Hej, o moj Kosovë me kësulë të bardhë,

shtati yt po digjet flakë,

shtati yt me dyzet plagë,

shtati yt është bajrak i gjallë,

sa mirë po i rri hasmit përballë.

E fillova shkrimin me vargjet e këngës “Hej, o moj Kosovë në kësulë të bardhë”, këngë e cila ishte bërë himn i shqiptarëve të Kosovës në vitet e rënda të pushtimit serbo-jugosllav, jo për shkak të mesazhit të këngës, por, për faktin se ishin pikërisht shqiptarët plisbardhë të Dardanisë që përballeshin me dhunën sistematike dhe forcën e policore serbo-jugosllave në protestat studentore përgjatë viteve 1981-1999 në Kosovë!

Nga ajo kohë e deri më sot, nuk ka ndodhur të ketë pasur manifestim, protestë apo demonstratë kundër regjimeve antipopullore pa pjesmarrjën e plisbardhëve në mesin e qytetarisë shqiptare!

Historia e Plisit të Bardhë dhe e Flamurit Kuq e Zi

Plisi i bardhë daton që nga lashtësia pellazgo-ilire, mbi 5000 vjet më parë. Plisi për ne, shqiptarët, ka rëndësi të veçantë historike, pasi e prezanton identitetin tonë kombëtar dhe autoktoninë tonë në trojet etnike ku jetojmë. Plisi i bardhë përfaqëson lashtësinë, lirinë, trimërinë, nderin dhe pastërtinë e karakterit të shqiptarëve.

Plisi në popull dhe krahina të ndryshme shqiptare thirret edhe me emra të tjerë varësisht prej regjioneve banuese, si për shembull: kësulë, qeleshe, qylah, qylaf, etj.

Bashkë me gjuhën dhe traditat e lashta popullore, plisi është simbol i identitetit kombëtar shqiptar, të cilin populli ynë e ka ruajtur me fanatizëm e krenari ndër shekuj dhe mileniume.

Shqiponja dykrenare është simbol i vjetër i përdorur që nga lashtësia në Perandorinë Bizantine, e më pas u bë simbol i fiseve shqiptare në mesjetë. Flamuri kombëtar shqiptar u zyrtarizua si flamur shtetëror i Shqipërisë me Shpalljen e Pavarësisë nga Perandorinë Osmane së saj më 1912.

Fusha e kuqe ka domethënien e gjakut që kanë derdhur paraardhësit tanë, që lidhet me trimërinë dhe fuqinë shpirtërore të shqiptarëve.

Shqiponja i ka njëzet e pesë pendë, që përfaqësojnë njëzet e pesë betejat e fituara të Skënderbeut kundër Perandorisë Osmane.

Thënë ndryshe, flamuri ‘Kuq e Zi’ përfaqëson unitetin, historinë dhe shtetësinë e kombit shqiptarë.

Por, nuk duhet harruar edhe faktin se flamuri i Shqipërisë është flamuri kombëtar i të gjithë shqiptarëve kudo që jetojnë ata, në trojet etnike apo në mërgatë.

Ku mbeti Plisi (Kësula) e Bardhë, identiteti ynë më i vjetër kombëtarë?!

E shtrova këtë pyetje, duke u nisur nga fakti, që nga fillimi i protestave paqesore studentore 4-5 muaj më parë, të kthyera së fundmi në revoltë popullore kundër regjimit të Edi Ramës në Shqipëri, në mesin e protestuesve mund të shohës çfarëdo lloj mbulesash në kokat e njerëzve, filluar nga ato “kaçketat” e vjetra, të zakonshmet e kohës deri tek ato fetare, por, pa asnjë Plis të Bardhë në kokë!

Dhe, instiktivisht më lindi pyetja, pse ore shqiptarë pa kësulë të bardhë po i delni Ramës përballë?!

Ku mbeti Plisi (Kësula) e Bardhë, identiteti ynë më i vjetër kombëtarë, simboli i trimërisë, fisnikërisë dhe pastërtisë shqiptare?!

Të kërkosh largimin e një ‘tiranie’ dhe ‘diktature’ pa simbolin e identitetit dhe karakterit të shqiptarëve, lë shumë hapësirë për të dyshuar në të ardhmen tonë si komb në rajonin e trazuar të Ballkanit!

Plisi i bardhë përveqse simbol lavdie dhe krenarie kombëtare, bardhësia e tij paraqet zemrën, shpirtin dhe bujarinë e shqiptarëve. Plisi (Kësula) e bardhë rrezaton dritë dhe shpresë, e paraqet shqiptarin si princ e si mbret në trojet e veta etnike!

Florim Zeqa, analist i pavarur politik