Duke qenë se drejtoria kishte dëgjuar për përkushtimin dhe profesionalizmin e saj, kandidatura e saj u miratua.

Por në vitin 1985, pikërisht në fillim të kësaj etape të re, ajo mori një letër tronditëse nga organet gjyqësore të kohës: i ndalohej mësimdhënia, duke u cilësuar si “e papërshtatshme ideo-politikisht”, për

shkak se bashkëshorti i saj, Nezir Mehmetaj, jurist me profesion, ishte dënuar rëndë si një nga organizatorët e demonstratave studentore të vitit 1981.

Pas suprimimit të autonomisë së Kosovës më 23 mars 1989, rreziku i arrestimit të përsëritur të Nezirit dhe ndëshkimit edhe të Nexhmijes u bë real.

Në këtë situatë pa dalje, rruga e vetme ishte migrimi i përkohshëm. Në vitin 1991, Nexhmija dhe Neziri, së bashku me djalin e tyre foshnjë Liburnin, u vendosën në kantonin Jura të Zvicrës.

Duke parë të pamundur të jetonte larg ditarit dhe nxënësve, në vitin 1994 Nexhmija aplikoi në konkursin vjetor të shpallur nga Ministria e Arsimit dhe Shkencës e Republikës së Kosovës në ekzil.

Përvoja e saj profesionale u vlerësua menjëherë dhe ajo u pranua si mësuese e Shkollës së Mësimit Plotësues të Gjuhës shqipe në Kantonin Jura të Zvicrës.

Me një energji të rrallë, Nexha — siç e quanin me respekt familjarët dhe miqtë, trokiste derë më derë në familjet shqiptare për të bindur prindërit që t’i përfshinin fëmijët në mësimin e gjuhës shqipe dhe

ruajtjen e traditave.

Ajo organizoi programe kulturore për Ditën e Flamurit dhe Pavarësinë e Shqipërisë, ndërsa nxënësit e saj fituan vendin e parë në kuize diturie të organizuara nga LAPSH në Zvicër, në prani të figurave të

larta institucionale të arsimit kosovar dhe shqiptar.

zyrtare, nga të cilat ishin dëbuar me dhunë.

Zonja Mehmetaj ishte gjithashtu anëtare e komisioneve për hartimin e teksteve shkollore për fëmijët e diasporës.

Paralelisht, ajo ka botuar shkrime në gazeta e revista shqipe, ku trajton tema nga morfologjia dhe sintaksa, si dhe raportet e shqipes me gjuhët indo-evropiane.

Dashurinë për gjuhën dhe kulturën shqiptare e përcolli edhe te djali i saj i vetëm, Liburni, i cili sot, krahas punës si gjykatës apeli në Gjenevë, kryen vullnetarisht edhe detyrën e kryetarit të LAPSH-it për

këtë kanton dhe në nivel të Zvicrës.

Edhe pse në moshën 69-vjeçare, zonja Nexhmije Mehmetaj nuk ndalet së punuari për fëmijët shqiptarë në mërgim. Ajo merr pjesë në çdo aktivitet kulturor, promovim librash apo tryezë që lidhet me trojet

shqiptare.

Zëri i saj dhe fjala e shkruar mbeten thirrje e vazhdueshme për prindërit shqiptarë që t’ua ruajnë fëmijëve gjuhën amtare dhe trashëgiminë pellazgo-ilire, si themel identiteti dhe dinjiteti kombëtar.

ARIF EJUPI