VOAL

VOAL

Çfarë qëndron pas grushtit të shtetit të planifikuar në Gjermani, të penguar nga policia

December 8, 2022
blank

Komentet

blank

Beteja për Donbasin- Kreu i ushtrisë Wagner: Luftimet në Bakhmut të vështira, ukrainasit nuk po tërhiqen

Kreu i ushtrisë private ruse Wagner ka deklaruar ditën e sotme se luftime të ashpra po ndodhin në pjesët veriore të qytetit ukrainas Bakhmut, i cili ka qenë në qendër të vëmendjes së forcave ruse për javë të tëra.

Yevgeniy Prigozhin , themeluesi dhe kreu i grupit Wagner, tha se forcat ukrainase nuk po tërhiqen, në një moment kur forcat ruse janë përpjekur të rrethojnë dhe kapin Bakhmut për javë të tëra.

Prigozhin hodhi poshtë raportet në mediat ruse se trupat ukrainase po braktisnin Bakhmutin. “Forcat ukrainase nuk po tërhiqen. Ata po luftojnë deri në fund”, tha ai në një deklaratë të publikuar në kanalin e tij Telegram.

Nga ana tjetër Presidenti ukrainas Volodymyr Zelenskiy ka thënë vazhdimisht ditët e fundit se situata rreth qytetit është e vështirë, ndërsa të premten, ai u zotua se forcat e tij do të luftojnë për Bakhmutin “për aq kohë sa të munden”, por situata atje po bëhet gjithnjë e më e rëndë për forcat ukrainase.

 

Nëse forcat ruse do arrijnë të marrin qytetin, i cili është shkatërruar nga granatimet e artilerisë prej muajsh, do të ishte përparimi i tyre strategjik më i rëndësishëm që nga vera e kaluar.bw

blank

VOA: Ritme të ulëta zhvillimi në qarqet veriore të Shqipërisë

Pëllumb Sulo

Zona malore në veri të Shqipërisë vazhdon të ketë ritme të ulëta zhvillimi krahasuar me pjesën tjetër të vendit. Megjithëse me burime të shumta në fushën e energjetikës, pyjeve, mineraleve dhe vlerave turistike, kjo zonë vlerësohet si ndër më të varfërat në Shqipëri. Komunitetet lokale nuk arrijnë të përfitojnë thuajse asgjë nga shfrytëzimi që i bëhet pasurive natyrore që gjenden në territorin e bashkive të tyre. Kështu, në bashkinë Vau Dejës, që përfshihet në Qarkun e Shkodrës, gjenden një numër hidrocentralesh që mbulojnë me energji elektrike një pjesë të madhe të territorit të Shqipërisë, e megjithatë, nga shfrytëzimi i kësaj pasurie ujore, komuniteti i kësaj zone nuk përfiton thuajse asgjë.

Bashkia Vau Dejës është një pikë e rëndësishme në prodhimin e energjisë elektrike, sepse nuk kemi vetëm dy hidrocentrale, por kemi Komanin, Vaun e Dejës, kemi Ashtën 1 dhe Ashtën 2. Gjithashtu edhe dy hidrocentrale të vogla që po bëhen në zonën e Vig-Mnelës. Të them të drejtën, të ardhurat prej hidrocentraleve janë të vogla, po të thuash nuk ndikojnë absolutisht në ekonominë e bashkisë Vau Dejës”, thotë kryetari i kësaj bashkie Mark Babani.

Sipas Institutit të Statistikave, Qarqet Kukës dhe Dibër kanë normat më të larta të varfërisë në Shqipëri. Për shkak të kësaj situate, mbështeten me ndihmë ekonomike 18 mijë e 88 familje të varfëra. Ndërkohë, Qarqet Dibër dhe Kukës vazhdojnë të kenë nivel të lartë të migracionit të brendshëm. Vetëm gjatë vitit 2021 nga të dy këto qarqe u larguan 5487 persona. Qarku i Kukësit, ku përfshihen bashkitë Kukës, Has dhe Tropojë, është një nga zonat më të pasura me minerale dhe burime ujore, që shfrytëzohen nga kompani private, por, prej tyre, komunitetet lokale vazhdojnë të mos përfitojnë asgjë.

Vetëm bashkia Kukës ka diku 34 kompani minerare, të cilat marrin të ardhura të konsiderueshme përmes investimit që kanë kryer në miniera, sikurse janë edhe 18 hidrocentrale të ndërtuar përgjatë lumenjve dhe rrjedhave ujore në rrethin e Kukësit. Por, fatkeqësisht, Kukësi vazhdon të mbetet rrethi dhe qarku më i varfër në Shqipëri për shkak se kompanitë, që kanë investu, thjesht kanë shfrytëzu natyrën, burimet, por nuk është kthyer asgjë në këmbim për komunitetin”, thotë Rifat Demalija, drejtuesi i Qendrës për Progres Rinor në Kukës.

Në më të shumtën e rasteve, kompanitë private shfrytëzojnë pa kriter dhe jashtë kontrollit pasuritë natyrore të kësaj zone, duke dëmtuar infrastrukturën rrugore dhe mjedisin natyror, me pasoja për jetesën e komuniteteve lokale. Janë të herëpashershme protestat e banorëve të fshatrave të Mirditës, Dibrës dhe Tropojës për marrjen e burimeve të ujit nga ndërtimi i HEC-eve, apo protestat e banorëve të Postribës, në Shkodër, për ndotjen e burimeve të ujit të pijshëm nga guroret. Sipas zotit Demalija, pjesa më e madhe e kompanive, nuk përmbushin detyrimin ligjor për t’a kthyer mjedisin në gjendjen fillestare.

Kompanitë duhet të derdhin një taksë në qeverisjen vendore, që është diku tek 400 mijë lekë për megavat, apo 500 mijë lekë për shfrytëzim minerali për km2 të cilat, sigurisht, mund të mblidhen nga qeverisja vendore. Por, në fakt, këto nuk shkojnë tek banorët e zonave ku kompanitë shfrytëzojnë burimet natyrore. Këtë e them me bindje sepse shikojmë zona të pazhvilluara, me rrugë të degraduara, me shkolla në gjendje të mjerueshme, pa qendra shëndetësore, mungesë ujësjellësash”, thotë ai.

Ndërkohë, sipas kryetarit të bashkisë Vau Dejës, Mark Babani, në vend që të shtohen detyrimet ligjore të kompanive për të kontribuar nga fitimet e tyre në ekonominë e komuniteteve lokale, këto detyrime po zvogëlohen gjithnjë e më shumë.

Me një vendim qeverie janë hequr taksat për mbi ndërtimin dhe mbi truallin e hidrocentraleve. Nuk merret më prej bashkisë, kështu që bashkia nuk ka përfitime prej hidrocentraleve”, thotë ai.

Ecuria ekonomike e qarqeve veriore të Shqipërisë, dëshmon shfrytëzimin pa kriter të burimeve natyrore, përdorimi i të cilave nuk i çon të ardhura qytetit dhe as komuniteteve lokale. Kjo është edhe një nga shkaqet, që zona veriore e Shqipërisë vazhdon të ketë ritmet më të ulëta të zhvillimit dhe treguesit më të lartë të largimit të banorëve, kryesisht të rinjve. Sipas “Vjetari Rajonal Statistikor-2022”, publikuar nga INSTAT, 4 qarqet veriore, Shkodra, Lezha, Kukësi dhe Dibra, regjistrojnë 10839 persona të larguar nga 42.500 të larguar në shkallë vendi.

blank

‘The Times’: Giorgia Meloni, liderja më popullore e BE-së!

“Kundërshtarët e saj e paraqitën si një rrezik për Italinë dhe Europën, por duket se kryeministrja italiane ka ‘zbutur’ retorikën e saj të ashpër”, kështu shkruan “The Times”.

Giorgia Meloni u bë kryeministrja e parë femër e Italisë dhe ishte një nga njerëzit sa të pëlqyer, por edhe më të kritikuar.

Në një analizë kushtuar kryeministres Meloni, The Times shkruan se për planet e saj ekonomike ishin parashikuar beteja me Bashkimin Evropian dhe tregjet financiare. Gjithashtu dyshimet ishin të mëdha nëse do të arrinte Meloni, një udhëheqëse me pak përvojë qeveritare të mbante së bashku një kolaicion trepartiak që përfshin dy nga rivalët e saj më të mëdhenj.

Por rezultoi e kundërta, pasi 46-vjeçarja, ka dalë nga 100 ditët e para të saj si liderja më popullore në BE

Teresa Coratella nga Këshilli Evropian për Marrëdhëniet me Jashtë në Romë është shprehur: “Nëse e shikoni si kryeministre, ajo është shumë pragmatike, e qëndrueshme politikisht dhe jo agresive. Të paktën në publik.”

Faqja e Melonit në Facebook, ka 2.7 milionë ndjekës, ku shfaq fotot zyrtare me flamurin italian.

Megjithatë, shihen edhe foto familjare, apo ceremoni të ndryshme, duke përfshirë një selfie muajin e kaluar, ku tregonte se ishte duke festuar ditëlindjen me motrën e saj, Arianna, dhe nënën, Anna Paratore.

Në një mënyrë çelësi i suksesit të saj, sugjerojnë analistët, ka qenë aftësia me të cilën ajo ka menaxhuar ish-kryeministrin Berlusconi, udhëheqës i Forza Italisë, dhe Salvini, kreu i Lidhjes.

Partitë e tyre dikur të fuqishme duhej të kënaqeshin ma faktin e të qenit partnerë të vegjël në qeverinë e saj, pasi Brothers of Italy kaluan të dyja në zgjedhjet e shtatorit të kaluar për të fituar 26 për qind të votave, nga vetëm 4 për qind në 2018.

Ajo i ka njohur mirë me kalimin e viteve dhe e di se si t’i menaxhojë ato.  Meloni është ndihmuar gjithashtu nga përplasje që ka pasur e majta, e cila mbetet e ndarë midis lëvizjes anti-establishment Pesë Yjet dhe Partisë Demokratike të qendrës së majtë – e cila muajin e ardhshëm do të zgjedhë një lider të ri për të zëvendësuar Enrico Lettën, i cili dha dorëheqjen pas fundit. Humbja e shtatorit.

Meloni ka të ngjarë të marrë një nxitje të mëtejshme, me zgjedhjet në dy rajonet më të populluara të Italisë, të cilat, si në zgjedhjet e përgjithshme, partitë në pushtet do të luftojnë si pjesë e një aleance.

Po aq i rëndësishëm do të jetë rezultati në Lombardi, rajoni që përfshin Milanin që është zemra e Ligës. Attilio Fontana, kandidati i asaj partie, me siguri do të mbetet presidenti i rajonit, por Vëllezërit e Italisë duket se do të bëhen partia më e madhe.

Ky do të ishte një poshtërim për Salvinin dhe mund të shkaktonte përpjekje nga rivalët brenda Ligës për ta larguar atë – gjë që mund të çojë në turbulenca në Romë.

Një problem më imediat për Melonin është se çfarë të bëjë me Alfredo Cospito , një anarkist italian i burgosur në grevë urie në shenjë proteste kundër një forme ekstreme të izolimit të njohur si 41-bis, që përdoret më shpesh për bosët e mafias, nën të cilën ai mbahet.

Meloni deri më tani ka refuzuar thirrjet për t’u tërhequr.

Ndërkaq kërcënime të tjera, potencialisht më serioze po shfaqen në horizont, mes tyre kryesori borxhi kombëtar i Italisë , i cili me 147 për qind të PBB-së, është i dyti vetëm pas Greqisë në eurozonë, shkruan The Times.  syri.net

blank

Kurti lavdëron Escobarin për angazhimin në dialog dhe flet për Asociacionin

Kryeministri i Kosovës, Albin Kurti, gjatë vizitës zyrtare në Turqi dha një intervistë për televizionin publik turk “TRT” në gjuhën angleze, ku komentoi deklaratën e të dërguarit special të SHBA për Ballkanin Perëndimor, Gabriel Escobar, lidhur me Asociacionin e komunave me shumicë serbe.

Escobari një ditë më parë një intervistë për “The Pavlovic Today”, ka thënë se Asociacioni është obligim ligjor dhe se nuk është marrëveshje mes Kurtit dhe Serbisë.

 

“Sido që të shkoni përpara nën patronazhin e dialogut të lehtësuar nga BE-ja, do ta keni një Asociacion. A e pranon ose jo Qeveria aktuale e Kosovës obligimin ligjor, nuk është marrëveshje mes Kurtit dhe Serbisë. Është marrëveshje mes Serbisë dhe Kosovës. Do të jetë baza e marrëveshjes së normalizimit”, ka deklaruar emisari amerikan.

I pyetur nëse kjo deklaratë është shantazh i SHBA-së ndaj tij, Kurti nuk u tregua i drejtpërdrejt, por lavdëroi Escobarin për angazhimin në dialog. Megjithatë sipas tij, duhet qenë të kujdesshëm dhe të drejtë.

blank

“Qartësisht, Escobari është aktiv dhe shumë i përfshirë si dhe unë e mirëpres atë. E kam takuar disa herë. Ne duhet të jemi të kujdesshëm dhe të drejtë. Çfarë unë jam duke i theksuar si principe dhe kushte për çfarëdo asociacioni, nuk janë qëndrimet e mia arbitrare ose mendime personale.

blank

Vullneti i popullit në Kosovë, Kushtetuta dhe ligjshmëria janë ato që më shtynë të them që së pari kemi nevojë për njohje reciproke dhe vetëm atëherë çfarëdo lloji të Asociacionit”, tha Kurti në intervistën për emisionin “Across Balkans”.

blank

Ai po ashtu u shpreh Serbia dëshiron të ketë një tjetër Republika Sërspka, sikur ajo në Bosnjë.

blank

Kurti shtoi se nuk e konsideron planin franko-gjerman si propozim për Asociacionin.

blank

“Vetëm fjalia e fundit e nenit të fundit, u referohet të gjitha marrëveshjeve të së kaluarës, dhe janë 33 sosh e jo vetëm një, që nuk e ka kaluar testin e Gjykatës Kushtetuese”, përfundoi kreu i ekzekutivit kosovar.bw

blank

Rilind Gërvalla: Jam zgjedhur në krye të RTK-së në mënyrë korrekte, në konkurs transparent, e në garë me kolegë të aftë profesionalë

VOAL- Drejtori i ri i Përgjithshëm i Radiotelevizionit të Kosovës (RTK) i është drejtuar opinionit në faqen e tij në facebook me këtë qëndrim ku sqaron mënyrën krejtësisht demokratike dhe transparente në krye të institucionit publik mediatik të vendit dhe ku shpreh vizionin e tij drejtues për këtë institucion:
Disa figura të politikës kanë kontestuar zgjedhjen time si drejtor të TV-RTK-së, duke hedhur dyshime për integritetin tim si person e si gazetar. Unë e kuptoj qëndrimin e tyre, por dua t’ua kujtoj se jam zgjedhur në mënyrë korrekte, në konkurs transparent, e në garë me kolegë të aftë profesionalë. Procesi i rekrutimit është fokusuar fuqishëm, midis tjerash, në çështje të integritetit personal dhe profesional.
Miqtë e mi e dinë se unë që prej vjetësh nuk jam anëtar në asnjë grupacion politik. Natyrisht, kjo nuk dmth se unë ndër vite kam qenë indiferent ndaj historisë sonë të përbashkët. Kosova jonë është një vend i vogël që po ndërton shtetësinë nga fillimi; e pra ky impenjim ka kërkuar angazhime nga të gjithë ne. Të gjithë ne qytetarët e moshës madhore kemi kontribuar ndër vite, në një formë ose një tjetër. Kemi marrë pjesë në lëvizjen studentore, skenën muzikore, luftën çlirimtare, ashtu si unë, jemi shprehur për politikë, kemi komentuar, kemi votuar, etj. Them se kjo është normale. Ne nuk mund të sajojmë njerëz prej balte për të udhëhequr institucionet tona. Qytetarët e kuptojnë se nuk është e mundshme, e në fakt nuk është as e dëshirueshme, që institucionet të drejtohen nga anonimë pa histori, të cilët nuk kanë investuar veten në sendërtim të demokracisë.
Por krerët e politikës nuk bëjnë mirë me keqpërdorë këtë histori tonën të përbashkët për me hedhë dyshime në integritetin personal dhe në etikën profesionale të gazetarëve. Fakti që unë kam fituar pikët maksimale në proces rigoroz të konkurimit duhet të sigurojë çdokënd për dy gjëra me rëndësi. E para, se unë kam një ankorim të fortë në vlerat etike të profesionit tim: se për mua, gazetaria objektive qëndron mbi të gjitha. Unë thjesht kam bindjen se sot i shërbej më së miri atdheut duke qenë profesionist i paanshëm i gazetarisë. Dhe e dyta, se unë nuk jam i ndikueshëm nga politika ditore.
Unë dua t’i përkujtoj të gjithë krerët e politikës se ata janë të obliguar ligjërisht që të respektojnë integritetin e RTK-së si institucion publik. Se në këtë respekt ligjor përfshihen edhe proceset interne të validimit profesional, rekrutimit, e punësimit brenda institucionit. E se mësymja e bojkotet përbëjnë ndërhyrje të politikës në një institucion të pavarur. Ju pra po shkelni vetë, që sot, mbi atë dërrasë të kalbur mbi të cilën po spekuloni se ndoshta mund të shkel unë dikur në rolin tim të ri!
Si drejtor i zgjedhur i TV-së, unë i siguroj të gjithë krerët politikë se ky institucion, pra Drejtoria nën udhëheqjen time do të respektojë hierarkinë dhe organogramin dhe do të mbajë qëndrim të paanshëm ndaj partive që ndërtojnë demokracinë tonë. Ju mund të kujtoni se na bojkotoni, por ne s’do t’ju bojkotojmë juve. Qytetarët taksapagues që mbajnë gjallë RTK-në i siguroj se RTK do të shërbejë si sytë e veshët tuaj në korridoret e pushtetit. Ndërsa të gjithë punonjësit e RTK-së i siguroj se puna, arritja, sukseset individuale do të vlerësohen mbi baza strikt profesionale. Konsideroj se jemi të punësuar të gjithë në një institucion profesional, secili prej nesh quhet profesionist në lëmi të vet, nga rojet e gjer te drejtori: dhe si të tillë do të vlerësohemi.
blank

Rama ka shumë “miq” si McGonigal- Nga Arbër Zaimi

Ashtu siç nuk ka njeri të pagabueshëm, ashtu edhe nuk ka shoqëri imune ndaj korrupsionit. Por këto gjëra të ditura mbi limitet e njeriut, nuk mjaftojnë për të nxjerrë përfundimin se të gjithë njerëzit apo gjithë shoqëritë janë njësoj. Brenda atyre limiteve njeriu nga njeriu e shoqëria prej shoqërisë dallon, nga mënyra se si sillen. Përshembull, amerikanët me të dalë indikacionet e korruptimit të një zyrtari të tyre të lartë, ish-shef i kundërzbulimit në FBI, ata filluan të marrin masa institucionale. Hetime të thelluara jo vetëm mbi ato fakte e ngjarje mbi Charles McGonigal-in që tashmë janë publikuar, por edhe mbi gjithë aktivitetin e tij në të shkuarën. Shteti, me të drejtë, dyshon se mund të ketë edhe raste të panjohura ende të abuzimeve me pushtetin që ka patur ish zyrtari i lartë i FBI-së.

Ndërsa në anën tjetër, shoqëria shqiptare dallohet prej asaj amerikane. Tek ne një zyrtar edhe më i lartë, vetë kryeministri i vendit, del se ka patur marrëdhënie personale me MacGonigal-in, ku dyshohet se kanë trajtuar çështje koncesionesh për nxjerrjen e naftës në Shqipëri, por edhe çështjen e “heqjes qafe” të opozitës me metoda “ligjore”. A kujdesen institucionet tona të nisin hetime ndaj kryeministrit shqiptar, të paktën për gjërat që tashmë dihen? Do të kishte qenë në nderin e institucioneve shqiptare të reformuara me ndihmën e SHBA, që ato të vepronin me të njëjtin zell e guxim qytetar si vetë institucionet e SHBA. Modelin ja ku e kanë, atje nuk hetohet vetëm shefi i kundërzbulimit, por edhe presidenti e ish-presidenti.

Përfshirja e Ramës në aferën MacGonigal ngre dy shqetësime madhore:

E para – si trajtohen pasuritë e shqiptarëve. Si po jepen me koncesion mineralet, nafta, nëntoka, bregdeti, burimet ujore, rrugët, portet, aeroportet? A janë këto muhabete që zgjidhen kulisave, ku shefi ynë suprem shtrëngon duart me MacGonigalët e botës që punojnë për Deripaska-t e botës? Mjerë ne po të ishte kështu. E pra, ja ku janë modelet evropiane, duke filluar nga Norvegjia që ka numër banorësh jo fort të ndryshëm nga ne. Atje, kur diskutohen politikat e pasurive ekonomike të përbashkëta (nafta, peshkimi), mbretëron transparenca dhe vendimi merret për interesin e publikut. Lum ata që publikja e fortë i ka pasuruar. Mjerë ne që privatja e fshehur në prapaskena, na ka varfëruar.

E dyta – çfarë i ka bërë Edi Rama shpresës tonë për demokraci? Nëse ai e ka shfrytëzuar pozitën e një amerikani të korruptuar për të nisur hetime që damkosin opozitën, kjo lë të kuptohet shumë. Kjo nuk mund të jetë rast i vetëm. Vetë Rama e thotë se ka shumë “miq si MacGonigal-i”. A është e arsyeshme të mendohet se edhe atyre Rama mund t’u ketë kërkuar favore të ngjashme? Të tipit: vëre filan kritikun tim në listën e “antiamerikanëve”. Apo të tipit: hetoje filanin jo pse ka ndonjë arsye, por thjesht sa për t’ia nxjerrë namin e keq se është nën hetime. Natyrisht që është e arsyeshme të dyshohet te Rama, i cili duket se po vazhdon praktikën e njëjtë me diktaturën: eleminimi i kritikëve dhe i rivalëve, ama këtë gjë më nuk e bën përmes organeve shqiptare të inteligjencës, por përmes të korruptuarve në shërbimet e vendeve të tjera.

 

Një teoricien i shahut, Tartakoveri i shquar për aforizmat e tij paradoksale, thoshte: “Gjithmonë është më mirë të sakrifikosh gurët (e shahut) të tjetrit”. Kështu edhe Rama, po bëhet autokrat e shkatërrues i opozitave, jo duke sakrifikuar veglat e veta, por me veglat e vendeve të tjera. Si ia del? Jo se është shumë i mençur. Thjesht shfrytëzon dy gjëra: së pari gjen më të korruptuarit ndër ta, së dyti ka sigurinë se këtu tek ne korrupsioni nuk dënohet.

Pastaj pyesin, pse largohen shqiptarët masivisht nga Shqipëria…

Megjithatë, zullumi këputet për së trashi. Teksa me veprimet e tij qysh prej fillimit Rama është përpjekur të mbjellë vetëm cinizëm, mosbesim te njëri-tjetri, përbaltje të çdo kundërshtari – tani mbase ka ardhur koha që gjërat të ndryshojnë. E kjo nuk do të ndodhë duke pritur të shfaqen mes nesh engjëj, por duke vendosur së pari ta largojmë Ramën, atë që me çdo mjet e çdo pushtet vazhdon të na polarizojë, të na përçajë, që të na sundojë.

blank

New York Times: Si i shiti McGonigal shërbimet e tij në Shqipëri!

Kur Charles McGonigal, një ish-shef i kundërzbulimit në Byronë Federale të Hetimeve, u akuzua se përdori pozicionin e tij për të përfituar nga biznesi i një bashkëpunëtori të tij në Evropën Lindore, kjo ishte një kthesë befasuese për një zyrtar të rangut të lartë, të cilit i ishte besuar aksesi në disa nga sekretet më të ndjeshme të mbajtura nga komuniteti amerikan i inteligjencës.

Dy persona që kanë njohuri për hetimin bëjnë me dije se brenda byrosë, nisi një debat për vlerësimin e dëmeve të mundshme dhe për të përcaktuar nëse ndonjë operacion kundërzbulimi apo operacion i zbatimit të ligjit ishte komprometuar.

“Kjo vendos një pikëpyetje gjithçka në të cilën ai ishte i përfshirë,” tha Holden Triplett, një ish zyrtar i kundërzbulimit në FBI, që u largua në vitin 2020 dhe bashkëthemeloi, Trenchcoat Advisors, një kompani konsulence për menaxhimin e rrezikut.

“Duhet të përpiqesh të kuptosh, kur filloi e gjithë kjo dhe çfarë preku ai pasi filloi?”, tha z. Triplett, i cili nuk ka njohuri të drejtpërdrejta për rishikimin e karrierës së zotit McGonigal. “Të kthehesh prapa dhe të mendosh se çfarë dëmi mund të jetë bërë, është e dhimbshme.”

Brenda FBI-së, ku ai kaloi 22 vjet, z. McGonigal ishte aq i besuar sa u ngarkua me drejtimin e hetimit për një shkelje të rëndë që çoi në burgosjen, ekzekutimin ose zhdukjen e më shumë se një duzinë informatorëve të Agjencisë Qendrore të Inteligjencës në Kinë, një nga detyrat më të ndjeshme të FBI-së.

Episodet e përshkruara në dy aktakuza të zbuluara javën e kaluar nga prokurorët federalë në Uashington dhe Nju Jork e vizatojnë zotin McGonigal, 54 vjeç, si një sipërmarrës agresiv në kërkim të të bërit biznes nëpërmjet kontakteve dhe pushtetit që i ofronte pozicioni i tij, duke vepruar pothuajse hapur, pa u zbuluar, pavarësisht rezikut që mund të paraqesë për dikë që mban rangun e tij nëse korruptohet.

Ndërsa ishte ende në FBI, ai krijoi një marrëdhënie me kryeministrin e Shqipërisë Edi Rama dhe sipas prokurorëve në Uashington ndërmori hapa që ishin në dobi të këtij politikani. Zoti Rama e ka portretizuar veten si një reformator dhe në kundërshtim me luftën e Rusisë në Ukrainë. Por pas daljes në pension në 2018, zoti McGonigal punoi në anën tjetër, ai ishte në listë-pagesën e një oligarku rus të sanksionuar nga SHBA, Oleg Deripaska, që dikur shihej si anëtar i rrethit të ngushtë të Presidentit Vladimir Putin dhe një personi tjetër, Sergej Shestakov, në Nju Jork.

Një avokat i z. McGonigal, Seth D. DuCharme, nuk iu përgjigj një kërkese për koment. Por pas aktakuzave të javës së kaluar, ai tha se zoti McGonigal i kishte “shërbyer Shteteve të Bashkuara me aftësi, në mënyrë efektive, për dekada” dhe se ekipi i tij ligjor mezi priste të shqyrtonte provat e qeverisë.

Krimet e mëparshme për të cilat akuzohet z. McGonigal datojnë në gusht 2017, por vlerësimi i dëmit të FBI ka të ngjarë të shkojë shumë më tej, thanë ish-zyrtarët. Fakti që ai mund të ketë gënjyer. ndërsa ishte ende në detyrë, për pranimin e parave  nga një bashkëpunëtor biznesi dhe kontaktet me individë të huaj, ka ngritur gjithashtu shqetësime për hapësirën dhe kohëzgjatjen e mashtrimeve të tij të mundshme.

McGonigal doli në pension nga FBI në vitin 2018 si agjent special i ngarkuar me kundërzbulimin në Nju Jork, duke raportuar te drejtori i zyrës në terren. Sektori i kundërzbulimit, i cili në FBI fokusohet në identifikimin, zbulimin dhe mbledhjen e inteligjencës së huaj në tokën amerikane, është veçanërisht i rëndësishëm në Nju Jork, ku prania e Kombeve të Bashkuara dhe misioneve të shumta diplomatike paraqesin mbulesa të bollshme për spiunët e mundshëm.

Rangu i lartë i zotit McGonigal duhet t’i ketë dhënë atij një pamje të gjerë të asaj që po ndodhte në të gjithë agjencinë dhe komunitetin e inteligjencës, dhe përfshirjen në vendimet strategjike, si për shembull ku të drejtoheshin skuadrat e agjentëve specialë në terren, thanë ish-zyrtarët. Në përgjithësi detyra e tij nuk parashihte udhëtime të shpeshta ndërkombëtare, nuk përfshinte takime me krerët e shteteve ose implikim të drejtpërdrejtë në hetime, por z. McGonigal akuzohet se i ka bërë të gjitha këto.

“Ju po flisni për katër nivele mbi hetuesit aktualë,” tha Clayt Lemme, një ish-zyrtar i FBI që mbikqyrte kundërzbulimin në zyrën e Byrosë në Uashington. “Në rrethana normale, ai nuk do të përfshihej në vendimet e përditshme për hapjen apo për mbylljen e një çështjeje”.

Gatishmëria e zotit McGonigal për t’u takuar me kreun e shtetit në Shqipëri, një vend që ka një prani diplomatike amerikane, të bën të mendosh se ai nuk po e mbante të fshehtë përfshirjen e tij atje nga kolegët, thanë ish-zyrtarët. Ai gjithashtu përdori adresën e emailit dhe telefonin e FBI-së për çështjet që lidhen me Shqipërinë, tha një person me njohuri në hetim.

Por çfarëdo preteksti zyrtar që mund të kishte zoti McGonigal për ato udhëtime dhe takime, ato mund të kenë shërbyer si mbulesë për aktivitete të dyshimta, thanë të tjerë.

Fakti që krimet e dyshuara ndodhën pak përpara daljes në pension, tregon se zoti McGonigal mund të ketë nisur ose të ketë shtuar aktivitetet e paligjshme pas kryerjes së testeve të fundit të poligrafit, të cilat supozohet se do të administrohen çdo pesë vjet.

Zoti Triplet tha se tradhtia e agjencisë nga dikush me pozitën e zotit McGonigal për 225,000 dollarë, nëse vërtetohet, do të ishte befasuese duke pasur parasysh se ish-zyrtarët mund të fitojnë shuma të konsiderueshme si konsulentë pas daljes në pension, përveç pensioneve të majme.

Por nuk do të ishte e paprecedentë. Robert P. Hannsen, agjenti i FBI-së i kthyer në spiun, i cili furnizoi me informacione të klasifikuara Rusinë për dy dekada dhe po vuan dënimin e përjetshëm, filloi të bashkëpunojë me rusët në fund të viteve 1970, ndërsa ishte në një njësi kundërzbulimi në Nju Jork.

Akt-akuza e Uashingtonit detajon se si, gjatë dy viteve, z. McGonigal paraqiti informacione të rreme financiare në FBI. Formularët nuk e përmbajnë pagesën nga një biznesmen i Nju Xhersit, i cili ishte ish-punonjës i një agjencie të inteligjencës shqiptare, si dhe udhëtime ndërkombëtare falas. Prokurorët thanë se zoti McGonigal gënjeu gjithashtu për destinacionet e tij të udhëtimit dhe ndërveprimet me të huajt, në formularët që ai duhej të plotësonte dhe ndërmori veprime që duket se kanë rënë në kundërshtim me detyrat e tij qeveritare.

Në gusht 2017, thanë prokurorët, ai u takua me Agron Nezën, biznesmen nga Nju Xhersi, të cilin prokurorët e përshkruajnë në aktakuzën e Uashingtonit si Personi A. Përvec z. Deripaska, personat e përmendur në aktakuzat e z. McGonigal nuk përmenden me emra. New York Times i identifikoi ata përmes të dhënave publike dhe intervistave me njerëz të njohur me dosjen. Disa u renditën në një pjesë të një thirrjeje federale nga hetimi i z. McGonigal që u publikua nga Insider, një botim online, vitin e kaluar.

Neza, 59 vjeç, ka lindur në Shqipëri dhe është punësuar nga një agjenci inteligjence atje disa dekada më parë, thanë prokurorët. Më vonë ai u transferua në Shtetet e Bashkuara, u vendos në veri të Nju Xhersit dhe u bë shtetas amerikan. Ai nuk është akuzuar për ndonjë shkelje.

Në takimin e gushtit 2017, zoti McGonigal i kërkoi para zotit Neza, thanë prokurorët. Ata nuk dhanë detaje se si u takuan dy burrat, as nuk e përshkruan marrëdhënien e tyre ose nuk zbuluan arsyen e kërkesës. Por në akt-akuzën e Nju Jorkut, zoti Neza përmendet si miku i zotit McGonigal. Në muajt pasi zoti McGonigal kërkoi para, dy burrat bënë udhëtime të shumta në Evropë, ku z. McGonigal me sa duket përdori pozicionin e tij në përpjekje për të ndikuar në biznes për zotin Neza, pretendojnë prokurorët në padinë e Uashingtonit.

Në shtator 2017, burrat udhëtuan për në Shqipëri, thanë prokurorët, ku z. Neza e prezantoi zotin McGonigal me Dorian Duçkën, një ish-zyrtar shqiptar që shërbente si këshilltar informal i kryeministrit, zotit Rama. Z. Duçka, i përshkruar në akt-akuzën e Uashingtonit si Personi B, e solli zotin McGonigal të takohej me zotin Rama.
Pasi i dha zotit Rama disa suvenire të FBI-së, z. McGonigal duket se është përpjekur të ndikojë kryeministrin drejt dhënies së një licence për shpime nafte një subjekti të lidhur me z. Neza dhe z. Ducka, sugjeruan prokurorët.
Z. McGonigal gjithashtu duket se u përpoq ta ndihmonte zotin Neza për të bërë marrëveshje me një politikan dhe biznesmen shqiptar i cili donte nga FBI hetimin për atë që ai tha se ishte një komplot për jetën e tij, thotë akt-akuza e Uashingtonit.

Pasi takoi këtë person, z. McGonigal organizoi një udhëtim të mëvonshëm jashtë shtetit që një prokuror amerikan ta intervistonte në Austri, duke përdorur zotin Neza si përkthyes të tij. Prokurorët sugjeruan se takimi ishte një mashtrim; nuk ekziston asnjë procesverbal zyrtar i intervistës dhe zoti Neza nuk ishte paguar për punën që bëri. Në të njëjtën ditë, z. McGonigal dhe z. Neza fluturuan për në Shqipëri, ku u takuan me politikanin dhe diskutuan mundësitë e biznesit, thuhet në akt-akuzë.

Atë vjeshtë, zoti Neza i dha zotit McGonigal 225,000 dollarë në para në tre këste, sipas aktakuzës. Z. Neza e bëri një nga pagesat brenda një makine të parkuar në Neë York City dhe të tjerat në shtëpinë e tij në New Jersey, thanë prokurorët. Z. McGonigal premtoi se do t’i kthente paratë, sipas aktakuzës. Prokurorët nuk e kanë akuzuar z. McGonigal për kryerjen e veprimeve zyrtare në këmbim të pagesave.

Në nëntor, pasi z. McGonigal u takua përsëri me kryeministrin dhe z. Duçka në Shqipëri, ai kontaktoi të njëjtin prokuror që e kishte marrë me vete në Austri për të nisur një hetim të mundshëm ndaj një lobisti, që kundërshtari politik i zotit Rama kishte punësuar për të pasur akses dhe mbështetje tek Presidenti Donald J. Trump.

Ngjarjet e detajuara në aktakuzë dhe të dhëna të tjera publike duket se përputhen me përshkrimin e lobistit Nicolas D. Muzin.

Vetëm disa ditë përpara se z. McGonigal të kontaktonte me prokurorin, më 14 nëntor, z. Muzin paraqiti një deklarim në Departamentin e Drejtësisë duke zbuluar lobimin e tij për Partinë Demokratike të Shqipërisë, partinë politike të qendrës së djathtë që sfidonte zotin Rama. Partia drejtohej nga Lulzim Basha, i cili ishte përcaktuar si mbështetës i zotit Trump.

Në fillim të vitit 2018, sipas aktakuzës së Uashingtonit zoti Neza vazhdoi t’i transmetonte zotit McGonigal informacione për zotin Muzin – disa prej të cilave erdhën drejtpërdrejt nga zyra e zotit Rama. Z. McGonigal më pas e përcillte informacionin tek të tjerët në zyrën e FBI-së në Nju Jork.

Në fund të shkurtit, FBI hapi zyrtarisht një hetim për lobistin “me kërkesën e të pandehurit McGonigal dhe me udhëzimin e tij”, sipas aktakuzës. Z. Neza ishte ndër burimet konfidenciale që dhanë informacione gjatë hetimit dhe z. Duçka pagoi dëshmitarët në Evropë për të udhëtuar në një takim me FBI, thuhet në aktakuzë.

Gjatë gjithë kohës, z. McGonigal nuk i zbuloi kontaktet e tij me z. Duçka apo marrëdhëniet e tij financiare me z. Neza, thanë prokurorët. Nuk ishte e qartë nëse Departamenti i Drejtësisë ndërmori hapa shtesë për të hetuar z. Muzin, dhe kundër tij nuk është ngritur asnjë akuzë. Z. Muzin tha në një deklaratë se ai nuk kishte pasur “asnjë arsye të besonte se ishte bërë viktimë e këtij hetimi të rremë. Por nëse do të ishte kështu, kjo është për të ardhur keq dhe shpresoj se drejtësia do të vihet në vend”.

Në muajt e tij të fundit në F.B.I., z. McGonigal bëri të paktën një përpjekje më shumë për të përdorur ndikimin e tij për të ndihmuar zotin Neza, sipas aktakuzës së Uashingtonit. Ai u takua në Gjermani në prill 2018 me dy burra nga Bosnja dhe Hercegovina, thanë prokurorët, njëri prej të cilëve, i përshkruar në aktakuzë si Personi C, ishte këshilltar i një zyrtari të lartë të zgjedhur boshnjak. Tjetri, personi D, kishte themeluar një kompani farmaceutike.

Burrat i kërkuan zotit McGonigal t’i ndihmonte të takoheshin me ambasadorin e SHBA-së në Kombet e Bashkuara ose me një diplomat tjetër për të diskutuar marrjen e mbështetjes amerikane për një çështje politike që nuk specifikohet në aktakuzë. Z. McGonigal i propozoi z. Neza që të negocionte një kontratë për t’u paguar 500,000 dollarë nga kompania farmaceutike në këmbim të takimit diplomatik; në një mesazh, ai i kërkoi zotit Neza që të “mbronte” emrin e tij gjatë përpjekjes për të bërë marrëveshjen, sipas aktakuzës.

Burrat vazhduan me planin dhe zoti McGonigal u përpoq të organizonte takimin diplomatik, thuhet në aktakuzë. Nuk tregon nëse kontrata është ekzekutuar, pagesa e kryer apo mbledhja e mbajtur.

Pas largimit nga F.B.I., z. McGonigal shkoi të punonte për z. Deripaska, oligarku i sanksionuar, sipas akt-akuzës së Nju Jorkut. Por nuk ishte takimi i tij i parë me rrethin e zotit Deripaska.

Prokurorët sugjeruan që z. McGonigal filloi ta pëlqejë zotin Deripaska pak përpara daljes në pension të tij. Në vitin 2018, ai ndihmoi vajzën e një punonjësi të zotit Deripaska të kryente praktikën në Departamentin e Policisë së Nju Jorkut, sipas aktakuzës së Nju Jorkut. Z. McGonigal i shpjegoi një tjetër zyrtari të FBI se babai i vajzës ishte një oficer i inteligjencës ruse që donte ta rekrutonte, thanë prokurorët.

Në vitin 2019, pas daljes në pension, z. McGonigal e prezantoi zotin Deripaska në një firmë ligjore që do të kërkonte heqjen e sanksioneve të tij dhe z. McGonigal paguhej 25,000 dollarë në muaj deri në mars 2020 nga z. Deripaska përmes firmës ligjore si konsulent, sipas aktakuzës. Puna u ndal në fillim të pandemisë së koronavirusit.
Në vitin 2021, z. McGonigal dhe bashkëpunëtori i tij, z. Shestakov, negociuan një marrëveshje – me punonjësin e Deripaska, vajza e të cilit mori praktikën në polici – për të punuar për z. Deripaska për të hetuar një oligark rival.
Z. McGonigal rregulloi ti merrte pagesat përmes kompanisë së një miku në Neë Jersey, duke falsifikuar nënshkrimin e mikut në një kontratë, thanë prokurorët.

Ai mik ishte zoti Neza, biznesmeni me origjinë shqiptare që është në qendër të akuzave të ngritura nga prokurorët e Uashingtonit, sipas një personi të njohur me hetimin.

Por miku i zotit McGonigal me sa duket nuk ishte në dijeni të punës së tij për zotin Deripaska. Kur zoti Neza pyeti për burimin e transfertave bankare nga një bankë ruse, zoti McGonigal u përgjigj se ai kishte bërë një punë “legjitime” për “një djalë të pasur rus”.

Neza pranoi transferimin e parave, thanë prokurorët./ New York Times, përshtati Lapsi.al

Autorët e shkrimit

Adam Goldman kontribuoi në raportimin. Susan C. Beachy kontribuoi në kërkime.

Michael Rothfeld është një reporter investigativ në tavolinën e Metro dhe bashkëautor i librit “The Fixers”. Ai ishte pjesë e një ekipi në The Wall Street Journal që fitoi çmimin Pulitzer 2019 për raportimin kombëtar për tregimet rreth marrëveshjeve të parave të heshtura të bëra në emër të Donald Trump dhe një hetim federal të avokatit personal të presidentit. @mrothfeld

William K. Rashbaum është një shkrimtar i vjetër në tavolinën e Metro, ku mbulon korrupsionin politik dhe komunal, gjykatat, terrorizmin dhe zbatimin e ligjit. Ai ishte pjesë e ekipit të vlerësuar me Çmimin Pulitzer 2009 për Lajmet e Breaking. @WRashbaum • Facebook

Kenneth P. Vogel është i vendosur në Uashington dhe heton bashkimin e parave, politikës dhe ndikimit.

blank

Një gabim i dytë strategjik duhet të shmanget! Çfarë do sillte rrënimi i Rusisë- Nga Janusz Bugajski

Shpërbërja e Federatës Ruse do të përmirësojë sigurinë dhe stabilitetin e disa rajoneve relativisht afër me të, përfshirë Ballkanin Perëndimor. Ushtria shtetërore moskovite e mposhtur në Ukrainë, nën sanksione të rënda ndërkombëtare, me rënie të të ardhurave nga energjia, buxhet të zvogëluar dhe e privuar nga baza e saj e burimeve në Siberi, do t’i ketë aftësitë për të sulmuar fqinjët apo për të nxitur trazira jashtë kufijve të saj të reduktuara në mënyrë domethënëse.

Ndërsa Moska kthen sytë nga vetja për t’u marrë me krizat e brendshme të shumëfishuara, kapaciteti i saj për agresione jashtë vendit do të bie. Aftësia e saj për ta futur Europën në kurthin e varësisë energjetike, për t’u përfshirë në korrupsion politik dhe për të përhapur dezinformata (informacion të rremë) do të kufizohet.

Krahu lindor i NATO-s, nga Arktiku deri në Detin e Zi do të bëhet më i sigurt, çfarë do të rrisë zhvillimin ekonomik dhe bashkëpunimin rajonal. Ukraina dhe Moldavia do të jenë në gjendje të rifitojnë territoret e tyre të pushtuara dhe të kërkojnë integrimin në BE dhe NATO pa u frikësuar nga reagimi i Rusisë. Bjellorusia do të mund të arrijë pavarësinë e saj, të zhvillojë demokracinë dhe të ndërtojë marrëdhënie produktive me fqinjët e saj.

Në Ballkanin Perëndimor, pa mbështetjen ruse, mundësitë e Serbisë për të destabilizuar rajonin do të reduktohet dhe kërcënimi i konfliktit të armatosur në Bosnje-Hercegovinë, Kosovë dhe Mal të Zi do të zvogëlohet. Projekti i BE-së mund të fitojë sërish vrull dhe NATO-s nuk do t’i duhet të vazhdojë të mbrojë një krah të brendshëm të saj nga ambiciet e Moskës.

Gjithsesi, Uashingtonit dhe Brukselit i duhet të jenë të kujdesshëm që të mos ndezin konflikte të tjera përmes ndonjë kompromisi me mini-imperializmin e Beogradit. Krijimi i çfarëdo entiteti të veçantë serb në Kosovë do t’i japë zemër qeverisë separatiste serbe në Banja Luka dhe gjithashtu mund të çojë në thirrje për ndarjen e Malit të Zi.

Me një Rusi të dobësuar në Kaukazin e Jugut, Gjeorgjia do të jetë në gjendje të negociojë për rikthimin e Abkhazisë dhe Osetisë së Jugut në republika autonome brenda një federate gjeorgjiane.

Armenia dhe Azerbajxhani më në fund do të jenë në gjendje të nënshkruajnë një traktat paqeje pa ndërhyrjen e Moskës. Kjo, gjithashtu, do të ulë ndikimet negative iraniane në rajon, ndërkohë që Gjeorgjia dhe Azerbajxhani mund të vendosin marrëdhënie me republikat e pavarura që po krijohen në Kaukazin e Veriut. Shtetet e Azisë Qendrore do të ndihen gjithnjë e më të çliruar nga Rusia dhe mund t’i drejtohen Perëndimit për marrëdhënie më të thella energjetike, ekonomike dhe sigurie.

Në mbarë federatën ruse do të krijohen shtete të reja pro-perëndimore, çfarë mund të rrisë stabilitetin në disa rajone të Europës dhe Euroazisë.

Në të njëjtën kohë, Kina do të synojë të zgjerojë ndikimin e saj në mesin e shteteve bërthamë në Siberi dhe Lindjen e Largët dhe të fitojë akses më të lehtë në rrugët tregtare të Arktikut dhe veriut. Shpërbërja e Rusisë do të krijojë në këtë mënyrë pika të reja konfrontimi të Perëndimit me ambiciet e Kinës.

Rajonet dhe republikat e Rusisë në Lindjen e Largët do të kërkojnë njohjen dhe investimet e jashtme dhe do rezistojnë të mos përfshihen në perandorinë ekonomike kineze në rritje. SHBA dhe BE duhet të punojnë në sinkron me Japoninë, Korenë e Jugut, Tajvanin dhe Kanadanë për t’i hapur rrugën kontakteve diplomatike dhe bashkëpunim ekonomik me shtetet aspirante.

Edhe pse politikë-bërësit kanë paralajmëruar shpesh se të diskutuarit mbi rrënimin e Rusisë, mund ta bëjë Putinin të mobilizojë popullin në mbështetje të regjimit, e vërteta është se ato që ndihmojnë Moskën janë heshtja, mohimi dhe mungesa e strategjisë.

Kremlini pretendon se Perëndimi dëshiron të shkatërrojë Rusinë pavarësisht politikave aktuale perëndimore. Mohimet e Uashingtonit dhe Brukselit thjesht nxisin komplotet e Kremlinit, ashtu si dhe narrativën e tij për kërcënimin e pretenduar të NATO-s.

Për më shumë se dy dekada, zyrtarët e NATO-s janë përpjekur të bindin zyrtarët rusë se NATO nuk është një kërcënim për Rusinë, pa arritur të kuptojnë se Kremlini i shpik kërcënimet perëndimore, pavarësisht politikave aktuale (të perëndimit).

Një qasje shumë më efektive do të ishte të specifikoheshin qartë elementet që Perëndimi mbështet për Rusinë. Mbështetja e hapur ndaj demokracisë, të drejtave të njeriut, federalizmit dhe autonomisë së republikave dhe rajoneve mund të ndihmojë në inkurajimin e qytetarëve të Rusisë, duke i treguar atyre se ata nuk janë të izoluar nga bota. Ata do ta rrisnin përpjekjen e tyre për siguri dhe zhvillim ekonomik, duke refuzuar Moskën dhe duke formuar shtete të reja që kultivojnë marrëdhënie paqësore me fqinjët.

Zyrtarët perëndimorë bënë shumë gabim kur besuan se rënia e komunizmit sovjetik shënoi dhe fundin e imperializmit rus. Një gabim i dytë strategjik duhet të shmanget e të mos besohet se perandoria aktuale ruse është e përjetshme.

Kur duan të rriten me tepri, shtetet perandorake pashmangshmërisht shemben – pikërisht ashtu siç shprehu dhe rasti i Moskës në Ukrainë – e për më tepër, kur presionet centrifugale ushqehen nga rënia ekonomike, pakënaqësitë rajonale dhe ringjalljet kombëtare.

Uashingtoni dhe Brukseli duhet të kontaktojnë republikat dhe rajonet e Rusisë dhe t’i tregojnë se qytetarët e federatës së dështuar kanë një të ardhme përtej fantazive destruktive perandorake të elitës së Kremlinit.

“Një gabim i dytë strategjik duhet të shmanget”! Analiza e Bugajskit në DITA: “Çfarë do sillte rrënimi i Rusisë”

blank

Debate të ashpra për Kosovën, incidente e fajësime reciproke mes qeverisë e opozitës në Serbi

Seanca dyditore e parlamentit të Serbisë për Kosovën do të duhej të prezantonte një lloj dialogu të brendshëm ndaj propozimit gjermano-francez. Por ajo kaloi në zhurmë e debate të ashpra.

Seanca e posaçme e Kuvendit të Serbisë u zhvillua në atmosferë të tensionuar dhe mund të thuhet se pas zënkave dhe akuzave reciproke për tradhti u dëshmua edhe një ndarje e thellë brenda parlamentit në lidhje me zgjidhjen e çështjes së Kosovës. Qeveria nga ana e saj vazhdon të akuzojë autoritetet e mëparshme se kanë kontribuar në pavarësinë e Kosovës, ndërsa opozita vetë është e ndarë përsa i përket mbështetjes për planin gjermano-francez për Kosovën. Pjesa proevropiane e opozitës mendon se ky plan duhet mbështetur, ndërsa opozita me orientim më nacionalist e sheh zbatimin e këtij plani si mbështetje për krijimin e Shqipërisë së Madhe dhe shfuqizimin e Republikës Srpska.

blank

 

Vijat e kuqe për Serbinë

Fjalën kryesore, që mund të quhet edhe monolog, e mbajti presidenti i Serbisë Aleksandar Vuçiç. Ai kryesisht bëri thirrje për përkrahjen e Kushtetutës së Serbisë, dhe siç u theksua vijat e kuqe për Serbinë janë formimi i Asosiacionit të Komunave Serbe dhe mospranimi i një ulëseje për Kosovën në Kombet e Bashkuara. U tërhoq vëmendja edhe në faktin se ende po diskutohet për planin, i cili nuk është i njohur definitivisht, por qeveria thekson se ai është vetëm platformë për bisedime dhe se ende nuk është nënshkruar asgjë.

blank

Shfaqje për rejting

blank

 

“Situata është e tillë, që në një mjedis kaq autoritar ju nuk mund të besoni gjithçka që dëgjoni”, thekson për DW Dragan Popoviç, drejtor i Qendrës për Politikë Praktike dhe përmend demantimet e politikanëve evropianë “se si i kanë vënë Vuçiçit një lloj ultimatumi për zgjidhjen e çështjes së Kosovës”. “Prandaj nuk mund të pritet as një diskutim normal, ku të kryqëzohen argumentet apo të zhvillohet ndonjë debat kuptimplotë për një çështje kaq të rëndësishme shtetërore. Thjesht gjithçka i nënshtrohet rejtingut politik të Aleksandër Vuçiçit, ne si qytetarë tani vetëm mund të supozojmë se çfarë i është shtruar përpara Serbisë dhe cila është përgjigja e Serbisë për të gjitha këto”, vlerëson Popoviç.

blank

 

Polarizimin e mprehtë politik brenda opozitës serbe, Popoviç e sheh si ndihmë me apo pa vetëdije për Aleksandar Vuçiçin. “Partitë e djathta të opozitës sillen në mënyrë iracionale dhe ndihmojnë kështu autoritetet. I ndihmojnë pikësëpari duke krijuar iluzionin se ka një lloj presioni të madh nga e djathta, apo nga ndonjë opinion publik pro rus. Dhe në këtë mënyrë i japin atij hapësirë për t’u paraqitur para perëndimit dhe opinionit vendas si martir dhe viktimë. Kështu Vuçici, i cili në fakt është sundues mbi jeten dhe vdekjen në Serbi, e paraqet veten si dikush që është në situatë të vështirë, sepse i bëhet presion nga ndonjë Milica dhe Boshko”, thotë Popoviç.

 

Diskutim rreth të panjohurës

blank

 

Edhe Dejan Bursaç nga Instituti për Studime Politike, tërheq vëmendjen për DW lidhur me mostransparencën e palës serbe për negociatat me Kosovën dhe shton “se ne ende nuk jemi të sigurtë se çfarë përmban propozimi gjermano-francez, megjithëse kemi disa përvijëzime në mediat serbe. Atëherë na mbetet vetëm t’i besojmë Vuçiçit se është vërtet ai propozim, ose është ndonjë strategji e tij për të dalë në publik me skenarin më të keq, me qëllim që më vonë ndonjë variant më të butë ta paraqesë si suksesin e madh të tijin”, mendon Bursaç.

blank

 

Në seancën e Parlamentit të Serbisë, Presidenti i Serbisë prezantoi edhe politikën e tij, apo planin 10-pikësh për Kosovën e Metohinë, sipas tij, i cili përfshin edhe integrimin evropian dhe zhvillimin ekonomik. Këtu nuk kishte surpriza të mëdha, u fol për paqen dhe stabilitetin, sigurinë për serbët në Kosovë, ku thuhet se Serbia nuk do t’u përgjigjet provokimeve, përveç nëse jeta dhe pasuria e serbëve rrezikohen si në vitin 2004.

Mbajtja e konfliktit?

“Aleksandar Vuçiçit thjesht i është dashur të dalë me diçka para opinionit publik”, mendon Dejan Bursaç, “sepse ishte krijuar përshtypja nga reagimet se Vuçiçi kishte pranuar diçka, që thënë thjesht mund të shihet si njohje e Kosovës. Kështu e shoh edhe këtë paraqitje në parlament, si përpjekje për ta reduktuar këtë dëm në publik”.

Disa herë në këtë seancë të posaçme u përsërit se vijat e kuqe për Beogradin janë krijimi i Asosiacionit të Komunave Serbe dhe kundërshtimi i anëtarësimit të Kosovës në Kombet e Bashkuara. Dragan Popoviç thekson se “e gjithë drama rreth kësaj është që të mbahet konflikti, sepse pa të nuk ka aq mundësi për rritje tensionesh dhe futjen e frikës tek njerëzit në Serbi. Sa i përket Kosovës në OKB, ajo nuk do të varet nga Serbia. Serbia mund të thotë edhe se nuk ka asgjë kundër, por në fund vendosin shumë faktorë më të rëndësishëm si Rusia dhe Kina”, thekson drejtori i Qendrës për Politikë Praktike.

 

Asosiacioni – i rëndësishëm vetëm në letër

Nëse shikojmë atë që paraqitet si propozim gjermano-francez, aty shohim se në fakt bëhet fjalë për njohjen e Kosovës, tërheq vëmendjen Dejan Bursaç: “Nga ana tjetër Serbia fiton Asociacionin si diçka që për qëllime marketingu mund t´u paraqitet si sukses qytetarëve të Serbisë. Por Asociacioni mund të rezultojë si diçka, që nuk ka rëndësi veçse në letër. Kemi këtu shembullin e Këshillit të përbashkët të komunave, që është formuar në bazë të marrëveshjes së Erdutit në vitin 1997. Ai në letër ka kompetenca të mëdha, por në praktikë funksionon si një organizatë e zakonshme joqeveritare”, vëren Bursaç.

Sanksionet ndaj Rusisë  pashmangshme?

Një pjesë shoqëruese e debatit në parlament, por jo më pak e rëndësishme, ishin edhe sanksionet ndaj Rusisë, për të cilat politikanët serbë flasin gjithnjë e më hapur. Presidenti i Serbisë thotë kështu “se Serbia me shumë gjasa do të duhet t`i vendosë sanksione Rusisë”, dhe se “shteti për shkak të mosvendosjes së sanksioneve paguan ndërkohë një çmim të lartë”. Kjo është përsëritur njëzëri edhe nga përfaqësues të tjerë të lartë të pushteit në Serbi, dhe Dragan Popoviç konstaton “se Vuçiçi të gjitha këto i ka lidhur në një pako, së bashku me presionet e Perëndimit rreth Kosovës dhe se ai do të mundohet të negociojë diçka me të dyja çështjet. Sinqerisht aty nuk kam vënë re ndonjë presion të tepruar lidhur me sanksionet kundër Rusisë. Po të kishte patur, do ta kishim tashmë të paktën një lloj sanksioni kundër Rusisë”, beson Popoviç.

 

Dejan Bursaç thotë se ky presion ekziston dhe se hapësira për të manovruar është ngushtuar pas luftës në Ukrainë. “Besoj se do të bëhet kujdes, që nëqoftëse kjo ndodh, të jetë në një volum sa më të vogël. Megjithatë mendoj se do të arrihet një ekuilibër. Ky mund të jetë pranim i një pjesë të sanksioneve, por aq sa të mos rrezikohen interesat kombëtare dhe ekonomike të Serbisë. Natyrisht, pyetja është se si do ta kuptojë atë ana ruse”, përfundon Dejan Bursaç./DW

blank

Ne interesin e Rusisë dhe të Serbisë është ngritja e tensionve në rajon- Nga SKËNDER MULLIQI

Ne interesin e Rusisë dhe të Serbisë është ngritja e tensionve në rajon për çka edhe po punojnë këto shtete. Çdo stabilizim i Ballkanit , qetësim situate që lidhet më interesat e botës perëndimore , është kunder interesave të Putinit dhe të Vuqiqit, dy binjakëve siamez. “Aktivitetet e Rusisë për destabilizimin e Ballkanit janë intensifikuar, gjë që ilustrohet më së miri nga prania e mercenarëve të Ëagner dhe formacionit “Ujqërit e natës” në barrikadat që strukturat e Serbisë i kishin ngritur me urdhër të Vuçiçit në veri të Kosovës”, e thotë Daniel Smith, ekspert i pavarur i marrëdhënieve ndërkombëtare.

Është kjo e vertetë e pa mohueshme , kur dihet së krejt pas luftën Serbia duke e instrumentalizuar minoritetin serbe ne veri, kan vu barrikada , kan gjuajtur më bomba , kan rrahur dhe maltretuar shqiptarë, kriminelët serb, “Rojat e Urës”, duke mos i lënë shqiptarët të vendosën në shtëpitë e tyre në veri të Mitrovicës. Nuk përjashtohet që jo vetëm në Kosovë, do të kemi terbulenca serioze politike.As lufta nuk është përjashtur, si dhe as incidentët më përmasa ndërkombëtare. Disa shtetarë të rajonit, e më së shumti Vuqiqi janë duke tërhequr poteza politikë , që nuk i konstribuojnë qetësimit të tensioneve.Situata është duke u dramatizuar , më temën e Asociacionit të komunave më shumicë serbe, më kompetenca ekzekutive, të papranueshem për Kosovën.

Sikur po kthehemi në fillim viteve e 90-ta të shekullit, të kaluar, kur Serbia mori bajrakun e tragjedive më të mëdha pas Luftës së Dytë Botërore, më rastin e shkatërrimit më dhunë të ish-Jugosllavisë.Nese lufta në Ukrainë zgjatë , e duket së po, Putin ka mundësi të provokon më luftë edhe Ballkanin , ku ka aleatin e saj natyror, Serbinë e pareformuar të Aleksander Vuqiqit, i cili është fokusuar për ndarje të Kosovës mbi baza etnike, e që për qudi ende po tolerohet nga bota demokratike.

Por Kosova për Serbinë do të jetë kafshatë që nuk kapërdihet, së po bëhën 23 vite të shtegtimit të saj në liri, dhe që nga viti 2008 është sovrane dhe e pavarur.Vuqiq çdo ditë po i rritë tensionet politike prej ultranacionalisti sheshelian. Ka krijuar atmosferë të luftës në Kosovë, Mal të Zi dhe në Bosnje , më tendencë të hapur shoviniste, “të gjithë serbët në një shtet”.Mjaftë gjatë Vuqiqi e ka mbajtur në tension situatën politike dhe të sigurisë në veri, për ti penguar kështu organet tona në shtrirjën e plotë të sovranitetit.Fokusi i perëndimit ishte që mos të lejon në tërsi ndikimin e Rusisë në Serbi, por kjo duket së nuk po rezulton suksesshem, sepse Vuqiq, ende po mban lidhje të ngushta politike më Putinin,nga i cili ndikim vështirër së do të shkëputet, edhe pse nga BE-ja ka interesa vitale ekonomike. Se deri kur do të mbetet të shprehem ashtu i ulur në dy karrige , mbetet të tregon koha…!

blank

VOA- Tiranë, arrestohet ish zyrtarja së cilës i vodhën mbi 150 mijë dollarë në banesë

VOA

Në Shqipëri, policia ka arrestuar mbrëmjen e së premtes ish zyrtaren Alda Klosi në banesën e së cilës dyshohet se në muajin dhjetor, u vodhën mbi 120 mijë euro dhe 30 mijë dollarë nga Rozeta Dobi, e cila punonte si pastruese në nje banesë të marrë me qera prej Klosit. Së bashku me pastruesen, u arrestua dhe djali i saj Havier Dobi, i dyshuar se kishte bashkëpunuar me nënën e tij në grabitjen e shumës së parave dhe Havier Dobin.

Nga të dhënat e para mësohet se kanë qenë disa deklarime të bëra nga Dobi në polici, që kanë çuar në arrestimin e Klosit nën dyshimet për “pastrim parash”. Mbetet për t’u parë nëse çështja do të mbetet në Prokurorinë e Tiranës, apo do t’i kalojë Prokurorisë së posaçme kundër korrupsionit dhe krimit të organizuar, meqënëse zonja Klosi ka mbuluar funksione të larta në administratë, si ish drejtoreshë e koncensioneve në ministrinë e Financave para disa vitesh dhe deri në korrik të 2022, shefe e kabinetit të ish zëvendës kryeministrit Arben Ahmetaj, për të kaluar më pas në Autoritetin e Mbikqyrjes Financiare.

Ngjarja tërhoqi vëmendje më së shumti për faktin se si një sasi prej më shumë se 120 mijë euro dhe 30 mijë dollarësh gjendeshin cash në shtëpinë e zonjës Klosi. Dyshimet mbi rastin u shtuan, pasi zonja Klosi ofroi dy deklarime të ndryshme mbi paratë e vjedhura. Ditën kur ndodhi grabitja në banesën e saj ajo deklaroi në polici se i mungonte vetëm i mungonte një sasi parash që nevojiteshin për shpenzime dhe mbarëvajtjen jetike të përditshme. Dhe vetëm 3 javë më pas, në 7 Janar, kur u arrestua Rozeta Dobi, ajo befas njoftoi se kishte konstatuar se i mungonin mbi 120 mijë euro dhe 30 mijë dollar që sipas saj I kishte marrë nga xhaxhai i saj, për t’u kujdesur për shtëpinë dhe djalin e tij, ndërkohë që ai ishte për kurim në SHBA. Xhaxhai i Klosit, një dentist i njohur në kryeqytet, ndërroi jetë pak kohë më pas në Shtetet e Bashkuara.

Ngjarja mori përmasa dhe më të mëdha, kur një kontroll i dytë në banesën e Rozeta Dobit, e cila prej vitesh punonte si pastruese në shtëpitë e personave të ndryshëm, zbuloi dhe 404 mijë euro të tjera, të cila dyshohet që po ashtu të jenë të vjedhura. Deri më tani, nuk rezulton që të ketë patur denoncime nga persona të tjerë, për zhdukjen e këtyre parave.

blank

“Krimea, çelësi i bisedimeve Rusi-Ukrainë”- “Foreign Affairs”: Gjashtë muajt e ardhshëm do të kemi një tragjedi të madhe njerëzore…

Gjashtë muajt e ardhshëm do të jenë të vështira për Kievin, madje trupat ukrainase do të përballen me kushte të vështira në fushën e betejës.

Ky është paralajmërimi i “Foreign Affairs”, në artikullin e të cilës shtohet se civilët ukrainas do të vazhdojnë të vuajnë nga sulmet e përditshme ruse.

Paralajmërime për momente të vështira nuk janë vetëm për palën ukrainase por edhe për ushtrinë e Putinit.

Revista paralajmëron se njësitë ushtarake të papajisura dhe të udhëhequra dobët të Rusisë do të pësojnë humbje të mëdha, duke shkaktuar një dëm të konsiderueshëm në aftësitë e mbetura ushtarake të Kremlinit.

Ndërkohë, shefi i Shtabit të Përgjithshëm të SHBA, gjeneral Mark Milley, ka deklaruar se deri tani ushtria ruse ka pësuar më shumë se 100.000 vdekje dhe plagosje në luftë.

“Dhe falë neglizhencës dhe indiferencës mizore të regjimit të Presidentit Vladimir Putin, mijëra të tjerë do të humbasin jetën këtë dimër për shkak të shpërfilljes së jetës njerëzore nga ana e tij”, shkruan “Foreign Affairs”.

Megjithatë në artikull ka edhe një parashikim pozitiv, siç është mundësia e çlirimit të Kriesë nga forcat ukrainase, falë edhe ndihmave të marra së fundmi në armatime nga Perëndimi.

“Foreign Affairs” vlerëson se, nëse bisedimet e paqes do të fillonin tani, presidenti ukrainas Volodymyr Zelensky do të duhej të ishte i hapur për një marrëveshje për Krimenë. Por nëse luftimet vazhdojnë në pranverë dhe verë dhe Ukraina i shkakton humbje të mëdha Rusisë, do të bëhet gjithnjë e më e vështirë për Zelensky që të lejojë Rusinë të vazhdojë pushtimin e përkohshëm të Krimesë.

Vlerësohet se deri në verë, Ukraina ka të ngjarë të fillojë të shënjestrojë pjesën më të madhe të infrastrukturës ushtarake të Rusisë në Krime në përgatitje për një fushatë gjithëpërfshirëse për çlirimin e gadishullit. Kjo do ta vinte në vështirësi Putinin në tryezën e bisedimeve dhe do të krijonte hapësirë për bisedime diplomatike ndërkohë që statusi përfundimtar i Krimesë mbetet i pazgjidhur, duke i ofruar Putinit një rrugëdalje nga Ukraina që nuk lejon rënien e tij politike dhe duke lejuar Ukrainën të shmangë një fushatë ushtarake jashtëzakonisht të shtrenjtë që mbi të gjitha nuk është e sigurt nëse do të ketë sukses.

Një marrëveshje do të kërkonte një tërheqje të menjëhershme të forcave konvencionale ruse në gadishull dhe do t’i hapte rrugën një referendumi që do t’i lejonte njerëzit e Krimesë, përfshirë ata të zhvendosur pas vitit 2014, të përcaktojnë statusin përfundimtar të rajonit.

Ndërsa në mënyrë që ukrainasit të rifitojnë Krimenë ushtarakisht, hapi i parë do të ishte frenimi i forcave ruse në rajonet e Kherson dhe Lugansk, si dhe në pjesën veriore të Donetskut. Ukraina më pas do të çlironte pjesën tjetër të provincës Zaporozhye dhe do të shtynte përmes Donetskut jugor deri në Detin Azov, duke ndërprerë lidhjen tokësore të Rusisë me Ukrainën.

Forcat ukrainase duhet të shkatërrojnë gjithashtu urën mbi Kalimin e Kerçit, e cila lidh Rusinë me gadishullin e Krimesë dhe lejon Moskën të furnizojë trupat nga toka dhe hekurudha.

Pa atë urë, Kremlini do të detyrohej të rikthente opsionin e furnizimit detar, por kjo nuk do të mjaftonte për një pushtim rus.bw


Send this to a friend