Një raport i fundit i autorieteve italiane në lidhje me çështjen e bashkëpunimit me Shqipërinë për luftën ndaj krimit të organizuar në Shqipëri, ngre alarmin e transferimit të të burgosurve shqiptarë nga Italia në vndin tonë.

Italia ka një numër dramatik të burgosurish të dënuar shqiptarë; më shumë se 12 mijë persona, shifër kjo që zë vendin e dytë të listës së përgjithshme. Pasi kampionë janë marokenët, të cilët përveç se janë një popullsi më e madhe rreth 40 milionë, kanë emigruar shumë herët se ne në Itali. Por numri i të burgosurve nga Maroku nuk janë më shumë se 1 mijë persona, 13 mijë.

Gjendja e mbipopullimit të burgjeve italiane me shqiptarë, përveç problemit të vështirësisë për menaxhim, ka hapur edhe një çështje në lidhje me hetimet penale.

Pasi shumica dërrmuese e të dënuarve apo të paraburgosurve shqiptare janë për krime që kanë të bëjnë me krimin e organizuar kryesisht trafik narkotikësh në funksion të grupeve të strukturuara mafioze.

Problemi kyç është vijimi i veprimtarisë së këtyre të burgosurve, edhe nga burgu për të vijuar aktivitetin kriminal. Ideja e autoriteteve qeveritare italiane, kryesisht e Ministrisë së Drejtësisë, ka qenë që në qendrat e Gjadrit, të transferohen një pjesë e të burgosurve problematik.

Por një raport i Antimafia-s italiane ka bërë të ditur se nuk ka një besueshmëri se kj gjendje e ndryshme e baronëve shqiptarë të krimit, do të ulë aktivitetin e tyre për të drejtuar nga qelia.

Duke analizuar situatën, ata theksojnë se fillimisht, 4 vite më parë, autoritetet shqiptare kanë rritur shpresën me implementimin e 41/bis shqiptar. Pra me krijimin e kushteve në qeli, që baronët e mafies, tu ndalohet lidhja dhe veprimi me bashkëpunëtorët e tyre jashtë.

Por, siç thuhet në raport, implementii i 41/ bis ka dështuar totalisht, pasi asnjë prej të dënuarve për krim të organizuar që janë vendosur nën burgim të rreptë, është edhe më i lirë se më parë për të ushtruar aktivitetin kriminal.

Autoritetet italiane të hetimit të krimit të organizuar theksojnë se edhe agjenci të rëndësishme të Europës por edhe SHBA, nuk këshillojnë transferimin e të burgosurve në Shqipëri.

Edhe eksperimenti britanik, që ishte më shumë politik i përkrahur nga konservatorët, për të transferuar të burgosurit në Shqipëri, ka dështuar. Si pasojë e fuqisë financiare të baronëve të krimit që me anë të avokatëve të tyre të bëjnë betejë në sistem për të qëndruar në Britaninë e Madhe.

Një nga prokurorët më të njohur në luftën ndaj mafias në Itali, Nicola Gratteri, i cili është marrë kryesisht me Ndragheta-n kalabreze, thekson se mafia shqiptare është një asset kontraktual i kalabrezëve në shpërdarjen e kokainës nga Amerika Latine në Europë. Duke i dhënë kështu kësaj armate të madhe që ka 13 mijë të dënuar vetëm në Itali, një fuqi të madhe për të investuar sasitë marramendëse të parave, si dhe për të ruajtur pushtetin e tyre në territor.

Gratteri i mëshon idesë se grupet mafioze shqiptare, si të gjithë grupet kriminale botërore, ndihen më të sigurtë në territorin e tyre, ku përveçse ruhen më mirë, njohin njerëzit dhe zhvillojnë biznese ku qarkullojnë paranë kriminale dhe krijojnë një mjedis që ruan pushtetin, qoftë në politikë, qoftë në tregun mediatik, qoftë në shoqëri.

Regjimi 41/bis pati sukses në Itali, pasi bllokoi bosët e Cosa Nostra-s siçiliane, Camorra-s napoletane apo edhe Ndragheta-s kalabreze që të vijojnë aktivitetin e tyre nga qelia. Kjo uli ndjeshëm aktivitetin agresiv të këtyre organizatave në territory, duke ulur dhunën e krijuar shpresë tek njerëzit që kishin frikë nga krimi.

Kurse në rastin e Shqipërisë regjimi 41/ bis konsiderohet një dështim jo i ndodhur për shkaqe praktike, por sepse ai deri tani ka mbetur vetëm në letër. Këto raporte mësohet se kanë ardhur në Shqipëri, por edhe dërguar në Bruksel. Ku pikërisht për çështjen e kalimit të IBAR, qeveria e Edi Ramës do të ndëshkohet për hipokrizinë në lidhje me sjelljen ndaj krimit të organizuar./ Pamfleti