Mijëra militantë talibanë e rrethuan Kabulin teksa frika dhe paniku u përhapën në kryeqytet, banorët e të cilit u përgatitën për marrjen e qytetit me forcë dhe kthimin në një jetë shtypëse nën sundimin e grupit militant islamik.
Mes kaosit në rrugët e bllokuara dhe aeroportit të Kabulit të mbushur plot me njerëz, liderë kyçë qeveritarë dhe politikë, po mbanin negociata tensionuese me talibanët mbi transferimin e pushtetit në mënyrë paqësore.
Por, presidenti Ashraf Ghani nuk u pa gjëkundi.
Ministrat e tij, me ngulm tentuan që të kontaktonin me të, por nuk arritën. Disa orë më parë, udhëheqësi afgan, fshehurazi kishte dalë nga Pallati presidencial në Kabulin qendror, së bashku me një grup të ndihmësve të tij më të afërt, kishte hipur në një aeroplan dhe ishte larguar drejt një shteti të panjohur dhe larg trazirave në shtetin e tij.
Ghani, që vetëm disa ditë më parë ishte zotuar se nuk do të largohej nga vendi, më 15 gusht iku pa u vërejtur, në orët më të nevojshme të vendit të tij.
Pavarësisht kësaj, ai madje nuk kishte informuar se po largohej nga vendi as anëtarë kyçë të kabinetit të tij, përfshirë edhe ministrin në detyrë të Mbrojtjes, Bismillah Khan Mohammadi.
“Ata na i lidhën duart prapa dhe e shitën vendin”, shkroi Mohammadi në Twitter, derisa zyrtarët u habitën kur zbuluan se komandanti i tyre i përgjithshëm kishte ikur nga vendi.
“Mallkuar qoftë Ghani dhe banda e tij”, tha Mohammadi, duke iu referuar dy personave të afërt të presidentit – Këshilltarit për Siguri Kombëtare, Hamdullah Mohib dhe Fazel Fazly, shefit të stafit të Ghanit – të cilët u larguan së bashku me të.
Abdullah Abdullah, një rival i kamotshëm dhe zyrtari numër dy i Qeverisë, tha se “Zoti duhet ta mbajë atë përgjegjës”.
Ashraf Ghani dhe Abdullah Abdullah në Pallatin presidencial në Kabul më 28 korrik 2021.
Disa orë pasi u largua, Ghani shkroi në Facebook se ai u largua nga shteti për të parandaluar “gjakderdhje”. Disa media raportuan se ai fillimisht udhëtoi për në Taxhikistan ose Uzbekistan – edhe pse të dyja këto shtete mohuan një gjë të tillë – përpara se të udhëtonte drejt një shteti të tretë të panjohur. Vendndodhja e Ghanit është ende e panjohur.
Ikja e Ghanit nga Kabuli, teksa qyteti pa rezistencë ra në duart e talibanëve, shënoi fundin e trazuar, të polarizuar të shtatë vjetëve të tij në pushtet.
Analistët thonë se stili i udhëheqjes autoritare të Ghanit, 72 vjeç, i cili eliminoi hisedarët e tjerë kyçë të pushtetit, kontribuoi në rënien e shpejtë të forcave të sigurisë së Afganistanit dhe rënien e Qeverisë.
Talibanët filluan pushtimin e vendit që prej se nisën ofensivën ushtarake, e cila përkoi edhe me nisjen e tërheqjes së trupave të huaja më 1 maj. Grupi militant mori nën kontroll shumë qytete të vendit brenda një jave teksa forcat qeveritare u dorëzuan ose u tërhoqën.
“Udhëheqja e tij ndarëse dhe jopopullore ndikoi në menaxhimin dhe planifikimin e luftës”, thotë Ali Adili, hulumtues në Rrjetin e Analizave të Afganistanit, një organizatë e pavarur në Kabul.
Ghani disa herë hoqi nga puna dhe zëvendësoi udhëheqësin e sigurisë së vendit. Ai po ashtu la anash hisedarë të fuqishëm të pushtetit, përfshirë edhe ish-komandantët me ndikim që kishin pushtet në provinca, veçanërisht në provincat në veri të Afganistanit.
“Dështimi i rezistencës në provincat veriore kundër talibanëve në javët e fundit ishte pjesërisht rezultat i eliminimit që Ghani u bëri figurave kyçe dhe dobësimit të strukturave të fuqive lokale”, tha Hameed Hakimi, një hulumtues në organizatën Chatham House me bazë në Londër.
Ngritja dhe rënia nga pushteti
Ghani, që ka mbajtur postin e ministrit të Financave, erdhi në pushtet më 2014 kur fitoi zgjedhjet presidenciale që u përshkruan me pretendime për mashtrim dhe vjedhje votash.
Ghani, një pashtun etnik nga provinca lindore Logar, gjithmonë ka qenë i kualifikuar që të mbante poste të larta politike në Afganistan. Ai ka punuar për Bankën Botërore dhe Kombet e Bashkuar dhe madje ka shkruar edhe një libër se si të rregullohen shtetet e dështuara.
Fotogaleri
Kaosi në aeroportin e Kabulit
Skena kaotike janë parë të hënën (16 gusht) në aeroportin e Kabulit derisa mijëra afganë u përpoqën të largoheshin nga vendi pasi talibanët morën kontrollin e kryeqytetit.
Por, atij i ka munguar mbështetja në bazë dhe qëndrimi i gjatë i Ghanit në Shtetet e Bashkuara i dha atij reputacionin se nuk i kupton afganët e zakonshëm.
Ai e rrethoi veten me ndihmës dhe këshilltarë të edukuar në Perëndim dhe e izoloi veten nga hisedarët kyçë lokalë.
Ghani gjithashtu është akuzuar se ka favorizuar grupe të caktuara etnike dhe ka rritur tensionet në mesin e shumë grupeve etnike që janë në Afganistan.
Hakimi e përshkroi Ghanin si një “populist klasik afgan”, që fliste atë që populli afgan dëshironte të dëgjonte.
“Populizmi i tij i cektë ishte pjesë e arrogancës së tij, si një njeri që beson se ka njohuri akademike edhe antropologjike të shoqërisë që ai dëshiron të udhëheqë”, tha ai.
“Ai gjithashtu ishte një president gjaknxehtë që nuk ishte në gjendje ta kontrollonte temperamentin e tij kur i paraqiteshin fakte me të cilat ai nuk pajtohej, ose më keq, kur sfidohej”, shtoi Hakimi.
Torek Farhadi, ish-këshilltar qeveritar që ka punuar me Ghanin, e përshkroi presidentin si një lider “të pasigurt”, që nuk ishte në gjendje të bënte kompromise apo të hiqte dorë nga pushteti.
“Lëvizjet e tij politike u kalkuluan në atë mënyrë që ai të mbante pushtetin”, tha Farhadi.
“Në këtë proces ai eliminoi shumë hisedarë, qoftë liderë tradicionalë apo teknokratë”, shtoi ai.
“E vodhi mundësinë për arritjen e paqes”
Ghani ka refuzuar që t’iu përmbahet kushteve të marrëveshjes për ndarjen e pushtetit që ai e nënshkroi më 2014 me rivalin e tij zgjedhor, Abdullah Abdullah. Kjo marrëveshje çoi në krijimin e një qeverie të unitetit kombëtar, që u karakterizua me ndarje të thella dhe grindje.
Ghani fitoi zgjedhjet presidenciale të vitit 2019, që u përshkruan nga dalja e ulët në zgjedhje dhe nga pretendimet për mashtrim. Fuqitë e huaja dhe ato të brendshme i bënë thirrje atij që të shtynte zgjedhjet në mënyrë që të mbaheshin bisedime me talibanët. Por, Ghani refuzoi.
Më 2018, Shtetet e Bashkuara hapën bisedimet e drejtpërdrejta me talibanët në Katar pa prezencën e Qeverisë afgane. Tetëmbëdhjetë muaj më vonë, palët nënshkruan një marrëveshje dypalëshe që i hapi rrugë tërheqjes së trupave të huaja nga Afganistani.
Kjo marrëveshje minoi Qeverinë e Ghanit, që nuk ishte pjesë e marrëveshjes. Kjo marrëveshje po ashtu kërkoi nga administrata e tij që të lirojë 5.000 luftëtarë talibanë. Ghani njëherë kishte hezitime për lirimin masiv, por më pas e pranoi, dhe liroi të burgosurit në atë mënyrë që çoi në vonesa mujore të bisedimeve të paqes.
Kur bisedimet e brendshme afgane të paqes nisën në shtator të vitit 2020, Ghani u akuzua nga kritikët se me qëndrimin e tij në pushtet po shkaktonte ngecje të procesit dhe po e minonte atë.
Një person në Pakistan lexon gazetën, ku në faqen e parë është artikulli për pushtimin e Kabulit. Karaçi, 16 gusht 2021.
Pothuajse një vit më vonë, Ghani nuk e përjetoi arritjen e paqen në Afganistan, por në vend të kësaj ndodhi fundi i 20 vjet udhëheqjeje demokratike, teksa talibanët morën Kabulin.
“Ghani do të kujtohet si presidenti që ua vodhi mundësinë qytetarëve të Afganistanit që të arrinin paqe”, tha Farhad.
Kryeministri britanik Andy Burnham nuk e përjashtoi mundësinë e përfshirjes së një premtimi për t’u ribashkuar me Bashkimin Evropian në manifestin e ardhshëm zgjedhor të Partisë Laburiste, sipas raportimeve të medias në Mbretërinë e Bashkuar.
Burnham, i cili ka qenë në detyrë që nga fundi i korrikut, i bëri komentet për gazetarët ndërsa po udhëtonte për në Nju Jork për Asamblenë e Përgjithshme të Kombeve të Bashkuara këtë javë.
I pyetur nëse mund ta përjashtonte një premtim të tillë në një manifest, Burnham u citua të thoshte se pyetjet në lidhje me ribashkimin me bllokun ishin “për një ditë tjetër” dhe se fokusi i tij aktual mbeti një samit i shumëpritur Britani e Madhe/BE – i cili pritet të zhvillohet në një moment më vonë këtë vit.
“Prioriteti im i menjëhershëm është të ndërtoj mbi punën e mirë që bëri Keir në rindërtimin e urave”, vazhdoi ai, duke iu referuar ish-kryeministrit Keir Starmer dhe përpjekjeve të tij për “rivendosjen e Brexit”. “Sepse ato ura u thyen në fillim të kësaj dekade. Dhe Keir bëri një punë të mirë në rivendosjen e asaj marrëdhënieje”.
“Ajo që duhet të bëjmë tani është të kalojmë në nivelin tjetër për sa i përket arritjes së një marrëveshjeje praktike që do ta nxisë më tej ekonominë britanike, dhe këto çështje janë thelbi i samitit së bashku me kërkesat e BE-së rreth lëvizshmërisë së të rinjve”, shtoi ai.
Burnham, i cili do të takohet me Presidenten e Komisionit Evropian Ursula von der Leyen të martën, më parë ka bërë thirrje që Mbretëria e Bashkuar të ribashkohet me BE-në – megjithëse ai i zbuti deklaratat e tilla ndërsa bënte fushatë për zgjedhjet e pjesshme të Makerfield në maj.
“Pikëpamja ime është se Brexit ka qenë i dëmshëm”, tha ai në atë kohë. “Por unë gjithashtu besoj se gjëja e fundit që duhet të bëjmë tani është t’i përsërisim ato argumente”.
Megjithatë, që kur hyri në Downing Street, ai ka sinjalizuar vazhdimisht qëllimet e tij për të thelluar lidhjet me Brukselin.
Duke folur për mediat javën e kaluar nga No10 North, ku u takua me Kryeministrin irlandez Micheál Martin, Burnham tha se qeveria e tij “po pret me padurim” samitin Britani e Madhe-BE dhe se “dëshiron të ndërmarrë hapa të mëtejshëm për të thelluar marrëdhënien me Evropën”.
Në gusht, ai theksoi gjithashtu se Britania duhet të jetë “më e guximshme” në përpjekjen për të rindërtuar marrëdhëniet me BE-në.
Natyra përçarëse e votimit të Brexit-it të vitit 2016 ka rezultuar e vështirë për t’u hequr qafe për shumë njerëz në Mbretërinë e Bashkuar, dhe debati është vënë përsëri në qendër të vëmendjes këtë vit.
Pas rezultateve dëmtuese të zgjedhjeve lokale për Partinë Laburiste në maj, figura të larta të partisë, përfshirë tani Sekretarin e Mbrojtjes Wes Streeting, vunë në dukje ndikimin e Brexit-it në Mbretërinë e Bashkuar, ndërsa ata e pozicionuan veten përpara asaj që dukej një garë gjithnjë e më e mundshme për udhëheqje.
Duke folur në atë kohë, Streeting e quajti vendimin për t’u larguar një “gabim katastrofik” dhe argumentoi se kjo e kishte lënë vendin “më pak të pasur, më pak të fuqishëm dhe me më pak kontroll sesa në çdo moment para revolucionit industrial”.
E djathta britanike ka kundërshtuar idenë e rishikimit të Brexit-it. Udhëheqësja konservatore Kemi Badenoch ka paralajmëruar se Partia Laburiste po rrezikon “rifillimin e luftërave të Brexit-it”, ndërsa Richard Tice i partisë së djathtë ekstreme Reform UK, deputet për Bostonin dhe Skegnessin, e ka cilësuar atë si “një Betejë të re të Britanisë”.
MOSKË – Një sulm me dron ukrainas ka goditur Rafinerinë e Naftës në Moskë, në pronësi të Gazprom Neft, duke shkaktuar zjarre në njësitë kryesore të përpunimit dhe duke detyruar ndalimin e përpunimit të naftës së papërpunuar.
Tri burime të industrisë i thanë Reuters se të dy njësitë kryesore të distilimit të naftës së papërpunuar u përfshinë nga flakët pasi dronët u rrëzuan brenda territorit të rafinerisë. Sipas burimeve, dëmet mund të kërkojnë disa javë për t’u riparuar dhe për rikthimin e impiantit në funksionim normal.
Kryetari i Bashkisë së Moskës, Sergei Sobyanin, konfirmoi se një njësi industriale e rafinerisë ishte dëmtuar gjatë sulmit. Ndërkohë, Gazprom Neft nuk ka dhënë koment për incidentin.
Rafineria në Kapotnya është një prej objekteve kryesore të industrisë ruse të naftës. Njësia AVT-6 ka një kapacitet prej rreth 21,400 tonësh naftë në ditë, që përbën rreth 54% të kapacitetit total, ndërsa njësia EURO+ përpunon rreth 18,800 tonë në ditë.
Sulmi ndodhi më 20 shtator, në ditën e fundit të zgjedhjeve parlamentare në Rusi. Pamje të publikuara në rrjetet sociale treguan një re të madhe tymi mbi zonën e rafinerisë, ndërsa flakët u panë nga distanca.
Presidenti ukrainas Volodymyr Zelenskyy deklaroi se sulmet me rreze të gjatë veprimi kishin goditur objekte të rëndësishme të industrisë së naftës dhe logjistikës ruse.
Ndërprerja e dy njësive kryesore mund të ndikojë në përpunimin dhe furnizimin me produkte të naftës në Moskë dhe rajonin përreth, ndërsa përmasat e plota të dëmeve dhe koha e nevojshme për riparimin e rafinerisë pritet të përcaktohen pas inspektimeve teknike. bw
Zyrtarë të inteligjencës evropiane kanë ngritur shqetësimin se Rusia mund të ndërmarrë një “test” ndaj NATO-s në muajt e ardhshëm, duke paralajmëruar se një përshkallëzim i mundshëm mund të ndodhë “pas muajsh, jo pas vitesh”. Paralajmërimi vjen në një kohë kur lufta në Ukrainë po i afrohet dimrit të pestë dhe kur sulmet me dronë e raketa mes Rusisë dhe Ukrainës janë intensifikuar.
Kryeministri polak Donald Tusk deklaroi në parlament se vlerësimet e shërbimeve të inteligjencës tregojnë se Rusia mund të ndërmarrë një sulm me dronë ose raketa në territorin e NATO-s në muajt e ardhshëm, me synimin për të testuar reagimin e aleancës dhe efektivitetin praktik të Nenit 5. Presidenti francez Emmanuel Macron i cilësoi këto paralajmërime si të dokumentuara dhe të bazuara mirë, ndërsa thirri një takim urgjent në Paris me liderët e partive dhe kandidatët për zgjedhjet presidenciale të vitit 2027, ku u diskutua edhe kërcënimi i perceptuar nga Rusia.
“Muaj, jo vite” për një përshkallëzim të mundshëm
Kreu i agjencisë së inteligjencës së sigurisë së Republikës Çeke, BIS, Michal Koudelka, tha se skenari mund të përfshijë një pushtim të kufizuar të territorit të NATO-s që kufizohet me Rusinë, provokime me flamur të rremë ose një fushatë të gjerë ndikimi. Sipas tij, një situatë e tillë mund të zhvillohet “gjatë muajve, jo viteve”, megjithëse ai theksoi se po bëhen përpjekje për të parandaluar një përshkallëzim të tillë.
Megjithatë, zyrtarët e vendeve baltike kanë shfaqur një qasje më të kujdesshme. Letonia, Estonia dhe Lituania kufizohen me territorin rus dhe kanë paralajmëruar se burimet e Moskës janë të kufizuara për shkak të luftës në Ukrainë. Ata gjithashtu kanë ngritur shqetësimin se ekzagjerimi i mundësisë së një sulmi të afërt mund t’i shërbejë interesave të Kremlinit.
Drejtori i përgjithshëm i shërbimit shtetëror të sigurisë së Letonisë, Normunds Mezviec, tha se nuk shihen shenja për një sulm të afërt, por pranoi se ekzistojnë indikacione se Moska po përgatitet për veprime më vendimtare në Evropë. Sipas tij, mbetet e paqartë nëse bëhet fjalë për plane konkrete dhe të menjëhershme apo për pjesë të një strategjie më të gjerë për të krijuar frikë dhe pasiguri në shoqëritë perëndimore.
Çfarë thonë shërbimet e inteligjencës?
Zyrtarët evropianë të inteligjencës nuk kanë bërë publike informacionet konkrete mbi të cilat bazohen vlerësimet e tyre për muajt e ardhshëm. As Mezviec dhe as Koudelka nuk kanë dhënë detaje mbi informacionet e mbledhura për planet e supozuara ruse. Ata gjithashtu nuk kanë komentuar nëse vizita e drejtorit të CIA-s, John Ratcliffe, në Moskë muajin e kaluar kishte lidhje me një paralajmërim ndaj Kremlinit për pasojat e mundshme të një sulmi ndaj NATO-s.
Nga ana tjetër, zëdhënësi i Kremlinit, Dmitry Peskov, i ka hedhur poshtë këto pretendime, duke deklaruar se një sulm rus ndaj NATO-s “nuk ka të bëjë fare me realitetin dhe qëllimet e Federatës Ruse”.
Në Evropë, megjithatë, paralajmërimet rikthejnë në vëmendje situatën përpara pushtimit të plotë të Ukrainës në vitin 2022, kur zyrtarët amerikanë paralajmëronin se Rusia po përgatitej për një ofensivë, ndërsa Moska i mohonte kategorikisht këto vlerësime.
Shqetësim për sabotimet ruse në Evropë
Përveç mundësisë së një përshkallëzimi të drejtpërdrejtë, agjencitë perëndimore të inteligjencës po ndjekin edhe aktivitetin e dyshuar sabotues rus në Evropë. Sipas tyre, Moska ka shmangur deri tani veprime që mund të shkaktonin një përgjigje të koordinuar të NATO-s, por ka zhvilluar një fushatë sabotimi dhe incidente të izoluara që, sipas këtyre agjencive, synojnë të testojnë kufijtë e Perëndimit.
Kreu i inteligjencës çeke, Koudelka, e përshkroi taktiken ruse si “përshkallëzim për hir të çpërshkallëzimit”, duke pretenduar se qëllimi është të ushtrohet presion mbi shoqëritë perëndimore dhe të kufizohet mbështetja për Ukrainën. Sipas tij, Moska llogarit që përshkallëzimi i presionit mund t’i shtyjë vendet evropiane të reduktojnë mbështetjen për Ukrainën.
Në javët e fundit, shqetësimi për sabotimet është rritur. Kreu i shërbimit suedez të inteligjencës dhe sigurisë ushtarake, Thomas Nilsson, e cilësoi një incident me një dron të armatosur në aeroportin e Leipzigut, të cilin autoritetet gjermane ia atribuuan shërbimeve ruse të inteligjencës, si një “ndryshim të lojës”. Ai paralajmëroi se incidente që mund të shkaktojnë viktima ose të godasin infrastrukturën kritike mund të ndryshojnë ndjeshëm situatën.
Sipas zyrtarëve të inteligjencës, aktiviteti rus mund të zhvendoset gjithnjë e më shumë drejt objektivave infrastrukturore të lidhura me mbështetjen perëndimore për Ukrainën. Përmenden si objektiva të mundshëm infrastruktura hekurudhore dhe objekte të lidhura me industrinë e mbrojtjes.
Sipas vlerësimit të tre drejtuesve të inteligjencës, intensifikimi i sabotimeve mund të synojë dobësimin e mbështetjes evropiane për Ukrainën, krijimin e përçarjeve brenda NATO-s dhe shtimin e shqetësimit në mesin e popullsive evropiane. Ndërkohë, zyrtarët baltikë vazhdojnë të theksojnë se nuk shohin shenja për një sulm të afërt, duke bërë dallimin mes kërcënimit afatgjatë nga Rusia dhe një sulmi të menjëhershëm ndaj NATO-s. bw
Shtëllunga tymi ngrihen pas zjarrit në një rafineri nafte, pas atij që autoritetet e cilësojnë si një sulm me dronë ukrainas në Moskë, Rusi, më 20 shtator 2026.
Radio Evropa e Lirë
Qindra dronë shënjestruan Moskën dhe rajonin përreth saj në ditën e fundit të zgjedhjeve parlamentare në Rusi të dielën, duke i vrarë të paktën dy njerëz dhe duke dëmtuar një rafineri të madhe nafte, sipas autoriteteve ruse.
Kryetari i Moskës, Sergei Sobyanin, e cilësoi sulmin e të dielës si më të madhin me dronë deri tani ndaj kryeqytetit rus.
Një objekt në rafinerinë e naftës në Moskë, e cila është shënjestruar edhe më parë, gjithashtu u dëmtua.
“Sulmi më i madh me dronë armiku është zmbrapsur”, tha Sobyanin në Telegram. “Ky sulm i paparë ishte planifikuar qartësisht me synimin për t’i penguar zgjedhjet parlamentare. Armiku nuk ia doli”.
Zgjedhjet për Dumën e Shtetit, të parat që nga nisja e luftës së plotë të Rusisë në Ukrainë në shkurt të vitit 2022, nuk pritet të sjellin ndryshim pasi partia në pushtet, Rusia e Bashkuar, pritet ta ruajë mbizotërimin, në një sistem politik që kritikët thonë se nuk lejon kundërshtimin.
Kremlini me gjasë do ta paraqesë rezultatin e zgjedhjeve si dëshmi të mbështetjes publike për politikat e Putinit dhe për luftën, e cila tani ka hyrë në vitin e pestë dhe nuk ka shenja se do të përfundojë së shpejti.
Autoritetet zgjedhore thonë se tri ditët e votimit kanë vijuar pa ndonjë telash, pavarësisht sulmeve kibernetike të raportuara të shtunën.
Pjesëmarrja ishte mbi 50 për qind deri në orët e para të pasdites sipas orës së Moskës të dielën, raportoi agjencia e lajmeve Interfax, duke cituar Komisionin Qendror të Zgjedhjeve.
Shumica e kandidatëve kundër luftës nuk janë lejuar të garojnë.
Ata që garuan nga partia liberale Jabloko, e cila në vitet e fundit ka marrë një përqindje njëshifrore në sondazhe, por shpresonte të përfitonte nga lodhja e publikut prej luftës, thanë se kishin frikë për lirinë e tyre pasi gjykatat dënuan me burgim dy figura të larta të partisë para zgjedhjeve, për komentet e tyre lidhur me konfliktin.
Diskreditimi i ushtrisë ose përhapja e atyre që autoritetet e cilësojnë si gjoja lajme të rreme, dënohet me burgim të rëndë.
Në një akt të vogël kundërshtimi, lideri i Yablokos, Nikolai Ribakov, e prishi qëllimisht fletëvotimin, duke shkruar emrin e partisë së tij dhe sloganin “Për paqe”.
Lufta në Ukrainë dhe ngadalësimi i ekonomisë janë faktorë që rëndojnë mbi zgjedhjet.
Megjithëse është e vështirë të bëhen sondazhe të opinionit për shkak të politikave represive që kanë kriminalizuar kundërshtimin ose opozitën ndaj luftës, disa sondazhe kanë treguar rënie të mbështetjes për Putinin, si dhe për Rusinë e Bashkuar.
Në prag të votimit, Putin u bëri thirrje rusëve të dilnin për të votuar, duke thënë se rezultatet do të shërbenin si tregues i mbështetjes për trupat ruse që luftojnë në Ukrainë.
Rezultatet zyrtare nuk priteshin para 21 shtatorit.
Ish-drejtori i CIA-s dhe gjenerali amerikan në pension, David Petraeus, ka dhënë një vlerësim të ri mbi humbjet e forcave ruse gjatë luftës në Ukrainë, duke thënë se numri i ushtarëve rusë të vrarë dhe të plagosur ka kaluar shifrën 1.2 milionë.
Petraeus deklaroi se Rusia ka pësuar humbje jashtëzakonisht të mëdha gjatë konfliktit, ndërsa në muajt e fundit ritmi i humbjeve ruse në fushë-betejëë është rritur ndjeshëm. Sipas tij, forcat ukrainase po i shkaktojnë ushtrisë ruse më shumë humbje sesa numri i ushtarëve që Moska arrin të rekrutojë.
Gjenerali amerikan theksoi se vetëm gjatë periudhave të fundit Rusia ka humbur më shumë se 20 mijë ushtarë në muaj, duke përfshirë të vrarë dhe të plagosur. Ai e përshkroi këtë nivel humbjesh si jashtëzakonisht të lartë për një konflikt të këtij lloji.
Petraeus ka vënë në dukje përmasat e mëdha të kostos njerëzore të luftës për Moskën.
Vlerësimet për humbjet ushtarake në luftën Rusi-Ukrainë ndryshojnë ndjeshëm dhe është e vështirë që shifrat të verifikohen në mënyrë të pavarur, pasi të dyja palët publikojnë të dhëna të kufizuara dhe shpesh kontradiktore.
Petraeus, i cili ka shërbyer si komandant i forcave amerikane në Irak dhe Afganistan dhe më pas si drejtor i CIA-s, vijon të jetë një nga zyrtarët amerikanë që ndjek nga afër zhvillimet ushtarake dhe strategjike të luftës në Ukrainë. bw
Ministria për Evropën e Mbretërisë së Bashkuar ka reaguar pas dënimit nga Gjykata Speciale në Hagë ndaj ish-krerëve të UÇK-së.
Ministri për Evropën, Lord Wood i Anfieldit, tha se Mbretëria e Bashkuar respekton procesin gjyqësor të gjykatës dhe mbetet e përkushtuar ndaj drejtësisë, llogaridhënies dhe pajtimit në rajon.
Më tej, shteti britanik thekson se vazhdon të mbetet një mik dhe partner i afërt i Kosovës, duke mbështetur fuqimisht sovranitetin, pavarësinë dhe integritetin territorial të saj.
“Mbretëria e Bashkuar respekton pavarësinë e Gjykatës dhe procesin e saj gjyqësor dhe mbetet e përkushtuar ndaj drejtësisë, llogaridhënies dhe pajtimit në të gjithë rajonin. Mbretëria e Bashkuar mbetet një mik dhe partner i ngushtë i Kosovës, duke mbështetur fuqimisht sovranitetin, pavarësinë dhe integritetin territorial të saj, si dhe paqen në të gjithë Ballkanin Perëndimor.
Jemi krenarë për rolin që luajtëm përkrah aleatëve të NATO-s në ndihmën për parandalimin e një katastrofe humanitare në vitin 1999 dhe në mbështetjen e pavarësisë së Kosovës në vitin 2008.”, thuhet në reagim.
Ai thotë se vendimi i sotëm nuk ishte një gjykim për shtetësinë apo sovranitetin e Kosovës, ndërsa shton se gjetjet ndaj ish krerëve nuk duhet të përdoren për të nxitur tensione.
“Vendimi i sotëm nga Dhomat e Specializuara të Kosovës është një moment i rëndësishëm, por nuk është një gjykim mbi shtetësinë, sovranitetin apo të drejtën e Kosovës për të përcaktuar të ardhmen e saj. Mendimet e Qeverisë së Mbretërisë së Bashkuar janë me viktimat dhe familjet e tyre.
Gjetjet e Gjykatës kanë të bëjnë me individët dhe nuk duhet të përdoren për të ndezur tensione midis komuniteteve ose në të gjithë rajonin. Në këtë moment të rëndësishëm, udhëheqësit politikë dhe figurat publike kanë përgjegjësinë të promovojnë qetësinë, të sigurojnë që çdo reagim të mbetet paqësor dhe të vënë sigurinë e njerëzve në radhë të parë.
Mbretëria e Bashkuar do të vazhdojë të punojë me partnerë në të gjithë rajonin dhe më gjerë për të mbështetur paqen, drejtësinë dhe një të ardhme të sigurt dhe të begatë për të gjitha komunitetet.”, shtohet më tej në komunikatë. Panorama
Në vitin 1963, në vendin aziatik kishte vetëm 153 njerëz mbi një shekull të vjetër, e ndjekur nga një rritje eksponenciale, e prirë nga gratë, të cilat tani përbëjnë gati 88% të popullsisë totale super të moshuar.
Kane Tanaka, e cila vdiq në vitin 2022, në moshën 119 vjeç e 117 ditë, ishte gruaja japoneze me jetëgjatësi më të madhe në histori.
VOAL- Numri i njëqindvjeçarëve në Japoni ka tejkaluar shifrën 100 000 për herë të parë: një rekord që ka qëndruar për 56 vjet, duke konfirmuar vendin si shoqëria kryesore në botë për jetëgjatësinë e grave. Sipas të dhënave të publikuara nga Ministria e Shëndetësisë dhe Mirëqenies, në shtator numri i personave mbi 100 vjeç arriti në 107,677, një rritje prej 7,914.Gratë përbënin 87.6%, me 94,298 persona.Personi më i vjetër është Fuyo Kishimoto, 114 vjeç, banor i Kiotos.Ndër burrat, më jetëgjati është Hikaru Kato, 112 vjeç, nga Kumamoto. Në vitin 1963, kur filloi anketa, në Japoni kishte 153 njëqindvjeçarë, dhe që nga viti 1970, numri është rritur çdo vit: duke tejkaluar 1,000 në vitin 1981, 10,000 në vitin 1998 dhe 50,000 në vitin 2012. Në vitin 2025, jetëgjatësia mesatare ishte 87.33 vjet për gratë dhe 81.35 për burrat.Në krahasim ndërkombëtar, Japonia mban epërsinë e saj të përgjithshme falë grave, ndërsa burrat janë tejkaluar nga Suedia, Zvicra dhe Italia. ATS
Asnjë qeveri në botë nuk është vërtet e përgatitur për ndryshimet që Inteligjenca Artificiale do të sjellë në shoqëri. Paralajmërimi vjen nga bashkëthemeluesi i Microsoft, Bill Gates, i cili në një intervistë për Reuters tha se qeveritë kanë mbetur shumë prapa përballë zhvillimit të shpejtë të kësaj teknologjie.
Gates, i cili deri vonë ishte ndër zërat më optimistë për potencialin e Inteligjencës Artificiale, tashmë shpreh shqetësime më të mëdha për ndikimin e saj në tregun e punës, rrezikun e sulmeve të mundshme dhe varësinë që mund të krijohet nga “shoqëruesit” dixhitalë të IA-së.
“Nuk mendoj se ndonjë qeveri po merret me këtë në masën që duhet të merret”, tha Gates, duke shtuar se qeveritë kanë mbetur shumë prapa në këtë çështje.
Megjithatë, ai theksoi se IA ka edhe një potencial të jashtëzakonshëm për të ndihmuar njerëzit më të varfër në botë, nëse përdoret në mënyrën e duhur dhe nëse sigurohet një akses sa më i barabartë.
Fondacioni Gates njoftoi të martën se planifikon të investojë të paktën 1 miliard dollarë gjatë dy viteve të ardhshme për të zgjeruar aksesin në Inteligjencën Artificiale.
Gates tha se shqetësimet e tij i ka diskutuar me liderë botërorë, përfshirë presidentin amerikan Donald Trump dhe ekipin e tij. Ai gjithashtu tha se po përpiqet të takohet me presidentin kinez Xi Jinping më vonë gjatë këtij viti.
Potenciali i IA-së në shëndetësi
Pavarësisht paralajmërimeve, Gates dhe fondacioni i tij besojnë se Inteligjenca Artificiale mund të ndihmojë në ngushtimin e hendekut mes vendeve të pasura dhe atyre të varfra, në vend që ta thellojë atë.
Programi prej 1 miliard dollarësh është pjesë e një plani më të gjerë të Fondacionit Gates, i cili ka njoftuar se do të shpenzojë rreth 9 miliardë dollarë në vit. Fondet e reja do të përdoren për të mbështetur partnerët që punojnë në fusha si arsimi, shëndetësia dhe bujqësia.
Një tjetër synim është krijimi i bazave të të dhënave të nevojshme për zhvillimin e IA-së, duke përfshirë mundësinë që modelet e mëdha gjuhësore të funksionojnë në të gjitha gjuhët që fliten në botë.
“Në sektorin e shëndetësisë, është e vështirë të mbivlerësohet madhësia e mundësive”, tha Gates, duke iu referuar përdorimit të IA-së për të mbështetur punonjësit e kujdesit shëndetësor, si dhe për zbulimin e barnave dhe vaksinave të reja.
Por ai paralajmëroi se qeveritë duhet të bashkëpunojnë për të shmangur probleme serioze, duke e krahasuar zhvillimin e IA-së me skenarët e filmave ku një kërcënim i jashtëzakonshëm i detyron vendet rivale të bashkohen.
“IA është në një farë mënyre si kjo inteligjencë aliene. Ata janë këtu dhe ne më mirë të bëjmë atë që i shohim të bëjnë në këto filma”, tha ai.
Çështja Epstein dhe ndikimi në reputacionin e Gates
Në qershor, Gates dëshmoi para Kongresit lidhur me marrëdhënien e tij me Jeffrey Epstein, i dënuar për krime seksuale dhe që tashmë ka vdekur.
Gates nuk është akuzuar për asnjë krim dhe ka thënë vazhdimisht se i vjen keq për marrëdhënien me Epstein. Sipas tij, ai kishte shpresuar se financuesi mund të siguronte donacione për kauza globale në fushën e shëndetësisë.
Gates ka deklaruar gjithashtu se Epstein u përpoq ta shantazhonte duke përdorur informacione lidhur me marrëdhëniet e tij jashtëmartesore.
Çështja e shtyu Fondacionin Gates të kërkonte një auditim të jashtëm. Sipas materialit, hetimi nuk gjeti pagesa për Epstein apo përfshirje në aktivitete kriminale.
Gates ka deklaruar se, pavarësisht zbulimeve, marrëdhënia me Epstein nuk i ka shkaktuar dëme të konsiderueshme as reputacionit të tij dhe as atij të fondacionit.
“Sa i përket aksesit tim tek udhëheqësit e qeverisë ose gatishmërisë së gazetarëve për të më intervistuar, nuk shoh ndonjë rënie”, tha ai, duke shtuar se interesi për ekspertizën e Fondacionit Gates në uljen e vdekjeve të fëmijëve dhe eliminimin e malaries nuk është zvogëluar “aspak”. bw
Anija ruse e logjistikës ushtarake “Sparta”, shihet e ankoruar në Tartus të Sirisë në fillim të shtatorit. Foto:. (RFE/RL)
Amos Chapple
Një muaj pasi u tha se bazat e Rusisë në Siri do t’i “dorëzoheshin” Damaskut, anijet ushtarake ruse janë rikthyer në portin e Tartusit, konfirmojnë imazhet ekskluzive të siguruara nga Radio Evropa e Lirë (REL).
Një flotë prej tri anijesh ruse, të shoqëruara nga një anije shkatërruese e marinës, u pa për herë të parë duke lundruar drejt jugut, në brigjet e Spanjës, në fund të gushtit. Destinacioni i deklaruar i autokolonës detare ishte Egjipti, por menjëherë pasi kaluan Ngushticën e Gjibraltarit, anijet i fikën transponderët për të shmangur gjurmimin e tyre.
Një imazh i publikuar në llogarinë “Russian Forces Spotter” në X tregon flotën ruse duke lëvizur në drejtim të jugut përgjatë bregdetit spanjoll, gjatë rrugës së saj për në Siri në fund të muajit gusht.
Imazhet e siguruara nga REL-i, të shkrepura në fillim të shtatorit, konfirmojnë se flota është ankoruar së fundi në portin sirian të Tartusit për të shkarkuar një ngarkesë të panjohur. Imazhet, të cilat nuk ishin publikuar më parë, duket se kundërshtojnë pretendimet zyrtare se pjesa e objektit të Tartusit, e cila më herët ishte nën kontrollin rus, i ishte dorëzuar Sirisë për përdorim civil.
Anijet që shihen në imazhet nga Tartusi janë anija shkatërruese e marinës, Admiral Levchenko, Sparta, një anije ushtarake logjistike, dhe Akademik Pashin, një anije furnizuese e projektuar për furnizimin e anijeve të tjera në det. Anija e katërt e flotës, cisterna e naftës, General Skobelev, nuk duket në imazh.
Ankorimi i anijeve ruse mbështet vlerësimet e analistëve se pazaret e ftohta gjeopolitike ia kanë mundësuar Kremlinit t’i mbajë bazat e tij në Siri, edhe pse deklaratat zyrtare duket se janë formuluar në mënyrë të tillë që të sugjerojnë të kundërtën.
“Udhëheqjes së re të Sirisë i duheshin gjëra që vetëm Rusia mund t’i ofronte”, tha për REL-in Ruslan Trad, analist për çështjet e Sirisë. Ndër faktorët e tjerë, rezervat e armëve të Sirisë janë kryesisht ruse dhe Damaskut “i duhet t’i rimbushë depot”, tha Trad.
Hyrja e portit në Tartus më 12 gusht.
Presidenti i Sirisë, Ahmed al-Sharaa, kishte udhëhequr një grup rebel gjatë luftës civile në vend, i cili ishte shpesh objektiv i bombardimeve ruse, ndërsa Kremlini përpiqej të mbështeste ish-udhëheqësin sirian Bashar al-Assad. Në vitin 2017, Moska pretendoi se kishte plagosur al-Sharaan në një sulm ajror.
Assad u rrëzua nga pushteti në dhjetor të vitit 2024 dhe forcat ruse që po evakuoheshin nga Siria në atë kohë u goditën me gurë teksa largoheshin nga bastionet e tyre nëpër vend.
Në janar të vitit 2025, autoritetet e reja siriane i dhanë fund qirasë 49-vjeçare të Moskës për pjesën veriore të portit, e cila ishte e rezervuar për anijet ruse.
“Në përgjithësi, rusët bënë një bast të keq duke mbështetur Assadin, por më pas e luajtën dorën e tyre mjaft mirë dhe armiqtë e tyre sirianë rezultuan të ishin shumë pragmatikë”, tha Aron Lund, analist për Lindjen e Mesme në Agjencinë Suedeze të Kërkimeve të Mbrojtjes.
“Nafta dhe gruri rus e kanë ndihmuar Sirinë të qëndrojë në këmbë gjatë trazirave ekonomike”, ndërsa “votat ruse në OKB kanë mundësuar heqjen e udhëheqjes aktuale të Sirisë nga listat e OKB-së për terrorizmin. Dhe, natyrisht, bashkëpunimi sirian i ka mundësuar Rusisë t’i mbajë bazat e saj”, tha Lund, duke shtuar se objektet “mund të jenë duke funksionuar tani në një formë të kufizuar”.
Automjete ushtarake ruse të grumbulluara në portin e Tartusit para evakuimit të tyre nga Siria, pas rënies së Assadit në dhjetor të vitit 2024.
Tartusi është baza e vetme detare ruse jashtë ish-Bashkimit Sovjetik dhe është një qendër kyç furnizimi për praninë ushtarake të Kremlinit në Afrikë. Objektet alternative të mundshme në Libi dhe Algjeri kanë infrastrukturë më pak të zhvilluar dhe do të kërkonin marrëveshje të ndërlikuara diplomatike, përfshirë me Turqinë.
Një raport i qershorit nga Shërbimi rus i REL-it tregoi se baza ajrore Khmeimim, pika e dytë kryesore e pranisë ruse në Siri, vazhdon të përdoret nga avionët e Ministrisë së Mbrojtjes së Rusisë që fluturojnë drejt Malit dhe vendeve të tjera afrikane. Korpusi Afrikan i Rusisë po përpiqet të ndihmojë ushtrinë e Malit të rimarrë kontrollin e zonave në veri të vendit, të mbajtura nga rebelët tuaregë dhe grupet xhihadiste.
Imazhet e fundit satelitore të bazës ajrore tregojnë se në bazë po zhvillohen punime të mëdha ndërtimore. Siria dhe Rusia kishin deklaruar se baza Khmeimim do të presë një “qendër të përbashkët trajnimi dhe rehabilitimi”.
Pasojat e një sulmi me dronë rusë ndaj një pike karburanti në Kiev, më 15 shtator.
Shërbimi ukrainas i REL-it
Rusia dhe Ukraina kanë shkëmbyer sulme gjatë natës duke goditur një pikë karburanti dhe një rafineri nafte, sipas autoriteteve vendëse dhe kanaleve vëzhguese në Telegram.
Këto sulme ndodhën vetëm disa orë pasi presidenti i Shteteve të Bashkuara, Donald Trump, tha të hënën mbrëma se Moska dhe Kievi ishin pajtuar të mos i sulmonin objektet energjetike të njëri-tjetrit.
Ndërkohë, autoritetet lituaneze thanë se një avion luftarak i NATO-s e rrëzoi një dron që hyri në hapësirën ajrore të vendit në orët e para të së martës.
Në kryeqytetin ukrainas, një pikë karburanti dhe disa objekte magazinimi u goditën të martën herët dhe një burrë u shtrua në spital në gjendje të rëndë pas sulmit, tha kryetari i Kievit, Vitali Klitschko.
Rusia i ka zgjeruar sulmet së fundmi edhe ndaj pikave të karburantit në Kiev, ndërsa autoritetet ukrainase thonë se rreth 300 pika karburanti janë goditur muajt e fundit, shumica e tyre në ose pranë rajoneve të vijës së frontit.
Ndërkohë, një sulm me raketa në qytetin rus Taganrog, pranë kufirit me Ukrainën, dëmtoi një magazinë në pronësi të shitësit online Ozon, si dhe magazina që u përkasin kompanive bujqësore, tha të martën guvernatori rajonal, Yuri Slyusar.
Rajoni i Samarës në Rusi u vu gjithashtu në shënjestër të dronëve gjatë natës, ndërsa një objekt industrial pësoi dëme, sipas guvernatorit rajonal, Vyacheslav Fedorishchev, i cili shtoi se 40 dronë u shkatërruan gjatë sulmit.
Ai nuk tregoi se për cilin objekt bëhej fjalë. Ky rajon është shtëpi e një numri rafinerish të mëdha të naftës.
Kanalet vëzhguese në Telegram raportuan se pas një sulmi me dronë, në zonën industriale të rafinerisë së naftës në Syzran, në rajonin e Samarës, u pa një zjarr.
Sulmet ndodhën pak pasi Trump tha në një postim në Truth Social të hënën se: “Ukraina është pahtuar për të mos i goditur caqet energjetike ruse. Rusia është pajtuar për të njëjtën gjë!”
Pas postimit të Trumpit, presidenti ukrainas Volodymyr Zelensky tha se Kievi ishte i gatshëm t’i ndalte sulmet ndaj Rusisë nëse aleatët e Ukrainës do të garantonin se Moska do t’i ndalte sulmet ndaj objekteve energjetike, infrastrukturës kritike dhe rrugëve të furnizimit me ushqime në Ukrainë.
Avioni i NATO-s rrëzon dronin mbi Lituani
Ndërkohë, në Lituani, një avion luftarak i NATO-s e rrëzoi një dron të martën herët në mëngjes, tha Qendra Kombëtare Lituaneze për Menaxhimin e Krizave, pasi më herët ishte lëshuar një alarm për dronë në kryeqytet, Vilnius, dhe në rajonin përreth.
“Së bashku me aleatët e vet të NATO-s, Lituania do ta mbrojë hapësirën e vet ajrore”, shkroi presidenti lituanez, Gitanas Nauseda, në X pas incidentit.
Sipas transmetuesit publik lituanez LRT, i cili iu referua të dhënave paraprake nga Qendra Kombëtare për Menaxhimin e Krizave, droni kishte ardhur nga Bjellorusia fqinje dhe po lëvizte drejt perëndimit.
Incidenti në Lituani, anëtare e BE-së dhe NATO-s, ndodhi pas sulmeve të fundit me dronë nga Rusia pranë kufirit me Poloninë.
Kievi ka paralajmëruar së fundi se Moska “po troket në derën e NATO-s”.
“Sulmet barbare të Rusisë në kufirin Ukrainë-Poloni, në Yahodyn, nuk janë thjesht vazhdim i sulmeve të saj ndaj kufijve shtetërorë”, shkroi në X të dielën ministri i Jashtëm ukrainas, Andriy Sybiha.
“Ky është terrori i Putinit që po ‘troket’ drejtpërdrejt në dyert e BE-së dhe NATO-s”, shtoi ai.
Forcat ukrainase kanë goditur dy objekte të rëndësishme të industrisë së gazit në Siberinë veriperëndimore, rreth 3 mijë kilometra nga kufiri me Ukrainën. Sipas forcave speciale ukrainase, objektivat ishin dy fabrika të mëdha të përpunimit të gazit në Novy Urengoy dhe në rajonin Purovsky, në Yamal-Nenets, një nga zonat kryesore të prodhimit të gazit në Rusi.
Ukraina e ka cilësuar sulmin si goditjen më të thellë në territorin rus që nga fillimi i luftës. Forcat speciale thanë se dronët përshkuan më shumë se 3 mijë kilometra për të arritur objektivat, duke theksuar se kjo zonë konsiderohej më parë si një hapësirë e sigurt në prapavijën ruse.
Nga ana tjetër, autoritetet ruse konfirmuan se një dron ukrainas kishte sulmuar një objekt industrial në Novy Urengoy. Guvernatori i Yamal-Nenets, Dmitry Artyukhov, deklaroi se sulmi u zmbraps, ndërsa mbetjet e dronit shkaktuan një zjarr në një strukturë industriale.
Sipas tij, nga ngjarja nuk pati viktima apo të plagosur. Artyukhov u bëri thirrje banorëve të qëndrojnë të qetë dhe tha se situata ishte nën kontroll.
Sulmet me rreze të gjatë veprimi janë shtuar javët e fundit, me të dyja palët që po godasin objektiva industriale, ushtarake dhe infrastrukturore shumë larg vijës së frontit.
Sulmi në Urale është marrë përsipër nga grupi ukrainas Fire Point, i cili është përfshirë në zhvillimin e mjeteve të përdorura nga Ukraina për sulmet në thellësi të territorit rus.
Sipas ish-këshilltarit të Ministrisë së Mbrojtjes së Ukrainës, Serhiy Sternenkos, droni që kreu sulmin përshkoi rreth 3 mijë kilometra nga kufiri ukrainas, duke shënuar një tjetër rekord për sulmet ukrainase në distancë të largët.
Ukraina ka kryer edhe më parë sulme në rajone të largëta të Rusisë. Në fund të korrikut, dronët ukrainas goditën objektiva në zona si Bashkortostani dhe Çuvashia, duke treguar zgjerimin e kapaciteteve të Kievit për të goditur thellë në territorin rus. bw
Prezantuesja televizive egjiptiane Sarah Khalifa dhe 11 persona të tjerë janë dënuar me vdekje me varje, pasi u shpallën fajtorë për përfshirje në një çështje të trafikut të drogës.
Sipas gazetës shtetërore Al-Ahram, të dënuarit ishin pjesë e një grupi kriminal që importonte lëndë të para të përdorura për prodhimin e drogës, me qëllim shitjen e tyre. Autoritetet kanë sekuestruar më shumë se 750 kilogramë lëndë narkotike dhe materiale të importuara për prodhimin e tyre. Gjatë hetimeve janë zbuluar gjithashtu armë dhe municione të paligjshme.
Sarah Khalifa, 39 vjeçe, njihej kryesisht për programin televiziv “Mission Impossible”, i cili trajtonte çështje kriminale. Ajo i ka mohuar akuzat ndaj saj.
Në të njëjtën çështje, nëntë të pandehur të tjerë janë dënuar me burgim të përjetshëm, ndërsa shtatë persona janë shpallur të pafajshëm.
Avokati i Sarah Khalifas ka deklaruar se do të apelojë vendimin për dënimin me vdekje.
Vendimi ishte shpallur fillimisht muajin e kaluar, por u konfirmua vetëm një muaj më vonë, pasi gjykata mori opinionin fetar të myftiut të madh të Egjiptit, një procedurë e detyrueshme në rastet kur gjykata jep dënim me vdekje.
Gjatë procesit gjyqësor, prokuroria paraqiti dëshmi nga 20 persona, si dhe prova elektronike, përfshirë biseda dhe video. Sipas Akhbar al-Youm, gjatë një seance gjyqësore në shtator të vitit të kaluar, kur u pyet për rolin e saj të dyshuar, Khalifa tha se nuk kishte parë kurrë drogë deri në momentin kur u fotografua me të në ambientet e autoritetit kundër narkotikëve.
Sipas një raporti të Amnesty International për vitin 2025, në Egjipt u dhanë 492 dënime me vdekje gjatë atij viti, ndërsa 23 persona u ekzekutuan. Raporti thekson se dënimi me vdekje duhet të kufizohet sipas së drejtës ndërkombëtare vetëm për krimet që përfshijnë vrasje të qëllimshme. bw
Komentet