Kryeministri izraelit Benjamin Netanyahu ishte forca lëvizëse pas vendimit të Presidentit të SHBA-së Donald Trump për të nisur luftë kundër Iranit, duke lobuar vazhdimisht tek ai për muaj të tërë dhe duke punuar për të siguruar që negociatat bërthamore të mos pengonin planet ushtarake, raportoi të hënën New York Times. Raporti, bazuar në intervista me zyrtarë amerikanë dhe izraelitë, diplomatë, ligjvënës dhe figura të inteligjencës, e përshkruan vendimin e SHBA-së për të sulmuar Iranin si një fitore të rëndësishme për objektivin e hershëm të Netanyahut për t’u përballur me Teheranin.

Kur Netanyahu hyri në Zyrën Ovale më 11 shkurt, qëllimi i tij ishte i qartë: ta mbante Trumpin të përkushtuar ndaj veprimeve ushtarake, edhe pse SHBA-të sapo kishin filluar negociatat bërthamore me Iranin nën ndërmjetësimin e Omanit. Të dy udhëheqësit diskutuan datat e mundshme për një sulm dhe perspektivat e pakta të një zgjidhjeje diplomatike gjatë gati tre orësh, raportoi Times. Netanyahu e kishte ngritur për herë të parë mundësinë e goditjes së vendeve të raketave të Iranit gjatë një vizite në rezidencën e Trumpit në Mar-a-Lago në dhjetor, dhe dy muaj më vonë siguroi diçka shumë më të gjerë: një partner të plotë të SHBA-së në një fushatë për të rrëzuar udhëheqjen iraniane.

Koordinimi midis dy vendeve ishte i thellë gjatë gjithë procesit të planifikimit. Kur Netanyahu vendosi në janar se Izraeli kishte nevojë për më shumë kohë për të forcuar interceptorët e raketave dhe mbrojtjen ajrore, ai telefonoi Trumpin dhe i kërkoi të shtynte çdo sulm. Trump u pajtua. Në javët që pasuan, zyrtarë të lartë ushtarakë dhe të inteligjencës izraelite udhëtuan për në Uashington dhe shefi i ushtrisë izraelite komunikoi rregullisht me kreun e Komandës Qendrore të SHBA-së. Bashkëpunimi i ngushtë siguroi që kur Operacioni Epik Fury filloi të shtunën, do të ishte një fushatë plotësisht e koordinuar.

Pavarësisht tre raundeve të bisedimeve bërthamore të mbajtura në Muscat dhe Gjenevë nën ndërmjetësimin e Omanit, i fundit prej të cilave përfundoi vetëm dy ditë para sulmeve, gazeta Times raportoi se nuk kishte kurrë hapësirë ​​realiste për një marrëveshje që mund të kënaqte njëkohësisht Trumpin, Netanyahun dhe udhëheqësit iranianë. Pas bisedimeve, të dërguarit Steve Witkoff dhe Jared Kushner i thanë Trumpit se një marrëveshje ishte e pamundur. Oreksi i Trumpit për veprime ushtarake u nxit edhe nga vetëbesimi i tij pas kapjes së Presidentit Venezuelan Nicolas Maduro nga SHBA-të në janar, një sukses që ai thuhet se e pa si një model për atë që mund të arrihej në Iran.

Brenda rrethit të ngushtë të Trump, pak zëra kundërshtuan marshimin drejt luftës. Edhe zëvendëspresidenti JD Vance, prej kohësh skeptik ndaj ndërhyrjeve ushtarake në Lindjen e Mesme, në fund të fundit argumentoi se nëse SHBA-të do të vepronin, ato duhet të “vepronin me hapa të mëdhenj dhe shpejt”. Operacioni i nisur të shtunën ka vrarë disa zyrtarë të lartë iranianë, përfshirë Udhëheqësin Suprem Ajatollah Ali Khamenei. Gjashtë anëtarë të shërbimit amerikan janë vrarë që nga fillimi i operacioneve, me Trump që paralajmëron se ka të ngjarë të ketë më shumë viktima ndërsa fushata, e cila pritet të zgjasë katër deri në pesë javë, vazhdon. bw