Për afro shtatë dekada, regjimi kubanez ka zhvilluar një fushatë të vazhdueshme subversioni kundër Shteteve të Bashkuara. Është një fushatë që ka depërtuar në nivelet më të larta të qeverisë amerikane, ka rekrutuar dhe kultivuar breza aktivistësh amerikanë, ka mbështetur një valë të paprecedentë të terrorizmit të majtë në territorin amerikan dhe ka realizuar një nga depërtimet më të qëndrueshme dhe më dëmtuese të zbulimit të huaj në historinë amerikane.

Fushata kubaneze kundër Amerikës është unike. Ajo është e çrregullt dhe e fshehtë – edhe në kulmin e fuqisë së saj ushtarake, Havana nuk ka pasur kurrë kapacitetin për të mposhtur Shtetet e Bashkuara në një konflikt të armatosur konvencional. Në vend të kësaj, kubanët përsosën një model të ri për një luftë të gjatë tjetërsimi, të organizuar përmes modeleve të spiunazhit, infiltrimit, sabotimit, rrjeteve (proxy) dhe një infrastrukture revolucionare të projektuar për ta kthyer Amerikën kundër vetes.

Në kontrast me çdo aspekt tjetër të shtetit të dështuar kuban, ky model ka dhënë sukses të jashtëzakonshëm. Për më shumë se gjysmë shekulli, ky shtet ishullor me një ekonomi kronikisht të dështuar ka operuar në qendër të një rrjeti të gjerë botëror. Havana ka trajnuar dhe armatosur dhjetëra mijëra guerilas të majtë, ka mbikëqyrur kryengritje të dhunshme që kanë zhytur disa kontinente në kaos dhe ka mbështetur sulme ekstremiste vdekjeprurëse në mbarë Shtetet e Bashkuara.

Ishulli u bë streha kryesore e sigurt për terroristët amerikanë në arrati – që i largoheshin drejtësisë amerikane pas sulmeve me bomba, grabitjeve të armatosura dhe vrasjeve, duke shërbyer si një bazë operative parësore për një kastë të ndryshme të fuqive të huaja armiqësore. Agjentët kubanezë kanë depërtuar në nivelet më të larta të Departamentit të Shtetit, Këshillit Kombëtar të Sigurisë dhe Pentagonit, duke operuar të maskuar për dekada pa u zbuluar.

Por sfera më e suksesshme dhe më e qëndrueshme e fushatës së Kubës kundër Amerikës ka ndodhur në frontin ideologjik. Që nga vitet 1960, regjimi ka shërbyer si zemra rrahëse e një marksizmi të ri dhe të veçantë, të formësuar rreth një urrejtjeje mbizotëruese dhe themelore ndaj Shteteve të Bashkuara dhe Perëndimit më gjerësisht.

Kubanët iu përkushtuan rekrutimit, kultivimit dhe mobilizimit të një koalicioni global aktivistësh, intelektualësh dhe grupeve politike rreth kësaj kauze, duke ndërtuar një rrjet revolucionar të gjerë që ka formësuar një pjesë disproporcionale të lëvizjeve më të njohura dhe më me ndikim ekstremist në Amerikë – nga Black Panthers dhe Weather Underground deri te Antifa.

Sot, ai rrjet vazhdon të ruajë lidhje me organizata të fuqishme jofitimprurëse të majta, që veprojnë kundër agjencive të imigracionit, mes tyre grupe socialiste dhe organizata militante marksiste në të gjithë Shtetet e Bashkuara.

Që nga vitet e para të pushtetit, regjimi kuban ka besuar se mbijetesa e tij dhe interesat strategjike ishin të lidhura pandashëm me avancimin e së majtës revolucionare brenda Shteteve të Bashkuara. Kjo bindje ka qenë një nga parimet vepruese të politikës së jashtme kubane deri në ditët e sotme.

Por ndryshe nga shumica e shteteve të tjera armiqësore, përpjekjet e Kubës për të formësuar politikën amerikane nuk nxiten vetëm nga interesat materiale gjeopolitike.

Raporti i plotë në anglisht