Anita Take është ngjitur në skenë para 50-vjetësh, por akoma vazhdon të kujtohet me nostalgji nga të gjithë ata që e kanë njohur atë. Ajo akoma ka mbetur në kujtesën e shqiptarëve dhe shumë këngë të saj akoma këndohen edhe sot. Kjo tregon se këngëtarja e madhe Anita Take me ëmbëlsinë e zërit dhe interpretimin e shkëlqyer në skenë, ka lënë gjurmë të thella në historikun e muzikës dhe të këngës shqiptare.
E lindur në një familje, që nuk merrej me muzikë, por që ishin shumë dashamirës dhe pasionantë ndaj saj, Anita Take do t’i jepte familjes së saj, atë që nuk ua kishte dhënë asnjë fëmijë dhe profesion tjetër. Por, krahas zërit dhe pasionit për këngën, ajo pati edhe një fat tjetër të bardhë në jetë, sepse u njoh dhe lidhi jetën e përjetshme me një nga kompozitorët më të shquar të muzikës dhe me themeluesin e muzikës së lehtë shqiptare, Agim Prodani. Kjo lidhje e saj me një artist dhe një mjeshtër të kompozicionit, bëri që Anita Take brenda një kohe relativisht shumë të shkurtër, të bëhej këngëtarja më e kërkuar për artdashësit shqiptarë. Ajo ka mbi 50 vjet, që ka kënduar dhe vazhdon të këndojë edhe sot, sa herë që e thërrasin. Debutimin e saj të fundit e ka bërë tek spektakli “Njëqind këngët e shekullit”, ku duartrokitjet e gjata të njerëzve, që kishin mbushur plot e përplot sallën, e mallëngjyen pa masë.
Për kontributin e dhënë në muzikë dhe në këngë, ajo është dekoruar nga presidenti me titullin e lartë: “Naim Frashëri i Artë”. Por, ndonëse ajo është shumë e gëzuar për profesionin e saj, pengu i vetëm për të, është se nuk ka arritur të filmohet, duke kënduar në vitet e saja më të mira. Ndër çastet më të bukura të jetës së saj, ajo veçon ditën kur u bë për herë të parë nënë, si dhe çastin kur bashkëshorti i saj, Agim Prodani i tha: “Të dua”. Ajo ka vendosur të mos ndahet kurrë nga kënga, ndaj krahas debutimeve në skenë gjatë përgjatë tre viteve të fundit dhe tek “Këngët e Shekullit”, po përgatit edhe albumin e saj të dytë me këngët më të mira. Albumin e parë e ka publikuar para një viti, i cili është pritur shumë mirë në publik.
Znj. Take, tashmë emri juaj është gdhendur në librin e historisë së muzikës shqiptare, çfarë mund të na thuash më shumë në lidhje me arritjet e tua artistike në këtë fushë? Arritjet e mia artistike mund t’i përmbledh vetëm me tre fjalë. Punë, punë dhe vetëm punë. Mendoj se nuk mjafton vetëm pasioni dhe talenti për të bërë diçka në një fushë të caktuar, por natyrisht në lidhje me suksesin, ka të bëjë këmbëngulja, serioziteti dhe qëllimi që i ke vënë vetes.
Gjithashtu, ka të bëjë edhe kontrolli ndaj vetes. Kur them kontroll, kam parasysh spektatorin, i cili të kontrollon në çdo hap që hedh në këtë drejtim. Nisur nga kjo, unë këtë e kam pasur si pikëvëmendje në jetën time skenike, muzikore dhe familjare.
Ndonëse jeni një zë i fuqishëm i muzikës shqiptare, ju keni marrë pjesë shumë pak në festivalet, që janë zhvilluar nga Radio-Televizioni Shqiptar, përse ka ndodhur kjo me ju? Është shumë e vërtetë kjo që thoni ju, por ndonëse nuk kam marrë pjesë në festivale të këtij lloji, aktiviteti im në fushën e muzikës ka qenë tepër i dendur. Kjo më ka penguar të marr pjesë në aktivitete të tilla. Megjithatë, mendoj se festivalet që janë zhvilluar nga Radio-Televizioni Shqiptar, kanë qenë evenimente shumë të bukura kulturore, me shumë emocione dhe me një lloj konkurrence. Por, ndonëse këtë konkurrencë unë e kam dashur, qëllimi i misionit tim ka qenë të dal në skenë dhe të këndoj bukur për publikun, si dhe të them atë çka dua të them nëpërmjet këngës dhe nëpërmjet vargjeve. Gjithashtu, kam preferuar të kem korrektesën time profesionale dhe qytetare përballë spektatorit, pasi të dyja janë të rëndësishme për njëra-tjetrën. Nisur nga kjo, edhe pse unë kam marrë pjesë shumë pak në festivalet e organizuara nga Radio-Televizioni Shqiptar, gjithmonë e kam ndjerë veten shumë mirë edhe jashtë tyre, pasi kam marrë pjesë në aktivitete të tjera, po aq të rëndësishme dhe më pranë publikut.
Sa vjet keni që këndoni në skenë?
Jeta ime në skenë përmbledh një epokë 50-vjeçare. Në këtë këtë periudhë të gjatë unë kam jetuar si këngëtare dhe vazhdoj të jetoj akoma duke kënduar.
Cilat nga këngët më të dashura për ju?
Unë kam shumë këngë të dashura, ndaj nuk mund të veçoj ndonjërën prej tyre. Për mua, si këngë më të dashura, janë këngët me tematikë shoqërore dhe ato me tematikë të dashurisë intime. Pra, këngë që kanë pasur melodi të thjeshta. Kënaqësia dhe arritja ime ka qenë se, këto këngë, ndonëse kanë kaluar 50 vjet, vazhdojnë të këndohen edhe sot nëpër festat familjare nga brezat e rinj dhe të moshuar. Duke parë rezistencën e këtyre këngëve dhe interesimin e njerëzve për t’i kënduar ato, mendoj se kjo është arritja më e madhe për mua dhe krijuesit e këtyre këngëve.
Të ka rastisur të dëgjosh ndonjë nga këngët e tua dhe si të është dukur intrepretimi nga këngëtarët e tjerë? Ka pasur shumë raste, kur unë kam dëgjuar këngët e mia të kënduar nga këngëtarë të tjerë. Kjo nuk më kanë lënë ndonjë shije të veçantë, përveçse kënaqësisë që kënga ime jeton. Unë gëzohem jashtëzakonisht shumë, kur dëgjoj këngët e mia të këndohen nga të tjerët dhe nuk rrëmbehem nga i mendimi, që ata i kënduan, i kënduan më mirë, ose më keq se unë. Për mua nuk ka rëndësi kush i këndon, por ka rëndësi të jetojë kënga dhe ajo të përcillet ndër breza. Kjo mendoj unë është arritja më e madhe për një këngëtar, apo krijues. Këtu unë nuk kam parasysh çmimet e marra nëpër festivale, por çmimin e madh që të jep publiku, duke i duartrokitur dhe i kujtuar ato këngë. Pra, unë mendoj se kënqësinë më të madhe nuk ta japin çmimet, por ta jep publiku dhe jetëgjatësia e këngës, duke u transmetuar brez pas brezi.
Kur jeni ngjitur për herë të parë në skenë?
Këto janë momente që natyrisht nuk harrohen. Kam qenë shumë e re kur jam ngjitur në skenë. Ka qenë viti 1949. Në atë kohë, kam qenë si amatore në Shtëpinë e Oficerave, pasi atëherë nuk kishte festivale, nuk kishte as skena, ku ne mund të dilnim lirshëm, siç dalin sot këngëtarët, nuk kishte as televizione për të shpalosur talentin tone.
Si ju lindi pasioni për këngën?
Kënga ishte një ndjenjë që lindi siç duket bashkë me qenien time. Në këtë rrugë më ka përkrahur shumë edhe mamaja ime, e cila e donte shumë artin. Më pas, nga kënga në këngë, nga debutimi në debutim, arrita deri në skenën profesioniste, kohë kjo kur mblidheshin talentet.
Çfarë të kujtohet nga periudha, kur ju hodhët hapat e para në rrugën e muzikës? Në kohën kur unë nisa rrugën e këngës, kishte pak këngëtarë dhe kompozitorë në Shqipëri. Në atë kohë ishte një bërthamë e vogël këngëtarësh dhe kompozitorësh, që kishin studiuar jashtë Shqipërisë, si në Austri dhe në Itali. Unë i përkas atij brezi, që dolëm si luledelet, që dalin pas një shiu në pranverë. Ashtu filluam të dalim edhe ne katër, apo pesë këngëtarë, ku më pas vitet bënë që të dalin qindra e qindra këngëtarë, të cilët debutuan dhe vazhdojnë të debutojnë me shumë dinjtet brenda dhe jashtë Shqipërisë.
Nga familja juaj ka pasur ndonjë që merrej me art?
Prindërit e mi kanë qenë shumë artdashës, por nuk e kanë ushtruar në jetë këtë profesion. Babai im ka pasur një vegël frymore, që i binte në shoqërinë “Vatra” në Amerikë, ku ai kishte emigruar. Edhe nëna këndonte bukur. Pra, ka qenë edhe ambienti familjar, që më ka ndihmuar.
Ruani ndonjë moment, kur jeni mallëngjyer në skenë?
Po. Ky çast prekës më kujtohet edhe tani dhe lidhet me periudhën kur më kishte vdekur nëna ime. Për ta larguar dhimbjen dhe për të qëndruar larg zakoneve, unë isha larguar posaçërisht nga Shqipëria për një turne në Evropë. Pasi qëndrova më shumë se tre javë larg Shqipërisë, më bëjnë një telefon dhe më ftojnë për të marr pjesë në Festivalin e Pranverës. Në këtë festival unë do të merrja pjesë si e ftuar. Erdha dhe këndova pikërisht këngën e nënës, ngaqë në atë kohë ne ishim në prag të festës së 8-Marsit. Teksa këndoja këtë këngë, befas mu kujtua nëna ime, që kishte dy javë që kishte vdekur. Nisur nga kjo, unë u mallëngjeva shumë, saqë shpërtheva në lot. Mu trash edhe zëri dhe nisur nga kjo i kërkova falje spektatorit, që kishte mbushur sallën. Më pas mora frymë thellë, e përsërita këngën dhe papritur pashë që edhe spektatori i prekur thellë dhe i emocionuar nga ajo që më ndodhi mua, shpërtheu në duartrokitje të zjarrta. Në ato momente mua mu duk sikur e pata të gjallë nënën time.
Si kanë qenë marrëdhëniet e Anita Takes me kolegët dhe, a takoheni tani shpesh për të kujtuar dhe hequr mallin e atyre viteve? Marrëdhëniet e mia me kolegët kanë qenë shumë të mira, madje do të thoja më shumë se të mira. Në atë kohë, duke qenë se ishim shumë pak këngëtarë dhe krijues, qëndronim shumë më afër njëri-tjetrit. Unë kam pasur partnere dhe partnerë në skenë, me të cilët ruaj kujtime shumë të bukura. Pjesa më e madhe e tyre nuk jetojnë më, por unë i kujtoj akoma me respekt. Kujtoj me respekt edhe ata që jetojnë dhe kur mblidhemi nëpër festa të ndryshme, kujtojmë me shumë nostalgji periudhën që kemi kaluar bashkë, si dhe arritjet dhe zhgënjimet në fushën e muzikës.
Krahas arritjeve në këngë, një moment i rëndësishëm për çdo artist është edhe periudha bashkëshortore, çfarë mund të na thuash më shumë në lidhje me këtë, kur dihet që bashkëshorti juaj, Agim Prodani është një ndër themeluesit e muzikës së lehtë shqiptare? Me bashkëshortin tim, Agim Prodani, jam njohur nëpërmjet këngës, meqë ai ishte kompozitor. Ndoshta, zëri më bëri që unë të njihem me një personalitet të muzikës shqiptare, që natyrisht në atë kohë ai ishte i ri dhe nuk e kishte krijuar atë imazh aq të bukur që ka sot.
Këtë njeri unë e kam vlerësuar shumë. Ai më kishte piketuar mua si një këngëtare, si një kolege, që më respektonte dhe unë pronto në çdo moment. Me kalimin e viteve, ne u njohëm më shumë me njëri-tjetrin, nga ku më pas na lindi edhe ajo e shkretë dashuri si i thonë, pasi kjo ndjenjë njerëzore nuk ka asnjë recetë dhe vjen në një moment, kur ti ndoshta dhe nuk e pret. Jeta ime në familje ka qenë shumë e ngrohtë dhe me një mirëkuptim, të cilin ia uroj çdo njeriu.
Cila ka qenë pika juaj kyçe në këtë lidhje bashkëshortore?
Pika jonë kyçe ka qenë, që ne e njohëm shumë mirë njëri-tjetrin para se të binim në dashuri. Mendoj se kjo ka qenë një arritje madhe në jetën tonë bashkëshortore. Nga kjo martesë na kanë lindur dy djem.
Fëmijët tuaj, a kanë marrë profesionin e prindërve të tyre?
Po. Ata janë shumë të talentuar. Më i madhi, Kujtim Prodani, është kompozitor dhe kantautor. Djali i dytë, Florian Prodani ka mbaruar studimet e larta në Fakultetin e Inxhinierisë, në degën inxhinieri ndërtimi, por nuk e ka ushtruar fare këtë profesion. Më pas ka studiuar për informatikë. Edhe atij i pëlqen shumë muzika dhe për këtë vazhdon të punojë në piano, në shtëpinë e tij.
Tani që jeni në një moshë të thyer, a do të këndoni, nëse nga publiku do t’ju vijë një ftesë? Patjetër që do të këndoja. Unë publikut shqiptar i kam shumë borxhe, ndaj sa të kem frymë do të këndoj për të, pasi ka qenë pikërisht ky publik, që gjithmonë më ka përkrahur, më ka mbështetur dhe duartrokitur, sa herë që kam dalë në skenë. Në këto tre vjetët e fundit, unë kam kënduar dhe nuk jam ndarë nga kënga, megjithë moshën time të madhe. Nisur nga kjo, mendoj se unë po jetoj për të kënduar.
Kur keni kënduar për herë të fundit?
Për herë të fundit kam kënduar tek “Këngët e Shekullit”.
Si t’u duk ajo natë?
Ajo natë për mua ka qenë një mrekulli. Ndaj uroj të mos e kem natën e fundit. Unë u befasova, që ato këngë të vjetra dhe me një tekst, që ndoshta nuk janë dhe aq të përshtatshme me realitetin e kohës, akoma pëlqehen dhe duartrokiten nga publiku.
Aktualisht, a keni ndonjë dëshirë, që mendoni ta realizoni së shpejti? Aktualisht po mendoj të realizoj albumin tim të dytë, me këngët e mia më të zgjedhura.
Po ndonjë peng të parealizuar? Më vjen shumë keq, që nuk pata fatin të filmohem në jetën time si këngëtare. Cilat mendoni se janë çastet më të bukura në jetën tuaj?
Si çaste më të bukura në jetën time, mund të veçoj çastin kur unë u bëra nënë për të parën herë. U gëzova shumë kur më thane: “Të ka lindur djalë”. Gjithashtu, çast tjetër i bukur për mua, është edhe çasti kur bashkëshorti im, Agim Prodani më tha: “Të dua”. U gëzova shumë, pasi kjo fjalë u shqiptua fort nga ai dhe jo sa për të kaluar radhën. (Qesh).
Njohja me kompozitorin Agim Prodani, sa të ka ndihmuar në jetë? Më ka ndihmuar shumë. Ndaj, për këtë unë falenderoj shumë profesionin tim, i cili më njohu me njeriun, që më ka ndihmuar dhe më ka përkrahur pa masë në rrugën time artistike. Ai gjatë gjithë jetës sime mbeti për mua, jo vetëm një bashkëshort i mirë, por edhe një shok dhe koleg shumë i mirë.
Bashkëshorti juaj ka qenë një kompozitor dhe kompozues i shumë prej këngëve të tua, të gjitha këngët e dashurisë, Agimi t’i ka kushtuar ty? Jo, të gjitha këngët e mia, që flasin për dashurinë janë kompozime të bashkëshortit tim, por disa nga këngët më intime, të cilat unë i ruaj akoma, janë kompozuar nga ai. Tematika e këngëve të tij ka qenë shumë e larmishme, por disa nga më pikantet, kur ka qenë temperatura 40 gradë, mi ka kushtuar mua, ndërsa të tjerat jo.
Mentor HOXHA
Marrë nga parajsa.com
ANIDA TAKE
Agim Prodanin nuk ma zëvendëson dot askush
Emri i saj në fakt nuk është Anita siç shumë kush mund të jetë mësuar ta thërrasë, por Anida. Kjo ishte surprizë edhe për mua, pasi këtë e mësova vetëm nga biseda me të. Në trinitetin e saj si artiste nënë dhe bashkëshorte, Anida përcillet në këtë intervistë në lartësinë e një gruaje që me të vërtetë e ka merituar suksesin dhe respektin. Udhëtojmë në jetën e saj mes të kaluarës dhe të sotmes dhe njohim jo vetëm recetën e një modeli femëror të suksesshëm, por dhe të një gruaje që i ka mbijetuar kohës, që ka gëlltitur dhimbjen fizike dhe ka prekur lumturinë njerëzore. Ashtu e bukur, e respektueshme, e ëmbël, e mençur me emocionin dhe turpin e saj akoma vashëror Anida mbetet krenari në plejadën e femrave shqiptare.
Zonja Anida, si e jetoni muzikën tani?
-Nuk mund ta kuptoj jetën pa muzikë. Kam lindur duke kënduar dhe do vdes duke kënduar. Kur kam oferta për të kënduar, kurrë nuk i refuzoj, ndërkohë që intervistat i kam pak të zorshme.
Sa rëndësi i keni dhënë punës, në jetën tuaj?
-I kam dhënë rëndësi të madhe. Nëse kam arritur të bëhem diçka në jetë, kjo ka qenë vetëm nëpërmjet punës, punës dhe punës.
Keni qenë shumë aktive si në profesion dhe në marrëdhëniet me familjen. Sa ju ka kushtuar gjithë ky përkushtim?
-Unë nuk kam qenë vetëm këngëtare në jetë. Së pari kam qenë një kolege me një partner të vështirë. Kur them të vështirë, dua të them se ai ka qenë maniak pas të përkryerës, dhe bashkëpunimi me të, ka qenë i vështirë, por i suksesshëm. Nëse unë kalova disa vite si kolege me Agimin, në një marrëdhënie profesionale dhe shoqërore, theksoj se kanë qenë marrëdhënie shumë korrekte pa interes mashkulli për një femër, besoj se rolin kryesor e ka luajtur korrektesa dhe përkushtimi për punën. Këtë gjë, ai ma ka përsëritur shpesh kur ishim të martuar. Kur e kujtonim kohën tonë të punës në bodrumet e radios, ai më thoshte:”Ndjehesha shumë në siklet kur vija me vonesë, dhe të gjeja duke më pritur gjithnjë e rregullt dhe në orar”. Kjo ishte arsyeja që i fitova zemrën, atij djali të edukuar dhe të talentuar, që gjithnjë ishte i rrethuar nga këngëtare shumë më të bukura se unë, shumë më tërheqëse se unë. Unë e kam respektuar gjithnjë veten. Kështu e fitova Agimin, pa bërë asnjë përpjekje. Duke respektuar veten, duke u mbrojtur kur duhej, e urtë, punëtore, kokulur, dhe pa dyshim dhe me seriozitet.
Kjo do të thotë se duke i patur këto karakteristika individuale, tuajat, ja u lehtësuan jetën?
– Nuk më kanë kushtuar shumë. Unë u bëra bashkëshorte e Agimit, por siç thotë populli “ i vura shpatullat shtëpisë”. Sepse Agimi, duke qenë krijues, kishte nevojë për kushte dhe lehtësime në familje. Unë, e dobët kam qenë, por e fuqishme, dhe e kam adhuruar familjen, shtëpinë. Më ka pëlqyer gjithnjë ambienti familjar, dhe harmonia. I jam dhënë familjes me mish e me shpirt. Fëmijët nuk i çoja në çerdhe sepse kisha frikë se më sëmureshin, dhe nuk mi mbanin mirë edukatoret. Por unë punoja, dhe më duhej të shkoja në estradë dy herë në ditë. Në mbrëmje ne kishim shfaqje dhe më duhet të dilja para spektatorëve. Spektatori nuk do t’ia dijë për problemet dhe punët që ka këngëtari në shtëpi, kështu që shumë herë vija kompresa me ujë të ftohtë në sy, për të larguar lodhjen dhe për të më kthyer shikimin. Agimi ka qenë shumë i lidhur me shtëpinë. Pianoja, cigarja dhe Anita kanë qenë pjesë e pandarë e jetës së tij. Gjatë gjithë jetës kam qenë organizatore e punëve, sepse më duhet të mendoja për ushqimin, pazarin, gjellën, tavolinën, fëmijët. Por ka qenë diçka që unë e kam pëlqyer, dhe nuk e kam ndjerë si rëndesë.
Nuk ndjeheni e lodhur nga gjithë këto përpjekje?
-Jam e lodhur, por e bëj përsëri. Tani jetoj me djalin dhe përsëri merrem me këto punë. I shërbej shumë. E kam kënaqësi ti shërbej njerëzve.
Ta kanë vlerësuar këtë përkushtim Agimi dhe fëmijët?
– Tani më ngacmove shumë. Pasi jetuam 31 vjet së bashku dhe rregulluam kushtet tona, pra, u sistemuam me shtëpinë që jemi sot, ndërsa po hanim drekë me djemtë dhe unë ndjehesha e lodhur, Agimi u tha atyre: “Dëgjoni djema, unë gruan dhe ju nënën tuaj të themi të drejtën e kemi shfrytëzuar pak. Sot e tutje, do marrim angazhim që ta ndihmojmë. Ti Flori do të hekurosësh, ti Kujtim do bësh pazarin, dhe unë në shtëpi do bëj sa të mundem.” Unë i dëgjoja, dhe u lumturova, dhe pse me mendjen time përsërisja që përsëri do i bëja vetë, sepse e kisha në natyrë këtë gjë. Atë ditë u nisa për në Elbasan dhe kur u ktheva e gjeta të vdekur Agimin.
E ndjeni shumë humbjen e bashkëshortit?
-Mos më thoni! Dje kam qenë në varreza dhe jam akoma me velin e trishtimit. Ndërsa flas, jam e ngarkuar me kujtimet e mia. E kam ndjerë shumë, por e kam marrë me filozofi sepse jeta është ndërtuar në këtë mënyrë, ikën një njeri, lind një tjetër, rritet, vdes. Por ndiej mungesën e tij si shok, si mikun më të mirë që pata. Jam përpjekur që ta kompensoj, duke krijuar me njerëzit marrëdhënie miqësore, duke qenë një nënë e lumtur, por dhe vjehrre e lumtur. Nuk jam besimtare, por çdo mëngjes them: “O zot, faleminderit!”
Anida si vjehrrë. Si janë raportet me nusen tuaj?
-Nuk e ndjej veten vjerrë. Unë nuk kam vajzë, por dhe po ta kisha nuk mendoj se do kisha dashur më shumë dhe do kisha më shumë konfidencë se kam unë me Gentën. Ndjehem shumë e plotësuar me të. Dje që isha në varreza shkova tek varri i nënës së Gentës dhe i thashë: “Nuk të njoha asnjëherë, por ti e linde, e rrite, për ta gëzuar unë!” Genta është më e mirë seç të gjithë e njohin. Shkoj çdo të shtunë, që ajo ka ditën e pushimit, dhe drekoj me djalin dhe nusen. Ky është një ligj me të cilin nuk mund të luhet.
Po ju keni patur vjerrë?
-Foton e vjerrës akoma e mbaj mbi kokën e krevatit tim. E kam dashur shumë vjerrën, dhe kemi qenë bashkë deri në fund të jetës. Më kujtohet që Agimi më thërriste lule, ndërsa ajo lulishte ( Më thoshte:Je më shumë se një lule). Edhe sot, ky emër më ka mbetur tek njerëzit e shtëpisë.
Cilat janë këshillat tuaja për një grua, që të jetë e lumtur dhe e suksesshme në jetën e saj?
-Të jetë vetvetja. Të jetë e sinqertë me partnerin dhe me fëmijët. Duke qenë kështu ka harmoni në familje dhe pa dyshim lind dhe respekti, dhe ajo familje nuk do të përjetojë probleme të rënda.
Por nëse një grua ka kontradikta me bashkëshortin. Çfarë mendimi keni për rebelimin e saj dhe për divorcin?
-Në momentin që nuk ka riparim marrëdhënia dhe partneri ka probleme, unë mendoj se gruaja duhet të kërkojë zgjidhjen e kësaj lidhjeje. Kur në familje ka dhunë, ajo duhet të rebelohet. Unë po ta kisha patur në jetën time, nuk do e kisha toleruar. Gjithnjë duke iu referuar korrektes sime personale. Nuk ka pse të sakrifikojë gruaja gjithë jetën për hir të fëmijëve, ose për hir të një interesi mbijetese. Ajo duhet të zgjedhë rrugën e saj në jetë. Nuk jam pro tradhtisë në familje. Por mbasi njeriu e ka zgjidhur martesën, jam dakord dhe me një martesë të dytë dhe të tretë. Dhe më duket se kështu ka ardhur koha tani. Familja është tepër e shenjtë dhe do mbrojtur, por gjithnjë kur ajo është e shëndoshë. Mendoj se elementi kryesor është kujdesi dhe zgjedhja e partnerit. Sot lidhjet bëhen shumë shpejt. Unë i vë rëndësi shumë njohjes paraprake. Unë me Agimin kam kaluar shumë kohë njohjeje, para se të vendoseshim të lidheshim. Njohja pa piksynime është e rëndësishme. Femra intrigon kollaj. Pikërisht për këtë shkak sot vihemi përballë historish të çuditshme dhe këto na bëjnë që meshkujt ti shohim me sy të keq. Pavarësisht se këtu kanë pjesë dhe femrat.
Çfarë ju bën ju sot, të ndjehemi mirë me veten tuaj?
Unë ndihem mirë se jetoj. I kam fëmijët mirë me shëndet, dhe njerëzit që më rrethojnë janë mirë. Ndihem një nënë e përkëdhelur.
Shtatzënia ime e parë më ka lënë 9 muaj në shtrat
Thatë që keni patur dy lindje shumë të vështira. Si ka qenë ardhja e fëmijëve të tu në jetë?
– Fëmija i parë erdhi në momentin e duhur, pas gjashtë vjetësh që ne ishim lidhur. Por shtatzënia ime e parë ka qenë shumë e vështirë. Kam kaluar në fëmijëri sëmundjen e brucelozës, dhe më kujtohet që kam bërë mbi dy mijë inxheksione për të mbajtur fëmijën, sepse rrezikoja abortin. Kam kaluar shumë kohë në spital dhe personeli mjekësor më ka mbajtur në pëllëmbë të dorës. Më kujtohet që ndërsa arrinte momenti i ardhjes së fëmijës, doktor Glozheni u thotë punonjësve të tij “Gati i keni enët e gjakut!”Kur dëgjova profesorin, mendova se situata ishte e rrezikshme dhe unë perceptova që mund të humbja djalin. Atëherë kam menduar: “Nëse do zbres ato shkallët e maternitetit pa djalë, do hidhem nga shkallët!” Nuk është mirë që e them, por atëherë e mendova me të vërtetë. Unë nuk mund ta kuptoja dot jetën, pa fëmijën. Mendoni që, vetëm pas tre muajsh, kam mundur të ngrihem në këmbë e të eci. Kur kam dalë nga spitali kisha shtuar 28 kile, flokët më ishin zgjatur dhe babai mezi më njohu. Më kujtohet që nuk më bënte asnjë veshje dhe unë kam marrë një copë kambrike që e përdrodha në trup si veshjet indiane, deri sa formova gardërobën time të re. Edhe pse kanë kaluar 40 vjet, ka mbetur në historinë e maternitetit, fakti që, kam ndenjur 9 muaj në shtrat, deri sa realizova ardhjen e fëmijës tim në jetë.
A ndjeheni një nënë e shpërblyer nga fëmijët e tu?
-Për sa i përket marrëdhënieve të tyre me mua, absolutisht po. E kam pak peng djalin e madh që vazhdon të jetë beqar, por kështu e sheh ai jetën e tij, dhe mua më duket vetja e pafuqishme të ndërhyj në zgjidhjet e tij. Do dëshiroja shumë që sa të jetoja ta shihja dhe atë të sistemuar me familje, por nuk është e mundur të realizohet gjithçka që do zemra e një nëne.
Në familje jo gjithçka shkon në mënyrë perfekte. Ka dhe të meta që duhet të suportohen. Ju keni përtypur ndonjë të metë të bashkëshortit tuaj?
– Nuk them se ishte një e metë e dëmshme, por Agimi nuk dilte nga shtëpia. Unë si grua e re që isha, e dashuruar marrëzisht pas tij, do doja që ai të më shoqëronte. Me përjashtim të dy viteve të para kur ishim të fejuar, më pas ai nuk më shoqëronte as në shëtitje, as në vizita. Unë u mësova me këtë gjë, dhe e mirëkuptova. Për mua ishte e rëndësishme që ai nuk ndërronte partnere. Edhe kur shkonim nëpër mbrëmje atij nuk i pëlqente të kërcente, mua po. Nuk është se më ndalonte të kërceja me partnerë të tjerë, por unë e ndjeja që atij i vinte keq ti hidhesha në qafë një mashkulli tjetër, dhe unë nuk e bëja. Pra ka patur gjëra të vogla, të këtij lloji. Agimi më thoshte gjithnjë: “Jam menduar se kë mund të vija në vendin tënd, por nuk e kam gjetur kurrë një zëvendësuese”. E njëjta gjë më ka ndodhur dhe mua. Kur kam qenë në Austri, para disa vitesh, njerëzit rreth e rrotull, me të cilët krijuam miqësi i thoshin djemve: “Kjo e ka humbur shokun prej vitesh. Tani ka nevojë për një friend, një shok”. Me atë gjermanishten time të çalë u thosha: “Nuk kam mundur kurrë të gjej, njeri më të mirë se atë që kisha. Nuk më bën përshtypje që kam 20 vjet pa të”.
Realisht si e jetoni lidhjen me të?
-E mendoj ditë dhe natë. Ai është pjesë e jetës sime. Shumë herë ndalem, afër fotografisë së tij mbi piano, dhe i them:”Ah more Agim, kështu është jeta, pas pak do vij tek ty dhe unë”. Flas me të. Pastaj gjëja që më ngushëllon është fakti që për të flitet shumë. Kjo më sjell kënaqësi. Nuk është në këtë moment duke pirë kafe me mua, por është në një shoqëri që e kujton, në respektin, në vlerësimet dhe superlativat e njerëzve. Me rastin e 45 vjetorit të festivalit kalova një moment shumë të vështirë. U bë një homazh për artistët që nuk jetojnë më, dhe duke parë secilin prej tyre në sallë, mendoja se çdonjëri ishte një kolloz, shihja fotot dhe u shkëputa nga realiteti duke u futur në botën e të vdekurve. Më pas drejtuesi i festivalit thirri emrin tim, por unë e ndjeva që këmbët më ishin bërë kallkan dhe pasi i dhashë një shtytje trupit dola në skenë, dhe më kaloi gjithçka. Unë e kam këtë gjë:po të jem para publikut, tjetërsohem.
Thatë që e përjetuat dhimbshëm parakalimin e kolosëve të muzikës. Keni frikë nga vdekja?
-Jo shumë, sepse më ka përgatitur Agimi. Ai fliste shumë për vdekjen. Në një periudhë lodhjeje profesionale, unë kalova një lloj depresioni ku e kisha frikë vdekjen e Agimit. Dhe ai punoi shumë me mua. Ai gjithnjë e thoshte që unë do jetoja më shumë. Edhe pse kishim vetëm 7 vjet diferencë. Ai ishte shumë i lodhur dhe jeta e puna që bënte, e sfiliti. Vuante nga pagjumësia dhe gjithë natën vetëm krijonte. Flinte në mëngjes, atëherë kur ripërtërihej jeta. Ajo që për mua ka qenë e rëndë, ka qenë mënyra se si u ndava me të. Nuk isha e përgatitur dhe nuk u gjenda aty, ti rrija pranë, të më linte një amanet. Por humbjet duhen gëlltitur, sepse mua më takon të ruaj dinjitetin e bashkëshortit, të fëmijëve të mi dhe të familjes. Me kalimin e kohës njeriu mëson të jetojë me humbjen. Ndaj dhe grave që kanë humbur bashkëshortët, u them se duhet t’ia lënë kohës. Mos ta sfilitin veten, ashtu siç bëra unë.
Im shoq kishte një xhelozi pozitive ndaj meje
Duke kaluar tek kënga, pasioni juaj i madh ju dhe vetë e thatë që i harroni të gjitha dhimbjet.
-Flas për Agimin sikur e kam diku aty. Ndonjëherë tregohem e kujdesshme, se mos i mërzis njerëzit, por ai ka qenë dhe është shumë i pranishëm në jetën time profesionale. Para katër vjetësh kam qenë në Kosovë, në një eveniment shumë të bukur dhe elitar. Kisha 50 vjet pa shkuar në Kosovë dhe mezi prisja të kisha një ftesë. E ndërsa këndoja para të pranishmëve flisja dhe për Agimin dhe bëja me kokë. Më dukej sikur diku do ta shihja. Dhe u dërgova dhe të pranishmëve puthje me dorë. Dhe pastaj mendova për atë gjest, se si do i dukej Agimit. Në fakt shumë vjet më parë, ndërsa isha rreth të 50-ave, në një koncert recital, u kam dërguar puthje me dorë spektatorëve dhe ai ishte mbrapa perdes dhe më ndiqte. Më kujtohet që menjëherë sa e takova e pyeta:”Mos bëra gabim?” Dhe ai më tha:”Jo Anida, është e drejta e moshës. Ndaj mos u rezervo!”
Ka qenë xheloz ndaj jush?
-Jo xheloz, në kuptimin negativ të fjalës, por ka qenë. Unë e kuptoja, dhe rezervohesha.
Keni qenë shumë e kujdesshme, atëherë?
-Kam patur një natyrë të ekuilibruar. Në moshën time të duket sikur jeta është e shkurtër. Por në fakt e gjithë koha që jetova me Agimin, dhe e sotmja pa praninë e tij reale por me praninë shpirtërore, përbën një cikël të pandashëm, sepse kemi jetuar dhe folur kaq shumë, sa për shumë momente gjej ngushëllim tek fjalët e tij.
Zonja Anida, para tre vjetësh ju keni promovuar dhe një album të ri. Në moshën 70-vjeçare i keni dhuruar publikut këngët e të paharruarës Take. Nga buron ky vitalitet?
-Nga dashuria. Dashuria për këngën, për punën, për njerëzit sepse kam dashur që ti dhuroj gjithçka atyre.
Unioni i Gazetarëve Shqiptarë Profesionistë të Diasporës (UGSHPD) dënon dhunën e egër policore në protestën e mbrëmshme të 17 prillit kundër qytetarëve dhe veçanërisht ndaj gazetarëve Felix Bilani dhe Aulon Kalaja, që u detyruan të shkonin në spital për të marrë ndihmë profesionale. Kundër Aulonit u përdor shkopi policor duke u goditur pas kokës, ndërsa kundër fotoreporterit Felix Bilani spraj ariu mbi fytyrë, duke dëmtuar shikimin dhe frymëmarrjen, dhunë që atyre ua bëri të pamundur të mbulonin protestën.
Policia e Shtetit shkeli Kushtetutën e vendit, sepse, si institucion i pavarur, duhet të garantojë mbarëvajtjen e protestave e t’i mbrojë gazetarët dhe jo t’i sulmojë hapur përpara kamerave të ndezura. Dy gazetarët e njohur, Felix Bilani dhe Aulon Kalaja, sulmohen qëllimshëm nga Policia e Shtetit, që i dhunon fizikisht, duke tejkaluar kompetencat. Nga ruajtëse e rendit publik, ajo u shndërrua në polici e dhunës dhe e kryeministrit Edi Rama, që i ka uzurpuar të gjitha pushtetet. Ishte kjo Polici e Shtetit që e ndihmonte Edi Ramën të manipulonte zgjedhjet, është kjo Polici e Shtetit që iu kundërvihet opozitës dhe gazetarëve me dhunë fizike, gaz lotësellës dhe shkopinj gome.
Unioni i Gazetarëve Shqiptarë Profesionistë të Diasporës (UGSHPD) shpreh indinjatën e thellë ndaj dhunës ushtruar nga Policia e Shtetit e cila në mënyrë sproporcionale dhe të qëllimshme iu sul protestuesve dhe gazetarëve, duke u bërë palë me Kryeministrin. Protestat e opozitës kërkojnë largimin e qeverisë më të korruptuar të Europës që drejtohet nga Edi Rama dhe zëvendësimin me një qeveri teknike që do të krijonte kushte për zgjedhje të lira e të ndershme.
Unioni i Gazetarëve Shqiptarë Profesionistë të Diasporës (UGSHPD) iu bën thirrje organizatave ndërkombëtare të gazetarëve si IFJ, RSF, EFJ etj që të ndikojnë për ndaljen e dhunës nga Policia e Shtetit në Shqipëri kundër opozitës dhe gazetarëve të Shqipërisë, që duket si një republikë Banane dhe jo vend anëtar i NATO-s.
Unioni i Gazetarëve Shqiptarë Profesionistë të Diasporës (UGSHPD) iu bën thirrje NATOs dhe BE-së që të marrin masat dhe të ndalin regjime hibride si ky i Edi Ramës, në kundërshtim të hapur me standardet e vlerave që ka Perëndimi.
Është në interesin e paqes dhe stabilitetit afatgjatë në gjithë Europën, që në Ballkan të kemi shtete me demokraci të konsoliduar të shtetit të së drejtës dhe jo autokratë e diktatorë që për pushtetin e tyre nuk i llogarisin qytetarët dhe i shohin si plaçkë tregu. Jo më kot Shqipëria nën regjimin e Edi Ramës është shpopulluar nga më tepër se një milionë qytetarë, sepse kjo qeverisje nuk u garanton qytetarëve një jetë të denjë me meritokraci dhe shtet të së drejtës.
Unioni i Gazetarëve Shqiptarë Profesionistë të Diasporës (UGSHPD) iu bën thirrje liderëve të SHBA dhe BE-së që të mos mbyllin sytë ndaj një regjimi si ai i Edi Ramës, i cili u gjunjëzohet në mënyrën më banale të mundëshme liderëve të BE, ndërsa i shkel me këmbë qytetarë e Shqipërisë.
Keni shembullin e Iranit, se si u lejua që të instalohej në Iran një regjim barbar ajatollahësh, ndërsa sot populli iranian dhe sidomos rinia iraniane është viktima më e dhimbshme e një diktature, që nuk po e shkulni dot.
Unioni i Gazetarëve Shqiptarë Profesionistë të Diasporës (UGSHPD)
Verband Albanischer Berufsjournalisten der Diaspora (VABD)
Union of Professional Albanian Journalists of Diaspora (UPAJD)
L’Union des journalistes professionnels albanais de la diaspora (UJPAD)
Unione dei Giornalisti Professionisti Albanesi della Diaspora (UGPAD)
“Kryengritja jonë do të vazhdojë”, kështu e përfundoi fjalën e tij kreu i PD Sali Berisha, në përfundim të protestës kombëtare të PD.
Protesta u shoqërua me tensione, përplasje dhunë të përdorur nga efektivë të policisë ndaj protestuesve. Menjëherë pas mbylljes së fjalimeve në podium, protestuesit hodhën fishekzjarrë e molotovë në drejtim të Kryeministrisë, kjo solli edhe ndërhyrjen e menjëhershme të policisë, duke sjellë edhe përplasjen me qytetarët.
Deputetë demokratë, Luçiano Boçi, Klevis Balliu, gazetari Aulon Kalaja, u lënduan nga spraj molotovë dhe u transportuan në spital. Gjithashtu edhe një efektiv policie u lëndua. Ndërsa mbi 20 persona u shoqëruan në polici.
“Të gjitha, të gjitha format e protestave do përdoren. Këto janë protestat, janë, kjo është kryengritje paqësore që ka si mision përmbysjen e narko-regjimit të Edi Ramës. Ky mision është misioni i Partisë Demokratike, por edhe i forcave të tjera politike opozitare, i shoqërisë civile, i grupeve të tjera të interesit, të cilat, për të cilat do bëjmë gjithçka të bashkohemi në një front të përbashkët për t’i dhënë shtytjen përfundimtare këtij regjimi. Por një gjë është e sigurtë, që ne nuk ka, kjo kryengritje nuk ka të ndalur. E shtata apo e teta me radhë, e panjohur më parë në Shqipëri, kjo është bërë, ka një mbështetje sa shqiptare, aq dhe botërore”, tha Berisha në fund të protestës.
Forcat e rendit vendosin kordon dhe përgjigjen me topa uji ndaj fishekzjarrëve të hedhura nga protestuesit gjatë protestës antiqeveritare në Tiranë, Shqipëri, të premten, 17 prill 2026.
Jetmira Delia-Kaci
Protestuesit janë përleshur me pjesëtarë të forcave të rendit gjatë një proteste opozitare kundër Qeverisë në Shqipëri të premten mbrëma, e cila mbaroi me disa të lënduar, përfshirë deputetë, oficerë dhe protestues.
Protestuesit, pas një fjalimi nga kreu i Partisë Demokratike në opozitë, Sali Berisha, hodhën molotovë dhe fishekzjarrë në drejtim të ndërtesës së Qeverisë së vendit në Tiranë.
Forcat e rendit u detyruan të përdorin topa uji dhe sprej piperi për t’i shpërndarë protestuesit. Por protestuesit u zhvendosën më pas drejt Kuvendit, ku tentuan të çanin kordonin policor.
Forcat e rendit krijojnë kordon mbrojtës gjatë protestës antiqeveritare pranë ndërtesës së Qeverisë shqiptare në kryeqytetin Tiranë, 17 prill 2026.
Në protestën e së premtes, disa deputetë demokratë, protestues dhe punonjës policie u shoqëruan me autoambulanca për në spital për të marrë mjekim.
Partia më e madhe opozitare në vend ka zhvilluar protesta kohë pas kohe që nga fundi i vitit të kaluar, duke kërkuar dorëheqjen e kryeministrit Edi Rama dhe krijimin e një qeverie teknike.
Ajo e akuzon Qeverinë socialiste për “korrupsion”, dhe për “bllokimin e drejtësisë”, duke pretenduar se kjo është “pengesë për rrugën e vendit drejt Bashkimit Evropian”.
Shqipëria është në pritje të Raportit mbi Vlerësimin e Përkohshëm të Standardeve (IBAR) te Komisionit Evropian, ku vlerësohet përparimi në sundimin e ligjit, gjyqësor dhe luftën kundër korrupsionit, për kapitujt kyç 23 dhe 24 në negociatat e anëtarësimit.
Vlerësimi pozitiv i këtij dokumenti është parakusht i rëndësishëm që Shqipëria të nisë mbylljen e kapitujve të negociatave të anëtarësimit.
Vitin e kaluar, Shqipëria theu rekord duke hapur brenda një viti të gjithë kapitujt në procesin e bisedimeve për anëtarësim në BE.
Shqipëria synon të jetë pjesë e bllokut para vitit 2030.
Por protestat antiqeveritare u shtuan pasi Prokuroria e Posaçme, SPAK, ngriti aktakuzë vitin e kaluar ndaj atëherë zëvëndëskryeministres së vendit, Belinda Balluku.
Vendimi i Kuvendit për të mos hequr imunitetin e deputetes për Ballukun e përshkallëzuan më shumë përplasjen politike në vend.
SPAK i kishte kërkuar Kuvendit qysh më 16 dhjetor të vitit të kaluar t’ia hiqte imunitetin Ballukut, pasi prokurorët kërkojnë arrestimin e saj nën akuzat për korrupsion.
Balluku është nën hetime edhe për shtatë procedura të tjera prokurimi që lidhen me disa projekte infrastrukturore në Tiranë.
Më 26 shkurt, kryeministri Edi Rama e shkarkoi Ballukun nga postet qeveritare.
Partia Socialiste është kundër arrestimit të Ballukut, duke argumentuar se ajo nuk mund t’i prishë provat apo të arratiset, nuk mund të përsërisë veprën penale, dhe rruga e SPAK-it për ta hetuar atë është e hapur.
Partia Demokratike ka deklaruar se imuniteti nuk duhet të kthehet në mburojë apo pengesë për drejtësinë.
Sipas artiullit, shtetasve amerikanë u kërkohet kujdes i shtuar gjatë qëndrimit në Shqipëri, për shkak të rreziqeve që burojnë nga tensionet gjeopolitike, veçanërisht ato që lidhen me Iranin.
SHBA- Televizioni amerikan, Fox News, ka raportuar mbi paralajmërimin e Ambasadës së SHBA-së në Tiranë, më 1 prill. Sipas artiullit, shtetasve amerikanë u kërkohet kujdes i shtuar gjatë qëndrimit në Shqipëri, për shkak të rreziqeve që burojnë nga tensionet gjeopolitike, veçanërisht ato që lidhen me Iranin.
Fox News vë në dukje se, megjithëse bregdeti shqiptar mbetet një destinacion me kosto të ulët, situata globale kërkon vigjilencë. Duke cituar udhëzimet e zyrtarëve, të cilët këshillojnë turistët, Fox News i këshillon ata të jenë të vëmendshëm gjatë qëndrimit në Shqipëri.
Artikulli i plotë:
Zyrtarët amerikanë kanë lëshuar një këshillë udhëtimi për një destinacion turistik evropian, i njohur për vijën bregdetare të Adriatikut.
Tirana, Shqipëri, është subjekt i një këshille udhëtimi të lëshuar nga Ambasada e SHBA-së në Shqipëri më 1 prill.
Ambasada, e vendosur në Tiranë, përmendi tensionet e lidhura me Iranin si arsyen e alarmit.
“Grupet e lidhura me Iranin, mund të kërkojnë të shënjestrojnë subjekte të lidhura me SHBA-në ose elementë të opozitës iraniane në Shqipëri”, thuhej në njoftim.
Ambasada paralajmëroi se forcat pro-iraniane mund të synojnë vende të mbushura me njerëz, “siç janë vendet turistike, qendrat tregtare, hotelet, klubet dhe restorantet”.
“Ne i inkurajojmë qytetarët amerikanë të shfaqin vigjilencë të shtuar”, thuhej në njoftim.
Zyrtarët gjithashtu paralajmëruan turistët amerikanë të jenë vigjilentë, të qëndrojnë të vetëdijshëm për mjedisin përreth dhe të monitorojnë mediat lokale për përditësime.
Turistëve u kërkohet të “rishikojnë planet e tyre personale të sigurisë dhe ta mbajnë telefonin celular të karikuar, në rast emergjence”, shtoi njoftimi.
Tirana, kryeqyteti dhe qyteti më i madh i Shqipërisë, ndodhet rreth 20 milje larg Detit Adriatik dhe tërheq turistë për shkak të afërsisë me ujërat e kaltra dhe të pastra.
Gjithashtu ndodhet pranë malit të Dajtit, një destinacion popullor për ecje në natyrë dhe pamje panoramike. Është lehtësisht i arritshëm me teleferik.
Tirana u bë kryeqyteti i vendit në vitin 1920, sipas faqes së internetit të ministrisë së jashtme të Shqipërisë.
Qyteti ka pësuar një transformim të rëndësishëm që nga rënia e komunizmit në vitet 1990, duke u shfaqur si një destinacion në rritje për udhëtarët ndërkombëtarë.
Vizitorët shpesh ndalojnë në lagjen e Bllokut të Tiranës, dikur e rezervuar për elitat komuniste, për kafenetë, restorantet dhe jetën e natës.
Përveç vijës bregdetare piktoreske, Shqipëria njihet si një destinacion udhëtimi me çmime të përballueshme. Ajo u emërua si një nga 16 vendet më të lira për t’u vizituar në vitin 2026 nga Condé Nast Traveler.
Turistët amerikanë mund të shijojnë vendet e vendit pa kurs këmbimi të pafavorshëm, pasi një dollar amerikan është i barabartë me 81.61 lekë shqiptarë.
Faqja e internetit e ministrisë së jashtme të Shqipërisë e përshkruan Tiranën si “qendrën kryesore të Shqipërisë për konventa, konferenca dhe seminare”.
“Tirana është shtëpia e institucioneve të mëdha si Pallati i Kongreseve, Qendra Ndërkombëtare e Kulturës, Pallati i Kulturës me Teatrin e Operas dhe Baletit, si dhe ndërtesat kryesore qeveritare”, vëren një version i përkthyer i faqes së internetit.
“Përveç parkut të madh në juglindje, qyteti ka edhe disa parqe më të vogla.”
Fox News Digital kontaktoi Ambasadën e SHBA-së në Shqipëri për komente shtesë.”,shkruhet në artikull./Dosja.al
Opozita organizon sot protestën e shtatë kombëtare, ku kërkon dorëheqjen e qeverisë dhe të kryeministrit Edi Rama pasi ish-zëvendësja e tij, Belinda Balluku rezultoi e përfshirë në afera korruptive, ndërsa kërkesa e SPAK për arrestimin e saj u hodh poshtë me forcën e kartonëve nga mazhoranca.
Tubimi pritet të nisë në orën 19:00 para Kryeministrisë, ndërsa organizatorët e protestës kanë njoftuar Policinë e Shtetit se protesta pritet të mbyllet në orën 22:00.
Pritet që skenari i ndjekur sot do të jetë ai i disa protestave më parë, dhe në vend të marshimit në të gjithë Tiranën, do të rikthehen fjalimet nga drejtues të PD, përfaqësues të forumit rinor, partive aleate dhe aktivistë. Mësohet se podium do të vendoset përpara Kryeministrisë.
Gjatë protestave të fundit mungoi podiumi i protestës, ndërsa skenari u fokusua te marshimi dhe hedhja e molotovëve e fishekzjarreve drejt institucioneve qeveritare.
Megjithatë, nuk përjashtohet që protesta e të premtes të marrë edhe zhvillime të tjera gjatë mbrëmjes.
Policia e Shtetit ka njoftuar edhe masat e sigurisë në lidhje me protestën, ku bëhet me dije se do të kufizohet lëvizja e automjeteve në disa akse rrugore, konkretisht:
-nga ora 23:45 e datës 16.04.2026 deri në përfundim të tubimit, do të bllokohet lëvizja dhe nuk do të lejohet parkimi i automjeteve në bulevardin “Dëshmorët e Kombit”, nga vendi i quajtur “Ura e Dajtit” deri në rrugën “Ismail Qemali”;
-nga ora 15:00 e datës 17.04.2026 deri në përfundim të tubimit, do të ketë bllokim të lëvizjes së automjeteve në bulevardin “Dëshmorët e Kombit”, nga kryqëzimi afër Ministrisë së Brendshme deri te sheshi “Nënë Tereza”, si dhe në rrugët “Ukraina e Lirë”, “Papa Gjon Pali II” dhe “Ismail Qemali”.
Njoftimi i policisë:
Përfaqësues të subjektit politik Partia Demokratike e Shqipërisë kanë njoftuar Policinë e Tiranës për zhvillimin e një tubimi, më datë 17.04.2026, nga ora 19:00 deri në orën 22:00, në bulevardin “Dëshmorët e Kombit”, para godinës së Kryeministrisë.
Në bazë të ligjit “Për tubimet”, Policia e Tiranës ka marrë masat me qëllim garantimin e mbarëvajtjes së tubimit në vendin dhe afatin kohor të kërkuar.
Në zbatim të këtyre masave, ditën e sotme dhe të nesërme, do të kufizohet lëvizja në disa akse/segmente rrugore, konkretisht:
nga ora 23:45 e datës 16.04.2026 deri në përfundim të tubimit, do të bllokohet lëvizja dhe nuk do të lejohet parkimi i automjeteve në bulevardin “Dëshmorët e Kombit”,
nga vendi i quajtur “Ura e Dajtit” deri në rrugën “Ismail Qemali”;
nga ora 15:00 e datës 17.04.2026 deri në përfundim të tubimit, do të ketë bllokim të lëvizjes së automjeteve në bulevardin “Dëshmorët e Kombit”, nga kryqëzimi afër
Ministrisë së Brendshme deri te sheshi “Nënë Tereza”, si dhe në rrugët “Ukraina e Lirë”, “Papa Gjon Pali II” dhe “Ismail Qemali”.
Policia e Tiranës apelon për organizatorët e tubimit për respektimin e afatit kohor dhe vendit ku do të zhvillohet tubimi, si dhe kërkon mirëkuptimin e qytetarëve për kufizimin e lëvizjes me automjete.
Gjithashtu, apelon që të distancohen në rast se gjenden përballë veprimeve të kundërligjshme që cenojnë rendin dhe sigurinë publike. bw
Opozita do të zhvillojë nesër protestën e saj të shtatë kombëtare, duke kërkuar dorëheqjen e kryeministrit Edi Rama dhe largimin e qeverisë.
Tubimi pritet të nisë në orën 19:00 para Kryeministrisë. Organizatorët kanë njoftuar Policinë e Shtetit për orën e fillimit, por jo për kohëzgjatjen e protestës.
Sipas burimeve, në protestën e 17 prillit pritet të rikthehen fjalimet nga drejtues të Partisë Demokratike, forumit rinor dhe partive aleate, ndryshe nga tubimet e fundit ku mungoi podiumi dhe fokusi ishte te marshimi.
Nuk përjashtohet që protesta të shoqërohet edhe me zhvillime të tjera gjatë mbrëmjes, përfshirë marshime në akse të ndryshme të kryeqytetit, në varësi të dinamikës së tubimit dhe orientimit nga organizatorët.
Ndërkohë, Policia e Shtetit ka marrë masa për garantimin e rendit dhe sigurisë. Në protestat e mëparshme janë angazhuar mbi 1 mijë efektivë në terren.
Opozita vijon të kërkojë largimin e qeverisë, duke e lidhur këtë me akuzat për afera korruptive ndaj ish-zyrtares së lartë Belinda Balluku, ndërsa çështja është bërë objekt i përplasjes politike mes palëve. Panorama
Nuk dihet ende se kush(?!), do të jetë përfituesi/përfituesja sipas përkatësisë gjinore gjithëpërfshirëse të “shtetasve shqiptarë”.
Por që përmes “natyralizimit për interes shtetëror” kush do të bëhet (?!), do të ketë në shtetësinë e re kumbarinë e vet, shumë të nderuarin deputet rilindës, Taulant Balla.
Çfarë është kjo?!
Sa pushtet i kanë dhënë vetes kjo pjesë e politikës.
Një qytetar shqiptar në formulën për shtetësinë shprehet se:-“Betohem për besnikëri ndaj Republikës së Shqipërisë, për respektimin e Kushtetutës dhe të ligjeve të saj, si dhe për mbrojtjen e pavarësisë, tërësisë territoriale dhe të rendit kushtetues të Republikës së Shqipërisë.”
Këtë nuk e luan topi, thotë populli.
Por duke qenë të ndjeshëm, të sinqertë dhe të ndershëm me veten edhe pa e bërë betimin, kush ka lindur në troje shqiptare dhe nga prindër shqiptar e ndjen se gjaku ndër deje i vlon.
Çfarë është kjo që po ndodh me Kushtetutën e Shqipërisë e cila megjithëse e ka të përcaktuar qartë se kush janë shtetasit shqiptarë, të shprehur në nenin
Nuk është e rastësishme që Kryetari i GPS dhe Koordinatori për Diasporën, pasi shëtiti dhe turbulloi diasporën në vitet e fundit që se kur u emërua edhe me detyrën e koordinuesit një vit para zgjedhjeve të 11 Majit, 2025 kur diaspora u mundua të përfaqësohej për herë të parë, Z. Balla nuk mungoi të futej në çdo dhomë zhveshjeje kuq e zinjsh si për t’u shquar si “menaxheri-babaxhan” i talenteve sportive sikurse edhe tani që në mesin e ciklonit të Samitit të katërt të Diasporës në Tiranë apo edhe nga Kuvendi i Shqipërisë vazhdon të fantazojë me projektligjin e “natyralizimit për interes shtetëror”.
Përse nuk ua tha në panelet pa thelb diskutimi mes shqiptarëve të ftuar dhe të ardhur nga diaspora se kjo qeveri (e KORRUPTUAR), na paska një tjetër matës për qytetarinë dhe shtetësinë shqiptare që quhet “natyralizimi për interes shtetëror”.
Pra geni i Ilirëve, i Arbëreshëve dhe i shqiptarëve pas Ismail Qemalit, tani në shekullin e XXI të viteve të Rilindjes Socialiste po shkakton “ndryshimin e materialit gjenetik” duke i shndërruar qytetarët dhe shtetasit në “shqiptari i shtetit”.
Këta politikanë që ministrat dhe deputetët të erës ose pjella e Diellës, pasi mendojnë dhe veprojnë njësoj nuk e paskan nga sot e tutje më problem identitetin njerëzor dhe kombëtar.
A ka mbetur ndonjë politikan patriot shqiptar që ta thërrmojnë këtë koncept pikërisht në atë vend ku këto ideologji gatuhen, në atë kuvend?
Çfarë është kjo çoroditje?
A ka studiues, sociologë, historianë, gjuhëtarë, shkencëtarë dhe artistë Shqipëria që t’ua kthejnë mbrapsht titujt dhe dekoratat e nderit kësaj qeverie, qeveritarëve dhe presidentit për këtë provokim qytetarie dhe diferencim që i bëhet shtetasve shqiptar?
Kjo nuk është më transparencë me publikun, por lajthitje-live në sy të publikut.
Në qoftë se dikujt me një pension meritash i është blerë heshtja, i është bërë mbase gati edhe nekrologjia nga ky pushtet ashtu sikurse edhe mund t’i jetë ruajtur toka dhe hequr shpenzimet e një ceremonie varrimi, shqiptarët e pagëzuar nesër nga Kumbar Taulanti, nuk besohet se do të mund të jenë më të shumtë në numër për sa shqiptarët e trojeve dhe diasporës.
More po, me kaq tru pjellor të jetë ky kodosh Kumbar Taulanti sa shqiptarët e larguar, të përzënë, të monitoruar e patronazhuar në diasporë, të kontrolluar e rinumëruar edhe si turistë po të duash, por në asnjëherë të pastër e të çiltër nga ky shtet, të mos kenë rastin për t’u pajisur njëherë e mirë me certifikata biometrike(?!) dhe pasaportë shqiptare.
Ka 13 vite që i shpërngulën shqiptarët dhe sot pas një 13 vjeçari ky shtet i rilindësve vazhdon dhe propozon projekt ligje për “natyralizimin për interes shtetëror”.
Këto janë gjëra që së pari nuk qëndrojnë. Edhe në se duam si për të ilustruar se në një sistem demokratik shtetasi gëzon liritë universale paska edhe “natyralizimin për interes shtetëror” kjo do të thotë se do të pranojmë se do të kemi nesër edhe “shqiptarin e shtetit”, pra individët e shtetëzuar.
Kjo po ndodh sepse ideologjia globaliste e rilindësve duan ta shtetëzojnë identitetin e tij (individit), pasi e shkelmuan bashkë me të edhe ligjet edhe kushtetutën gjatë tre mandateve të mëparshme.
Në qoftë e se doni të pastër dhe të qartë këtë tezë antishqiptare krahas fasadës dhe përmbylljes së Samitit të IV të Diasporës, ju mund të ndiqnit paralelisht punimet e Komisionit për Evropën dhe Punët e Jashtme të drejtuar nga zëvendëskryetarja Bora Muzhaqi, ku u paraqit projektligji si nisma Balla mbi kuadrin ligjor për fitimin e shtetësisë shqiptare. Në projektligjin “Për disa shtesa dhe ndryshime në ligjin ‘Për shtetësinë’, të ndryshuar”, i cili si akt nuk është asgjë më shumë se sa një teatër i shëmtuar.
Një koncept i servirur keq dhe i pambrojtshëm.
Një tezë shqetësuese për vetë përmbajtjen që ka ‘natyralizimi i shtetësisë’ si proces dhe i kombeve e shteteve me probleme në standardet e ruajtjes së numrave demografikë.
Shtetas dhe qytetar bëhesh natyrshëm duke përtypur mësimet qytetare të një shoqërie. Bëhesh natyrshëm aty ku punon dhe jeton, ku paguan taksa, ku ke zë dhe ku kërkon të integrohesh. Bëhesh i natyrshëm ku pranohesh dhe ku ushtron të drejtën e votës për të zgjedhur dhe zgjidhesh, ku lufton për të vërtetën dhe godet korrupsionin. Bëhesh i natyrshëm aty ku i shtrëngon dorën fituesve dhe sfidon arritjet më të mira tek vetvetja duke krijuar familjen tënde dhe lënë pasardhës. Bëhesh natyrshëm një qytetar i lirë e për dhjetra arsye të tjera pa shkuar tek makinacionet dhe mbrapshtitë e projektligjit të kumbarë Taulantit.
Pra je një shtetas dhe qytetar, e bëhesh edhe duke mësuar gjuhën, njohur historinë dhe respektuar traditën sikurse edhe do të bësh betimin sepse e ke bërë vetë rrugën dhe dëshiron që në vendin tënd të lësh pasardhës po kaq të ndërgjegjshëm.
Për të mos ju kthyer më një koncepti si “natyralizimit për interes shtetëror” ky i kumbarit Taulant, pasi atë dhe tipa si ai historia do t’i gjykojë, analiza jonë duhet përforcuar me një tjetër shenjë dhe të tjera bëma që elita e Rilindjes Socialiste ka qenë e lirë dhe e ndërgjegjshme për vite me rradhë për të shpërbërë pak nga pak dhe në çdo drejtim shqiptarët dhe Shqipërinë.
Lërini njerëzit të lirë dhe të jenë vetvetja.
Shtetësia vjen vetë ndaj edhe quhet proces natyralizimi.
Sistemi mono partiak shqiptar në vitet e fundit të diktaturës komuniste u lodh deri sa krijoi njeriun e ri dhe më pas u degradua. Rilindja Socialiste me etjen e re elektorale për t’i fituar 100% zgjedhjet e ardhshme vendore të 2027-ës ka arritur sërish tek kulmi i parti-shtetit.
BE 2030 po largohet gjithnjë e më shumë pikërisht për shkak të këtyre përsëritjeve që nuk kanë të bëjnë me lirinë dhe të drejtat universale të njeriut.
Ideologjia globaliste e Rilindjes Socialiste nuk është më as një çmenduri e rastit as edhe ndonjë gjenialitet i Kumbarit Taulant. Individi i shtetëzuar ose shqiptari i shtetit, në projekt ligjin e Ballës është i njëjti ligj ku Kushtetuta cifloset me korrigjime, me togfjalësha dhe germa në nenet e saj ritmikisht në tre mandatet që shkuan dhe tek viti i parë i këtij të katërtit.
I ndiqni punimet e Komisionit për Evropën dhe Punët e Jashtme të drejtuar nga zëvendëskryetarja Bora Muzhaqi, që e paraqitën projektligjin si nisma Balla mbi kuadrin ligjor për fitimin e shtetësisë shqiptare “Për disa shtesa dhe ndryshime në ligjin ‘Për shtetësinë’, të ndryshuar”, për të bërë dallimin se ku qendron Preambula e Kushtetutës së Shqipërisë, serioziteti i shtetësisë shqiptare me një ligj të vitit 2021 që u hodh për herë të parë nga tarraca e Bashkisë Tiranë, si kryeqytet metropolitan ku numërohen 144 kombësi të ndryshme.
Sipas kryetarit të Bashkisë së Tiranës Erion Veliaj mbi marrjen e shtetësisë shqiptare thuhej se:-“Ligji i ri kërkon nga sot, që të jetë kryetari i Bashkisë autoriteti në të cilin bëjnë betimin shtetasit e rinj të Republikës së Shqipërisë. Edhe pse tingëllon shumë formale, në thelb është një moment shumë kuptimplotë dhe domethënës, ku ajo që sot na bashkon në këtë ambient nuk është gjuha, as feja, as kombësia dhe as origjina nga kemi ardhur, por drejtimi nga do të lëvizim të gjithë së bashku nga tani e tutje, një drejtim që lidhet mbi një ideal të cilin shqiptarët e skalitën kaq bukur në faqen e parë të Kushtetutës…”*, pa vazhduar më tej nga ky dokument i datës 21 Qershor, 2021 mohimi i gjuhës, i besimit, i kombësisë, i origjinës janë pikërisht shtrembërimi i asaj që në krye të Kushtetutës së Republikës së Shqipërisë është e shkruar sa më poshtë:
Ne, Populli i Shqipërisë, krenarë dhe të vetëdijshëm për historinë tonë,
me përgjegjësi për të ardhmen, me besim te Zoti dhe/ose te vlera të tjera
universale, me vendosmërinë për të ndërtuar një shtet të së drejtës,
demokratik e social, për të garantuar të drejtat dhe liritë themelore
të njeriut, me frymën e tolerancës dhe të bashkëjetesës fetare, me zotimin
për mbrojtjen e dinjitetit dhe të personalitetit njerëzor, si dhe për
prosperitetin e të gjithë kombit, për paqen, mirëqenien, kulturën dhe
solidaritetin shoqëror, me aspiratën shekullore të popullit shqiptar
për identitetin dhe bashkimin kombëtar, me bindjen e thellë se drejtësia,
paqja, harmonia dhe bashkëpunimi ndërmjet kombeve janë ndër
vlerat më të larta të njerëzimit, vendosim këtë Kushtetutë.
Cili është dallimi?
Vlen të thuhet se që nga 2021 kanë kaluar 5 vite.
Ajo ideologji tashmë është mbjellë.
Lexojeni, shikojeni në arkiva, bëni kërkimet tuaja për përkatësinë e gjendjes vetjake se çfarë i takon dhe çfarë i është marrë si qytetarëve ashtu dhe shtetasve shqiptarë apo edhe atyre si shqiptarë të diasporës po të duhet dhe pastaj vlerësoni se përse pak nga pak dhe me programim ka ndodhur ky degradim i ndërgjegjes kombëtare.
Pyesni se përse vota “masivisht” ka shkuar nga pushteti i Rilindjes Socialiste?
Pasi ta kuptoni, thërrisni edhe njëherë ndërgjegjen tuaj qytetare jo vetëm në kryeqytet për të kuptuar se çfarë e dallon shqiptarin e shtetit, atë individin e shtetëzuar nga qytetari i lirë me shtetësi shqiptare apo dyshtetësi që jeton e punon në botën e zhvilluar demokratike dhe që përpiqet që standardet t’i përcjellë edhe në vendlindjen e tij apo të të parëve të vet, pavarësisht se Parti-Shteti me propagandën e tij ka hapur grup-kapitujt për anëtarësimin në BE dhe kufijtë kohorë i lëviz bashkë me interesat e jetëgjatësisë së pushtetit.
15 Prill, 2026
Unioni i Gazetarëve Shqiptarë Profesionistë të Diasporës (UGSHPD)
Verband Albanischer Berufsjournalisten der Diaspora (VABD)
Union of Professional Albanian Journalists of Diaspora (UPAJD)
L’Union des journalistes professionnels albanais de la diaspora (UJPAD)
Unione dei Giornalisti Professionisti Albanesi della Diaspora (UGPAD)
Ministria e Bujqësisë, Pylltarisë dhe Zhvillimit Rural e Kosovës në koordinim me Agjencinë e Ushqimit dhe Veterinarisë ka vendosur masë ndalese të pakohshme, për import të deleve dhe dhive nga i gjithë territori i Shqipërisë.
Bëhet e ditur se deri tek vendimi erdhi pas konfirmimit të rasteve të sëmundjes PPR (Peste des Petits Ruminants) në Qarkun e Dibrës.
“Thërrasim për vëmendje Komunat e Kosovës të brezit kufitar me Shqipërinë, përmes drejtorive të për Bujqësi të vendosin masa strikte kufizuese të lëvizjes se bagëtive të imta në kullosat e brezit kufitar. Fermerët mbajtëse të deleve dhe dhive të mbajnë nën mbikëqyrje tufat e tyre, të shmangin çfarëdo kontakti me kopetë e fermerëve nga Shqipëria”, thuhet në një njoftim të AUV-it. bw
Ajo shprehet se transporti është organizuar me autobus dhe se është kërkuar prani e punonjësve pa u marrë parasysh nëse ata kanë dëshirë të marrin pjesë apo kanë angazhime familjare.
TIRANË– Një punonjëse e Bashkisë Elbasan ka bërë një denoncim lidhur me pjesëmarrjen në aktivitetin e Samitit të Diasporës. Punonjësja bashkiake ka treguar se së bashku me kolegët janë urdhëruar nga drejtuesit e bashkisë të udhëtojnë mëngjesin e sotëm drejt Tiranës me qëllim mbushjen e sallës së aktivitetit.
Në denoncimin e bërë për JOQ, ajo shprehet se transporti është organizuar me autobus dhe se është kërkuar prani e punonjësve pa u marrë parasysh nëse ata kanë dëshirë të marrin pjesë apo kanë angazhime familjare.
Ajo thotë se drejtoreshë D.Roseni, ka mbajtur shënim mungesat gjatë nisjes së autobusit dhe ka monitoruar pjesëmarrjen e stafit. Sipas saj, nëse nuk bindeshin të merrinin pjesë u rrezikohej vendi i punes.
Denoncimi i plotë:
Persh JOQ Jam nje punonjese e Bashkise Elbasan. Sot ne mengjes morem urdher nga Kryetari te shkojme me autobuz ne tirane sepse eshte Samiti i Diaspores
Do mbushim karriget e Edi Rames qe akoma i merr njerezit me detyrim neper takime. Prania ishte me detyrim edhe nga drejtoresha e D. Roseni qe merrte dhe mungesat ne deren e autobuzit
Nuk pyeten a donim a sdonim te iknim, a kemi femjne apo pleq ne shtepi. Do permbushim detyrat se perndryshe na rrezikohet vendi i punes. Ju lutem anonim se keto te hegin nga puna, jemi me keq se ne komunizem. Sms nuk cuan se kan frike se ju raportojme tek ju. Na e thane gojarisht sa arritem ne pune./Dosja.al
Revista ‘People’ thekson se Departamenti i Shtetit ka lëshuar një paralajmërim të ri për Shqipërinë, pasi më herët ishte ambasada amerikane në Tiranë që njoftoi qytetarët të kenë kujdes.
TIRANË- Mediat amerikane i kanë bërë jehonë paralajmërimit të Departamentit Amerikan të Shtetit në lidhje me Shqipërinë. Ka qenë revista ‘People’, e cila ka boptuar një artikull ku u bën thirrje amerikanëve që të bëjnë kujdes nëse zgjedhin të vizitojnë Shqipërinë.
Revista ‘People’ thekson se Departamenti i Shtetit ka lëshuar një paralajmërim të ri për Shqipërinë, pasi më herët ishte ambasada amerikane në Tiranë që njoftoi qytetarët të kenë kujdes.
Artikulli i Plotë:
Departamenti Amerikan i Shtetit ka lëshuar një paralajmërim të ri për amerikanët që vizitojnë një destinacion udhëtimi evropian që po vazhdon të rritet në popullaritet midis turistëve të huaj. Më herët këtë muaj, Ambasada e SHBA-së në Tiranë, Shqipëri, i inkurajoi qytetarët amerikanë të “ushtronin vigjilencë të shtuar” gjatë vizitës në kryeqytetin evropian. Alarmi i sigurisë i 1 prillit përmendi konkretisht se “grupet e lidhura me Iranin mund të kërkojnë të synojnë subjektet e lidhura me SHBA-në ose elementët e opozitës iraniane në Shqipëri”.
Paralajmërimi paralajmëron më tej se këto grupe “mund të synojnë gjithashtu vende të zakonshme, të tilla si vende turistike, qendra tregtare, hotele, klube dhe restorante”. Departamenti i Shtetit u rekomandon amerikanëve të qëndrojnë vigjilentë, të jenë të vetëdijshëm për mjedisin përreth, të monitorojnë median lokale dhe t’i mbajnë telefonat e tyre celularë të karikuar në rast emergjence. Aktualisht, Shqipëria kategorizohet vetëm me një këshillë udhëtimi të Nivelit 2 nga Departamenti i Shtetit. Ky përcaktim u rekomandon udhëtarëve “të ushtrojnë kujdes të shtuar”. Këshilla, e përditësuar për herë të fundit më 31 dhjetor 2024, citon krimin si arsyen kryesore për shqetësim.
Pavarësisht paralajmërimeve, autoritetet shqiptare theksuan se “nuk ka informacion konkret në lidhje me një kërcënim real për sigurinë”, sipas një njoftimi për shtyp të përkthyer nga Ministria e Punëve të Brendshme e vendit. Pas komunikimit me policinë antiterrorizëm, Departamentin e Sigurisë Publike dhe Policisë Kriminale, të cilët janë në kontakt me Zyrën e Sigurisë së Ambasadës Amerikane, Ministri i Punëve të Brendshme Besfort Lamallari konfirmoi se “nuk ka informacion të konkretizuar, madje as inteligjencë, në lidhje me një situatë vërtet të rrezikshme”.
Ai shtoi në njoftimin e 2 prillit: “Fakti është se Shqipëria mbetet një vend i sigurt për qytetarët shqiptarë dhe për të gjithë ata që vizitojnë Shqipërinë.” Numri i përgjithshëm i turistëve të huaj që vizituan Shqipërinë në vitin 2025 u rrit në 12.47 milionë. Kjo përfaqëson një rritje prej rreth 6.6% nga viti 2024, sipas të dhënave të shqyrtuara nga Albanian Daily Neës nga zyra e statistikave të vendit. Rreth 71.5% e këtyre turistëve erdhën nga Evropa Jugore. Travel + Leisure raporton se Shqipëria njihet për ujërat më të kaltër në botë. Turistët shpesh shijojnë kajakun, raftingun dhe zhytjen ndërsa janë në plazhet e vendit. Ndërkohë, gati tre të katërtat e tokës së saj përbëhen nga male dhe kodra./Dosja.al
Fundi i mandatit të Orbánit në qeveri pas 16 vitesh mund të ketë implikime të rëndësishme jo vetëm për Hungarinë , por edhe për Bashkimin Evropian, Ukrainën dhe më gjerë.
Largimi i Orbanit do të jetë një lehtësim i madh për BE-në, pasi ai ka ndihmuar Putinin të bllokojë mbështetjen evropiane për Ukrainën.
Kjo ka të ngjarë të shënojë fundin e rolit të diskutueshëm të Hungarisë brenda BE-së, duke hapur potencialisht rrugën për një kredi prej 90 miliardë eurosh për Ukrainën, të cilën Viktor Orban e ka bllokuar.
Humbja e Orbánit mund të nënkuptojë gjithashtu lirimin përfundimtar të fondeve të BE-së për Hungarinë, të cilat blloku i kishte pezulluar për shkak të asaj që Brukseli e ka përshkruar si erozion të standardeve demokratike nga ana e tij.
Presidentja e Komisionit Evropian, Ursula von der Leyen, njoftoi me gëzim: “Zemra e Evropës rreh më fort në Hungari sonte.”
Zyrtarët e Brukselit e kanë akuzuar prej kohësh Orbanin për minimin e shtyllave kryesore të demokracisë hungareze – nga gjyqësori te media.
Largimi i tij do ta privonte gjithashtu Vladimir Putinin nga aleati i tij kryesor në BE.
Në Hungari, një fitore për partinë Magyar Tisza hap rrugën për reforma që synojnë luftimin e korrupsionit dhe rivendosjen e pavarësisë së gjyqësorit dhe institucioneve të tjera.
Megjithatë, shkalla e këtyre reformave do të varet nëse Tisza mund të sigurojë shumicën kushtetuese prej dy të tretash që do të nevojitej për të përmbysur pjesën më të madhe të trashëgimisë së Orbán-it.
Orbán e pranoi humbjen e tij, me lot në sy, duke thënë: “Pavarësisht se si zhvillohen gjërat, ne do t’i shërbejmë vendit tonë dhe kombit hungarez nga opozita”.
Kishte shqetësim se Orban nuk do të largohej i qetë, pasi kishte ndërtuar një sistem që e bëri shumë të vështirë për partinë e tij në pushtet, Fidesz, të mposhtej. Por madhësia e humbjes nuk i la zgjidhje tjetër veçse të pranonte rezultatet. bw
Si sot, 27 vite më parë, më 12 prill të vitit 1999, forca të shumta të Batalionit të Dytë të Motorizuar 549 të ushtrisë jugosllave, i rrethuan malet ku ishin strehuar shumë nga banorët e fshatit Lubizhdë të Hasit. Pasi i ndanë burrat nga gratë dhe fëmijët e tyre, ushtarët serbë filluan t’i torturonin teksa i radhitën në rresht për t’i pushkatuar. Të mbijetuarit e kësaj masakre, kanë rrëfyer pastaj barbarinë e këtij krimi shtetëror të Serbisë ndaj banorëve të Lubizhdës së Hasit, përshkuar nga ekzekutime të planifikuara, tortura, malltretime, plaçkitje, dhunime, dëbime dhe shkatërrim pronash.
Gjatë atyre ditëve të mesit të prillit të vitit 1999, nga fushatat kriminale të spastrimit etnik dhe gjenocidit që Serbia po kryente ndaj shqiptarëve në Kosovë, u vranë 40 civilë shqiptarë të paarmatosur. Ndërkaq, në përballje me forcat serbe dhe në mbrojtje të civilëve, ranë dëshmorë 14 luftëtarë të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës.
Jetët e dhëna për çlirimin e Kosovës janë vlerë sublime në themelet e lirisë së popullit dhe shtetndërtimit të republikës sonë.
Lavdi dëshmorëve dhe martirëve të rënë për lirinë e atdheut!
Komentet