VOAL

VOAL

Aforizma nga Ambrose Bierce (Ambroz Birsë, 24 qershor 1842 – 1914)

June 24, 2021
blank

Komentet

blank

Aforizma nga Otto von Bismarck (1 prill 1815 – 30 korrik 1898)

VOAL- Ligjet janë si salsiçet, është më mirë të mos i shohësh duke u bërë.

Asnjëherë mos besoni asgjë në politikë derisa të mohohet zyrtarisht.

Me një zotëri jam gjithmonë një zotëri e gjysmë, dhe me një mashtrues përpiqem të jem një mashtrues e gjysmë.

Kam parë tre perandorë në lakuriqësinë e tyre, dhe pamja nuk ishte frymëzuese.

Ekziston një Providencë që mbron idiotët, pijanecët, fëmijët dhe Shtetet e Bashkuara të Amerikës.

Njerëzit kurrë nuk gënjejnë aq shumë sa pas një gjuetie, gjatë një lufte ose para zgjedhjeve.

Kushdo që ka parë ndonjëherë në sytë e ndritur të një ushtari që vdes në fushën e betejës, do të mendojë shumë përpara se të fillojë një luftë.

Një burrë shteti… duhet të presë derisa të dëgjojë hapat e Zotit që tingëllojnë nëpër ngjarje, pastaj të kërcejë dhe të kapë cepin e rrobës së Tij.

Politika nuk është shkencë ekzakte.

Kushdo që flet për Evropën e ka gabim: është një shprehje gjeografike.

Asnjë qytetërim tjetër përveç atij që është i krishterë, nuk ia vlen të kërkohet apo zotërohet.

Politika e rrënon karkaterin.

Kur don të mashtrosh botën, thuaj të vërtetën.

Gjëja kryesore është të bësh histori, jo ta shkruash atë.

Behu i sjellshem; shkruaj në mënyrë diplomatike; edhe në një shpallje lufte respektohen rregullat e mirësjelljes.

Të gjitha traktatet ndërmjet shteteve të mëdha pushojnë së qeni detyruese kur fillojnë konfliktin në luftë për ekzistencë.

Një tundim për frikë nuk gjen kurrë jehonë në zemrat gjermane./Elida Buçpapaj

blank

Aforizma nga Emily Brontë (30 korrik 1818 – 19 dhjetor 1848)

VOAL- Nga çfarëdo që të përbëhen shpirtrat tanë, i tij dhe imi janë njësoj.

Unë do të ec atje ku natyra ime do të udhëhiqte: Nuk më pëlqen të zgjedh një udhërrëfyes tjetër.

Nuk mund ta shpreh: por me siguri ju dhe të gjithë keni një ide se ekziston ose duhet të ketë një ekzistencë tuajën përtej jush.

Njerëzit e ndershëm nuk i fshehin bëmat e tyre.

Unë shoh lavditë e qiellit që shkëlqejnë dhe që besimi shkëlqen barabar.

Një person që nuk ka bërë gjysmën e punës së ditës së tij deri në orën dhjetë, ka një shans të lërë gjysmën tjetër pa kryer.

Tirani i dërmon skllevërit e tij dhe ata nuk kthehen kundër tij, ata i shtypin ata që janë poshtë tyre.

Tani jam mjaft e shëruar nga kërkimi i kënaqësisë në shoqëri, qoftë fshat apo qytet. Një njeri i arsyeshëm duhet të gjejë shoqëri të mjaftueshme tek vetja.

Një zemër e mirë do t’ju ndihmojë të keni një fytyrë të bukur, biri im dhe një zemër e keqe do ta kthejnë më të bukurën në diçka më të keqe se të shëmtuar.

Njerëzit krenarë krijojnë pikëllime të trishtuara për veten e tyre.

Terrori më bëri mizore.

Kam ëndërruar në jetën time, ëndrra që më kanë mbetur gjithmonë më pas dhe kanë ndryshuar idetë e mia; kanë kaluar nëpër mua dhe përmes meje, si vera nëpër ujë, dhe kanë ndryshuar ngjyrën e mendjes sime.

Pasi të keni rrafshuar pallatin tim, mos ngrini një strehë dhe të admironi me vetëkënaqësi bamirësinë tuaj duke ma dhënë atë për shtëpi./Elida Buçpapaj

 

 

blank

Aforizma nga Carl Gustav Jung (Karl Gustav Jung, 26 korrik 1875 – 6 qershor 1961)

VOAL- Kush shikon jashtë, ëndërron; kush shikon brenda, zgjohet.

Gjithçka që na acaron tek të tjerët mund të na çojë në një kuptim të vetvetes.

Ne nuk mund të ndryshojmë asgjë derisa ta pranojmë atë. Dënimi nuk çliron, ai shtyp.

Për aq sa mund të dallojmë, qëllimi i vetëm i ekzistencës njerëzore është të ndezë një dritë në errësirën e qenies së thjeshtë.

Njeriu i shëndetshëm nuk i torturon të tjerët – përgjithësisht janë të torturuarit ata që kthehen në torturues.

Nuk ka vetëdije pa dhimbje.

Përmes krenarisë ne po mashtrojmë veten. Por thellë poshtë sipërfaqes së ndërgjegjes mesatare, një zë i qetë dhe i vogël na thotë, diçka nuk është si duhet.

Nuk ka gjë të tillë si një introvert apo ekstrovert i pastër. Një person i tillë do të ishte në azilin e të çmendurve.

Një njeri që nuk ka kaluar nëpër ferrin e pasioneve të tij nuk i ka kapërcyer kurrë ato.

Konfliktet më intensive, nëse kapërcehen, lënë pas një ndjenjë sigurie dhe qetësie që nuk trazohet lehtë. Janë pikërisht këto konflikte intensive dhe ndezja e tyre që nevojiten për të prodhuar rezultate të vlefshme dhe të qëndrueshme.

Nëse dikush nuk e kupton një person, ai priret ta konsiderojë atë si budalla.

Ne nuk duhet të pretendojmë ta kuptojmë botën vetëm me intelekt. Gjykimi i intelektit është vetëm një pjesë e së vërtetës.

Masat janë gjithmonë baza e epidemive psikike.

Njeriu që premton gjithçka është i sigurt se nuk do të përmbushë asgjë, dhe kushdo që premton shumë është në rrezik të përdorë mjete të liga për të përmbushur premtimet e tij dhe tashmë është në rrugën e humbjes.

Të gjitha veprat e njeriut e kanë origjinën në fantazinë krijuese. Çfarë të drejte kemi atëherë të zhvlerësojmë imagjinatën?/Elida Buçpapaj

blank

Aforizma nga Emma Lazarus (22 korrik 1849- 19 nëntor 1887)

VOAL- Deri sa të jemi të gjithë të lirë, askush nuk është i lirë.

Më jep masat e tua të lodhura, të varfëra, të tubuara që dëshirojnë të marrin frymë të lirë.

Unë nuk shkruaj kurrë për hir të të shkruarit.

Hebrenjtë janë forma intensive e çdo kombësie, gjuhën dhe zakonet e së cilës ata adoptojnë.

Unë jam plotësisht e vetëdijshme se kjo përbuzje dhe urrejtje qëndron në themelin e tonit të përgjithshëm të komunitetit ndaj nesh, dhe megjithatë kur lë të kuptohet nga larg faktin se ne nuk jemi një popull i preferuar, akuzohem për nxitje të grindjeve dhe vendosjen e barrierave midis dy sekteve. 

Kurioziteti dhe interesi im janë të pangopur./Elida Buçpapaj

 

blank

Aforizma nga Edgar Degas (19 korrik 1834 – 27 shtator 1917)

VOAL- Të pikturosh është e lehtë kur nuk di si, por shumë e vështirë kur di.

Arti nuk është ajo që shihni, por ajo që bëni të tjerët të shohin.

Asnjë art nuk është më pak spontan se i imi. Ajo që bëj është rezultat i reflektimit dhe studimit të mjeshtrave të mëdhenj.

Njeriu duhet të bëjë të njëjtën temë përsëri dhjetë herë, njëqind herë. Në art asgjë nuk duhet t’i ngjajë një aksidenti, madje as lëvizjet.

Të gjithë kanë talent kur janë njëzet e pesë vjeç. Vështirësia është ta kesh atë kur je pesëdhjetë vjeç.

Sa e lezetshme është biseda e specialistëve! Njeriu nuk kupton absolutisht asgjë dhe ndihet mirë.

Është shumë mirë të kopjosh atë që sheh, por është shumë më mirë të vizatosh atë që tani shikon vetëm në kujtesën. Ky është një transformim në të cilin imagjinata bashkëpunon me kujtesën.

Vetëm kur nuk e di më se çfarë po bën, piktori bën gjëra të mira.

Në pikturë ju duhet të jepni idenë e së vërtetës me mjete të rreme./Elida Buçpapaj

 

blank

Aforizma nga Erazmi i Roterdamit – Desiderius Erasmus (28 tetor 1466 – 12 korrik 1536)

VOAL- Në mbretërinë e të verbërve njeriu me një sy është mbret.

Bëj dritë, dhe errësira shpërndahet vetvetiu.

Biblioteka jote është parajsa jote.

Në pikën kryesore të lumturisë një njeri është i gatshëm të jetë ai që është.

Një gozhdë nxirret nga një gozhdë tjetër. Zakoni mposhtet me zakon.

Njeriu është për njeriun tjetër zot ose ujk.

Mos jep këshilla pa t’i kërkuar.

Çfarë ndryshimi ka, mendoni ju, midis atyre në shpellën e Platonit që mund të mrekullohen vetëm me hijet dhe imazhet e objekteve të ndryshme, me kusht që të jenë të kënaqur dhe të mos dinë se çfarë u mungon, dhe filozofit që ka dalë nga shpella dhe i sheh gjërat e vërteta?

Unë dyshoj nëse një individ i vetëm mund të gjendet nga i gjithë njerëzimi i lirë nga ndonjë formë çmendurie. Dallimi i vetëm është ai i shkallës. Një burrë që sheh një pagure dhe e merr për grua quhet i çmendur sepse kjo u ndodh shumë pak njerëzve.

Padurimi i madh në kërkimin e pasurisë, kënaqësisë ose nderit nuk mund të ekzistojë pa mëkat.

Ajo që në popull quhet famë nuk është gjë tjetër veçse një emër bosh dhe një trashëgimi nga paganizmi.

Gratë – nuk mund të jetojmë me to, nuk mund të jetojmë pa to.

Kur marr ca para blej libra; dhe nëse ka mbetur blej ushqim dhe rroba.

Lufta është e ëmbël për ata që nuk e kanë përjetuar.

Natyra, më shumë njerkë sesa nënë në disa mënyra, ka mbjellë një farë ligësie në zemrat e të vdekshmëve, veçanërisht te njerëzit më të mençur, gjë që i bën ata të pakënaqur me fatin e tyre dhe ziliqarë ndaj tjetrit.

E gjithë bota është tempulli im, dhe gjithashtu një tempull shumë i mirë, nëse nuk gabohem, dhe nuk do të më mungojnë kurrë priftërinjtë për ta shërbyer për sa kohë ka njerëz.

Ka disa njerëz që jetojnë në një botë ëndrrash, dhe ka disa që përballen me realitetin; dhe pastaj ka nga ata që e kthejnë njërën në tjetrën.

 

blank

Aforizma nga John Calvin (Gjon Kalvin, 10 korrik 1509 – 27 maj 1564)

VOAL- Duhet të kujtojmë se edhe Satani ka mrekullitë e tij.

Qeni leh kur i zoti i tij sulmohet. Do të isha frikacak nëse do të shihja se e vërteta e Zotit sulmohet dhe megjithatë do të heshtja.

Të gjitha bekimet që gëzojmë janë depozita hyjnore, të përkushtuara ndaj besimit tonë me këtë kusht, që ato të shpërndahen për të mirën e fqinjëve tanë.

Ju duhet t’i nënshtroheni vuajtjes supreme në mënyrë që të zbuloni plotësinë e gëzimit.

A është besim të mos kuptosh asgjë dhe thjesht t’ia nënshtrosh bindjet e tua në mënyrë implicite Kishës?

Duke parë që anijen në të cilën lundrojmë e drejton një Kapiten, i cili nuk do të na lejojë kurrë të humbasim edhe në kulmin e mbytjes së anijes, nuk ka arsye pse mendjet tona të pushtohen nga frika dhe të mposhten nga lodhja.

Sado bekime të shumta që presim nga Perëndia, bujaria e Tij e pafund do të tejkalojë gjithmonë të gjitha dëshirat dhe mendimet tona.

Nuk ka ekran më të keq për të bllokuar Shpirtin sesa besimi në inteligjencën tonë.

Nuk ka njeri aq të madh apo të fuqishëm që të mund të shmangë mjerimin që do të ngrihet kundër tij kur ai të rezistojë dhe të luftojë kundër Perëndisë.

Askush nuk është i përjashtuar nga thirrja e Perëndisë, porta e shpëtimit është e hapur për të gjithë njerëzit; as nuk ka ndonjë gjë tjetër që na pengon të hyjmë, përveç mosbesimit tonë.

Nuk ka asnjë fije bari, nuk ka asnjë ngjyrë në këtë botë që të mos na bëjë të gëzohemi.

Nuk ka asnjë punë, sado e poshtër apo e ndyrë, që të mos ndriçohet para Perëndisë.

Secili prej nesh është, që nga barku i nënës, një mjeshtër idhujsh.

Mendja e njeriut është si një depo idhujtarie dhe bestytnish; aq sa nëse një njeri i beson mendjes së tij është e sigurt se ai do ta braktisë Zotin dhe do të farkëtojë ndonjë idhull në trurin e tij.

Perëndia paracaktoi, për lavdinë e tij dhe shfaqjen e atributeve të Tij të mëshirës dhe drejtësisë, një pjesë të racës njerëzore, pa asnjë meritë të tyren, për shpëtimin e përjetshëm dhe një pjesë tjetër, në ndëshkim të drejtë të mëkatit të tyre, në dënimin e përjetshëm.

Zoti e toleron edhe belbëzimin tonë dhe e fal injorancën tonë sa herë që diçka na shpëton pa dashje – pasi, në të vërtetë, pa këtë mëshirë nuk do të kishte liri për t’u lutur./Elida Buçpapaj

 

 

 

 

blank

Aforizma nga Diogenes (Diogjen, 412 para erës së re – 323 para erës së re)

VOAL- Themeli i çdo shteti është shkollimi i rinisë së tij.

Është privilegj i perëndive të mos dëshirojnë asgjë, dhe i njerëzve si perëndi të dëshirojnë pak.

Ka më shumë ai që kënaqet me fare pak.

Pse të mos e fshikulloni mësuesin kur nxënësi sillet keq?

E hodha kupën kur pashë një fëmijë që pinte nga duart e tij në enë.

Si çështje vetë-ruajtjeje, njeriu ka nevojë për miq të mirë ose armiq të zjarrtë, sepse të parët e udhëzojnë atë dhe të dytët e mobilizojnë.

Asnjë njeri nuk lëndohet veçse nga vetvetja.

Më quajnë qen, sepse iu lëpihem atyre që më japin ndonjë gjë, u leh atyre që refuzojnë dhe iu tregoj dhëmbët mashtruesve.

Në shtëpinë e një pasaniku nuk ka vend për të pështyrë veç fytyrës së tij.

Ka vetëm një gisht ndryshim midis një njeriu të mençur dhe një budallai.

Nuk kam asgjë për të kërkuar veçse të dalësh në anën tjetër, që të mos m’i marrësh rrezet e diellit, çfarë ti nuk mund të ma japësh.

Njeriu është më inteligjenti nga kafshët – dhe më budallai.

Turma është nëna e tiranëve.

Qentë dhe filozofët bëjnë të mirën më të madhe dhe marrin më së paku shpërblime.

Unë nuk jam athinas apo grek, por qytetar i botës.

Miku është një shpirt që qëndron në dy trupa.

Shpifja është vetëm zhurma e të çmendurve.

Qëndro paksa më pak mes meje dhe diellit.

Ne kemi dy veshë dhe një gjuhë që të dëgjojmë më shumë dhe të flasim më pak.

Dielli, gjithashtu, ndriçon në moçale  dhe nuk është i ndotur./Elida Buçpapaj

 

 

 

 

 

blank

Aforizma nga filozofi i lashtë kinez Lao Tzu

VOAL- Ai që është shumë këmbëngulës në pikëpamjet e veta, gjen pak njerëz që pajtohen me të.

 

Për t’i udhëhequr njerëzit, ec pas tyre.

Shfaqni qartësinë, përqafoni thjeshtësinë, zvogëloni egoizmin, kini pak dëshira.

Bëhu shefi, por kurrë zoti.

Një udhëtar i mirë nuk ka plane fikse dhe nuk synon të arrijë.

Kur ti kënaqesh që të jesh thjesht vetvetja dhe mos të krahasosh ose të konkurrosh, të gjithë do t’ju respektojnë.

Ata që dinë, nuk predikojnë. Ata që predikojnë, nuk dinë asgjë.

Ai që e di se mjaft është mjaft, do të ketë gjithmonë mjaft.

Mendjes që është e qetë, i gjithë universi i dorëzohet.

Nëse ti nuk ndërron drejtim, ti mund të përfundosh atje për ku je nisur.

Nëse ti nuk ndërron drejtim, ti mund të përfundosh atje për ku je nisur.

T’i shikosh gjërat në embrion, ky është gjeniu.

Mirësjellja në të folur krijon mirëbesim. Mirësjellja në të menduar krijon thellësi. Mirësjellja në të dhënë krijon dashuri.

Nëse dikush të dashuron thellë, kjo të jep ty forcë; ndërsa, nëse ti dashuron dikë thellë, kjo të jep ty trimëri.

Ai që di, nuk flet. Ai që flet, nuk di.

Udhëtimi prej një mijë miljesh fillon me një hap.

Bëni gjërat e vështira ndërsa janë të lehta dhe bëni gjërat e mëdha ndërsa janë të vogla.

Jeta është një seri ndryshimesh natyrore dhe spontane. Mos u rezistoni atyre – kjo krijon vetëm pikëllim. Le të jetë realiteti realitet. Lërini gjërat të rrjedhin natyrshëm përpara në çfarëdo mënyre që ata duan.

Heshtja është një burim i fuqisë së madhe.

Ji i kënaqur me atë që ke; gëzohu në mënyrën se si janë gjërat. Kur kupton se nuk mungon asgjë, e gjithë bota të përket ty.

Në banesë, jetoni afër tokës. Në të menduar, jini i thjeshtë. Në konflikt, jini të drejtë dhe bujarë. Në qeverisje, mos u përpiqni të kontrolloni. Në punë, bëni atë që ju pëlqen. Në jetën familjare jini plotësisht të pranishëm.

Manifestoni qartësinë, përqafoni thjeshtësinë, zvogëloni egoizmin, kini pak dëshira.

Në qendër të qenies sate e ke përgjigjen; ti e di se kush jeni dhe ti e di se çfarë do.

Njeriu i mençur nuk grumbullon thesaret e tij. Sa më shumë që u jep të tjerëve, aq më shumë ka për veten.

Një lider është më i miri kur njerëzit mezi e dinë se ekziston, kur puna e tij të jetë kryer, qëllimi i tij të përmbushet, ata do të thonë: ne e bëmë vetë.

Kur je i kënaqur të jesh thjesht vetvetja dhe nuk krahasohesh apo konkurron, të gjithë do të të respektojnë.

Asgjë nuk është më e butë apo më fleksibël se uji, por asgjë nuk mund t’i rezistojë./Elida Buçpapaj

 

blank

Aforizma nga Jean Cocteau (Zhan Kokto, 5 korrik 1889- 11 tetor 1963)

VOAL- Një poet i vërtetë nuk stërmundohet të jetë poetik. As kopshtari i luleve nuk aromatizon trëndafilat e tij.
Unë besoj në fat: si mund të shpjegosh ndryshe suksesin e atyre që ty nuk të pëlqejnë?
Poeti është një gënjeshtar i cili gjithmonë thotë të vërtetën.
Një artist origjinal është i pazoti të kopjojë. Prandaj atij i duhet vetëm të kopjojë në mënyrë që të jetë origjinal.
Arti është një martesë midis vetëdijës dhe pavetëdijës.
Që nga dita e lindjes sime, vdekja ime filloi ecjen e saj. Ajo po ecën drejt meje, pa nxituar.
Nuk e ke parë kurrë vdekjen? Shikoni çdo ditë në pasqyrë dhe do ta shihni atë si bletët duke punuar në një koshere xhami.
Atë që publiku kritikon tek ti, kultivoje. Je ti.
Instinkti i pothuajse të gjitha shoqërive është të mbyllin këdo që është vërtet i lirë. Së pari, shoqëria fillon duke u përpjekur t’ju rrahë. Nëse kjo dështon, ata përpiqen t’ju helmojnë. Nëse edhe kjo dështon, përfundoni duke i ngarkuar nderimet mbi kokën tuaj.
Poeti nuk shpik. Ai dëgjon.
Njeriu kërkon t’i ikë vetes në mit dhe e bën këtë me çdo mjet që ka në dispozicion. Droga, alkooli ose gënjeshtra. Në pamundësi për t’u tërhequr në vetvete, ai maskohet. Gënjeshtrat dhe pasaktësia i japin atij disa momente ngushëllimi.
Kam humbur shtatë miqtë e mi më të mirë, që do të thotë se Zoti më ka mëshiruar shtatë herë pa e kuptuar. Më dha hua një miqësi, ma mori, më dërgoi një tjetër.
Merrni një vend të zakonshëm, pastrojeni dhe lustrojeni, ndriçojeni në mënyrë që të prodhojë të njëjtin efekt rinie, freskie, origjinaliteti dhe spontaniteti si në fillim, dhe ju keni bërë punën e një poeti. Pjesa tjetër është letërsi.
Nëse një vetmitar jeton në një gjendje ekstaze, mungesa e rehatisë së tij bëhet kulmi i rehatisë. Ai duhet të heqë dorë nga ajo.
Stili është një mënyrë e thjeshtë për të thënë gjëra të ndërlikuara.
Jeta është një rënie horizontale.
Arti prodhon gjëra të shëmtuara të cilat shpesh bëhen më të bukura me kalimin e kohës. Moda, nga ana tjetër, prodhon gjëra të bukura të cilat gjithmonë bëhen të shëmtuara me kalimin e kohës.
Në Paris, të gjithë duan të jenë aktorë; askush nuk kënaqet të jetë spektator./Elida Buçpapaj
blank

Aforizma nga Marlon Brando (3 prill 1924 – 3 korrik 2004)

VOAL- Asnjëherë mos e ngatërroni madhësinë e pagës tuaj me madhësinë e talentit tuaj.

Privatësia nuk është diçka që thjesht më takon, është një parakusht absolut.

Arsyeja e vetme që jam në Hollywood është se nuk kam guximin moral të refuzoj paratë.

Familja jonë kishte gjithmonë kafshë, por ato u bënë më të rëndësishme për mua me kalimin e viteve sepse më ndihmuan të përballoja mungesën e dashurisë.

E vetmja gjë që një aktor i detyrohet publikut të tij është të mos i mërzitë.

Ka një fjali në film ku personazhi bërtet: “Askush nuk më thotë se çfarë të bëj”. Pikërisht kështu jam ndjerë gjatë gjithë jetës sime.

Mendoj se të pendohesh është e kotë në jetë. Pendimi i përket të shkuarës.

Aktrimi është shprehje e një impulsi neurotik. Është jeta e një budallai. Të heqësh dorë nga aktrimi, kjo është shenjë e pjekurisë.

Unë i kam sytë si ato të një derri të ngordhur.

Shumica e kujtimeve të mia të fëmijërisë për babain tim janë të injoruara. Unë isha adhuruesi i tij, por asgjë që bëra nuk e kënaqi dhe as i interesonte. Ai kënaqej duke më thënë se nuk mund të bëja asgjë siç duhet.

Nëse ka diçka shqetësuese për stomakun, është shikimi i aktorëve në televizion duke folur për jetën e tyre personale.

Nuk ka asgjë që të paguan aq shumë sa aktrimi, ndërkohë që je duke vendosur se çfarë dreqin do të bësh me veten.

Tipari kryesor udhëzues i të gjitha intervistave sot janë paratë.

Me gratë, unë kam një shtyllë të gjatë bambuje me një lak lëkure në fund. Unë rrëshqas lakun rreth qafës së tyre në mënyrë që ato të mos mund të largohen ose të afrohen shumë. Ashtu si kapja e gjarpërinjve.

Aktori është më së shumti poet dhe më së pakti argëtues.

Nëse doni diçka nga një audiencë, ju jepuni gjak fantazive të tyre. Është ngutja e fundit.

Në moshën katërmbëdhjetë ose pesëmbëdhjetë vjeç, vendosa të fitoja jetesën kur u rrita duke luajtur bateri të bëra nga fuçi birre prej druri dhe duke udhëhequr një grup të quajtur Keg Brando dhe His Kegliners. Ne organizuam një grup të vogël, por nuk zgjati shumë dhe nuk fitoi para./Elida Buçpapaj

 

blank

Aforizma nga Helmut Kohl ( Helmut Kol, 3 prill 1930 – 16 qershor 2017)

VOAL- Ne njerëzit kemi një humnerë brenda nesh. Sa më shumë pushtet të kemi, aq më i madh është rreziku.

Unë kam çdo arsye, pavarësisht inatit dhe acarimit, të jem krenar. Nuk kam asgjë më të mirë për të qenë krenar se të jem krenar për bashkimin gjerman.

E dija që nuk mund të fitoja kurrë një referendum në Gjermani. Do të kishim humbur një referendum për futjen e euros. Kjo është mjaft e qartë. Do të kisha humbur, madje shtatë me tre.

George Bush ishte për mua aleati më i rëndësishëm në rrugën drejt bashkimit gjerman.

Ju nuk i keni shërbyer vetëm qëllimit për të kapërcyer ndarjen e Evropës dhe Gjermanisë… Përkundrazi, ju e keni vënë veten në krye të atyre që na inkurajuan në rrugën e bashkimit.

Jeta politike është e tillë – zgjedhje pas zgjedhjesh. Demokracia përfaqësuese mund të jetë e suksesshme vetëm nëse dikush ulet dhe thotë: “Kjo është. Unë do të lidh veten time, – siç bëra – “e lidh ekzistencën time me një projekt politik”. Atëherë ju automatikisht keni në partinë tuaj shumë njerëz që thonë: ‘Nëse dështon ajo, dështoj edhe unë’.

Njerëzit në Tel Aviv nuk mund ta imagjinojnë, por në vitin 1990, këtu në Leipzig apo Dresden, kushdo që donte të blinte një makinë duhej të priste 14 vjet. Gjermanolindorët punuan si njerëzit në Perëndim, por frytet e punës së tyre u korrën nga një regjim kriminal.

Evropa, për ta thënë më butë, ka qenë në një gjendje të varfër që nga tranzicioni në shekullin e 21-të. Kjo është për shkak të çështjeve kombëtare, gabimeve evropiane dhe një krize ekonomike dhe financiare që na goditi me forcë të mjaftueshme për të shmangur idenë thelbësore evropiane.

Kur njerëzit të shkruajnë për periudhën time në detyrë, do të isha shumë i lumtur nëse thonë se kam dhënë një kontribut për të gjetur sërish mediumin e lumtur për gjermanët.

Bashkimi gjerman dhe ai evropian janë dy anët e së njëjtës medalje.

Ne gjermanët kemi mësuar nga historia. Ne jemi një popull paqedashës, liridashës. Ka vetëm një vend për ne në botë: në krah të kombeve të lira.

Unë jam nënvlerësuar për dekada. Unë ia kam kaluar shumë mirë në këtë mënyrë.

Paqja duhet të jetë më shumë se mungesë e luftës.

Fëmijëria ime mbaroi në vitin 1942. Isha 12 vjeç dhe tri vitet e ardhshme jetova nën bombardimet e pandërprera. Ishte një jetë me frikë të vazhdueshme.

Rregulli më i rëndësishëm i Evropës së re është: Nuk duhet të ketë më kurrë dhunë në Evropë.

Dy vendime kanë dëmtuar stabilitetin si të euros ashtu edhe të Evropës: pranimi i parakohshëm i Greqisë në eurozonë dhe shkelja dhe dobësimi i mëpasshëm i paktit të stabilitetit dhe rritjes.

Kombet me një monedhë të përbashkët nuk hynë kurrë në luftë kundër njëri-tjetrit. Një monedhë e përbashkët është më shumë se paratë me të cilat ju paguani.

Ku është Gjermania tani dhe ku dëshiron të shkojë? Është një pyetje që bëhet nga partnerët dhe aleatët tanë jashtë vendit. Ne duhet të kthehemi – urgjentisht – në besueshmërinë tonë të vjetër. Ne duhet t’u bëjmë të qartë të tjerëve se çfarë përfaqësojmë, ku po shkojmë dhe se ne e dimë se ku i përkasim.

Vendimet individuale, pavarësisht se sa të bazuara mund t’u duken individëve, duhet t’i përkasin të shkuarës – së bashku me veprimet kombëtare, të njëanshme.

Kam bërë një jetë shumë të mirë, prej më shumë se 30 vitesh, duke qenë i nënvlerësuar.

Në një demokraci, nëse nuk i merr votat, asgjë tjetër nuk është e mundur, pavarësisht sa të mrekullueshme janë ëndrrat e tua./Elida Buçpapaj

 


Send this to a friend