Një familje kërmijsh, e përbërë nga një baba, një nënë dhe një bijë, vendosin të bëjnë një piknik dhe nisen ngadalë.

U duhen pesë vjet për të arritur në parkun e tyre të zgjedhur dhe, pikërisht kur janë gati të hanë, kuptojnë se e kanë harruar hapësin e tyre të tapave në shtëpi.

Në atë moment, kërmilli bijë ofrohet të shkojë në shtëpi për të marrë hapësin e tapave dhe thotë:

“Do të shkoj ta marr, por ju të dy më prisni. Mos hani derisa të arrij atje, në rregull?”

Prindërit bien dakord dhe presin, por kalojnë dhjetë vjet dhe ata nuk e durojnë më urinë. Kështu që përpiqen të kafshojnë ushqimin e tyre kur kërmillja e vogël del nga pas një shkëmbi dhe thotë:

“Oh jo! Nëse e bën këtë, nuk do të shkoj në shtëpi për të marrë hapësin e tapave!!!”

E lavdëron kështu qenin e tij:

Qeni im është paksa një kryqëzim midis një Rottweiler dhe një Golden Retriever: ai ta këput këmbën me një kafshatë, por pastaj ta kthen atë përsëri!

Nëna e Monikës i afrohet kafazit të papagallit për ta ushqyer.

Ajo shikon brenda, por vëren se kafazi është bosh, kështu që duke u kthyer nga vajza e vogël, pyet:

“Zemër, ku është papagalli?”

Monika:

“Nuk e di, mami, por e dëgjova macen duke folur!”

Kafshët e fermës bëjnë mbledhje.

“Hum, hum,” thotë qeni.

“Muuu,” vazhdon lopa.

“Meeeeee,” shton dhia.

Në atë moment gomari bën një hap përpara dhe thotë: “Ki-ki-ri-kiiii!”

Të gjithë e shikojnë me mosbesim, dhe ai, duke u bërë paksa krenar, shpjegon: “Kam filluar të studioj gjuhët!”

Një telefonatë vjen në 911:

“Përshëndetje, policia? Dërgoni shpejt dikë në shtëpinë time sepse një mace sapo hyri me forcë!”

“Më falni, çfarë doni të thoni? Një mace hyri me forcë?”

“Po, dreqi ta marrë, një mace! A nuk e dini çfarë është një mace? Po vjen drejt meje!”

“Më falni, por nuk e kuptoj. Ndoshta doni të thoni një hajdut?”

“Jooo, thashë një mace, ajo që mjaullin, ajo që mjaullit!”

“E kuptoj, dhe çfarë gjëje të rrezikshme do të bënte një mace?”

“Do të më vrasë!”

“Më falni… kush po flet?”

“Unë jam papagalli, më ndihmoni!!!”

Mësuesja e pyet nxënësin: “Më jep një shembull padrejtësie.”

Djali mendon për një moment dhe pastaj thotë me zë të lartë:

“Padrejtësi është kur marr një notë të keqe sepse mami bëri një punë të keqe me detyrat e shtëpisë!!!”

Bisedojnë dy studente:

“Edhe pse ngela në provime, fle si një foshnjë natën.”

“Po si?”

“Zgjohem çdo dy orë dhe qaj!!!”

Ata që dinë, bëjnë… Ata që nuk dinë, japin mësim… Ata që nuk dinë të japin mësim, drejtojnë… Ata që nuk dinë të drejtojnë, koordinojnë… Ata që nuk dinë të koordinojnë, mbikëqyrin… Ata që nuk dinë, që nuk japin mësim, që nuk drejtojnë, që nuk koordinojnë, që nuk mbikëqyrin… ata janë ministrat!

Përpara se të bjerë zilja, mësuesi ua cakton nxënësve detyrën e shtëpisë me temën: “Çfarë shoh unë jashtë dritares?”

Të nesërmen, Toni i jep një fletë të bardhë letre dhe mësuesi e pyet:

“Pse nuk ke shkruar asgjë?”

“Sepse perdet e dritares ishin të ulura!”

Një lepur vrapon i lumtur nëpër një livadh sepse po mbaron tezën e tij të diplomës. Në një moment, ai has një ujk kërcënues që dëshiron ta hajë.

Duke dashur të diplomohet para se të vdesë, lepuri përpiqet ta ftojë ujkun në strofullën e tij, duke i thënë:

“Eja në strofullën time dhe lexo tezën që po shkruaj. Nëse nuk je dakord, do të më hash mua!”

“Cili është titulli i tezës tënde?” përgjigjet ujku me kuriozitet.

“Superioriteti i lepujve mbi ujqërit dhe dhelprat.”

Ujku, duke dëgjuar titullin, vendos ta pranojë. Ai hyn në strofullën e lepurit dhe nuk del më.

Të nesërmen, ndërsa lepuri po përgatitet për diplomim, një dhelpër kalon pranë strofullës së tij me qëllim ta hajë atë, dhe përsëri, lepuri i ofrohet t’ia lexojë tezën e tij dhelprës. Dhelpra hyn në strofull dhe nuk del më.

Ditën e diplomimit, lepuri del nga strofulla e tij i veshur i gjithi dhe takon një mik, i cili e pyet për titullin e tezës së tij. Lepuri përgjigjet me krenari:

“Superioriteti i lepujve mbi ujqërit dhe dhelprat.”

“Epo, sipas mendimit tim, kjo është një tezë e pamundur!”

“Më ndiq në strofullën time dhe do t’i hash fjalët e tua!”

Shoku ndjek lepurin në strofull dhe e gjen veten përpara një grumbulli të vogël me kocka dhelpre, një grumbulli të vogël me kocka ujku dhe, në fund të studios, pranë kompjuterit me kopje të ndryshme të tezës në dorë, një luan të madh.

MORALI: Titulli i tezës nuk ka rëndësi; ajo që ka rëndësi është kush është mentori yt!

Një student ngel përsëri në provim dhe një mik përpiqet ta kuptojë problemin e tij.

“A studion ndonjëherë pas darkës, për shembull?” pyet shoku i klasës.

“Varet…”

“Nga çfarë varet?”

“Unë kam një sistem: përdor një monedhë dhe kur del me lek, shkoj në bar me miqtë e mi. Nëse del me shqiponjë, rri me të dashurën time. Dhe nëse monedha qëndron drejt, studioj!!!”