Kur në një edicion lajmesh disa ditë më parë (10 Shtator), u qëndis mes disa titujve kryesorë ky plotësim: –“Turizmi duket se ka dhënë efektet pozitive në ekonomi… Paga mesatare në vend ka shkuar në 92 mijë lek të reja, pra në 1000€ duhe kaluar kështu edhe parashikimet e qeverisë për rritjen e nivelit të saj të 900 €,… thotë se ka një rënie të lehtë të papunësisë. Ndërkohë integrimi i pritshëm në BE mund t’i rrisë rrogat deri në 35% brenda 10 viteve”*, asnjë media e pavarur nuk do ta bënte më bukur edhe se orientimi zyrtar.
Ndaj vëmendja mbi propagandën duhet shtuar pasi publiku shqiptar ka nevojë të qartësohet dhe të kuptojë se si dhe nga duhet të marrë informacionet dhe faktin e vërtetë.
Të gjitha të dhënat sa më sipër qëndrojnë vetëm në mënyrën se si propaganda e koncepton, e shkruan dhe e paguan, e shtyn dhe e përcjell në rrjet. Është një aparat i tërë burokratik njerëzor e digjital i administratës së Rilindjes Socialiste që i ushqen dhe ku virtualiteti i gjithçkaje që mungon është kthyer në realitet.
Do ta lemë për në fund këtë shpjegim pa u shkëputur nga fokusi i asaj që sapo përmendëm. Ndoshta vetëm dy-tre shembuj do të mund ta plotësonin atë.
Pra flitet sot për një mesatare mujore 1000 € dhe kemi parasysh se 25,8 % e fuqisë punëtore në Shqipëri ka marrë një pagë minimale nga 40,00 deri në 50.000 Lekë ( nga 2025 deri në Janar, 2026). E pjesëtuar me kursin ditor të këmbimit po sot janë rreth 350 mijë persona nga fuqia punëtore vlerësohen me 543 €.
Ja se si del aritmetika e thjeshtë nga shënimet e ditës;
– Viti, muaji dhe dita; 10 Shtator, 2026.
– Rroga Mesatare Mujore= 92.000 Lek.
– Konvertuar në 1000 €.
– Në 2030 synojmë BE-në (?!).
– Në 2036 Rroga mesatare mujore parashikohet se do të rritet me 35%. Pra Rroga mesatare mujore bëhet 1350 €.
Por pas dhjetë vitesh do të kemi lekë dhe euro në përdorim apo vetëm euro?
Në qoftë se jo, mund të themi se tregu financiar mund të jetë optimist, por në se jo;-Sa i fortë do të jetë Lek-u ndaj valutave si € dhe $ në vitin 2036?!
Aktualisht rroga më e ulët në rajone të ndryshme të EU është për vitin 2026 nga 620 € deri në 2771 €.
I bëmë këto krahasime pasi në titujt e lajmeve kryesore në Shqipëri që prej 10 ditësh, kur Rilindja Socialiste ka nisur takimet në formatin ‘Prania Besnike’ (çdo të Premte sa të jetë në fuqi Rama/kryeministër), po zhvillohet fenomeni i njohur mediatik “echo chamber”. “Dhomës kumbuese” ose asaj që rilindësit e shohin si ora e deputetit me votuesin. Më pas media edhe pse e propagandon apo interesohet për ta mbuluar nuk të thotë ndonjë gjë ose diçka më shumë se çfarë ndodh me vetë procesin sepse janë vetë pushtetarët që e administrojnë narrativën, shënimet dhe problematikën.
Fillimisht emra të përveçëm nga rilindja dalin me statuse ose në panele mediatike duke rrëfyer përvojën personale duke numëruar sa takime, sa probleme dhe sa kohë dhe më pas për çështje të privatësisë, problematika bëhet jo vetëm transparente me fjalë, por edhe e përshkueshme tej e tej sa në fund asgjë nuk mbetet dhe asgjë nuk ndreqet.
PS po bën veç se një propagandë të rëndomtë parazgjedhore të pështjellë me “Praninë Besnike”… pa harruar çdo të Premte në orën 17:00, në të gjithë territorin.
Në se dikush e mendon se kjo analizë është paragjykuese pasi kanë kaluar vetëm më pak se dy javë nga prova, po tregojmë me fakte konkrete se ku jemi tani dhe ku ishim 4 vite më parë me premtimet e Rilindjes Socialiste.
‘BESA’, ‘Prania Besnike’, ‘Pasqyrë Albania’ dhe një tjetër e shtuar si ‘Flamingo Mirror’ që lidhet si një informacion transparent i qeverisë me protestuesit veçanërisht për “Zonat e Mbrojtura”.
Në tërësi paaftësinë e politikave të qeverisjes socialiste për shkak të krimit ekonomik e korrupsionit, nepotizmit dhe patronazhimit të institucioneve, kryeministri Rama e adresoi së fundi si një dobësi e punës së administratës dhe avancimit të teknologjisë. Shkurt “Shteti digjital në xhepin e qytetarit” ose e-Albania, zgjidhësja e besuar e çdo problemi.
Ndaj le të kujtojmë një episod interesant të Drejtoreshës së AKSHI-t Mirlinda Karçanaj në fund të muajit Prill të vitit 2022 finalizoi pjekurinë e e-Albania kur ndër katër pyetjet “shteruese”, diçka për t’u besuar që u ngrit për t’i mbushur mendjen njerëzve ose për t’i mashtruar ata përpara dy palë zgjedhjeve që po afronin. Zgjedhjet vendore të 2023 dhe të 2025-ës të përgjithshme në të cilat Rilindja Socialiste vetëm sapo i zgjeronte dhe po i thellonte më shumë pozitat e saj.
Ja se çfarë përforconte si risi Drejtoresha Karçanaj:–“Tashmë kemi kaluar pa letër në sistemin e akteve ku merret mendimi dhe kryhet gjithë procesi i inicimit dhe aprovimit të akteve të Këshillit të Ministrave. Çdo akt atje është pa letër, me nënshkrim elektronik. Sistemi i menaxhimit të dokumenteve është implementuar me shumë sukses në Kryeministri dhe në të gjitha ministritë e linjës. Është momenti që në dy vitet e ardhshme të përmbyllim punën e gjithë administratës. Të automatizohet dhe të kalojë pa letër. Nuk do të kemi asnjë letër të humbur më në postë. Nuk do të kemi më pesë ditë deri në dy javë vonesa. Do të kemi zero letër, zero bojë, zero printera apo letra që amortizohen”.
Ku jemi tani me praninë besnike rreth 4 vite e 1/2 më pas?
Kemi arritur në epokën e një formulimi të ri nga ana e kryeministrit Rama ku çdo deputeti apo ministri i kërkohet:-“Çdo të premte në të njëjtën orë, pa kamera, pa fotografi të pjesëmarrësve, pa fjalime dhe as kundërshtime, po vetëm me veshët hapur e me laps e letër për të shënuar çdo ankesë, kërkesë, shqetësim, ide apo propozim”. Në katër vite kjo administratë për shkak të korrupsionit dhe shpërdorimit të parave të publikut kaloi nga njeriu dhe shkresat, tek shkarkimi digjital i dokumentacionit dhe i zgjidhjes së punëve. Tani që edhe këtu problemet janë mbivendosur po ndodh e kundërta. Rilindësit dëgjojnë dhe mbajnë shënime dhe kujdesen që të hidhen në sistem dhe problemet të zgjidhen(?!).
Tani është fakt se jo vetëm rrethi i konsideruar besnik pranë Ramës, por edhe rrathët e tjerë pas besnikëve të quajtur patronazhistë po riorganizohen deri në diasporë që të rikrijojnë lidhjet për të gjetur së paku numrat ose votuesin e 2025-ës (me 733,727 vota).
Në dukje kjo për rilindësit ngjan e arritshme, por ky rezultat edhe pse i zbuluar dhe i demaskuar për manipulimet ka dy faktorë kryesorë që e rrëzojnë skemën dhe e kanë bërë kryeministrin Rama të frikësohet.
Së pari, 83 mandatet e siguruara dolën nga pjesëmarrja e 42,16% e zgjedhësve në votime janë diferenca e pushtetit me kundërshtarët që u konsiderua deri në masën e 7.4% por aspak më të besueshme me praninë e qindra-mijë shqiptarëve në sheshet e Shqipërisë dhe Tiranës që prej 106 ditësh resht shprehin pakënaqësitë dhe kërkojnë dorëheqjen. Kjo tregon se me protestat e nisura në fund të muajit Maj, 2026, Rilindja Socialiste ka humbur konsiderueshëm mbështetjen edhe brenda rradhëve të saj si në Shqipëri edhe në diasporë.
Një perceptim i asaj që lajmi i vërtetë dhe informacioni i pastër nuk i shkon publikut, por manipulohet nga pushteti, ishte pikërisht loja me numrat e qeverisë këtë fund javë. Duke e ditur marshimin e diasporës, një propagandë me turizmin dhe remitancat ishin një gabim strategjik i Rilindjes Socialiste edhe tani në një kohë kur ka hapur probleme madhore me Reformën Trrritoriale përpara Zgjedhjeve Vendore.
Nga njëra anë prania besnike në gjithë territorin, nga ana tjetër Protesta në Ditën e 105 të saj me një pjesëmarrje të gjerë nga diaspora duke ngritur problemet dhe duke e rrethuar paqësisht kryeministrinë për mbi 4 orë.
Ajo që kishte ngjarë një ditë më parë në narrativën propagandistike dhe në lajmet e qeverisë, duke i bërë njëkohësisht dëm vetes shkruhej :-“Remitancat, 621 milionë euro në gjashtëmujorin e parë” e njëjta temë si në vitin 2018, pra para 8 vitesh me të njëjtin kryeministër:-“Të ardhurat nga emigrantët shënojnë nivelin më të lartë që prej vitit 2013″ (Remitancat u rritën në këtë periudhë të parë të vitit 2018, në vlerën e 147 milionë eurove).
Dallimi kryesor këtu është se në Shtator 2018 euro këmbehej me 126 Lekë, sot në Shtator 2026 euro këmbehet me 92.16 lekë, pra 33.84 lekë më pak.
Në se do të bëjmë diferencat me shumat vjetore që janë rritur prej atëherë remitancat në fund të 2025 shënonin në vlerat mbi 1.2 miliardë €, diferenca dhe deficiti që shohim janë jo se çfarë njëherë e një kohë është premtuar dhe çfarë nuk është bërë, por sot nuk e gjen dot përgjigjen se ku këto miliona lekë të premtuara si projekte dhe të pa realizuara nuk do të mund t’i gjesh se kua kanë përfunduar dhe cilët janë shtetarët përgjegjës.
Dy-tre shembujt që mund ta plotësonin atë siç e përmendëm më lart janë ato afera që në formën e ligjeve me porosi, partneritetit publik privat, dhënien për shfrytëzim të pronave publike, pasurive natyrore dhe Zonave të Mbrojtura me interes ndërkombëtar veç atij vendas, e të tjera afera dhe veprimtari si sterilizimi, arsimi, ndërtimi, energjia, ushtria, inceneratorët të bëjnë të mendosh se kur ato nuk i kthehen si mirëqenie taksapaguesve atëherë çdo sipërmarrje është e mbërthyer nga interesa të pushtetit dhe korrupsioni.
__________
*abc news albania
*“Echo-chamber”– (dhoma e kumbimit) vendi dhe gjendja ku njerëzit dëgjojnë vetëm mendjen e tyre. Nuk ka tjetër realitet. Mungon e vërteta.
Rebelimi im s’ka ndodhur një ditë. Është grumbulluar përditë e nga pak qysh në moshën e njomë dhe është shtuar me shpejtësi ndërsa dilja prej adoleshencës. Rrebelimi im u shëndrrua në urrejtje ndaj tyre, mbas humbjes së jetës së tim vëllai, Agronit në moshën 28 vjeçare. Tragjikisht, ai ra në një humnerë 200 metrash, me makinë në rrugët e tmerrshme të Pukës, një ditë të nxehtë gushti të vitit 1983. Ai nuk donte të shkonte të punonte në Pukë. Për të ishte një ndëshkim edhe pse ai i donte pukjanët. Iu lut Xhevdetit ta shpëtonte nga Sigurimi duke i thënë: “Unë do vdes nëpër ato rrugë të rrezikshme!” Dhe ashtu ndodhi! Në vend që të dëshpërohej, Xhevdeti u gëzua për vdekjen e djalit. Prej kohësh Agroni po i sillte probleme me urrejtjen e tij ndaj Sigurimit. Kështu, ai e kishte të siguruar postin e vet, nëpërmjet sakrifikimit të djalit.
Ishte kjo ndjesi që më ka tërbuar…
Në familje Xhevdeti, as donte t’ia zinim në gojë vdekjen e Agronit. Nuk i shkoi asnjëherë tek varri, përjashto dy-tre herët e para menjëherë mbas vdekjes, edhe ato më shumë i shtyrë nga opinioni i të tjerëve. Xhevdet Miloti deri ditën e fundit të jetës, domethënë për 35 vite, vdekjen e Agronit e ka shfrytëzuar vetëm për të përfituar e për të siguruar privilegje për vehte. Edhe Sabaheti e ka bëtë dhe e bën edhe sot të njëjtën gjë.
Dua te kujtoj qe me largimin tim në Itali, në vitin 1992, dhe me akuzën që i bëra Xhevdetit: “Ishe ti që e vrave Agronin, moralisht dhe fizikisht!”, marrdhëniet mes meje dhe prindërve u ndërprenë për një çerek shekulli. Ndërkohë ata bënë të pamundurën ta eliminonin egzistencën time dhe të hakmerreshin ndaj meje, duke më krijuar probleme të shumta.
Dhimbja që provohet me vdekjen e fëmijës është e pashpjegueshme për një prind sepse është një fakt i jashtëzakonshëm, jo i natyrshëm që kalon çdo masë dhe…. fundi që mendohej i largët, vjen befas dhe pamëshirshëm duke i lënë prindit pak mundësi për ta vazhduar jetën. Por jo, për Xhevdetin e Sabahetin. Ata ishin përbindsha. As vdekja s’i ndryshoi dot ato qënie çnjerëzore. Xhevdeti e vazhdoi veprimtarinë e tij jashtëmartesore me gra të tjera, më i lire e më i lumtur se përpara, ndërsa Sabaheti krijoi nje guardarobë gjigante, duke e dokumentuar çdo fustan, çdo kostum, çdo palë këpucë e çizme të reja me fotografi, e më pas u shiste mend njerëzve se ishte një zonjë e madhe.
Kur kam parë guardarobën e sajë, ngela e shastisur, po edhe fotografitë që kjo “nënë me zemër të thyer” bënte për çdo veshje të re… Të gjitha ta futur me zell e pasion ndër albume të shumtë, ndërsa fotografitë Agronit, e djalit të tyre të vetëm, i gjeta të shpërndara nëpër qese të vjetra në bodrum!!!
Për çudi, “nëna” atij s’i kishte bërë asnjë album!!
Kujtimin e tij e kishte hedhur me neveri larg, sepse asaj i errësonte “bukurinë e shndritëshme” të zonjës së madhe, e cila çuditërisht, kishte krijuar edhe të ardhura të majme ekonomike të dyshimta!! Rastësisht, në 2017 u gjenda në Tiranë, ku gjeta origjinale të shumë llogarive bankare të Xhevdetit e Sabahetit në lekë, euro e USD, dhe i mora me vehte letrat por, sapo Sabaheti, edhe pse 82 vjeçare, kur mori vesh se unë i kisha zbuluar thesarin, u turr si e tërbuar nga Bergamo e Italisë, ku po i rrinte te koka kriminelit që jepte shpirt, në spital si zotëri e, që e kishte tradhëtuar gjithë jetën, duke e trajtuar si leckë këmbësh, u turr në Tiranë të mbyllte llogaritë bankare që unë ,vajza e tyre Lindita, të mos kisha asnjë përfitim mbas vdekjes së Xhevdetit!!
Atë verë të vitin 2017, në Shqipëri, kuptova se nuk egzistoja më për familjen time. Drejtimin e familjes Miloti tani e kishte marrë në dorë me dhelpëri burri i motrës time, kavajsi Fiqiret Kariqi, në shtëpinë e të cilit në Bergamo, jetonin edhe Xhevdeti me Sabahetin.
Vura re se familja ime, me një kryetar të ri, kishte thurur plane për eliminimin tim ekonomik dhe ligjor. Pikërisht, atë vit Sabaheti do të bënte të pamundurën të më eliminonin nga pronësia, duke bërë Padi kundra meje. Kështuqë m’u desh të përballesha me gjyqe, me kërcënime dhe kompllote nga mamaja dhe motra.
Në verë të 2017, para njerëzve që kishin ardhur për të bërë qokat për vdekjen e Xhevdet Milotit, e pyes Sabahetin: “E ke pyetur ndonjëherë vehten se çfarë nëne ke qenë për fëmijët e tu? Ke një djalë të vdekur dhe dy vajza, mes të cilave ke futur sherr gjithë jetën, e që sot, e urrejnë njëra-tjetrën për vdekje! Çfarë ke mësuar nga e gjithë kjo që ka ndodhur… Asgjë!? ”
Ajo më pa si e shastisur. Vështrimi i saj më tregoi që nuk e kuptonte pse duhej t’ia bënte vehtes një pyetje të tillë. Ndenji një copë herë në heshtje pa më dhënë përgjigje. Ajo më dëshmoi edhe një herë se këta njerëz edhe pse në moshën 84 vjeçare, edhe pse i merrte vdekja, kishin mbetur ashtu të pandërgjegjshëm e të përbindshëm.
Ky është një fragment nga atmosfera me të cilën më pritën nëna dhe motra ime mbas 25 viteve, që u kisha ndejtur larg e pa i trazuar.
Më shumë detaje të kësaj jete janë në autobiografinë time “Mendimi sundues”.
Çfarë e rrebelon sot Lindën? Çfarë është krisur, thyer e rrënuar shpirtin e saj në pakthim…?
Kam një indinjatë të thellë që s’jemi trajtuar si fëmijë, që na ka munguar dashuria, që s’jemi vlerësuar si njerëz, si fëmijë të tyre… Jam e indinjuar që s’na kërkuan falje që na shkatërruan jetën, që na mohuan të drejtën për të pasur një familje, që të gëzojmë festat, nipat, mbesat, jam e rebeluar që na trajtuan si fëmijë të paligjshëm befotrofi.
Tim vëllai ia vodhën e ia vranë rininë, për t’i shërbyer diktaturës, i vodhën të drejtën për të qënë ai që dëshironte të ishte, e jo ai që donin ata. I vodhën të drejtën për të pasur një jetë normale, një familje e që ta gëzonte edhe sot dritën e diellit. Të dy bashkë, Xhevdet e Sabahete Miloti i vodhën Agronit të drejtën për ta gëzuar rininë e shoqërinë, gjërat më të shtrejta për të. Ai ndante çdo gjë me të tjerët, të njohur apo të panjohur. Në fakt, në vdekjen e tij, nga çdo qytet ku ai punoi (Korça, Kavaja dhe Puka) erdhën me autobuz njerëz të thjeshtë që ai i kishte ndihmuar sidomos të persekutuart, që Agron Miloti i ndihmonte duke u thënë: “Sa të jem unë këtu, jetoni të qetë!” Këto fjalë i kam dëgjuar vetë nga një burrë i moshuar nga fshatrat e Korçës më mori në messenger në telefon tre ditë më parë, mbasi kishte njohur fotografinë e Agronit që e mbaj si foto profili në facebook. Ai më tha: “Dua që ta dish, se Agroni më ka shpëtuar jetën time e të familjes dhe mjaft të persekutuarve të zonës. I ndrittë shpirti aty ku është.”
Pra është kjo dhimbje e thellë që e ka rrënuar në pakthim shpirtin e Lindës.
…Nga momenti i vdekjes së papritur, në moshë aq të re, bëhesh e vetëdijëshme se jeta për ty, si motër s’është më ajo e mëparshmja, Boshllëku shpirtëror të bëhet i përditshëm. Fillon të jetosh pa interesa vetëm për inerci të jetës… Jeta s’ka më shije dhe vetëm aty fillon e kupton se sa marrëzi ishte t’i permbaje britmat e gëzimit që ai ishte aty pranë meje, aty nis ta ndjesh se çdo gjë mund ta duroje, por jo mungesën e tij… dhe befas koha për ty ndalet në atë çast dhe dënimi për ty bëhet përfundimtar. Sa netë pa gjumë, sa mbasdite të trishta me shi pret që ai të shfaqet, sa fotografi të tij kalon nëpër duar për ta kujtuar, sa çaste ngushëllimesh që tashmë janë larg… larg… dhe ndjehesh e gjitha përmbys prej një ndjenjë shkatërruese…