Shteti i Vjedhur, Populli që Ëndërron të Vjedhë Nga Stiven Janaqi
“Sa trishtim për ata që injorancën e kthejnë në pushtet” – Prof.Kita Sallabanda Diaz MD. Ph.D. i kujton Ministres së Shëndetësisë se kurimi i pacientëve të Onkologjikut nuk bëhet sipas standarteve europiane
Presidenti Begaj në Uster, Masaçusets: “Kemi nevojë për Ju”- Reportazh nga ARDIAN MURRAJ (Fotot dhe video)
Iluzioni i përjetësisë- Nga ARIF EJUPI
Një dashuri e lashtë për Atdheun dhe gjuhën — dëshmi e 75 viteve- Nga ARIF EJUPI
Rexhep Qosja ishte një nga figurat më të shquara të mendimit shqiptar- Nga ELEZ BIBERAJ
“Projekti duhet ndryshuar!”- Korridori VIII prishet pa përfunduar, ekspertët ngrenë alarmin! Gabimi i madh me bypass-in e Elbasanit
Serbia bllokon fondet për shqiptarët e Luginës, reagon Prishtina zyrtare: Kemi njoftuar BE-në dhe ndërkombëtarët
Partia Demokratike nuk ka pse të tallet me veten dhe me demokratët! Nga Myslim Murrizi
Haxhiu shpall 7 qershorin si datë për mbajtjen e zgjedhjeve të reja në Kosovë
Mirela Kumbaro del pas 4 orësh nga SPAK, për çfarë aferash u pyet ministrja?
Alba Kepi: Raporti i Reporterëve pa Kufij – RFS 2026 nxin lirinë e shtypit në Shqipëri – Kepi: Shumë media janë pjesë e kësaj autokracie
UGSHPD shpreh shqetësim të thellë mbi një përkeqësim të lirisë së medias në Shqipëri, pas publikimit nga RPK Indeksit të Lirisë së Medias për vitin 2026
Botues:
Elida Buçpapaj dhe Skënder Buçpapaj
Moto:
Mbroje të vërtetën - Defend the Truth
Copyright © 2022
Ky vend nuk ka krizë politike. Ka tepricë hajdutësh.
Majtas, djathtas janë vetëm drejtimet nga ku futet dora në xhep. Ideologjia është fasadë, hajnia është doktrinë.Politikani shqiptar nuk vjen në pushtet për të ndërtuar. Vjen për të nxjerrë investimin. Mandati nuk është përgjegjësi, është afat kthimi. Katër vjet për të vjedhur, tetë për të mos u kapur, gjithë jetën për të shitur moral në televizor.
Anëtari i thjeshtë? Ai nuk është viktimë. Është praktikant korrupsioni. Antarësohet me CV-në bosh dhe barkun plot urrejtje, me një ëndërr të vetme: “Ma jep një karrige, se unë di si vidhet”. Nuk kërkon të shërbejë shtetin, kërkon qasje te arka. Dhe po s’vodhi ai, do vjedhë shoku. Prandaj nxiton.
Ndërkohë, nipërit dhe kushërinjtë e deputetëve lindin të diplomuar. Drejtorë “të thjeshtë” që nuk dinë të shkruajnë një raport, por dinë të zgjedhin mes Urus dhe Ferrari: dilema e madhe e mendimit strategjik. Qytetet mbushen me makina luksi, ndërsa shkollat, spitalet dhe kanalizimet funksionojnë me lutje.
Durrësi mbytet me një shi. Jo sepse bie shumë ujë, por sepse dikush e ka shitur tubin për skrap. Dhe ky është gjenialiteti ynë kombëtar: vjedhim edhe gjërat që na mbajnë gjallë. Vjedhim rrugën ku ecim, tubin që na mbron nga mut-i, shtyllën që mban çatinë pastaj ankohemi pse na bie mbi kokë.
Populli? Populli gënjehet, por edhe gënjen veten. E sheh hajdutin në Urus dhe nuk thotë “kriminel”, thotë “i zoti”. Nuk pyet “si i bëri?”, pyet “kë njeh?”. Dhe kur përmbytet shtëpia, shan qiellin, jo hajdutin që shiti kanalizimin.
Babezia nuk është më ves. Është normë sociale. Nëse je i ndershëm, je budalla. Nëse nuk ke lidhje, je i humbur. Nëse nuk vjedh, je i dyshimtë. Ky është morali i ri: kush s’ka marrë, s’ka kuptuar jetën.
Dhe kështu vazhdojmë:
politikanë që vjedhin shtetin,
zyrtarë që vjedhin qytetin,
qytetarë që ëndërrojnë të vjedhin njëri-tjetrin,
dhe fëmijë që rriten duke mësuar se suksesi ka zhurmë motori dhe targa të errëta.
Ky nuk është vend që po shkatërrohet.
Ky është vend që po ha veten.
Me oreks.
Pa turp.
Dhe me duart plot.