Në fundjavë në Uashington u nderua jeta dhe vepra e Nënë Terezës me aktivitete përkujtimore 25 vjet pas vdekjes së saj, mes së cilave hapja e “Institutit Nëna Tereza” me pjesëmarrjen e disa prej figurave dhe studiuesve më të rëndësishëm të Kishës Katolike në SHBA. Zëri i Amerikës shkoi në Universitetin Katolik të Amerikës dhe sjell bisedat me miqtë e afërt dhe bashkëpunëtorët e nobelistes me origjinë shqiptare që sollën histori personale si edhe studiues që folën për figurën dhe rolin e saj.
“Unë jam tue u lutë për ju, Zoti kjoftë me ju!”
Kjo lutje e Nënës Tereza u bë për shqiptarët e Amerikës, në vitin 1988 në lagjen Bronx të Nju Jorkut.
Por, lutjet e saj për të hapur shtëpitë e para të bamirësisë në Shqipëri, u pranuan pas tre vjetësh, në vitin 1991.
Megjithë gëzimin, udhëtimi kishte një nevojë urgjente, kryerjen e kungimit të shenjtë që mund të bëhet vetëm nga një prift, i cili do të ishte në gjendje edhe të udhëtonte nëpër rrugët e zonave të thella të Shqipërisë. Nëna Tereza telefonoi nga Roma priftin spanjoll Pasqual.
At Pasqual, Urdhëri i Nënës Tereza, fotografi nga Dmitry Shakhov
“Unë isha në Nju Jork, ajo më thirri dhe më tha, At unë kam nevojë për ty, a mund të vish në Shqipëri? Unë e ndjeja se kishte urgjencë në kërkesën e saj ….+ Qytete si Tirana mund të kenë pasur një prift, por asaj i duhej një që i shoqëronte motrat në vende të largëta. Shqipëria është vend i vogël, shumë i bukur, por që ka male të larta ku ishte shumë e vështirë të udhëtoje. Komunikimi në atë kohë ishte shumë i vështirë dhe nuk kishte makina”, thotë prifti i Urdhërit Nëna Tereza, Pasqual.
Ishte koha kur në vend sapo kishin filluar ndryshimet demokratike, por në pushtet vazhdonte të ishte udhëheqja e vjetër. I pyetur nga Zëri i Amerikës nëse e kishin diskutuar me Nënë Terezën, gjatë qëndrimit në Shqipëri, për mbi 45 vitet kur regjimi i asaj kohe kishte mbyllur objeket fetare dhe kishte ekzekutuar udhëheqës fetarë, prifti Pasqual kujton reagimin e vetëm të Nënës Tereza.
Ajo më tha, mos fol. Ne kemi ardhur për të ndihmuar. Do të shohim gjëra (të këqija), por mos fol – At Pasqual
“Ajo më tha, mos fol. Ne kemi ardhur për të ndihmuar. Do të shohim gjëra (të këqija), por mos fol se këtu jemi vetëm për të ndihmuar”
Për dy ditë në Uashington u kujtuan momente të pathëna më parë dhe u dhanë vlerësimet më të larta për shenjtoren Tereza të Kalkutës. Në Universitetin Katolik të Amerikës u hap edhe Instituti Nëna Tereza që ndër të tjera do të ofrojë ndihmë për studentë e studiues që duan të mësojnë më shumë për punën dhe veprën e saj.
Bazilika e e Faltores Kombëtare, fotografi nga Dmitry Shakhov
Mëngjesi i të shtunës u nis me një meshë në Bazilikën e Faltores Kombëtare, kisha katolike më e madhe në Amerikën Veriore, dhe një nga dhjetë kishat më të mëdha të botës.
Një nga faltoret brenda kishës ka një kopje të Zojës së Këshillit të Mirë.
Një nga faltoret brenda Baziikës së Faltorës Kombëtare – Uashington
Shënimi e sqaron se origjinali që gjendet në kishën në Gjenacan të Italisë besohet se u bart nga kisha e Zojës së Shkodres, në vitin 1479. Shënimet historike thonë se kjo ndodhi pas sulmit të asaj kohe të forcave osmane ndaj Shkodrës.
Pak hapa më tutje, mesha për Nënë Terezën, statuja e të cilës gjithashtu gjendet brenda kishës, udhëhiqej nga Kryepeshkopi i Baltimore, William Lori.
“Më kujtohet një rast kur ajo e vizitoi shtëpinë e Kardinalit të ndjerë amerikan, Hickey. Unë i dhashë një gotë ujë. Besoj që ky ishte rasti im më i mirë për të siguruar parajsën. Isha i mahnitur me të, jo vetëm pse ajo ishte e njohur. Si shumë të tjerë, unë e ndjeja ndikimin e shenjtërisë së saj”, tha para besimtarëve Kryepeshkopi Lori.
Një nga pjesëmarrësit e fundjavës që iu kushtua nobelistes me origjinë shqiptare ishte edhe James Towey, një nga miqtë më të afërt të saj, i cili para pak ditësh ka publikuar librin: “Të duash dhe të jesh i dashur: Portreti Personal i Nënës Tereza”.
“Takimi ynë i parë ishte shumë i shkurtër, në gusht të vitit 1985. Ishte aq befasuese kur e shihje atë grua të vogël kur doli jashtë sikur të ishte nxënëse shkolle, me plot energji dhe jetë. Atë javë ajo mbushi 75 vjeç. Ky ishte fillimi i një miqësie të gjatë për ne”, tha zoti Towey për Zërin e Amerikës.
James Towey – Biograf i Nënës Tereza, by Dmitry Shakhov
Nëna Tereza u lind në Shkup në një familje shqiptare, ndërsa vendimin për t’u bërë murgeshë e mori në një kishë të vogël në fshatin Litnicë të Kosovës, afër kufirit me Maqedoninë.
Në vitet ‘50 ajo e nisi misionin që tani numëron pesë mijë motra nderi në gjithë botën. Në vitin 1979, ajo fitoi çmimin Nobel për Paqe, ndërsa puna e saj i hapi dyert nëpër zyrat më të rëndësishme të qeverive të botës.
“Mendoj se prejardhja shqiptare i dha asaj një vendosmëri e këmbëngulje e nganjëherë edhe kokëfortësi, pasi ajo ishte shumë e vendosur për qëllimin që donte të arrinte. Kjo më bënte shumë përshtypje dhe jam i sigurt që kjo kishte të bënte me mënyrën se si ishte rritur ajo dhe kujtimet e fëmijësirë”, tha zoti Towey për Zërin e Amerikës.
Për aktivisten e shoqatës shqiptaro-amerikane, “Vatra”, Merita Bajraktari McCormack, nderimet që po i bëhen Nënës Tereza në Uashington janë me rëndësi për të mbajtur gjallë trashegiminë e punës së saj.
Merita Bajraktari McCormack – aktiviste e shoqatës “Vatra”, fotografi nga Dmitry Shakhov
“Për ne shqiptarët ka rëndësi të dyfishtë pasi kjo figurë kaq e madhe, një nga shenjtorët më të mëdhenj të shekullit të kaluar i jepet një vëmendje kaq të madhe në përvjetorin e thirrjes së saj për t’i shërbyer të varfërve si dhe 25 vjetorit të kalimit të saj në amshim”, tha zonja Bajraktari McCormack për Zërin e Amerikës.
Në vitin 2016 Nënë Tereza u shenjtërua nga Papa Françesku I. Por biografët thonë se ishte miqësia me Papa Gjon Palin e Dytë që i dha asaj lumturinë më të madhe të jetës.
“Koha më e lumtur siç ma tha vetë ajo ishte në vitin 1986 kur Papa Gjon Pali II shkoi për vizitë tek ajo në Kalkutë dhe ajo eci me të përmes rrugëve të ngushta, ndërsa Papa i përshëndeti të gjithë. Nëna kishte dashuri të madhe për Papa Gjon Palin II”, thotë biografi i Nënës Tereza, James Towey.
“Njëherë kur ne bisedonim me Papa Gjon Palin II, për marrëdhënien e tyre, ai më tha se ata nuk përdorin shumë fjalë. Unë mendoj se ata instinktivisht e kuptonin njëri tjetrin. Nëna Tereza gjithmonë e informonte Papën për qendrat që kishte hapur. Ata nuk janë ulur që të analizojnë politikën globale, por kishin një miqësi shpirtërore intuitive”, e konfirmon biografi i Papa Gjon palit të Dytë, George Weigel.
George Weigel – Studiues dhe Biograf i Papa Gjon Palit II, by Dmitry Shakhov
Për një nga studiuesit më të njohur të katolicizmit, George Weigel suksesi i misionit të Nënë Terezës nuk është i befasishëm dhe këtë e lidh edhe me faktin që ajo u rrit në një “udhëkryq fesh të ndryshme”.
“Shqipëria është një udhëkryq i kulturave, ka myslimanë , ka pjesëtarë të krishterimit lindor dhe perëndimor. Dikush që rritet në atë mjedis shumë kulturor mendoj se mund ta parashikosh që ishte veçanërisht e përgatitur të shkonte në Indi, një vend ku ishte shumë vështirë të vësh rrënjet e krishterimit dhe të jesh afër atyre njerëzve në një mënyrë që megjithëse ishte dëshmitare e fuqishme e krishterimit, nuk iu jepte atyre ndjesinë e kërcënimit”, tha zoti Weigel.
Por, Nëna Tereza brenda saj kishte edhe pikëllim të thellë, për jo pak arsye, një nga më kryesoret familja e saj, e sidomos e ëma.
“Ajo ishte një grua që mbante trishtime brenda vetes ndonëse dukej gazmore… + Ajo më fliste për nënën e saj dhe thoshte një ditë e ëma do e gjykonte për shkak se ishte larguar në vitin 1928, (viti kur ajo shkoi si murgeshë në Irlandë). Ai vendim ishte një hap i madh për Nënë Terezën, por për të ëmen ishte një gjë e vështirë. Ajo e kishte humbur burrin, djalin e kishte me shërbim ushtarak dhe ajo kishte mbetur vetëm me motrën e Nënës Tereza, Age”, kujton bisedat me Nënën Tereza miku i saj, James Towey.
Dhimbja për familjen shqiptare rëndohej edhe më shumë nga fakti se Nënë Tereza nuk kishte mundësi të kishte kurrfarë kontakti me të ëmen dhe motrën të mbetura në Shqipërinë e vetizoluar. Por me gjithë dhimbjet e saj personale, ajo i solli botës shumë gëzim dhe besim në vlerat njerëzore, për çka në Uashington ajo u kujtua dhe nderua këto dyditë.
25 vjetori i vdekjes të Shenjtes Tereza të Kalkutës, ka rikthyer vëmendjen tek humanistja më me ndikim në shekullin e 20-të, murgeshës shqiptare e lindur Anjezë Gonxhe Bojaxhiu.
Përpos hapjes së Institutit me emrin e saj, këtu në Uashington këto dy ditë janë mbajtur aktivitete për të nderuar jetën dhe veprën e saj.
Të dielën po shfaqet filmi dokumentar “Nëna Tereza: Dashuria më e Madhe”, që është filmuar në pesë kontinente, me çasje të paprecedentë në arkiva institucionalë.
Filmi përveçse hedh dritë me jetën e saj, tregon edhe se si vizioni i saj për të ndihmuar të varfërit e botës po vazhdon edhe sot e kësaj dite.
Sot në orën 10:00 organizimi i radhës nga protestuesit kundër kryeministrit Edi Rama dhe qeverisë së drejtuar prej tij.
Qytetarët do të mblidhen para Kuvendit ku do të mbahet edhe seanca e radhës plenare.
Ndërkohë në orën 19:00 do të mbahet protesta masive e 33-të radhazi ku organizatorët u kanë bërë thirrje qytetarëve nga i gjithë vendi, por edhe shqiptarëve të diasporës, që t’i bashkohen tubimit në Tiranë.
Grumbullimi i protestuesve është parashikuar të nisë në sheshin “Skënderbej”, ndërsa më pas marshimi do të vijojë drejt godinës së Kryeministrisë, ku protestuesit do të qëndrojnë për të shprehur kërkesat e tyre.
Kërkesa kryesore e protestës mbetet dorëheqja e kryeministrit Edi Rama. Organizatorët kanë deklaruar se protestat do të vazhdojnë deri në përmbushjen e kësaj kërkese, duke ftuar qytetarët të marrin pjesë masivisht në atë që cilësohet si protesta e 32-të radhazi, që shënon edhe një muaj nga nisja e protestave. bw
Protesta për dorëheqjen e kryeministrit Rama është përshkallëzuar në aksionin e vet. Qytetarët gjatë paradites synojnë ndërgjegjësimin e institucioneve. Në Ditën e 31, protesta paqësore qytetare rrethoi simbolikisht Kuvendin e Shqipërisë. Mosprania e Ramës dhe e Ballukut si dy ndër objektivët kryesor ishin jashtë sallës së ligjbërësve. Të mendosh se këto figura të korrupsionit i ruhen përplasjeve është njëra anë, por të mendosh se ata imunitetin nuk e shfrytëzojnë në çdo sekondë kjo do të ishte e gabuar. Kuvendi në seancën plenare të zhvendosur të datës 30 Qershor, tregoi tre rrethime. Gardhin metalik, pengesa njerëzore nga trupa e policisë dhe forcave speciale si dhe gardistët e gatshëm brenda Kuvendit. Një protestë që u karakterizua nga ndeshje të aktivistëve me forcat policore të cilat kryen gjashtë shoqërime në komisariatet e kryeqytetit ishin pasojat e para nga përshkallëzimi dhe provokimet. Ajo që vlen për t’u shënuar është se ‘Revolucioni i Flamingove’ siç gjerësisht po njihet edhe në mediat ndërkombëtare realizoi dhe ndeshjen e parë simbolike të “goditjes” me vezë të automjeteve të blinduara dhe me xhama të errët të pushtetarëve, simboli i fortësisë së një lëvozhge që i ka mbetur gjithë pështjellës së korrupsionit që shumë shpejtë do të thyhet pas krisjes.
Por përse gjithë kjo siguri dhe hyrje dytësore për një seancë plenare?
A janë përfaqësues të popullit këta anëtarë të Kuvendit apo ende nuk po e shohin se protesta qytetare po zhvillohet pandërprerje prej një muaji?
Çfarë presin ligjvënësit?
Ndërsa kjo mungon në Kuvend edhe pse forca e kartonit të mazhorancës e dikton me ashpërsi jetën politike të vendit duke mbrojtur korrupsionin, qytetarët zhvilluan paraditen edhe ditën e 1 Korrikut një protestë paradite duke shënuar fillimin muajit të dytë të protestave me përshkallëzimin dhe duke u vendosur për një tjetër ndërgjegjësim tek ndërtesa e Prokurorinë e Posaçme kundër Korrupsionit dhe Krimit të Organizuar, SPAK.
Çfarë presin më ligjvënësit (?) do të ishte përsëritja e pyetjes.
E sikurse kjo mungon, ekzekutivi nuk ndalet me vendimet e propozuara apo edhe me propagandën për të treguar dhënien e një përgjigje ndaj qytetarëve protestuesve sikurse edhe sinjaleve ndaj BE-së për “seriozitetin e angazhimeve”.
Ky “seriozitet” ndodhi pikërisht më 30 Qershor dhe në mënyrën më qesharake ku sipas një informacioni ATSH qartësonte se Këshilli i Ministrave miratoi vendimin për deklarimin e Parkut Arkeologjik Apoloni si “pasuri kulturore e paluajtshme” si dhe ngarkoheshin Ministria e Turizmit, Kulturës dhe Sportit, Njësia e Administrimit dhe Koordinimit të Parkut Arkeologjik Apoloni, si dhe Bashkia Fier.
Në të gjithë këtë përcaktim, krah një libiri të quajtur “The Albanian Files” zbulohet se edhe aty ka projekte dhe ide zhvillimi për Parkun e Apolonisë, fraza “pasuri kulturore e paluajtshme”, e cila lidhet fort si me kulturën antike po ashtu edhe me atë të sotme se si ky pushtet qeveris.
Vetëm brenda një muaji (gjatë Qershorit), arena e Apolonisë dha shfaqjen Rama Balluku për të konfirmuar se Fieri është Kryeqyteti i Socialistëve, qarku i 12 mandateve si dhe shfaqja komike e kryeministrit me një bluzë ku vihej në lojë Flamingo dhe revolucioni i tyre me diçiturën “Se këtu në vendin tim edhe kungulli ka kuptim”.
Një “gjetje” të cilën populli e ka proverbuar ndryshe:- “Si mbahet kungulli për gardh”.
Që janë ato gardhe marrëzie që e kanë parcelizuar dhe shitur Shqipërinë tek çdo investitor i mundshëm strategjik që në jetën e pëditshgme të shqiptarëve e që u këndohet “O kungull të humbtë fara”*.
_____
*”O kungull të humbtë fara”- Shprehja popullore për diçka që të del gjithmonë përpara dhe nuk të shqitet.
30 Qershor, 2026
Unioni i Gazetarëve Shqiptarë Profesionistë të Diasporës (UGSHPD)
Verband Albanischer Berufsjournalisten der Diaspora (VABD)
Union of Professional Albanian Journalists of Diaspora (UPAJD)
L’Union des journalistes professionnels albanais de la diaspora (UJPAD)
Unione dei Giornalisti Professionisti Albanesi della Diaspora (UGPAD)
Sot publikojmë tribunën « Çfarë na ka lënë Toka amanet? », një thirrje e artistëve, shkrimtarëve dhe krijuesve për mbrojtjen e peizazheve themeluese të Shqipërisë.
Çfarë na ka lënë Toka amanet?
Tribune e hapur
Thirrje e artistëve, shkrimtarëve dhe krijuesve për mbrojtjen e peizazheve themeluese të Shqipërisë
Ne, artistë, shkrimtarë, poetë, muzikantë, studiues, mendimtarë dhe qytetarë të lidhur me bukurinë e botës, marrim sot fjalën për të mbrojtur peizazhe, vlera e të cilave e tejkalon pafundësisht çmimin e tyre.
Sepse toka nuk është mall.
Ajo nuk është një aset i thjeshtë ekonomik.
Ajo nuk është vetëm një sipërfaqe e matshme, e regjistruar apo e shfrytëzueshme.
Ajo është vendi ku një qytetërim mëson të shohë, të emërtojë dhe të banojë botën.
Lagunat, kriporet, pyjet bregdetare dhe brigjet ku flamingot zbresin çdo vit i përkasin asaj gjeografie të thellë që ka formësuar imagjinatën dhe ndjeshmërinë e brezave të tërë.
Këto peizazhe nuk janë vetëm hapësira natyrore.
Ato janë vende kujtese, krijimi dhe transmetimi.
Ato janë gjithashtu vende jete, pune dhe takimi, ku prej brezash bashkëjetojnë njerëzit, fauna dhe flora, në një harmoni të çmuar.
Ato jetojnë në rrëfimet, legjendat dhe këngët tona popullore, në filmat, në figurat e letërsisë, në ngjyrat e pikturës, në qëndismat dhe format e kostumeve popullore, si dhe në fjalët e gjuhës sonë.
Prej shekujsh, artistët përpiqen të kapin dritë-hijen e veçantë të një peizazhi, pasqyrimin e qiellit mbi valë, valëvitjen e gjetheve mbi luadh, ngjyrat dhe kontrastet e relievit, qetësinë dhe gjallërinë e natyrës, lindjen, perëndimin, mjegullën dhe fluturimin e një zogu në hapësirë.
Peizazhet nuk janë vetëm tema të pikturës.
Ato janë atelietë e padukshme të imagjinatës, të shpirtit dhe të krijimtarisë.
Çdo kulturë e madhe lind nga një dialog i gjatë, i ndërlikuar dhe i vazhdueshëm mes natyrës, njeriut dhe territorit ku ai jeton.
Shkatërrimi i këtyre vendeve nuk do të thotë vetëm ndryshim i një mjedisi.
Do të thotë ndërprerje e një dialogu të lashtë midis natyrës, kulturës, kujtesës dhe jetës së përditshme të një populli.
Ne nuk jemi kundër zhvillimit.
Ne nuk jemi kundër përparimit.
Megjithatë, sot shumë prej këtyre peizazheve kërcënohen nga betonizimi i bregdetit në emër të zhvillimit.
Por përparimi i vërtetë fillon aty ku njeriu di të ruajë atë që nuk mund të zëvendësohet.
Ne shprehim solidaritetin tonë me të gjithë ata qytetarë që, në mënyrë paqësore dhe me dinjitet, janë ngritur për të mbrojtur këto vlera dhe këtë trashëgimi natyrore të rrallë.
Disa pasuri kërkojnë shekuj për t’u krijuar.
Mjaftojnë vetëm pak vite për t’i zhdukur ato.
Ky tjetërsim është një humbje e dhunshme dhe shpesh e pakthyeshme.
Flamingot janë bërë sot simbol i kësaj brishtësie.
Ne u bëjmë thirrje autoriteteve, institucioneve kulturore, institucioneve ekonomike dhe financiare, organizatave ndërkombëtare, organizatave joqeveritare, shkencëtarëve, artistëve, të rinjve, studentëve, sipërmarrësve dhe të gjithë qytetarëve që të kontribuojnë për ruajtjen dhe transmetimin e tyre.
Sepse kur një peizazh zhduket, nuk është vetëm natyra që humbet diçka.
Gjuha humbet një pjesë të kujtesës së saj.
Kultura humbet një pjesë të rrënjëve të saj.
Krijimtaria humbet një pjesë të horizontit të saj.
Dhe njerëzimi humbet një pjesë të pasurisë së tij të vyer, të pazëvendësueshme dhe të padukshme.
Çfarë na ka lënë Toka amanet?
Kemi për detyrë ta ruajmë, ta mbrojmë dhe ta trashëgojmë.
Sepse amaneti nuk është pronë.
Amaneti është përgjegjësi, një bashkëbisedim në heshtje midis kohërave, epokave dhe brezave.
Me besimin tek ju!
30 qershor 2026
NËNSHKRUESIT E PARË
· Orgest Azizi — Shkrimtar, filozof · Arben Bajraktaraj — Aktor · Klara Buda — Shkrimtare, gazetare · Elida Buçpapaj — Shkrimtare, publiciste, botuese . Skënder Buçpapaj – Shkrimtar, publicist, botues · Izet Curri — Stilist, pedagog · Agron Dalipaj — Gjuhëtar · Arben Elezi — Mjek · Ermira Godo — Shkrimtare, përfaqësuese ne UNESCO · Sophie Képès — Shkrimtare · Tanguy Le Dantec — Pedagog i ekologjisë së aplikuar . Simon Pitaqaj – Regjisor teatri · Luan Rama — Shkrimtar · Julian Tauland — Artist piktor · Blerta Zhegu — Këngëtare lirike
.Simon Pitaqaj, Regjisor teatri
Kjo thirrje mbetet e hapur për artistë, shkrimtarë, studiues dhe qytetarë që dëshirojnë t’i bashkohen.
Sot në 19:00 do të mbahet protesta masive e 32-të radhazi kundër kryeministrit Edi Rama dhe qeverisë së drejtuar prej tij.
Ndërsa organizatorët u kanë bërë thirrje qytetarëve nga i gjithë vendi, por edhe shqiptarëve të diasporës, që t’i bashkohen tubimit në Tiranë.
Grumbullimi i protestuesve është parashikuar të nisë në sheshin “Skënderbej”, ndërsa më pas marshimi do të vijojë drejt godinës së Kryeministrisë, ku protestuesit do të qëndrojnë për të shprehur kërkesat e tyre.
Kërkesa kryesore e protestës mbetet dorëheqja e kryeministrit Edi Rama. Organizatorët kanë deklaruar se protestat do të vazhdojnë deri në përmbushjen e kësaj kërkese, duke ftuar qytetarët të marrin pjesë masivisht në atë që cilësohet si protesta e 32-të radhazi, që shënon edhe një muaj nga nisja e protestave. bw
Qytetarët kanë njoftuar se sot në orën 10:00 do të mblidhen para SPAK ku do të dorëzohet libri “Albanian Files” i firmosur nga protestuesit dje në shesh.
Kërkesa kryesore e protestës mbetet dorëheqja e kryeministrit Edi Rama.
Organizatorët kanë deklaruar se protestat do të vazhdojnë deri në përmbushjen e kësaj kërkese.
Ndërsa në orën 19:00 do të mbahet protesta e cila organizohet çdo ditën në Tiranë, kundër Ramës. Kjo është protesta e 32 , e cila vijon pandalur nga shqiptarët me një mesazh të qartë, largimin e Ramës. bw
Eurodeputetja italiane e Grupit të të Gjelbërve në Parlamentin Europian, Cristina Guarda, e cila mori pjesë në protestën e 30-të qytetare të zhvilluar në Tiranë, vlerësoi mobilizimin e qytetarëve, duke e cilësuar atë një mesazh të fortë në mbrojtje të natyrës, të drejtave të njeriut dhe demokracisë.
Në një intervistë për News24, Guarda tha se vizita e saj në Shqipëri kishte për qëllim njohjen nga afër të situatës në vend dhe zhvillimin e takimeve me qytetarë, shoqërinë civile dhe aktorët politikë.
“Si grup i Gjelbër në Parlamentin Europian, ne ndiheshim shumë afër protestave, meqenëse ato filluan nga çështjet mjedisore. Por, nga perspektiva jonë, ne padyshim vumë re se po ndodhte diçka më shumë. Dhe donim të shihnim jo vetëm vendet, por edhe të flisnim drejtpërdrejt me njerëzit, të flisnim me shoqërinë civile, të flisnim edhe me politikanët, në mënyrë që të kuptonim më mirë se çfarë po ndodh këtu në Shqipëri”, u shpreh eurodeputetja.
E pyetur nga gazetari i News24, Erion Kaçorri, se si e vlerëson mobilizimin qytetar dhe mesazhin që ai përcjell, Guarda u shpreh se ishte e impresionuar nga pjesëmarrja dhe karakteri paqësor i protestës.
“U ndjeva shumë krenare për ju, sepse ndjeva se ky mobilizim po i thërret njerëzit nga histori të ndryshme, të moshuar, të rinj, fëmijë, familje së bashku në një mënyrë paqësore, dhe ndjeva një mesazh vërtet të fuqishëm. Që sot e kësaj dite shohim edhe në Evropë që ndoshta nuk e vlerësojmë aq shumë atë që kemi, ligjet dhe mundësinë që kemi, dhe duke parë njerëz që po ngrihen për t’u dëgjuar, për të mbrojtur natyrën dhe të drejtat e njeriut, e ndjeva mesazhin shumë të fuqishëm”, deklaroi ajo.
Grupi i protestuesve kanë lënë Policinë e Tiranës menjëherë sapo mësuan se të arrestuarit para parlamentit ishin dërguar në Komisariatin nr. 1.
Një numër i madh i tyre kanë marshuar të organizuar nëpër rrugë, duke krijuar edhe një atmosferë me thirrjet “Rama jepe dorëheqjen” apo “Lironi çunat tanë”.
Ky marshim ka krijuar edhe një trafik mjetesh, ku drejtuesit e tyre janë sensibilizuar me protestuesit duke ndaluar makinat apo përshëndetur me rënie të borive.
Ndërkohë që në Komisariatin nr. 1 ka pasur një tjetër grup protestuesish e qytetarësh që janë solidarizuar me 6 të arrestuarit që mbahen të izoluar. Panorama
Gjashtë protestuesit e arrestuar pas protestave te Kuvendi, janë dërguar te Komisariati i Policisë Nr.1. Avokati i tyre Gentian Serjani ka deklaruar se nuk është ngritur ende asnjë akuzë ndaj tyre sepse nuk ka shkelje.
Ai ka thënë se nuk është lejuar të takohet me klientët e tij.
“Gjashtë të shoqëruarit janë tek Komisariati Nr.1.
Deri tani policia nuk ka ngritur akoma një akuzë për ta sepse nuk ka asnjë shkelje ligjore.
As ne avokatët nuk po na lënë t’i takojmë të shoqëruarit e protestës. Nuk ka ende një justifikim për arsyen, janë lejuar vetëm Avokati i Popullit dhe deputetët.
Do të qëndrojmë këtu sepse po mbahen në mënyrë të padrejtë deklaroi Serjani. bw
Qytetarët, të cilët janë mbledhur përpara Drejtorisë së Policisë së Tiranës duke kërkuar lirimin e protestuesve që u shoqëruan më herët për shkak te tensioneve para Kuvendit, theksuan se protesta e orës 19:00 ka filluar.
Ata iu bënë thirrje shqiptarëve që t’iu bashkohen përpara Policisë.
“I bëjmë thirrje çdo qytetari të bashkohet në protestë, se protesta e thirrur në orën 19:00 ka filluar. Një ngjarje e paprecendentë ka ndodhur, protestuesit paqësore janë arrestuar para parlamentit dhe e gjithë Shqipëria duhet të vijë këtu.”, tha njëri nga protestuesit.
Ndërsa një tjetër theksoi se nëse nuk lirojnë protestuesit e shoqëruar, do të kalojnë në mosbindje civile.
“I bëj thirrje çdo shqiptari që të na bashkohen. Ishte policia që na provokoi, ne do të jemi në mosbindje civile ose do të lirojnë shokët tanë që po protestojnë paqësisht, ose do të jemi në mosbindje civile. Le ta marrin veshtë gjithë iu bëj thirrje me shpirt e zemër që të na bashkohen.”, tha ai. gsh
Prej më shumë se tre orësh qindra protestues janë grumbulluar para Parlamentit duke e rrethuar, teksa brenda ambienteve zhvillohej seanca plenare.
Përveç thirrjeve dhe parullave për dorëheqjen e qeverisë dhe burgosjen e politikanëve të korruptuar, nuk munguan edhe mesazhet drjet ligjvënësve dhe Kuvendit.
Disa prej tyre vendosën që të shkruanin parullat edhe në rrugë, kryesisht në hyrje të Kuvendit, mbi pllaka.
“Parlament i krimit” ishte një prej tyre, e shkruajtur me spraj me ngjyrë të kuqe, teksa në distancë ishin edhe efektivët e Policisë.
Protesta ka pasur edhe tensione, teksa Policia i largoi me forcë, kurse qytetarët sulmuan me vezë makinat e deputetëve dhe hodhën thirrjet “Hajdutë” dhe “Parlament analfabet”.
Mes parullave të tjera ishin edhe “Revolucion”, “Rama f*ck you”, “Arresto Ballukun”, “Rama dorëhiqu” apo “Nuk na përfaqësoni”. Panorama
Protesta për dorëheqjen e kryeministrit Edi Rama ka hyrë në muajin e dytë. Edhe sot protestuesit si çdo natë do të grumbullohen në orën 19:00 në sheshin “Skënderbej” dhe më pas do të marshojnë drejt Kryeministrisë.
Organizatorët u kanë bërë thirrje qytetarëve nga e gjithë Shqipëria, si edhe shqiptarëve që jetojnë në diasporë, t’i bashkohen tubimit në Tiranë.
Organizatorët theksojnë se kërkesa e tyre mbetet e pandryshuar: dorëheqja e kryeministrit Edi Rama.
Ata kanë bërë të ditur se protestat do të vijojnë deri në arritjen e këtij objektivi, duke u bërë apel qytetarëve për pjesëmarrje sa më të gjerë në protestën e 31-të, e cila përkon edhe me një muaj nga nisja e këtij mobilizimi.
Shqiptarët prej një muaji kërkojnë dorëheqjen e kryeministrit Edi Rama. Të hënën u mbajt edhe protesta e 30-të. Protesta u zhvendos edhe tek Universiteti Politeknik i Tiranës.
Shkak u bë një banderolë që protestuesit kanë dashur të shpalosin në ballkon, ku shkruhej “Ju erdhi fundi”.
Zhvillimin e kësaj proteste e ka pasqyruar edhe Deutsche Welle, e cila shkruan se kjo protestë ka vijuar me qëndrueshmëri.
Ndërkohë Policia e Tiranës tentoi ta ndalonte, duke shkaktuar acarimin e protestuesve. Pas disa tentativave, banderola u shpalos në ballkonin e Universitetit, mes brohorimave: “Studentët”, “Pa rini nuk ka Shqipëri”.
Komentet