Trupi i vajzës së vogël
me fytyrë të tejpashme si uji
drithërohet prej frikës
nëpër ujërat e ftohta
të Danubit
Frika që ia ka copëtuar zemrën
deri në çastin e fundit
dhe nuk e ka lënë
kurmthin e njomë
që të humbasë
shtjellat.
.
Sa u mundua
vajza e vogël
që të mbetej një trumbë
kockash të imta
prej yjesh
në token e panjohur
që mos t’ia merrte uji i mallkuar
nëpër rrjedhën e ankthit
që e çonte aq larg shtëpisë
.
Vajza e vogël
me trupthin e zvogëluar
prej frikës
nga nata që e rrëmbeu
prej shtëpie
duke ia grisur dhe shqyer lodrat
prej të cilave ajo shpëtoi
vetëm vizatimin e fundit
të saj
ku me lapsat me ngjyra
kishte vizatuar
lule dhe shtëpinë e saj
në Kosovë
.
Vajza e vogël
që i mungon Kosovës
dhe që sot
do të ishte tetë vjeçe
por që mbeti
përjetësisht vetëm 5 vjeçe
me zemrën që vazhdon
t’i dridhet
si një fije bari,
nëpër ujërat e ftohtë
të Danubit të largët
larg shtëpisë,
ku çdo gjë është e huaj
dhe e akullt
më e akullt
se edhe vetë harrimi
.
Vajzë e vogël
që unë po të quaj LULE
Si ato lulet
që kishe vizatuar
në vizatimin tënd të fundit,
Të cilat unë i parafytyroj
më të bukurat e botës,
dhe që të gjitha lulet
që i shoh në natyrë
më duken krejt artificiale,
të pakuptimta, përderisa
ti vajza e vogël
me trupthin e holluar
prej ujrave të akullta të Danubit
ike duke zgjatur duart drejt nesh
që të të shpëtonim
dhe ne ishim aq të pafuqishëm
si të ishim njerëz prej qirinjsh
.
Ti krenoheshe me ne
vajza me trupthin e shkrirë
prej vetmisë
nëpër ujërat e akullta
të lumit të vdekjes
ndërsa ne ishim aq larg teje,
dhe ishim aq të pafuqishëm
aq sa ti je sot,
një trumbë eshtrash transparente
që shpirti yt i ka ruajtur aq shumë
duke iu lutur Zotit
që të t’i shpëtojë
prej lumit të frikshëm
e të t’i sjellë
të paktën në Kosovë…
.
Lotët e mi për ty vajza 5 vjeçare
me emrin Lule
e mbushin Danubin e zbrazur
prej urrejtjes
dhe mbushin
Drinin, Valbonën
sepse të lamë
në duart e tmerrit
të të rrëmbenin
prej duarve tona të thata
.
Të qarat e tua
më ndjekin në çdo çast
Të qarat e tua të lemerisura
Ma kanë zhdukur përgjithmonë
gjumin
sepse nuk munda të të shpëtoj
dhe të lashë
në duar kuçedrash
.
Asnjëri prej nesh
nuk i shkoi pranë
që t’ia zbuste frikën vajzës së vogël,
trupthi i së cilës ishte
zvogëluar edhe më tepër prej mungesës
sonë
nëpër ujërat e akullt të Danubit
që ia mbyti të qarat
e fundit vajzës së vogël
5 vjeçe me emrin Lule…
.
Medet…
Poema është shkruar në vitin 2001
(Poemth i botuar në librin “Rapsodi e Golgotës së Tranzicionit”, i kushtohet kujtimit të një vajze të vogël nga Kosova, trupi i së cilës u gjet në Danub midis viktimave të tjera shqiptare, ekzekutuar nga makineria kriminale e Milosheviçit)