këshilltar i keq

Po, për një kohë të shkurtër kjo i shërben Kievit si ventil për të shprehur zhgënjimin dhe dëshpërimin mbi Gjermaninë si edhe rolin e Steinmeierit në veçanti. Presidenti federal prej kohësh kishte marrëdhënie të ngushta me Moskën dhe nuk i mori seriozisht sa duhet paralajmërimet për kërcënimin rus ndaj Europës Lindore, e sidomos për Ukrainën. Steinmeier mbështeste gazsjellësit Nord Stream dhe në vitin 2008 si ministër i Jashtëm i kabinetit Merkel ishte pjesëtar i vetos gjermane ndaj anëtarësimit të NATO-s në Ukrainë. Lista e zhgënjimit të Kievit është e gjatë. Steinmeier vetë pranoi së fundmi gabime.

Me sa duket politikani gjerman i SPD-së ka dalluar shumë pak mes qëllimit të synuar dhe efektit të arritur. Kështu nuk ka pse të habitet askush, se pse harrohen angazhimi gjerman për Ukrainën si edhe ndihma e jashtëzakonshme financiare e viteve të fundit. Po, politikanët gjermanë vepruan në mënyrë naive dhe arrogante. Disa kanë nevojë për kthesën e tyre në politikën e jashtme – më shumë mirëkuptim për Lindjen e më pak për Rusinë. Por nuk mund të supozosh për qëllime jo të mira të Steinmeierit.

Zhgënjimi i së shkuarës u shumëfishua aktualisht me gabime të reja. Prej kohësh kancelari Scholz duhej të kishte udhëtuar në Kiev, furnizimet e vonuara me armë dhe bllokimi i sanksioneve u shtuan tek kjo listë. E nëse Scholzi nuk do të vijë e të ndihmojë, pse duhet të presë Zelensky kreun përfaqësues të Gjermanisë në një zonë lufte. Që presidenti i një vendi që lufton për mbijetesën ka nevojë për vendime dhe jo gjeste simbolike kjo dihet. Po ashtu ai do rol figuranti. Të gjitha këto rezerva janë të kuptueshme.

Efekt fatal

E megjithatë refuzimi i udhëtimit të Steinmeierit në plan afatshkurtër është me pasoja të mëdha politike, kurse me vështrim drejt së ardhmes është e papërgjegjshme. Nëse dikush vepron, se ka të drejtë, nuk do të thotë aspak që edhe bën gjënë e duhur. Duke e shpallur si ta padëshirueshëm Steinmeierin, qeveria ukrainase nuk arrin qëllimin e saj, sepse po prish urat. Në këto kushte as kancelari nuk do të udhëtojë në Kiev. Këtë ia ndalon atij respekti për postin më të lartë në vend. Pra mëngjesin e sotëm Ukraina zgjohet me një andrallë të madhe, edhe pse katër presidentët e tjerë do të shkojnë megjithatë për vizitë. Kjo bën vetëm të qartë krisjet brenda Europës, për të cilat askush nuk ka nevojë.

Trajtimi i ashpër që i bëri Zelensky presidentit gjerman rrezikon pa nevojë simpatinë e madhe për Ukrainën në Gjermani. E për këtë qeveria gjermane ka nevojë, nëse do të mbetet e fortë në politikën e brendshme dhe e stabilizuar për të ndihmuar edhe në të ardhmen. Një Gjermani e përçarë nuk ndihmon askënd. Apo? Dikujt e gjitha kjo i shkon për shtat. Despotit në Rusi, që përditë ka nevojë të ushqejë makinerinë e propagandës. Këtë herë për fat të keq Zelensky ia ofroi të gjitha./DW

RFE/RL

Presidenti polak, Andrzej Duda është nisur të mërkurën drejt Kievit, i shoqëruar nga liderët e tri shteteve baltike, me qëllim të rritjes së mbështetjes për presidentin ukrainas, Volodymyr Zelensky, teksa pushtimi rus në Ukrainë kanë hyrë në javën e shtatë.

Një këshilltar i Dudas ka publikuar një fotografi në Twitter të liderit polak dhe tre homologëve të tij baltikë, duke thënë se grupi është në rrugë për në kryeqytetin ukrainas.

Të katër liderët janë pjesë e një liste të gjerë të zyrtarëve evropianë që kanë udhëtuar në Kiev për të biseduar me Qeverinë e Zelenskyt.

Duda dhe Qeveria polake kanë qenë ndër mbështetësit më të fuqishëm të Ukrainës, duke ofruar pajisje dhe furnizime për këtë shtet, si dhe duke strehuar më shumë se 2.5 milionë refugjatë ukrainas.

Varshava, marrëdhëniet e së cilës me Moskën janë gati armiqësore, u ka bërë thirrje NATO-s, Shteteve të Bashkuara dhe Bashkimit Evropian që të bëjnë më shumë për të forcuar Ukrainën kundrejt Rusisë.

Në disa raportime është thënë se edhe presidenti gjerman ka planifikuar t’i bashkohet grupit, mirëpo zyrtarët ukrainas e kanë bërë të qartë se e duan kancelarin gjerman, Olaf Scholz për vizitë.

Ukraina ka kërkuar armë të rënda, përfshirë tanket dhe artileri nga Gjermania, mirëpo Scholz ka bllokuar ato përpjekje, duke thënë se duhet të ketë veprim të përbashkët të BE-së.

Vendet tjera të NATO-s, sikurse Republika Çeke kanë vendosur të dërgojnë armë të rënda, duke përfshirë tanket.

RFE/RL

Kryetari i qytetit ukrainas të Mariupolit, tha se vlerësimet e fundit flasin se afër 21 000 banorë të këtij qyteti-port janë vrarë që prej nisjes së pushtimit rus të Ukrainës më 24 shkurt.

Gjatë një adresimi televiziv, i pari i Mariupolit, Vadym Boichenko, tha se ka qenë e vështirë që të llogaritej numri i saktë i viktimave, pasi kanë nisur luftimet në rrugët e këtij qyteti.

Mariupoli, që gjendet në juglindje të Ukrainës, është i rrethuar nga trupat ruse. Ky qytet është goditur më së keqi nga bombardimet dhe sulmet ajrore ruse.

Ukraina ka thënë se banorët që ende gjenden në qytet nuk kanë qasje në ujë, rrymë dhe nevoja të tjera bazike.

Rrethimin e qytetit të Mariupolit zyrtarët ukrainas e kanë quajtur krim lufte. Ky qytet është i një rëndësie të madhe për Rusinë, pasi nëse bie nën kontrollin rus, do të krijonte një urë tokësore midis Krimesë së aneksuar nga Moska dhe rajonit lindor ukrainas të Donbasit, pjesë të së cilit, që prej vitit 2014, kontrollohen nga separatistët e mbështetur nga Rusia.

Shumë liderë botërorë kanë treguar solidaritet me Ukrainën, duke vizituar vendin në ditët e fundit.

Por mes tyre nuk është i mirëpritur presidenti gjerman, Frank-Walter Steinmeier, i cili ka pasë lidhje më të ngushta me Rusinë në të kaluarën, e për të cilat e ka pranuar se ishte gabim. Megjithatë, pranimi i gabimit nuk e shfajësoi atë në sytë e ukrainasve, të cilët thanë se nuk e duan për vizitë në vendin e tyre, të paktën jo në këtë kohë.

Ai në një konferencë për media shfaqi tronditje për këtë çështje, derisa ka njoftuar se kishte pasur në plan të udhëtonte me liderët e parë europianë që shkuan në Kiev.

“Isha gati për këtë, por si duket – dhe duhet ta pranoj këtë – nuk ishte e mirëpritur në Kiev”, tha ai në një konferencë në Poloni. Express

RFE/RL

Gati dy të tretat e fëmijëve ukrainas kanë ikur nga shtëpitë e tyre prej nisjes së pushtimit rus në Ukrainë gjashtë javë më parë, ka thënë Agjencia e Kombeve të Bashkuara për Fëmijë (UNICEF) më 12 prill.

Kombet e Bashkuara kanë verifikuar vdekjet e 142 të rinjve, ndonëse kanë paralajmëruar se shifrat e sakta mund të jenë shumë më të larta.

Manuel Fontaine, drejtor i programit për emergjenca në UNICEF, i cili sapo është kthyer nga Ukraina, ka thënë se largimi i 4.8 milionë fëmijëve ukrainas nga shtëpitë e tyre në një kohë kaq të shkurtër, është diçka që ai nuk e ka parë në 31 vjetët e tij në punën humanitare.

“Nga 3.2 milionë fëmijë që vlerësohet se kanë mbetur në shtëpitë e tyre, gati gjysma e tyre mund të mos kenë mjaftueshëm ushqim”, ka thënë Fontaine për Këshillin e Sigurimit të OKB-së.

Ai ka paralajmëruar se situata është më e rëndë në qytetet Mariupol dhe Herson, ku nuk ka as ujë, dhe furnizimet me ushqim dhe ilaçe janë penguar.

Më 24 shkurt, presidenti rus, Vladimir Putin ka urdhëruar atë që e konsideron “operacion special ushtarak” për të çmilitarizuar Ukrainën.

Veprimi i Kremlinit ka nxitur zemërim dhe është dënuar në shumë vende të botës.

Në një lagje të qetë, rurale 70 km (45 milje) në perëndim të Kievit, folëm me Anën, e cila është 50 vjeçe. I kemi ndryshuar emrin për të mbrojtur identitetin e saj.

Anna na tha se më 7 mars kishte qenë në shtëpi me burrin e saj kur hyri një ushtar i huaj.

“Në kërcënimin e armës më çoi në një shtëpi aty pranë. Më urdhëroi: Hiqi rrobat ose të qëlloj. Ai vazhdoi të më kërcënonte se do të më vriste nëse nuk bëja siç thoshte ai. Më pas filloi të më përdhunonte”, tha ajo.

Anna e përshkroi sulmuesin e saj si një luftëtar i ri, i dobët, çeçen, aleat me Rusinë.
“Ndërsa ai po më përdhunonte, hynë edhe katër ushtarë të tjerë. Mendova se kisha mbaruar. Por ata e morën. Nuk e pashë më”, tha ajo. Ajo beson se u shpëtua nga një njësi e veçantë e ushtarëve rusë.

Ana u kthye në shtëpi dhe gjeti burrin e saj. Ai ishte qëlluar në bark.
“Ai kishte tentuar të vraponte pas meje për të më shpëtuar, por u godit nga një plumb”, tha ajo. Të dy kërkuan strehim në shtëpinë e një fqinji. Ata nuk mund ta çonin burrin e saj në spital për shkak të luftimeve. Ai vdiq nga plagët e marra dy ditë më vonë.

Anna nuk pushoi së qari ndërsa na tregonte historinë e saj. Ajo na tregoi se ku ajo dhe fqinjët e saj e varrosën burrin e saj në oborrin e shtëpisë së tyre. Një kryq i gjatë prej druri qëndron në krye të varrit. Anna na tha se është në kontakt me spitalin lokal dhe po merr mbështetje psikologjike.

Ushtarët që e shpëtuan qëndruan në shtëpinë e saj për disa ditë. Ajo thotë se do t’i drejtonin armën dhe do t’i kërkonin asaj t’u jepte gjërat e burrit të saj.
“Kur ata u larguan, unë gjeta drogë dhe viagra. Ata rëndoheshin dhe shpesh ishin të dehur. Shumica prej tyre janë vrasës, përdhunues dhe grabitës. Vetëm disa janë në rregull,” tha ajo.

Rrugës nga shtëpia e Anës, dëgjuam një histori tjetër rrëqethëse.
Një grua dyshohet se është përdhunuar dhe vrarë, dhe fqinjët thonë se kjo është bërë nga i njëjti burrë që përdhunoi Anën, para se të shkonte në shtëpinë e Anës.

Gruaja ishte rreth të 40-tave. Ajo u nxor nga shtëpia e saj, thonë fqinjët, dhe u mbajt në dhomën e gjumit të një shtëpie aty pranë, banorët e së cilës ishin evakuuar kur filloi lufta. Dhoma e dekoruar mirë, me letër-muri të zbukuruar dhe një shtrat me një krevat të artë, tani është një skenë shqetësuese krimi. Ka njolla të mëdha gjaku në dyshek dhe jorgan.

Në një cep është një pasqyrë e cila ka një shënim të shkruar me buzëkuq – “Torturuar nga njerëz të panjohur, varrosur nga ushtarë rusë”, thuhet në të.

Oksana, një fqinje, na tha se ishte lënë atje nga ushtarët rusë të cilët gjetën trupin e gruas dhe e varrosën. “Ata [ushtarët rusë] më thanë se ajo ishte përdhunuar dhe se fyti i ishte prerë me thikë, dhe ajo pati hemorragji deri në vdekje. Ata thanë se kishte shumë gjak.”

Gruaja u varros në një varr në kopshtin e shtëpisë.
Një ditë pasi e vizituam, policia e zhvarrosi trupin e saj për të hetuar rastin. Trupi u gjet pa rroba dhe me një prerje të thellë e të gjatë në qafë.

Andrii Nebytov, shefi i policisë në rajonin e Kievit, na tregoi për një rast tjetër që po hetojnë në një fshat 50 km (30 milje) në perëndim të Kievit.

Një familje me tre anëtarë – një çift rreth të tridhjetave dhe fëmija i tyre i vogël – jetonin në një shtëpi në skaj të fshatit.
“Më 9 mars, disa ushtarë të ushtrisë ruse hynë në shtëpi. Burri u përpoq të mbronte gruan dhe fëmijën e tij. Kështu ata e qëlluan në oborr”, tha z. Nebytov.

“Pas kësaj, dy ushtarë e përdhunuan vazhdimisht gruan. Ata largoheshin dhe pastaj ktheheshin. Ata u kthyen tre herë për ta përdhunuar. Ata kërcënuan se nëse ajo rezistonte do ta dëmtonin djalin e saj të vogël. Për të mbrojtur fëmijën e saj ajo nuk rezistoi. ”

Kur ushtarët u larguan, ata dogjën shtëpinë dhe qëlluan qentë e familjes.

Gruaja u arratis me djalin e saj dhe më pas kontaktoi policinë. Nebytov thotë se ekipi i tij e ka takuar atë dhe ka regjistruar dëshminë e saj.
Ata kanë mbledhur prova në shtëpinë e familjes – tani ka mbetur vetëm skeleti i saj. Vetëm disa shenja të një jete të mëparshme paqësore, të zakonshme qëndrojnë në rrënojat e djegura. Pamë biçikletën e një fëmije, një kalë, një zinxhir qeni dhe një këpucë dimërore burri të veshur me lesh.

Burri u varros në kopsht nga fqinjët. Policia tani ka zhvarrosur trupin e tij për ekzaminim. Ata planifikojnë ta çojnë çështjen në gjykatat ndërkombëtare.

Avokatja e Popullit të Ukrainës për të drejtat e njeriut, Lyudmyla Denisova thotë se ata po dokumentojnë disa raste të tilla.

“Rreth 25 vajza dhe gra të moshës 14 deri në 24 vjeç u përdhunuan sistematikisht gjatë okupimit në bodrumin e një shtëpie në Bucha. Nëntë prej tyre janë shtatzënë,” tha ajo. “Ushtarët rusë u thanë atyre se do t’i përdhunonin deri në atë pikë sa nuk do të donin kontakt seksual me asnjë mashkull, për t’i penguar ata të kishin fëmijë ukrainas.”

Ajo thotë se ata po marrin disa telefonata në linjat e ndihmës – dhe gjithashtu marrin informacion përmes kanaleve në aplikacionin e mesazheve Telegram.

“Një grua 25-vjeçare telefonoi për të na thënë se motra e saj 16-vjeçare u përdhunua në rrugën përballë saj. Ajo tha se ata po bërtisnin ‘Kjo do t’i ndodhë çdo prostitute naziste’ ndërsa përdhunuan motrën e saj.” tha zonja Denisova.

Ne pyetëm nëse ishte e mundur të vlerësohej shkalla e krimeve seksuale të kryera nga trupat ruse gjatë okupimit.
“Për momentin është e pamundur sepse jo të gjithë janë të gatshëm të na tregojnë se çfarë ka ndodhur me ta. Shumica e tyre aktualisht kërkojnë mbështetje psikologjike, kështu që ne nuk mund t’i regjistrojmë ato si krime nëse nuk na japin dëshminë e tyre,” tha zonja Denisova.

Ajo thotë se Ukraina dëshiron që të krijohet një gjykatë speciale nga Kombet e Bashkuara për të gjykuar personalisht Vladimir Putin për akuza për krime lufte, përfshirë përdhunimin.

“Dua ta pyes Putinin, pse po ndodh kjo?” tha Ana, gruaja që na tha se ishte përdhunuar. “Nuk e kuptoj. Ne nuk jetojmë në epokën e gurit, pse nuk mund të negociojë? Pse po pushton dhe vret?”/BBC/

(m.k/BalkanWeb)

Ish-ushtari gjerman i UÇK-së, Roland Bartetzko, është shfaqur nga Bucha e Ukrainës, aty ku ditë më parë forcat ruse bënë masakër ndaj popullsisë civile.

Ish-ushtari Bartetzko ka publikuar një foto nga atje, duke e përmendur edhe lokacionin në Bucha.

Roland Bartetzko, ish-nënoficer i Bundswehrit gjerman, dy herë ka luftuar kundër serbëve – në Kroaci dhe në Kosovë.

Kujtojmë se varreza masive, trupa të pajetë të shtrirë në rrugë, u panë në masakrën që ka ndodhur nga rusët në qytetin e shkatërruar pas çlirimit, Buchës.

Vendet ndërkombëtare kanë reaguar për mizoritë e zbuluara pasi forcat ruse u tërhoqën nga periferia e Kievit, Bucha.

Kryebashkiaku i Bucha tha se të paktën 280 njerëz u varrosën në varre masive. Express

Ministria e Mbrojtjes në Mbretërinë e Bashkuar, ka paralajmëruar se luftimet në Ukrainë pritet që tri javët e ardhshme të jenë më të përqendruara në rajon.

“Luftimet në Ukrainën Lindore do të intensifikohen gjatë dy tre javëve të ardhshme pasi Rusia vazhdon të ripërqendrojë forcat e saj.

Sulmet ruse mbeten të përqendruara në Donetsk dhe Luhansk duke vijuar më tej në Kherson dhe Mykolaiv, forcat ruse vazhdojnë të tërhiqen nga Bjellorusia në mënyrë që të rivendosen në mbështetje të operacioneve në Ukrainën Lindore”, thuhet në njoftimin e Ministrisë britanike. bw

– Zelensky bën thirrje për më shumë armë për të mbrojtur Mariupolin

VOAL- Në Ukrainë po shtohen dyshimet për përdorimin e armëve kimike nga forcat ruse në qytetin e Mariupolit, ku sipas burimeve ukrainase një substancë toksike është shpërndarë në ajër nga një dron. Edhe presidenti Volodymyr Zelensky pak orë më parë tha se ishte i alarmuar.

“Zëdhënësi i milicisë ruse në Donetsk tha se ata mund të përdorin armë kimike kundër ushtrisë sonë që mbron Mariupolin. Është një çështje që na shqetëson shumë,” tha Zelensky, duke u kthyer për të kërkuar më shumë armë nga Perëndimi për të ndaluar rrethimin e portit. qytet dhe zmbrapsin ofensivën ruse e cila tani është e përqendruar në Lindje.

Sipas vlerësimeve të autoriteteve lokale, të paktën 10,000 civilë kanë vdekur tashmë në Mariupol – ku rrethimi nga forcat e armatosura ruse ka vazhduar për më shumë se 40 ditë – ndërsa qyteti është kryesisht i shkatërruar tashmë.

Inteligjenca ushtarake britanike konfirmoi të martën në mëngjes se luftimet do të intensifikohen gjatë dy deri tre javëve të ardhshme në Ukrainën lindore.

Ndërkohë, pas tërheqjes së trupave ruse nga periferia e Kievit, akuzat për krime lufte dhe krime kundër njerëzimit ndaj Moskës po shumohen. Zyrtari i lartë i OKB-së, Sima Bahous, tha të hënën se “ne dëgjojmë gjithnjë e më shpesh për dhunën seksuale”, përveç “brutalitetit” që është shfaqur tashmë në disa qendra si Bucha dhe Borodyanka, ku kufomat e dhjetëra dhe dhjetëra civilë, ndonjëherë me duar të lidhura dhe me shenja të shtëna nga një distancë e afërt.

Ministria ruse e mbrojtjes tha se qeveria ukrainase drejtohej nga Shtetet e Bashkuara për të mbjellë prova të rreme të dhunës ruse kundër civilëve, pavarësisht nga ato që i quajti “masa të paprecedentë nga Moska për të shpëtuar civilët”.

Që nga fillimi i pushtimit të Ukrainës nga Moska më 24 shkurt, 4.5 milionë njerëz janë larguar tashmë nga vendi, sipas të dhënave nga Komisioneri i Lartë i Kombeve të Bashkuara për Refugjatët. Evropa nuk pa një fluks të tillë refugjatësh nga Lufta e Dytë Botërore. Rreth 90% e atyre që ikën nga Ukraina janë gra dhe fëmijë. rsi-eb

“Biseda me Vladimir Putin ishte shumë e vështirë dhe e sinqertë”.

Kështu ka thënë kancelari austriak Karl Nehammer, sipas agjencisë austriake APA.

“Nuk ishte një takim miqësor”.

Kështu kancelari austriak, i cituar nga gazeta online Kronen Zeitung, ka komentuar takimin e zhvilluar në Moskë mes Nehammerit dhe Putinit.

Kancelari austriak gjatë takimit me presidentin rus nënvizoi se “lufta duhet të ndalet, sepse në luftë ka vetëm disfata nga të dyja palët”, mësoi ORF TV nga kancelaria.

Kancelari përsëriti gjithashtu se “sanksionet do të mbeten në fuqi dhe përfundimisht do të forcohen”. Sipas kancelarisë, Nehammer foli gjithashtu “me fjalë të qarta” për krimet e luftës të kryera në Bucha dhe qytete të tjera, duke nënvizuar “nevojën për një hetim ndërkombëtar” për këto fakte.

Nehammer i tha Putinit se sanksionet kundër Rusisë “do të forcohen më tej për sa kohë që njerëzit në Ukrainë vazhdojnë të vdesin”. Këtë e raporton Die Presse.

“Tani do të informoj sërish partnerët tanë evropianë për bisedimet e mia me presidentin rus dhe do të diskutoj hapat e mëtejshëm”, shtoi Nehammer.

VOAL- Ofensiva e re e Rusisë në rajonin lindor të Donbasit “ka filluar tashmë”. Këtë e deklaroi në TV ukrainas, siç raporton CNN, Vadym Denysenko, këshilltar i ministrit të Brendshëm të Ukrainës. “Rusët po grumbullojnë forcën e tyre,” tha Denysenko. “Nuk janë ende betejat e mëdha për të cilat është folur kaq shumë ditët e fundit. Por në përgjithësi mund të themi se ofensiva tashmë ka filluar”. Denysenko raportoi shpërthime gjatë natës në rajonin Dnjepër dhe tha se bombardimi i Kharkiv, qyteti i dytë më i madh i Ukrainës, gjithashtu vazhdoi dhe se ai ishte “bombarduar të paktën 60 herë në 24 orët e fundit”.

“Një përdorim i mëparshëm nga ushtria ruse i municioneve fosforike në rajonin e Donetskut rrit mundësinë e përdorimit të tyre në të ardhmen në Mariupol, nëse beteja për qytetin intensifikohet.” Kështu deklaroi Ministria Britanike e Mbrojtjes në buletinin e inteligjencës. “Bombardimet ruse vazhduan në rajonet Donetsk dhe Lugansk, me forcat ukrainase që zmbrapsnin shumë sulme,” shton inteligjenca, duke shtuar se zgjedhja ruse për të vazhduar të mbështetet në “bombat e padrejtuara” rrit shumë rrezikun e viktimave të mëtejshme midis civilëve.

Sirenat tingëllojnë gjatë natës

Lufta në Ukrainë ka hyrë ndërkohë në ditën e saj të 47-të dhe sirenat kundërajrore kanë rënë edhe gjatë natës (sot e hënë) në pjesën më të madhe të vendit. Bombardime të reja raportohen në provincat Donetsk dhe Lugansk, për shkak të kapjes së Mariupolit, një qytet i rrethuar prej shumë ditësh në Detin Azov. Në të njëjtën ditë, në Ukrainë u ra dakord për 9 korridore humanitare. Zëvendëskryeministrja Iryna Vereshchuk e raporton këtë në Telegram. Në veçanti, korridori nga qyteti i rrethuar i Mariupolit në Zaporizhzhia është planifikuar në rajonin e Donetskut, gjithmonë me mjetet e veta.

Situata e vështirë në Zaporizhzhia

Situata humanitare dhe e sigurisë në rajonin e Zaporizhzhia është e vështirë, me rusët që bombardojnë rregullisht qytete, krijojnë zyra komandimi dhe frikësojnë civilët. Kështu deklaroi kreu i administratës ushtarake rajonale, Alexander Starukh, në një intervistë për LIGA.net, sipas raporteve të agjencisë ukrainase UNIAN. Edhe zëdhënësi i administratës ushtarake të Zaporizhzhisë, Ivan Arefev, i cituar nga Ukrinform, konfirmon situatën.

Diplomacia në punë

Ndërkohë diplomacia vazhdon punën e saj për të heshtur armët. Kancelari austriak Karl Nehammer ndodhet në Moskë për të takuar presidentin rus Vladimir Putin, pasi ka takuar presidentin ukrainas Volodymyr Zelensky në Kiev dy ditë më parë. Takimi me presidentin Vladimir Putin është “një mision i rrezikshëm”, por i rëndësishëm “për të ndërtuar ura për dialog”, tha kancelari Nehammer për shtypin austriak përpara nisjes së tij për në Moskë. rsi-eb

Këto vizita të liderëve të BE e trimërojnë Ukrainën dhe popullin e saj.

Ndërsa kryeministrik britanik del në Twitter me këtë tweet dhe video me zërin e tij:

“Ukrainasit kanë guximin e një luani.

Presidenti @ZelenskyyUa i ka dhënë ka dhënëzërin e atij luani.

Mbretëria e Bashkuar qëndron e palëkundur me popullin e Ukrainës.

Slava Ukraina 🇬🇧 🇺🇦 pic.twitter.com/u6vGYqmK4V — Boris Johnson (@BorisJohnson) 9 prill 2022

The Ukrainians have the courage of a lion.

President @ZelenskyyUa has given the roar of that lion.

The UK stands unwaveringly with the people of Ukraine.

Slava Ukraini 🇬🇧 🇺🇦 pic.twitter.com/u6vGYqmK4V

— Boris Johnson (@BorisJohnson) April 9, 2022

Naufraghi.ch

Deri para pak ditësh ‘Novaya Gazeta’ (për të cilën punonte edhe Anna Politkovskaya) ishte gazeta më e pavarur dhe më e guximshme në Rusi në denoncimin e diktaturës Putiniane dhe gjithashtu luftës kundër Ukrainës, publikimi i së cilës është pezulluar, për shkak të presionit të Kremlinit, i cili e kërcënonte me heqje licence dhe, si rrjedhim, duke ia hequr mundësinë për të pasur të ardhme. Pezullimin e vendosi drejtori i saj, Dimitri Muratov, Çmimi Nobel për Paqe 2021. Para këtij dorëzimi të përkohshëm, Muratov dha një intervistë të filmuar me plot intensitet dhe me rëndësi të jashtëzakonshme për Katerina Gordeeva, e cila gjithashtu ka mundur të rifillonte punën në një staf redaktues që jeton dhe punon duke ditur në mënyrë perfekte rreziqet që ka çdo gazetar në përpjekjen për të thënë të vërtetën e tij. Muratov gjurmon njëzet vitet e perandorisë Putiniane, pa pasur frikë të renditë të gjitha arsyet pse Rusia sot drejtohet nga një diktator.

Në videon në YouTube mund të aktivizoni titrat në italisht. Më poshtë raportojmë përkthimin nga Elisa Baglioni, Giulia De Florio, Luisa Doplicher dhe Claudia Zonghetti botuar nga Valigia Blu. – Voal.ch e ka bërë përkthimin nga italishtja si më poshtë:

Dmitrij Muratov (në tekstin e mëtejmë DM): A e dini se ju kemi ndryshuar emrin në program? Pyete edhe atë. Tani quhet: “Thuaj JO Gordeeva”.
Katerina Gordeeva (KG): Jo, nuk më pëlqen.
Zëri nga jashtë: Jo luftës, jo asaj!
KG: Unë nuk jam luftë, unë, në fakt …

KG: Nuk e marr nga larg: si është?
DM: Ka dy anë të medaljes, si gjithmonë. Njëra është audienca jonë. Rreth katër milionë e gjysmë njerëz na lexojnë çdo ditë: në uebsajt dhe në rrjetet sociale; ne e shohim nga statistikat: rreth 27, ose më mirë më shumë se 27 milionë kontakte. Pala tjetër… E dini, ne kemi parë tashmë shumë, jemi mësuar me të: vdekjet e miqve dhe kolegëve, lufta në Çeçeni, lufta në Gjeorgji… Kemi pësuar qindra kërcënime. Fashistët, nazistët rusë të BORN-it [organizata militante e nacionalistëve rusë, NdT] na sollën kokat e derrit në mënyrë që ne të kuptonim se çfarë mund të na ndodhte të gjithëve, nga pastruesit deri te kryeredaktori. Me pak fjalë, i kemi parë të gjitha ngjyrat… Prandaj, do të thoja që për momentin nervat janë shumë të tendosura. Sigurisht, për më të rinjtë muzika është ndryshe. Humori i tyre varion nga kurioziteti deri te dekurajimi dhe vetëkuptohet se dëshira për t’u larguar mes tyre është shumë e fortë. Ne kemi skanuar tashmë pasaportat e tyre… Pra, nëse lind mundësia…

(Mbledhja e redaksisë e Novaya Gazeta)

– Nëse nuk ka asgjë tjetër, le të kalojmë te lajmet.

– Ndërmjet natës së kaluar, kësaj nate dhe sot në mëngjes kompanitë e huaja janë larguar të gjitha. Të gjithë prodhuesit e makinave: Mercedes, BMW, Toyota dhe kështu me radhë. Për aeroplanët dhe aeroportet, asgjë nuk është e qartë pse Airbus dhe Boeing po kërkojnë të kthejnë 520 avionë të marrë me qira. Nëse i besojmë RBK-së, i vetmi opsion që mendon qeveria është shtetëzimi i flotës.

DM: Dje fola me mjekët: praktikisht, stomatologët duhet të mbyllen, sepse të gjitha gjërat e përdorimit të përbashkët, duke përfshirë implantet, kurora, trap etj., ishin kryesisht gjermane. Një gjë tjetër: dje fola me një nga kirurgët tanë më të mirë, mund të harrojmë protezat. Femuret, ijet dhe gjunjët: ishin të gjitha gjëra të huaja… Protezat tona konsumohen shumë shpejt. Dhe ndërsa kinezët kopjojnë gjithmonë evropianët më së miri, me ato të tyret nuk bëhet asnjë krahasim.

– Në temën mjekësore, mund të shtoj probleme shumë më serioze: transplantet e palcës kockore janë pezulluar dhe më shumë, Organizata Ndërkombëtare për Ndihmën e Kancerit refuzon pacientët që vijnë nga Rusia – Ata refuzojnë t’i marrin jashtë vendit, por vazhdojnë t’i ndihmojnë këtu – Dhe përsëri, për të kuptuar, një aspekt tjetër kyç. Nuk ka rezerva valutore. Banka qendrore që pretendon të vendosë rregullimin e këmbimit valutor në masën 30% duke taksuar blerjen e valutës dhe duke eliminuar 20% TVSH-në për arin do të thotë se teknikisht nuk ka blerës për tonelatat e arit që kanë llogaritur. Do të thotë se ata menduan se po i shisnin dikujt që, në vend të kësaj, tha jo. Pra, ata do të përpiqen të marrin paratë e njerëzve duke përdorur arin si kolateral.

– A do të kenë në dorë kasafortat?
– Po.
– Fantastike.
– Më shumë lajme?

– Cherson ka rënë dhe ata vazhdojnë të bombardojnë Kharkovin [forma ruse e emrit të qytetit; ai ukrainas është Kharkiv. Për dy qytetet e ardhshme forma ukrainase është përkatësisht Černihiv dhe Kyijv, NdT], ku tashmë kanë goditur katedralen. Bombardimet vazhdojnë gjithashtu në Černigov dhe Kiev. Këto janë lajmet nga fronti.

…

DM: Këto janë kopertinat e këtij viti, shikoni?
KG: Po.
DM: Kam folur me një shokun tim, një pilot i jashtëzakonshëm dhe i njohur. Zakonisht pilotët nuk janë yje, ai është: ai është më i miri. Më tha se avionët “do të ngjiten në beton”. Është zhargoni i tregtisë dhe është i tmerrshëm. Ata nuk do të kenë pjesë dhe avionët e marrë me qira do të kthehen në bazë. Dhe kini parasysh se 50% e flotës sonë përbëhet nga Airbus. Njerëzit nuk do të mund të takohen sepse asgjë nuk mund të ngrihet. Askush nuk do të largohet: as avionët, as ne.

KG: Por deri në momentin e fundit e kishit imagjinuar se lufta ishte e mundur?
DM: Fatkeqësisht e kishim marrë me mend, dhe pak më përpara bile. Kemi pasur shumë diskutime për këtë temë: mes nesh, mes zyrave të ndryshme, me të gjithë. E dinim se do të ndodhte menjëherë pas Olimpiadës. Dhe se Paraolimpiada, e cila ishte menjëherë pas, atyre nuk do t’u interesonte. Ne rregulluam menjëherë disa pika. E para: të flasësh me të gjithë, me të gjithë dhe gjithmonë, sepse reagimi ndaj fjalëve është një mekanizëm i lindur. Por nëse lufta fillon, ata nuk na lënë zgjidhje. Këtë e kishim kuptuar për disa gjëra. Në disa prej deklaratave të tij, Vladimir Putin bëri një listë shumë të qartë të shkeljeve të shkaktuara ndaj Rusisë dhe personit të tij. Dhe shumëçka ishte e qartë nga leksiku që ai zgjodhi të përdorte. I lexova ato fjalime: aty ishin gjithmonë të përfshirë nazistët, fashistët, Lufta e Madhe Patriotike [emri rus i Luftës së Dytë Botërore, NdT], bëmat e mëdha të të parëve tanë. Ishte e qartë se për Putinin ajo luftë nuk kishte mbaruar kurrë. Ai nuk ka qënë pjesë e kësaj lufte (pasi ka lindur më 1952 – shën. i përkth.), Luftën e Dytë Botërore, por më bën të mendoj se është sikur po përpiqej ta fitonte sërish. Dhe fitorja e tij konsiston në mbrojtjen e rezultatit të asaj lufte që ai beson se është e drejtë. Në Ukrainë, Putin po lufton Luftën e tij të Dytë Botërore shumë personale. Ky është supozimi im. Ndërgjegjet janë të militarizuara… Edhe ato filantropike, ndonjëherë, dhe mendoj për Regjimentin e Pavdekshëm [që bën parada me foto të veteranëve të Luftës së Dytë Botërore, Ed.]. Nuk është rastësi që ia morën idenë e TV-2 të Lapenkovit dhe Muçnik-ut [Sergej Lapenkov, ish-gazetar nga Tomsk, një nga krijuesit e Regjimentit të Pavdekshëm; Julija Muçnik, po ashtu nga Tomsk, gazetare e TV-2, NdT] që e kishin shpikur dhe e kishin shndërruar në një lëvizje patriotike qeveritare, ndërsa më parë ishte diçka pak… individuale, pak gjysh e gjithsesi…
KG: Nga familjet, apo jo?

DM: Pikërisht, nga familjet, bravo. Dikur ishte një gjë familjare, tani është një gjë paraushtarake. Këta tempuj janë të dobishëm për ushtarët që të kujtojnë luftën. Që atëherë do të thotë vetëm një gjë: të jetosh në të kaluarën. Per çfare? Për të sjellë në shtëpi fitoren. Sikur të mos e kishin bërë atë atëherë.

KG: Njerëzit në rrethin e Putinit qëndrojnë pranë tij nga frika, apo besojnë në atë që ai bën?
DM: Kam biseduar me disa njerëz të fuqishëm dje. Le të mos i quajmë ata “elitë”, ju lutem. Le t’i quajmë “të fuqishmit”, “enturazhi”, por jo elita. E dini mbledhjen e famshme të Këshillit të Sigurimit, atë në të cilën burra duke u dridhur shkuan në foltore dhe qëndruan atje me këmbët hapur… A e dini pse qëndronin me këmbët hapur, Katya? Është faji i pelenës.
KG: Epo, hajde …
DM: Prandaj nuk dua t’i quaj “elitë”. Dhe në çdo rast të zgjedhurit, njerëzit në pushtet, nuk kanë qenë kurrë kaq të bashkuar me njëri-tjetrin. Dhe nuk po flas për biznes apo para: është një temë e ngjashme, por është tjetër gjë. Për momentin ata janë shumë kompaktë, duke ndarë në të gjitha aspektet botëkuptimin e Presidentit Putin. Dhe imazhi i tij për botën është shumë i fortë dhe i palëkundshëm: si piramidat egjiptiane, në fakt, ku as një rreze dielli nuk kalon midis gurëve. Imazhi i tij për botën është i qartë: Rusia është një kështjellë. E cili jo më kot është titulli i librit të ish-zëdhënësit të Dumës, tashmë i ndjerë. Mikhail Yur’ev, në mos gaboj kështu quhej. Shumë citate, pjesë të tëra nga ai libër (i cili është një libër konspirativ) shkojnë drejt e në tekstet e Presidentit. “I yni është një vend izolacionist, është një vend me burime të mëdha minerale, nuk ka nevojë për askënd. Duhet të kuptojë se Perëndimi është armiku, se bota është armiku”. Dhe ky imazh i botës ka shtrirë breza dhe ka krijuar elitën e sotme …

KG: E shihni, në fund iu shpëtoi prapë ajo fjalë!
DM: Është forca e zakonit!
KG: Në kuptimin politik ata janë një elitë.
DM: Nuk e di, nuk jam gati t’i quaj heronj, elitë…
KG: Megjithatë, elita nuk është kompliment.
DM: Ata janë shokë ushtarë, ata. Dëgjo, elita përbëhet nga njerëz që me gjak, djersë dhe lot fitojnë lumturinë për vendin e tyre.
KG: Kjo quhet nder apo vlerë.
DM: Pra nuk mund t’i quajmë elita. Unë po thosha: të gjithë janë dakord me Putinin, nuk ka ndarje të brendshme. Vazhdojnë të na japin teori sipas të cilave çdo gjë do të përfundojë së shpejti, thonë se do të ketë një ndryshim në krye si pasojë e kushedi se çfarë të çara në elitë … Nuk ka çarje.

KG: Por edhe ju thatë se kishin frikë, në Këshillin e Sigurimit.
DM: Ata kishin frikë, po, por nuk e dinin përgjigjen e duhur! Sepse në fund ata ishin aty për të dhënë provimin, por nuk ishin të sigurt se e dinin të gjithë programin. Tani e kanë mësuar mirë.
KG: Dhe a e ndajnë atë?
DM: Unë nuk do të vendosja dorën time në zjarr për të gjithë, por me siguri do të them se ata bëjnë atë që u thotë Putini, atë e bëjnë gjithsesi. Gjithçka. Nuk mendoj se ka pasur ndonjëherë një qeveri më besnike se kjo.
KG: E çmendur.

(Fjalimi i Dmitry Muratov në Nënkomitetin e Parlamentit Evropian për të Drejtat e Njeriut)
DM: Nuk mund të pranojmë që ushtria ruse vret ukrainas dhe që forcat e armatosura të Ukrainës, për t’u mbrojtur nga agresioni vrasin ushtarë rusë. Sërish kufomat janë fshehur. Sërish kemi dhjetëra nëna të plagosura që qajnë. Dhjetra nëna ruse, si gjatë luftës çeçene, shkojnë në kërkim të fëmijëve të tyre, ndjekin gjurmët e tyre. Megjithatë, një gjë duhet t’ju them. Mos u besoni sondazheve të qeverisë ruse. Në Rusi, njerëzit nuk duan luftë. Mos i ngatërroni rusët me fuqinë që e lëshoi ​​këtë masakër. Kjo luftë ua ka marrë të ardhmen fëmijëve tanë, e ka copëtuar.

…

KG: Kur filloi e gjithë kjo? Dhe pse Ukraina? Gjithsesi, nuk filloi në 2014, apo jo? …
DM: Jo, ka filluar më herët. Për të kuptuar se në çfarë na ka katandisur Putini, duhet të kthehemi para vitit 2006 (aty rreth, nuk dua të gaboj). Nëse ju kujtohet, në Bruksel kishte një përfaqësi diplomatike ruse në NATO me ambasadorë të ndryshëm, duke përfshirë, ndër të tjera, Rogozin [tani drejtor i përgjithshëm i Agjencisë Ruse të Kërkimit Hapësinor, Ed.]. Në atë kohë, Putini kishte propozuar shumë seriozisht për të diskutuar mundësinë e anëtarësimit të Rusisë në NATO dhe u habit shumë kur iu tha se duhej një periudhë prove, se kishte dokumente për t’u përgatitur. Ai ishte i bindur se nuk do të refuzonin një ofertë më unike se të rrallë dhe bënë bujë! Më vonë, kur u bind se po talleshin me të, erdhi fjalimi i Mynihut, në të cilin, në bilanc, tashmë në vitin 2007 dëgjuam pikërisht atë që dëgjojmë tani. Por askush nuk e mori seriozisht. Vetëm regjimet e disa vendeve të Amerikës Latine dhe Kubës.

KG: Megjithatë është një nga fjalimet më të rëndësishme të Putinit.
DM: Vërtet, ashtu është. Por ata nuk e dëgjuan… Vetëm pjesa e dytë, e cila ishte më pajtuese. Politikanë të rëndësishëm, liderë evropianë, nuk e morën seriozisht. Ata menduan se ishte retorikë, por vitin e ardhshëm ishte lufta në Gjeorgji, ku Presidenti Bush i tha një gjë Putinit dhe një tjetër Mikheil Saak’ashvilit. Dhe shërbimet sekrete që krahasuan versionet. Mendoj se ishte momenti më i rëndë i thyerjes nga ajo që Rusia ka thënë gjithmonë për respektimin e vlerave perëndimore, për diktaturën e ligjit, për faktin që ishim të hapur, se bota ishte globale… Në fakt gjithçka mori fund pikërisht në atë moment. “Ata nuk besojnë në asgjë dhe kuptojnë vetëm forcën”. Jo vetëm që nuk besojnë në asgjë, por kuptojnë vetëm forcën! “Ata nuk e kuptojnë gjuhën tonë…”. Ishte një lloj monologu i brendshëm. Monologu i brendshëm i një pushteti kolektiv të ofenduar me Perëndimin. Shumë të ofenduar, me të vërtetë: e morën shumë për keq. Më pas, megjithatë, ndodhi një gjë tjetër: Putini papritmas kuptoi se ata që i folën për vlerën në të vërtetë nënkuptonin “çmim”. Kini parasysh: Putini ka blerë me shumicë një numër të madh figurash kryesore në politikën perëndimore për t’i vendosur në bordet e kompanive dhe kompanive shtetërore ruse.
KG: Njerëz që po ikin nga ato pozicione tani.
DM: Tani i lenë me nxitim, por ashtu si me nxitim vrapuan për t’i pranuar. Midis atyre njerëzve ishin një kryeministër francez, një kancelar gjerman, në të vërtetë një çift, disa politikanë italianë. Të gjithë me kolltukun e tyre të bukur. Dhe në këmbim…
KG: Shumë para.

DM: Nuk e di me siguri për të gjithë, nuk e mbaj mend përmendësh. Por mund t’ju them se ishin disa milionë dollarë në vit. Në atë moment Putini qeshi mirë: dhe ata vijnë të më flasin për vlerat? Paratë i duan ata atje! Ai ishte i sigurt për këtë. Mendoj se ai arsyetoi kështu: “Nuk më deshe për shok? Më keq për ty”. Është një logjikë e njohur. Edhe unë jam rritur në një mjedis të ngjashëm. Është logjika e rrugës, apo e fëmijëve të shkollës fillore e të mesme. Nuk dëshiron të jesh miku im? Më keq për ty! Është një plagë e madhe psikologjike. E cila u rihap në momentin e krizës më të madhe, në momentin më kritik për vendin tonë… Pse, çfarë ndodhi natën e 23 shkurtit? Ata shkatërruan të ardhmen e vendit. E shkatërruan, po. Por edhe atëherë, Putin bëri listën e tij të gjatë të ofendimeve. Dhe kjo nuk është e gjitha, kishte edhe një gjë tjetër në fjalimin e Putinit. Ai tha: më falni, me kë duhet të bëj marrëveshje, unë, nëse politikanët e tyre ndryshojnë gjatë gjithë kohës?! Tani po e perifrazoj, por në përgjithësi, nëse e mendoni mirë, meqë kemi Putinin, disa kancelarë kanë ndryshuar në Gjermani, disa presidentë në Shtetet e Bashkuara, gjysmë duzinë kryeministra në Itali dhe presidentë në Francë. Ata ndryshojnë gjatë gjithë kohës. Dhe në të vërtetë, me kë mund të flasë Putini, nëse jo me Gandin? “Nuk ke kohë të mësohesh, se mbaron mandati! Ku është racionaliteti? Nuk është”. Kështu Putin u bë politikani më me përvojë në botë. Ai ka qenë në pushtet për pak më shumë se 22 vjet: tashmë si kryeministër ai kishte një ndikim të madh. Asnjë politikan evropian apo amerikano-verior nuk ka qëndruar në pushtet kaq gjatë. Ai, pra, i njeh të gjithë si në pëllëmbë të dorës dhe nuk beson më në asgjë dhe askënd. Mund të betohem se ai po mendon: “Vërtet e kuptuat vetëm tani që kemi dërguar trupat – si po quhet? – Operacioni special në Ukrainë? Vërtet nuk keni kuptuar gjë më parë?”. Kur e rrëzuan Janukoviçin… Apo në tetë vitet e Donbasit… Dhe nëse i thonë: po nuk ishte Rusia që hyri në Donbas? Ai do të përgjigjet: “Në Krime, njerëzit votuan”. Gjithçka filloi prej andej. Kjo është logjika e tij. Kjo ndodhi sepse Perëndimi nuk e njohu aneksimin e Krimesë. “Njerëzit votuan, dreqin,” thotë ai. Ekziston kjo vetëdije, kjo bindje për shkeljen e pësuar dhe siguria absolute dhe e palëkundur e të qenit të drejtë. Kur ai mendoi se kishte një arsye më të ngushtë, të nivelit të dytë, fyerjet thjesht u grumbulluan dhe mjaft. Por me ardhjen e raketave Iskander, Bulava dhe Cirkon, u bë e qartë se shkeljet mund të lajmëroheshin në mënyrë të sigurt.

KG: Sipas mendimit tuaj, a e ka kuptuar Putini se, deri sot, askush nuk ka fituar kurrë një luftë kundër atyre që besojnë se po mbrojnë atdheun e tyre? Dhe unë mendoj për BRSS në Luftën e Dytë Botërore, ose për Rusinë me Napoleonin.
DM: Katja, mund të thellohemi edhe në histori, por historia nuk përsëritet, kam frikë. Sigurisht, me një fuqi të tillë, me një forcë të tillë në terren, për disa kohë mund të jepet edhe me qira, një vend tjetër, ndoshta duke e ndarë në disa pjesë. Është vetëm hipoteza ime, por është e besueshme: 1) Një pjesë perëndimore, me kryeqytet Lviv, e cila mund të jetojë si të dojë; 2) Një pjesë qendrore, e cila sigurisht duhet të jetë një protektorat rus (dhe do të shohim se kush do të jetë favorit në çdo zgjedhje); 3) Dhe një pjesë lindore e cila, natyrisht, në fakt do t’i përkasë Rusisë. Plani, pak a shumë, ishte ky, mendoj. Por më pas doli se aty ishte dikush me emrin Zelen’skij. Pakkush besonte në të, dhe në Ukrainë ai tashmë po humbiste mbështetjen. Përveç kësaj, propagandistët tanë mendonin se populli ukrainas do ta priste ushtrinë ruse me lule në dorë.
KG: Kushdo që ka qenë në Ukrainë vitin e fundit mund t’i kishte thënë se nuk do të ishte kështu. A e mashtruan?
DM: Tani do të shpjegoj se çfarë ka ndodhur. Ata nuk e mashtruan: ishte një gjë më delikate. Pra: autoritetet tona urdhërojnë TV shtetëror të transmetojë propagandë për të bindur njerëzit. Pastaj shikojnë në televizor për të kontrolluar nëse ai e kryen detyrën e caktuar dhe pak nga pak edhe ata fillojnë të besojnë atë që shpikën dhe i thanë televizionit të transmetonte. Psikologjia ka një term të veçantë për këtë proces: vetëinduksion. E kuptoni, një nga arsyet më serioze për atë që ndodhi është se ata u gëzuan me propagandën e tyre derisa e ringjallën atë. Dhe ata përfunduan duke besuar gjërat që shpikën.

(Fjalimi i Dmitry Muratov në Nënkomitetin e Parlamentit Evropian për të Drejtat e Njeriut)
DM: Radio Echo Moskvy, të cilën e përmendët, sapo u mbyll. Kishte 32 vjet, ata janë miqtë tanë, janë miqtë e Novaya Gazetës; vetëm në Moskë ata kanë një milion dëgjues dhe disa milionë të tjerë në dhjetëra qytete ruse. Echo Moskvy ishte një radio sistematike, thelbësore për vendin tonë. Por tre punonjës me kollare kanë privuar dhjetëra miliona njerëz nga leximi i faqes dhe dëgjimi i Echo Moskvy. Këta tre burokratë quhen Jurij Alekseevič Kostin, president i Gazprom – Media Radio; Julija Sergeevna Golubeva, Zëvendës Drejtoreshë e Përgjithshme e Gazprom – Media; Leonid Fedorovič Sovkov, kryetar i bordit të drejtorëve. Mos harroni këta emra: Kostin, Golubeva dhe Sovkov. Këta njerëz u kanë hequr një këndvështrim të lirë dhe të pavarur dhjetëra miliona njerëzve në Rusi. Atyre iu deshën vetëm pesëmbëdhjetë minuta në një bord drejtues ku nuk e ftuan as Alexei Venediktov, i cili është drejtori i Echo Moskvy. Është një juntë, një diktaturë ushtarake!
Ne do t’i kushtojmë një numër të tërë luftës në Ukrainë dhe mbylljes së Echo Moskvy. Echo Moskvy është e pandashme nga historia ruse, ajo ka qenë gjithmonë një platformë për shkëmbimin e pikëpamjeve. Echo Moskvy foli kundër luftës, po ashtu edhe ne. Jam shumë i sigurt se kjo është arsyeja kryesore pse e mbyllën. Sepse tani për tani çdo zë kundër luftës konsiderohet sulm ndaj shtetit.

…

DM: Për mua, Echo Moskvy’s është një tragjedi e madhe njerëzore. Shumë prej tyre kanë qenë gjithmonë miqtë e mi. Unë e njoh Venediktov për të paktën 30 vjet. Ai është një miku im shumë i dashur dhe shpresoj të jem edhe unë për të. Kjo frikë për çdo këndvështrim alternativ, pasi vetëm propaganda është e vërteta… Edhe sondazhet e konsensusit duket se bëhen vetëm tek shikuesit e kanaleve shtetërore… Është një tragjedi e madhe kjo që ndodhi. Ata hoqën prizën krejt papritur. Është çmenduri. Ju kujtohet kënga? “Shfaqet në dritare, por me gjembin të fshehur pas shpine”. Është Vysockij [kantautor i njohur rus nga epoka sovjetike, Ed.], apo jo? E hoqën spinën Echo. Ligji për agjentët e huaj ka çmontuar të gjitha mediat më të pavarura, më të reja dhe më të gjalla. Ekziston një eksod gjigant – gjigant – i gazetarëve, profesionistëve, analistëve, programuesve dhe specialistëve që largohen nga Rusia. Së shpejti do ta shihni se çfarë dua të them. Për mua është një humbje personale. Lloji mund të përkeqësohet vetëm në këtë mënyrë. Si mund ta mbyllin kështu radion? Kush do t’i paguajë pagat për dy muajt e ardhshëm? A nuk ka ndonjë ligj që e ndalon? Jo. Çfarë pyetje bëj … “A duan rusët luftë?” dhe “A nuk ka ndonjë ligj që e ndalon atë?” nuk janë më pyetje retorike.

KG: Sa mendoni se do të rezistoj Novaya Gazeta?
DM: Për mendimin tim, dy ditë [ishte 7 mars 2022; në realitet rezistoi shumë më gjatë: deri më 28 mars, Ed.]. Nëse tani miratojnë ligjin për lajmet e rreme, për fake news, çdo bashkëpunëtor ynë mund të përfundojë në burg për një kohë të gjatë, nga 2 deri në 15 vjet. Sepse? Ata do të thonë se ajo që ka shkruar është e rreme. Por si, nëse e kemi verifikuar lajmin me dy-tre burime? Nëse kemi filma. “Është e rreme sepse ne e themi, kupton? Sepse ne në prokurori, në Roskomnadzor [përgjegjës për kontrollin e komunikimeve, në fakt një analog i Glavlit, organi i censurës së kohës sovjetike, NdT] dhe në sheshin Staraja [zyrat e presidencës, NdT] themi se është e rreme”. Në fakt është e vërteta. Është e vërteta për të plagosurit dhe të vdekurit. Sepse detyra jonë është pikërisht të përcaktojmë numrin e viktimave dhe t’u tregojmë njerëzve shtrirjen reale të ngjarjeve. Ky nuk është një operacion special, Katja. E keni parë atë meme që qarkullon, me një buzëqeshje të hidhur? Romani i Tolstoit ka një titull të ri: “Operacioni Special dhe Paqja”. (operacioni special – në vend të Lufta – shpjegim i përkth.)
KG: Ose edhe “…dhe detyrim për paqe…”.
DM: Pikërisht, edhe “paqja” ka ndryshuar. Epo, nëse miratojnë ligjin, me penalitete të atij subjekti, si mund të rrezikoj që kolegët e mi të përfundojnë në burg? Si i bëhet kësaj? Këtu, për shembull, çdo lajm shqyrtohet nga një sërë njerëzish, të paktën një duzinë. Edhe çfarë? A plotësojmë një përkthim vetëm me gazetarët tanë? Me të gjithë të dërguarit? Nëse ky ligj miratohet, mediat e pavarura në Rusi do të mbyllen. Pa gjykata [të paanshme] ligji i lajmeve të rreme do të vrasë median.

(Mbledhja e redaksisë tek Novaya Gazeta)
– Pastaj … është ajo që ndodh në industrinë e filmit dhe muzikës.
– E cila tashmë është ndalur.
– Ata përsërisin premierat: gjëra të çmendura.
– Epo, me pak fjalë, është një fatkeqësi totale.
– Propozime të tjera?

DM: Shpejt.
– Do ta përmbledh. Të gjitha punimet janë dorëzuar. Ndoshta sot ose nesër do të kemi një reportazh: portretin e një rreshteri nga Chelyabinsk që u vra. Ne kemi një të dërguar në vend.
– Arnol sapo më dërgoi diçka, por ai thotë t’ua tregoj avokatëve, gjë që Roskomnadzor me siguri nuk do t’i pëlqejë.
– Unë kam një pjesë të Nina Petljanovaja, nga ana njerëzore e çështjes. Ato janë nëna ukrainase të fëmijëve me kancer që u shkruajnë letra nënave ruse të fëmijëve me kancer gjatë kohës së luftës. Ja ku janë, ka tri shkronja. Ata thyejnë zemrën.
Kopertina kushtuar Echo Moskvy

DM: Kjo duhet të publikohet menjëherë.
– E kam tekstin e dorëzoj së shpejti.
– Nëse asgjë tjetër, le të flasim për faqen e parë të këtij numri. Unë propozoj t’ia kushtoj Echo Moskvy.
– Dhe çfarë tjetër mund të jetë, më fal?
– Do të kishim alternativa: ekonominë dhe …
– Ekonomia ekzistonte para se të mbyllnin Echo Moskvy …
– Le të vendosim si titull “Jehona e luftës”.
– “Jehona e luftës”.
– Po.

(vijon)

Shqipëroi: Elida Buçpapaj

Svetlana  Alexievich, fituesja e Çmimit Nobel në 2015, është një gazetare investigative, eseiste dhe historiane bjelloruse që shkruan në rusisht.

Motivacioni i Nobelit ishte “për shkrimet e saj polifonike, një monument për vuajtjet dhe guximin në kohën tonë”.

Ajo është shkrimtarja e parë nga Bjellorusia që merr çmimin.

Në këtë kohë të vështirë Svetlana  Alexievich gjen ngjashmëri midis  Rusisë sovjetike në kohën e Stalinit dhe të sotshmes së Putinit:

“Makineria e Stalinit mund të ndizet sërish nga momenti në moment: të njëjtët informatorë, të njëjtat denoncime, të njëjtat tortura. I njëjti terror universal, gjithëpërfshirës.

Putini ka mobilizuar dhe mbledhur dëshirat e miliona e miliona njerëzve që janë gënjyer, mashtruar, të cilët kanë humbur në rendin e ri të gjërave – dhe tek secili prej këtyre njerëzve është pak nga Putini. Ata janë bashkuar për të bërë imazhin që ne njohim si Putin. Vetë Putini është vetëm maja e një ajsbergu.”

RFE/RL

Bashkimi Evropian i ka dërguar vërejtje serioze Serbisë, por edhe shteteve të tjera të rajonit të cilat nuk kanë mbështetur sanksionet ndaj Rusisë, duke thënë se vendimet e ardhshme në procesin e zgjerimit do të kushtëzohen me sjelljen e këtyre shteteve ndaj sanksioneve kundër Rusisë dhe deklaratave të përgjithshme ndaj luftës në Ukrainë.

Serbia është i vetmi shtet i rajonit i cili nuk është përshtatur me qëndrimet e BE-së nuk i ka vendosur sanksione Rusisë.

Zëdhënësi i BE-së për çështje të politikës së jashtme dhe siguri, Peter Stano, tha gjatë një konference për media tha se “BE-ja, apo më saktësisht vendet anëtare, në të ardhmen gjatë vendimeve që kanë të bëjnë me vendet përkatëse do të marrin parasysh nivelin e përshtatjes me qëndrimet e BE-së, deklaratat dhe solidaritetin e dëshmuar nga këto shtete për të mbrojtur dhe promovuar vlerat themelore të BE-së.

Ai tha se Shqipëria, Mali i Zi dhe Maqedonia e Veriut janë përshtatur deri më tani plotësisht me qëndrimet e BE-së në politikën e jashtme.

“Ne presim dhe në këtë drejtim jemi angazhuar me vendet anëtare dhe partnerët në rajon, që t’ua shpjegojmë se sa është e rëndësishme në këto rrethana kur është rrezikuar rendi botëror i bazuar në ligje dhe rregulla, të mbështesin BE-në dhe të kenë qëndrimin e njëjtë me ne rreth sanksioneve”, tha Stano.

Përveç Serbisë, edhe Turqia si vend kandidat nuk ka mbështetur sanksionet ndaj Rusisë. Por, negociatat e anëtarësimit me Turqinë edhe ashtu janë të ngrira, ndërkohë që ato me Serbinë janë në vazhdim e sipër.

Serbia, sipas burimeve diplomatike në Bruksel, tash do të jetë nën presion më të madh për të mbështetur sanksionet ndaj Rusisë. Në Bruksel, thonë burimet diplomatike, nuk do të ketë më mirëkuptim për qëndrimet që shkojnë kundër orientimit strategjik për anëtarësim në BE. Për shkak të zgjedhjeve të fundit në Serbi, BE-ja ishte më e përmbajtur dhe hezitonte të bëjë presion më të dukshëm ndaj Beogradit. Por, frustrimi mes disa shteteve anëtare është në rritje e sipër.

Ashpërsia e sulmit rus në Ukrainë duket se ka qenë tepër e madhe. Mediat e huaja shkruajnë se në fshatin Husarivka të Kharkivit, është ngritur një dhomë torture, në të cilat, digjen për së gjalli gra e fëmijë.

Kjo është raportuar nga policia ukrainase nëpërmjet një postimi në rrjete sociale. Pasi ukrainasit rimorën kontrollin e zonës, dokumentuan “dhomën furrë” që përdorej për eliminimin e civilëve.

Sipas hetimeve, këqyrja e trupave zbuloi gjurmë të abuzimit dhe torturës së zgjatur: “Njerëzit u dogjën të gjallë. Një fëmijë u torturua”, është shënuar në raportin e policisë.

Vlen të përmendet, se rusët kanë shkaktuar masakër në Bucha, ku në një varr masiv u gjetën trupat e 400 civilëve. Po ashtu, pretendohet nga autoritetet se masakër të ngjashme është zhvilluar edhe në qytete të tjera të vendit. bw