VOAL

VOAL

Sali Berisha priti Vatranët Edward Buçaj dhe Lekë Buçaj në selinë e Partisë Demokratike

August 12, 2022
blank

Komentet

blank

Shoqata-Studentët Shqiptarë Stuttgart – Studentët shqiptarë në shumë fusha në shërbim të atdheut  Nga Xhafer LECI

Në Liederhalle me 03.02.2023

blank

Pamje e pjesshme nga salla

Organizuan një mbrëmje madhështore me moton:” Gala e donacioneve”.

Një ardhmëri për fëmijët – Spendengala 2023

blank

Pamje nga kryesia e punës

 

Pjesëmarrja ishte shumë e madhe, disa qindra pjesëmarrës, në mesin e tyre edhe gjermanë/e, kryesisht, rini djem e vajza, hyrja e pranueshme mbi moshën 18 vjeçe.

Flitej shqip e gjermanisht dhe përkthehej…

Muarën pjesë personalitete të shumta, kryesisht, shqiptarë/e, por edhe gjermanë/e si:

blank

Konsullja e Përgjithshme, në Stuttgart, Lumturie Lipoveci,e cila foli për kontributet e mëdha të Mërgatës shqiptare, në përkrahje të përhershme në shumë fusha të popullit dhe vendit tonë.

 

blank

Zonja Isabel Fezer , kryetare e Bashkisë së kryeqytetit Stuttgart, e cila foli për mundësitë e jetës, punës, shkollimit të shqiptarëve.

Pjesëmarrës ishin edhe konsujt Benik Miftaraj, Gramos Berisha dhe zyrtari Fehmi Koci; prifti Don Albert Krista, imami Hazbi Sylejmani. Përfaqësues të Shoqatave, Xhevdet Syla, Shoqata “Pavarësia” Stuttgart; Baki Mustafi, Ansambli “Pavarësia”Stuttgart, Gjylije Lecaj, sekretare „Qëndra Kulturore Shqiptare“ Stuttgar; Xhafer Leci Kryetar Nderit dhe Taxhidin Bakija, kryetar, Shoqata,”Kadri Zeka “në Nürtingen.

 

Ne nga shoqata “Studentë dhe Akademikë Shqiptarë Stuttgart e.V.” ju ftojmë, përzemërsisht, në galën e mbledhjes së fondeve të organizuar nga ne nën moton “Një ardhmëri për fëmijë” – “Një e ardhme për fëmijët”
Me gala, ne dëshirojmë të mbështesim organizatat që promovojnë mundësitë dhe kushtet arsimore për fëmijët dhe të rinjtë në vendet shqipfolëse – në frymën e Shoqatës sonë.
P

rogrami i mbrëmjes ka në fokus kulturën shqiptare.
– Muzika tradicionale Çifteli
– Film i shkurtër i shoqatës ASAS e.V.
– Shfaqje me poezi
– Duke kënduar
– performancë kërcimi
– Ekspozitë arti…

Wendlingen,05.02.2023

blank

Kur Fluturat dhe Lulja e Vlorës takohen Nga Blerina Llalla

Ditët që sapo lamë pas shenjuan ditën e Kujtesës së Holokaustit, ekzaktësisht 27 Janarin, tashmë një ditë zyrtare në kalendarin tonë për të kujtuar ato fragmente më të errëta të historisë të njerëzimit, kryer ndaj hebrejve.

Një nga aktivitetet e realizuara përtej oqeanit, në Clearwater, Florida, SHBA ku Diaspora Shqiptare na perfaqëson dhe sa vjen e shtohet në numër, ishte ai i Promovimit të Librit “Lulja e Vlorës” me autore Anna Kohen dhe Filmit dokumentar “Fluturat” me Regjizor Bujar Alimani.

Kur Letërsia takon Kiematografinë

Përse ky aktivitet? Përse flitet? Përse bashkë?

blank

Në memorien e Historisë Botërore çdo vend ka rolin e tij, edhe ne njerëzit, migrante të këtij globi. Kur objeķtivi afrohet në momente historike të rëndesisë të veçantë, momente specifike të dhimbshme apo të bukura atëherë fillojmë të shohim më tepër detaje, fakte, ngjarje, njerëz e kështu radhazi. Kur prekim fillin më delikat të historisë dhe kujtesës botërore asnjë s’mund të mos përmendë ditët e Holokaustit fatal që leu me të zezë imazhet e librit të njerëzimit. Edhe ilustruesit më të fortë do t’i duhej t’i bënte ballë dhimbjes gjatë ilustrimit të tmerrit apo fakteve të veprave tona askpak të bukura ndaj bashkëjetuesve tanë, dhe dora do të rëndonte prej shpirtit që shkrihet në vepër.

E bukura është arti vetë, por artisti e kthen edhe dhimbjen në art. Kësisoj ia zbut gravitetin asaj dhe emocionit që të mos ja ndjesh vrullin gjatë goditjes, por intensiteti të mbetet i njëjtë. Gjithashtu të bën ta shohësh dhimbjen nëpërmjet një lupe tjetër e të reflektosh ndryshe.

Kur Arti takon Kinematografinë ishte cilësimi më i saktë për aktivitetin e realizuar në Clearëater të Florda’s në nderim të asaj pjese të pandashme të Kujtesës së Holokaustit ku Shqipëria zë vëndin e saj si një copëz parajsë për Hebrejtë. Dhe Ashtu sikurse Flutura shkon tek Lulja dy autorët, autori i filmit dokumentar “Fluturat” Bujar Alimani, dhe  autorja e botimit “Lulja e Vlorës”, Anna Kohen, u takuan për të kujtuar atë që na bashkon. Por për të na kujtuar njëherazi rëndësinë e dokumentimit audio-viziv dhe rëndësinë e ditarit fizik në jetën tonë për të ruajtur ato pjesë të kujtesës që çdo brez duhet t’i njohë në mënyrë që të mos përsëriten, në çdo kulturë e qytetërim. Këto si elementë të trashëgimisë tonë historike. Dhe kur këto dokumentime ndërthuren me artin marrin nje tjetër dimension. I japin vlerë dhe peshën e duhur emocionit. Prekin dhe zgjojnë ato shqisa që hera- herës bien në gjumë, edhe padashje.

blank

Kur Fluturat takojnë Lulen e Vlorës do të ishte një tjetër titull simbolik per këtë aktivitet të mbajtur në nderim të Kujtesës së përbashkët Shqiptaro-Hebreje, të cilat ndajnë dhe fate të ngjashme në momente të caktuara. Autorët e veprave të dy lindur në të njëjtën tokë, Shipëri, por me origjinë të ndryshme, ritakohen në një tokë të dytë së bashku me miq e dashamirës të historisë, artit , kulturës, humanizmit nën dritën e suksesit.

Bujar Alimani në filmin dokumentar bën së bashku Fluturat, femrat të cilat i mbijetuan një prej sistemeve me të ashpra në Shqipërinë e pasluftës së Dytë Botërore, asaj ndaj njeriut, idealit dhe vetë jetës. Femra të cilat u nxorrën nga konteksti i jetës për të cilën lindën dhe u trajtuan në mënyrë të ashpër si pjesë e një eksperimenti të egër i cili nuk kursente jetë! Femra të cilat jetuan nën kushtin e mbijetesës barbare por që ia dolën të ruajnë krahët e brishta, ato krahë që perkundin jetë. Ato krahë të brishta që mbajnë peshën e jetës në tokë. I rezistuan çdo torture apo traume dhe një ditë Mundën të fluturojnë të çliruara por me memorie, edhe për ato që nuk mundën, nuk janë më.

Është pikërisht në të njëjtën tokë kur mer formë dhe historia e Lules së Vlorës, një lule që çeli dhe lulëzoi në shenjë të rezistencës së jetës nga rrenjët që u shkulën prej tokës që i perkisnin të përndjekur nga vdekja sepse ishin Hebrej (Romaniotë) dhe ndalën në tokën Shqiptare të mbijetesës.

Aty u lindën dhe rritën shumë flutura së bashku me Lulen e Vlorës Sekreti i të cilës ishte fara që duhej ruajtur, duhej mbrojtur. Së bashku u rritën ne mjedisin e egër të përndjekjes politike, perndjekjes fetare, perndjekjes së jetës. Ato ndërsa mundoheshin të ruanin e të nxirrnin krahët, t’i shpëtonin shtypjes dhe Anna të lëshonte petalet e saj të argjendta të cilat mund t’i rezistonin çdo kohe. Kështu Anna ishte nje simbol i rezistencës së jetës nga dy prindër, të cilët me sjelljen e saj në jetë i thanë atyre, ju donit të na groposni por harruat që jemi farë. Anna shndërrohet në simbolin e saj për të qënë lulja e Vlorës, edhe në ditët e sotme atje ku jeton (SHBA) si nje Hebreje Shqiptare. Anna që zhvilloi identitetin e saj edhe kur e lanë pa një të tillë teksa rritej së bashku me rrënjën e saj në tokën e mbijetesës dhe gjen rrugën e lirisë për t’iu larguar atij sistemi që nuk njihte më as Zot. Një lule Vlore, në vazo. Por që sikurse ajo vetë e përshkruan apo të tjerë më parë kan arritur të dokumentojnë, ekzistonte dhe nje tjetër institucion me i fortë ne Shqipëri, Besa, aty ku gjeti mbështetje cdo mik. Besa një institucion social i cili, tek libri i Annës do të gjente përkufizimin më të saktë, si nje institucion origjinal shqiptar që e bente unik në besim Shqiptarin, feja e te cilit ish shqiptaria dhe fale tiparit të besës do të ndihnonin shume miq në tranzicionet e jetës.

-Je ne Besën time! – tha Shqipëria, dhe kete e tregoi duke mirepritur nder shekuj Hebrejte dhe duke u shnderruar ne vendin e vetëm historik në te cilin asnje Hebre nuk u vra gjatë cdo periuhe historike. Edhe në ditët e sistemit komunist me baza ateizmi, asnje hebre nuk u perndoq apo ndeshkua nga vetë sistemi, osë të binte në kthetrat e sigurimit të egër. Që ndryshe nga lulja do të ndëshkonte ashpër këdo nga qytetarët e tij e nuk do të kursente as Fluturat të cilat flasin nëpërmjet filmit dokumentar.

blank

Anna dhe Fluturat ndajnë të njëjtat sfida në thelb, por na tregojnë dhe për virtytet me të larta njerëzore femerore kur edhe pse te gjendur në veshtirësi nën kthetrat e censurës, luftës për jetë, luftrave brenda llojit u shndërruan në luftetare të heshtura. Sot ato bejnë atë që bën, ose duhet të beëjë nëna me femijën dhe shoqerinë. Ndajnë kujtimet e tyre jo vetëm si një proçes edukimi, por si një proçes psikologjik i rëndësishëm shkarkimi dhe rrëfimi. Kjo për të kultivuar emocionin,për të ruajtur dhe transmetuar kujtesën, por mbi të gjitha për të kultivuar edhe empatinë. Në anën tjetër për të treguar jetën, sfidat, deshirat, lirinë e marrë peng, dhe endrrat me të cilat jetuan, duke na derguar njeherazi dhe mesazhin e rendësishëm:

-Gjithnjë do të ketë shpresë në ekzistencën tonë, ku pavarësisht sfidave që ajo ofron, mund t’ia dalim ne gjithçka. Sepse me dhimbjen forcohemi, edhe kur e perdorin sj nje medium për të na dobësuar, është një proces reaksioni që ofron dhe atidotin. Teksa kemi nderin t’I shohim Fluturat dhe Annën të realizuara në jetë, jo vetëm si nënsa por edhe si misionare kuptojmë që liria zhvillohet pikerisht aty ku mungon. Është fuqia e mendimit, durimit dhe përkushtimit. Për këtë ndihmon arti në çdo zhanër të vetin, kultura dhe dashuria për jetën.

Ky takim i Fluturave me Lulen duket sikur na thotë: – E kush më bukur se nënat, motrat, apo vajzat e gratë tona mund të na e tregojnë historinë nëpërmjet syve të shpirtit, të cilit i përkasim. Dhe nese Bujarin do ta quaja baba të regjisë bashkëkohore, ai plotëson anën visive, artistike në këto rrëfime, nga arkiva e tij profesionale. Në këtë rast përdor me modesti Filmin si një medium për të dokumentuar atë që femrat kaluan. Bujari sjell këtë herë vetëm femrat, si rrëfyese, fluturat së bashku në një filëm, ndryshe nga sa kemi parë deri me sot në dokumentarë të kësaj natyre realizuar në Shqipëri, ku disa femra e kryesiht burra kanë folur me pare per te na treguar historine nëpërmjet objektivit të tyre. Por femra zinte më pak hapësire, ndoshta për vetë faktin se e kanë më të veshtirë të prononcohen. Prandaj ky është një hap i rëndësishëm në këtë aspekt, gjithashtu risi në dokumentarin shqiptar, të mbledhura tok, në një rrëfim të vetëm, që me sjell ndërmend odë-n shqiptare, si një sinonim, por edhe si një terapi kolektive ku subjektet mund të ndjehen më komode gjatë procesit brënda të njejtit pol. Rrëfim që do të doja të mos ndalej këtu.

blank

Shikojmë modestinë e thjeshtesine e ambjentit ku personazhet flasin, të cliruara nga kompleksi skenik, më të relaksuara por ndjen njëherazi dhe akullsinë, pengun e dhimbjen gjatë ketij transi “in memoriam”. Nuk mungojnë dhe shkendijat ndër sy, e të tjera procese fiziologjike teksa rrefehen, Ndodh gjithcka live. Dokumentohet.

Dhe pasi perjeton deri në palcë tregimet e tyre, bukuria femërore që i rezistoi koherave dhe shpirtshmeria që tregojnë ende dhe sot, të bejnë të mendosh se gjithcka ishte një ënderr e keqe. Këte ndjesi e perjeton vetëm përpara figurës mëmësore, femrës, e cila të përball me historinë, emocionet dhe me magjinë e saj të pakuptueshme ta lehtëson sërish atë barrë, edhe sikur të të thotë vetëm dy fjalë: – jam mire! Jemi mire! Balsami dhe eteri i jetes fshihen në këto qenie që prej gjenezës, dhe janë nënat që mbartin memorien e familjes (të brendshme), ndryshe, teksa baballarët luftojnë për të ndërtuar botën (e jashtme).

E kush më bukur se to mund të mbaje ditarin e jetës së vet dhe jetës tonë?

Kësisoj dhe Anna në ditarin e jetës së saj tregon gjithë eksperiencën, kujtimet, mirënjohjen, dijet, kulturën dhe dashurinë e humorin për të gjithë ata me të cilët jetoi, bashkëpunoi dhe sukseset e ndara së bashku. Një rrugetimin e misionareje. Duke u shnderruar ne transmetuese e vlerave te kujteses edhe ne maredhenien pertej atyre personale të cilat prekin shtete. Një dokumentim që dëshmon vlera, fakte, marëdhënie të cilat në jetën e saj zhvillohen përtej librit. Kjo duke ndihmua ndër vite jo vetëm anëtarë të komunitetit të saj hebre, por duke u shndërruar në krahun në të cilin do të mbështeteshin edhe shume shqiptarë. Kjon ë emër të humanizmit, dashurisë për jetën, mirënjohjes dhe vazhdimësisë së historisë. Një marëdhënie e vecantë ruajtur ndërmjet Hebrejve dhe Shqiptarëve ndër kohëra. Një histori që na bashkon në shumë kuptime, në shumë dimensione. Flurat dhe Lulja e Vlorës një takim në kohë.

blank

VDEKJE MËRGIMI- Nga Skënder Karaçica

Në Çikago ka vdekur një djalë i ri
erdhi nga Kosova me një valixhe
me vete kishte dhimbje
me vete kishte marrë fëmijërinë
erdhi në Çikago
dhe në sheshin e shiut
hapi ambrellën e mërgimit
erdhi nga Kosova me një valixhe
e kishin përzënë ugurzezat
erdhi në udhën e mërgimit
shtatin e kishte sa malet
bukën e hante në këmbë
.
Udhë mërgimi dhe ëndrra
Erdhi me valixhe në Çikago
i thyer në shpirtin e rinisë
për kujtimet në Prishtinë
veshi uniformën e kompanisë
kafshata me shtatë kore
.
U burrërua me kohën
.
Erdhi me valixhe në Çikago
djali nga Prishtina
dhe në sheshin plot drita
u nis më ëndrrat e luleve
sa më ka marrë malli Kosovë
Një varr në tokën e huaj!
.
Çikago,më 3 janar 2023
blank

SOT PO BËHEMI SHQIPTARË me gisht…?! Nga Sami Mulaj

(Dje na kane quajt shqiptare me bisht….e Sot jemi bere shqiptar me gisht…)

Nje shqetesim I madh per shqiptaret dhe atdhetaret e vertete….

Media dhe politika shqiptare jane bere mjerane dhe kombin tone po e rrenojne.

Në media e rrjetet sociale po bucet vetem antishqiptarizmi…mburrja deri në neveri, ndasia deri në palce, nderime e dekorime pa fund, televizione kudo e botime e ribotime “pa buke “ e pa vlere e kenge e valle e zhurme sikur te ishim njerezit me te arrire te planetit dhe kombi e Shqiperia zvogelohet e varferohet cdo dite.

“Baballaret” e perjetshem te tribunave e te rreshtave te pare krekosen si brigadjeret e arava si atje ne dheun tone por edhe në mbare diasporen shqiptare.

Nuk ka lidhje organike e respekt me njerezit e mire…Ata nuk i degjon me njeri e po behen “jashte kohe” nga “vrapi “ antiShqiptar.

Per nje Komb te vogel pergjegjesia qytetare duhet te jete shume e madhe.

Kjo eshte tjetersuar me nje indiferentizem te marre me “eshte koha”…?!

Jo, jo nuk eshte koha por njerezit qe shkatrrojne…dhe ja :

Shqiptaret dje me bisht e sot me gisht…

Kjo nga vete shqiptaret ?!

Albanistan…tani po na quajne ne Londer ?!

Mafioze…te korruptuar, kriminele…ne Europe e Amerike ….?!

Pse pak te tille ka rus , kinez, indiane a spanjoll neper bote…?

Ka plot por vendet e tyre jane te medha e shume te medha…

Në jemi te vegjelit e planetit qe I prishim pune vehtes me imazhin e keq…nga jeteSjellja jone e papergjegjshme me dyfytyresine tone qe na eshte ngjite si epidemi nga mutPushtetPolitika shekullore !

blank

NDONJËRA NGA RRUGËT E KRYEQYTETIT TË PRISHTINËS TË MBAJË EMRIN E ARBËRESHIT JOE DIOGUARDI- Nga Skënder Karaçica

E kohës

 

Joe DioGuardi, kryetar i LQSHA-së(NEW YORK)tashmë ka hyrë në historinë më të re të Republikës së Kosovës.Tridhjetë vjet në krah të lirisë dhe pavarësisë së shtetit të Kosovësdhe për çështjen shqiptare në hapësirën etnike në Ballkan.

Dëshmitar në Hagë për krimet e Serbisë fashiste të kryekriminelit Slobodan Millosheviq deri në shkallë të gjenocidit.Edhe sot aktiv në ballë të veprimtarisë kombëtare në Kongres dhe Senat dhe me administratën aktuale të presidetit Bajden për të përmbyllur çështjen e pavarësisë dhe të shtetndërtimit të Kosovës me një marrëveshje obligative të shtetit të Kosovës me Serbinë.

Propozojmë që ndonjëra nga rrugët e kryeqyytetit të Prishtinës të mbajë emrin e arbëreshit dhe kryetarit të LQSHA-së në NEW YORK,
JOE DIOGUARDI!

Çikago,më 31 janar 2023

blank

In Memoriam Dr SELAHEDIN VELAJ – NJË JETË E TËRË NË SHËRBIM TË KOMUNITETIT DHE ÇËSHTJEVE SHQIPTARE Nga PIERRE-PANDELI SIMSIA


Respekt dhe vlerësim, për fisin e nderuar VELAJ, nga Kanina e Vlorës

blank
Mbiemri “VELAJ” me origjinë nga Kanina e Vlorës, tashmë është më se i njohur; fis i nderuar dhe i respektuar, jo vetëm për ata që i njohin trashëgimtarët e atij fisi, por edhe lexuesit e shumtë brenda dhe jashtë Shqipërisë.
Si shumë familje të tjera antikomuniste edhe Familja Velaj pati fatin e zi të ishin pjesë e goditjes së pamëshirshme komuniste, për t’iu nënshtruar internimeve dhe presekutimeve në kampet famëkeqe, të rregjimit hoxhist.Mandela i vërtetë Shqiptar, Petrit Velaj, pas Mandelës së Afrikës, pati fatin e keq të kalonte 37-të vitet më të bukura të jetës së tij në ferret e egra të burgjeve komuniste shqiptare.

Në orët e fundit, kur anëtarët nacionalistë të Ballit Kombëtar, në të cilin bënte pjesë edhe Petriti, do të largoheshin përkohësisht nga atdheu, për t’i shpëtuar hakmarrjes së komunistëve, Petrit Velaj niset me një mision udhëtimi për në Tiranë. Qellimi i atij udhëtimi, ishte një letër e Mit’hat Frashërit për të motrën dhe një letër tjetër e Dom Zef Shestanit për Patër Anton Arapin…

Por, për fatin e tij të hidhur dhe të familjes së tij, atë e kapi çeta komuniste e Hysni Kapos, në Mamurras afër Tiranës. Këtu nisi kalvari i gjatë dhe i dhimbshëm i vuajtjes së Petritit…

Hulusi Velaj, vëllai i madh i Familjes Velaj, i cili, në atë kohë ishte nëndrejtor i Bankës Kombëtare në Vlorë, u akuzua nga ai rregjim si bashkpunëtor ose kolaboratorist me amerikanët. Komunstët shqiptarë e dënuan pa gjyq; e pushkatuan në moshën e tij 38- vjeçare…

Vëllai i Petrit dhe i Hulusi Velaj, Dr. Selahedin Velaj, e pati ndryshe fatin nga të vëllezërit, për t’i shpëtuar kthetrave të komunistëve.

blank
Dr. Selahedin Velaj

Si anëtar i Ballit Kombëtar dhe si korrier, që banonte me vëllanë, Petritin, në shtëpinë e familjes Roi, vendosi të largohet përkohësisht nga Shqipëria derisa të sqarohej situata e pasluftës.

Ai u largua nga atdheu. Pas shumë vuajtjesh si emigrant politik në Evropë dhe Kanada, Dr. Velaj u vendos në Sh.B.A.

Tashmë njihet nga të gjithë Dr. Selahedin Velaj, si një intelektual i shquar, përkrahës dhe aktivist i flaktë i çështjes shqiptare, një ndër emigrantët e hershëm politikë i ardhur në SH.B.A., ku regjimi komunist shqiptar, i shuajti, pothuajse gjithe familjen e tij në Shqipëri.

Duke qenë një aktivist antikomunist i njohur në Komunitetin Shqiptar të Amerikës, bashkë me atdhetarë të shumtë, si pjesëtar në demostrata të ndryshme për mbrojtjen e çështjes shqiptare, rrënien e komunizmit në Shqipëri dhe pavarësinë e Kosovës, Dr. S. Velaj ka patur takime edhe me senatorë, duke shkuar edhe në Departamentin e Shtetit.
Përmend këtu, takimin me ish Senatorin e Shtetit të Connecticut, L. Weicker, ku edhe banon Dr. Velaj.

Senatori, L. Weicker në atë kohë i priti në zyrën e tij Dr. Velaj-n, i shoqëruar nga Kancelari i Kishës Ortodokse Shqiptare, Rev. Arthur Liolin, i cili, menjëherë, iu përgjigj pozitivisht ftesës së tij, si edhe gazetari i mirënjohur Xhevat Kallajxhi.

Shqetësimin e tij dhe të gjithë bashkatdhetarëve shqiptarë në emigracion, senatori e dëgjoi me vëmendje, por u emocionua dhe u shqetësua shumë, kur mësoi, se si 2 milion shqiptarët në Kosovë trajtohen si kriminela.

Menjëherë lëshoi një “Pres Lease”, e cila u botua në Gazetën Zyrtare të Partisë Republikane në Hartford, kryeqytet i Connecticut.

Senatori, për herë të parë mësoi për vuajtjet e popullit shqiptar nga barbarët serbë, i cili e kishte mundësinë që të nxiste edhe kolegët e tij në Senat.

Në të njëjtën kohë senatori i telefonoi Departamentit të Shtetit për një vizitë atje.
Edhe në Departamentin e Shtetit i pritën mirë…

Kohët e fundit kemi mësuar edhe, kur Dr. Selahedin Velaj shkoi në Japoninë e largët, me një mision tepër të rëndësishëm, fisnik, për të mbajtur një referat, për çështjen më të rëndësishme të Kombit Shqiptar – Pavarësia e Kosovës, në Universitetin e KYUSU në FUKUOKA ku edhe u nënshkrua një Rezolutë për Pavarësinë e Kosovës nga mbi 135 intelektualë të ndryshëm japonezë, duke u bërë një ambasador i Shqipërisë, i pa akredituar nga shteti shqiptar.

“Dardha, bie nën dardhë!” “Bëmë baba, të të ngjajë!”

Këto shprehje të urta popullore, duket se kanë zënë vend edhe në Familjen e Dr. Selahedin Velaj-t.

I martuar me një grua të huaj, italiane, antikomunizmin dhe dashurinë për Shqipërinë dhe shqiptarët, Dr. Velaj ka ditur t’a brumosë edhe tek bashkeshortja e tij, Rina, një grua intelektuale dhe me kulturë të lartë si vetë bashkeshorti i saj, si dhe dy djemtë e tij, Leka dhe Drini.

Edhe pse me nënë jo shqiptare, ka qenë disi e vështirë që djemtë e tij të mësonin gjuhën shqipe, por dëshira dhe insistimi i Dr. Selahedinit si prind, bëri të mundur që ata ta flasin bukur gjuhën atërore; të njohin kulturën shqiptare, traditat, atdhedashurinë.
Jo vetëm për fëmijtë e tij, por Dr. Velaj, ka qenë i preokupuar edhe për fëmijët e tjerë shqiptarë që jetonin në Nju Jork, të mësonin dhe të shkruanin gjuhën shqipe.
Kështu, me inisiativën e Dr. Selahedin Velaj-t dhe në bashkëpunim me disa miq e shokë, në vitin 1967, në Nju Jork, Manhattan, u hap shkolla shqipe, e cila kishte më se 100 nxënës nga të gjitha krahinat shqiptare.

Shkolla Shqipe e New Yorkut vazhdoi për katër vjetë rresht, por jetën e pati të shkurtër.
Mbyllja e shkollës nuk u ndikua nga nxënësit shqiptarë, sepse ata me plot dëshirë prisnin të vinte dita e shtunë për t’iu bashkuar vëllezërve të tyre, por nga mosinteresimi i prindërve të tyre.

Edhe pse qyteti i New Yorkut ua kishte dhënë dorovisht një shkollë fillore, por shpenzimet e tjera shkollore, si: vizitat nëpër muzetë e ndryshme të qytetit, shfaqjet teatrale në New York dhe Boston, librat, transportimi i fëmijëve vajtje ardhje në shkollë dhe shpenzime të tjera në lidhje me këto shkolla, fondet po pakësoheshin, megjithëse mësuesit ishin vullnetarë, pa pagesë.

Sidoqoftë, pas katër vjetëve, rezultati ishte i mrekullueshëm. Nxënësit në atë kohë, nuk mësuan vetëm gjuhën shqipe ta shkruajnë dhe ta lexojnë, por ata mësuan edhe gjeografinë e vendit tonë, kush ishin atdhetarët tanë që bënë të mundur shpëtimin e atdheut tonë, sidomos, ata që bënë të mundur mësimin e gjuhës shqipe si: Papa Kristo Negovani, Motrat Qiriazi dhe Noli i madh që lindi në Turqi, u edukua në Greqi dhe doli pionieri i parë në mbrojtje të atdheut dhe gjuhës shqipe.

Edhe sot, pas shumë vitesh të shkuara, Dr. Selahedin Velaj, kujton me respekt dhe i vlerëson mësuesët vullnetarë, që punuan dhe bënë të mundur vazhdimin e shkollës shqipe në New York për katër vjetë: Dr. Anesti Andrea, motra e Dr. Anna Kohen zonja Juka, Lec Shllaku, Petraq Ktones, Hajdar Tonuzi, Zef Pashko Deda, Sami Çaushi etj.
Pas rrënies së Komunizmit në Shqipëri në fillimvitet 90-të, kur ekonomia, mjekësia…shqiptare ishte tepër e ulët, Dr. Velaj, së bashku me djalin e tij, Drini, shkuan në Shqipëri me një mision humanitar, të ndihmojnë popullin dhe vendin e tyre të vuajtur me ato ndihma që ia lejonte mundësia financiare dhe, ia arritën qellimit. Ndihmat kapnin shumën e dhjetëra mijë dollarëve, mes atij korrupsioni dhe varfërisë që kalonte vendi ynë në ato vite edhe pse ato ndihma u shpërdoruan.

Të njëjtën ndihmë, Drini Velaj e dërgoi edhe në Tiranë për popullin kosovar.

blank
Drini Velaj

Nuk është shumë e rëndësishme për të, nëse morrën apo jo falenderime, por ajo që e shqetësojnë më tepër, është, kur u dëgjuan zëra të liq, se, disa mjekë të papërgjegjshëm, përfituan nga ato ndihma, duke marrë një sasi të konsiderueshme ilaçes, e për t’i shitur pastaj për interesin e tyre…

Drini Velaj, pasi mbaroi studimet me rezultate të shkëlqyera, edhe pse u pranua për të vazhduar studimet në shtatë universitete të mjekësisë me emër në Amerikë, përfshirë edhe Universitetin Mountain Sinai, preferoi të vazhdojë studimet për mjekësi në Universitetin “DUKE”.

Pas doktoraturës, Drini Velaj kreu 10-të vjetë studime pasuniversitare në Harward, si i treti shqiptar, pas Fan Nolit dhe Faik Konicës, studentë në atë Universitet famozë.
Drini Velaj mban titullin: “Akademik Doktor Mjekësie” i specializuar si Neuro Radiolog në Universitetin e Harward-it.

Leka Velaj, djali i madh i Dr. Selahedin Velaj, ka kryer studimet në universitetin PACE të Nju Jorkut dhe është diplomuar për goverment, qeverisje për çështjet qeveritare.

blank
Leka Velaj

Aktualisht Leka Velaj është drejtor i një organizate shkollore amerikane.
Si i tillë, ai ka të drejtën të emërojë studentët amerikanë për të vizituar të gjitha shtetet e botës. (Bëhet fjalë për studentët e shkëlqyer)

Vëmendja e Leka Velaj-t, sigurisht, është e përqendruar edhe tek gjaku i tij, studentët shqiptarë, për t’i përkrahur; jo vetëm studentët shqiptarë që studjojnë dhe jetojnë në Sh.B.A. por edhe studentëtë e tjerë në shtete të ndryshme të Evropës, për të qënë edhe ata pjesëmarrës në të gjitha aktivitetet bashkë me studentët amerikanë.
Kështu ndodhi edhe këto kohët e fundit. Në vizitën që bënë në Kinë, midis studentëve të tjerë të huaj, Leka Velaj përzgjodhi edhe tre studentë shqiptarë, Luart dhe Keven Dilja, djemtë e ish ambasadorit të Shqipërisë pranë OKB-së, të ndjerit Ljublin Dilja dhe studenten tjetër, Gerca Plangarica, vajza e profesorit në universitetin e Parist, Tomor Plangarica.

Studentët shqiptarë bashkë me drejtorin Leka Velaj u pritën në selinë e Ambasadës Shqiptare në Pekin, nga ambasadori N. Peka.

Pritja nga ambasadori Peka, ishte mbresëlënëse, që do të kujtohet gjatë nga pjesëmarrësit.

Të gjitha shpenzimet financiare u mbuluan nga organizata në fjalë, që drejtohet nga Leka Velaj.

Përveç Kinës, studentët kanë vizituar edhe shtete të tjera, Austrinë, Francën, Hungarinë, Çekinë dhe shtete të tjera.

Një tjetër pinjoll i fisit Velaj është edhe piktori i mirënjohur Fatmir Velaj, piktori, që Austria e ka shpallur ” Nderi i Republikës”, ndërsa Sanremo e nderoi me Medaljen e Artë.

blank
Fatmir Velaj

Fatmir Velaj është edhe përfaqësues i Europës multikulturore…

Kush është Dr. Selahedin Velaj!
Dr. Selahedin Velaj ka lindur në qytetin e bukur dhe bregdetar të Vlorës. Edhe pse ai ka vizituar shumë qytete dhe vende të botës, për të, Vlora mbetet qyteti më i bukur dhe më i dashur.
Ai vjen nga një familje me tradita patriotike dhe atdhetare. Në familjen e tyre, ata ishin katër vellezër dhe një moter.
Në Vlorë ka kaluar fëmijërinë dhe rininë. Atje ka kryer shkollën fillore, deri në përfundim të shkollës se mesme me rezultate të shkëlqyera.
Duke iu bashkuar grupit të të rinjve së bashku me Mit’hat Frashërin, në fundin e nëntorit 1944 anëtarët e KQ të Ballit e bashkë me nacionalistë të tjerë u nisën, në Itali. Pas disa vitesh, Selahedin Velaj emigroi në Kanada dhe në vitin 1954, në SHBA.
E gjithë familja dhe fisi i tij ka qenë në “shënjestrën” e regjimit komunist.
Në vitin 1957 Dr. Selahedin Velaj mbrojti titullin: “Bachelor Cum Laude” në New York City College.
Në vitin 1966 mori titullin C.L.U. nga American Life Underwites, që kishte lidhje me profesionin e tij.
Në vitin 1973 mori titullin: “Akademik, Doktor Suma Curn Lode” në Universitetin e napolit, Itali, në gjuhët romane dhe shqipe.
Veçse një doktor, akademik dhe atdhetar i flaktë, Selahedin Velaj është autor i shumë shkrimeve nëpër gazeta të ndryshme në Amerikë. Që në vitet e hershme ka shkruar artikuj të ndryshëm në “DIELLI”, në “Shqiptari i Lirë”, në fletushkat që nxirrte Balli dhe tani në vitet e fundit në Gazetën Shqiptaro-Amerikane “ILLYRIA”.
Ka shkruar një libër të vogël mbi të drejtat që u takojnë shqiptarëve në SHBA, prej sistemit ekonomik shoqëror “Social Security”, duke u ardhur shqiptarëve në ndihmë për të patur njohuri më të gjera në sistemin ekonomik shoqëror.
Botim tjetër është edhe broshura “Testamenti”, duke sjellë njohuri me ligjet federale dhe shtetërore amerikane në lidhje me testamentin. Ai libër, u mirëprit shumë mirë nga Diaspora Shqiptare dhe për të shkruajti edhe gazeta “Illyria” në Nju Jork. Gjithashtu, është edhe një libër tjetër prej 100 faqesh, i cili u vjen në ndihmë të rinjve që nderojnë profesionin. Libri stërvitës është shkruar në shqip, i cili mund të përdoret në Prishtinë dhe në Tiranë. Ndërkaq, Velaj ka shkruar edhe një libër tjetër humoristik dhe sarkastik me titull: “The Plastic Tongue”. Ky botim flet për pjesën më të madhe të amerikaneve, si njerëz pa kurrfare shije për ushqimin. Libri tregon se çdo gjë ka përparuar në Amerikë, me përjashtim të artit kulinar, sepse për shumicën e amerikanëve çdo ushqim është “delicious”, pasi gjuha e tyre “plastike” nuk e dallon shijen e mirë dhe të keqe të ushqimit.
Një tjetër botim i rëndësishëm është edhe rasti i albanologut të ri japonez, Prof.Dr. Kazuhiko Yamatos. Ky njeri i nderuar e autorizoi dr. Velajn që të përkthente veprën e tij mbi kanunin, që është i një rëndësie të madhe.
Megjithëse pati pak lodhje në përkthimin e këtij libri, sepse i duhej të “shtrydhte” më se gjashtëqind mijë fjalë në gjuhën angleze në gjashtëdhjetë mijë fjalë në gjuhën shqipe, Selahedin Velaj ia ka dalë mbanë. Libri i përkhyer “Struktura Etike e Kanunit dhe nënkuptimi i saj Kulturor”, doli nga shtypi në muajt e parë të vitit 2005. Meqënëse ky libër ka vlera të larta, ai ka menduar që ta përkthejë edhe në gjuhën italiane. Një libër tjetër është edhe një vepër e shkrimtarit të njohur spanjoll Pio Baroja. Ky autor përshkruan aventurat e një të riu, Vaskes dhe titullohet: “Zalacain El Aventureco”.
Të gjithë librat e tij, Dr. Velaj i ka shpërndarë falas gjithë shqiptarëve, shoqatave bamirëse (jo fitimprurëse) dhe institucioneve fetare në SHBA. Selahedin Velaj nuk është vetëm babai i dy djemve, ai është njeriu i dashur dhe i nderuar për gjithë shqiptarët e ndershëm dhe patriotë. Ai është biri i shtrenjtë i shqiptarisë, sepse gjithë jetën e tij në emigracion nuk ka pushuar asnjëherë së shkruari, së punuari dhe së ndihmuari për çështjet e mëdha të kombit tonë. Dr. Velaj është simboli i diasporës shqiptare në SHBA.
Meritojnë respekt dhe vlerësim njerëz të tillë, pasi, çdo sukses i tyre është edhe suksesi i çdo bashkatdhetari.

Falenderime dhe vlerësime, fisi i nderuar VELAJ nga Kanina e Vlorës.

PIERRE-PANDELI SIMSIA
blank

Në asnjë vend të Evropës dhe në SHBA nuk ka asociacione të tilla- Nga Skënder Karaçica

Diplomacia në peshojë
Pse ndaj shtetit të Kosovës me dy ,,standarde,,(sic!).Plani i Ahtisarit:Shteti i Kosovës multietnik dhe jo bashkimi me Shqipërinë,ndërsa orvatet për asociacionin një etnik për pakicën serbe(sic!).
Në asnjë vend të Evropës dhe në SHBA nuk ka asociacione me këso,,standarde,,(sic!),ndonëse dihet se çfarë organizimi kemi nëpër botën e qytetëruar për asociacionin,por në asnjë vend nuk e kanë formën (lexo:ekzekutive,-SK).
JO! Asociacioni një etnik për pakicën serbe,që,për këso ,,standarde,,diplomacia ndërkombëtare(BE-SHBA)do të lënë zjarrin e ndezur të luftës dhe të konflikteve për brezat e ardhshëm shqiptarë në Kosovë(sic!).
Nuk i zihet besë në asnjë mënyrë regjimit dhe të politikës herë butë,herë me lot krokodili,herë me tone të demokracisë në Beograd(!).
Çikago,më 30 janar 2023
blank

Opozita nuk ishte në historinë e kujtimit për Reçakun e historisë së Kosovës…!- Nga Skënder Karaçica

Në vend të reagimit
Në Shtime, sot, në kujtim të historisë së Reçakut të orëve të gjenocidit të Serbisë ndaj shqiptarëve dhe për tokën e djegur të Kosovës,nuk mori pjesë opozita parlamentare e Kuvendit të Kosovës(sic!). Pse po ndodh kjo? Pse pozita aktuale e institucioneve të shtetit, që po e udhëheq qeveria Kurti 2, nuk e ftoi opozitën parlamentare për të marrë pjesë në kujtimin të historisë së Reçakut, që e tronditi botën e lirë demokratike dhe e hapi udhën e Lirisë së Kosovës…?
Pse kaq shumë armiqësi të skajshme politike në Kosovë…?!
Vota e lirë e sovranit është kontratë në demokraci, kështu thonë teoritë politike për vlerën sublime të qytetërimit në botë. Vota e lirë për pushtetin aktual nuk është bër pronë për askend dhe, siç thuhet në Drenicë, me u sjellë sikur në bahqe të babës…!
Pse në ditët si kjo e kujtimit për Reçakun historik, nuk i pamë bashkë  në sallën në Shtime pozitën dhe opozitën parlamentare të Kosovës…?!
Për të gjitha këto, pozita udhëhqëse e shtetit të Kosovës mbanë përgjegjësi kushtetuese,që,në rrethanat e kohës nuk e përafron opozitën për kahet e shtetndërtimit dhe, bashkë si mekanizma me përgjegjësi për Shtetin e Kosovës!
Në Reçakun historik nuk ju pamë bashkë!
Çikago,më 15 janar 2023
blank

Flower of Vlora & Butterflies – Lulja e Vlorës dhe Fluturat Në FLORIDA 28 Janar 2023 – KUR LETERSIA TAKON KINEMATOGAFINE !

AAWO-Florida Chapter ne bashkepunim me organizaten Vatra Tampa Bay dhe shoqaten Lidhja e Shkrimtareve dhe Artisteve-Tampa Bay organizojne nje:

Pasdite Kulturore

 

Gjate aktivitetit do te prezantohet libri “Lulja e Vlores” ( “Flower of Vlora”) i Dr. Anna Kohen dhe do te shfaqet filmi Dokumentar “Fluturat”.

Ne kete dokumentar regjisori Bujar Alimani paraqet historite tronditese te 21 grave shqiptare te rritura ne internim gjate periudhe se diktatures.

Gjithashtu kush deshiron mund te marre autograf ne liber nga Dr. Anna Kohen.

Sponsore te aktivitetit jane Kosloski Family Foundation dhe AAWO-Fl. Chapter.

Takimi do te zhvillohet ne Countriside Library ne Clearwater, Florida me 28 Janar 2023 ne oren 12:00 pm fix.

Per pjesmaresit do te kete edhe nje koktej me ushqime dhe pije freskuese.

Numri i pjesmaresve eshte i kufizuar, prandaj konfirmoni pjesmarjen tuaj sa me pare.

Adresa eshte:
Clearwater Countriside Library
2642 Sabal Spring Drive
Clearwater, Fl. 33761
Librin “Flower of Vlora”(ne gjuhen angleze) te Dr. Anna Kohen mund ta gjeni ne Amazon.com.
Ne shqip “Lulja e Vlores” mund ta gjeni ne Tirane ne librarine “Tirana Times.”
blank

(Video) Promovimet e librit të ish Kryetarit të Vatrës Dr.Gjon Buçajt “Vatra ne kapercyell te shekujve”

Më 14 maj të këtij viti e la këtë botë Dr.Gjon Buçaj, ish Kryetari i Vatrës, një veprimtar i shquar i diasporës Shqiptaro-Amerikane që i kushtoi gjithë jetën shqiptarizmës, çështjese kombëtare, që sa jetoi mbolli ndjenja të nalta njerzëzore, ku  dashunine për familje, për komb dhe për besimin në Zot.

Voal.ch po i sjell lexuesit promovimet e librit të Dr.Gjon Buçajt “Vatra ne kapercyell te shekujve”. Dr.Buçaj e mori në dorë dhe e pa botimin e librit të tij, ndërsa promovimet u bënë postum. Por fryma dhe vepra e Dr.Buçajt do të jetojë gjithmonë.

blank

Darkë Festive për Krishtlindje nga Shoqata Kastrati, Michigan Nga Valentin Lumaj

Ditën e Dielë me 18 Dhjetor, në sallën moderne të Qendrës Kulturore “Nënë Terëza”, u organizua “Darka e Kastratit” me rastin e Krishtlintjeve. Kjo Darkë Festive u organizua nën kujdesin e Shoqatës Kastrati me qendër në Michigan. Ky aktivitet ishte shpadhur me kohë nga kjo Shoqatë dhe u vu re pregatitja e gjithanshme në organizimin e saj. Dyert e Sallës u hapën në oren 7 të mbrëmjes dhe ceremonia e hapjes filloi në orën 8. Darka u hap me hyrjen ceremoniale të flamujve shqiptar dhe amerikan të shoqëruar me tupan nga artisti Arsid Ceka dhe grupi i valleve të Kishës Zoja Pajtore. Në vazhdim u kënduan hymnet shqiptare dhe amerikane.
Aktiviteti u moderua nga aktivistja Suzana Burgaj Gjelaj, e cila në fjalën e hapjes tha: “…Kishte kohë që kastratasit nuk ishim mbledhur, dhe duhet që të mblidhemi më shpesh, dhe ja ku jena prapë në traditën tonë të festimit të festave bashkë, në traditën tonë të kangës, valles dhe të qefit”.
Grupi i valleve të Kishës Zoja Pajtore nën drejtimin re koreografes Joli Paparisto, performoi disa valle tradicionale shqiptare, të cilët me veshjet kombëtare, tingujt dhe harmoninë e kërcimit, ja shtuan hijeshinë Darkës.
Merrnin pjese, famullitari i Kishës Zoja Pajtore, dom Ndue Gjergji, përfaqësuesi i Shoqatës Jehona e Malësisë, Agron Dedivanaj, drejtori i Televizionit ACTV, Arben Spahia dhe ekipi ti tij. Kishte ardhur nga Bajza e Kastratit, drejtuesi i ekipeve të grupmoshave të ndryshme të futbollit qytetar Nderi i Malesise së Madhe , Ndue Rranxburgaj, gazetari Zef Përgegaj dhe drejtori i disa platformave ne rrjetet sociale, Prel Popaj. Asistuan në organizimin e Darkës aktivistet më të reja të Shoqatës Kastrati, Dora Gjekaj dhe Angela Lumaj.
Dom Ndue Gjergji, i uroi Shoqatës Kastrati suksese të mëtejshme dhe theksoi se edhe kjo shoqatë duhet të jetë një hallkë e çmueshme në kontekstin dhe tablone e kombit dhe të komuniteti shqiptar në mërgim. Dom Ndou i thirri të pranishmit që në paqe dashuri dhe mirëkuptim me njëri tjetrin ti kamojmë këto festa të Krishtlindjeve dhe vitit të ri. Më pas, dom Ndue Gjergji tha një lutje dhe bekoi Darkën.
Në vazhdim të ceremonisë, fjalën e mori kryetari i sapozgjedhur i Shoqatës Kastrati, z. Valentin Lumaj i cili në fjalën e tij mbasi falenderoi Kastartasit për besimin e detyrës së re, ju drejtua të pranishmëve: “…kjo detyrë është e përbashkët, ju jeni Shoqata Kastrati, pa ju asgjë nuk mund të realizojmë. Nuk mund të rri pa falenderar bashkëpuntorët e mij, me të cilët po i japim jetë dhe rrugë kësaj Shoqate: Gjon Kacaj, Pjerin Prekaj, Ylli Gilaj, Petrit Dodaj, Lush Marinaj, Sokol Kalaj, Arben Nerhati, Ndoc Lumaj, Ben dhe Kol Burgaj, etj…në mbi 600 vjet histori te shkruar, Kastrati i ka dhënë kombit shqiptar heronj që kanë sakrifikue jetën për trojet shqiptare, artistë, gjuhëtarë, këngëtarë sportistë dhe figura të ndritura të nivelit kombëtar. Mbas një konsulte të Kryesisë së Shoqatës Kastrati, është vendosur që sa herë që të mblidhen kastratasit, ti vlerësojnë dhe nderojnë bijtë e vet ma të mirë. Sonte do të vleresohen me Mirënjohje kater bij të Kastratit, dy që nuk jetojnë dhe dy veteran të komunitetit shqiptar në Michigan. Kjo traditë do të vazhdojnë dhe çdo darke të Kastratit, do të nderojmë edhe figura të tjera të kastratit që janë shumë.
Më pas u bë ceremonia e dorëzimit të katës Mirënjohjeve për:
1- Të ndjerin Vasel Pjetër Doda, aktivist i shquar pwr shumë vite i komunitetit shqiptar në Michigan, mirënjohje të cilën e mori i biri i tij, Gjokë Dodaj.
2-Artisti i këngës, i ndjeri Nush Zef Malaj, (Biq Buçi), mirënjohja u mor nga i biri i tij, Can Biqi.
3-Aktivistin dhe themeluesin e Shoqatës Kastrati, z. Nikoll Veshtaj, I cili udhëtoi nga Florida mbas ftesës së Shoqates.
4- Aktivistin dhe vetëranin e Kishës dhe komunitettit shqiptar në Michigan, Ndoc Pashko Lumaj.
Po ashtu, Shoqata Malësia e Madhe me qendër në Shkodër, drejtuar nga z. Ilmi Kurti, kishte dërguar një dekoratë Mirenjohjeje për aktivistin z. Valentin Lumaj.
Mirënjojet u dorëzuan nga famullitari Dom Ndue Gjergji dhe veterani Gjon Kaçaj.
Më pas, folësi i rastit, ish kryetari i shoqatës së Përndjekurve Politikë, z. Kaçaj në fjalën e tij bëri një përmbledhje të shkurtër të historisë së Kastratit dhe ceku disa momente pikante të cilat kanë lënë shenjë në historinë e Kastratit.
Darka vazhdoi me këngë dhe valle të trevës së Malësisë së Madhe dhe të tjera. Argëtuan të pranishmit, kangëtarja e mirënjohur, mbesa e Kastratit, Albina Nrejaj, nën shoqërimin e muzikantit Elvis Tërshana dhe DJ Luciano Malaj, djali i Bajzës Kastratit. Drejtuesit e Shoqatës Kastrati shpërndanë bluza me logon e re të Shoqatës, ndërsa përfaqësuesi i Tvalb, z. Elton Mata dhuroi disa pajisje për shërbimin falas të programeve që ofron kjo platformë. Ushqimet dhe pijet tradicionale shqiptare ishin të bollshme dhe Darka vazhdoi dhe u mbyll në harmoni dhe sukses të plotë.
blank
blank
blank
blank

Si fytyra e Sali Berishës, e sulmuar do të jetë e çdo shqiptari nën Jugosllavinë e re “Ballkani i Hapur” Nga Sami Mulaj

Historia perseritet në Ballkan…

Në kohen e Titos e te Enver Hoxhes, ( pas çlirimit siç kane deshire ta quajne titistet dhe enveristet e rilindasit sot) burgosen, pushkatohen e shperngulen shqiptare kryesisht në Turqi nga ish Jugosllavia, nga Kosova, Maqedonia, nga Sanxhaku e Presheva e Bujanovci aq sa nuk kishte ndodhur kurr në historine e shqiptareve…

Kosova duhej pergjysmuar sipas Akademise famekeqe te Çubrolloviqit …

Duhej nje terror i Zi e nje Rankoviç në Serbi dhe nje Enver e Koci Xoxe në Tirane, qe platforma ogurzeze e shfarosjes se shqiptareve në tokat e tyre te lashta te behej realitet….

Ata qe kundershtonin Jugosllavine e re te “çliruar”duhej te largoheshin nga harta e re e Jugosllavise dhe ne Shqiperi duhej te provonin terror te tmerrshem me rrahje, me burgje e pushkatime edhe pa gjyq…si kjo qe ka ndodhur me Sali Berishen..?!

Kete histori e ka provuar dhe gjyshi im duke u lidhur kembe e duar në burgun e Kukesit duke prite pushkatimin…Por fale zotit e papergjegjshmerise se organeve te reja me kriminele te vertete, ne vend te gjyshit tim pushkatohet nje tjeter shqiptar me emer te njejte.Shpejtesia e Krimit dhe Ekzekutimi ishte i rendesishem per ata proXoxiste.

Prandaj edhe sot kush kundershton Ballkanin e Hapur a Jugosllavine e Re do te provojne nje terror…me largim nga Shqiperia ( gati me nje qytet sa Pogradeci zvoglohet çdo vit Atdheu yne )me shkatërrim prone e tregu, me rrahje e burgosje e ekzekutime…

Keshtu si fytyra e Sali Berishes do te jete çdo fytyre shqiptari qe i del perballe serbizimit te Ballkanit…

Kete sulm do ta provoj edhe çdo kontrollor shqiptar në portet e aeroportet shqiptare, çdo polic e doganjer shqiptar, çdo prokuror e gjykates shqiptar e çdo zyrtar shqiptar qe do guxojne ti thone “Ndal” serbizimit te Shqiperise.


Send this to a friend