Një nga programet më të ndjekura televizive në Kili, i quajtur Teletrece, nga publikuar një reportazh për depërtimin e mafies shqiptare në këtë vend. “Mafia shqiptare, e konsideruar si një nga organizatat kriminale më të rrezikshme në Evropë, u përpoq të hapte një rrugë të re trafikimi të kokainës nga Kili duke përdorur ish-agjentë të inteligjencës nga ai vend dhe një rrjet të sofistikuar ndërkombëtar financimi të paligjshëm,” thekson programi i njohur.

TELETRECE

Gati 20 ton dru të mbushur me kokainë të lëngshme u sekuestruan në portin e Arikës. Dërgesa e kishte origjinën nga Bolivia dhe ishte e destinuar për në Evropë. Duke pasur parasysh metodën e fshehjes, dhe burimet e nevojshme për nxjerrjen e drogës, nëse do të kishte arritur në destinacionin e saj, duhet të kuptohet menjëherë se pronarët e saj nuk janë ndonjë bandë e vogël.

Kush mund të fshihet pas kësaj? Vetëm dyshime, por nëse konfirmohet, do të kishim të bënim me diçka shumë më të madhe: mafien shqiptare që vepron në Kili.

Mund të duket qesharake, por filmi ‘Taken’ është ndoshta referenca më e spikatur që kilianët kanë në lidhje me krimin shqiptar. Një baba, një ish-agjent i inteligjencës, përpiqet të rimarrë vajzën e tij, të rrëmbyer në Paris nga burra me tatuazhe në duar, të cilët janë pjesë e një prej grupeve më të rrezikshme kriminale në Evropë. Nëse jo më e rrezikshmja.

Trillimi nuk është shumë larg realitetit. Shqipëria është në anën tjetër të botës, në Gadishullin Ballkanik, përballë Italisë, e ndarë nga Deti Adriatik. Dihet se, sipas Europolit, mafia shqiptare është e përfshirë në gjysmën e operacioneve që lidhen me kapjen e dërgesave të mëdha të kokainës.

“Ata dërgojnë delegatë në Amerikën Latine, në zonat e prodhimit, ku sigurojnë një çmim afatgjatë – një çmim relativisht të ulët, 1.500 për kilogram – dhe garantojnë kosto shumë të ulëta për transportin dhe magazinimin para dërgesës në Evropë. Në këtë mënyrë, ata garantojnë një çmim të vetëm dhe shumë fitimprurës të transportit me të cilin asnjë organizatë tjetër kriminale nuk mund të konkurrojë,” thotë Pablo Zeballos, ekspert i krimit të organizuar.

OKB-ja vlerëson se rruga ballkanike, ku dominojnë organizatat shqipfolëse, gjeneron të ardhura të paligjshme prej afërsisht 18 miliardë dollarësh në vit.

Ata kanë narko-muzikë, por ndryshe nga ajo me të cilën jemi mësuar, interpretuesit e tyre nuk shfaqin pistoleta. Muzika është shfaqja e pushkëve, dhe shtizat e flamujve janë tanke. Tanke. Por përtej karikaturës, krimineli shqiptar është shumë i ndryshëm nga produkti kombëtar për shkak të një mori faktorësh. Diktaturat, një diasporë e detyruar dhe një kod sjelljeje mesjetar. Kanuni, i cili përfshin gjakmarrje midis klaneve familjare, janë disa prej tyre.

“Pjesa më e madhe e aparatit ushtarak dhe policor u përqendrua në mbledhjen e inteligjencës për shtypjen e qytetarëve të saj, shumë e specializuar në gjuhë, metoda shfarosjeje, madje edhe në logjikën e kontaminimit, infiltrimit e kështu me radhë. Kur ra ajo diktaturë, shumë prej atyre njerëzve mbetën të papunë, apo jo? Ata mbetën pa punë dhe u riorganizuan si agjentë kriminalë,” thotë Zeballos.

Ai ishte një nga ata agjentë të inteligjencës shqiptare që mbeti pa punë në mesin e viteve ’90. Emri i tij supozohet të jetë Viktor Gjini, dhe videot që po shihni në ekran korrespondojnë me herën e parë që ai shkeli në tokën kiliane. Për shkak të planeve të tij në Kili – duke u përpjekur të hapte një rrugë të re trafikimi droge për mafien shqiptare – ai u nxor në gjyq.

Tani, për herë të parë, do të jeni në gjendje ta dëgjoni zërin e tij: “Ai qëndroi me mua për tre ditë në një hotel. Jam i sigurt, siç thotë prokurori, kështu mblidhen fotot për hetimin kudo. Ku kam ecur? Ku i kam shkëmbyer paratë e mia? Sepse është normale për mua të shkëmbej para. Le të vazhdojmë. Kam shkëmbyer para për ushqim, për këtë, dhe kam shpenzuar para. Është normale”.

Kjo është deklarata gjyqësore e një përfaqësuesi të mafies shqiptare i cili u dënua me 15 vjet burg për trafik droge pas një hetimi që zgjati më pak se një muaj.

Do të jemi në gjendje ta dëgjojmë këtë dëshmi nga prokurori përgjegjës.

“Është një histori mjaft e veçantë. Eh, nuk është thjesht një rast i çfarëdoshëm,” thotë Carlos Ribas.

Gjithashtu, oficerët e policisë që morën pjesë.

“Kjo organizatë, e cila mund të ketë një prani këtu në Kili, është gjithmonë e lidhur me individë të tjerë në anën tjetër të botës,” thotë kolonelja Karen Riveros.

Një agjent i fshehtë i Marinës ndau kohë me ta. Për arsye të dukshme, nuk do të zbulojmë asnjë nga identitetet e tij të shumta, aq më pak fytyrën e tij. Por që nga momenti i parë, ai e dinte se kishte të bënte me një lloj krimineli shumë të ndryshëm.

“Ai kishte histori mjaft të dhunshme nga e kaluara e tij, veçanërisht nga koha e tij në Shqipëri. Kjo, sinqerisht, ishte mjaft mbresëlënëse”.

Dhe ai do t’ju tregonte ato histori?

“Po, disa prej tyre. Kjo është arsyeja pse është thelbësore që çdo agjent i fshehtë që infiltrohet në këtë organizatë të ketë një kuptim të qartë të procedurave, dokumentacionit, rrugëve të transportit detar dhe në thelb të njohë të gjithë industrinë e transportit detar”.

Një gabim jo vetëm që rrezikoi operacionin, por edhe jetën e atyre që ishin infiltruar në një organizatë kriminale transnacionale. Kjo ndodhi falë informacionit të dërguar nga Roterdami i Holandës nga vetë DEA, Administrata e Shteteve të Bashkuara për Zbatimin e Ligjit kundër Drogës.

“Po flasim për një individ shumë të trajnuar dhe të aftë, zotin Viktor Gjini. Ai nuk ishte thjesht një trafikant i vogël droge që kërkonte hakmarrje; përkundrazi, ai ishte një njeri që fliste katër gjuhë dhe njihte principatat,” thotë prokurori Ribas.

“Dhe kjo është gjëja e parë që thotë, dua të shkoj në Valparaíso sepse dua të shoh se si funksionon dhe si është porti”.

Ne e pamë tashmë mbërritjen e tyre në Kili; pastaj ata udhëtuan për në një hotel në lagjen Las Condes më 23 prill. Ata e zgjodhën me kujdes, pasi këta dy shtetas shqiptarë po kërkonin një vend ku nuk do t’u kërkohej kaq shumë dokumentacion dhe ku idealisht mund të paguanin për qëndrimin e tyre me para në dorë.  Gjatë regjistrimit, ata dorëzuan pasaportat e tyre, por jo ato të vendit të tyre të lindjes; në vend të kësaj, ata paraqitën pasaporta holandeze.

Prej andej, ata shkuan në dhomat e tyre, ku pritën me durim telefonatën nga burri që do të lehtësonte transportin e tyre të drogës nga Kili në Evropë. Një operator porti, që ata nuk e njihnin. Ai ishte agjenti i fshehtë i Marinës.

Bileta për në Valparaíso për t’i treguar atij se ai jo vetëm që e njihte portin, por se edhe atje ai ishte mjeshtri i heshtjes së tyre.

“Atyre iu treguan vendet e ankorimit, hyrjet në kanalet e portit, llojet e anijeve, drafti i tyre dhe zonat ku mbërrijnë anijet më të mëdha. Kjo padyshim që u bëri përshtypje sepse e kuptuan se kishin të bënin me dikë që e njihte mjedisin. Ne gjithashtu ishim në gjendje të demonstronim me dokumentacion dhe të kishim akses se si arritëm ta kryenim operacionin,” thotë agjenti sekret.

Një tur i mirë, krijimi i besimit fillestar, infiltrimi, kontrolli. Prej andej, ata u çuan në një restorant të shtrenjtë në Valparaíso për të finalizuar marrëveshjen.

Operatori fiktiv i portit do t’u lejonte atyre të vendosnin 200 kg kokainë në një kontejner, të fshehur si në tubat e frigoriferit ashtu edhe brenda vetë ngarkesës. Për këtë, shqiptarët duhej të paguanin një total prej 200.000 dollarësh.

U ra dakord që gjysma e parë do të paguhej paraprakisht, pjesa tjetër kur të përfundonte puna. Por ato para nuk ishin në Kili.  Lidhja kineze e mafies shqiptare hyri në lojë. Tingëllon e çmendur, por është e vërtetë. Ndodhi, apo jo? Dëgjoni.

“Qytetarët kinezë shkojnë në hotelin tuaj. Dhe pse shkojnë ata? Për të sjellë para, para për verë,” thotë Viktor Gjini.

Zëri tjetër është ai i një tjetri prej të dënuarve në këtë rast të veçantë, një qytetar kinez.

Ai thotë: “Në 41 vitet e jetës sime, nuk e dija kurrë se çfarë ishin drogat derisa shkova në burg. Atëherë mësova se çfarë janë drogat”.

A e dinit se këto para do të përdoreshin për të blerë drogë?

“E pamundur”.

Ajo që kam përshkruar mund të ishte skenari për një film, dhe kjo është pikërisht ajo që donim të bënim. Të bënim një film. Viktor Gjini u kthye në Evropë dhe përdori kontaktet e tij. Ai kishte nevojë për 100.000 dollarë nga mafia shqiptare për të hyrë në Kili pa u zbuluar.

Për ta bërë këtë, ai ia dha paratë një pale të tretë që telefonoi një qytetar kinez në Spanjë, i cili nga ana tjetër kontaktoi qytetarët kinezë në Kili në mënyrë që ata më në fund të mund t’ia dorëzonin shumën prej një milion dollarësh përfaqësuesit të mafies shqiptare në vendin tonë.

Si mund ta dinin ata se kush ishte kush nëse nuk ishin takuar kurrë? Kështu që, kur ia dorëzoi paratë Viktor Gjinit, atij iu dha një kod.

Personi që e priti në Evropë i kërkoi të nxirrte një kartëmonedhë dhe i bëri një foto. Pas kësaj, ai e detyroi ta griste dhe të mbante vetëm një copë me numrin serial.

Ai do t’ua jepte atë copë letër kinezëve kur të ishte në Santiago si shenjë besimi. Kjo, zonja dhe zotërinj, quhet Guajala.

“Ata kontaktojnë në Santiago, në hotelin Ibis. Z. Viktor Gjini i tregon atij kartëmonedhën e dollarit, ai i tregon foton dhe është me të vërtetë e njëjta; numri serial përputhet dhe paratë dorëzohen pa u thënë asnjë fjalë”, thotë prokurori.

Është e habitshme që çdo informacion që agjenti i fshehtë i dha Marinës dhe Karabineros (policisë kiliane) u materializua pikërisht siç ishte parashikuar.

Agjentët nga të dy forcat policore nuk e humbën kurrë nga sytë Viktor Gjini, një anëtar i mafias shqiptare, ndërsa ai ishte në vend.

Kjo kërkoi orë të tëra mbikëqyrjeje, një përpjekje që madje i lejoi ata të ishin të pranishëm kur shtetasi kinez mbërriti në hotel për të dorëzuar paratë që nuk u larguan kurrë nga Evropa, por mbërritën në Kili.

Nuk pati arrestime në atë kohë; ata duhej të gjenin fundin e saj.

Në qendër të Santiagos, financuesit kinezë u arrestuan. Ndërkohë, në një qendër tregtare në pjesën lindore të qytetit, Viktor Gjini ishte gati të takonte të njëjtin fat.

Sfida është e rëndësishme. Rreziqet e lidhura padyshim kërkojnë kujdes më të madh. Dhe sekreti është jetik në këto hetime. Pronari i vërtetë i drogës ishte shtetasi tjetër shqiptar. Pse? Sepse, bazuar në kërkesat ndërkombëtare për informacion nga Holanda, Franca dhe Belgjika, ky person tjetër dukej se ishte i lidhur ngushtë me mafien shqiptare. Dhe Viktor Gjini ishte krahu i djathtë, ose krahu operativ, i këtij individi të parë që ishte në Kili kur u takua me agjentin e fshehtë.

Emri i atij shtetasi shqiptar është Brian Dragoti. Ai kërkohet intensivisht, jo vetëm në Kili, por në të gjithë botën. Të gjithë të tjerët e përmendur në këtë raport u dënuan, duke e bërë këtë hetim dramatik goditjen e parë të madhe të Kilit kundër mafies shqiptare.

Kjo që po ndodh në Vlorë, ky terrorizim i grupeve kriminale ndaj punonjësve të investitorit të vetëm Mabco (pronarit të 98% të kuotave), i cili është i ekspozuar me mbi 300 milionë euro në Vlorë, i inkurajuar nga vendime gjyqësore të përkohshme, joligjore dhe jokushtetuese, e ka zanafillën te veprimet e pamoralshme, të dënueshme, mashtruese dhe tradhtare të Valon Llukës.

Ai erdhi në grupin Mabetex, kaloi nëpër shumë funksione, u pasurua dhe në fund, pas 18 vitesh, tregoi fytyrën e tij të vërtetë dhe tradhtoi besimin që ia kishim dhënë.

Siç po e shihni, prej 9 muajsh jemi duke u përballur çdo ditë me trauma marramendëse, në kërkim të së drejtës dhe në përpjekje për të evituar më të keqen.

Tani po te drejtohem ty, A nuk të mjaftonte paga prej 30 mijë eurosh (me të gjitha të mirat e mirëkuptimin që kishe), por fute duart edhe te tjetërsimi i pronës që nuk është e jotja.

Si munde ta shesësh pronën e huaj? Kush të shtyu ta bësh atë? E bëre për një përqindje, ashtu siç të kishte premtuar partneri yt në këtë vepër kriminale, nëse do ta kryenit me sukses këtë akt të shëmtuar.

Ti falsifikove dokumente, vula dhe çdo gjë tjetër. Pse, para se ta kryeje këtë akt të shëmtuar, nuk erdhe të kërkoje ndihmë, si herët e tjera? Ndoshta do të të kisha ndihmuar. Pse e mbajte këtë akt të fshehur për më shumë se 5 muaj, derisa rastësisht e zbuluam, pse unë nuk kisha bërë asnjë hulumtim, sepse kisha besim tek ti?

Ti i përbuze të gjitha: përbuze bujarinë dhe shtëpinë time. Mos harro se drejtësia, herët a vonë, vjen si rrufeja.

Po mbahet këtë të hënë Konferenca për Mediat në Evropën Juglindore, organizuar nga Përfaqësuesi i OSBE-së për Lirinë e Medias.

Gjatë fjalës së tij përfaqësuesi i OSBE për Lirinë e Medias, Jan Braathu theksoi se  liria e medias është e domosdoshme për demokracinë.

Më tej ai u shpreh se media e lirë është shumë thelbësore për një shoqëri të lirë e demokratike.

“Vetë gazetarët po përballen me rritje të kërcënimeve. Liria e medias është themeli i demokracisë. Gazetaria si e mirë publike është thelbësore. Është me rëndësi që të diskutohet lidhur me këtë çështje. Pas sigurinë nuk ka gazetarë të lirë, nuk ka media të lirë. Kërcënimet ndaj gazetarëve nuk duhet të kalojnë pa u ndëshkuar”, u shpreh ai.

“Të forcohet transparenca dhe mbrojtja ligjore!”/ Ambasadori i OSBE në Tiranë: Gazetaria, institucion ku duhet të jepet llogari!

Ditëve të fundit po vërej mbështetje të kandidatëve të caktuar nëpër rrjetet sociale! Madje kjo po ndodh prej figurave të njohura të ciët deri dje e kanë kundërshtuar bartësin/en e listës së caktuar, madje edhe e kanë etiketuar për tradhëti ndaj elektoratit…!

Mendohuni mirë para se të votoni

Me ose pa vetëdije, ata që e votojnë kandidatin e preferuar, në atë moment kanë votuar për bartësin e listës zgjedhore, ngase vota me automatizëm i shkon atij ose asaj!

Ky është një vakum i madh kushtetues i cili po përseritet në të dyja nivelet e qeverisjes (qendrore dhe lokale)!

Si rezultat i këtij vakumi, gjithnjë votat e partisë janë në përputhje me votat e bartësit të listës zgjedhore, por jo edhe me kandidatët e tjerë!

Kjo gjithnjë është vërtetuar me dallimin në votë mes bartësit të listës dhe kandidatit të dytë apo tretë, të cilët gjithmonë kanë mbetur pas me vota nga i pari në listë!

Andaj, bashkatdhetarë të dashur në Kosovë apo në Diasporë që ende nuk e keni vendosur për kë të votoni, mendohuni mirë, meditoni dhe më pas reflektoni me votë, ngase vota e juaj ka peshë jo vetëm në rezultatin zgjedhor, por, edhe në të ardhmen e vendit nesër!

Nëse vërtetë përqendroheni paraprakisht për një kandidat të caktuar, vota e juaj do të jetë me vlerë pavarësisht faktit se nga ju përfiton partia dhe bartësi i listës zgjedhore!

Megjithatë, ndryshimi vjen vetëm duke i votuar kandidatët më të mirë, në të kundërtën, votimi i emrave të ‘mëdhenj’ nuk sjellë ndryshim por vazhdimësi, përseritje dhe riciklim të figurave politike që kanë lëvizur nga njëri subjekt në tjetrin për perfitime personale e jo për të sjellur ndryshime substanciale në politik-bërjen kosovare!

Zgjedhni dhe votoni më të mirët

Edhe një rekomandim shumë i rëndësishëm për elektoratin kosovar, i cili rrallë ose fare nuk specifikohet nga KQZ-ja, se qytetarët nuk janë të obliguar që t’i votojnë 10 kandidatë në listën zgjedhore!

Mjafton të votohet edhe një kandidatë i vetëm, dy, tre, katër apo pesë, por jo domosdoshmërisht dhjetë siq është përcaktuar limiti i zgjeruar!

Sasia asnjëherë nuk e përcakton cilësinë, kurse cilësia ia rritë vlerën shumicës parlamentare në Kuvendin e Kosovës nesër!

Andaj, zgjedhni dhe votoni më të mirët, votoni ata që mendoni që do të jenë zëri i juaj në Parlamentin e Kosovës, votoni njerëzit e pastër, atdhetarë, të devotshëm dhe të dëshmuar në aspektin kombëtar e jo ata që kthehen në pengje të liderëve partiak, për të shkaktuar kriza paszgjedhore dhe bllokada në Kuvendin e Kosovës!

Ngase pritet, që rezultati i zgjedhjeve të 7 qershorit do ta komplikojë akoma më tepër krijimin e institucioneve të reja, e të mos flasim për zgjedhjen e Presidentit, i cili do jetë një pazarë i vështirë politik për të evituar zgjedhjet e radhës për legjislaturën pasuese, të 12-n më radhë!

Kosova ka nevojë për stabilitet politik, për institucione të qëndrueshme dhe për lidership që e ka dijen dhe guximin për t’u përballur me sfidat e shumta që e presin në planin e brendshëm dhe atë ndërkombëtarë!

I dashur z. Gëzim Kalaja, kryetar i Bashkimit të Sindikatave të Pavarura të Shqipërisë. Të dashur drejtues të BSPSH, të dashur të pranishëm, një përshëndetje kam për të gjithë ju, por edhe për miqtë tanë, vëllezërit tanë nga Kosova, nga Mali i Zi, që janë këtu të pranishëm për të nderuar një ngjarje të madhe në historinë e lirisë së shqiptarëve. Një ngjarje epike, e cila shënoi për Shqipërinë kthesën e madhe, dhe kjo ngjarje ishte pikërisht greva e përgjithshme e BSPSH. Shqipëria e vitit 1990 ishte vendi më i indoktrinuar në Evropë. Ishte vendi më i mjeruar në Evropë. Vendi ku diktatura vazhdonte e vriste në kufi të rinjtë pasi kishte hequr veprën penale të tradhtisë për largim nga Shqipëria. I ekzekutonte për shkelje të rregullores së kufirit. I ekzekutonte dhe i zvarriste trupat e tyre të njomë qyteteve për të terrorizuar.

Me 11 dhjetor, në një plenum për të shmangur skenarin rumun, siç thotë vetë, Ramiz Alia shpall pranimin e pluralizmit politik. Por vetëm pak ditë më vonë, 3-4 ditë më vonë, mblidhen këtu tek teatri i estradës në një mbledhje sekrete dhe u deklaron zyrtarëve të tij se që nga Lufta e Dytë Botërore gjer sot, këta që themeluan PD-në janë armiqtë më të rrezikshëm të Shqipërisë. Por, ndonëse në hapat më të para politike, dy vendime kanë qenë epike, them unë, të asaj kohe.

Njëra ishte, më 18 dhjetor, themelimi i gazetës opozitare Rilindja Demokratike dhe themelimi i Sindikatave, të cilat u shndërruan në mburojë, me shpejtësi të rrufeshme, në mburojën më të fuqishme, më të pamposhtur të foshnjës që lindi më 11 dhjetor, pluralizmit politik shqiptar. Ishin sindikatat, të cilat u krijuan si një ortek dhe u kundërvunë me forcë e vendosmëri skenarit të Ramiz Alisë, i cili kishte përcaktuar zgjedhjet tre muaj më parë se të pranonte pluralizmin.

Kishte përcaktuar shkurtin si muajin e zgjedhjeve, në një kohë kur PD që do merrte pjesë, nuk ishte krijuar akoma përtej Tiranës dhe pak qyteteve. Por sindikatat nuk e pranuan këtë skenar të Ramiz Alisë dhe për hir të të vërtetës, Valiasi i shndërrua në kryekështjellën e qëndresës, e shpresës, e rezistencës së shqiptarëve. E detyruan diktatorin të shtyjë datën e zgjedhjeve dhe të plotësojë kërkesat. E vunë në panik të plotësojë kërkesat. Beteja vazhdoi.

Regjimi i Tiranës bashkërendoi me intensitet të gjithë veprimtarinë me regjimin e Beogradit. Sllobodani dhe Ramizi shkrinë në një shërbimet e fshehta, me çdo kusht të mbanin njëri-tjetrin. Por këto nuk ishin planet e PD dhe BSPSH. Zgjedhjet e 11 marsit, partia shtet i festoi me gjakun e të rinjve në Shkodër, me gjakun e katër martirëve dhe plagosjen e 87 qytetarëve rrugëve të Shkodrës në një masakër që Shkodra nuk e ka njohur as në pushtime të egra.

Në Tiranë u vendos i njëjti kryeministër i dalë nga grushti i shtetit të Këshillit Presidencial, Fatos Nano si sfidë absolute ndaj forcave demokratike. Por BSPSH kishte axhendën e tij, dhe pikërisht në momentin kur diktatura komuniste mendoi se do përdorte zgjedhjet tashmë pluraliste për të konsoliduar pushtetin e saj, Sindikata u hodh në sulm, u hodh në betejë. BSPSH, i udhëhequr nga Gëzim Kalaja dhe bashkëpunëtorët e tij, shpallën grevën e përgjithshme, më të madhe në historinë e kombit.
300 mijë punëtorë në të gjitha skajet e vendit mbështetën grevën. Dhe për t’i prirë grevës presidenti, me një grup bashkëpunëtorësh të afërt, zgjodhi grevën e urisë.

U ndry në grevë urie në mos gabohem pak ditë më vonë. Miq, unë e kam takuar me qindra e qindra herë Gëzim Kalanë, por unë edhe tani që e kam këtu përpara, dhe sa herë e takoj dhe sa herë më kujtohet, kam para syve të mi në memorien të pashlyer përjetë Gëzim Kalanë e galerisë qindra e qindra metër thellë në grevë urie me ballë të lidhur, tek luftonte si luan, si hero i vërtetë me 17 bashkëpunëtorë, 17 heronj, për të gjunjëzuar. Ishte një betejë e papërsëritshme. Një betejë heronjsh. Betejë që u fitua. dosja.al

Sipas kolonelit Renato González, këto struktura përdorin provincën El Oro si një pikë strategjike për trafikun ndërkombëtar të drogës, duke përfituar nga pozicioni i saj dhe dalja detare, si dhe nga mekanizmat e pastrimit të parave përmes kompanive dhe sistemit financiar.

ITALI- Një drejtues i lartë policor në Ekuador ka paralajmëruar për praninë në rritje të mafieve të huaja të lidhura me trafikun e drogës, përfshirë mafien shqiptare dhe organizatën italiane ‘Ndrangheta, të cilat dyshohet se po veprojnë në aleancë me rrjete kriminale lokale.

Sipas kolonelit Renato González, këto struktura përdorin provincën El Oro si një pikë strategjike për trafikun ndërkombëtar të drogës, duke përfituar nga pozicioni i saj dhe dalja detare, si dhe nga mekanizmat e pastrimit të parave përmes kompanive dhe sistemit financiar.

Raporti lidh gjithashtu aktivitetin kriminal me organizata të tjera si karteli i Sinaloas dhe grupe të armatosura nga Kolumbia, të cilat lehtësojnë rrjedhën e drogës drejt Ekuadorit. Për më tepër, prania e mafies shqiptare është konfirmuar pas operacioneve të fundit policore.

Po ashtu shefi i policisë paralajmëroi për fragmentimin e bandave lokale si Los Lobos, gjë që ka intensifikuar dhunën, ndërsa vendi po përballet me një konflikt të brendshëm të armatosur dhe me kërcënime të reja si përdorimi i teknologjisë së avancuar në sulmet kriminale./Dosja.al

Diplomati amerikan David J. Kostelancik, i nominuar më herët nga ish-presidenti amerikan Joe Biden për postin e ambasadorit në Shqipëri, por që nuk u konfirmua nga Kongresi, së bashku me Andrew Raynus, kanë analizuar korrupsionin si një nga sfidat kryesore të Albania në procesin e integrimit europian.

Në analizë theksohet se lufta ndaj korrupsionit mbetet një kusht thelbësor në rrugën e vendit drejt European Union, ndërsa procesi i zgjerimit shihet si një mundësi për Brukselin që të ushtrojë presion më të madh për reforma konkrete.

Në fokus përmendet edhe rasti i ish-zëvendëskryeministres Belinda Balluku, e cila së bashku me zyrtarë të tjerë të lartë është përballur me akuza për korrupsion. Sipas analizës, ajo dyshohet se ka favorizuar një kompani në një tender për ndërtimin e një tuneli në jug të vendit, ndërsa hetimet pretendojnë se mund të ketë pasur edhe raste të tjera të ngjashme. Në të njëjtën analizë përmendet edhe situata politike në vend, ku opozita e drejtuar nga Sali Berisha ka rritur protestat si në Kuvend ashtu edhe në rrugë, duke theksuar tensionet e vazhdueshme politike, të cilat megjithatë nuk pritet të ndryshojnë ekuilibrin aktual parlamentar.

Autorët argumentojnë se Bashkimi Europian duhet të përdorë më fort perspektivën e anëtarësimit si instrument presioni për të nxitur reforma reale në drejtësi dhe administratë, duke synuar forcimin e institucioneve dhe rritjen e besimit të publikut. Sipas tyre, nëse Shqipëria synon anëtarësimin në BE deri në vitin 2030, nevojiten ndryshime të thella strukturore, të mbështetura nga një angazhim më i drejtpërdrejtë i Brukselit.

Artikulli i plotë:
Zëvendëskryeministrja shqiptare Belinda Balluku dhe zyrtarë të tjerë të lartë janë vënë nën akuzë për korrupsion, duke e lënë vendin të ndarë mbi mënyrën më të mirë për të luftuar kulturën e ryshfetit dhe favorizimeve. Me procesin e anëtarësimit në Bashkimin Europian (BE) ende në lojë, kjo situatë i jep Europës një mundësi për të ushtruar presion më të madh. Belinda Balluku, e cila ka shërbyer si ministre e Infrastrukturës dhe Energjisë, akuzohet se ka favorizuar në mënyrë të padrejtë një kompani për ndërtimin e një tuneli në jug të vendit. Hetuesit kanë gjetur më pas prova se ky nuk ka qenë tenderi i vetëm i prekur nga dyshimet për favorizime, por ajo i mohon akuzat.

Ndërsa ajo u shkarkua nga qeveria, Partia Socialiste në pushtet e kryeministrit Edi Rama refuzoi në mars heqjen e imunitetit të saj parlamentar, duke shkaktuar zemërim në publik. Belinda Balluku konsiderohet një nga aleatet më të afërta të Edi Rama, gjë që ka ngritur pikëpyetje mbi dijeninë e vetë kryeministrit për menaxhimin e kontratave publike. Rasti i Ballukut është vetëm i fundit në një seri akuzash për korrupsion që kanë shoqëruar qeverinë e Edi Rama. Kryeministri, Partia Socialiste e të cilit fitoi mandatin e katërt radhazi në zgjedhjet e majit 2025, është akuzuar për lidhje me krimin e organizuar, ndërsa disa deputetë dhe kryetarë bashkish socialistë janë ndjekur penalisht për shpërdorim detyre, pastrim parash dhe manipulim tenderash.

Në vend janë zhvilluar protesta në parlament dhe në rrugë. Në dhjetor, deputetë të opozitës nga Partia Demokratike kanë hedhur flakadanë dhe janë përplasur me policinë gjatë seancave parlamentare. Në shkurt, protesta masive shpërthyen në Tiranë dhe u përshkallëzuan në dhunë, kur u hodhën gurë dhe koktej molotov ndaj institucioneve qeveritare, ndërsa policia përdori gaz lotsjellës dhe ujëhedhës për të shpërndarë turmat. Protesta të rregullta të organizuara nga Partia Demokratike po vazhdojnë ende. Megjithatë, pavarësisht tensionit të lartë në kryeqytet dhe rritjes së pakënaqësisë publike, protestat nuk pritet ta rrëzojnë qeverinë e Edi Rama dhe të sjellin reforma të thella. Socialistët mbajnë 83 nga 140 vendet në parlament, ndërsa kryeministri ka kontroll të fortë mbi pushtetin.

Qeveria e tij ka arritur të tërheqë investime në sektorin e turizmit, duke mbajtur optimizmin publik për perspektivat ekonomike të vendit dhe duke forcuar pozicionin e tij politik. Në gusht 2025, Jared Kushner dhe Ivanka Trump morën miratimin për një projekt luksoz të pasurive të paluajtshme me vlerë 1.4 miliardë dollarë, duke forcuar gjithashtu lidhjet e Edi Rama me familjen e parë amerikane.

Trazirat e mëparshme çuan në krijimin e Strukturës së Posaçme Kundër Korrupsionit dhe Krimit të Organizuar (SPAK) në vitin 2019. Që atëherë, Edi Rama e ka kritikuar dhe mbështetur në momente të ndryshme këtë institucion. Edhe pse shumë qytetarë e shohin atë si një hap pozitiv, një pjesë e shoqërisë vijon të kritikojë mungesat e efikasitetit të tij. Ish-kryeministri dhe kreu aktual i Partisë Demokratike, Sali Berisha, i cili ka marrë pjesë në protesta, është vetë i përfshirë në akuza për korrupsion, gjë që ushqen dyshimet se një ndryshim qeverie nuk do ta zgjidhte problemin. Në kushtet e mosbesimit të gjerë ndaj të gjitha partive dhe liderëve, Edi Rama nuk ka një presion të fortë politik për të ndërmarrë reforma të thella.

Qeveria ka ndërmarrë disa hapa simbolikë kundër korrupsionit. Në shtator, një muaj para ngritjes së akuzave ndaj Belinda Balluku, Edi Rama prezantoi “Diella”, një “ministre” të krijuar me inteligjencë artificiale, të cilën e përshkroi si një garanci se “tenderat publikë do të jenë 100% pa korrupsion”. Opozita e ka cilësuar këtë nismë si një manovër propagandistike që nuk ndryshon realitetin e Shqipërisë, e cila renditet në vendin e 91-të në indeksin global të perceptimit të korrupsionit të Transparency International.

Dështimi i klasës politike shqiptare për të adresuar korrupsionin e gjerë bën që Europa të shihet si shpresa më e madhe për ndryshim. Tirana ka punuar për anëtarësim në Bashkimin Europian që nga viti 2009, ndërsa negociatat e pranimit nisën në vitin 2020, por shqetësimet për prapambetje demokratike dhe korrupsion e kanë ngadalësuar procesin. Një sondazh i vitit 2020 tregoi se 97% e shqiptarëve mbështesin anëtarësimin në BE, dhe Edi Rama ka premtuar realizimin e tij deri në vitin 2030, duke i dhënë Brukselit një mundësi të rëndësishme për ndikim. BE-ja mund dhe duhet ta përdorë perspektivën e anëtarësimit si levë për të nxitur reforma reale.

Parlamenti Europian ka bërë thirrje të përsëritura që Shqipëria të thellojë dhe zbatojë masat kundër korrupsionit, por nuk ka përcaktuar hapa konkretë të detyrueshëm dhe as nuk ka garantuar afate të qarta për anëtarësim. Këto masa mund të gjallërojnë shoqërinë dhe të nxisin reforma më të thella. Duke u angazhuar më aktivisht me qeverinë dhe qytetarët shqiptarë, BE-ja mund të shfrytëzojë mbështetjen pothuajse unanime për integrimin europian për të ndërtuar një sistem që parandalon korrupsionin, rrit besimin publik dhe shmang regresin e mëtejshëm. Nëse Edi Rama synon të përmbushë premtimin për anëtarësim në BE deri në vitin 2030, ndryshime të rëndësishme do të jenë të domosdoshme. Brukseli mund të ofrojë një udhërrëfyes që Shqipëria të ndjekë. bw

E ngarkuara me Punë e SHBA-ve në Tiranë, Nancy VanHorn ka pritur në Ambasadë familjen e Loni Adamit, një prej ish-punonjësve shqiptarë të rënë pas torturave në burg gjatë regjimit komunist, sepse refuzuan të dëshmonin kundër Amerikës.

Ambasada njofton nëpërmjet një postimi në faqen e saj, duke publikuar edhe një fotografi të vendosjes së buqetave me lule të memoriali i dy shqiptarëve Loni Adami dhe Kol Kuqali.

Në postimin e ambasadës thuhet se: “Sot, e Ngarkuara me Punë Nancy VanHorn mirëpriti në ambasadë familjen e Loni Adamit, guximi dhe sakrifica e të cilit shërbejnë si një dëshmi e fuqishme e përpjekjes sonë të përbashkët për liri. Si punonjës shqiptarë në Ambasadën e Shteteve të Bashkuara, Loni dhe kolegu i tij, Kol Kuqali, u përballën me burgosje dhe tortura dhe përfundimisht vdiqën në burg, sepse refuzuan të dëshmonin në mënyrë të rreme kundër Shteteve të Bashkuara gjatë regjimit komunist”.

Dhe më tej shpjegohet se memoriali i kushtuar dy shqiptarëve qëndron pranë flamurit të SHBA-ve, si kujtesë e përhershme e angazhimit në marrëdhëniet SHBA-Shqipëri.

“Një memorial kushtuar Loni Adamit dhe Kol Kuqalit qëndron pranë flamurit të Shteteve të Bashkuara në ambasadë si një kujtesë e përhershme e angazhimit të tyre ndaj marrëdhënieve SHBA-Shqipëri dhe ndaj lirisë”, thuhet në reagim.  gsh

Ashtu siq janë bërë politikanët për popullin, ka ndryshuar edhe moti! Sa më shumë bien temperaturat atmosferike, aq më të nxehta po bëhen fushatat e liderëve partiakë! Akuza dhe kundërakuza të ndësjella, gjuhë rrugaçërie me fyerje dhe linçime mes kandidatëve potencial për kreun e institucioneve shtetërore!

Abuzim me qytetarët për llogari elektorale

Kjo klasë e pandërgjegjshme politike, paraprakisht po e elektrizojnë elektoratin, për t’iu kërkuar pastaj pa fije turpi besimin e tyre me premtime mashtruese dhe të parealizueshme, me gënjeshtra dhe manipulime të llojeve të ndryshme!

Nëse i referohemi maksimës popullore “dita shihet në mëngjes”, atëherë fushata e filluar keq nuk mund të ketë përfundim të mirë!

Elektrizimi i situatës nga krerët e partive politike për qëllim e ka zhvendosjen e vëmendjes së popullatës nga mungesa e programeve konkrete në incidente, të cilat do të ndikojnë në mbarëvajtjen e procesit zgjedhor!

Nëse vazhdohet kështu, fillimi në kohë të rregullt i fushatës do të prodhojë situata të paparashikuara me gjuhë akoma më të ashpër dhe ofenduese, me veprime fizike që mund ta rrezikojnë tërë procesin zgjedhor!

Përderisa në të kaluarën e afërt, Kosova ishte shëmbull në rajon për rend demokratik dhe mbarëvajtjen e proceseve zgjedhore, ku zgjedhjet ishin ne nivelin e lartë demokratik, krijimi i institucioneve arrihej më lehtë, zgjedhjet e 7 qershorit, të filluara mbrapsht dhe me incidente, me gjuhë përçarëse dhe linçuese, ekziston rreziku i përshkallzimit të incideneteve gjatë fushatës 10 ditore të partive politike si produkt i gjuhës së urrejtjes përgjatë këtyre ditëve të parafushatës zgjedhore!

Manipulimi i elektoratit të partive e ka arritur kulminacionin! Nuk ka ku shkon më keq se kaq, kur militantët partiak dalin haptas me thirrjet “Partia mbi të gjitha”, duke harruar qëllimshëm se shteti dhe kombi janë mbi të gjitha partitë dhe filozofitë politike!

Nëse vazhdohet kështu, gjuha e urrejtjes mund të kulmoj me shpërthim të pakontrolluar në mes elektoratit të partive politike deri në vëllavrasje për pak pushtet në gjysëm shtet!

Pushteti po ua çierrë maskat dhe po ua nxjerrë të palarat në shesh politikanëve të papërgjegjshëm ndaj shtetit dhe qytetarëve. Politikanët karrierist nga lakmia për pushtet dhe pasurim të shpejtë po e humbin logjikën e veprimit deri në nivelin e rrezikimit të ekzistencës së shtetit nesër!