Një pjesë e hapësirës së gjelbër përreth Piramidës në kryeqytet është transformuar në një kantier ndërtimi për ngritjen e strukturave të reja në formë kubash prej betoni. Rivitalizmi i kësaj parcele, në zemër të Bulevardit “Dëshmorët e Kombit”, do të përfundojë në tetor. Kur gjithçka të jetë gati, afro një e pesta e gjelbërimit do të jetë zhdukur.
Autor: Artan Rama | Citizens Channel
Pak metra më tej, kulla e re “Downtown One Tirana”, 140 metra e lartë, projekti i së cilës u miratua në 2018-n, ka rrëmbyer pjesën qendrore të parkut ikonik të Tiranës së viteve ’70, i ashtuquajturi “Lodrat e Elbasanit”. Të dyzet katet që do të ngrihen mbi një sipërfaqe prej 8 ha do ta shndërrojnë këtë hapësirë, historikisht të qetë, në një territor me densitet të lartë urban. Një tjetër hapësirë me përmasa të ngjashme, e njohur si ish Parku i Autobuzëve, një nga më të mëdhatë që kishte mbetur e gjelbër, u shkëmbye në vitin 2017 me një leje ndërtimi e cila mundësoi aty ngritjen e një kompleksi pallatesh shumëkatëshe. Më herët, në 2015-n, një shumëkatësh i ri, me fasadë tërheqëse, rrëmbeu disa hektarë gjelbërim në krahun verilindor të Parkut të Madh të Liqenit Artificial të Tiranës. Në vazhdim, të tjera sipërfaqe të gjelbra të këtij parkut po shndërrohen në troje ndërtimi për ngritjen e disa qindra apartamenteve të reja.
Në dhjetë vitet e fundit, energji dhe përpjekje të veçanta po ushqejnë objektivin për ta shndërruar Tiranën në një qendër të fuqishme ekonomike dhe financiare për të gjithë Shqipërinë. Autoritetet po ndjekin disa rrugë për arritjen e këtij objektivi. Arkitektura e re është një përpjekje e dukshme, e cila reflekton pikërisht këtë ambicie. Por ngritja e ndërtesave po realizohet përmes një aksioni të dhimbshëm urbanistik që mbështetet kryesisht, në shkatërrimin, apo në tjetërsimin e hapësirave, veçanërisht të gjelbra, për të cilat ky qytet krenohej dikur.
Kulla Downtown One Tirana, 140 m e lartë, aty ku më parë ndodheshin Lodrat e Elbasanit | Foto: Artan Rama | Citizens Channel
Në vitin 2021, “Instituti për Zhvillimin e Habitatit” (Co-Plan), një prej organizatave më të mëdha në rajon, me qendër në Tiranë, publikoi monitorimin “Mushkëri të gjelbra”, që vinte në dukje kushtet mjedisore në të cilat jetonin kryeqytetasit. Studimi ishte rezultat i vëzhgimit urban i cili kombinoi përpilimin e një produkti hartografik, të furnizuar me të dhëna nga terreni, duke i krahasuar më pas me imazhet historike satelitore në platformën “Google Earth”. Ai konkludoi se humbja e sipërfaqeve natyrore brenda Unazës së Madhe të Tiranës shkonte në 526,000 m2.
“Në vitet e fundit Tirana po regjistron nivelin më të lartë të korracimit, krahasuar me vendet e Ballkanit Perëndimor”, – shprehet Rodion Gjoka, Kreu i Departamentit Mjedisor pranë Co-Plan. “Vlerësohet se 87% e qytetit të jetë e korracuar, – pa aftësi përthithëse për ujërat e shiut që infiltrojnë nëntokë”, vijon më tej ai.
Vitin e shkuar (2021) në Tiranë, autoritetet miratuan një sipërfaqe ndërtimi për ndërtesa të reja 8 herë më e madhe, krahasuar me sipërfaqen e miratuar në vitin 2016: vitin e fundit përpara miratimit të Planit të Përgjithshëm Vendor (TR 030). Në tre vitet e fundit, sipërfaqja e miratuar në Tiranë arriti në 4.2 milionë m2. Ende nuk është e qartë se në ç’raport mes tyre do të jenë sipërfaqet e betonizuara me ato natyrore pas realizimit të ndërtimeve.
“Problemi fillon tek legjislacioni”, – shprehet urbanistja Doriana Musai, një kërkuese shkencore e re, e cila po dokumenton efektet zhvillimore të Planit të Përgjithshëm Vendor TR 030. “Sepse termi sipërfaqe e gjelbër nuk ekziston në legjislacionin planifikues. Plani i Përgjithshëm Vendor (PPV) ka përcaktuar vetëm hapësira publike, duke nënkuptuar përfshirjen brenda saj edhe të sipërfaqes së gjelbër, por legjislacioni nuk specifikon përmasat fizike të këtij gjelbërimi, apo mënyrën sesi do të krijohet ai. Kjo paqartësi, shpesh kjo përplasje, mes hapësirës dhe gjelbërimit, krijon mbivendosje të njërës ndaj tjetrës, si dhe nxit mundësinë për spekulime në praktikë. PPV-ja njeh vetëm përqindjen e hapësirës publike që duhet respektuar në një zonë ndërtimi, por nuk specifikon raportin mes elementëve përbërës brenda saj, si psh., trotuaret, kalimet e makinave, shtigjet e kalimtarëve, parqet etj., madje as madhësinë fizike të parqeve brenda kësaj hapësire”.
Doriana thotë se për shkak se dizenjimi i hapësirës i lihet në dorë arkitektit të kontraktuar nga investitori dhe se, kur në kushtet e mungesës së standardeve të projektimit, manualeve dhe rregulloreve të miratuara në lidhje me sipërfaqen boshe të hapësirës publike, si psh., madhësinë fizike të sipërfaqes së gjelbër, llojin e kurorave të gjelbëra që duhet të mbillen, moshën e pemës etj., shpesh kjo hapësirë përfundon e betonizuar dhe shfrytëzimi i saj i lihet tregut të bareve dhe të restoranteve, apo bizneseve të kateve përdhe, pothuajse në mungesë absolute të tokës së mbjellë me bar apo me lule.
Kur në vitin 2018, Bashkia e Tiranës, e mbështetur nga “Banka Evropiane për Rindërtim dhe Zhvillim” (BERZH) miratoi Planin e Veprimit Qyteti i Gjelbër (PVQGj), një dokument i cili, krahas detyrimit ligjor, kishte peshën e një premtimi, Kryetari i Bashkisë Erjon Veliaj, deklaroi se “Tirana është në prag të një revolucioni të gjelbër”. Ai premtoi ngritjen e Pyllit Metropolitan që parashikonte mbjelljen e dy milionë pemëve, që do t’i garantonin Tiranës “mushkëritë e saj të gjelbra”. Plani parashikonte krijimin e xhepave dhe të korridoreve të gjelbra, ndërtimin dhe rinovimin e hapësirave publike dhe vendosi si objektiv mbjelljen vjetore të 200,000 rrënjëve të reja deri në 2030. Por sot, katër vjet pas këtij premtimi, vizioni i gjelbër, ose ai që konsiderohet si Objektivi Strategjik Nr. 2 i Planit të Veprimit (SO 2A) ka mbetur ende i bardhë në letër. Agjencia e Parqeve dhe Rekreacionit (APR) që administron hapësirat e gjelbra nuk ka arritur të mbjellë as 60 mijë pemët e para. Parashikimet për mbjelljen e një totali prej 900 mijë fidanësh të rinj, deri në fund të 2023, janë të zymta dhe praktikisht, të pamundura. Agjencia po përballet me mungesën e tokës publike, e nevojshme për vendosjen e dy milionë fidanëve të rinj. Mungesa e tokës po pengon bashkinë për të ngritur një fidanishte komplekse, e domosdoshme për të prodhuar fidanët që duhet të furnizojnë Pyllin Metropolitan.
“Hedhja apo vendosja, përkatësisht e dy milionë farave apo fidanëve, qoftë edhe në një afat të shkurtër, nuk mund të konsiderohet si mbjellje pemësh, pasi suksesi i zënies ka një probabilitet i cili varet nga disa faktorë”, thotë z. Gjoka nga Co-Plan. “Nga ana tjetër, që një pemë e rritur të ofrojë shërbimet e saj (thithja e ndotjes, çlirimi i oksigjenit, hijezimi etj.), do të duhen rreth njëzet apo tridhjetë vjet”.
Gjatë pesëvjeçarit të shkuar, Shqipëria pësoi rënie të numrit të popullsisë. Pothuajse me të njëjtën shifër (rreth 50,000 persona) popullsia në Tiranë u rrit. Mbështetur në projeksionet e Kombeve të Bashkuara (UN) mbi dinamikat e popullsisë në zonat urbane, gjatë pesë viteve (2020-2025) Tirana do të jetë qyteti me rritjen më të shpejtë ndër kryeqytetet evropiane. Por në tre vitet e fundit, në Tiranë nuk është ndërtuar asnjë lulishte apo park i ri urban. Sipas informacionit të ofruar prej Agjencia e Parqeve dhe Rekreacionit bëhet fjalë për ndërtimin dhe rehabilitimin e disa dhjetëra shesheve, të ashtuquajtura rekreative, por që nga dizajini janë larg së konsideruari hapësira të gjelbra, apo parqe pushimi me sipërfaqe gjelbëruese. Të ashtuquajturat hapësira rekreative në Tiranë, nuk janë veçse grumbuj lodrash mbi zhavorr, si dhe një numër i pakët fushash sporti me bar plastik të cilat po zëvendësojnë sipërfaqet e bollshme të gjelbra të dikurshme.
“Dëmi që shkakton në shëndetin e fëmijëve, loja me top, apo vrapimi në këto hapësira artificiale, në krahasim me aktivitetet në një terren natyror me bar, është i jashtëzakonshëm”, – thotë pedagogu i arkitekturës dhe arkitekti restaurator Kreshnik Merxhani. “Në të ardhmen këta fëmijë rrezikojnë të kenë një paraqitje fizike më të dobët, krahasuar me fëmijët që rriten në një terren natyror të gjelbër”.
Nëse depërtojmë në brendësi të shesheve, gjendja fizike e tyre është e mjeruar dhe shpesh mobilimi nuk jep siguri për frekuentuesit. Përdorimi i materialeve te ngurta: zhavorri, betoni, bari plastik, apo rrjetat metalike mund të krijojnë rezistencë dhe qëndrueshmëri më të madhe, por nga ana tjetër, përpos rrezikut për dëmtime apo trauma, ato zbehin dëshirën e njerëzve për t’i frekuentuar.
“Për shkak të mungesës së mirëmbajtjes, autoritetet përpiqen që t’i zgjidhin gjërat shpejt”, – shprehet arkitekti Merxhani. “Por me një organizim më të qëndrueshëm, jo vetëm cilësia e shërbimit, por edhe kostot e mirëmbajtjes së këtyre hapësirave të gjelbra do të ishin më ekonomike, krahasuar me hapësirat e betonizuara”.
Vetëm dy stola dhe pak metra katrorë sipërfaqe rekreative reklamohet si park, në rrugën Don Bosko, një nga zonat me urbanizim të shpejtë në Tiranë | Foto: Artan Rama | Citizens Channel
Në fakt, tre vjet pas miratimit të Planit të Veprimit për një Qytet të Gjelbër (2018), urbanizimi i Tiranës po ndjek një ritëm të pakrahasueshëm. Ky përshpejtim alarmant po e zhvendos shqetësimin mbi cilësinë fizike të hapësirave në të tjera pasoja më të rënda: shëndetin e qytetarëve, veçanërisht atë mendor.
“Tirana po shndërrohet në një fjetore të dehumanizuar, ku pallatet-përbindësha, dendësia dhe vendndodhja e tyre e palogjikshme i bën lagjet e pajetueshme”, – thotë urbanistja Eltjana Shkreli. “Banori i Tiranës nxiton t’i bashkohet një turme, gjithnjë në rritje, që mbush rrugët, gjithnjë e më të pamjaftueshme për makinat, të cilat edhe kur fiken, zaptojnë hapësirat e vogla të mbetura mes pallateve. Mendja e tij bëhet gjithnjë e më e ngjeshur nga presioni që shkakton mungesa e hapësirës, e gjelbërimit dhe ndotja e ajrit”.
Të dhënat e ofruara nga Drejtoria e Taksave pranë bashkisë, tregojnë se në tre vitet e fundit (2019; 2020; 2021), të ardhurat nga taksa e ndikimit në infrastrukturë (TNI) kanë kërcyer, veçanërisht pas vitit 2018-s. Gjatë një vlerësimi mbi kapacitetin dhe performancën financiare të bashkive, “Co Plan” konkludoi se vlera e TNI prej ndërtimeve të reja është rritur me ritme të përshpejtuara, duke u shndërruar në një burim të qenësishëm të ardhurash për Bashkinë e Tiranës. Të ardhurat, vlerat e të cilave, deri në qershorin e shkuar (2019-qershor 2021) arrinin shumën e 133 milionë eurove u korrespondonin një sipërfaqeje ndërtimi prej 400 ha, më e madhja e miratuar në një periudhe kaq të shkurtër, qysh prej caktimit të Tiranës kryeqytet.
Nëse do të krahasojmë të dhënat nga Zyra e Urbanistikës së Bashkisë Tiranë me të dhënat e ofruara nga APR-ja, në tre vjet, norma mes sipërfaqes së miratuar për ndërtim me hapësirën publike të trajtuar (jo domosdoshmërisht të gjelbër) rezulton dramatikisht e skajshme: për çdo 100 ha të miratuara për ndërtime të reja, është ngritur vetëm 1 ha shesh rekreativ.
Hapësirat natyrore në dispozicion të fëmijëve po zëvendësohen me materiale inorganike ndërtimore | Foto: Artan Rama | Citizens Channel
Në 2020, “Tirana Parking”, një agjenci pranë Bashkisë që administron shërbimin e parkimit me pagesë në kryeqytet, shpërndau 15,784 pulla rezidenciale të reja. Kushdo që mund të pajisej me një të tillë fitonte të drejtën për të parkuar, falas, makinën e tij private pranë vendit të banimit. Ndonëse një përpjekje për të organizuar dhe për të disiplinuar lëvizjen kaotike, ky shërbim legjitimoi shndërrimin e hapësirave mes pallateve në sheshe parkimi.
Referuar numrit të pullave të reja të lëshuara nga “Tirana Parking”, në 2020-n u zunë nga makinat, rreth 95,000 m2 sipërfaqe publike të tjera, të cilat përfshinin të katër zonat e administrimit (ZAP 1, 2, 3, 4.) pa llogaritur zonat tarifore (A, B, C.) që kanë të bëjnë vetëm më hapësirat anësore përgjatë rrugëve publike. Sipas standardeve të zyrtarizuara, ku për parkimin e një makine nevojitet një sipërfaqe prej 6m2, në 2020 rezultoi se hapësira shtesë në dispozicion të banorëve për parkim ishte 7 herë më e madhe sesa hapësira e shesheve rekreative të ngritura nga APR-ja në të njëjtin vit (2020). Në këtë vlerësim nuk përfshihen hapësirat që kanë zaptuar dhjetëra e dhjetëra biznese parkimesh private të tjera, të ngritura mes shesheve të pallateve. Autoriteti vendor nuk ka ende një informacion mbi sipërfaqen totale që përdorin bizneset e parkimeve private. Në Drejtorinë e Përgjithshme të Taksave të Bashkisë Tiranë, këto biznese paguajnë të njëjtat detyrime fiskale, pavarësisht përmasave të hapësirës që ato shfrytëzojnë.
Hapësirat mes pallateve po shndërrohen në parkime për rezidentë | Foto: Artan Rama | Citizens Channel
Një sipërfaqe gjithnjë e më e madhe midis hapësirave të pallateve, apo nëpër sheshe, po shërben si hapësirë parkimi. Vetë “Tirana Parking”, përmes një rrjeti impiantesh të parkimit publik, mbi tokë dhe nëntokë, po siguron të ardhura të konsiderueshme, të cilat së bashku me të ardhurat e siguruara nga zënia e hapësirave të tjera publike, në tre vitet e fundit (pas miratimit të PVQGj-s, 2018) janë shndërruar në burim të rëndësishëm për buxhetin vendor. Por gjatë këtyre tri viteve Bashkia e Tiranës nuk ka blerë as 1 m2 truall nga pronarët e tokës për t’i shndërruar në sipërfaqe të gjelbra në interes të qytetarëve. Nuk ekziston ende ndonjë marrëveshje, mes bashkisë dhe pronarëve të shesheve private ndërmjet pallateve, për të përdorur hapësirat në pronësi private për ngritjen e një serie parqesh të gjelbra, ndonëse marrëveshje të tilla janë parashikuar në Planin e Veprimit për një Qytet të Gjelbër (PVQGj). Një tjetër masë që rekomandohet në PVQGj, lidhet me lejimin për shtimin e intensitetit të ndërtimit mbi regjimin e përcaktuar, me kusht që zhvilluesi t’i dhurojë autoriteteve vendore një pjesë të sipërfaqes së shtuar në funksion të zgjerimit të hapësirës publike në zonën e ndërtimit.
“Ky koncept, i njohur si intensiteti i zhvillimit me kusht është një marrëveshje kushtore, mes autoriteteve vendore dhe zhvilluesit,”, – thotë znj. Musai. “Por deri tani, ky instrument planifikimi është keqpërdorur prej autoriteteve, pasi në praktikë ai ka shtuar numrin e kateve mbi planin e përgjithshëm të miratuar, por nuk ka dhënë asnjë metër katror më shumë hapësirë, veçanërisht të gjelbër”, – përfundon ajo.
Të ardhurat e Bashkisë së Tiranës nga burimet e saj janë dyfishuar në pesë vitet e fundit. Kjo përbën një vlerë disa herë më të lartë se mesatarja kombëtare. Por kjo begati po shpërfill detyrimet që burojnë nga “Plani i Veprimit për një Qytet të Gjelbër”. Ngushtimi i hapësirave shkakton mbipopullimin dhe mbi shfrytëzimin e tyre, i cili, i kombinuar me kufizimet buxhetore në drejtim të sipërfaqeve të gjelbra sjell degradimin e tyre dhe ndikon në rënien e cilësisë së jetës dhe qëndrueshmërinë e qytetit.
“Prej 2014-s mungojnë të dhënat nga Instituti i Shëndetit Publik (ISHP)”, – thotë Rodion Gjoka nga Co-Plan. “Nuk mund të dimë me saktësi nivelin e stresit; gjendjen higjeno-sanitare të qytetit etj. Në mungesë të hapësirave të gjelbra, Tirana po vuan frymëmarrjen e saj natyrale, ku akset e rrugëve mbeten të vetmet korridore frymëmarrje. Nga ana tjetër kjo mungesë e së gjelbrës shton ndotjen dhe zhurmën, por akoma më shumë, ajo nxit ndarjen mes njeriut dhe natyrës dhe për të tjerë, rrit kostot e jetesës, gjatë përpjekjes për të aksesuar habitate natyrore në distanca më të largëta”. – përfundon ai.
Në tridhjetë vjet në Shqipërinë post-totalitare nuk është ndërtuar asnjë park për qëllime pushimi dhe shëtitje me sipërfaqe të gjelbëruar, përveç se është administruar çka ka ekzistuar më parë. Në një qytet, i cili do të tejkalojë së shpejti milionëshin, mjedisi urban po zgjerohet në kurriz të mjedisit natyror. Hendeku mes natyrës dhe urbanizimit po thellohet. Ndërsa Tirana ngjeshet, “revolucioni i gjelbër” nuk ka filluar ende aksionin…
“Arkitektura e re në Tiranë nuk ka hapësirë, nuk ka frymëmarrje”, – thotë Z. Merxhani. Jo vetëm që është eliminuar koncepti i hapësirës së gjelbër, por po eliminohet edhe hapësira për të perceptuar objektet…
Përpjekja e autoriteteve për të nxitur një zhvillim të shpejtë, duke propaganduar virtualisht, nën maskën e një kurore të gjelbër imagjinare Tiranën, vazhdon të tërheqë rezidentë të rinj. Por ne nuk dimë se çfarë do të bëjnë ata dhe pasardhësit e tyre të afërt, jo shumë larg prej këtej, kur të kuptojnë se po jetojnë në një qytet të bardhë betoni…/ Ina.Media
Pas takimit me Shefin e Shërbimit Sekret të UDB për Kosovën, Baton Haxhiu, i besoi marrjen në mbrojtje të familjes së tij, duke e fshehur në një rezidencë sekrete të UDB në Prizren; ndërsa vetë, në atë kohë 32 vjeç, nëpërmjet UDB-së u arratis e u fsheh në një rezidencë sekrete në Maqedoni; dhe nëpërmjet propagandës së UDB-së që bënte sikur gjoja kërkonte për ta vrarë, shpalli vdekjen dhe zhdukjen e tij fizike…
Nuk është sajesë e Kryetarit të Bashkisë së Tiranës, se Baton Haxhiun e urrejnë në Kosovë dhe e kanë përzënë; por e kanë deklaruar, vërtetuar dhe denoncuar publikisht shqiptarët e Kosovës që ia dinë mirë historitë anti-shqiptare të tij e familjes së tij, deri në katër brezat para Batonit.
Ata e kanë damkosur si spiun rezident të UDB-së brenda shoqërisë, intelektualëve, mediave e politikës në Kosovë; madje banorët e fshatit Paklek dhe të Drenasit në Drenicë, e kanë përzënë familjen e Fazli Haxhiut (babai Batonit).
Sa herë që Baton Haxhiut, i kujtohet shërbimi si spiun i UDB-së kundër sovranitetit dhe interesave territoriale etnike të Kosovës, ai reagon, duke thënë se ka luftuar dhe ka rrezikuar jetën për shpëtimin dhe çlirimin e Kosovës nga regjimi i Milosheviçit.
Por e vërteta e aktivitetit të Baton Haxhiut si spiun i rëndësishëm e produktiv i UDB-së, del qartë nga dëshmia e tij në gjyqin e Sllobodan Milosheviçit ne Hagë, ku Miloshevici i tha: – “Ti Baton, ke qenë dhe je bashkëpunëtor i shërbimeve tona sekrete. A dëshiron të ta dëshmoj? Ndërsa Batoni qepi gojën e uli kokën.
Pyetje nga gjyqtari i Hagës: – Zoti Haxhiu! Keni qenë në një takim konfidencial në banesën e zotit Mahmut Bakalli në Prishtinë. Kur u bë ky takim?
Përgjigjet Baton Haxhiu: – Ky takim u zhvillua më 13, ose 14 nëntor 1997. Unë kisha të shkruara detajet e atij në një bllok shënimesh, por nuk e kam më.
Pyetje: – Si filloi kjo mbledhje?
Baton Haxhiu: – Kur më arrestuan më 2 tetor, më morën në pyetje për 16 orë e gjysmë. Dhe meqë ishte situatë lufte, thashë se gjëja më e mirë do të ishte të ndalej konflikti dhe të takoheshin shqiptarët dhe serbët, me qëllim që të bisedonin si do zgjidhej ajo situatë krize.
Pyetje: – Zoti Haxhiu, Ju thatë se ishit arrestuar më 2 tetor. Në cilin vit?
Baton Haxhiu: – Po, isha i arrestuar më 2 tetor 1997.
Pyetje: – Zoti Haxhiu, Ju përmendët një të quajtur Zoran Stijoviç. A mund të shpjegoni, se kush është Zoran Stijoviç dhe çfarë qëndrimi mbajti në nëntor 1997, kur ju telefonoi juve?
Baton Haxhiu: – Zoran Stijoviç, ka qenë kryetar i “Lidhjes Rinore Socialiste të Prishtinës”. Ishte shtetas serb dhe ishte në marrëdhënie të mira me shqiptarët në rrethana normale.
Por nuk e dija, që Zoran Stijoviç, ishte zyrtar i rangut të lartë të UDB-së të Shtetit Serb, deri në momentin kur mora telefonatën e tij. (Shënim i “Pamfleti”-t: Në atë kohë, Zoran Stijoviç ishte Drejtor i Analitik i Operacioneve të UDB-së në Kosovë).
Pyetje: – Zoti Haxhiu, a mund t’i shpjegoni Gjykatës se çfarë do të thoni me deklaratën se Zoran Stijoviç që ju telefonoi dhe u takuat, ishte një zyrtar i rangut të lartë të Shtetit Serb dhe shërbimit të tij”? Kujt i referoheni me termin “Shërbim?
Baton Haxhiu: – Në takimin që bëmë në zyrën e Mahmut Bakallit, kuptova se ai person ishte një zyrtar i rangut të lartë në shërbimin sekret të Serbisë, sepse ishte në shoqërinë e dy personave kryesorë, zyrtarëve të shërbimit (UDB), një me mbiemrin Haxhiç dhe zotin Gajiç, të cilin e dija që punonte atje (në UDB) prej 20 vitesh, por nuk e dija se ky ishte emri i tij i vërtetë.
Pyetje: – Zoti Haxhiu! ku punonte zoti Gajiç në muajin nëntor 1997?
Baton Haxhiu: – Gajiç ishte Përgjegjës për Çështjet e Sigurisë, ose siç e quajmë në fjalorin e përditshëm, Shef i Shërbimit Sekret për Kosovën dhe ishte në Kosovë për një kohë të gjatë.
Pyetje: – Zoti Haxhiu! Ju përmendët një zyrtar tjetër që ishte bashkë me zotin Gajiç. A mund të na thoni emrin e këtij personi dhe ta shqiptoni me zë të lartë?
Përgjigje: – Nuk e di emrin e tij, por ai u prezantua si zoti Haxhiç dhe si ndihmës i zotit Jovica Stankoviç. Gjatë takimit, ai tha se së shpejti do të zëvendësojë zotin Gajiç dhe do të vijë me detyrë në Kosovë. Kjo ishte ajo që ai deklaroi në atë takim.
TRE FAKTE/ Pas takimit të fshehtë, me zotin Gajiç, Shefin e Shërbimit Sekret Serb të UDB për Kosovën, Baton Haxhiu i besoi marrjen në mbrojtje të familjes së tij, duke e fshehur në një rezidencë sekrete të UDB në Prizren.
Ndërsa vetë Batonin, në atë kohë 32 vjeç, UDB-ja e fshehu në një rezidencë sekrete në Maqedoni; dhe nëpërmjet propagandës së UDB-së që bënte sikur gjoja po e kërkonte për ta vrarë, sajoji e shpalli në media, vdekjen dhe zhdukjen e tij fizike.
Saktësojmë, se Zoran Stijoviç, Drejtor Operacioneve të UDB në Kosovë, ka qenë mik i ngushtë dhe koleg me Baton Haxhiun, në gazetën studentore serbe “Novi Svet”.(Vijon…)./Pamfleti
Një kompani e sanksionuar minerare, e cila më herët ishte në pronësi të ndërmarrjes së një oligarku ukrainas të dyshuar për tradhti dhe që vazhdon të mbetet në duart e familjes së tij, vazhdon të operojë dhe i paguan miliona taksa Moskës, gjeti një hulumtim i Radios Evropa e Lirë.
Skemat, njësia hulumtuese e Shërbimit ukrainas të Radios Evropa e Lirë, po ashtu gjeti se miliarderi dhe ish-deputeti Vadym Novynskiy duket se është vendosur në Kroaci, ku ka regjistruar vendbanimin dhe vitin e kaluar ka blerë një pronë të madhe afër Zagrebit.
Novynskiy, 62 vjeç, dyshohet për tradhti për shkak të aktiviteteve të supozuara në emër të Kishës Ortodokse Ruse, e cila mbështet luftën e Moskës kundër Ukrainës, dhe ai u fut në listën e të kërkuarve pasi një gjykatë në Kiev urdhëroi arrestimin e tij në mungesë në vitin 2025.
Vadym Novynsky dhe metropoliti Pavlo.
Një magnat, pasuria e të cilit nga revista Forbes vlerësohet të jetë 1.2 miliard dollarë, Novynskiy zotëron Smart Holding Group, që kishte në pronësi kompaninë minerare Balaklava Mining Management Company, ose BALAKLAVSKOE RU, nga viti 2006 deri në vitin 2014. Ky ishte viti kur Rusia pushtoi dhe mori kontrollin e Gadishullit ukrainas të Krimesë.
Në vitin 2014, pronësia e BALAKLAVSKOE RU kaloi te Kagerol Holdings Limited, një kompani me seli në Qipro, në pronësi të gjysmëvëllait të Novynskiyt, Ashot Malkhasyan.
Në vitin 2022, kur Rusia nisi pushtimin në shkallë të plotë të Ukrainës, Këshilli i Sigurisë dhe Mbrojtjes Kombëtare i Ukrainës vendosi sanksione ndaj kompanisë BALAKLAVSKOE RU, e cila është e specializuar në nxjerrjen dhe përpunimin e gurit gëlqeror dhe gipsit. Në janar të vitit 2023, Byroja Shtetërore e Hetimeve e Ukrainës nisi hetim ndaj kompanisë, nën dyshimet për veprimtari subversive, terrorizëm dhe tradhti të lartë.
Sipas hetuesve ukrainas, BALAKLAVSKOE RU ka furnizuar në mënyrë të vazhdueshme kompani shtetërore ruse me materiale dhe ka qenë po ashtu e përfshirë në disa projekte infrastrukturore shtetërore ruse, përfshirë dy aeroporte dhe një autostradë të madhe në Krimenë e pushtuar, si dhe Parkun Patriot, një park me tematikë ushtarake afër Moskës.
Arka e luftës
Të dhënat nga regjistrat rusë, të verifikuara nga Skemat, tregojnë se kjo ndërmarrje ka paguar më shumë se 2 miliardë rubla (26.7 milionë dollarë) taksa nga viti 2022 deri në vitin 2025. Përveç kësaj, dëshmi nga punonjës dhe raportime të mediave lokale tregojnë se pajisje ushtarake ruse janë riparuar në ambientet e kompanisë BALAKLAVSKOE RU gjatë pushtimit në shkallë të plotë të Ukrainës, që tashmë është në vitin e tij të pestë.
Një gurore e BALAKLAVSKOE RU në Krime. Njësia hulumtuese Skemat gjeti prova se kompania ka paguar taksa ruse dhe në mënyra të tjera ka mbështetur luftën e Moskës kundër Ukrainës.
Në vitin 2024, një anëtar i legjislaturës së vendosur nga Rusia në qytetin e Sevastopolit në Gadishullin e Krimesë, nga partia pro-Kremlinit Rusia e Bashkuar, i cili ishte regjistruar për të luftuar kundër Kievit, publikoi një video-mesazh ku shprehu “një falënderim të veçantë… për faktin që ekipi juaj, së bashku me ndërmarrjen tuaj në tërësi, ofron mbështetje aktive për luftëtarët në zonën e ‘operacionit të posaçëm ushtarak’” – term që përdoret nga shteti rus për luftën e tij kundër Ukrainës.
“Nuk ka pasur asnjë rast kur ushtarët nga vijat e frontit, që u janë drejtuar juve, nuk kanë marrë ndihmë”, tha ai.
Sipas YouControl, një platformë ukrainase për monitorimin e të dhënave të korporatave, Malkhasyan lidhet me Smart Holding si pronar i një prej kompanive nën ombrellën e saj. Kërkesat e Skemave për koment nga Malkhasyan, të dërguara me email dhe përmes aplikacioneve të mesazheve, kanë mbetur pa përgjigje.
Skemat i dërgoi po ashtu Novynskiyt një kërkesë për koment lidhur me aktivitetet e biznesit të Malkhasyanit në Krime dhe nëse ai ka ndonjë ndikim mbi to, si dhe për origjinën e fondeve të përdorura për atë që dokumentet zyrtare dhe raportimet mediale tregojnë se ishte blerja e një shtëpie luksoze në Kroaci në vlerë prej 10.5 milionë eurosh ( apo12.3 milionë dollarë).
Përfaqësuesi ligjor i Novynskiyt, avokati spanjoll Gonzalo Boye, në përgjigje të pyetjeve të dërguara nga Skemat, deklaroi se Novynskiy “është një mbështetës i vendosur i Ukrainës” dhe se “ai prej kohësh i është nënshtruar sanksioneve nga Federata Ruse, gjë që në vetvete përjashton çdo pretendim të bazuar për lidhje të tij të supozuara me entitete ruse”.
Megjithatë, në përgjigje të avokatit nuk u ofrua asnjë provë për pretendimin se Novynskiy aktualisht është nën sanksione ruse. Një dokument i Qeverisë ruse tregon se sanksionet ndaj tij janë hequr në vitin 2020 dhe nuk ka asnjë tregues se ndonjë sanksion tjetër është vendosur që atëherë.
Raportet me Rusinë
Novynskiy, i lindur në Rusi dhe që ka marrë shtetësi ukrainase në vitin 2012, u zgjodh deputet në Parlamentin e Ukrainës në vitin 2019 si anëtar i Platformës së Opozitës – Për Jetën, një parti e madhe proruse që u ndalua pas pushtimit në shkallë të plotë. Në vitin 2023, shteti konfiskoi pasuri në vlerë mbi 10 miliardë hrivnia (228 milionë dollarë), teksa nisi hetime ndaj tij nën dyshimin se ishte “bashkëpunëtor i një shteti agresor”.
Më pas, ai u vu nën dyshim zyrtar për tradhti për rolin e tij të supozuar si “kurator i Kishës Ortodokse Ruse në Ukrainë” dhe për mospagimin e taksave në vlerë prej 4 miliardë hrivnia (91 milionë dollarë). Në vitin 2025, një gjykatë në Kiev urdhëroi arrestimin e tij në mungesë në lidhje me akuzën për tradhti, dhe më pas ai u vendos në listën e të kërkuarve.
Vadym Novynskiy në Cyrih më 2023.
Në fund të marsit të këtij viti, Novynskiy dha një intervistë për COMPACT-TV të Gjermanisë, ku kritikoi Zelenskyn dhe pretendoi se ishte larguar nga Ukraina pasi ishte paralajmëruar se së shpejti do të ndiqej penalisht.
Ai deklaroi se një oficer i shërbimit të sigurisë ukrainase “më paralajmëroi paraprakisht se ishte dhënë urdhri për t’u larguar, sepse Zelensky kërkon çdo ditë që ne t’ju arrestojmë. Prandaj u detyrova që të largohem jashtë vendit”.
Të pyetur për këtë pretendim, nga Zyra e Zelenskyt thanë për Skemat se: “Ne nuk na intereson shumë çfarë thotë ai”, duke e përshkruar Novynskiyn si “një oligark që… u përpoq ta shndërrojë Ukrainën në Rusi, u diskreditua politikisht dhe u largua, dhe tani po fshihet diku jashtë vendit”.
Në intervistën për median në Gjermani, Novynskiy gjithashtu tha se “kushti më i rëndësishëm për sigurinë e Ukrainës janë raportet miqësore me Rusinë. Çdo gjë tjetër është marrëzi. Nëse Ukraina ka raporte fqinjësore, miqësore dhe strategjike me Rusinë, ne gjithmonë do të kemi siguri”.
Largimi nga Ukraina
Sipas burimeve që kanë qasje në informacionin përkatës dhe që folën për Skemat me kusht anonimiteti, Novynskiy u largua nga Ukraina në qershor të vitit 2022 dhe nuk është kthyer më që atëherë në këtë shtet.
Në intervistën për COMPACT-TV, Novynskiy tha se aktualisht jeton në Evropë, pa e përmendur shtetin se ku saktësisht jeton. Duke analizuar pamjet filmike, njësia hulumtuese Skemat arriti në përfundimin se intervista me të është realizuar në Hotel Bellevue në Opatija, Kroaci.
Në shpalljen për pronën në Sambor, ajo u përshkrua si një nga pronat “më të bukura për banim” në Kroaci.
Dokumentet kroate, që i ka analizuar Radio Evropa e Lirë, tregojnë se ai ka regjistruar vendbanimin në një kompleks apartamentesh në Split, Kroaci, ndërsa informacionet në sistemin kroat të regjistrit të tokës dhe kadastrës tregojnë se ai është bërë pronar i një prone prej gati 7 hektarësh në Samobor, afër kryeqytetit kroat, Zagreb.
Prona përfshin një vilë prej mbi 1.400 metrash katrorë dhe një strukturë më të vogël banimi, si dhe vreshta dhe kopshte, një pishinë, një zonë golfi, disa ndërtesa ndihmëse dhe një bodrum për ruajtjen e verës prej 200 metrash katrorë. Media kroate Jutarnji list raportoi në vitin 2025 se Novynskiy e bleu këtë pronë nga një biznesmen lokal për 10.5 milionë euro (12.3 milionë dollarë).
Një njoftim për shitje të pronës i vitit 2023 e përshkruante atë si “një nga ndërtesat më të bukura të banimit në Kroaci”.
PEC press release (French and Spanish after English)
Geneva, May 1, 2026 (PEC) Since January 1, 27 journalists have been killed worldwide, disclosed the Press Emblem Campaign (PEC) on the eve of World Press Freedom Day on 3 May. The global media safety and rights body lamented that the Israeli government alone was responsible for nearly two-thirds of the victims – 16 out of 27.
“Unfortunately, once again this year on World Press Freedom Day, we must note the lack of progress in protecting journalists and combating impunity,” stated PEC President Blaise Lempen in Geneva.
The serious tensions in the Middle East largely explain why the death toll remains high, following record numbers in 2023, 2024, and 2025. Of the 27 victims recorded in the four months since the start of the year, 17 are linked to the conflict in the Middle East, and 16 were killed by Israeli military forces.
Specifically, 9 journalists were killed in Lebanon, 6 in the Gaza Strip, 1 in Iran, and 1 in Syria.
Outside the Middle East, the PEC recorded 2 victims in Mexico, 2 in Venezuela, 1 in Guatemala (5 in Latin America), 1 in Bangladesh, 1 in Somalia, 1 in the Philippines, 1 in Uganda, and 1 in India.
“It is deeply regrettable that a single government – that of the State of Israel, which is in principle a democracy – is responsible for nearly two-thirds of the victims. This demonstrates an unacceptable lack of respect on the part of Israeli forces for civilian lives and media independence, with in some cases a deliberate intent to target journalists, which constitutes a war crime,” stated Blaise Lempen.
The pretexts put forward by Israel – namely, that the targeted journalists, though clearly identified as members of the press, were affiliated with Hamas or Hezbollah – do not justify their killing if these journalists were not acting as combatants. The PEC regrets that there are no investigations and prosecutions against the perpetrators of these war crimes, a situation of impunity that encourages further violations. The PEC also denounces the continued unacceptable restrictions on international media access to the Gaza Strip.
The PEC deplores the international community’s lack of response – beyond purely formal protests – even though States have adopted numerous resolutions in recent years on the safety of journalists aimed at better combating impunity. It is disheartening to note that there is currently no political will on the part of States to strengthen the protection of journalists in war zones and to better enforce international humanitarian law.
The PEC hopes that the 2026 World Press Freedom Day Conference, “Shaping a Future in Peace,” organized by UNESCO on May 4 and 5 in Lusaka, Zambia, will reaffirm the need to effectively combat the erosion of freedom of expression (link to the Day’s concept note and the UNESCO report: https://www.unesco.org/en/articles/world-press-freedom-day-2026-global-conference-shaping-future-peace ). The key would be to restore the conditions for global peace and dialogue.
Journée de la liberté de la presse 2026 – Globalement 27 journalistes tués depuis le 1er janvier
Un seul gouvernement responsable de près des deux tiers des victimes
Genève, 1er mai 2026 (PEC) Depuis le 1er janvier, 27 journalistes ont été tués dans le monde, a révélé la Presse Embleme Campagne (Press Emblem Campaign, PEC) à l’occasion de la Journée mondiale de la liberté de la presse le 3 mai. L’ONG déplore que le gouvernement israélien soit responsable à lui seul de près des deux tiers des victimes, soit 16 sur 27.
«Malheureusement, cette année encore à l’occasion de la Journée mondiale de la liberté de la presse, nous devons constater l’absence de progrès dans la protection des journalistes et la lutte contre l’impunité», a déclaré à Genève le président de la PEC Blaise Lempen.
Les graves tensions au Moyen-orient expliquent pour une large part un bilan qui reste élevé, après les records enregistrés en 2023, 2024 et 2025. Ainsi, sur les 27 victimes recensées en 4 mois depuis le début de l’année, 17 sont liées au conflit au Moyen-Orient et 16 sont le fait des forces militaires israéliennes.
Dans le détail, 9 journalistes ont été tués au Liban, 6 dans la bande de Gaza, un en Iran, un en Syrie.
En dehors du Moyen-Orient, la PEC a recensé 2 victimes au Mexique, 2 au Venezuela, 1 au Guatemala (soit cinq en Amérique latine), 1 Bangladesh, 1 en Somalie, 1 aux Philippines, 1 en Ouganda et 1 en Inde.
«Il est très regrettable qu’un seul gouvernement, celui de l’État hébreu, en principe une démocratie, soit responsable de près des deux tiers des victimes. Cela démontre de la part des forces israéliennes un manque inacceptable de respect de la vie des civils et de l’indépendance des médias, avec dans certains cas une volonté délibérée de cibler des journalistes, ce qui constitue un crime de guerre», a déclaré Blaise Lempen.
Les prétextes avancés par Israël, à savoir que les journalistes visés, pourtant identifiés clairement comme membres de la presse, étaient affiliés au Hamas ou au Hezbollah, ne justifient pas leur élimination, si ces journalistes n’agissaient pas comme combattants. La PEC regrette qu’il n’y ait pas d’enquêtes et de poursuites contre les auteurs de ces crimes de guerre, une impunité qui encourage de nouvelles violations. La PEC dénonce en outre la poursuite des restrictions inacceptables dans l’accès des médias internationaux à la bande de Gaza.
La PEC déplore l’absence de réaction de la communauté internationale, autres que des protestations de pure forme, alors même que les États ont adopté ces dernières années de nombreuses résolutions sur la sécurité des journalistes destinées à mieux lutter contre l’impunité. Il est désolant de constater qu’il n’y a actuellement aucune volonté politique de la part des États pour renforcer la protection des journalistes dans les zones de guerre et mieux faire respecter le droit international humanitaire.
La PEC espère que la Conférence mondiale de la Journée mondiale de la liberté de la presse 2026, «Façonner un avenir en paix », organisée par l’UNESCO les 4 et 5 mai à Lusaka, en Zambie, réaffirmera la nécessité de lutter efficacement contre le recul de la liberté d’expression (lien avec la note conceptuelle de la Journée et le rapport de l’UNESCO : https://www.unesco.org/fr/articles/journee-mondiale-de-la-liberte-de-la-presse-2026-conference-mondiale-faconner-un-avenir-en-paix). L’essentiel serait de rétablir les conditions de la paix mondiale et du dialogue.
Día Mundial de la Libertad de Prensa 2026 – Desde el 1 de enero, 27 periodistas han sido asesinados en todo el mundo. Un solo gobierno es el responsable de casi dos tercios de las víctimas
Ginebra, 1 de mayo de 2026 (PEC).- Desde el 1 de enero, 27 periodistas han sido asesinados en todo el mundo, reveló la Campaña Emblema de la Prensa (Press Emblem Campaign, PEC, por sus siglas en inglés) con motivo del Día Mundial de la Libertad de Prensa, el 3 de mayo. La ONG lamenta que el gobierno israelí sea el único o responsable de casi dos tercios de las víctimas, es decir, 16 de 27.
“Lamentablemente, un año más, en el Día Mundial de la Libertad de Prensa, debemos reconocer la falta de avances en la protección de los periodistas y la lucha contra la impunidad”, declaró el presidente de la PEC, Blaise Lempen, en Ginebra.
Las graves tensiones en Oriente Medio explican en gran medida el elevado número de víctimas mortales, tras los récords registrados en 2023, 2024 y 2025. De las 27 víctimas registradas en los cuatro meses transcurridos desde principios de año, 17 están vinculadas al conflicto en Oriente Medio y 16 se atribuyen a las fuerzas militares israelíes.
En concreto, nueve periodistas fueron asesinados en el Líbano, seis en la Franja de Gaza, uno en Irán, y uno en Siria.
Fuera de Oriente Medio, el PEC registró dos víctimas en México, dos en Venezuela, una en Guatemala (cinco en América latina), una en Bangladés, una en Somalia, una en Filipinas, una en Uganda, y una en la India.
“Es profundamente lamentable que un solo gobierno, el del Estado de Israel, supuestamente una democracia, sea responsable de casi dos tercios de las víctimas. Esto demuestra una inaceptable falta de respeto por la vida civil y la independencia de los medios de comunicación por parte de las fuerzas israelíes con, en algunos casos, una intención deliberada de atacar a periodistas, lo que constituye un crimen de guerra”, declaró Blaise Lempen.
Los pretextos esgrimidos por Israel – a saber, que los periodistas atacados, claramente identificados como miembros de la prensa, estaban afiliados a Hamás o Hezbolá – no justifican su eliminación si estos periodistas no actuaban como combatientes. La PEC lamenta la falta de investigaciones y enjuiciamientos de los autores de estos crímenes de guerra, una impunidad que fomenta nuevas violaciones. La PEC también denuncia las continuas e inaceptables restricciones al acceso de los medios de comunicación internacionales a la Franja de Gaza.
La PEC deplora la falta de respuesta de la comunidad internacional, más allá de las protestas meramente formales, a pesar de que los Estados han adoptado numerosas resoluciones sobre la seguridad de los periodistas en los últimos años, destinadas a combatir mejor la impunidad. Resulta desalentador constatar la actual falta de voluntad política por parte de los Estados para reforzar la protección de los periodistas en zonas de guerra y para hacer cumplir mejor el derecho internacional
humanitario.
La Campaña Emblema de Prensa (PEC) espera que la Conferencia del Día Mundial de la Libertad de Prensa 2026, “Forjando un futuro de paz”, organizada por la UNESCO los días 4 y 5 de mayo en Lusaka, Zambia, reafirme la necesidad de combatir eficazmente la erosión de la libertad de expresión (enlace a la nota conceptual del Día y al informe de la UNESCO: https://www.unesco.org/es/days/press-freedom). La clave reside en restablecer las condiciones para la paz y el diálogo globales.
Qytetarë të dashur të Republikës së Kosovës Dardane,
kësaj toke të djegur ndër shekuj nga pushtuesit grabitçarë e të larë me gjakë brez pas brezi nga të parët tanë e gjerë tek ne, që përjetuam gjenocidin e fundit nga Sërbia!
Kosova sot gjendet para vendimeve të mëdha historike të sukseseve në arenën ndërkombëtare!
Andaj të mos vonohemi që historinë e suksesit të e deshmojmë vetë ne si shoqëri!
Sot kur ju po dëshmoni për 3 palë zgjedhjet e fundit rreshtë, se ju jeni përcaktuar me shumicë të vullnetit dhe votës suaj se dëshironi të zgjedhni udhëheqës të pa korruptuar dhe jo kriminel.
Duke dëshmuar se ju si shoqëri shumicë kishit hequr dorë nga disa të ashtuquajtur ,,politikanë”, e që në shoqërin tuaj kishin kultivuar krimin dhe korrupsionin!
Atëherë diplomacia e kancelarive të botës filloi lëvizjet e tyre favorizuese dhe pozitive ndaj shoqërisë suaj!
1- Liberalizimi i vizave ndaj qytetarëve të Kosovës nga BE-ja dhe disa shtete të botës!
2- Njohëja e Pavarësisë së Kosovës edhe nga disa shtete të botës që për Kosovën çdo njohëje e secilit shtetë është një përforcim i themeleve të shtetit të Kosovës!
3- Heqja e Fusnotës!
4- Rezoluta e Kongresit të SHBA-ve për anëtarësimin të Kosovës në NATO!
5- Sinjale nga BE-ja për njohëjen e Pavarsisë së Kosovës edhe nga 5 shtetet e BE-së që akoma nuk e kishin njohur Kosovën!
Andaj vazhdoni kështu dhe mos lejoni të u mashtrojnë ata që ishin dëshmi e së keqës së Kosovës dhe dëshmitarë të Sërbisë!
Mos lejoni që mentalitetin tuaj të u gllabërojë propaganda e shpifjes, intrigës mashtrimit dhe manipulimit e atyre që nga varfërimi mental i juaj ata mbushin arkat, bëhen skllavo-pronarët e tokës tuaj, vendit tuaj, e fëmijëve tuaj dhe të ardhmës tuaj!
Mos lejoni që e keqja që ju ishit shkëputur të kthehet dhe bëjë hisetarë të tokës suaj armikun tuaj!
Pra vazhdoni duke u dëshmuar shoqërive të civilizuara të demokracive të botës se edhe ju jani si ata, se edhe juve u takon të jeni në bashkësitë e shoqërive të tyre!
Të jeni të bindur dhe pa asnjë dyshimë se ky vazhdimë i juaj do shpejton shumë shpejtë ditën kur ju do jeni aty ku ju takon të jeni të barabartë me bashkësitë e shoqërive të botës!
Ndrësa e ashtuquajtura opozita shqipëfolëse e Kosovës që i shërben interesave të Sërbisë nga PDK-LDK-AAK janë rreshtuar si aleatë të ngushtë të Sërbisë!
E ashtuquajtura opozitë nga PDK-LDK-AAK është e nxënë duke u shtyrë me inatë me popullin dhe duke ju hakëmarrë atyre me zgjedhje të reja përmes mekanizmave të kapura dhe dirigjuara nga ata, se pse votuan në masë masive për aleancën e VV-Guxo-Alternativa-Demokristianët.
Kësaj shkurtë i thonë hakëmarrje për të tentuar që me lodhje të mospranimit të vullnetit të votës shumicë të tyre të zgjedhin shkuarjen në zgjedhje të reja për të i nënshtruar qytetarët shumicë për të hequr dorë nga vullneti i votës së tyre!
Të ashtuquajturët opozitë e Kosovës nga PDK-LDK-AAK sikur janë gjenetikishtë shërbëtorët e Sërbisë, që qëllimi i tyre ka qenë çdo herë që ato krime ekonomike dhe degjenerimesh të shoqërisë shqipëtare kulturore dhe njerëzore, që Sërbisë i ngelën në gjysmë pa plotësuar, amanetin e tyre e kishin marrë këta dhe po plotësonin në mënyrë perfekte, që as sërbët nuk do dinin dhe nuk do mundeshin të i kryenin!
1- Vrasje apo eliminime fizike të kundërshtarëve politik!
2- Kultivimë të çdo llojë krimi dhe korrupsioni të pislliqeve që ka mbi këtë tokë!
3- Falja e tokave të Kosovës copa copa fqinjëve sllavë kush car të i teket për të marrë, vetëm këtyre të mjerëve dhe të vetëquajturit politikanë të huajt të u japin ndonjë ledhatim, kinse njerëz të mirë para popullit të tyre, pasi nuk po mundë që me veprimet e tyre të u dëshmojnë qytetarëve të tyre se ,,janë njerëz të mirë”!
4- Falje dhe amnisti të krimeve dhe gjenocidit të Sërbisë mbi qytetarët e pambrojtur dhe duarthatë të Kosovës, pa pyetur qytetarët e Kosovës!
5- Vrasje gansterësh të përditëshme mes veti dhe përdhunime fëmijësh!
6- Trafikime mallrash, drogash të ndryshme, qenje njerëzore, emigrantësh dhe të prostitucionit…!
7- Bojkotimë dhe bllokimë të evoluimeve dhe përparimeve të ligjeve dhe demokracisë në vendin tonë!
8- Grabitje dhe uzurpime tokash dhe pasurive mbitokësore dhe nëntokësore të këtij vendi!
9- Dëshmitarë të Sërbisë se Kosova dhe qytetarët e Kosovës nuk dinë të rrojnë të pavarur në ligje dhe rregulla të shoqërive të zhvilluara!
Në një nga mjediset e Arkeologjikut, sadopak larg syve të vizitorëve, ka nisur instalimi i mozaikut të njohur me emrin “Bukuroshja e Durrësit”, me moshë mbi 2.300 vjeçare, vendosja e të cilit nuk bënte pjesë në projektin fillestar të muzeut, që u financua nga programi EU4CULTURE i Bashkimit Evropian.
DURRËS- Muzetë e Durrësit, që u përuruan brenda javës së kaluar, ende nuk e kanë marrë formën e tyre të plotë. Pas mbylljes për shkak të tërmetit të nëntorit 2019 dhe vonesave në restaurimin e Muzeut Arkeologjik dhe atij Etnografik, qyteti përgatitet të mikpresë turistët e sezonit veror në dy institucionet më të rëndësishme të trashëgimisë historike dhe kulturore.
Në një nga mjediset e Arkeologjikut, sadopak larg syve të vizitorëve, ka nisur instalimi i mozaikut të njohur me emrin “Bukuroshja e Durrësit”, me moshë mbi 2.300 vjeçare, vendosja e të cilit nuk bënte pjesë në projektin fillestar të muzeut, që u financua nga programi EU4CULTURE i Bashkimit Evropian.
“Bukuroshja e Durrësit” qëndroi për 45 vjet në Muzeun Historik Kombëtar të kryeqytetit dhe u zhvendos disa javë më parë drejt qytetit bregdetar nga i njëjti ekip specialistësh që e transferoi atë në Tiranë në vitin 1981.
Për mozaikun e njohur, i cili ka mbërritur në 14 pjesë, u gjet një hapësirë në portën dalëse të muzeut të Durrësit, pa u respektuar linja kronologjike muzeore.
Historia e zbulimit të mozaikut, ende të painstaluar përfundimisht në muze, daton në vitin 1916, kur gjatë Luftës së Parë Botërore forcat xheniere austriake konstatuan shenjat e zajeve shumëngjyrëshe që i japin jetë figurave në dyshemenë e një vendstrehimi në qendër të Durrësit, shumë pranë vendit ku më vonë u ngrit teatri “Aleksandër Moisiu”.
Shënimet e publikuara nga arkeologu austriak Prashniker mundësuan zbulimin përfundimtar të mozaikut nga arkeologu i shquar Vangjel Toçi në vitin 1959.
E përmbytur disa herë nga ujërat, “Bukuroshja e Durrësit”, sipërfaqja e plotë e së cilës arrin në 14 metra katrorë, ka një formë eliptike që përmban figurën qendrore të një gruaje, të rrethuar me motive floreale.
Muzeut Arkeologjik do t’i duhen edhe disa javë për t’u plotësuar me elementin simbolik që njihet me emrin e qytetit të Durrësit, njëkohësisht mozaiku më i hershëm i zbuluar në vendin tonë.
Shumë pranë qendrës historike të qytetit, një institucion tjetër i trashëgimisë kulturore sapo ka hapur dyert.
Muzeu Etnografik i Durrësit, i ndërtuar si banesë qytetare në mesin e shekullit të 19-të dhe i mbështetur në muret fortifikuese mesjetare të qytetit, ka prezantuar për herë të parë 125 vepra të po kaq autorëve italianë.
Punimet, në pjesën dërrmuese, janë tablo që autorët nga vendi fqinj i dhuruan Durrësit në vitin 2006, vetëm pak muaj pas ndarjes nga jeta të mjeshtrit Ibrahim Kodra.
Në mungesë të një galerie, tablotë e përmasave të ndryshme nuk u paraqitën asnjëherë të gjitha së bashku, por vetëm në një numër mjaft të kufizuar.
Vetëm 20 vjet pas vdekjes së mjeshtrit nga Ishmi, veprave të prezantuara për herë të parë së bashku u mungon gjithashtu katalogu i tablove me biografitë artistike të piktorëve dhe të veprave përkatëse.
Vizitorët nuk kanë asnjë të dhënë për artistët e huaj që vlerësuan dhe nderuan veprën e autorit nga Ishmi, pranë Durrësit.
Njëlloj si katalogu i munguar, mungon në Durrës edhe një galeri me emrin “Ibrahim Kodra”, kërkesë e formuluar për bashkinë nga artistët e vendit fqinj, ku piktori i madh shqiptar zhvilloi të gjithë veprimtarinë e tij mjaft të suksesshme, pa i ndërprerë asnjëherë lidhjet me atdheun e tij.
Muzetë e saporestauruar të Durrësit i kanë të gjitha mundësitë që t’i plotësojnë mungesat dhe t’i japin atij përmasat e vërteta të vazhdimësisë së jetës artistike në qytetin 3.000-vjeçar./BIRN
Mbi një milion turistë vizitojnë çdo vit rajonin e Lombardisë në Itali për të parë Liqenin e Komos dhe vilat e tij mahnitëse. Edhe pse një udhëtim në Itali është gjithmonë ide e mirë, vlen të përmendet se në të gjithë Europën ka dhjetëra peizazhe të tjera liqenore po aq të bukura (dhe shumë më pak të mbushura me turistë).
Një prej tyre është Liqeni i Ohrit, një perlë ende e nënvlerësuar që shtrihet mes dy vendeve po aq të nënvlerësuara: Shqipërisë dhe Maqedonisë së Veriut. Ky liqen sapo është shpallur vendi më i bukur në Europë nga gazetarët e udhëtimit të Time Out.
Ndërsa Liqeni i Komos tërheq personazhe të famshëm dhe turma turistësh, Liqeni i Ohrit, një nga liqenet më të vjetër dhe më të thellë në Europë, ofron një alternativë më të qetë dhe më të përballueshme, pa bërë kompromis me bukurinë.
Ujëra të kristaltë blu, male mbresëlënëse dhe brigje të mbushura me qytete historike që duken sikur kanë mbetur në një epokë tjetër.
Në anën e Maqedonisë së Veriut, qyteti i Ohrit është atraksioni kryesor, me rrugë me kalldrëm, qindra kisha mesjetare (thuhet se dikur kishte 365 kisha, një për çdo ditë të vitit) dhe çati me tjegulla që zbresin drejt liqenit.
Aty mund të kaloni ditën duke notuar dhe duke eksploruar rrënojat e lashta, ndërsa mbrëmjen duke parë perëndimet e diellit që zhduken pas maleve, pa çmimet e larta të Lombardisë.
Në anën shqiptare, peizazhi është më i egër dhe më i qetë, me fshatra të vegjël e të përgjumur.
Fshati Lin është i njohur për mozaikët e lashtë dhe kampingjet piktoreske buzë ujit, ku mund të rezervoni vende për të pushuar pranë liqenit.
Në listën e Time Out për vendet më të bukura në Europë përfshihen edhe destinacione të tjera si një qytet unik me shtëpi trulli në rajonin e Pulias në Itali, Kopshtet Kew në Londër dhe një kryevepër e Gaudit në Barcelonë.
Këto janë 10 vendet më të bukura në Europë sipas Time Out:
Liqeni i Ohrit, Maqedonia e Veriut
Banjat termale të Saturnias, Toskanë, Itali
Giant’s Causeway, Irlanda e Veriut
Alberobello, Pulia, Itali
Poçitelj, Bosnje dhe Hercegovinë
Fjordet norvegjeze, Norvegji
Kopshtet Kew, Londër, Mbretëria e Bashkuar
Kanali Prinsengracht, Amsterdam, Holandë
Lugina e Moselit, Gjermani
Casa Batlló, Barcelonë, Spanjë/MONITOR
Pavol Szalai, drejtues i redaksisë së BE-Ballkan tek “Reporterët pa Kufij”, ka komentuar lirinë e medias në vendin tonë, ku është ndalur në sulmin e bërë ndaj News24 në gusht të vitit të kaluar.
Ai është shprehur se godinat e “Focus Media Group” u rrethuan nga policia, që bëri më tej edhe sekuestrimin e tyre.
Sipas tij, veprimet e marra nga autoritete nuk duhet të kishin këto përmasa, pasi gjithçka kishte në thelb vetëm një mosmarrëveshje në lidhje me pronësinë e godinës.
“Mund të përmend rastin e vjetshëm të Focus Media Group, të cilët u kapën nga policia u rrethua godina, pajisjet e tyre u sekuestruan nga policia dhe bëhej fjalë për një mosmarrëveshje pronësie. Masat, veprimet e marra nga autoritetet duhet të ishin në proporcion me veprën. Ka edhe raste të tjera të sekuestrimit të pa drejtë të materialeve të hetimit. Së fundmi është një tjetër çështje e madhe që është ndalimi i rrjetit social TikTok vitin e kaluar për 12 muaj me anë të një vendimi të qeverisë dhe tani vetëm para pak javësh doli vendimi i Gjykatës Kushtetuese që u shpreh se është shprehur liria e shprehjes. E kuptoj që ka pasur nevojë për të mbrojtur fëmijët, por nuk mund të përdorësh çekanin kur bëhet fjalë për të drejtat civile”, tha ai. bw
Ata qe dje e moren pushtetin, nese kan ndonje mekat , është shumë i vogël në krahasim më mëkatët e atyre që për 20 vite ishin ne pushtet, duke u bërë milionerë më pasurinë e popullit.Kriza politike dhe institucionale lidhet kryesisht më atë që këta dëshirojnë më çdo kusht me rrëzuar pushtetit e LVV, të fituar më plebishit, për të ardhur vetë në pushtet.Kjo po bëhët për faktin që mos më lënë pushtetin e ri të konsolidohet më të gjitha organet, së në pyetje është konfiskimi i pasurive të pa ligjshme .Kjo është poenta pse blloku opozitar po vazhdojnë më lojëra politike .Ky bllok nuk po I fsheh apetitet për pushtet , duke lënë krejtësishtë anash interesin e qytetarëve dhe të shtetit të Kosovës!Këto zhvillime të fundit shumë negative politike , që të kemi në pafundësi zgjedhje te reja, e kan pru vendin në një siuatë gadi pa rrugëdalje .Unë I kam bërë kritika edhe Kurtit për ndonjë lëshim politik, por këta , e kan mbushur tashme kupën më marrëzirat e tyre .Fjalimi e kryeministrit , Albin Kurti në Kuvend ku nuk ishte prezent opozita nuk ka të bëjë aspak më fushatë elektorale siq po mendojnë disa, por ka të bëjë më një të vërtetë të madhe , se opozita është ajo që po krijon bllokadë pas bllokade , për të mos lejuar stabilitet politik dhe institucional, më motivacion së në zgjedhjet e ardhshme nacionale që edhe I kërkuan, të dobësohet LVV ,dhe këta të formojnë organët e reja të pushtetit..Për mua janë duke bërë plane pa hanxhinë se siq e tha edhe Kurti, këta janë në rënje e sipër.Diqka tjetër kur jemi këtu.Ka vërejtje pse Albin Kurti nuk e propozojë për kryetare të shtetit edhe për një mandat, Vjosa Osmanin.Po të kishte propozuar për presidente Vjosën, opozitës as që do ti kishte shkuar ndërmend që tia vazhdojnë mandatin .Lojëra ishin ato kur kryetari i LDK-së Lumir Abdixhiku e propozojë Vjosa Osmanin për kryetare, e në anën tjetër nuk i tubojë nënshkrimet për ta paraqitur kandidaturën në Kuvendin e Kosovës, kur partia në pushtet e pranojë një gjë të tillë.Po të ishin për interesin qytetarëve dhe për Kosovën, nuk ka qenë fare problem zgjedhja e presidentit.Këta nuk po arrijnë që në zgjedhje të fitojnë , dhe ajo që ju hynë në funksion është mbijetesa politike në kriza të vazhdueshme .Po dëshirojnë pushtet pa vota që nuk ka askund në botën demokratike.Opozita po shërbehët më skenarë politikë duke e dërguar vendin në zgjedhje pas zgjedhjeve, duke mos i llogaritur pasojat që mund të janë fatale për Kosovën .Mund të ndodhë më e keqja që nese vazhdohet më lojëra të tilla , shumë lehtë, mund të vjen në shprehje tërheqja graduale e njohjeve nga shtetet më kualitative në botë , të cilat edhe na ndihmuan që të jemi shtet sovran dhe i pavarur nga Serbia .Kësaj po i kontribuojnë kori i bretkocave të një grupi të analistëve politikë , të cilët dukët se për para e kan shitur prapanicën e vet , se nuk e kan dert fare fatin e Kosovës si shtet dhe të shqiptarëve në Ballkan .Këta kauzianalista po e vërtetojnë përditë këtë më paraqitjet e tyre publike në disa televizione. Janë rrena të kulluara se Kurti na qenka pengesë për avansimin e proceseve.Këta janë ata që pikërishtë po e bëjnë një gjë të tillë, edhe pse po humbën më miliona donacione nga BE-ja.Nese ndodhë që të vijnë neser në pushtet apo më vonë , mëshumë mundësi do ta bëjnë fakt Asociacionin më kompetenca ekzekutive që e kan firmosur vet në Bruksel më Vuqiqin, i cili cenon rëndë shtetësinë e Kosovës .Opozita do ta këtë provën e shpejtë dhe serish do të dalë humbëse e madhe pas 7 qershorit.Paknaqësia e popullit është e madhe dhe e gjatë .Kjo paknaqësi ka arritur kulimin.Ata më 7 qershor do të shënojnë një tjetër autogol , dhe ky rezultat thjesht është i pritshem.Do të konfirmohet edhe një hërë vullneti i popullit duke votuar për LVV.Aleat besnik i opozitës mbetet diletantizmi kronik .Opozita edhe një herë tjetër do të mbytet në paaftësinë për pushtet dhe për përfitime materjale…!
Ndoqa intervistën e Vuçiç dhënë Rory Stuart & Alastair Campbell në Beograd!
Dua të ju kujtoj lexuesve të këtij shkrimi që Alastair Campbell ka qene zëdhënës dhe spin-doktor i Toni Blair kur ky i fundit ka qenë kryeminister, ndërsa tani është këshilltar i jashtëm i Kryeministrit shqiptar Edi Rama.
Disa përfundime dolën lehtësisht nga intervista;
1 – Ai vazhdon viktimizimin të cilin e ka bërë në vazhdimësi që kur është shfaqur në skenën politike serbe.
2 – Letra e përbashkët e Vuçiç-Rama dërguar Bashkimit Europian tregoi edhe njëherë qëllimin e tij për të pranuar një atashim në BE që merr investime të barabarta por pa të drejte vetoje që arrin dy qëllime;
– a) Shmangien e artikullit 35 të anëtarësimit që fal të drejtën e VETOS në BE në këmbim të mos njohjes së Kosovës!
– b) Përmes këtij blloku lindor të dorës së dytë të BE-se të realizojë atë me të cilin dështuan përmes Ballkanit të Hapur pra Neojugosllavinë e re por kësaj radhe me aminin dhe financimin e Bashkimit Europian.
Vuçiç ashtu siç e dinim na konfirmoi edhe njëherë se Ballkani i Hapur ishte ide e tij.
Qoftë Ballkani i Hapur qoftë NeoJugosllavia e re BE-iste kanë qëllim kryesor absorbimin e Kosovës dhe të gjitha vendeve të Ballkanit përfshirë edhe Shqipërinë brenda Serbisë.
Ajo që është tronditëse dhe duhet të ngrejë alarmin tek çdo shqiptar është se bashkēpunëtor i Vuçiçit në këtë projekt serbomadh e thellesisht antishqiptar është Edi Rama, kryeministri i Shqipërisë.
3 – Vuçiç nuk e fshehu synimin e tij për të aplikuar rrokadën “Putin-Medvedev” në Serbi pra për tu bërë kryeministër i Serbisë me një president kukull pas mbarimit të mandatit aktual!
4 – Vuçiçin gjatë gjithë intervistës e shoqeroi dashuria e tij për Edi Ramën emrin e të cilit e përmendi me shumë ndjesi pozitive disa here herë gjatë intervistës së tij.
Ai nuk foli asnjë sekondë për familjen e tij por dukshëm i shkëlqente fytyra kur përmendte emrin e Edi Ramës!
Jo vetëm politikanëve të Kosovës dhe Shqipërisë jua rekomandoj fort këtë intervistë por ajo vlen për të gjithë shqiptarët për të kuptuar se ku është mpleksur kryeministri i Shqipërisë e pse ai e ka bërë lesh e li klasën politike të Kosovës e në veçanti opozitën e saj!
Kryetari i Partisë Demokratike, Sali Berisha vuri në dukje rëndësinë e respektimit, mbrojtjes dhe avancimit të të drejtave të komunitetit shqiptar në Maqedoninë e Veriut, duke e cilësuar këtë çështje si element kyç për stabilitetin e brendshëm dhe funksionimin e një shteti demokratik e gjithëpërfshirës.
KROACI- Delegacioni i Partisë Demokratike dhe i Partisë Republikane, kryesuar nga kryetari i PD-së, Sali Berisha, zhvilluan një takim me Ministrin e Jashtëm të Maqedonisë së Veriut, Timço Mucunski, në kuadër të Forumit të Internacionales Demokratike të Qendrës (IDU), që po mbahet në Zagreb.
Biseda, e cilësuar nga të dyja palët si e hapur dhe konstruktive, u përqendrua në çështje me rëndësi strategjike për të dy vendet dhe për rajonin në tërësi. Palët shprehën bindjen e përbashkët se procesi i integrimit europian mbetet jetik për të ardhmen e Shqipërisë dhe Maqedonisë së Veriut. U theksua nevoja që të dy vendet të përparojnë me ritme të përshpejtuara, nëpërmjet përmbushjes së standardeve europiane dhe forcimit të shtetit të së drejtës.
Kryetari i Partisë Demokratike, Sali Berisha vuri në dukje rëndësinë e respektimit, mbrojtjes dhe avancimit të të drejtave të komunitetit shqiptar në Maqedoninë e Veriut, duke e cilësuar këtë çështje si element kyç për stabilitetin e brendshëm dhe funksionimin e një shteti demokratik e gjithëpërfshirës. Garantimi i barazisë reale, i përfaqësimit të drejtë dhe i zbatimit të plotë të marrëveshjeve ekzistuese u nënvizua si kusht thelbësor për bashkëjetesë të qëndrueshme dhe besim ndërkombetar mes komuniteteve.
Palët i kushtuan një vëmendje të veçantë thellimit të bashkëpunimit ekonomik dhe rritjes së shkëmbimeve tregtare. Në qendër të diskutimit u vendos Korridori 8, i konsideruar si një arterje infrastrukturore strategjike për lidhjen e rajonit me tregjet europiane, me potencial të lartë për nxitjen e investimeve dhe krijimin e vendeve të punës.
Delegacionet diskutuan gjithashtu për zgjerimin e bashkëpunimit në fusha si energjia, infrastruktura dhe siguria rajonale, si dhe koordinimin në kuadër të organizatave ndërkombëtare. U theksua se një bashkërendim më i ngushtë mes dy vendeve është i domosdoshëm për përballimin e sfidave të përbashkëta.
Partia Demokratike dhe Partia Republikane rikonfirmuan angazhimin e tyre për forcimin e marrëdhënieve dypalëshe Shqipëri–Maqedoni e Veriut dhe mbështetjen e çdo iniciative që kontribuon në paqe, stabilitet dhe integrim europian të rajonit./Dosja.al
Përplasja mes Merz dhe Trump duket se po ashpërsohet.
Trump tani kërcënon të reduktojë praninë e trupave amerikane në Gjermani. Një vendim pritet të merret “së shpejti”. Nuk është kërcënimi i parë i Trump.
Sipas presidentit amerikan Donald Trump, SHBA po shqyrtojnë një reduktim të mundshëm të trupave në Gjermani. Një vendim pritet të merret së shpejti, shkroi ai në platformën e tij Truth Social. Njoftimi pason kritikat e ashpra të Trump ndaj kancelarit federal Friedrich Merz, pasi ky i fundit kishte shprehur rezervat e tij për ofensivën amerikane kundër Iranit. “Ai nuk ka asnjë ide se për çfarë po flet!”, shkroi Trump të martën për Merz, duke shtuar se “nuk është çudi që Gjermania po ecën kaq keq, si ekonomikisht ashtu edhe në aspekte të tjera”. Trump e akuzoi kancelarin se pranon që Irani të zotërojë armë bërthamore. Megjithatë, nuk dihet që Merz të ishte shprehur ndonjëherë në këtë mënyrë.
Sipas të dhënave të ushtrisë amerikane nga mesi i prillit rreth 86 mijë ushtarë janë të dislokuar në Evropë, prej tyre afërsisht 39 mijë në Gjermani. Ky numër ndryshon rregullisht, edhe për shkak të rotacioneve dhe stërvitjeve.
Merz dhe Trump takohen në Shtëpinë e Bardhë, Zyrën Ovale, 3 mars 2026Merz dhe Trump takohen në Shtëpinë e Bardhë, Zyrën Ovale, 3 mars 2026
Marrëdhënia personale Trump-Merz ka arritur në një pikë të ulët? Merz kundërshton: “Marrëdhënia personale mes presidentit amerikan dhe meje – të paktën nga këndvështrimi im – mbetet e mirë dhe e pandryshuar”.Fotografi: Mark Schiefelbein/AP Photo/picture alliance
Merz përpiqet të qetësojë situatën
Deklaratat e fundit të Trump, të lenë të kuptosh, se marrëdhënia personale Trump-Merz ka arritur në një pikë të re të ulët. Megjithatë, kancelari gjerman e kundërshtoi këtë përshtypje të mërkurën. “Marrëdhënia personale mes presidentit amerikan dhe meje – të paktën nga këndvështrimi im – mbetet e mirë dhe e pandryshuar”, tha ai. “Ne vazhdojmë të jemi në komunikim të mirë me njëri‑tjetrin.”
Për muaj të tërë, kancelari federal dhe presidenti amerikan kishin kultivuar një marrëdhënie relativisht të mirë. Së fundmi, megjithatë, Merz ndryshoi tonin dhe kritikoi hapur Uashingtonin. Ai akuzoi qeverinë amerikane se nuk ka një strategji daljeje për luftën me Iranin. Amerikanët, sipas tij, kanë hyrë në këtë luftë “qartazi pa asnjë strategji”, tha Merz gjatë një diskutimi me nxënës në Marsberg, në rajonin Sauerland. Kjo e bën edhe më të vështirë përfundimin e konfliktit. “Sidomos kur iranianët duket se po negociojnë shumë me zgjuarsi – ose po aq me zgjuarsi nuk negociojnë fare”, tha Merz. “Këtu po poshtërohet një komb i tërë nga udhëheqja shtetërore iraniane.”
Trump ka kërcënuar edhe më parë
Gjatë mandatit të parë Donald Trump (2017–2021) kishte paralajmëruar një reduktim të kontingjentit të trupave amerikane në Gjermani. Disa muaj përpara largimit nga Shtëpia e Bardhë, Trump njoftoi se synonte të tërhiqte 12 mijë nga rreth 35 mijë ushtarë amerikanë që ndodheshin atëherë në Gjermani. Disa mijë prej tyre duhej të zhvendoseshin brenda Evropës, të tjerë të ktheheshin në SHBA. Trump e përshkroi atëherë këtë plan si ndëshkim për, sipas tij, shpenzimet shumë të ulëta të Gjermanisë për mbrojtjen. Pasardhësi i tij, Joe Biden, i ndaloi këto plane menjëherë pas marrjes së detyrës. bw
Në emisionin e mëngjesit “Kafe Shqeto” në Syri TV, moderatori Flavio Qarri ndau me publikun një raport alarmant të Komitetit Shqiptar të Helsinkit, ku ngrihen shqetësime serioze për kushtet e paraburgimit të ish-Presidentit Ilir Meta në IEVP “Jordan Misja”.
Raporti tronditës i Komitetit Shqiptar të Helsinkit (KShH) ka zbuluar shkelje serioze dhe trajtim të papranueshëm ndaj ish-Presidentit Ilir Meta në paraburgimin e IEVP “Jordan Misja”, duke ngritur pikëpyetje të forta mbi respektimin e të drejtave themelore në sistemin penitenciar shqiptar.
Pas një monitorimi të zhvilluar më 10 prill, KShH konstaton se Meta po mbahet në kushte që cilësohen degradues: tualet pa ndriçim funksional, zile emergjence jashtë shërbimit, kufizim i ajrimit nën minimumin ligjor dhe trajtim i diferencuar nga të paraburgosurit e tjerë.
Sipas raportit, Meta ka qëndruar në ajrim vetëm 40 deri në 90 minuta në ditë, ndërkohë që ligji parashikon të paktën dy orë. KShH e konsideron këtë një shkelje të drejtpërdrejtë të ligjit dhe një cenim të dinjitetit njerëzor.
Situata bëhet edhe më alarmante me pretendimet për kufizime në komunikim: takimet me deputetë dhe bashkëpunëtorë politikë po trajtohen si vizita familjare, duke reduktuar ndjeshëm mundësinë për kontakte me familjarët. Po ashtu, raporti denoncon pengesa ndaj komunikimit me median, ndërhyrje të paligjshme në numrat telefonikë të autorizuar dhe mungesë transparence për masat disiplinore.
KShH evidenton gjithashtu mungesën e bibliotekës, kufizime në aktivitetet sportive dhe probleme të vazhdueshme me higjienën, duke paralajmëruar se kombinimi i këtyre faktorëve mund të përbëjë trajtim degradues sipas standardeve të Gjykatës Evropiane për të Drejtat e Njeriut.
Në dokument theksohet se këto problematika nuk janë thjesht administrative, por prekin drejtpërdrejt standardet ligjore dhe kushtetuese për trajtimin e personave të privuar nga liria.
Komiteti Shqiptar i Helsinkit i ka kërkuar Drejtorisë së Burgjeve dhe Ministrisë së Drejtësisë ndërhyrje të menjëhershme. syri.net
Komentet