VOAL

VOAL

Please Wait ...
0%

MINISTRJA E PARË MYSLIMANE NË QEVERINË E RUMANISË

By | May 22, 2015

Komentet

LETËRKËMBIMI MUSTAFA KRUJA – MIFTAR SPAHIJA: Me qëllim  qi lëvizja në dobi të mbretnisë të mbahej e fortë

 

Romë, 9 – 5 – 1954

I dashuni mik Mustafa Kruja,[1]

Kam marrë letrën tuej qi më ka ba qejfin tepër për shprehjen e simpatisë kundrejt

lëvizjes sonë të sapo lindun.

  1. Jemi plotësisht të vetëdijshëm për pamundësinë dhe papërshtatmëninë e nji

shprehje të hapun nga ana e Mbretit për punën tonë, por do të dëshirojshim interesimin e tij, nëse mundet të japë edhe tërthoraz nji shenj në favorin tonë do t’ishte për ne nji ndihmë e madhe.

  1. A nuk besoni ju se do t’ishte e leverdisëshme qi kryetari i lëvizjes të tërhiqej me

qëllim  qi lëvizja në dobi të mbretnisë të mbahej e fortë ? A keni ndigjue ju se Selim Damani n’Itali e Qemal Mesarea në Greqí  flasin se kanë një farë mandati nga ana e Mbretit ? Ne, të lëvizjes sonë të re, në çdo anë të botës ku ka dashamirë të mbretnisë, kemi shumë besim tek ju.

  1. Kam bâ sondazhe për sa i përket ftesës Salih Myftisë, për me i dhanë detyrën e

kryetarit të lëvizjes. Nuk e di nëse juve e njihni mirë Gaqo Gogon ; âsht bâ kryenâltë e i duket vetja i madh ; çfarë fatkeqësie, do të kisha shumë për të folun mbi këtë Gogo.

  1. Sa i përket udhtimeve nuk mundem me thânë asgjâ tashti.
  2. Nëse do të kemi organin tonë të shtypit a mund të llogarisim ndihmesën tuej të

çmueshme ? Do t’u ishim shumë mirënjohës.

Nëse më përgjigjeni për pikën 4 ju lutem të mos zeni në gojë Gaqon tonë.

Asllani dhe un ju përshëndesim me nji përzemërsí të thellë e ju urojmë çdo të mirë.

I jueji

Miftar Spahija (firma)

Tash dëshiroj të na ndihmoni për kërkesat qi mâ poshtë vijojnë :

  1. Kërkojmë qi të na lehtësoni me anën e ndonji nisme kundrejt ndjenjave të Ustait

ndaj inisiativës t’onë dhe cilat janë këto indicjet qi formojnë bindjen e juej mbi sa do të na njoftoni qoftë pro qoftë kundra. Po ashtu dëshirojmë që të na shënoni edhe komentin tuej personal.

  1. A gjykoni ju se âsht momenti oportun qi Z.Kupi të shpërngulet prej skenës politike

dhe tue u mënjanue, të merret nën kujdesin e Ustait dhe të qëndrojë në pritje të shërbimit, për të cilin âsht i cilsuem ?

  1. Damani pretendon se ka nji mandattë lëshuem prej Ustait, i cili e autorizon të

flasë n’emër të tij. A do të jetë e mundun qi të na sqaroni se deri ku korespondon kjo gjâ me të vërtetën. Dëftoj se Z. Damani âsht nji nga përgjegjsat kryesorë të pjesës mâ të madhe të fatkeqësive e përçamjeve të tendencës s’onë.

  1. Kështu si flet Z. Damani n’Itali, po ashtu flet edhe Z. Qemal Mesarea në Greqí. Ky

person nuk gëzon simpati midis emigracionit shqiptar dhe habitemi se si e lejon vehten të flasë me aq autoritet pranë shqiptarvet t’emigruem.

  1. A mund të mbështetemi në kontributin e juej të çmueshëm me anën e shkrimeve

të herë pas herëshme politike, letrare dhe edukative. Dëshirojmë t’a kemi këtë sigurim nga ana e juej, pse evenimentet mund të precipitojnë me ndonji publicitet në nji organ t’onin, prandaj dëshirojmë qi të llogarisim mbi ju.

 

  1. Në lidhje me pikën 2 të letrës suej kuptojmë se nuk mund të tregohet ndonji gjest

i hapun i Ustait, por do t’urojshim të paktën, sikur të gjindej mundësija me anën e së cilës të kallzohesh knaqsija e Tij ndaj inisiativës së marrun.

  1. Përsa i përket pikës 3, mbështetem në bonnes officet e juaja pranë shokëve të

Kanadasë, të cilët, simbas njoftimeve qi kemi, kanë nji stimë të veçantë për ju.

  1. Për pikën 4 fushata e jonë përgatitore âsht bâ me kohë ashtu siç e kallzoni edhe ju,

por që kur Z. Mesarea ka penetrue për me turbullue opinionet e atjeshme, jemi mjaft të shqetësuem.

  1. Në lidhje me pikën 5 janë parashikue disa udhtime ndër Vende që i përmendni edhe

ju  dhe shpresojmë se do t’i a arrijmë qëllimit ndoshta edhe mâ tej. Udhtimet e parashikueme do të bâhen në mbështetjen e nji programi pune edhe të nevojave të ngutëshme qi i paraqiten fazës fillestare të ndërmarrjes s’onë.

  1. Për pikën 6 na, mbas dy trakteve të lshueme kemi fillue me u ndërlidhë me anë të

korrespondencës private me anë të miqve qi i besojmë se janë miq. Edhe në këtë do të kemi kontributin e juej.

  1. Na ka kënaqë së tepërmi nderimi i Salih Myftisë. E dijmë fare mirë gjêndjen në

të cilën ndodhet, dijmë edhe se personi i tij kontribuon mjaft, me keqardhje nuk mundet hë për hë qi t’i sigurohen mjetet, dhe kjo âsht arsyeja qi s’mund të marrim përgjegjsinë e shpërnguljes së tij. Ndonji premtim s’mund të bâjmë, por shpresa për t’ardhmen kemi. Ka disa sot qi kanë marrë aderimin  në rradhët tona edhe të djalit të tij, Fuat Myftija. Megjithë që nuk u arrit në nji përfundim çâshtja e tij në kët kohë, ne do të përpiqemi e do të bâjmë çmos t’a riçelim çâshtjen e tij për nji sistemim.

I dashuni mik, këto janë dezideratat qi ju paraqitëm dhe të cilat kërkohen nga stadi momental i ndërmarrjes s’onë, për të cilat llogarisim mbi ndihmën e juej për t’na lehtësue barrën edhe përgjegjësinë e rândë qi i kemi vȗe vehtes.

[1] Kjo letër është shkruar në gjuhën italiane. Përkthimi nga un (E.M.)

 

 

Kisha Ortodokse Serbe pagoi shtrenjtë çmimin e mosrespektimit të masave pandemike

Kisha Ortodokse Serbe (KOS), e cila humbi emrat e saj kryesorë për shkak të koronavirusit të ri (COVID-19), pagoi çmim të rëndë për mosrespektimin e masave pandemike në funerale, shkruan Anadolu Agency (AA).

Së fundmi, me vdekjen e udhëheqësit të kishës Irinej, KOS mbeti pa lider, ndërsa në ceremoninë e varrimit në të cilën të pranishëm ishin mijëra njerëz, moszbatimi i masave ndikoi negativisht në përhapjen e virusit.

Më parë, metropoliti kishës në Malit të Zi, Amfilohije, vdiq më 30 tetor si pasojë e infektimit me COVID-19. Pavarësisht masave pandemike në Malin e Zi, mijëra njerëz morën pjesë në funeral dhe puthën trupin e pajetë të metropolitit për shkak të ritualeve, duke shkaktuar kritika të shumta.

Presidenti serb Aleksandar Vuçiç dhe patriarku Irinej, kreu i KOS-it, gjithashtu morën pjesë në funeralin e Amfilohijes, një figurë e rëndësishme fetare për serbët në Malin e Zi.

Ndërsa mosrespektimi i masave në funeralin e Amfilohijes u tregua si një nga faktorët e rëndësishëm në rritjen e shpejtë të numrit të rasteve me COVID-19 në vend, u theksua se udhëheqësi i KOS-it Irinej gjithashtu u infektuar në këtë funeral.

Në fillim të nëntorit, u njoftua se testi PCR i patriarkut Irinej rezultoi pozitiv dhe se ai u shtrua në spital për mjekim. Irinej, gjendja e të cilit u përkeqësua më 19 nëntor, vdiq një ditë më vonë.

Masat gjithashtu u injoruan në funeralin në Beograd

Ndërsa vdekja e udhëheqësit fetar serb Irinej për shkak të COVID-19 krijoi një efekt tronditës në vend, mosrespektimi i masave gjatë ceremonive në Beograd nuk kaloi pa u hetuar.

As njerëzit që erdhën në ceremoni dhe as zyrtarët e kishës nuk “morën mësimin” nga ceremonia e varrimit e mbajtur në Mal të Zi më parë.

Megjithëse arkivoli i Irinejit ishte i mbuluar me xham, ndryshe nga Amfilohije, njerëzve që u dyndën në kishë për t’i dhënë lamtumirë udhëheqësve të tyre fetarë iu ofruan pije me të njëjtën lugë sipas ritualeve, duke shkaktuar reagime tek ekspertët shëndetësorë.

Peshkopi që udhëhoqi varrimin gjithashtu infektohet

Siç u bë e ditur, peshkopi David, i cili udhëhoqi varrimin e Irinejit, u infektua gjithashtu me COVID-19 dhe u shtrua në spital.

Në ndërkohë, përveç Patriarkut Irinej dhe Metropolitit Amfilohije, edhe emra të tjerë të shquar të kishës, si peshkopi Artemije, peshkopi Milutin dhe kryeprifti Josifov, humbën jetën gjithashtu për shkak të COVID-19.

Po ashtu, edhe shumë zyrtarë të tjerë të lartë të kishës janë infektuar me virusin.

Teksa KOS, e mbetur pa udhëheqës për shkak të COVID-19, humbi emrat e saj të rëndësishëm dhe hyri në një krizë të thellë, krahas takimit të këshillit që planifikohej të mbahej pranverën e kaluar, por u shty për shkak të pandemisë, tani do të duhet të mbajë një takim të veçantë për të zgjedhur udhëheqësin e ri.

Reagimet nuk kanë të ndalur

Në pamjet e publikuara në media nga funeralet e metropolitit Amfilohije dhe Irinejit, u pa që masat pandemike kryesisht nuk u respektuan, ndërsa reagime shkaktoi fakti që mijëra njerëz përdorën të njëjtën lugë dhe puthën trupat e klerikëve që vdiqën nga virusi.

Ekspertët theksojnë se të paktën në periudhën kur pandemia vazhdon, kisha dhe sistemi shëndetësor duhet të bashkëpunojnë, duke shtuar se e kuptojnë dëshirën e njerëzve për të marrë pjesë në funeralet e udhëheqësve të tyre fetarë, por që shëndeti publik në përgjithësi nuk mund të shpërfillet.

Predrag Kon, një zyrtar në luftën kundër krizës pandemike në Serbi, tha se funerale të tilla të mbushura me njerëz janë të papranueshme për sa i përket pandemisë, por që një gjë e tillë nuk u arrit të ndalohej, pasi bëhej fjalë për patriarku Irinej.

Kon, në një deklaratë për mediat serbe, deklaroi se kanë zbuluar se masat kundër pandemisë nuk u zbatuan plotësisht në funeralin e Irinejit dhe vuri në dukje se megjithëse maksimum pesë njerëz lejohen të qëndrojnë së bashku në kuadër të masave në gjithë vendin, askush nuk mendoi se pjesëmarrja e publikut në funeralin të Irinejit mund të ishte ndaluar.

Përkeqësim i sitautës në Serbi dhe Mal të Zi

Ndërsa numri i rasteve ditore në Malin e Zi ishte rreth 350 në fillim të nëntorit, ky numër u rrit në mbi 700.

Në Mal të Zi, vendin më të prekur në botë me raste në raport me popullsinë pas Andorrës, COVID-19 është zbuluar te 34.454 njerëz deri më tani, kurse 481 njerëz kanë humbur jetën.

Në Serbi, ku kohët e fundit është regjistruar rritje rekord në numrin e rasteve dhe viktimave, rritjet ditore prej rreth 1.500 rastesh në fillim të nëntorit i janë afruar shifrës 8.000.

Me COVID-19 janë infektuar gjithsej 163.035 njerëz në Serbi që nga fillimi i Pandemisë, kurse 1.484 njerëz kanë humbur jetën.

Iris Halili: Lider nuk lind, por bëhesh!

Intervistë me Iris Halilin

Dritare.net: Se pari Iris, doja t’ju pergezoja per kete liber risi ne studimet shqiptare dhe ta nisja intervisten ndoshta me pyetjen me klishe, por qe ne kete rast do te shuante dhe kurreshtjen e lexuesve: Si lindi ideja e ketij libri?

Iris Halili: Une besoj se njeriun pergjate gjithe jetes instikitivisht e shoqerojne tiparet apo aftesite e fituara nga profesioni i pare. Profesioni im i pare ka qene mesimdhenia ne Universitetin e Tiranes, Departamenti i Letersise, ku dhe per me shume se 10 vjet kam dhene lenden e Letersise Moderne. Mesimdhenia nga njera ane dhe edukimi letrar nga ana tjeter formesuan tek une profilin e nje karakteri dhenes. Nderkohe nje shtyse qe e perforcoi kete tendence eshte shkolla e doktorates per edukim ne lidership qe une e nisa dhe perfundova ne Shtetet e Bashkuara. Pergjate gjithe ketyere viteve te fundit sa me shume njihja, studioja apo botoja punime te miat per teorite e lidershipit aq me shume kuptoja sa boshllek ka per keto njohje ne librarite shqiptare dhe mjediset shqipfolese. Shtyre nga keto faktore, ndonese prej vitesh jetoj dhe punoj ne ShBA, une e pashe te natyrshme t’ju sillja bashkekombasve nje liber sinteze mbi lidershipin, te shkruar thjeshte ne te perceptuar dhe kuptuar. Liber sinteze sepse qellimi paresor ka qene te prezantoj ne pak faqe ate per te cilen jane shkruar mija e mijra faqe: cilat tipare e ndajne liderin e mire nga ai toksik- negativ? Liber relativisht te thjeshte, pasi une doja ta sillja te kuptueshem per lexuesin shqiptar jo shume familjar me keto teori.

Dritare.net: Po cila eshte risia e librit tuaj krahasur, do te pyesnim, me nje perkthim mbi teorite e lidershipit apo me cka eshte shkruar deri me tani ne Shqiperi?

Iris Halili: Une di qe ne gjuhen shqipe kane ardhur shume libra qe i sherbejne njohjes se lidershipit te shume figurave qendrore historike apo te biznesit dhe keto botime kane nje vlere vertet shume e rendesishme. Megjithate duhet thene se keto jane libra qe i sherbejne disiplines se lidershipit, por nuk jane libra te vete disiplines. Libri qe une sjell eshte nje liber shkencor i disiplines, pasi cdo teori qe une mbeshtes ne liber nuk eshte thjesht opinion im, por jane konkluzione te sjella nga mijra punime shkencore kualitative apo kuantitative dhe te provuara dhe aprovuara shkencerisht. Keto percaktime shkencore jane bazuar ne mijra teza doktoratesh apo dhjetra vite grupesh pune nga autore tashme te afirmuar apo certifikuar ne shkencen e lidershipit. Pra libri im i ofrohet fenomenit te lidershipit ne teresine e tij dhe nuk mbeshtetet tek analiza e nje apo disa liderve. Gjithashtu ajo cka mbetet krejt orrigjinale dhe autentike ne liber eshte afrimi qe une i kam bere ketyre teorive, menyra si i kam perzgjedhur, bashkuar, trajtuar apo pershtatur ne kulturen shqiptare dhe fakti qe cdo teori eshte sjelle si e tille pare nga nje interpretim sa shkencor po aq edhe perceptim imi personal duke prodhuar keshtu analiza krejt orrigjinale. Mbi te gjitha ky liber eshte shkruar duke patur gjithmone ne mendje lexuesin shqiptar.

Une uroj qe shume shpejt disiplina e lidershpit te filloj te studiohet edhe ne akademite shqiptare, por deri me tani ky eshte padyshim libri i pare i ketij lloji dhe them se kam hedhur hapin e pare modest drej librave te tjere qe mund te vijne ne te ardhmen.

Dritare.net: Ju faleminderit per kete kontribut . Tani le te kthehemi tek titulli qe duket se ka shtuar kurreshjen per kete liber. Pse sipas jush “lideri nuk lind por behet”, nderkohe qe shume besojne te kunderten?

Iris Halili: Shume here gjetja e titullit behet e veshtire, por ne rastin tim nuk qe e tille pasi vete mesazhi i librit e kishte bere percaktimin. Nese njeh teorite dhe praktikat baze te lidershipit si dhe perfundimet shkencore tashme te pranuara unanimisht, ajo qe kupton eshte se cdo lider vleresohet nga etika e vendimeve qe merr, dhe baza e cdo vendimi etik eshte karakteri apo empatia e liderit, te dyja keto te fundit jane cilesi te fitura ne jete dhe jo te lindura. Lideri mund te kete personalitetin me frymezues apo tiparet me autentike/ te vecanta, apo dhe te ngjall besimin me te madh fale konfidences qe ka apo terheqjes qe dhurron, por te gjitha keto e humbasin vleren nese ai deshton ne karakter. Eshte krejt e pamundur qe lideri te mos vihet perballe nje momenti ku duhet te marre nje vendim apo bej nje zgjidhje, ky moment eshte vete fati percaktues i tij, pasi ne cdo vendim ajo qe luan peshen me te madhe eshte karakteri i vete liderit. Eshte provuar tashme shkencerisht se 99% e deshtime ne lidership jane deshtime te karakterit. Karakteri sikur na mesonte Aristoteli, eshte ajo qe ne perseritim se beri cdo dite, fillimisht eshte ajo cka ne mendojme, me pas ne e veme ate ne veprim , me tutje e perserisim dhe ne fund ajo kthehet ne vete karakterin tone duke u bere pjese e jona dhe per te cilin ne jemi vete pergjegjes

Nje dukuri tjeter ne studimet e lidershipit eshte se duke qene nje disipline relativisht e re cdo dite ajo pasurohet me me teper studime dhe si rezultat gjetje te reja. Psh deri ne fillim te vitet 90 inteligjenca emotive (EQ) nuk njihej si nocion. Goleman po ate vit botoi nje liber per EQ, ai jo se e zbuloi inteligjencen emocionale, pasi si gjithmone se pari per te kishte folur Aristoteli, por ai e zhvilloi si teori te mirfillte, qe sot eshte e njohur si aftesia e njeriut per te perjetuar mendimet dhe ndjenjat e tjetrit, patur empati dhe kuptuar situatat dhe ngjarjet para se ato te ndodhin. Shtyre nga keto tipare, shkolla e lidershipit u hodh menjehere ne studime per te pare rolin qe luan EQ ne suksesin e nje lideri. Perfundimet ishin nje suprize e vertete. EQ u pa te ishte shume me e rendesishme se IQ dhe u konsiderua gjithashtu si sine qua e vete lidershipit. Kjo se pas studimeve te shumta, evidencave te qarta dhe hipotezave te provuara u provua qe lideri me EQ te larte eshte lideri qe merr vendimet me etike, te drejta dhe efektive.

Empatia dhe karakteri jane pra shkencerisht te pranuara si dy cilesite kryesore qe bejne liderin e sukseshem. Te dyja keto cilesi fitohen ne jete, dhe keshtu natyrshem ne fitojme edhe liderin e sukseshem qe behet dhe nuk lind si i tille.

 

Dritare.net: D.m.th behesh lider i sukseshem nese punon me empatine dhe karakterin personal?

Iris Halili: Po, suksesi i liderit te mire varet thelbesisht nga keto dy cilesi, qe sigurisht nuk ndertohen ne nje dite por ndertohen pergjate gjithe jetes, sikur po pergjate jetes ndertohen edhe cilesite e tjera shume thelbesore ne lidership sikur jane mirenjohja, ndershmeria, transparenca , menyra e komunikimit, dedikimi, dijet dhe edukimi, vullneti i mire etj etj. Per te mos harruar ketu sherbimin pa kushte , pikerisht ate qe perben edhe nje pjese te konsiderueshme te librit tim, liderin sherbetor, qe mbetet unanimisht i provuar si lideri me i dashur dhe qe ne kohen moderne e gjen pasqyrimin tek liderja femer me e madhe e te gjitha koheve si dhe shqiptarja me e madhe e te gjitha koheve, Nene Tereza. Thelbi i ketij lidershipi eshte “Ne fillim sherbe, e pastaj behesh lider”, por qe te arrish kete duhet patjeter nje shkalle e larte EQ apo empatie.

Padyshim nuk duhen lene menjeane lideret karizmatik pasi ata jane me frymezuesit mes te gjitheve. Karizma si tipar i lindur eshte fat per ate qe e ka, por eshte provuar shkencerisht qe karizma mund te te ofroje suksesin fillestar, por jane serisht karakteri dhe empatia ato dy cilesi qe e bejne liderin ta gezoje gjate suksesin.

Nje tjeter gje qe do te doja te sqaroja eshte se lider nuk duhet te konsiderohen vetem mbreterit, kryeminstrat, CEO, biznesmenet, kryetaret e partive etj etj. Ky eshte nje nocion shume i ceket ne percaktimin e liderit. Lider eshte gjithkush qe ne rrethin e ngushte apo te gjere arrin te kete ndjekes dhe te krijoj nje model qe pelqehet apo imitohet, cdo kush sipas fuqise se ambicjes apo interesave qe zgjedh te kete ne jete. Lideri nuk eshte vetem ai qe flet ne mitingje apo tribuna apo ai qe drejton koorporata, por ai qe te imponon respekt e qe seicli nga ne ka deshire ta degjoje apo t’i marr mend, psh eshte ai mesuesi qe adhurohet me shume ne shkolle , apo ai punonjesi qe ndonese nuk ka pozicion te larte ne zyre ne fund te dites te gjithe i rreferohen apo i marrin mendim si te veprojne, kjo per aresyen e thjeshte se lider nuk te ben pozicioni por forca e besimit dhe respektit qe krijon perreth. Lideri gjithashtu shfaq shpirt aktiv; kur duam ndihme apo keshille ne i drejtohemi pikerisht atij qe e dime qe do na jape zgjidhje, apo qe ne e kuptojme qe shpreh kujdes ndaj nesh dhe ka ndjeshemri per ne. Pra lideri i vertete nuk matet nga pozicioni qe ka por nga reputacioni qe ofron.

Dritare.net: Pse sot duket sikur gjithmone e me shume po mungojne lideret frymezues apo qe te ngjallin besim?

Iris Halili: Problemi i shoqerive post- moderne eshte se morali, karakteri, sherbimi pa kushte, empatia dhe ndershmeria nuk po edukohen aq dhe si duhen. Kjo ka sjelle edhe deformimet sociale dhe politke shume te dukshme kudo ne bote, perfshire kjo edhe ne Shtetet e Bashkura. Vini re si psh kinemaja e Hollywood sjell filma ku heroi kryesor kryen cdo lloj akti boll te mbroje familjen e tij; ne emer te familjes ai vret , mashtron, ben korrupsion dhe ky mbetet tash 20 vjet heroi me i pelqyer i ekranit … Poezia, si arti i ndjenjave me delikate nuk se lexohet me… etj etj.. Permenda vetem dy raste por ka me dhjetra te tjera, qe nuk eshte vendi per t’i rreshtuar ne kete interviste. Faktore si keto qe permendem dhe shume e shume te tjere kane formesuar shoqerite pa empati, pa shume ndjeshmeri, pa ndjenjen e sherbimit dhe dashurise pa kushte. Lideri eshte thjesht produkt i shoqerise qe e prodhon, dmth natyrshem kemi pranine e liderve jo empatik dhe atyre arrogant. Eshte sfida e koheve qe jetojme. Ne me te drejte nuk na pelqejne lideret qe kemi ne krye, por harrojme se ai apo ajo eshte nje nder ne, eshte ai apo ajo qe ne vete i kemi dhene forcen te na drejtoje. Nese nuk persosim veten veshtire se do persosen lideret. Nje shoqeri me karakter dhe empati do prodhoje lider te tille, apo anasjelltas. Kjo eshte teza baze e lidershipit.

Dritare.net: Ne liber por edhe ne artikujt mbi lidershipin qe ju here pas here keni botuar ne shtypin shqiptar dhe te diaspores por edhe qe portali yne “Dritare’ i ka botur nder vite tashme, une kam vene re se ju i jepni shume rendesi rolit te ndjekesve. A mund te na e shtjelloni me shume kete?

Iris Halili: E gjithe marredhenia lider ndjekes ndertohet keshtu: Cdo njeri ka brenda vetes nje fuqi apo pushtet dhe do e ushtroje kete instikt ne nje forme apo tjeter. Dikush ka ambicjen ta vete-ushtroje, ky eshte lideri, dikush tjeter (shumica e njerzve ne fakt )e delegon/transferon kete pushtet/apo kete force personale sipas ritit: “tani me pri “. Ky process “dhurimi apo transferimi” i forces behet kur ndjekesit gjejne tek lideri sublimin e atyre qe duan apo kane tek vetja. Ndaj themi ndjekesit jane pergjegjes per liderin qe zgjedhin dhe lideri eshte pasqyre e tyre. Gabimi i ndjekesve eshte se pasi e dhurrojne pushtetin, ato rendom harrojne t’a kontrollojne ate, dhe pikerisht ketu fillon te humbase forca e ndjekseve dhe te rritet ajo e liderit, i cili nese eshte pa empati dhe pa karakter do filloj te abuzoje me pushtetin dhe besimin e dhene dhe punoje vetem per interesat e tij apo rrethit te tij te ngushte. Ndaj dhe une them se ndjekesit jane faktori me i rendesishem ne marredhenien lider – ndjekes, dhe forca e tyre eshte e pamat. Ndjekesit nuk duhet te bien ne apati apo fatalitet. Ky mbetet edhe nje nder mesazhet me te qarta ne liber .

Dritare.net: Komplimente pasi libri eshte me mesazhe te qarta. Si ia ke dale kesaj?

Iris Halili: Libri eshte shkruar dhe lexohet thjeshte pasi ne shkollen e doktoratures ne SHBA kur merr leksionet e para si te shkruash tezen e doktorates te japin nje keshille themelore: “Shkruaj sa me thjeshte, aq sa ai qe se njeh si disipline te filloj ta doje dhe kuptoje, ndersa ai qe e njeh te filloj te bej shume pyetje dhe te gjeje pergjigjen e duhur nga ti si ekspert I fushes”. Theksoj se konciziteti ne liber eshte sinteze e dhjetra punimeve personale apo mijrave te tjerave te studiuara dhe konsultuara. Shkruan thjesht kur e ke te qarte mendimin dhe perfundimin. Le te marrim nje rast nga libri:nese pranohet qe lideri narcizist eshte problematik, kjo teze qe une sjell nuk eshte mbeshtetur ne nje apo dy leksione apo studime te preferuara nga une, por ne mijra studime qe jane marre me anet e mira dhe negative te narcizizmit ne lidership. Sinteza e ketyre studimeve mbi lidershipin narcizist me dhane mua mundesine te sjell ne liber ne forme sintetike dhe disi literare punimin mbi lideret narcizist dhe perfundimin qe shoqeria shqiptare eshte nje shoqeri narciziste qe ka prodhur ne vazhdimesi lider te tille.

Kur e perfundova librin une mendova se tashme jam ne gjendje qe per cdo artikull ne liber une mund te shkruaj nje tjeter liber, per cdo teze qe hedh mund te argumentoj faqe te tera.

Dritare.net: Le te flasim pak per leksikun qe eshte perdorur, duke patur parasysh qe kete disipline ju e keni studiuar teresisht ne anglisht?

Iris Halili: Gjuha e nje fushe studimi eshte aq e zhvilluar sa eshte edhe zhvillimi i asaj fushe. Kuptohet fjalori i shkolles se lidershipit ne Shqiperi ka qene shume i varfer sidmomos deri ne fillim te viteve 90. Perdorimi i fjaleve te duhura qe bejne percaktimin e duhur mungojne per aq kohe sa ne Shqiperi mungon njohja/aplikimi/ studimi/ lekturimi i disiplines se lidershipit dhe shkollareve te saj. Nderkohe kur dihet qe baza e teorive te lidershipit eshte shkolla amerikane, i bie natyrshem qe cdo koncept baze apo nocion kryesor duhet te gjente perkthimin e duhur nga gjuha angleze ne gjuhen shqipe. Une kam pershtatur ne gjuhen shqipe ate terminologji qe mund te sjelle kuptimin e plote ne kete gjuhe, nderkohe fjale qe jane te njohura universalisht dhe i kam lene te tilla; te tille kam lene dhe fjalen lider apo lidership, pasi sikur e them ne liber, ndonese fjala “udheheqes” apo “udheheqje” ne shqip eshte shume e goditur serisht fale keqperdorimt ne komunizem ajo na sjell nje konotacion shume negativ dhe pesha e cdo fjale matet me konotacion qe ajo sjell..Te pakten une e kam kete ndjesi..

Me lejoni te shtoje ketu edhe nje paranteze tjeter. Edhe ne Shtetet e Bashkuara te Amerikes, qe eshte atdheu i shkolles se lidershipit, kjo disipline nuk se ka shume vite aplikimi dhe te themi ka rreth 50 vjet qe afirmohet cdo dite e me teper. Duke qene relativisht e re, te tilla jane edhe prurjet e shumta ne studime, qe ndodh shpesh te sfidojne njera tjetren dhe rrjedhimisht e bejne sa dinamike aq edhe te komplikuar shkencen e lidershipit sikur bejne te pasur edhe fjalorin qe ajo percjell.

Gjithsesi mbetet shume e rendesishme qe lidershipi te studiohet si disipline me vete pasi eshte tashme shkence e pavarur dhe e pranuar si e tille. Ne fillim te shekullit qe jetojme dekani i Universitetit te Harvardit tha nje shprehje profetike: “Shekuli i 21 do te jete shekuli i lidershpit”. Cdo dite e me teper ne po bindemi per kete ndaj dhe une them se sa me shume te njohim studimet per lidershipim aq me shume do jemi te orientuar ne kohen qe jetojme.

 

Dritare.net: Ne liber ju thoni se kultura shqiptare nuk prodhon lidere te mire. Mos sjell kjo pesimizem?

Iris Halili: Kete nuk e them une, e thote autori me i sukseshem bashkekohor i studimit te rolit te kulturave ne format e ndryshme te lidershipit, Geert Hofstede. Ai arriti ne kete perfundim pas shume dekadave studimesh dhe perfundimesh te kulturave nga cdo cep i globit. Kultura shqiptare sipas ketyre studimeve ka kater cilesi qe seicila me vete ka ndikim jo te mire ne formen e lidershipit te nje vendi, por fatkeqesia e kultures sone eshte se na jane kombinuar dhe kemi te pranishme te katerta dhe nuk kemi asnje tjeter nga kater te tjerat qe mund te krijonin nje ekuiliber. Dmth jemi kulture maskile (jo positive per lidershipin) sikur jane dhe amerikanet, dhe jo feminile sikur jane skandinavet. Por nderkohe kur amerikanet e kane shume te afert distancen me pushtetin, ne e kemi shume te larget, (serisht jo positive ne lidership), kjo pasi i shohim lideret si zotat. Jemi kulture kolektiviste, pergjithesisht si vendet latine, suksesin e shohim dhe e arrijme mes klanit, (serisht jo positive ne lidership). Por ajo qe na fundos dhe qe eshte nje nder tiparet me jo te favorshme kulturore ne lidership eshte se shmangien nga paqartesisa e kemi shume te larte, dmth ndonese bejme shume argument apo zhurme serisht nuk se e pranojme lehte ndryshimin, dhe mbetemi me teper fatalista, e leme ne “dore te Zotit”, dhe eshte pikerisht kjo qe na ben te notojme gjate ne apati dhe te mos rekim ndryshimet ne castin e duhur, apo ti pranojme ato vetem kur ka ardhur vertet fundi.. Boll te shohim historine tone dhe bindemi per kete. Ketu ndoshta me ne fund gjejme pergjigjen pse jemi drejtuar gjithmone keq apo pse shqiptaret kane sukses jashte mjedisit te tyre. Dmth nuk na e kane fajin lideret por vete kultura jone.

Por kjo nuk me ben mua pesimiste, pasi fatmiresisht ne epoken e globalizmit dhe informimit sot zhvillimi i kultures se do vendi ka shance te hapet dhe adaptohet. Nese globalizmi do pranohet natyrshem dhe qevertie do e inkurajojne ate, une them se eksperiencat e kulturave botereore do kene ndikim tek ne dhe ngadale ne do te pershtatemi plotesisht ne arenen boterore dhe cdo shqiptar do e shoh veten “ qytetar i botes”, qe do ta thote ne vend qe te emigroje duhet te sjelle ndryshimin brenda vendit duke ruajtuar me te miren dhe marre/ adaptuar po me te miren. Ne kohrat qe jetojme kjo nuk eshte e veshtire pasi kurre me pare kulturat e ndryshme nuk kane pasur te fatin te marrin dhe japin me shume sesa ne kohen tone te informimit dhe une kam bindjen qe ne te ardhmen kjo do vije gjithmone duke u shtuar, ne kete globin tone qe po duket gjithmone dhe me i sheshte.

Dritare.net: Dhe duke ju afruar fundit te intervistet, a mund te na thoni shkurt perse lexuesi shqiptar duhet te blej librin tuaj?

Iris Halili: Une them se ai do te gjej nje informacion qe nuk ka pasur rastin ta lexoj nga nje autor tjeter shqiptar. Ne pak ore lexim do fitoje dije qe mua personalisht me jane dashur vite pune qe ti pervetesoje, dhe mbi te gjitha pas leximit do gdhihet optimist se cdo kush ne cdo kohe dhe ne cdo mjedis e ka shancin e mire te behet nje lider i sukseshem apo ndjekes aktiv. Nderkohe duke lexuar librin, do t’i vijne ne mend drejtues qe kane njohur pergjate jetes, dike do e kujtojne me mall e dike me neveri. Me pas do reflektojne dhe do kuptojne sa kthese mund te sjelle ne jeten e kujtdo prania e nje lideri te mire apo nje lideri negativ, apo dhe sa pike kyce eshte te jesh ndjekes i fuqishem. Por qe te shmangim te keqen dhe arrijme te miren ne lidership duhet pike se pari te kemi dijen e nevojshme, dhe qellimi modest i ketij libri eshte pikerisht ky.

Dritare.net: Pyetja e fundit mund te ishte dhe e para. Librin ja dedikon prinderve, perpos faktit qe padyshim prinderit mbeten njerzit me te dashur, a ka ndonje aresye pertej kesaj?

Iris Haili: Une tek prinderit e mi kam pare modelin e sherbimit dhe dashurise pa kushte, karakterit dhe ndershmerise. Kam pare modelin e liderit sherbetor. Une besoj se kjo eshte edhe shkalla me e larte e vyrtytit njerzor, dhe sikur edhe titulli i librit edhe dedikimi i tij erdhi vetvetishem, ashtu sikur vjen emocioni i vertete!/dritare.net

Nga meningiti te babai i pushkatuar – Lume Blloshmi, gruaja artiste që sfidoi burrat (video)

Fatmira Niikolli

Miqtë e kanë përcjellë të përlotur Lume Blloshmin. Artistja avangardë u nda nga jeta për shkak të Covid 19 duke lënë pas një trashëgimi të veçantë artistike. Lume Blloshmit, piktores së pakohë dhe të gjithkohshme që u nda nga jeta të premten për shkak të Covid 19, iu dha lamtumira e fundit këtë të shtunë, në anë të ish Lidhjes së shkrimtareve. i pari që mbërrin pranë arkëmortit, pothuaj i përlotur, është Muntaz Dhrami, ish pedagogu i saj që dëshmon ambiguitetin e artistes e njeriut.

“Lumja i transmetoi brengat në vepra” – thotë Muntaz Dhrami. Ndërsa Merita Selimi thekson mes lotëve se Lumja i nxiste artistët e rinj dhe provokonte.

Pinjolle e Blloshmëve të njohur, që u persketuuan gjatë nga regjimi komunist, ajo u rrit jetime dhe vuajti gjithë jetën, pos humbjes së babait, edhe damkën e një njolle në biografi që rrezikoi ta linte pa shkolle derisa nje letër drejtuar Nexhmije Hoxhës do t’i hapte udhë.

Shkrimtari Rudi Erebara, mik i nipit të saj Ervin Blloshmit tregon se Lumes, “Babain ia pushkatuan më 1944 dhe Lumja e pati të vështirë”. Veçse dy muajsh kur babai major u ekzekutua, shumëçka për Lumen do ishte 3 vështirë.

Dhrami nga ana tjetër veçon se “Lumja i përballoi me sukses, ishte e fisnike. Nuk merrej ajo me cikerrima”.

Një vajzë me baba të pushkatuar, krejt ne moshë të njomë , meningiti do i merrte dëgjimin dhe aftësinë për të artikuluar. Megjithatë, ajo do të gjente forcën për të bërë emër duke sfiduar pengjet e pengesat, si edhe maskilizmin e ambjenteve artistike.

Erebara kujdeset të vërë në dukje se “talenti i saj ishte i pazakonshëm. Ajo ishte artistja grua që barazohej e tejkalonte ata burra që ishin Etërit e artit shqiptar”.

Edhe ish profesori i saj, e ngre lart veprimtarinë e  artistike, duke pohuar veçantitë e Lume Blloshmit.

Dhrami thotë se Lums Blloshmi sfidoi kanonet e artit, ajo këtë e arriti duke lënë mënjanë shkollën tonë.

Duke sfiduar artin shqiptar të 90-ës, që akoma endej mes kornizave të realizmit socilaist, ajo lëvroi instalacionin e performcën, duke provokuar me tematikat e konceptet dhe duke i dhuruar skenës artisatike, vepra që mund të gjendeshin në skenën ndërkombëtare.

Ikja e saj në moshën 76 vjeçare është megjithatë e parakohshme. Janë të shumta projektet që la ne mes me kolege të ndryshëm e në zhanre të ndryshme.

Milena Selimi, nga COD, tregon se ka folur me të për ekspozitë retrospektive.

Ndërsa Merita Selimi flet një projekt të Blloshmit me Galerinë Kombëtare të Arteve.

Nipi i saj, Edi Blloshmi, balerin në Lion ka ardhur nga Franza për të përcjellë hallën, gruan që e deshi aq fort dhe artisten që i mësoi aq shumë. Janë po nipërit, djemtë e vëllait me të cilin Lumja u rrit, qe do kujdesen për trashëgiminë e saj.

Lumja, gruaja me sytë shprehës e me mendjen tronditëse do të mbetet e pasfidueshme në ngjyrat që shihte e përcillte, në guximin dhe kurajon për të thyer tabutë e për të shpalosur unin njerëzor.

Shtatë nga dhjetë njerëzit më të pasur janë nga fusha e teknologjisë

Shtatë nga dhjetë biznesmenët kryesorë në listën e 500 njerëzve më të pasur në botë janë nga fusha e teknologjisë, sipas të dhënave të Indeksit të Miliarderëve të Bloomberg, transmeton Anadolu Agency (AA).

Jeff Bezos, themeluesi i Amazon, është në krye të listës. Pasuria e tij, e cila ishte 110 miliardë dollarë në dhjetor 2019, është rritur ndjeshëm gjatë pandemisë së koronavirusit, duke arritur në 187 miliardë dollarë. Amazon është gjithashtu faqja më e madhe në botë për blerje për sa i përket vlerës së tregut.

Elon Musk zë vendin e dytë, duke tejkaluar Bill Gates. Musk, i cili e ka rritur pasurinë e tij në 140 miliardë dollarë, është drejtori i përgjithshëm i kompanive të tilla si Tesla, Space dhe Neuralink, të cilat janë të njohura gjerësisht në të gjithë botën.

Bill Gates, themeluesi i Microsoft, zë vendin e tretë në listë. Gates bëri emër me Microsoft Windows, një nga sistemet operative më të përdorura sot në kompjuter. Gates, i cili kryesoi indeksin për shumë vite, ka një pasuri prej 129 miliardë dollarësh.

Biznesmeni francez Bernard Arnault renditet i katërti në listë me një pasuri prej 105 miliardë dollarësh, ndërsa themeluesi i Facebook Mark Zuckerberg është në vendin e pestë. Pasuria e Zuckerberg, i cili zotëron Facebook, Instagram dhe WhatsApp, është 104 miliardë dollarë.

Dhjetë personat e tjerë në listë janë Warren Buffett (biznese të ndryshme), Larry Page (teknologji), Sergey Brin (teknologji), Steve Ballmer (teknik) dhe Mukesh Ambani (energji).

Humbje miliardëshe, ndihmë milionëshe

Luljeta Krasniqi – Veseli

Nga rreth 1 miliard euro humbje sa vlerësohet se shënuan bizneset në Kosovë gjatë pandemisë me COVID-19, Qeveria e Kosovës, deri tani, i ndihmoi ata me vetëm rreth 150 milionë euro.

Në pakon emergjente të Qeverisë së Kosovës në vlerë prej rreth 180 milionë eurosh, bizneset gëzuan një mbështetje financiare prej mbi 60 milionë euro.

Me këto mjete ishte paraparë mbulimi i shpenzimeve të pagave mujore të punonjësve në vlerë prej 170 eurosh për 2 muaj, subvencioni i qirasë deri në 50 për qind të vlerës e të tjera.

Ndërkaq, nga Fondi për Rimëkëmbje Ekonomike i Qeverisë së Kosovës, i cili kap vlerën e më shumë se 350 milionë eurove, u ndanë 60 milionë euro për biznese, në bazë të listës së numrit të punëtorëve.

Nga kjo shumë përfituan rreth 36 mijë biznese me më shumë 200 mijë të punësuar. Bizneset kanë përfituar nga 290 euro për secilin punëtor të punësuar.

Humbjet ekonomike që nuk u kompensuan

Por, krahasuar me ndihmën që ka dhënë shteti për bizneset, humbjet janë shumë herë më të mëdha.

Vetëm, sipas të dhënave të fundit të Administratës Tatimore të Kosovës, bizneset në Kosovë kanë pasur afër 1 miliard euro më pak qarkullim gjatë periudhës së pandemisë, krahasuar me vitin e kaluar.

Të hyrat e aktiviteteve ekonomike që u prekën më së shumti nga pandemia COVID -19, sipas një hulumtimi të bërë nga Instituti për Hulumtime të Avancuara GAP është industria e ndërtimit, pasuar nga tregtia, transporti, akomodimi dhe gastronomi.

Zhvillimet e pafavorshme në ekonomi janë reflektuar edhe në të hyrat buxhetore, ku sipas Ministrisë së Financave në Qeverinë e Kosovës deri në fundin e vitit 2020, do të ketë rreth 300 milionë euro më pak të hyra për buxhetin e Kosovës.

Ndihmë për të mbijetuar

Humbjet e bizneseve në Kosovë nisën që nga vendosja e masave të para për parandalimin e përhapjes së koronavirusit më 13 mars, atëherë kur edhe u shënuan rastet e para me koronavirus në Kosovë.

Për këta tetë muaj bizneset deklaruan për humbje të mëdha.

Përfaqësuesit e Odës Ekonomike të Kosovës, Odës Ekonomike Amerikane, Aleancës Kosovare e Biznesit, Odës së Afarizimit dhe shumë organizata tjera ekonomike kërkuan ndihmë nga qeveria për bizneset, por, që ndihma që shteti ndau, u vlerësua se nuk ishte e mjaftueshme.

Përveç ndihmës, e cila ishte e pamjaftueshme, autoritetet e Kosovës dështuan edhe të miratojnë Projektligjin për rimëkëmbje ekonomike, që ka për qëllim t’i ndihmojë bizneset që kanë pasur humbje nga pandemia COVID-19.

Ky projektligj, pas gjashtë dështimesh për miratim në Kuvendin e Kosovës, ka arritur të miratohet vetëm në lexim të parë më 13 korrik.

Në këtë Projektligj, është paraparë që “Fondi Kreditor Garantues i Kosovës, (FKGK) të autorizohet që të lëshojë garanci kreditore me përqindje të mbulesës nga 50 deri në 80 për qind”. Gjithashtu, kontribut-paguesit mund t’i tërheqin 10 për qind të kursimeve pensionale në Fondin e Kursimeve Pensionale të Kosovës.

Komuniteti i biznesit paralajmëroi krizë financiare te bizneset deri te falimentimi i tyre, nëse nuk miratohet ky ligj dhe bizneset nuk ndihmohen nga shteti.

Pandemia mbylli biznese

Gjatë periudhës shkurt – tetor, sipas të dhënave të Agjencisë për Regjistrim të Bizneseve në Kosovë, janë mbyllur 761 biznese, të cilat kanë pasur të punësuar 1,316 punëtorë.

Numri më i madh i bizneseve zyrtarisht të mbyllura kanë punuar në sektorin e tregtisë me shumicë dhe pakicë, pasuar nga industria përpunuese, hoteleria dhe akomodimi. Në listën e bizneseve të mbyllura figurojnë edhe biznese në fushën e ndërtimit, informimit dhe komunikimit dhe sektorë të tjerë.

Por, numri i bizneseve të mbyllura u konsiderua të jetë më i lartë nga Oda e Afarizmit të Kosovës. Sipas të dhënave të kësaj organizate jo të gjitha bizneset, të cilat kanë shuar aktivitetin e tyre gjatë pandemisë, kanë filluar procedurat e mbylljes.

“Numri i bizneseve që sot nuk po funksionojnë janë me mijëra”, pati thënë për Radion Evropa e Lirë, drejtori i kësaj shoqatë Skender Krasniqi.

Papunësia shënoi rritje

Niveli i papunësisë është rritur gjatë periudhës së pandemisë. Masat për parandalimin e koronavirusit ndikuan që shumë biznese të reduktojnë numrin e të punësuarve.

Numri i saktë i personave që kanë humbur vendin e punës nuk dihet, por Oda e Ekonomike e Kosovës dhe ajo e Afarizmit kanë thënë se kemi të bëjmë me rreth 30 mijë të punësuar që gjatë pandemisë mund të kenë humbur vendin e punës.

Numri i qytetareve të regjistruar si të papunë në Agjencinë e Punësimit, shënoi rritje në këtë periudhë. Sipas të dhënave të APK-së numri total i të regjistruarve si të papunë deri në korrik është mbi 180 mijë.

Papunësia në Kosovë në vitin 2019 ishte 25.7 për qind.

Ekonomia e Kosovës, rënie në rreth 7.2 për qind

Sipas parashikimeve të Bankës Qendrore te Kosovës, ekonomia e vendit këtë vit pritet të shënojë rënie prej rreth 7.2 për qind si rezultat i masave për parandalimin e përhapjes së COVID-19, të cilat ndikuan negativisht në pothuajse të gjitha aktivitetet ekonomike në vend.

Ndërkohë, raportet e BQK-së vënë në pah se sistemi bankar i Kosovës është mjaft mirë i kapitalizuar dhe likuid.

Bankat komerciale në Kosovë, sipas të dhënave të BQK-së, vazhdojnë të kreditojnë ekonominë e Kosovës.

Gjithsej kreditë në muajin gusht 2020, sipas BQK-së, janë në shumën prej 3.02 miliardë eurove, duke vazhduar trendin e rritjes edhe gjatë këtij viti, me një rritje vjetore prej 7.6 për qind.

GAP: Bankat do të reduktojnë dhënien e kredive

Instituti GAP në hulumtimin e tij thotë se vazhdimi i kredidhënies është i domosdoshëm në mënyrë që të mundësohet stimulimi i konsumit të ekonomive familjare dhe investimet në sektorin privat.

Megjithatë, sipas GAP-it, në muajt në vijim kur pritet që gjendja e sektorit privat të vështirësohet edhe më tutje, fakti se bankat komerciale janë likuide dhe me kapital të lartë mund të jetë i pamjaftueshëm për të vazhduar kreditimi.

Bankat mund të vlerësojnë se ekziston një ambient i rrezikshëm për ofrim të kredive të reja dhe si rezultat të reduktojnë kreditë e reja edhe më shumë.

Në këtë situatë, GAP sugjeron që Fondi Kosovar për Garanci Kreditore mund të luajë një rol kyç në marrjen përsipër të një pjese të rrezikut dhe të mundësojë vazhdimin e kredidhënies. Fonde të ngjajshme u treguan efektive në shumë vende të botës gjatë krizës globale financiare.

Fjalë të urta – Sami Frashëri: Bota është një shesh i ekspozuar shiut dhe erës

Bota është një shesh i ekspozuar shiut dhe erës; ai që në këtë shesh e ruan dritën e përpjekjes e të kuptimit dhe nuk e shuan, është filozof i vërtetë.
SAMI FRASHËRI

Aforizmi i ditës – 29 nëntor 2020

Women want mediocre men, and men are working to be as mediocre as possible.

Margaret Mead

Gratë duan burra mediokër, dhe burrat po bëjnë ç’është e mundur për të qenë sa më mediokër.

Margaret Mead

 

Mashtrimi i qytetarëve nga politikanët me personalitete të dyfishta! – Nga Florim Zeqa

 

 

Në Kosovën e pas luftës puna më e veshtirë e një politikani ka qënë për t’u bërë deputet apo kryetar komune, ndërsa më e lehta për t’u bërë ministër apo zv. ministër, ambasador apo konsull, staf politik apo diplomatik, vozitës apo këshilltar i kryeministrit dhe presidentit, ku dy pozitat e fundit çdo herë kanë qënë pjesë e pazarit politik (para) paszgjedhor.

Shpërblimi i humbësve lokal me poste të larrta shtetërore

Sikurse në zgjedhjet lokale për asambleistë dhe kryetarë komune, ashtu edhe në ato parlamentare për deputet në Kuvendin e Kosovës, gjegjësisht për qeverisjen e vendit, kandidaturat janë përzgjedhur nga lideri i partisë dhe miratuar nga strukturat partiake.
Edhe pse dalin humbës në zgjedhjet lokale për kryetarë komune, kjo nuk u prish aspak punë servilëve të liderëve partiakë. Në vend që hiqen nga lista prioritare të partive politike, si ndëshkim nga rënja e testit demokratik, të njëjtit kandidatë humbës në zgjedhjet lokale, nga lideri i partisë avancohen në poste të larta shetërore, si zv. kryeministra, ministra, zv. ministra, në staf diplomatik apo këshilltarë, e të mos flasim për poste të larta në parti, kur servilët gjithnjë janë të parët që shpërblehen.

Servilët e liderëve partiakë, gradohen me tituj diplomatik

Si çdo herë, më të privilegjuarit e liderëve partiakë janë ata që i “mësitënojnë” koalicionet para apo paszgjedhore, janë ata që ua mundësojnë liderëve partiakë përfitimin e tenderëve qindra milionësh për kompanitë e familjarëve të tyre.
Të dëgjueshmit dhe servilët e liderëve partiak shpërblehen në forma të ndryshme, ku përveq posteve të larta në institucione shtetërore, atyre ua punësojnë edhe familjarët në institucionet e “pavaraura” publike, ua gradojnë me titujt “Anbasador”, për t’i emëruar më pas në konsuj apo staf diplomatik në shtetet në të cilat janë të hapura përfaqësitë tona diplomatike.
Kësisoji, një grusht i vogël njerëzish po e sundojnë pamëshirshëm Kosovën tonë të dashur, duke shkaktuar pabarazi qytetare dhe njerëzore, pabarazi politike dhe ligjore, pabarazi kulturore dhe sociale.
Më të zinjë sesa të korruptuarit e bërë publik për opinionin, jane ata (ato) të cilët shesin moral para qytetarëve të vendit kinse për barazi qytetare dhe luftë kundër nepotizmit, korrupsionit dhe krimit të organizuar, kurse në anën tjetër të gjithë familjarët e tyre i kanë të punësuar nëpër institucione shtetërore dhe publike, ambasada dhe konsullata!

Kontaminimi i oqeanit politik me “engjuj” dhe “shpëtimtarë”

Disa politikan (e) duke qenë vetë në majat e institucioneve, mbajnë familjarët e tyre në institucione publike dhe shtetërore, stafe politike dhe diplomatike, në borde dhe agjensione.
Disa politikan (e) me personalitetin e dyfishtë dhe lojën me fjalë, duke u paraqitur para opinionit publik si “engjuj” dhe “shpëtimtar” për qëllim e kanë mashtrimin e qytetarëve, kinse janë reformatorë dhe shpëtimtarë të vendit, me gojën plot ndryshime dhe barazi qytetare, janë kapës dhe uzurpatorë, abuzues dhe tradhëtarë të interesave të qytetarëve.
Politika i ngjet një oqeani të madhë me peshq të vegjël dhe të mëdhenjë.
Përderisa peshqit e vegjël ushqim kanë gjallesat të vogla nënujore, peshqit e mëdhenjë ushqehen me peshqit e vegjël.
Ashtu sikurse jeta e peshqëve në oqean është edhe jata e liderëve në politikë është e njëjtë, ku gjithmonë të mëdhenjët ushqehen me më të vegjëlit.
Sa herë që turbullohen “ujërat” në politikë, të parët që e pësojnë janë peshqit e vegjël.
Si asnjë herë më parë në politikën kosovare janë turbulluar ujërat aq shumë, saqë nuk po dihet më, cili do të jetë fati i peshqëve të mëdhenjë, kur në garë për të parin e shtetit kanë mbetur dy peshqit e mëdhenjë (liderët më kontravers) partner në koalicionin qeverisës.
Derisa liderët partiak janë duke u përgaditur për ta kënaqur egon e tyre për të parin e shtetit, qytetarët janë duke u përballur me vështirësitë e jetës nga gjendja socio-ekonomike dhe vdekjet që po ua shkakton pandemia globale “Covid-19”.
Përveq sëmundjes dhe varfërisë, qytetarët e Kosovës po përballen edhe me një krizë të thellë morale shkaku i degradimit të nistitucioneve të vendit, duke filluar nga sistemi i drejtësisë, shendetësisë, arsimit, e deri të degradimi i vlerave kulturore në përgjithësi.

Politikanët e akomoduar në institucionet e larta të vendit, që i kanë zënë dritën e diellit dhe vrarë ardhmërinë e shumë gjeneratave mund të ndihen të lumtur, pasi vetes dhe familjeve të tyre ua kanë siguruar të gjitha të mirat e kësaj bote, por mos të harrojnë se mallkimin e popullit do ta kenë edhe në ferr po të shkojnë!

NË FIER MË 1937 NË DITËN E FLAMURIT – Nga EDUARD DILO

Z. Latif Çelo dhe Eduard e Elida Dilo.
Nje takim dhe bashke-bizedim i ngrohte dhe tejet miqesor  me Z. Latif Çelo. I thjeshte, i urte, teper komunikues e i shtruar ne bisede, c’do gje kur je me te  eshte shume interesante dhe koha kalon pa kuptuar.
I lindur ne nje familje me taban te forte kombetar, i brumosur dhe edukuar me sens vetem patriotik, eshte nje thesar i pa fund per sa tregon e ka ne  kujtesen e vet sa te fresket aq interesante.
Me thjeshtesi e plot modesti, (duke mos fshehur dhe krenarine), tregon se   ne shtepine e tyre kane pasur armet  e strgjyshit Çelo Picari, trimit lab qe historia e njeh  te pa trembur e luftetar i madh me fame.
Eshte fatkeqesi qe keto arme  nuk ndodhen  ne Muzeun Kombetar ku jane dorzuar ne vitet ’50-te, por kane marre rrugen e Moskes-  dhurate  nga qeveria e kuqe e Tiranes te atyre viteve nje gjenerali te larte rus!
Sa turp! Çfare shkallmim tradite dhe historie kombetare.
Ne bisede e siper me te, ne nje zarf  ku kish te mbeshtjelle me kujdes,  nxjerr dhe tregon  keto foto te rralla me vlere te jashtezakonbeshme historike, bere ne vite te ndryshme ne Fier, ku festohej festa e Flamurit, ose  perkujtohej Lufta heroike e Vlores ne vitin 1920.
Eshte dita e Flamurit, atij Flamur shkabe, qe çdo shqiptar e ben krenar, dhe i sjell gezim ne shpirt e buzeqshje mrekulli.
Shihet ne foto njerzit te veshur hijshem, te gezuar, ku jane ne solidaritet te plote e shkrire bashke te tri fete qe ka Shqiperia.
Ne foto  gjithashtu shiheshim pjesmarrja e grave te veshura me kostume kombetare qe sebashku me femijet e burrat festojne.
Shikojme Flamurin dhe perfytyrojme si eshte valvitur neper stuhi e rrebeshe ngjyer me  me gjak te kulluar nga deshmoret Kombetare qe me te ne gji u bene fli.
Gjithmone nder vite  Flamuri eshte valvitur krenar ne rrugen  e shqipetareve te vertete qe kane sakrifikuar gjithçka.  Hije rende Flamuri duke e mbajtur nder duar e parakaluar me te,  na mbush me gezim duke  na i bere ditet te mira, duke na kujtuar sa e shtrenjte eshte Liria.
Gjaku i derdhur  per kete Flamur na e ben edhe me te shtrenjte ate.
Sa deshmore nder shekuj kane rene nen hijen e ketij Flamuri.
– Deshmoret gjithmone  aty ku pushojne ne perjetesi, mbeshtjelle trupin me flamurin kombetar  durojne gjithcka e nuk zemerohen e trishtohen, por ne heshtje, aty nen’ dhe’,  shpresojne  per dite  drite e miresi per krejt Atdheun, Memedhene e drobitur e te coptuar, tradhetuar  edhe nga ca bij  -gjakprishes te tij…
Por shpreson qe gjakun ne deshmoreve, te pa ndare nga ngjyra e  bindje idesh, por vetem si idealiste te idealit te shejte kombetar qe i beri te rrokin armet e te dalin  e luftojne deri ne flijim,  ta shohe  ashtu si duhet – siç e ka dhe Flamuri me shqiponjen dy krenare.
Gjaku i deshmoreve, plaget e tyre dhembin ende- se nuk shikojne nje Atdhe si e mendonin e nen Flamurin Kombetar-  per te cilin sakrifikuan e dhane jeten.
Ne tere ekzistencen  mijavjeçare  te  Kombit tone, historia nuk njeh qe populli yne  te kete sulmuar dike, veç eshte mbrojtur  si shqiponja  ne mes te nje pellgu gjaku!
Gjithmone populli  yne  ka luftuar  e eshte mbrojtur si shkembi  ne mes te detit qe pret dallget qe perplasen ne te.
Flamurin tone -duhet ta mbrojme e nderojme  se ka perballuar  nder kohe e nder luftra te pergjakeshme,  duke u perleshur me forcat me te medha perhere.
“Flamiuri yne eshte  simbol i jetes sone kombetare, eshte flake e pa – shuar e etjes per liri.  Flamuri yne eshte fjala e fundit deshmoreve… te renve per Kombin…, eshte shikimi plot drite  drejt te ardhmes”.
Rrofte dita e Shejte e Flamurit!
EDUARD M. DILO
1- 2:     28 Nentor 1937 Dita e Flamurit , festuar ne Fier
Po ne Vitin 1937, kremtimi i fitores se Luftes se Vlores ne 1920.

Vrasja e shkencëtarit iranian thekson dobësinë në sigurinë e Iranit

VOA

Udhëheqësi suprem i Iranit po kërkon shpagim për vrasjen e shkencëtarit kryesor të lidhur me programin bërthamor të vendit.

Të shtunën, Ajatollah Ali Khamenei bëri thirrje për “ndëshkim përfundimtar” të kujtdo që është përgjegjës për vdekjen e Mohsen Fakhrizadeh, siç tha ai. Vrasja ditën e premte e Mohsen Fakhrizadeh, figura e dytë më e lartë ushtarake iraniane vrarë këtë vit, ka theksuar dobësinë e Teheranit në mbrojtjen e zyrtarëve kryesorë dhe aftësive të kundërshtarëve të tij në eliminimin e tyre, thonë disa analistë.

Irani tha se Mohsen Fakhrizadeh, 59 vjeç, u vra në një sulm të armatosur që ndodhi gjatë ditës. Ai ndodhej në makinë në momentin e sulmit dhe po udhëtonte drejt qytetit verior të Absardit, rreth 90 kilometra në lindje të kryeqytetit të vendit, Teheran. Deri tani askush nuk ka marrë përgjegjësinë për vrasjen e Mohsen Fakhrizadeh, i cili drejtonte Organizatën e Inovacionit dhe Kërkimit në fushën e Mbrojtës pjesë e ministrisë iraniane të Mbrojtjes njohur me akronimin SPND.

Ai kishte udhëhequr më parë një program të fshehtë të armëve bërthamore që Irani nisi në fund të viteve 1980 dhe që me sa duket u braktis në 2003, sipas agjencisë Agjencisë Ndërkombëtare të Energjisë Atomike në varësi të OKB-së.

Presidenti iranian Hassan Rouhani fajësoi Izraelin për vdekjen e shkencëtarit.

Edhe një herë, duart e liga të arrogancës globale dhe mercenarëve zionistë u njollosën me gjakun e një djali iranian“, tha zoti Rouhani gjatë një takimi me anëtarë të kabinetit të tij që u transmetua në televizor, duke përdorur referenca të lidhura me Shtetet e Bashkuara dhe Izraelin.

Vrasja e Mohsen Fakhrizadeh vjen rreth 11 muaj pas një sulm ajror amerikan në Bagdad më 3 janar gjatë të cilit u vra komandanti më i lartë ushtarak i Iranit, Qassem Soleimani. Uashingtoni e quajti sulmin një operacion me qëllimin për të mbrojtur personelin amerikan jashtë vendit nga Qassem Soleimani, i cili drejtonte Gardën Revolucionare Islamike të Iranit, e përcaktuar nga SHBA si organizatë e huaj terroriste.

Duke folur për shërbimin Persian të Zërit të Amerikës, eksperti i sigurisë për Lindjen e Mesme Thomas Juneau, profesor në Universitetin të Otavës, tha se vrasjet e Mohsen Fakhrizadeh-it dhe Qassem Soleimani-t përfaqësojnë dështime serioze të sigurisë të udhëheqjes iraniane.

“Duhet të supozojmë se të dy këta persona ndodheshin nën një mbrojtje shumë të fortë nga ana e regjimit iranian”, tha zotit Juneau.

Ai tha se vrasjet gjithashtu nxjerrin në pah pikat e forta të kundërshtarëve të Iranit.

Kushdo që ishte përgjegjës për vrasjen e Mohsen Fakhrizadeh-it, tregoi një shkallë të lartë aftësie duke kryer operacionin në periferi të kryeqytetit gjatë ditës dhe në rrugë ndërsa ai supozohej të ishte nën mbrojtje“, tha zoti Juneau.

Ndërsa, vrasja e Qassem Soleimani-t ishte rezultat i përkushtimit të jashtëzakonshëm të energjisë e burimeve nga ana e SHBA për ta ndjekur atë dhe për të dëgjuar bisedat e tij si dhe për të ditur se me çfarë merrej”, shtoi ai.

Irani i drejtuar nga islamistët, e që mohon të ketë pasur ndonjëherë qëllime për të prodhuar armë bërthamore, fajësoi për vrasjen e Fakhrizadeh armikun e tij rajonal Izraelin dhe kërcënoi me hakmarrje të ashpër. Izraeli, shkatërrimin e të cilit Teherani e ka mbështetur prej kohësh, nuk ka bërë asnjë koment. Shteti hebre dhe aleati i tij kryesor, Shtetet e Bashkuara, nuk i kanë përjashtuar veprimet ushtarake për të parandaluar Iranin që të prodhojë armë bërthamore.

Intervistë- Shaip Kamberi: Nuk frikësohem, edhe pse jetoj në shtetin që u përfshi në vrasjen e kryeministrit të vet

A janë të gatshëm njëmend serbët për luftë? Pse e vendosi flamurin e Shqipërisë e jo atë të Kosovës në Kuvendin e Serbisë? Çfarë komentesh mori prej serbëve pas fjalimit të tij kundër Vuçiqit? A frikësohet se mund të ketë atentat ndaj tij në Serbi? Në një intervistë për Gazetën Express, flet Shaip Kamberi, shqiptari nga Tërnovci i Madh, që është opozitari i vetëm i pushtetit të Vuçiqit në Kuvendin e Serbisë.

Në Kuvendin e Serbisë, që duket si një tjetër objekt në pronësi të presidentit serb, Aleksandër Vuçiq, është vetëm një zë ndryshe.

Fjalimi, që konsiderohet prej më të fuqishmëve në kuvendet e shteteve ballkanike, e ka autor Shaip Kamberin. Në seancën e fundit në Kuvendin e Serbisë, ai vendosi një flamur kuqezi para vetes. Me këtë, ai tregon se ka një kauzë para vetes, që dëshiron ta arrijë përmes kuvendit serb.

Kamberi thotë se nuk është naiv të mendojë se Serbia do të ndryshojë me Vuçiqin në krye, por ai do ta vazhdojë misionin e tij.

Intervista e plotë e Kamberit dhënë Gazetës Express:

Që ta nisim nga seanca e fundit në Kuvendin e Serbisë. Mediat serbe raportuan se z. Daçiq ju ka thënë juve se është i lumtur që e morët flamurin kuqezi, e jo atë të Kosovës. Pse, në fakt, flamuri i Shqipërisë dhe jo i flamuri i Kosovës?

Sh. Kamberi: Daçiqi vazhdon të paraqitet se kinse nuk e ka problem Republikën e Shqipërisë dhe shqiptarët si komb, por shtetin e Kosovës. Por z.Daçiq e demanton më së miri z.Daçiq. Është shumica aktuale parlamentare, ku bëjnë pjesë edhe deputetët e partisë së tij qeveritare, që e mban në fuqi ligjin aktual për minoritete, i cili e ndalon përdorimin e simboleve kombëtare që janë identike me ato të shteteve tjera. Pra, sipas këtij ligji, simbolet kombëtare shqiptare trajtohen si të Republikës së Shqipërisë, e jo të Republikës së Kosovës. Andaj, nëse z.Daçiq qenka i lumtur se paskam vendosur flamurin kuqezi e jo atë të Kosovës, atëherë pse nuk e inicon ndryshimin e ligjit aktual për minoritete, sipas modelit të Kosovës, Maqedonisë së Veriut dhe Malit të zi, që mundëson përdorimin e ligjshëm të flamurit të Republikës së Serbisë në Graçanicë, Kumanovë dhe Kotor? Ky ndryshim i ligjit do ta legalizonte flamurin kuqezi në Serbi, e jo atë të Kosovës (që edhe ashtu nuk do të mund të legalizohej si simbol kombëtar i ndonjë pakice që do të deklarohej kosovare, përderisa Beogradi nuk e njeh pavarësinë e Kosovës).

Kamberi në  Kuvendin e Serbisë 

A mendoni se iniciativat dhe kërkesat tuaja do të lënë shenja të pushteti serb?

Sh. Kamberi: Si Shef i Grupit Parlamentar “Lugina e Bashkuar-SDA Sanxhak”, që është e vetmja opozitë parlamentare në Serbi, detyra ime është t’i përfaqësoj zërat progresivë opozitarë, përfshirë ata të qytetarëve të Luginës së Preshevës dhe të Sanxhakut. Nuk kam dilema se pushteti aktual në Serbi është autoritar dhe se nuk ka shpresa demokratizuese me këtë establishment. Dhe nuk jam naiv me menduar se ne do ta ndryshojmë Serbinë. Por, kjo nuk nënkupton se duhet të pasivizohemi duke u vetizoluar dhe duke u viktimizuar në periferi. Përkundrazi. Është arsye dhe motiv shtesë për veprim, organizim, angazhim dhe përfshirje. Nëse ju kujtohet, kishte zëra që deklaronin se pjesëmarrja jonë në zgjedhjet parlamentare (të cilat i bojkotoi opozita e sotme jashtëparlamentare në Beograd dhe që po dëshmon fatkeqësisht edhe sot se nuk është alternativë progresive ndaj pushtetit aktual në Serbi) ishte në funksion të legjitimimit të pushtetit autoritar të Aleksandër Vuçiqit. Por, veprimi ynë në parlamentin e Serbisë po e dëshmon të kundërtën. Kjo i ka befasuar pozitivisht edhe pesimistët më të mëdhenj. Përfaqësimi në çdo parlament varet nga politika që ndjek. Duket se po arrijmë sipas mundësive tona ta shpërfaqim të vërtetën për pushtetin e sotëm në Serbi. Aq më tepër që pati filluar të krijohet një përshtypje e rreme edhe në nivel ndërkombëtar, se Serbia po demokratizohet.

Si është të jeni opozita e vetme parlamentare e pushtetit të z.Vuçiq, që konsiderohet se përmbush të gjitha kushtet për t’u cilësuar si autokrat?

Sh. Kamberi: Kjo flet më së miri se ku është katandisur Serbia e z.Vuçiq. Edhe Millosheviqi kishte opozitë brenda hemisferës parlamentare. Paramendoni, në Serbinë e sotme nuk ka vend në parlament as për esktremistët e djathtë të Vojisllav Sheshelit, sepse sheshelistët janë integruar në partinë-shtet të Vuçiqit.

Pas fjalimit tuaj të parë në Kuvendin e Serbisë pas formimit të Qeverisë, pati reagime të shumta. A keni marrë kërcënime? A jeni ndier në ndonjë moment i rrezikuar?

Sh. Kamberi: Nuk i kam konsideruar serioze mesazhet kërcënuese. Por më shumë më kanë bërë përshtypje mesazhet mbështetëse që kam marrë nga qytetarët e nacionalitetit serb, të cilët dëshmojnë se ndryshe nga pushteti, shoqëria serbe nuk është homogjene dhe ekziston një potencial demokratik që e dëshiron një Serbi tjetër nga ajo që përfaqëson pushteti i sotëm.

Fotografi nga seanca ne Kuvendin e Serbise

Zyrtarë të Bashkimit Evropian e lëvdonin znj. Bërnabiq për formimin e Qeverisë. Ne e kemi dëgjuar fjalimin tuaj, por çfarë do t’u thoshit evropianëve që e uruan kryeministren serbe? Në fjalimin tuaj patët thënë se kryeqendrat botërore e duan stabilokracinë para demokracisë…

Sh. Kamberi: Nuk jam befasuar. Autoritarizmat janë bërë problem sot edhe i vet Bashkimit Evropian. Jo pak vende të Bashkimit Evropian po zhyten çdo ditë e më shumë në pushtete (gjysëm)autoritare. Madje disa prej tyre po e bllokojnë edhe zgjerimin e Bashkimit Evropian në Ballkanin Perëndimor. Po jetojmë në një kohë ku po shumëzohen zërat edhe në kontinentin evropian që po i parapëlqejnë autoritarizmat, se kinse po mirëmbajnë më mirë stabilitet të brendshëm dhe marrëdhënie miqësore me fqinjët, duke zhvilluar njëkohësisht ekonomitë. Kjo frymë ka shkuar deri në pikën saqë nuk po paraqet problem as e djeshmja luftënxitëse e qeveritarëve, përderisa sigurojnë paqen e sotme, si në rastin e Serbisë. Prandaj, pushteti i sotëm i Serbisë është edhe reflektim i krizës së Bashkimit Evropian për nga perspektiva demokratike.

A frikësoheni se mund të ketë sulm apo atentat ndaj jush?

Sh. Kamberi: Nuk frikësohem, sado që jetoj dhe veproj në një shtet që nuk e respekton ende institucionalisht dhe nuk e vlerëson ende shoqërisht, ish-kryeministrin e saj, të vrarë në një atentat me përfshirjen e strukturave shtetërore, pak pasi pati deklaruar se “çdo shtet ka mafian e tij, e në Serbi mafia ka shtetin e saj”.

Cili është komenti juaj në lidhje me deklaratat e z. Vuçiq dhe krahasimi i Kosovës me Nagorno-Karabakun, që u panë si kërcënim për luftë?

Sh. Kamberi: Një ‘spin’ për matje të opinionit publik në Serbi dhe në Kosovë, por sidomos të reagimit të kryeqendrave botërore, veçmas të Uashingtonit, ku po pritet marrja e pushtetit nga administrata e re, Biden. Ngjashëm me trenin “rus”, që ishte lansuar pak para marrjes së pushtetit të administratës Trump.

Në disa sondazhe që janë publikuar nga mediat në Serbi thuhet se 52 për qind e serbëve janë pro që të sulmohet Kosova e një përqindje e përafërt shprehin gatishmëri që personalisht të marrin pjesë në luftë. A e besoni se kjo është njëmend atmosfera në popullin serb? A jeton akoma fryma e Millosheviqit në Serbi?

Sh. Kamberi: Ndonëse ekziston ende një disponim i thellë anti-shqiptar dhe anti-Kosovë, nuk besoj personalisht se ka shumë disponim nga qytetarët në Serbi për një luftë të re, qoftë edhe në Kosovë. Shoqëria në Serbi është mjaft e lodhur nga tranzicioni tridhjetëvjeçar që i ka sjellur serbëve shumë trauma, regres dhe humbje njerëzore e materiale. Nëse shihni anketat, shumica e njerëzve që e votojnë Vuçiqin motivohen nga shpresa për zhvillim shoqëroro-ekonomik në përgjithësi, e jo për ndonjë “rifitim” të luftërave të humbura nga Millosheviqi. Pushteti autoritar i z.Vuçiq luan në disa karta. Për nevoja të jashtme paraqitet si paqebërës rajonal dhe faktor stabiliteti nën petkun e “reformatorëve liberalë pro-evropian”, ndërkaq për nevoja të brendshme paraqitet si “parti patriotike”, duke ushqyer viktimizimin e popullit serb përmes diskursit të njohur konspiracionist të mitologjisë nacionaliste. Kjo politikë skizofrenike po manipulon me ndjenjat shoqërore për nevoja të ruajtjes së pushtetit. Serbia e Vuçiqit është herë kopje e keqe e Serbisë së Millosheviqit, herë kopje e keqe e Serbisë së Gjingjiqit, herë kopje e keqe e Jugosllavisë së Tito-s.

Zyrtarë të lartë shtetërorë në Kosovë dhe Shqipëri, pas fjalimit tuaj, u krenuan me ju. A ndieni ju krenari për atë që kanë bërë udhëheqësit brenda dy shteteve shqiptare dhe për shqiptarët jashtë tyre?

Sh. Kamberi: Ndryshe nga vitet e fundit, po shprehet tashmë një interesim dhe një përkushtim më serioz nga Prishtina dhe Tirana zyrtare për Luginën e Preshevës. Por, nevojat janë të shumta dhe dinamikat mbeten të ngadalshme. E rëndësishme është të fillojë një bashkëpunim serioz institucional me rezultate konkrete, duke respektuar autonomitë politike përfaqësuese dhe vendimmarëse të palëve.

Ose, po ju pyesim, po të mbani një fjalim në Kuvendin e Kosovës dhe të Shqipërisë, a do të dukej si një 2aktakuzë” karshi pushteteve?

Sh. Kamberi: Nuk kisha thënë aktakuzë, por fjalim politik edhe kritik.


Send this to a friend