Cilido intelektual që paraqitet në publik me ide , kritikë , apo reflektim jo domosdoshmërisht ushqen ambicjen për të drejtuar apo për të marr vendime për shoqërinë !

.

Me librin, shkrimin , intervistën , ekspozimin publik , edhe pa ambicjen për të drejtuar punët e vendit intelektuali i bën shërbimin më të rëndësishëm transformues shoqërisë, formëzimin e mendimit .

.

Në kohën e rrjeteve sociale , intelektualët është mirë të lexohen , të tërhiqen në debate argumentuese në mënyrë që të shpërndajnë dijen e tyre .

.

Shkrimet e tyre duhet të konsiderohen si ushqim për mendim , por kursesi si qëllim i pastër për tu bërë kryeministra, ministra apo kryetar bashkie !

.

Asnjë udhëheqës sado i ndershëm edhe i mençur nuk do ta ndryshonte shoqërinë e cila nuk bën asnjë përpjekje për të pranuar diversitetin , mendimin ndryshe , nuk reflekton, por merret me qëllimet , motivet emocionet që e shtyjnë intelektualin të shfaqet në publik një vend të caktuar në një kohë të caktuar .

.

Shoqëri të tilla janë lehtësisht të shfrytëzueshme edhe vështirësisht të ndryshueshme !

.

Ndaj edhe intelektualët jo pa qëllim i rrinë larg jetës publike vendimarrëse .

.

Jo nga superioriteti , por nga vetmbrojtja. Askush që emrin e ka vënë me punë e sakrifica nuk do ta varroste nën baltën edhe gurët e paragjykimit që i mbajmë gjithmonë në duar për ti lëshuar; nuk do ta helmonte të vetmen jetë që ka në zeherin e padijes që shpesh shkon deri në palcë.

.

Marrëzia që pamë e dëgjuam këto ditë me Lea Ypin tregon qartazi pse sharlatanët, narcizistët, të korruptuarit në politikë nuk janë fati ynë i keq. Jo , ata janë të vetmet specie që nuk duan t’ja dinë për gurët edhe helmin .

.

Madje duke na vjedhur duke na lënë të pazhvilluar të paditur, na paisin vetëm me gurë edhe helm të cilave vetëm ata dinë t’u rezistojnë !