Një oligark flet me gruan e tij:

“E di, e dashur, duhet të shesim gjithçka, makinat luksoze, jahtin dhe të blejmë një makinë të vogël.”

Ajo:

“Po, po, mirë.”

Oligarku: “Duhet të lëmë edhe vilat e resortin dhe të shkojmë të jetojmë në periferi.”

Ajo:

“Mirë, mirë.” Oligarku:

“Por a do të vazhdosh të më duash?”

Gruaja e tij:

“Do të të dua, sigurisht, dhe do të më mungosh shumë.”

Dy studentë inxhinierie po kthehen në shtëpinë e tyre kur papritmas, me një shprehje admirimi, njëri pyet tjetrin:

“Hej, ku e gjete këtë biçikletë?”

Dhe tjetri:

“Dje, ndërsa po ecja, i zhytur në mendime, kalova pranë një vajze të bukur me biçikletë. Sapo më pa, u ndal, u zhvesh plotësisht dhe tha: ‘Merr çfarë të duash!'”

Shoku tund kokën me krenari dhe përgjigjet:

“Bëre mirë, rrobat me siguri do të kishin qenë shumë të ngushta për ty!”

Gruaja e patronazhistit:

– Zemër, na vodhën makinën.

– E pe kush e bëri?

– Jo, por unë e mora numrin e targës!

Një ditë, një gushëkuq i vogël largohet nga foleja e tij sepse dëshiron të zbulojë botën përreth tij.

Ai fluturon dhe arrin pranë një përroi ku takon një peshk dhe thotë:

“Përshëndetje! Unë jam gushëkuqi, çfarë kafshe je ti?”

Dhe peshku:

“Përshëndetje, unë jam një troftë salmon.”

“Jo, kjo është e pamundur! Ti je ose troftë ose salmon!”

“Po, është e mundur: nëna ime ishte troftë dhe babai im ishte salmon!”

Gushëkuqi bindet dhe largohet, fluturon përsëri dhe arrin në një pyll ku takon një kafshë tjetër.

“Përshëndetje! Unë jam gushëkuqi, çfarë kafshe je ti?”

“Unë jam një qen-ujk, nëna ime është një qene dhe babai im është një ujk!”

Pasi përshëndet qen-ujkun, robini fluturon përsëri dhe takon një insekt të vogël:

“Përshëndetje! Unë jam një gushëkuq, çfarë je ti?”

“Unë jam një mushkonjë tigër!”

“Oh jo! Nuk do të vazhdoj të bëj pyetje këtë herë!”

Një turist i humbur në shkretëtirë, i lodhur dhe i etur, pyet sapo sheh një burrë:

“A keni ujë?”

“Jo, por unë shes kravata. A doni një?” përgjigjet burri.

“Çfarë të bëj me këtë? Kam etje!” përgjigjet turisti, i cili vazhdon të ecë, vetëm për t’u ndalur përsëri pak më pas, i rraskapitur.

Ai sheh një burrë në distancë dhe e pyet edhe atë:

“A keni ujë?”

“Jo, nëse doni, do t’ju shes një kravatë!”

“Ju gjithashtu shisni kravata, nuk më intereson kjo,” përgjigjet ai, duke u larguar.

I rraskapitur, turisti arrin të arrijë në një bar, por ndërsa është gati të kalojë pragun, një roje e ndalon me autoritet dhe i thotë:

“Më vjen keq, zotëri, por ne pranojmë vetëm njerëz që mbajnë kravata këtu!”

Një burrë telefonon aeroportin e Rinasit.

– Mirëmëngjes, a mund të më tregoni sa zgjat fluturimi për në Romë?

– Vetëm një minutë…

– Faleminderit! …dhe e mbyll telefonin!

Një komisar po shkon nga një zyrë në tjetrën në kazermë dhe vëren një polic që qëndron te makina e kafesë.

Pas gjysmë ore, ai kthehet në zyrën e tij dhe sheh që polici është ende në këmbë te makina e kafesë, duke futur para dhe duke pirë kafe, duke futur para dhe duke pirë kafe…

– Çfarë dreqin po bën? A nuk e di që kafeja është e dëmshme për ty?

– Shef… Unë luaj për sa kohë që fitoj!!!

Një kinez me pushime në Tiranë u thotë bashkudhëtarëve të tij:

“Çfarë nate e tmerrshme! Vazhdoja të ëndërroja sikur po haja spageti!”

“Dhe çfarë është kaq e tmerrshme në lidhje me këtë?”

“E tmerrshme është se, kur u zgjova, nuk munda t’i gjeja lidhëset e këpucëve!!!”

Mësuesja e fesë u foli nxënësve të saj për misionet e paqes të njerëzve të klerit, dhe fëmijët u magjepsën: sa e guximshme është të shkosh në Afrikë, në Indi, mes rreziqeve të panjohura!

Luigji më pas e pyet mësuesen:

“Kur vdesin misionarët, a shkojnë në parajsë?”

Dhe mësuesja:

“Mendoj se po!”

“Dhe a shkojnë edhe bishat e egra në parajsë?”

“Oh jo, bishat e egra nuk shkojnë!”

“Atëherë, ku përfundojnë misionarët e paqes që u hëngrën nga bishat e egra?!”

Në një ndarje të trenit, një grua e bukur me gjoks të plotë ulet me foshnjën e saj gjashtëmuajshe dhe një burrë alamet duke lexuar një gazetë.

Në stacionin e radhës, gruaja ia ofron gjirin të birit që ta ushqejë, por ai refuzon dhe gruaja e qorton butësisht: “Nëse nuk e pi qumështin, do t’ia jap zotërisë!”

Burri mbetet i palëvizshëm dhe bën sikur nuk dëgjon. Në stacionin vijues, gruaja ia ofron përsëri gjirin të birit, i cili përsëri refuzon.

Pastaj gruaja përsërit: “Nëse nuk e pi qumështin, do t’ia jap zotërisë!”

Përsëri, burri mbetet i palëvizshëm.

E njëjta situatë përsëritet në disa stacione të tjera, derisa, pak para mbërritjes, nëna i ofron qumësht të birit për herë të fundit, por ai refuzon absolutisht, duke përsëritur: “Nëse nuk e pi qumështin, do t’ia jap zotërisë!”

Në këtë pikë ndërhyn fqinji: “Zonjë, ma jepni një herë e përgjithmonë, ishte dashur të zbrisja para katër stacionesh!!!”