VOAL

VOAL

Emra të njohur të futbollit dhe këngës në mbështetje të shoqatës bamirëse ”Jetimat e Ballkanit” – Nga ARIF EJUPI

June 1, 2022

Komentet

Pa udhëheqje dhe program, protestat nuk e tronditin pushtetin e Edi Ramës- Nga Arif Ejupi

 

Po hyjmë në muajin e tretë të protestave kundër qeverisë së Edi Ramës. Këto protesta nuk lindën rastësisht dhe as brenda natës. Ato janë produkt i një pakënaqësie të akumuluar prej vitesh, e cila buron nga vështirësitë ekonomike, emigrimi masiv, perceptimi i përhapur për korrupsionin, rritja e kostos së jetesës dhe debatet e vazhdueshme rreth mënyrës së administrimit të pasurive publike.

Çështje si Aeroporti i Vlorës, zhvillimet në Zvërnec dhe projekte të tjera të mëdha kanë ushqyer më tej mosbesimin e një pjese të qytetarëve ndaj qeverisë së Edi Ramës.

Protestat janë shtrirë në disa qytete të Shqipërisë dhe janë mbështetur edhe nga pjesëtarë të diasporës në Perëndim. Ato tregojnë se pakënaqësia ekziston dhe se një numër qytetarësh kërkojnë më shumë transparencë, llogaridhënie dhe ndryshim në mënyrën e qeverisjes.

Megjithatë, deri tani, këto protesta nuk kanë arritur të krijojnë presionin e nevojshëm politik për të ndryshuar balancat e pushtetit.

Arsyeja kryesore është mungesa e organizimit dhe e një drejtimi të qartë. Historia politike ka dëshmuar se protestat spontane mund të tërheqin vëmendjen, por rrallëherë arrijnë rezultate të qëndrueshme pa një program politik, pa objektiva të përcaktuara dhe pa përfaqësues që marrin përgjegjësi për drejtimin e tyre.

As opozita nuk ka arritur të shndërrohet në një qendër gravitacioni për këtë pakënaqësi.

Ajo duket më shumë si vëzhguese sesa si organizatore, duke krijuar përshtypjen se pret të përfitojë nga dobësimi i qeverisë pa marrë përsipër barrën e udhëheqjes së protestave.

Kjo ka krijuar një boshllëk që protestuesit nuk kanë mundur ta plotësojnë.

Shqipëria ka nevojë për stabilitet politik, por stabiliteti nuk mund të mbështetet vetëm mbi forcën e pushtetit. Ai ndërtohet mbi besimin e qytetarëve tek institucionet, mbi drejtësinë e barabartë për të gjithë, mbi luftën kundër korrupsionit dhe mbi një ekonomi që u jep njerëzve shpresë për të ardhmen. Kur këto elemente dobësohen, pakënaqësia shndërrohet në protestë.

Po aq e rëndësishme është që çdo protestë të zhvillohet në mënyrë paqësore dhe demokratike. Çdo përshkallëzim i situatës do të dëmtonte, para së gjithash, vetë qytetarët dhe interesat e Shqipërisë. Në një rajon ku sfidat gjeopolitike mbeten të ndjeshme, stabiliteti institucional është një vlerë që duhet ruajtur.

Nëse protestat synojnë të sjellin ndryshim të vërtetë, ato duhet të ofrojnë jo vetëm kundërshtim ndaj qeverisë, por edhe një vizion për të ardhmen. Qytetarët nuk kërkojnë vetëm të dëgjojnë se çfarë nuk shkon; ata duan të dinë edhe se si mund të përmirësohet gjendja.

Për sa kohë që protestat mbeten të fragmentuara, pa drejtim dhe pa një alternativë politike të besueshme, ato do të shërbejnë si shprehje e pakënaqësisë qytetare, por jo si një forcë e aftë për të ndryshuar realisht rrjedhën e zhvillimeve politike në vend.

 

Gjenevë — Tempull i Paqes dhe Humanizmit- Nga ARIF EJUPI

 

 

Gjenevë, vend i humanizmit,
mbrojtëse e të drejtave të njeriut,
strehë e të pastrehëve,
sofër e të uriturve,
shëruese e plagëve të atyre
që lindën të pafat
dhe të cilëve lirinë e tokën
ua rrëmbyen agresorët lakmitarë —
në ndihmë u dole
në orën më të ligë.

Me ta ndave gjithçka që pate.

Gjenevë,
në shtratin tënd
lindi drejtësia
dhe bamirësia.

Zoti t’i fali
bukuritë përrallore:
Lemanin
dhe fushat pjellore.

Me orët e ustave të tu,
planeti mat kohën.

Në pallatet e tua
mbahen kuvendet,
u bëhet thirrje të pashpirtëve
dhe gjakësorëve
të ndalin dhunën
e masakrat
ndaj të pafuqishmëve,
që nuk kërkojnë gjë tjetër,
veçse të jetojnë të lirë
në tokën e tyre.

Me ujin e kristaltë
të lumenjve Ron e Arv,
çdo ditë
shuan etjen e gjallesave
dhe, qetësisht, ujit livadhe e kopshte
që mahnitin
me bukurinë e tyre.

Gjenevë,
me ujëvarën që, pa pushuar, nga agimi në mbrëmje
fërfëllon ujin lart në qiell,
dhe parqet magjike që kundërmojnë erë
të këndshme trëndafilash dhe tulipanësh,
ishe dhe do të mbetesh
simbol i paqes
dhe solidaritetit.

ARIF EJUPI
Gjenevë, 20 gusht 1998

NË KUJTIM TË SHPIRTIT TËND TË BARDHË- Nga ARIF EJUPI

 

Në nadje, nga ura e Lemanit, hodha mbi ujë tri-katër bozhure e tulipanë, në kujtim të shpirtit tënd të bardhë e të pamëkate.

E nga ballkoni i shtëpisë mbi katërqindvjeçare, nëpërmjet pëllumbave, nisa një letër me kërkimfalje që s’munda të jem në përvjetorin tënd të gjashtë të kalimit në amshim.

Hijet tinëzare e grabitqare të një nate, mbështjellë në pëlhurë të zezë, që ta ndërprenë hapin pa e përfunduar mirë pranverën e njëzeteshtatë, i mallkova me tërë fuqinë e shpirtit.

Të ndoqi fat i njëjtë me nënën, që edhe ajo iku në të njëjtën moshë e në të njëjtën stinë.

Prehu i qetë në gjirin e saj, mallin për të cilën e mbaje në heshtje, sikur ta dije se së shpejti do të jesh tek ajo.

Arif Ejupi
Gjenevë, 12 gusht 2026

Arkivi i Voal.ch- 2011: SHAQIRI, SPORTISTI MË I MIRË I VITIT NË ZVICËR

E Mërkurë, 08.10.2011, 11:15am (GMT+1)

Mesfushori kosovar, Xherdan Shaqiri, ka arritur edhe një sukses të madh në karrierë. Shaqiri 19-vjeçar është zgjedhur lojtari më i mirë i vitit në Zvicër. Ceremonia e shpalljes së më të mirëve të vitit, e njohur ndryshe si nata e 14-të e futbollit zviceran, është mbajtur të hënën mbrëma në stadiumin “Stade de Suisse” në Bernë. Anëtari i Baselit, Shaqiri, vitin e kaluar u shpall lojtari më i mirë i ri i Zvicrës, ndërsa nga ajo kohë ka përparuar edhe më shumë. Ai fitoi në konkurrencë me Gokhan Inlerin dhe Diego Benaglion. Shaqiri është futbollisti i parë shqiptar që shpallet më i miri i vitit në një vend evropian.

“Jam shumë i gëzuar që u shpalla më i miri. Jam ende i ri, 19 vjeç, dhe ky çmim do të thotë shumë për karrierën time. Por, ky nuk do të jetë çmimi i fundit për mua. Unë po punoj shumë që të përparoj edhe më shumë si futbollist. Dua të fitoj shumë tituj e shumë trofe”, ka thënë Shaqiri të martën për gazetën. Futbollisti i lindur në Gjilan thotë se e ka merituar të shpallet më i miri.

“E kam ditur që jam njëri prej tre të nominuarve për çmimin e lojtarit më të mirë. Por që do të fitoja nuk e kam ditur, ani pse gjasat që të shpallesha më i miri i kam pasur reale. Mendoj se jam shpallur më i miri me meritë. Kam pasur një stinor shumë të mirë”, ka shtuar Shaqiri.

Zgjedhja e më të mirëve është bërë përmes votave në sajtin zyrtar të Federatës së Futbollit të Zvicrës. Nominimin e më të mirëve e ka bërë një komision prej 80 anëtarëve, që përbëhej nga 40 gazetarë, 20 trajnerë dhe 20 ish-futbollistë të përfaqësueses së Zvicrës.

Vizitë e suksesshme Qëndresës heroike të Llapit për Lirinë dhe Pavarësinë e Kosovës Shkruan Hamzë Morina

Shoqata Humanitare Kulturore “Sali Çeku” në Zvicër nga homazhet tradicionale për të përkujtuar qëndresen heroike për lirinë dhe pavarësinë e Kosovês në vendlindjen e Heroit Sali Çeku në Deçan, sivjet ka nderuar luftën heroike të shqiptarëve në treven e Llapit.

Nën drejtimin e Ekrem Shehollit, nënkryetar i Shoqatës ” Sali Çeku” në Zvicer dhe me ndihmën e Këshillit organizativ në Podujevë, sivjet bënë vizita te shumica e veprimtarëve dhe luftëtarëve për liri e pavarësi në këtë komunë, për të përkujtuar dhe nderuar sakrificën deri në flijim të përsonaliteteve më emblematike që kontribuan dhe dhanë jetën për lirinë e Kosovës.

Të udhëhequr nga kryetari i Shoqatës në Zvicer Saim Tahiraj bashkë me djemtë nga Deçani e Peja, Dinë Gashin, Muhamet Krasniqin, Rasim Gashin, Halil Shabanajn, e Shaban Morinën, ju bashkuan djemve të Llapit: Ekrem Shehollit, Agron Pajazitit, Ethem Ajetit, Fahrudin Muratit, Islam Visokës, Osman Shehollit, Hamdi Jahës, Zejnë Zejnullahut e Mehmet Breznices dhe tërë ditën me një Program të ngjeshur vizituan vendet e Qëndreses heroike në treven e Llapit.

Vizitën e nisën nga zyra e Kryetarit të Komunës së Podujevës, Shpëtim Bulliqit, pasi kishin ngrënë mëngjesin në resortin e njohur turistik të Llapit, ku u priten në fillim nga Këshilli organizativ me atdhetarët tjerë dhe familjarët e Ali Ajetit, Hakif Zejnullahut e Zahir Pajazitit, të cilët na shoqëruan tërë ditën edhe përkundër një vape të madhe.

Ethem Ajeti edhepse ishte afër të 80 tave, pati vullnetin të qëndrojē me ne deri në darkën lamtumirëse në Orllanin e Zahir Pajazitit në brigjet e Liqenit të Batllavës.

Bashkë me kryetarin e Komunës bënë vizitë në qytetin e Podujevës ku nderuam dy figurat emblematike Dr. Ibrahim Rugovë e Adem Demaqin, pranë shtatoreve që zbukuronin sheshin e qytetit, të mbushur njerëz në këto ditë të pushimeve verore.

Pastaj ndaluan në qytet pranë permendorës së Zahir Pajazitit dhe bashkëluftëtarëve që ranë me te Edmond Hoxhes, Akif Zejnullahut Zahir Pajazitit e Ilir Konushevcit dhe qëndrestarëve të tjerë të shenjëzuar në rrugët e Podujevës.

Derisa kryetari, pas shoqërimit në qytet ju kthy punës dhe veprimtarisë në komunë Shoqata vazhdoi në drejtim të treves së Llapit në pika tjera të shenjëzuara të qëndreses heroike llapjane.

Kryesia e Shoqatës ” Sali Çeku” vizitoi përmendoren e trimave Bahri e Fahri Fazli dhe të qëmdrestarëve të tjerë, për tu ndalur pranë lapidarëve të intelektualëve Enver Maloku e Xhemil Mustafa të vrarë pas lufra nga dora tradhëtare, fatkeqsisht të paidenrifikuar ende.

Një vizitë te të rënët në luftën heroike të organizuar mirë nga Zona operative e UÇK së në Llap, u mahnitën kur hynë në Muzeun e Z.O.LL. i rrallë në Kosovë dhe një dëshmi që Llapi Heroik din t i çmojë dhe nderojë vlerat sublime të luftës heroike. Ky Muze me artefaktet e shumta është një shembull që do të duhej të ndiqej edhe nga zonat tjera në Kosovë. Nga aty në vazhdim vizituan lapidarin e Afrim Zhitisë i njohur për qëndresen heroike në Llap.

Bashkë me Ethem Ajetin e Islam Visokën undaluan edhe vizituan edhe vendin e shenjëzuar ku ka vepruar Çeta e lavdishme e Llapit dhe ka bërë qëndresen e saj heroike për të vazhduar viziten në vendlindjen e Hakif Zejnullahut e për ta përfunduar te Kulla e Zahir Pajazitit në Orllan.

Një ditë e lodhshme përmes vapës por e lavdishme, u njohën për së afërmi me Historinë e lavdishme të Llapit dhe gjografinë e qëndresës.

Ajo që që la mbresa nga kjo vizitë ishte:

– Qëndresa heroike e Llapit

– Fryma përbashkuese e këtyre qëndrestarëve,

– Mikpritja llapjane e njohur për trimëri, burrëri e heroizëm.

Shoqata ” Sali Çeku ” falenderoi për pritjen vëllazërore të llapjanëve dhe për familjarët e Heronjëve e dëshmoreve dhuroi librin ” Sali Çeku – veprimtaria politike dhe ushtarake” të akademikut Frashër Demaj dhe disa Mirënjohje me figurën e Sali Çekut.

Saim Tahiraj duke i falenderuar për pritjen e ngrohtë, i ftoi Llapjanët që të jenë pjesë e këtyre vizitave në Deçan në vitet në vijim.

 

Ushtar besnik i Atdheut- Nga ARIF EJUPI

 

(Kushtuar Zejnullah Zejnullahut – Zenës, pjesëtar i celulës së parë të UÇK-së, në Zonën Operative të Llapit, me rastin e 76-vjetorit të lindjes)

I ekuilibruar në hapa,
i matur në mendim,
i palodhur në punë.

I etshëm për dije e edukim,
si toka e zhuritur për shiun.
I vendosur dhe i besës,
me rrënjë të thella në vatrën e vet.

Fisnik si Nazim Gafurri,
që Kosovën ta shihte
në dritë,
shiti tokë e bagëti,
sepse e dinte
se liria kërkon
gjak dhe çmim.

Braktisi lukset e Zvicrës,
zgjodhi ai baltën e vendit të vet
dhe radhët e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës —
aty ku Atdheu mbrohej
me guxim e zemër.

As dikur,
as sot,
nuk ishte lakmitar.
Nuk kërkoi grada,
as lavdi.

Përherë i gatshëm
që, përveç pasurisë,
Kosovës dhe Shqipërisë
edhe jetën t’ua falë.

I paepur dhe me parime,
lis që nuk e përkuli asnjë furtunë,
vlerë e rrallë e UÇK-së.

Arif Ejupi
Gjenevë, 26 korrik 2026

ATY KU MUNGON VEPRIMI I DREJTËSISË VEPRON PADREJTËSIA Nga Abas Fejzullahi

Shqiptarët banor vendor *autokton* në hapësirat e trojeve të tyre në Gadishillin Ilirik e më gjërë si pasoj e rrjedhave dhe ngjarjeve të zhvilluara historike në kohë dhe hapësirë nga pushtues të ndryshëm, tue fillu nga perandoria Romake, Bizantine, Sllave dhe Perandoria Osmane, janë bërë shumë padrejtësi dhe ndryshime në shumë drejtime si: në gjuhë, kulturë dhe traditë kombëtare…

Si shembull nga shumë shembuj për dëshmi, me këtë rast po e marrim vetem emërtimin e hapësirës gjeografike të Gadishulli Ilirik në të shkuaren e që tani quhet Ballkan.

Ky ndryshim dhe ndryshime tjera në të gjtha drejtimet, janë si pasoj e pushtimeve nga pushtuesit e huaj të sipër përmendur, por në të shumten e rasteve, me gabimet e fajetë edhe të vet shqiptarëve të cilët në të shumten e rasteve kur atdheu ka qenë në rrezik, përgjegjësit, udhëheqësit apo paria e tyre kanë qenë të ndarë e të përçarë e shpeshëherë kanë luftue mes veti në forma e mënyra të ndryshme, tue ua lehtësue veprimet pushtuesëve dhe tue lënë pasoja e dëme për popull e atdhe si në të shkuaren edhe të tashmen e që po dëshmohet me rrjedhatë dhe ngjarjetë nga përditëshmëra në hapësiratë gjeografike ku shqiptarët janë të lirë *apo pushtuar nga vetvetja* me keq qeverisje në shumë drejtime.

Të dhënatë në vijim dëshmojnë se:

Të gjitha luftimet në Ballkan që nga viti 1830 i ka shkaktuar Serbia për pushtime territoriale dhe është shkaktarja e LPB*Luftës së parë Botërore* dhe të gjitha luftërave tjera që nga viti 1913-1940. Serbia me pushtimet që ka ba në trojet historikisht etnike shqiptare, ka ba vrasje, grabitje, dhunime, largimin me dhunë të familjeve shqiptare nga shtëpit dhe vendlindja e tyre, tue përdorur e lloje të ndryshme të keqtrajtimeve, burgosjeve, varrjev, ngulja nëpër hunjë për së gjalli, gjymtime trupore nga më të ndryshmet deri tek rjepja dhe kastrimet, hudhja në zjarr e foshnjeve për së gjalli apo nxjerrja e foshnjeve nga barku i nanës dhe hudhja e foshnjeve të posalinduar në zjarr para syve të nënës gjymtime *masakrime* nga më të ndryshme pa dallim moshe dhe gjinie, shfarosje në masë siç dëshmojnë edhe shumë shembuj e të dhëna tjera nga autori Leo Freundlich dëshmitar i ngjarjeve që i ka paraqitur në librin e tij:”GOLGOTA SHQIPTARE” ku mes tjerash shkruan vetëm në vitin 1913: ”…mijëra e mijëra burra, gra, pleq e fëmijë të vrarë e të torturuar deri në vdekje, fshatra të djegur e të plaçkitur, gra e vajza të përdhunuara, një vend i rrënuar, i plaçkitur i larë në gjak dhe i përdhosur… dhe Evropa hesht!”

  • Kështu që nga peiudh e vitit 1913 e deri tek fillimi i LDB-rë”Luftës së dytë botërore” Serbia vrau, djegu, gjymtoi* masakroi* e shkretnoi më shumë se gjysmë milioni *500000* shqiptarë.

Pra Serbët janë ata që s’pari e përdoren dhe jetësuan shfarosjen – HOLOKAUSTIN ndaj shqiptqrëve, pastaj këtë veprim të shëmtuar pushteti Gjerman gjatë LDB-re e jetësoi ndaj hebrejve që njihet me emërtimin HOLLOKAUST, dhe lindin dyshime mos gjermanët e moren nga Serbët programin e shfarosjeve në masë ndaj një populli me përkatësi tjetër…

Pikërisht ishin shqiptarët ata të cilët kudo në trojet e tyre etnike, nënë pushtimin Italjan e Gjerman me vetdije, guxim dhe përgjegjësi njerëzore, vetanake, familjare dhe kombëtare, strehuan dhe mbrojten hebrejët nga vdekja e sigurtë që i përcillte kudo e kahdo Gestapoja Gjermane, si kugjindeshin, ku banonin apo strehoheshin.

Shqiptarët i pranuen dhe strehuan hebrejët në familjet e tyre u kujdesen dhe i mbrojten sikur të ishin anëtarë të familjes së tyre. Asnjë se dorzaun sipas kërkesave të regjimit të asaj kohe, i regjistruan me dokumente si anëtarë të familjeve të tyre tue ua ndërruar edhe emratë përkundër të gjitha rreziqeve por me sukse i shpëtuan prej rrezikut me rrezikimin e jetës së tyre dhe anëtarëve të familjes, i ndihmuan me dokumentacione të përcillen në vende ku ata donin të shkonin për sigurin e tyre, sepse vet shqiptaret ishin ata që e kishin provue Hollokaustin nga Serbia në veçanti që nga viti 1913-1940,dhe askush si kishte ndihmuar e strehuar.

Serbia këto veprime i bëri edhe gjatë LDB-re që nihej si LNÇ-re që nga viti 1941-1945 siç është e njohur Masakra e Tivarit ,Lufta e Shaban Polluzhës në Drenicë dhe luftimet tjera ndaj Ballit Kombëtar, për fatin e keq të shqiptarëve këtu fajtor janë edhe udhëheqësia e Shqipërisë me brigadat e tyre partizane u ndihmonin çetnikëve serb me yllin në ball të partizanëve e kokarden çetnike të fshehur në shpirtë dhe i quanin vëllezërit Jugosllav e atdhetarët e Ballit kombëtar i quanin Ballista, renegat e tradhtar të Bashkim Vëllazërimit dhe internacionalizmit Proletar e çfarë jo tjetër…

Serbia vazhdoi jetësimin e planeve dhe programeve për largimin e shqiptarëve nga trojet e tyre etnike të njejtat plane dhe programe edhe pas LDB-re që nga viti 1945 deri në vitin 1999 përmes marrëveshjeve që nga Naçertania e viti 1844 me Elaboratin e Vaso Çubriloviqit të viti 1937 për “Dëbimin e shqiptarëve nga tjojet e vendbanimet e tyre, Elaboratin e Ivo Andriqit shkrimtar me çmimin Nobel për Letërsi me Elaboratin e tij të vitit 1945 po ashtu për dëbimin e shqiptarëve dhe jetësimin e Marrëveshjes Jugosllavo-Turke për ti shpërngulur shqiptarët për në Turqi, tue shti në veprim të ashtuquajturin ”Aksioni i kërkimit të armëve” i viti 1956 ku shqiptarët keqtrajtoheshin dhe vriteshin se nga ata korkoheshin armë që s’i kishin.

Ky plan i udhëhequr nga Aleksandar Rankoviqi Minister i PM*punëve të Brendshme* dhe qëllimi i të cilit ishte që shqiptarët të detyrohen për të shkuar në Turqi si e vetmja mënyrë e shpëtimit dhe kështu arrijten që në Turqi të dërgohen me dhunë mbi 300000 shqiptarë e që propogandonin se me vullnet po shkojnë në Turqi si musliman etj.

Këto plane dhe programe Serbia i vazhdoi dhe i përshtati edhe pas vitit 1981 siç ishte Memorandumi i Akademisë Serbe të Shkencave dhe Arteve *SANU* Serpska Akademia Nauke i Umetnosti* e filloi për t’i jetësuar në pranveren e viti 1989 kur me dhunë pezulloi apo se pranoi më Autonomin e Kosovës dhe ua ndaloj të gjitha të drejtë shqiptarëve në Kosovë tue vazhdue spastrimin etnik deri në pranveren e viti 1999, kur ndërhyn SHBA-së që udhheqi me Forcat e NATO-së dhe bombardoi caqet ushtarake serbe në Kosovë, Serbi e Mal të Zi dhe detyroi largimin e tyre nga Kosova në qershorin e vitit 1999.

Serbia kishte përgatitur në hollosi jetësimin e spastrimit etnik të Kosovës nga shqiptarët dhe sjelljen e kolonëve serb për rikolonizimin e Kosovës tue larguar me dhunë shqiptarët nga shtëpitë dhe pronat e tyre përmes jetësimit të planit ushtarak i njohur me kodin”PATKOI”udhëhequr e komanduar nga Sllobodan Millosheviqi i njohur si kriminel dhe si kasapi i Ballkanit që i shkaktoi katër luftëra në ish territorin e Jugosllavisë që thirrej në emërin e saj se gjëja po e ruan e kujdeset për territorin dhe hapësiren e saj të bashkuar, por të mbikqyrur e kontrolluar nga vet Serbia.

E sulmoj për ta pushtuar e nënshtruar s’pari Republiken e Sllovenisë por brenda disa javeësh e humbi luften. E sulmoi Kroacin dhe humbi luften nga plani për çlirimin e Kroacis i quajtur .Olluja-Stuhia, sulmoi Bosnjen dhe Hercegovinen ku kreu shfarosjen në masë të boshnjakëve por këtu serbet fituan afër 50% të territorit edhe pse ishin diçka më shumë se 31% serb, dhe vazhdoi me dhunën dhe spastrimin në Kosovë në veçanti gjatë viteve 1998-1999 që u permend sipër.

EUROPA gjatë zhvillimit të këtyre ngjarjeve si zakonisht heshte ose kishte fjalime të përgjithësuara se kërkon paqe e marrëveshje e mirë kuptim, jepte ndonjë kritikë sa për politikbërje, ndërsa Serbia vazhdonte me jetësimin e planeve të saje sepse kishte aleatet e saj në Europë që e përkrahnin në mënyra diplomatike e tinzare herë herë edhe hapur siç e bëjnë edhe sot e kësaj dite edhe pse Serbia shkaktoi katër luftëra në hapësirat e ish Jugosllavisë të cilen vet Serbia e varrosi.

Një nga shumë dëshmit për krimet serbe dhe përkrahjen e disa përkrahësve është edhe dëshmia e datës 3,4 dhe 5 shkurtit e vitit 2000, ku në Mitrovicë gjatë këtyre tri ditëve u vranë mbi 10 civil shqiptarë dhe u dëbuan nga shtëpitë dhe banesat e tyre me dhunë mbi 30000 shqiptarë në pranin dhe mbikqyrjene Kforit Franqez dhe UNMIK-ut që ishin në bashkëpunim me çetnikët serb në Mitrovicë dhe me Serbinë ku e ndanë Mitovicen në Veri dhe Jug e si kufi ishte lumi Iber e që Serbia e kishte qëllimin aty të jetë kufiri tue përvetsue rreth 18% të territorit të Kosovës ku gjinden pasuritë më të mdhaja nëntokësore dhe mbi tokësore.

Këtë e ka dëshmua vet Gjenerali Francez i njësive të Kforit në Mitrovicë se Franca ka qenë e është aleate e Serbisë. Sipas marrëveshjes së tyre formuan 4 komuna në veri të cilat i ka kontrollua s’paku për 25 vjet Serbia me strukturat e saja paralele çetnike serbe të cilatë BE i lejonte dhe heshte si zakonisht dhe kërkonte që këto struktura kriminale të hynë dhe marrin pjesë në institucionet e Kosovës tue fillue nga Kuvendi, policia etj.

Përfaqësuesit e tyre që ende sot e kësaj dite paguhen nga taksapaguesit e Kosovës, punojnë për Serbi e kundër Kosovës dhe praktikisht se njohin pavarësinë e Kosovës. Haptas në Kuvend përfaqësuesit e tyre Republikën e Kosovës e quajn me emërtimin Kosovë e Metohi, mu ashtu siç e quan Serbia çetnike dhe askush nga BE si’jep kurfar vërejtje a të kërkoi përgjegjësi për këto veprime kriminale.

Serbet e këtyre 4 komunave në veri që nga viti 2000-2025, s’kanë paguar rrymen e ujin e shfrytëzuar e të gjitha këto janë paguar nga taksapaguesit e Kosovës, dhe vazhdimisht ankohen sepse kështu i këshillon Serbia, e cila shqiptarët e Kosovës Lindore i mbanë të pushtuar, ua shlyen adresat e vendbanimit dhe ushtron dhunë e diskriminim në të gjith drejtimet për t’i dëbuar nga trojet e tyre.

Prap BE heshtë dhe përkdhel e lëmon Serbinë e ndaj Kosovës vendos kushte e kushtëzime dhe në vazhdimsi kërkon jetësimin e *ZAJEDNICËS * që është kanceri i Republikës së Kosovës si Republika Serpska në Bosnje.

BE në vend që të kërkoi gjykimin e Serbisë për dëmet e shkaktuara Kosovës gjatë luftës,për vrasjet dhe shfarosjet e bëra për të gjitha dhunimet dhe shkatrrimet në faktorin njeri dhe ekonomik, fshehjen e krimeve të kryera dhe mospranimin e fajsisë dhe mosnjohjen e Kosovës si shtet të lirë e të pavarur, ku Serbia në vazhdimsi haptas e kërcënon Kosovën me ripushtim edhe me Kushtetutn e saj Kosovën e ka si pjesë të Serbisë dhe asnjëhere s’i ka vu kushte për ndryshimin e Kushtetutës dhe njohjen e pavarësisë së Kosovës e lere më për dëmshpërblimet e luftës dhe të pagjeturëve.

Po për të gjitha këto s’janë pa faj e pa mëkate të gjitha partitë politike shqiptare në Kosovë të cilat zyrtarisht që nga 2008 kanë bashkëqeverisur.

Në vend se të bashkëveprojnë në themelimin e institucioneve shtetërore, ku përparësi t’i jipet zhvillimit ekonomik, arsimit, shëndetsis dhe i drejtësisë, ku në çdo institucion ku punohet të ketë përgjegjësi ndaj punës që bëhet si për jetën më të mirë të qytetarëve dhe përgjegjësia e përkushtimi për shtetndërtimin e mirëfillët, ku Drejtësia do vepronte në mënyrë të drejtë e të barabartë për të gjithë qytetarët e Republikës së Kosovës pa kurrfarë dallimi por me të drejta të barabarta.

Fatkeqsisht ndodhi e kundërta. U zhvillua krimi i organizuar ekonomik dhe politikë, u rrënua arsimi cilësor, shëndetësia në mjerim e Drejtësia askund në veprim, në asnjë drejtim e kundër krimit dhe keqpërdorimit në të gjitha drejtimet hiq se hiq, prandaj aty ku s’vepron Drejtësia, jipet mundësia për zhvillimin e keqpërdorimeve të të gjitha llojeve dhe të gjitha të këqijatë e kanë deren hapur dhe secila zë vendin e vet prandaj jemi këtu ku jemi e si jemi.

Këtë hyrje sipër e bëra, për t’i thënë disa fjalë për ate se çfarë tha gjatë bashkëbisedimit në median serbe Kurir:Ministrja e Administratës Publike dhe Vetëqeverisjes Lokale në Qeverinë e Serbisë, Snezhana Paunoviq.

Nëse do të kisha qenë e lirë si Millosheviqi, do ta kisha pastruar etnikisht Kosovën në vitin 1998″,Kemi pritur 500 vjet të iknin Turqit tani duhet të presim edhe Kforin”,

Gjatë bashkëbisedimit të saj të gjatë, shpalosi tërë urrejtjen ndaj shqiptarëve, që dëshmon se qeveria Serbe e ka të njejtin mendim, plan dhe program, tue filluar nga Aleksandar Vuçiqi i sili në forma e mënyra të ndryshme diplomatike e ka përsëritur shumë here, por Snezhana e tha hapur ate se çfarë mendon e dëshiron për shqiptarët, ishte e drejtëpërdrejt dhe e sinqert e dha me kuptuar se të njejten dëshirë e ka qeveria Serbe me planet dhe programet e KOS, ASHAS, AU dhe kreu i Shtetit Serb gjithsesi.

Snezhana Paunoviq, sipas të dhënave nëse qëndrojn si të vërteta, qenka lindur në Pejë. Por Serbët din me sjellur e pshtjellur për t’i humbur gjurmët e krimit, brenda ditës ndërrojnë fjalët e thëna mendimet e qëndrimet sepse mashtrimi e rrena për ta është pasuri me vëlerë nacionale, ajo u ka ndihmua e shpëtuar shumë herë gjatë historisë për veprimet kriminale të tyre si në të shkuaren po edhe tani, siç e ka thënë e dëshmuer vete edhe ish kryetari i Serbisë, Shkrimtari dhe Akademiku Dobrica Qosiqi.

Shefi saj, apo mentori Aleksandar Vuçiqi, në një emision në TV Në vitin 2013, atëherë zëvendëskryeministër i parë i Serbisë, deklaroi publikisht se nuk kishte prova që sulmin në “Panda” e kishin kryer shqiptarët. Ai kishte paralajmëruar gjithashtu se publiku serb do të “befasohej” nga e vërteta rreth këtij rasti, ku gjashtë *6* të rinjëve serbë u vranö ndërsa 15 persona të tjerë mbetën të plagosur.në lokalin e njohur me emërin PANDA në Pejë, pra kötö akt e kanë kryer vet serbët e jo shqiptarët dhe do të hetohen e zbulohen e kjo s’ka ndodhur qe 27 vite, po s’ka për të ndodhur asnjëherë pa ndonjë detyrim e kushtëzim… spse vet janë ideatorët e këtij plamifikimi dhe jetësimi kriminal.

Foto dëshmi

Por qe afër 28 vite as nuk u hetuan e as nuk u zbuluan dy vrasësit e panjohur deri më tani sepse vet institucionet e asj kohe i kan përgatitur për ta kryer krimin e organizuar ndaj sojit të vet, ku edhe vet Aleksandar Vuçiqi ka pasur pozitë me rëndësi shtetërore aso kohe dhe tani e sa vite është në krye të shtetit serb që e kan bërë këtë skenar për tëua hedhur fajin shqiptarëve për të pasur arsyen e paarsyeshme, për kryerjen e krimeve ndaj popullsisë shqiptare civile të pambrojtur siç edhe kanë vepruar menjëherë pas kryerjes së këtij aksioni të vet planifikuar dhe jetësuar më datën 14. 12.1998 ku mbeten të vrarë gjashtë të rinjë serbë: Ivan Radeviq (25), Ivan Obradoviq (14), Vukota Gvozdenoviq (16), Dragan Trifoviq (17), Svetislav Ristiq (18) dhe Zoran Stanojeviq (17). në lokalin e vogël PANDA në Pejë.

Me që Snezhana Paunoviq e lindur në Pejë që nga viti 1992 është anëtare e Partisë Socialiste të Serbisë e njohur si partia e kryekriminelit Sllobodan Millosheviqit, i parashtrohet kjo pyetje tue u bazuar në qëndrimet edhe thëniet e saja se Millosheviqi se paska bërë pastrimin etnik të Kosovës , por ajo do ta bënte po të ishte në vendin dhe ta kishte fuqin e tij…

  • Cila ka qenë detyra e saj në rastin PANDA ?

  • Cilët kanë qenë personat e armatosur serbë që kryen krimin ndaj vet serbëve për t’ua lënë fajin shqiptarëve?

  • Sa familje shqiptare u dëbuan nga shtëpit e tyre, sa civil u vranë, u keqtrajtuan e u dhunuan sipas këtij plani të shtetit Serb që ti ende mban pozit si ministre dhe kërkon spastrimin etnik në Kosovë?

Kjo po dëshmon se edhe në të shkuarën në kohën e perandorisë Turke Ju serbët si dinak e shprtzi që jeni, keni vepruar për t’i dëbuar shqiptarët nga trojet e tyre etnike me dredhi dhe poshtërsi që vetem Ju dini ti bëni dhe i keni në gjen.

Por ti je treguar shumë e sinqert për ate që ke thënë dhe ate që dëshiron ta bëjsh ndaj shqiptarëve, kjo vërtet duhet vlerësuar pozitivisht. Sepse shefi juaj Aleksandar Vuçiqi si edhe Ivica Dçiqi e iça e viça të tjerë të njejtën gjë e mendojn, planifikojnë dhe përpjeken ta jetësojnë, por se thon haptas, presin kur krijohen kushtet dhe rrethanat për veprim siç ka bër udhëheqësi i tyre shpirtëror Sllobodan Millosheviqi.

Për të vërtetuar thëniet dhe vlerësimet e Akademik Dobrica Qosiqit për Sebët në vijim dy ngjarje si dëshmi:


Gjatë sundimit të Perandoris Osmane, serbët kanë pasur shumë përparësi në lejimin e shkollimit përmes KOS dhe aty kanë marrur e marrin edhe tani mësime për kurthe, ndërskamca, dredhi planifikime dhe mashtrime nga më të ndryshmet, ku serbët kryejn krime e paraqiten si viktima dhe vazhdimisht ankohn se viktima është fajtore dhe se ajo ka kryer krimin ndaj serbëve e jo serbët ndaj viktimes. Ende sot e kësaj dite kështu veprohet dhe në të shumten e rasteve kanë sukses para të huajve dhe diplomacisë botërore.

  • Në vijim dy dëshmi me rëndësi:

1. Gjatë muajt Ramazan në Prizren natën e katraxhexhave disa ditë para Bajramit, serbët në xhanin e Prizrenit, natën e hudhin kryet e derrit të prem në xhami. Shkojnë e lajmërojnë në organet e shtetit Turk në Prizren se gjëja këtë veprim të shëmtuar e kanë bërë shqiptarët e krishter të besimit katolik. Të njejtin veprim e kanë bërë edhe në xhamin në katunin Smolicë afër Gjakovës, krejt këto sipas këshillave dhe udhëzimeve makabre të KOS.

Të nesërmen pushteti Turkë me zapti e ushtri të asaj kohe me dhunë nxjerr nga shtëpit e tyre të banimit familjet shqiptare të krishtera e të besimit katolik në Prizren e rrethinë dhe i grumbullojn afër kazermes ushtarake në Bazhdarhane, për ti dëbuar për në Jemen në Azi.

Një plakë serbe e shtyrë në moshë me mbiemrin Arsiq me aq sa kanë rrëfyer të vjetrit në Prizren për kët ngjarje të vërtetë, i pyet zaptin turke se përse i keni grumbulluar këta njerëz dhe ku po i dërgoni. Ata i shpjegojn se e kanë hudhur kryet e derrit në xhami natën katraxhexhave në prag të Festës së Bajramit dhe tani po i dërgojn në Azi për Jemen.

Plaka e ndërgjegjëshme dhe e përgjegjëshme u thot a mundem me bisedua unë me oficerin kryesor kam për ti treguar diçka me rëndësi. Pasi e pyesin oficerin pergjegjës ai pranon të ndëgjoi plaken se çfarë ka për ti thënë: Kur plaka e pyet oficerin pse i keni tubuar këto familje shqiptare këtu dhe ku po i dërgoni. Oficeri i sqaron arsyen që tani më u paraqit e shkruar sipër.

Plaka i thot oficerit: ktheni familjet nëpër shtëpit e tyre se këtë veprim se kanë bërë shqiptarët e besimit katolik, por e ka bërë filan serbi me emër e mbiemër që plaka e ka ditur dhe njohur serbin që e ka kryer këtë veprim.Pasi që kjo u vërtetuar nga organet e pushtetit Turk, se veprimin e ka kryer serbi, oficeri jep urdhër për lirimin dhe kthimin e familjeve shqiptare të krishtera të besimit katolik të lirohen dhe kthehen nëpër shtëpitë e tyre.

Rast tjetër, Ju vdes një fëmij i vogël foshnje. Serbët nuk e varrosin por e shtinë në furrë dhe e pjekun, e marrin ashtu të pjekur e mbështjellin ata që janë caktuar për ta dërguar fëmiun e pjekur në Stamboll tek Sulltani, tue u shtirur e paraqitur të lënduar e trishtuar ashtu siç i kishin marrur këshillat e udhëzimet nga përgjegjësit e mësuesit e KOS dhe siç e kanë në gjenë rrenen dhe mashtrimin serbët e krijojn rrëfimin trishtues se shqiptarët ua kanë mbytur fëmiun dhe pjekur në furrë vetem pse janë serb të krishter.

Edhe gjatë viteve 1990 politkanët e organizatës famkeqe në Fushë Kosovë “BOZHUR” që njëri nga më të zëshmit ishte Momqillo Trajkoviq , shpfnin se shqiptarët po bëjnë shtypje, *presion apo siç thonin çdo të dyten fjalë ata *pritisak* ndaj serbëve për t’u shpërngulur nga Kosova e i rëndonin shqiptarët për dhunime që si bënin, shpifnin se si shqiptarët donin ta digjnin një fëmij serb pranë një pompe benzini me benzin, që i praqitnin fotot e fëmiut por askund flakë e zjarrë, i rëndonin shqiptarët për rastin e Gjorgje Martinoviqit i cili vetë shishen e birres e ka futur në anus-prapanicë e cila ju ka thy e është lënduar, por në spital është dëshmuar se këtë e ka ka bërë vet Gjorgje Martinoviqi, e për ti rënduar e burgosur të rinjët shqiptarë për këtë inseknim që vetem serbët i bëjnë e aq më shëmtuar është shkruar libër me mbi 400 faqe për këtë rast në formë romani tue i rëndua e fyer shqiptarët e dënuar pa pasur as faj e as hile siç thuhet në këto veprime të shëmtuara e trilluara serbe vetem e vetm para opinioni të hauj t’i paraqesin shqiptarët dhunues e ndërsa veten si të dhunuar,dëmtuar e si viktimë . U përmenden vetem disa raste nga shumë të tilla.

Dhe si përfundim nga serbët si në të shkarën si tani dhe në të ardhmen në vazhdimsi priten këso veprime ndaj shqiptarëve dhe po sa të ndryshojnë rrethanat politike në dobi të tyre ata planet dhe programet i kanë të gatshme për spastrimin etnik të Kosovës nga shqiptaret siç kanë vepruar qysh se kanë ardhur në Gaishullin Ilirik- Ballkan e deri në ditët e sotme.

Po falë miqëve tanë ndërkombëtarë e në veçanti SHBA-së dhe hebrejëve që se kanë harruar ndihmën e shqiptarëve që i kanë strehuar e ndihmuar gjatë Hollokaustit ata ndihmuan me përkushtim e përgjegjësi në çlirimin e Kosovës në mënyren e tyre të ndershme dhe të përgjegjshme, me ndërhyrjen e bombardimeve të NATO-së dhe luftimeve të UCK-së, ku tani Kosova është e lirë e pavarur në kuptimin teorik, por e pushtuar nga vet shqiptarët s’paku që nga viti 2008 zyrtarisht deri në vitin 2020 ku në forma dhe mënyra të ndryshme kanë ardhur në pozita e pushtet pushta e pushtshtetarë përmes keqpërdorimit të Demokracisë, votimeve dhe votës së qytetarëve e kanë zënë vend në Kuvend e kanë marrë titullin kurvendar në Kuvendin e Kosovës.

Ashtu siç knë marrur votat me dredhi e pandershmëri që është folur e shkruar po ashtu kanë zënë vende dhe pozita e marrur pushtet sipas parimit ti mua e unë ty dhe kështu sjellen e pshtjellen pothuaj se të njejtit dhe spranojn me ndryshue Ligjin zgjedhor se mbesin pa vota shumica e tyre.

Është për keqardhje që Kuvendin e Kosovës si organin më i lartë institucional të vendit, shumica e kurvendarëve me veprimet e tyre të shëmtuara e kanë shëndërruar në institucion më të neveritshmin, ku me fjalimet dhe bashkëbisedimet e tyre të ndërsjellta për pozita dhe pushtet për interese e përfitime materiale sipas përkatësive partiake, kanë dhënë deri më tani shembullin më të shëmtuar të nivelit kulturor e arsimor, me fyerje, shpifje, sharje, kërcënime dhe deri te grushtimet e ndërsjellta, përjashto pakicen, që heshtë e se pyetet për asgjë askush dhe s’ka çfarë të bëjë edhe po deshti të bëjë s’ka as votë e as fuqi.

Një pasqyrë apo shembull i njejt në mos edhe më keq është edhe në Shqipëri po edhe në Maqedoni tek ajo pjesë e shqiptarëve për rolin dhe detyratë e tyre në Kuvend që gjëja përfaqësojnë interesat e votuesëve të tyre se për popull as që bëhet fjalë edhe pse kudo në të gjitha Kuvendet ku flasin kurvendarët shqiptarë, fjalën popull e përdorin aq shpesh por për interesat e veta se interesat e popullit kanë vajtur siç thuhet për lesh..

Visari i Kosovës- Nga ARIF EJUPI

 

(Këto vargje i kushtohen dëshmorit Visar Sabit Thaqi, i cili, duke braktisur jetën e sigurt në Zvicër, u rreshtua vullnetarisht në formacionet e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës për çlirimin e atdheut. Rënia e tij heroike më 18 korrik 1998, në kufirin shqiptaro-shqiptar, përfaqëson një akt sublim të sakrificës kombëtare dhe të idealit për liri.)

 

Me atdhedashuri dhe humanizëm
u brumos nga babai i tij,
Sabit Thaqi,
mësues i popullit.

Ishte i shëndetshëm e ambicioz,
trupgjatë
e me shpatulla luani,
i kthjellët
e me shikim skifteri.

Vetulla e qepalla
i kishte
porsi krah dallëndysheje.

Kur ia thoshte këngës
me zërin e ëmbël
dhe melodik,
i kënaqte
jo vetëm njerëzit,
por edhe zogjtë e malit.

U këndonte trimave
dhe fushave të Llapit,
Pollogut
dhe Myzeqesë.

Me ison e tij të këndshme
interpretonte
edhe këngët e Labërisë.

E donte punën,
sepse qysh si fëmijë
ishte mësuar të jetonte
nga djersa e tij.

Ishte sportist i vërtetë;
goditjet
i kishte të forta
si prej katapulte,
qitjen nga arma
të saktë
si të dajë Ali Ajetit.

Edhe pse vetëm 21 vjeç,
la Zvicrën
duke thënë:

“Jeta s’ka për mua kuptim
kur shoh që armiku
na vret
e çnderon
në konakun tonë.

S’dua as vend për varr,
nëse sot Kosovës
zot nuk i dal.

Betohem
se do të fluturoj
porsi kolibri,
drejt Llapit tim.

Do t’i marr
babë, nënë,
vëllezër e motër
në përqafim,
pastaj
do t’u bashkohem shokëve
në istikame,
do të luftoj
e rezistoj,
që pushtuesi
të mos na thyejë
e nënshtrojë.”

“Nëse vritem
në beteja për liri,
mos qani ju, prindër,
e as ju, vëllezër,
e as ti,
e dashura motër,
por ndihuni krenarë,
se jetën e dhamë
që zëri i shqiptarit
të dëgjohet
e përfillet,
si në Tiranë,
ashtu edhe në Prishtinë,
Shkup, Preshevë,
Medvegjë, Bujanoc, Ulqin,
Treg të Ri, Himarë e Çamëri.

Pastaj
të gjithë së bashku
këndoni
e hidhni valle,
se ne s’kemi vdekur,
por jemi rilindë,
që Kosova, Ilirida
dhe Shqipëria,
në shekullin e ri
ta gëzojnë lirinë
e të shohin dritë!”

Arif Ejupi
Gjenevë, 15 maj 2026

NEOFASHIZËM DHE URREJTJE ME VULË MINISTRORE- Nga ARIF EJUPI

Një ministre që del publikisht me gjuhë kërcënuese ndaj një populli të tërë nuk përfaqëson
diplomaci, por një mendësi të rrezikshme shoviniste dhe neofashiste. Fjalët e saj janë të
papranueshme dhe të padenja për një zyrtare të një shteti që pretendon të jetë pjesë e Evropës
demokratike.
Snežana Paunović duhet të mbajë përgjegjësi publike dhe politike për deklaratat e saj.
Një ministre nuk ka të drejtë të ringjallë retorikën e dëbimeve, të masakrave dhe të urrejtjes
etnike, sidomos kundër një populli që ka përjetuar vrasje, dhunime, dëbime masive, plaçkitje
dhe shkatërrime.
Për dekada të tëra, qarqet shoviniste serbe kanë fabrikuar dhe shfrytëzuar ngjarje të dyshimta
për ta paraqitur popullin shqiptar si fajtor të përhershëm. Shembulli më famëkeq mbetet rasti i
Đorđe Martinovićit, i cili u përdor për të ndezur urrejtjen kundër shqiptarëve dhe për të
ushqyer mitin e rrezikimit të serbëve në Kosovë.
Edhe pse ekspertizat e asaj kohe dhanë përfundime kundërthënëse për mënyrën se si ndodhi
lëndimi, versioni që fajësonte shqiptarët u ngrit menjëherë në nivel të një fushate të gjerë
politike e mediatike.
Një ngjarje individuale dhe e pasqaruar plotësisht u shndërrua në armë propagandistike
kundër një populli të tërë.
Por koha e trillimeve të tilla duhet të ketë përfunduar. Në Evropën e digjitalizuar, ku
deklaratat, dokumentet, pamjet dhe dëshmitë ruhen e krahasohen, shpresa se propaganda e
vjetër mund të paraqitet pafundësisht si e vërtetë është vetëm utopi. Mashtrimet mund të
përsëriten, por nuk mund ta fshijnë realitetin historik.
Fatkeqësisht, ky realitet është shumë më i rëndë se çdo propagandë. Unë vetë kam pasur në
duar fotografi tronditëse të grave shqiptare të dhunuara dhe të gjymtuara mizorisht. Ato pamje
nuk ishin trillime, as legjenda politike, por dëshmi të dhunës së ushtruar mbi trupin dhe
dinjitetin e njeriut.
Pikërisht për këtë arsye, gjuha kërcënuese e një ministreje nuk mund të trajtohet si një
pakujdesi e zakonshme. Ajo plagos përsëri viktimat, rikthen frikën dhe përpiqet ta
normalizojë mendësinë që në të kaluarën prodhoi dëbime, dhunime dhe varre të panjohura.
Evropa nuk duhet të heshtë përballë një gjuhe të tillë. Heshtja ndaj urrejtjes së artikuluar nga
një përfaqësuese shtetërore nuk është neutralitet; është lejim që e kaluara e përgjakshme të
kërcënojë përsëri të ardhmen.

THIRRJE PUBLIKE PËR SPASTRIM ETNIK TË KOSOVËS NGA NJË MINISTRE E SERBISË- Nga ARIF EJUPI

Deklarata e ministres së Administratës Shtetërore dhe Vetëqeverisjes Lokale në Qeverinë e
Republikës së Serbisë, Snežana Paunović, se, po të kishte qenë në vend të Sllobodan
Millosheviqit, do ta kishte spastruar etnikisht Kosovën, përbën një nga prononcimet më
tronditëse të bëra kohët e fundit nga një përfaqësuese e lartë shtetërore në Ballkan.
Ky nuk është një qëndrim i zakonshëm politik dhe as një opinion që mund të arsyetohet me
lirinë e shprehjes. Është shprehje publike e përkrahjes së dëbimit të një popullsie mbi baza
kombëtare dhe etnike, si dhe rehabilitim i hapur i politikave kriminale që gjatë viteve 1997–
1999 sollën vrasje, masakra, dhunime, djegie të vendbanimeve dhe dëbimin e qindra mijëra
shqiptarëve nga Kosova.
Kur një ministre e një qeverie deklaron se do të kishte kryer një spastrim etnik edhe më të
plotë se ai i regjimit të Millosheviqit, fjala nuk është më vetëm për retorikë nacionaliste.
Kemi të bëjmë me një mesazh kërcënues ndaj shqiptarëve të Kosovës, me nxitje të armiqësisë
etnike dhe me përpjekje për ta paraqitur dëbimin masiv të një populli si veprim të ligjshëm
dhe të dëshirueshëm.
Neni 20, paragrafi 2, i Paktit Ndërkombëtar për të Drejtat Civile dhe Politike përcakton se çdo
propagandim i urrejtjes kombëtare, racore ose fetare, i cili përbën nxitje për diskriminim,
armiqësi ose dhunë, duhet të ndalohet me ligj.
Po ashtu, neni 7 i Statutit të Romës të Gjykatës Penale Ndërkombëtare e njeh dëbimin ose
zhvendosjen e dhunshme të popullsisë si krim kundër njerëzimit, kur ai kryhet në kuadër të
një sulmi të gjerë ose sistematik kundër popullsisë civile. Spastrimi etnik nuk është koncept
politik, por praktikë kriminale që realizohet përmes dëbimit, përndjekjes, terrorit dhe dhunës.
Edhe standardet e Këshillit të Evropës janë të qarta: liria e shprehjes nuk mund të përdoret për
shkatërrimin e të drejtave dhe lirive të të tjerëve. Thirrjet që nxisin ose justifikojnë urrejtjen
dhe dhunën kundër një bashkësie kombëtare nuk mund të fshihen pas mbrojtjes së fjalës së
lirë.
Veçanërisht shqetësues është fakti se një deklaratë e tillë vjen nga një ministre që ushtron
autoritet shtetëror. Pozita e saj ia shumëfishon peshën dhe ndikimin prononcimit. Ajo nuk foli
si qytetare private, por si anëtare e Qeverisë së Serbisë, vend që ende nuk është përballur
sinqerisht me krimet dhe përgjegjësitë e regjimit të Millosheviqit.
Për këtë arsye, Snežana Paunović duhet të pezullohet menjëherë nga detyra dhe të shkarkohet
nga posti ministror. Organet kompetente të drejtësisë në Serbi duhet të hapin urgjentisht
hetime për të përcaktuar nëse deklarata e saj përmbush elementet e nxitjes së urrejtjes,
armiqësisë ose dhunës kombëtare dhe etnike.
Bashkimi Evropian, Këshilli i Evropës, Kombet e Bashkuara, OSBE-ja dhe institucionet e
tjera ndërkombëtare nuk duhet ta kalojnë këtë rast në heshtje. Një shtet që pretendon
anëtarësimin në Bashkimin Evropian nuk mund të mbajë në post ministror një person që
mbron publikisht spastrimin etnik të një populli.
Heshtja ndaj kësaj deklarate do të nënkuptonte normalizimin e gjuhës së urrejtjes dhe
inkurajimin e forcave që vazhdojnë të ëndërrojnë rikthimin e politikave të viteve nëntëdhjetë.
Ballkani e ka paguar shumë shtrenjtë ideologjinë e Serbisë së Madhe. Varret masive, familjet
e zhdukura, gratë e dhunuara, fëmijët e vrarë dhe qindra mijëra të dëbuar janë dëshmi të asaj
që ndodh kur urrejtja shtetërore tolerohet dhe shndërrohet në program politik.
Prandaj, deklarata e Snežana Paunović duhet të dënohet fuqishëm, pa ekuivoke dhe pa
relativizim. Evropa dhe bota demokratike duhet të dëshmojnë se thirrjet për spastrim etnik
nuk kanë vend as në institucionet shtetërore, as në jetën politike dhe as në shoqërinë
evropiane.
Arif Ejupi
Gjenevë, 14 korrik 2026

Dy shoqata shqiptare në Zvicër shprehen MIRËNJOHËS DHE FALENDERUES NDAJ SHBA

MIRËNJOHËS DHE FALENDERUES NDAJ SHBA

PËR NDIHMËN DHE SHPËTIMIN E SHQIPTARËVE NGA SHFAROSJA

URIME 250 VJETORIN AMERIKË

Leo Freundlich, në librin e tij: GOLGOTA SHQIPTARE 1912-1913 me të dhëna e dëshmi akuzon dhe kundërshton veprimet e Serbisë pushtuese për shfarosjen e popullit shqiptar.

Të njejtin veprim Serbia e bëri gjatë viteve 1990-1999 nënë komandën e Sllobodan Millosheviqit ndaj shqiptarëve, por falë ndërhyrjes së SHBA-së nënë udhëheqjen dhe drejtimin e operacioneve të NATO-së kundër Serbisë, shpëtuan popullin shqiptarë të Kosovës nga llojet e shfarosjeve prej ushtrisë, paramilitarëve dhe policisë serbe.

SHBA-ndihmuan që Kosova të jetë e lirë dhe e pavarur e në miqësi të përhershme ashtu siç kërkonte në vazhdimsi kryetari i parë dhe historik i Kosovës Dr. Ibrahim Rugova.

Populli shqiptar në përgjithësi e ai i Dardanisë në veçanti përherë do të jetë mirënjohës ndaj SHBA për ndihmën e dhënë dhe shpëtimin nga shfarosja, për lirinë dhe pavarësinë e Kosovës themelimin e institucioneve ruajtjen dhe garantimine kufijve dhe zhvillimin ekonomik.

Dy shoqatatë për 250 vjetorin e SHBA-së i përcjellin urimet e përzemërat e meritore,të gjitha institucioneve shtetërore dhe popullit liridashës Amerikan, që përherë të jenë në miqësi dhe përkrah Kosovës së pavarur, të jen të parët në botë me zhvillimin ekonomik në të gjitha drejtimet.

Për shoqatatë:

Abas Fejzullahi

2026-07-04

Solothurn- Zvicër

 

Urime 4 Korriku – Dita e Pavarësisë së Shteteve të Bashkuara të Amerikës Nga Saim Tahiraj

SHBK „Salih Çekaj“ në Zvicër i uron 4 Korrikun – Ditën e Pavarësisë së Shteteve të Bashkuara të Amerikës – mbarë popullit amerikan, duke i dëshiruar paqe, mirëqenie dhe përparim të mëtejshëm.

Njëkohësisht, kjo është një ditë e madhe edhe për mbarë popullin shqiptar, sepse pikërisht në Amerikë lindi, u ushqye dhe u forcua shpresa jonë për liri, demokraci dhe pavarësi. Populli shqiptar nuk do ta harrojë kurrë mbështetjen vendimtare që Shtetet e Bashkuara i dhanë kombit tonë në momentet më të rëndësishme të historisë.

Nga Presidenti Wilson, i cili mbrojti të drejtat e shqiptarëve në kohët më të vështira, e deri te presidentët Bush dhe Clinton, që kontribuan fuqishëm në çlirimin dhe pavarësinë e Kosovës, Amerika ka qenë gjithmonë në anën e drejtësisë dhe të lirisë. Sot, mbështetja e Shteteve të Bashkuara vazhdon edhe nën administratën e Presidentit Trump, duke dëshmuar se miqësia shqiptaro-amerikane mbetet një vlerë e çmuar dhe strategjike për kombin tonë.

Këtë miqësi duhet ta ruajmë si sytë e ballit, sepse është trashëgimia më e çmuar politike dhe kombëtare që kemi. Siç na porosiste Presidenti historik i Kosovës, Prof. Ibrahim Rugova: „Në miqësi të përhershme me SHBA-të.“

Në këtë ditë të shënuar, shprehim mirënjohjen tonë më të thellë për popullin amerikan dhe për udhëheqësit e tij, të cilët në vazhdimësi qëndruan pranë shqiptarëve, duke mbrojtur lirinë, të drejtat dhe dinjitetin tonë përballë sfidave dhe armiqve shekullorë.

Zoti e bekoftë Amerikën!

Zoti e bekoftë popullin amerikan!

Zoti e bekoftë popullin shqiptar!

Zoti e bekoftë dhe e forcoftë përgjithmonë miqësinë shqiptaro-amerikane!

Me shumë nderime,

Kryesia e SHBK „Salih Çekaj“ në Zvicër


Send this to a friend