Për rreth dy javë, studentët në kryeqytetin e Shqipërisë, Tiranë, kanë demonstruar çdo ditë kundër qeverisë. Kryeministri Edi Rama, u ka bërë edhe një herë thirrje studentëve protestues për dialog. Në një video të postuar në profilin e tij në Instagram të martën, kreu i qeverisë shihet duke rregulluar disa karrige të kuqe në një rreth përpara rezidencës së tij zyrtare dhe duke vendosur mbi to tabela me fjalën “Dialog”. Sipas mediave lokale, studentët më pas i hoqën karriget dhe i zëvendësuan ato me imazhe të operacioneve policore të ditëve të fundit.

Demonstratat kanë përfunduar vazhdimisht në përleshje të dhunshme midis protestuesve dhe forcave të sigurisë. Për fundjavën e ardhshme, kritikët e qeverisë po bëjnë thirrje për rrethimin dhe izolimin e institucioneve shtetërore, rrugëve kryesore të transportit dhe ndërtesës së parlamentit. Për më tepër, demonstratat nuk kufizohen më vetëm në Tiranë. Protestuesit po organizohen gjithnjë e më shumë në qytete të tjera të Shqipërisë si Durrësi, Shkodra dhe Korça, duke i bërë forcat e sigurisë në të gjithë vendin të përgatiten për trazira serioze.

Për më shumë se 5 muaj, demonstratat kanë ndodhur vazhdimisht në Shqipëri. Shkaku ishte një projekt turizmi luksoz në një rezervat natyror në bregdetin jugor të Adriatikut, i lidhur me një firmë investimi në pronësi të Jared Kushner, dhëndrit të Presidentit të SHBA-së Donald Trump. Protestat u bënë të njohura si Lëvizja Flamingo.

Profesorët dhe mjekët pas lëvizjes studentore

Por lëvizja më e fundit filloi vetëm më 13 tetor. Në oborrin e Ministrisë së Arsimit, studentët dogjën një valixhe për të protestuar kundër mungesës së perspektivës së ardhshme dhe mundësive të dobëta arsimore. Shumë të rinj po largohen tashmë për trajnime profesionale jashtë vendit, sepse universitetet vendase janë të rrënuara dhe tarifat e shkollimit janë të larta. Punëdhënësit në Shqipëri ankohen se nuk mund të gjejnë punëtorë të kualifikuar sepse institucionet e arsimit të lartë nuk ofrojnë trajnim praktik dhe nuk ka sistem arsimor profesional. Papunësia e të rinjve është 25%.

Të rinjtë shpesh kanë vetëm dy zgjedhje: ose të jetojnë përgjithmonë me prindërit e tyre ose të largohen nga vendi. Ata që qëndrojnë shpesh punojnë në punë sezonale të paguara dobët në sektorin e turizmit. Studentët kërkojnë tarifa më të ulëta shkollimi, më shumë investime qeveritare në shkolla dhe universitete dhe fundin e korrupsionit në sistemin arsimor.

Ajo që filloi si një protestë studentore, tani po shndërrohet gjithnjë e më shumë në një lëvizje të gjerë qytetare. Të premten, mjekët filluan një marshim proteste drejt zyrës së Kryeministrit për të shprehur mbështetjen e tyre për demonstratat.

Në një manifest të përbashkët të publikuar të martën, më shumë se 900 pedagogë dhe profesorë u rreshtuan në mënyrë aktive në krah të studentëve. Ata kërkuan gjithashtu dorëheqjen e menjëhershme të kryeministrit Edi Rama dhe emërimin e një qeverie neutrale kalimtare për të ulur tensionet në vend. Apeli i tyre u bëri thirrje gjithashtu policisë dhe demonstruesve të përmbahen nga përdorimi i dhunës.

Aspirata për anëtarësim në BE pa Ramën

Kryeministri Edi Rama, i cili ka qeverisur vendin për 13 vjet, mban shumicën absolute në parlament dhe mbetet në detyrë deri në vitin 2029. Ai deri më tani nuk ka treguar gatishmëri për të dhënë dorëheqjen. Në një video tjetër të publikuar të martën në mbrëmje, ai iu drejtua kombit nga zyra e tij menjëherë pasi demonstruesit kishin flakur karriget që ai kishte siguruar përpara ndërtesës së qeverisë më herët atë pasdite. Në video, ai e portretizon veten si garantuesi i vetëm i qëndrueshëm i negociatave me Brukselin dhe i përshkruan trazirat si një kërcënim për politikat e BE-së.

Popullsia civile i sheh gjërat ndryshe: sipas një sondazhi nga Këshilli i Bashkëpunimit Rajonal, 86% e njerëzve në Shqipëri mbështesin anëtarësimin në BE dhe 90% në përgjithësi i besojnë BE-së. Demonstruesit theksojnë në mënyrë të qartë se duan të bashkohen me BE-në, por pa Ramën, dhe gjithashtu jo me opozitën aktuale në parlament. Edhe kjo opozitë përballet me një problem të madh besueshmërie pas disa skandaleve të korrupsionit. Lëvizja qytetare po kërkon një alternativë ndaj establishmentit politik dhe po i mban gjithashtu nën vëzhgim zgjedhjet në Serbi të dielën. Atje, një listë studentësh mund të pengojë potencialisht përpjekjen e Aleksandar Vuçiç për rizgjedhje si president.

Erdogan dhe Vuçiç pas Ramës

Megjithatë, presidenti serb e vlerësoi Ramën të enjten si “një nga asetet më të mëdha të Shqipërisë”. Pasi policia shqiptare kishte përdorur gaz lotsjellës, topa uji dhe shkopinj kundër studentëve për ditë të tëra, Vuçiç kishte thënë të mërkurën se Rama nuk kishte vepruar mjaftueshëm ashpër. Ai kishte humbur kohë duke u përpjekur të qetësonte demonstruesit. Vuçiç e paralajmëroi Ramën se zgjedhjet e parakohshme mund t’i kushtonin pushtetin.

Rama po merr mbështetje edhe nga udhëheqësi turk. Të hënën, Rexhep Tajip Erdogan i dërgoi atij një mesazh mbështetjeje: Një aeroplan ushtarak turk solli disa topa të rinj uji në Tiranë./Dosja.al

Gjykata në Amiens të Francës ka rrëzuar kërkesën për lirimin nga burgu të biznesmenit shqiptar Ermal Beqiri, i cili do të qëndrojë në paraburgim në pritje të vendimit për ekstradimin e tij drejt Shqipërisë.

Beqiri u paraqit këtë të premte, më 23 tetor, në gjykatë, tri ditë pas shqyrtimit të kërkesës së tij për lirim. Autoritetet franceze pritet të vendosin nëse ai do t’u dorëzohet apo jo autoriteteve shqiptare.

Sipas gazetës franceze, biznesmeni, i cili banon në kështjellën e Auteuil, në Berneuil-en-Bray, në departamentin Oise, kundërshton ekstradimin. Prokuroria e Posaçme Kundër Korrupsionit në Tiranë e dyshon si një nga personat e përfshirë në skandalin e AKSHI-t.

Gjatë seancës, gjykata shqyrtoi kërkesën për ekstradim në themel, pasi autoritetet shqiptare kishin dërguar dokumentacion shtesë, me kërkesë të bërë nga gjykata franceze në gusht.

Dokumentet përfshinin shkresa nga ministri i Drejtësisë, drejtuesi i Prokurorisë së Posaçme Kundër Korrupsionit dhe Drejtoria e Përgjithshme e Burgjeve, lidhur me garancitë ligjore.

Avokati mbrojtës, Nicolas Paganelli, kundërshtoi dokumentet e paraqitura, duke vënë në pikëpyetje besueshmërinë e tyre.

“Janë drafte, nuk është punë serioze. Ju nuk jeni shërbimi i asistencës pas shitjes për garanci diplomatike të paplota”, deklaroi ai.

Nga ana e tij, Ermal Beqiri pretendoi se çështja ndaj tij është politike dhe shprehu mosbesim ndaj drejtësisë shqiptare.

“Nëse kam korruptuar dikë, ai është shteti. Por nga kjo anë, askush nuk është në burg. Gjithsesi, këtu ka një problem. Kjo çështje është thjesht politike”, u shpreh biznesmeni.

Ndërkohë, Prokuroria e Përgjithshme në Amiens kërkon që ekstradimi të kryhet, duke argumentuar se vlerësimi i sistemit gjyqësor shqiptar nuk është në kompetencën e dhomës së hetimeve.

“Po ju kërkohet të mbani një qëndrim për sistemin gjyqësor shqiptar, por kjo nuk është detyra e dhomës së hetimeve”, deklaroi prokurorja e përgjithshme.

Ajo kishte përmbledhur më herët çështjen me fjalët: “Në Shqipëri po zhvillohet një spastrim i madh i organizuar”.

Kujtojmë se Ermal Beqiri u arrestua pasi fluturoi me avionin e tij privat në një lartësi të ulët mbi centralin bërthamor Penly, midis Dieppe dhe Le Tréport të Francës. Përballë autoriteteve franceze, më 27 korrik, Beqiri ka deklaruar se kishte gabuar me lartësinë e fluturimit dhe se në momentin kur kaloi mbi central ishte duke folur në telefon me nënën e tij.

Në kuadër të procedurës së pranimit të fajësisë, ai u dënua me një gjobë prej 7 mijë eurosh. Edhe pse pritej që të lirohej pas përfundimit të kësaj procedure, Beqiri vijon të qëndrojë në burgun e Beauvais, pasi autoritetet shqiptare i kanë dërguar Francës një kërkesë për ekstradimin e tij.

Autoritetet franceze i kanë sekuestruar një kështjellë të shekullit të 16-të , gati 1 orë larg Parisit, llogari bankare me një vlerë prej më shumë se 2.1 milion euro, dy apartamente në jug të Francës, disa automjete, një jaht si dhe një avion të lehtë.

Ermal Beqiri kërkohet nga SPAK lidhur me abuzimet me tenderët e AKSHI-t. Ndaj tij, SPAK ka ngritur veprat penale “Konkurrenca e paligjshme nëpërmjet dhunës”, “Heqja e paligjshme e lirisë”, “Shkelja e barazisë së pjesëmarrësve në tenderë apo ankande publike” e kryer në formën e veçantë të bashkëpunimit atë të grupit të strukturuar kriminal dhe “Grupi i strukturuar kriminal”, “Kryerja e veprave penale nga organizata kriminale dhe grupi i strukturuar kriminal”, si dhe “Pastrimi i produkteve të veprës penale ose veprimtarisë kriminale” dhe “Korrupsioni aktiv i personave që ushtrojnë funksione publike”. Panorama

Teksa rinia shqiptare kërkon dorëheqjen e Ramës, ky i fundit jo vetëm që nuk ka reflektuar, por vijon të sulmojë protestuesit.

Duke u kthyer pas në kohë, 1 vit pasi mori pushtetin, në nëntor të 2014-ës, Rama fliste për demokraci dhe modelin e një kryeministri larg atij që ai është sot. Rama pohonte se do ta dëgjonte popullin e vetë dhe nëse ky i fundit nuk do ta donte më, do të largohej.

“Në demokraci është e qartë se hyn për të ndenjur një periudhë kohë dhe do ikësh. Ka dy rrugë; ose do konsumohesh nga pushteti dhe të thonë njerëzit; ik se na plase, ose do ta konsumosh pushtetin. Unë nuk jam kryeministër i këtij vendi për të shtyrë qëndrimin sa më shumë në karrige dhe tua fus shqiptarëve pas shpine, duke u thënë sa mirë po ecim.”, pohonte ai. bw

LËVIZJA PËR ZHVILLIM KOMBËTAR

Tiranë, më 23.10.2026

Deklaratë për mediat

Është fakt që Shqipëria po përjeton një krizë të thellë politike dhe institucionale; sociale dhe qytetare; demografike dhe ekonomike.

“Lëvizja për Zhvillim Kombëtar” është investuar shumë për një demokraci funksionale dhe forcimin institucional të shtetit. Që në krijimin e saj kemi përcaktuar slloganin politik “Ne bëjmë shtet”.

Ne nisemi nga parimi se shteti nuk është pronë e atyre që qeverisin, por është institucioni i përbashkët i qytetarëve, ndërsa qeverisja është një përgjegjësi e përkohshme.

Për kapërcimin e krizës së thellë në të cilën është zhytur vendi, “Lëvizja për Zhvillim Kombëtar” publikon Platformen e saj politike, si më poshtë:

• Dorëheqje e kryeministrit Rama.
• Krijimi i një Qeverie të re me bazë të gjërë për Europën.
• Shfuqizimi i katër ligjeve: Ligji Nr. 55/2015 “Për Investimet Strategjike”; Ligji Nr. 81/2017 “Për Zonat e Mbrojtura”; Ligji Nr. 20/2025 “Për Paketën e Maleve” dhe Ligji Nr. 88/2025 “Për koncesionet dhe partneritetin publik privat”.
• Shfuqizimi i ligjit “Për Reformën Territoriale”.
• Miratimi me konsensus politik i Reformes Territoriale dhe Reformes Zgjedhore.
• Shfuqizimi i ndryshimeve kushtetuese të miratuara më 21 prill 2008, me qëllim rikthimin e funksionimit normal të shtetit dhe të demokracisë.
• Mbështetje politike për SPAK-un.

“Lëvizja për Zhvillim Kombëtar” me këtë Platformë, është e hapur për të diskutuar me të gjithë aktorët dhe faktorët politik real, sikurse është e gatshme në kontributin e saj për të kaluar situatën e rëndë që po kalon Shqipëria.

“Lëvizja për Zhvillim Kombëtar” ka mbështetur protestat qytetare dhe rinore, që në diten e parë me 31.05.2026, sikurse do të jemi edhe nesër prezent në protestë. I bëjmë thirrje qytetarisë të dalë masivisht në shesh, për të protestuar në mënyrë paqësore.

Lëvizja për Zhvillim Kombëtar

Bashkëkryetar

Dashamir Shehi                                   Ekrem Spahiu

Ekziston një rregull i shkruar i demokracisë, ai që i fiton zgjedhjet, i vetëm apo në koalicion duhet të qeverisë për katër vite rresht, por ekziston edhe një rregull tjetër e pashkruar, që nëse partia fituese nuk qeverisë mirë me vendin duhet të largohet me trysni opozitare apo popullore!

Aty ky ndahet leku, fillon interesi

Në dekadat e fundit, në dy shtetet shqiptare (Kosovë dhe Shqipëri), ndërrimi i pushteteve nuk ka sjellë ndryshim të madh, në fakt ka ndodhur gjithmonë një riciklim i të njëjtit mentalitet qeverisës.

Pra, kemi pasur vetëm ndërrim të fytyrave dhe pozicioneve, por jo edhe të konceptit qeverisës. Secila qeveri ka vazhduar me avazin e vjetër të kapjes së institucioneve shtetërore me emërimin e militantëve partiakë dhe familjarëve në pozicionet kyqe të shtetit, me emërimin e njerëzve të paaftë në ministri dhe staf diplomatik, duke i shndërruar kështu pozitat në institucione publike në mjete për pasurim personal.

Politikanët nën petkun e patriotizmit derisa janë jashtë dyerve të pushtetit, flasin për kauza dhe parime, për drejtësi e barazi shoqërore. Por patriotizmi i tyre përfundon me ngritjen në fronin e pushtetit-aty marrin fund parimet dhe premtimet elektorale, pasi aty fillon të lëvizë paraja e pistë dhe privilegjet e tjera që iu sjellë pushteti korruptiv!

Pra, aty ky ndahet leku, fillon dhe përfundon interesi!

Pas ndërrimit të çdo pushteti është shtruar pyetja logjike nga qytetarët; “A do të vjedhin këta të rinjt sikurse ata paraprak?!

Fatkeqësisht, përgjigja gjithmonë ka dalë e njëjta, vahzdimësi e hajnisë dhe abuzim me kuletën e shtetit!

Pyetja më e shpeshtë e ditëve të fundit e qytetarëve në Shqipëri dhe Kosovë është e njëjtë, a do të ndërpritet ndonjëherë cikli i hajnisë në shtetet shqiptare dhe nga kush?!

Apo do të kalojnë edhe gjysëm shekuj të tjerë të hajnisë shtetërore?!

Apo ndoshta duhet të presim ndërrimin biologjik të gjeneratave që të shohim një mendësi tjetër qeverisëse ku (pu)shteti konsiderohet si përgjegjësi e jo mundësi për pasurim dhe përfitime personale?!

Çmimin e paaftësisë qeverisëse dhe të (keq)menaxhimit të pushtetit po e paguajnë çdo herë qytetarët e zakonshëm e jo familjarët e politikanëve!

Pas rrëzimit të Ramës, kush do ta marrë pushtetin në Shqipëri?!

Protestat në Shqipëri po marrin përmasa alarmante. Rrëzimi i Qeverisë së Edi Ramës, edhe pse aspak punë e lehtë, nuk është i pamundur. Por dilema mbetët e hapur, kush do ta marrë pushtetin dhe a do të ndryshojë realisht Shqipëria për të mirë?!

Kjo është dilema ‘hamletiane’ për shqiptarët! Ta rrëzosh një qeveri është vetëm pjesa e parë e lojës politike, kurse ndërtimi i një alternative të besueshme për qytetarët e zhgënjyer paraqet pjesën më të vështirë të lojes politike!

Fundi i një epoke qeverisëse e hapë rrugën për fillimin e një epoke të re përmes zgjedhjeve të lira dhe demokratike.

Por, dilema është, cila është alternativa që do ta pasoj qeverisjen aktuale!

Pasi, njëjtë sikurse pushteti, edhe opozita shqiptare përballet me sfidën e besueshmërisë qytetare dhe me nevojën për të dëshmuar se mund të ofrojë një alternative të re përtej zërit kundërshtues ndaj Edi Ramës.

Të paktën, deri më tani, nuk shihet në horizont një figurë kredibile dhe e besueshme politike e cila mund t’i bashkojë shumicën e pakënaqur të qytetarëve të Shqipërisë!

Një gjë tashmë është e sigurtë, pa një alternativë të re politike, përballja eventuale e partisë në pushtet me partitë aktuale opozitare në zgjedhje të jashtëzakonshme nuk do ta sjellin ndryshimin e duhur për Shqipërinë dhe as nuk do ta kthejnë shpresën për shqiptarët!

Shqipëria nuk ka nevojë vetëm të largojë një kryeministër, për më shumë se kaq, ka nevojë për institucione kredibile dhe funksionale, që ofrojnë drejtësi dhe barazi qytetare, arsim cilësor, mundësi për të rinjtë dhe mundësi që qytetarët të votojnë të lirë, të pandikuar dhe pa presion politik.

Shqipërisë i duhet një fillim i ri!

Një lidership i ri!

Një frymë e re!

Zoti e bekoftë Shqipërinë dhe shqiptarët!

Florim Zeqa, analist i pavarur politik

Ish-ministri i Jashtëm, Ditmir Bushati, thekson se protestat dhe rruga e Shqipërisë drejt Bashkimit Europian nuk e përjashtojnë njëra-tjetrën. Sipas tij, qytetarët janë ngritur kundër personalizimit të pushtetit, korrupsionit dhe krimit të organizuar në jetën publike, si dhe pabarazive ekonomike e polarizimit shoqëror. Bushati nënvizon se ndryshimi i këtyre fenomeneve është thelbësor për përparimin e vendit drejt BE-së.

Duke iu referuar deklaratës së kancelarit gjerman Friedrich Merz, Bushati shprehet se ai tha “një të vërtetë të thjeshtë”, që sipas tij rrëzon argumentet që shmangin thelbin e shkaqeve të krizës në Shqipëri.

Nga Ditmir Bushati
Kancelari gjerman Merz na tha një të vërtetë të thjeshtë, që rrëzon shumë prej dokrrave të hedhura në opinionin publik, duke i bishtnuar thelbit të shkaqeve të krizës ku ndodhemi.

I. Protestat ndihmojnë rrugën për në BE
Protestat dhe rruga e Shqipërisë drejt BE-së nuk e përjashtojnë njëra-tjetrën. Përkundrazi, protestat synojnë të ndryshojnë atë që procesi i anëtarësimit në BE, përmes hapjes dhe mbylljes së kapitujve, ende nuk ka arritur ta ndryshojë: personalizimin e tejskajshëm të pushtetit, normalizimin e korrupsionit dhe krimit të organizuar në jetën publike, pabarazitë ekonomike dhe polarizimin shoqëror.

Protestat janë më shumë se një çështje e brendshme e Shqipërisë. Rruga e Shqipërisë drejt BE-së është përqendruar te shqetësimet e njohura: shteti i së drejtës, korrupsioni, kapja oligarkike e shtetit, krimi i organizuar dhe dobësia institucionale. Protestuesit kërkojnë ndryshim pikërisht në këto fusha. Kërkesat për llogaridhënie janë kërkesa që e shtyjnë përpara rrugën europiane të vendit.

II. Dhuna nuk është zgjidhje
As dhuna dhe as brutaliteti i policisë nuk janë zgjidhje për të tejkaluar situatën. Aktet e dhunës dhe veprimet e forcave të sigurisë duhet të hetohen në mënyrë të pavarur nga drejtësia. Respektimi i shtetit të së drejtës është thelbësor për një vend kandidat që synon anëtarësimin në BE.

III. Pse protestat në Shqipëri nuk ngjajnë me ato në Europë?
Një pjesë e Europës është përfshirë nga protestat studentore. Zymtësia e protestuesve pasqyron gjendjen e një kontinenti që po përpiqet të gjejë një rrugë përpara, teksa popullsia po plaket, borxhi po rritet dhe politikat e mirëqenies po tkurren, si pasojë e rritjes së shpenzimeve për mbrojtjen.

Emigracioni po polarizon gjithnjë e më shumë Europën. Ndërkohë, kontinenti nuk po arrin të ecë me ritmin e transformimeve teknologjike që pritet të përcaktojnë të ardhmen. Qeveritë nuk kanë përgjigje bindëse për të rinjtë që ndihen të humbur në këtë situatë.

Në Shqipëri, shkaqet e revoltës janë të ndryshme. Ato lidhen me zemërimin e një brezi që është rritur mes skandaleve të shumta, vështirësive të panumërta dhe të njëjtëve udhëheqës. Një brez që ka lindur dhe është rritur duke parë të njëjtat probleme, pa marrë përgjigje për to. Ndaj, duan të hapin një rrugë të re për Shqipërinë.

Toka e copëtuar dhe fermerët e plakur e kanë lënë vendin pa sovranitet ushqimor, ndërsa zbrazja nga njerëzit dhe ekonomia e betonit po na çojnë drejt një rritjeje ekonomike minimale. Për ta kaluar krizën duhet rishkruar kontrata ekonomike, e sociale me të rinjtë.

Shqipëria po tregon prej kohësh dy “sëmundje” strukturore. Në fshat, toka bujqësore po lihet djerrë. E copëtuar që nga viti 1991 në ferma familjare prej mesatarisht 1.2 hektarësh, të ndara edhe këto në tri a katër ngastra, ajo nuk arrin të mekanizohet dhe të krijojë ekonomi shkalle. Rreth 65% deri në 75% e punës në arë dhe serra kryhet ende me krahë. Kjo bujqësi e mbetur në epokën e shatës nuk e ushqen më vendin: në tremujorin e dytë të vitit 2026, pikërisht kur miliona turistë të huaj mbushën restorantet e tregjet, prodhimi bujqësor ra me 2.29%.

Por, nëse e ngremë pak kapakun e motorit të makinës, shfaqet një e vërtetë po aq e hidhur sa ajo e tokës bujqësore. Si toka e copëtuar e puna manuale që nuk na japin dot sovranitet ushqimor, ashtu edhe fuqia punëtore e tkurrur dhe struktura e cekët e bizneseve nuk na japin dot sovranitet ekonomik. Me numrin e punonjësve që i kanë mbetur dhe me plakjen e shpejtë të popullsisë, Shqipëria nuk ka kapacitet të mbajë në mënyrë të qëndrueshme as një rritje modeste prej 3% në vit. Pa ndryshuar kursin ekonomik, dhe pa u dhënë arsye ekonomike e sociale të rinjve për të qëndruar, vendi do të plaket e zbrazet përpara se të bëhet prodhues dhe i mirëqenë.

Iluzioni i shifrës 3.6%, rritja me taksa çmimesh dhe rroga shteti

Për një qytetar që nuk di shumë nga ekonomia, shifra 3.61% duket si lajm i mirë. Por në ekonominë reale, ajo çfarë ka rëndësi është se nga vjen kjo rritje. Në një vend që zhvillohet shëndetshëm, ekonomia rritet sepse hapen fabrika e biznese të reja, toka prodhon më shumë dhe kompanitë shesin mallra e teknologji edhe jashtë kufijve (eksportojnë). Në Shqipërinë e vitit 2026, gati dy të tretat e rritjes ekonomike vijnë nga dy burime që nuk prodhojnë asnjë gozhdë dhe asnjë kokërr domate.

Burimi i parë janë çmimet e larta: 1.13%, ose një e treta e gjithë rritjes prej 3.61%, vjen nga “taksat neto mbi produktet”.Më thjesht, kur shtrenjtohen ushqimet e mallrat e importuara dhe kur importet e karburanteve rriten me 12.4%, shteti arkëton më shumë TVSH dhe akcizë për çdo blerje tonën. Të quash rritje ekonomike faktin që familjet paguajnë më shumë taksa prej çmimeve të fryra është njësoj si të hipësh mbi karrige dhe të thuash se je zgjatur.

Burimi i dytë është vetë shteti. Sektori që dha kontributin më të madh në rritjen e ekonomisë në gjysmën e parë të vitit 2026 nuk ishte as turizmi, as ndërtimi, por Administrata Publike, Arsimi dhe Shëndetësia. Edhe pse popullsia u tkurr me 15.2% midis dy censeve dhe shërbimet kaluan në e-Albania, numri i rrogëtarëve të shtetit arriti rekordin 23-vjeçar prej 186,581 punonjësish në fund të vitit 2025, me një kosto buxhetore prej 125.7 miliardë lekësh në vit. Për shkak të rregullave kontabël të PBB-së, sa herë që qeveria rrit rrogat e administratës me paratë e taksave, kjo regjistrohet statistikisht si “rritje e ekonomisë”.

Nëse nga rritja zyrtare prej 3.61% zbresim taksat mbi konsumin (1.13%) dhe efektin kontabël të rrogave të shtetit (rreth 0.75–0.85%), del se rritja reale organike e ekonomisë private shqiptare në vitin 2026 është vetëm 1.6% deri në 1.75% në vit. Ndërkohë, dy sektorët që prodhojnë mallra fizikë dhe mbajnë në punë 476 mijë shqiptarë — pra 45% të gjithë krahut të punës në vend — po fundosen: bujqësia ra me -2.29%, ndërsa industria dhe energjia shënuan -0.47% në tremujorin e dytë 2026, pasi kishin humbur edhe 13.1% të punëtorëve industrialë një vit më parë.

Largimi i njerëzve rrezikon pensionet dhe buxhetin

Sa herë që flitet për shpopullimin, përgjigjja zyrtare është se pjesëmarrja në forcën e punës arriti rekordin historik prej 76.70% në tremujorin e parë 2025 dhe papunësia zbriti në 8.7%. Përqindja e punësimit u rrit sepse u pakësua numri i krahëve të punës dhe i banorëve; po ashtu, nga ana tjetër, kjo shifër është këmbanë alarmi, pasi ajo tregon se në Shqipëri nuk ka mbetur më rezervë njerëzish që mund të futen në punë. Si pasojë, bizneset po detyrohen ta kërkojnë zgjidhjen te punëtorët e huaj, në vend që ekonomia të mbajë të punësuar të rinjtë vendas. Midis viteve 2011 dhe 2023, Shqipëria ka humbur rreth 430 mijë banorë, duke zbritur në 2.4 milionë, ndërsa popullsia në moshë pune (15–64 vjeç) u tkurr me 350 mijë njerëz. Mosha mesatare kaloi nga 35.3 vjeç në 42.5 vjeç, dhe sot gati një në pesë shqiptarë (20%) është mbi 65 vjeç.

Kur shohim llogaritë e buxhetit të shtetit — 823 miliardë lekë të ardhura kundrejt 887 miliardë lekëve shpenzime në vitin 2026, me një deficit prej 64 miliardë lekësh — barra mbi punonjësit shqiptarë në sektorin privat duket në tërë dramaticitetin e saj:

Në Censin e vitit 2023, 1,243,085 persona (15–64 vjeç) deklaruan se janë në punë. Por në Institutin e Sigurimeve Shoqërore, gjatë vitit 2025, derdhën kontribute vetëm 871 mijë persona. Kjo do të thotë se rreth 372 mijë njerëz punojnë në të zezë ose në ekonomi familjare pa paguar sigurime.

Edhe brenda 871 mijë kontribuesve ligjorë, 185 mijë janë punonjës të shtetit, ku rreth 40 mijë punojnë në 61 bashkitë e vendit, të cilat do të marrin 47 miliardë lekë transfertë nga buxheti qendror në vitin 2026. Rreth 100 mijë janë fermerë (11.6%) që paguajnë kuota minimale vjetore, dhe 25 mijë janë kontribues vullnetarë — ku 64% e tyre paguajnë thjesht për të blerë vitet e munguara në prag të pensionit.

Në fund mbeten vetëm 560 mijë punonjës të sektorit privat jo-bujqësor. Këta 560 mijë punonjës privatë mbajnë mbi shpinë gjithë shtetin: ata financojnë 755 mijë pensionistë dhe 187 mijë rrogëtarë publikë. Sot kemi vetëm 1.18 kontribues për çdo pensionist, e për më tepër, në vitin 2025 fluksi i pensionistëve të rinj (+33,518 pensione pleqërie) ishte 23.6% më i lartë se kontribuesit e rinj. Për shkak të viteve në të zezë, 57.1% e pensionistëve urbanë të pleqërisë (322 mijë të moshuar) marrin pension të pjesshëm, duke e lënë pensionin mesatar në qytet në 20,123 lekë dhe në fshat në 12,313 lekë.Kontributet e mbledhura prej 185.5 miliardë lekësh nuk mbulojnë shpenzimet e skemës së detyrueshme prej 195.7 miliardë lekësh, që janë sa 7.72% e PBB-së, duke detyruar buxhetin të shtojë 10.2 miliardë lekë nga taksat.

Pesha e betonit dhe e euros me 90 Lekë: Pse u shkatërrua prodhimi dhe u shtrenjtuan ushqimet me 40%

Pse ekonomia aktuale nuk prodhon rritje të qëndrueshme? Përgjigjja gjendet te kapitali i derdhur në beton dhe efektet e kursit të këmbimit.

Në vitin 2025, Investimet e Huaja Direkte arritën rekordin prej 1.84 miliardë dollarësh, por 34% e tyre shkuan në pasuri të paluajtshme, 18% në banka dhe 10% në industri nxjerrëse. Ky lumë i valutës në beton, bashkë me turizmin dhe flukset informale, e rrëzoi euron ne 21 tetor 2026 në 90.7 Lekë — rreth 25.5% më poshtë se pesë vite më parë, ndonëse Banka e Shqipërisë bleu 826 milionë euro në 9-mujorin e vitit 2025.

Zyrtarisht thuhet se euroja e lirë uli borxhin e jashtëm, duke zbritur borxhin publik në 53.6% të PBB-së më 2026, dhe na mbrojti disi nga inflacioni i importuar, me një inflacion zyrtar prej 3.2%. Por, këto “të mira” rrëzohen përballë dy fakteve:kolapsit të prodhimit vendas dhe shtrenjtimit drastik të çmimeve të ushqimit.

Së pari, euroja e këmbyer me pak me shumë se 90 lekë veproi si taksë ndëshkuese prej 25% mbi çdo prodhues dhe eksportues shqiptar, të cilët paguajnë rrogat e taksat në lekë të mbiçmuar dhe shesin në euro të zhvlerësuar. Eksportet e mallrave ranë me 10% deri në 14% në vit (2023–2025), duke i kushtuar industrisë 600 deri në 800 milionë euro humbje kumulative në fasoneri,minerale dhe agro-përpunim. Ky deindustrializim duket qartë në regjistrin e INSTAT-it, i cili numëron 250 mijë njësi aktive me NIPT, të ndara në dy realitete krejt të ndryshme: nga njëra anë janë 112 mijë fermerë individualë, të cilët prodhojnë në ngastra të vogla familjare kryesisht për vetëkonsum dhe tregun lokal pa arritur dot përmasat e një kompanie; nga ana tjetër janë 138 mijë ndërmarrjet ekonomike (bizneset) e vendit, ku 85.9% merren me tregti e shërbime dhe vetëm 14.1% (rreth 19 mijë kompani) janë biznese të mirëfillta që prodhojnë mallra në industri, ndërtim apo agrobiznes të organizuar. Madje, edhe brenda këtyre 138 mijë bizneseve, 98.5% janë mikrobiznese dhe biznese nën 50 punonjës, ndërsa vetëm 1.5% e kompanive (~2 mijë biznese të mëdha) japin 48.6% të punësimit dhe 44.8% të xhiros në ekonomi.

Së dyti, euroja 25% më e lirë nuk i uli çmimet, por përkundrazi, çmimet e ushqimeve bazë (bulmet, mish, bukë, vaj,perime) pësuan një inflacion kumulativ prej gati 40% ose më shumë (38%–45% që prej vitit 2021). Kjo për dy shkaqe kryesore:

Rritja e kostove të prodhimit vendas: Fermeri shqiptar u godit nga mungesa e krahut të punës (mëditja në fshat u dyfishua), shtrenjtimi me 40%–60% i inputeve, plehrave kimike, ushqimit për bagëtinë e naftës, dhe pamundësia për të mekanizuar ngastrat e vogla. Mijëra fermerë therën bagëtinë dhe lanë tokën djerrë, duke tkurrur prodhimin vendas.
Oligopolet e importit: Kur prodhuesi vendas u mbyt nga kostot dhe euroja e lirë, importuesit e mëdhenj mbetën pa konkurrencë. Ata blenë ushqime më lirë në euro jashtë, futën në xhep fitimin prej 25% të kursit dhe i rritën çmimet në dyqane me 40%, ndërsa qeveria arkëtoi më shumë TVSH (+1.13% në PBB).
Çfarë duhet bërë — dhe pse çelësi janë të rinjtë?

Pse e gjithë llogaria ekonomike varet nga të rinjtë? Së pari, me daljen në pension të brezit të viteve 1960-të dhe emigracionin, forca e punës tkurret me -0.5% deri në -0.8% në vit. E më tej, kur ke një popullsi me moshë mesatare 43 vjeç, nuk mund t’i kërkosh një 60-vjeçari në fshat e qytet të bëhet inxhinier automatizimi apo programues. Kur një 20 vjeçar hipën në avion në Rinas, Shqipëria nuk humbet thjesht një punëtor sot; humbet mbi 40 vite kontribute të ardhshme në skemën e pensioneve, që me kontributet aktuale janë rreth 85,000–100,000 euro sigurime të humbura për person , humbet 350,000–400,000 euro prodhim të brendshëm gjatë jetës së tij aktive dhe humbet fëmijët që ai do të lindë në Gjermani e jo në Shqipëri.

Paradoksi shqiptar është se të rinjtë nuk po ikin më për shkak të papunësisë, por për shkak të punës pa të ardhme. Në Tiranë, ku janë rreth 400 mijë banorë në moshë pune, një i ri mund të gjejë punë si kamarier, korrier apo operator telefonik brenda 2 deri në 4 javësh, me pagë 45,000 deri në 65,000 lekë në muaj. Por, kjo është një “skllavëri” ekonomike:edhe me 600 euro rrogë, me ushqime që kushtojnë sa gjysma e të ardhurave mujore e të shtrenjtuara me 40%, kundrejt apartamenteve në Tiranë që kushtojnë 2,000–3,000 euro metri katror për shkak të parave të investitorëve, një i ri duhet të punojë 35 vjet, pa shpenzuar për asgjë, vetëm për të blerë një shtëpi 70 metra katrorë. Ndërkohë, fshati i ofron punë me shatë në 1.2 hektarë dhe një pension prej 12 mijë lekësh. Kur një vend i mohon të riut banesën, pronën dhe ngjitjen sociale, emigracioni mbetet e vetmja zgjedhje racionale.

Shqipëria nuk ka nevojë të shpikë rrotën; vende të tjera evropiane që u përballën me të njëjtën hemorragji demografike kanë vepruar me skema të ndryshme:

Polonia, Kroacia dhe Portugalia – Zero tatim mbi rrogën e të rinjve: Për të ndalur eksodin drejt Gjermanisë,Polonia vendosi në vitin 2019 programin PIT Zero — 0% tatim mbi të ardhurat personale për çdo punonjës nën 26 vjeç, duke mbajtur mbi 2 milionë të rinj në tregun vendas të punës. Kroacia shkoi më tej: heqje 100% të tatimit mbi pagën deri në 25 vjeç dhe 50% për moshat 26–30 vjeç, shoqëruar me programin “Biram Hrvatsku” (Zgjedh Kroacinë) që i jep deri në 27,000 euro grant çdo të riu emigrant që kthehet dhe hap biznes prodhues ose rural në vendlindje. Portugalia miratoi regjimin IRS Jovem, duke ulur drastikisht tatimin mbi pagat e profesionistëve të rinj deri në moshën 35 vjeç që të punojnë brenda vendit.

Franca nuk e drejtoi bujqësinë te të rinjtë me lëmosha për naftë, por me anë të agjencisë shtetërore-private SAFER,e cila ka të drejtën ligjore të parablerjes së tokave të braktisura ose të copëtuara, i bashkon ato në ferma moderne dhe ua jep me qira ose kredi të butë vetëm fermerëve të rinj nën 40 vjeç, bashkë me një grant instalimi (Dotation Jeunes Agriculteurs) prej 20,000 deri në 50,000 eurosh.

Estonia dhe Vjena – Kapitali në teknologji dhe banesa për familjet: Estonia e ktheu vendin në kryeqendrën teknologjike të Evropës duke vendosur 0% tatim mbi fitimin e korporatave nëse fitimi riinvestohet në makineri,softuer dhe rroga të larta, ndërsa Vjena, e më tej Singapori, e mposhtën spekulimin e kullave duke ndërtuar me fonde publike banesa me kosto reale për çiftet e reja që punojnë dhe kontribuojnë në vend.
Bazuar në këto modele që kanë funksionuar, Shqipëria mund të integrojë të rinjtë në ekonomi me anë të katër politikave të mundshme. Por, kuptohet që politikat janë shumë më të gjera — si industrializimi, elektrifikimi, turizmi cilësor dhe gjatë gjithë vitit etj. — dhe të gjitha ato duhet të jenë pjesë e debatit dhe e vendimmarrjes si profesionale, ashtu edhe publike.

Zero tatim rroge deri në 30 vjeç dhe 0% tatim për kompanitë që riinvestojnë. Shqipëria duhet të aplikojë menjëherë modelin polak e kroat: 0% tatim mbi pagën (TAP) për çdo të ri deri në 30 vjeç që punësohet në prodhim,agrobiznes, inxhinieri dhe IT deri në pagën 200,000 lekë në muaj, si dhe 0% tatim fitimi (modeli estonez) për çdo kompani që nuk i nxjerr fitimet në banka apo pallate, por i riinveston në makineri dhe trajnimin e të rinjve, duke përdorur edhe 900 milionë euro të Planit të Rritjes të BE-së, nga të cilat 213 milionë euro janë lëvruar deri në qershor 2026. Kjo do të krijonte mundësi për mbi 150,000 të rinj nga ushtria prej 372,000 punonjësish që sot punojnë ende në të zezë.

Taksë p.sh. 3% mbi apartamentet bosh për të financuar shtëpinë e parë të çifteve të reja. Për të ndalur derdhjen e investimeve të huaja në beton spekulativ, qeveria duhet të vendosë një taksë vjetore prej 3% të vlerës së tregut mbi çdo apartament të dytë apo të tretë që mbahet bosh në Tiranë dhe bregdet. Të ardhurat e kësaj takse duhet të krijojnë Fondin Sovran të Banesave sipas modelit vjenez: çiftet e reja nën 35 vjeç që punojnë të siguruar në Shqipëri marrin apartamentin pa paradhënie, me një këst mujor fiks prej 25,000–30,000 lekësh (Rent-to-Own), ku shteti garanton kredinë në këmbim të qëndrimit dhe kontributit të tyre 15-vjeçar në vend.
Blloqe toke disahektarëshe, energji diellore dhe 30,000 euro grant për fermerët e agronomët e rinj. Shteti duhet të krijojë Agjencinë Kombëtare të Tokës sipas modelit francez, e cila merr me qira afatgjatë tokat djerrë të emigrantëve (duke garantuar së pari tapinë e tyre) dhe ua jep në blloqe të bashkuara prej dhjetëra hektarësh të rinjve agronomë dhe veterinerë. Kjo paketë duhet të shoqërohet me 30,000 euro grant instalimi për mekanizim, njohuri,serra diellore e panele diellore.

Ndarja e 25% të tenderave publikë për sipërmarrësit nën 35 vjeç dhe ngrirja e administratës shtetërore.Shteti transferon te privati 180–220 miliardë lekë në vit përmes tenderave dhe PPP-ve, duke mbajtur në punë 70,000–90,000 punonjës privatë (12.5%–16% të punësimit privat jo-bujqësor). Por, nga 110 miliardë lekë tendera të APP-së në vitin 2025, plus 139 milionë euro për 11 PPP-të më 2025 dhe 120 milionë euro më 2026, 90.7% e fondeve shkuan në tenderat e mëdhenj të oligopoleve, ndërsa bashkitë gjatë 6-mujorit të parë 2026 rreth 30% të procedurave (ose gati 10 miliardë lekë) i kishin me “flamuj të kuq”, d.m.th. pa konkurrencë. Rezervimi me ligj i 25% të kontratave publike të digjitalizimit, projektimit dhe shërbimeve për kompanitë e reja të themeluara nga profesionistë nën 35 vjeç — bashkë me ngrirjen e punësimeve në administratën prej 187 mije vetash — do t’u tregonte të rinjve se në Shqipëri mund të pasurohesh me dije dhe garë, e jo vetëm me patronazhim.

Pa një kontratë të re me rininë, Shqipëria do të mbetet një ekonomi që ngre kulla të larta betoni mbi themele demografike e ekonomike që po shemben.

Studentët prej më shumë se 10 ditësh protestojnë dhe kërkojnë dorëheqjen e kryeministrit Edi Rama. Pedagogët kanë dalë në mbështetje të të rinjve, duke njoftuar edhe bojkot të mësimit.

Një nxënëse e gjimnazit “Qemal Stafa” në Tiranë ka shprehur me lot në sy shqetësimin për të ardhmen e saj në Shqipëri, duke deklaruar se nuk ndihet e sigurt për mundësitë që e presin pas përfundimit të shkollës.

E reja thotë se po mendon të vazhdojë studimet jashtë vendit, edhe pse kjo do të sillte një barrë të konsiderueshme financiare për prindërit e saj.

Sipas saj, pasiguria për të gjetur një vend pune dhe shqetësimet për korrupsionin janë ndër arsyet kryesore që e bëjnë të dyshojë nëse mund ta ndërtojë të ardhmen në Shqipëri.

Deklarata e saj pasqyron shqetësimet e saj për mundësitë e punësimit, korrupsionin dhe perspektivën e të rinjve në vend, ndërsa dëshira për të studiuar jashtë Shqipërisë lidhet me kërkimin e më shumë sigurisë dhe mundësive për të ardhmen.

“Jam nxënëse në gjimnazin “Qemal Stafa”, Unë personalisht nuk jam e sigurt ta vazhdoj jetën time në Shqipëri. Po i detyroj prindërit nga ana monetare që të vazhdoj shkollën jashtë Shqipërisë sepse nuk e kam të sigurt vendin e punës këtu. Nuk jam e sigurt të gjej vend punë sepse në Shqipëri futen në punë njerëz të korruptuar. S’mundem të jetoj në këtë vend për shkak të qeverisë ,ata nuk kanë fytyrë të pranojnë gabimet e tyre”, shprehet me lot në sy e reja, e cila rendit arsyet përse nuk e sheh të ardhmen në Shqipëri. bw

Në fund të shtatorit, kryeministri Edi Rama paralajmëroi se telefoni celular nuk mund të trajtohej më si një derë e hapur për shtetin drejt jetës private të qytetarëve.

Ai e quajti atë “arkivin e jetës së një njeriu” dhe premtoi garanci të reja ligjore për ta mbrojtur nga kontrollet arbitrare.

Tre javë më vonë, ndërsa policia përpiqej të shtypte trazirat që shoqëruan protestat kundër qeverisë së tij, disa prej të rinjve të ndaluar, përfshirë të mitur, treguan se efektivët u kishin kërkuar të zhbllokonin telefonat dhe të ekspozonin përmbajtjen e tyre personale, pa vendim gjykate.

Dëshmitë, të raportuara nga Avokati i Popullit, kanë ngritur pikëpyetje mbi ligjshmërinë e veprimeve të policisë dhe kanë nxjerrë në pah hendekun mes garancive për privatësinë që qeveria premton të sanksionojë në ligj – të cilat, sipas kritikëve, synojnë të mbrojnë zyrtarët e lartë nën hetim nga SPAK – dhe mënyrës se si autoritetet ushtrojnë pushtetin e tyre mbi qytetarët në rrugë.

Pamjet e shpërndara në rrjetet sociale gjatë protestave të ditëve të fundit në Tiranë tregojnë efektivë të policisë që u marrin telefonat celularë personave të ndaluar, duke ngritur pikëpyetje mbi bazën ligjore të këtyre veprimeve dhe kufijtë e kompetencave të policisë.

Këto episode vijnë në një kontekst kritikash për përdorimin joproporcional të forcës ndaj protestuesve, përfshirë të miturit, dhe për mënyrën se si policia ndërhyn gjatë ndalimeve.

Raportimet se protestuesve u është kërkuar të zhbllokojnë pajisjet e tyre pa një autorizim të qartë ligjor ngrenë çështjen nëse policia ka vepruar brenda kompetencave të përcaktuara nga ligji.

Gjatë një raportimi të martën për situatën e respektimit të të drejtave të njeriut nga policia gjatë protestave, Avokati i Popullit tha se një nga shkeljet e pretenduara lidhej edhe me përpjekjet e policisë për të kontrolluar telefonat e protestuesve të ndaluar.

“Disa të mitur dhe të rritur raportuan se u është kërkuar të zhbllokojnë telefonat celularë dhe të lejojnë kontrollin e të dhënave personale, pa vendim gjykate, madje edhe kur nuk kishte akuzë të ngritur nga prokuroria”, tha Ahmet Prençi, komisioner dhe drejtues i Mekanizmit Kombëtar për Parandalimin e Torturës.

Institucioni vë në dukje se e drejta për jetën private dhe korrespondencën mbrohet nga neni 8 i Konventës Evropiane për të Drejtat e Njeriut dhe se ndërhyrjet në këtë të drejtë duhet të kenë bazë ligjore, të jenë të domosdoshme dhe proporcionale.

Edhe procedurat penale parashikojnë kushte për kontrollin dhe marrjen e të dhënave elektronike, duke vendosur kufij për mënyrën se si autoritetet mund të hyjnë në përmbajtjen e pajisjeve personale.

Ligjshmëria e një veprimi të tillë varet nga rrethanat konkrete, kompetencat e organit procedues dhe autorizimet që kërkon ligji. Nëse këto kushte nuk janë përmbushur, kontrolli mund të përbëjë ndërhyrje të paligjshme në jetën private.

Përfaqësues të shoqërisë civile paralajmërojnë se kontrolli i telefonave celularë të protestuesve nga policia, pa autorizimin e nevojshëm ligjor, mund të përbëjë ndërhyrje të paligjshme në privatësi dhe shkelje të procedurave penale.

Avokati Gent Serjani, drejtues i Qendrës për Drejtësi Sociale, vë në dukje se ligjshmëria e këtyre veprimeve varet nga baza ligjore dhe respektimi i procedurave.

“Marrja e telefonit celular dhe kontrollimi i fotografive, videove apo përmbajtjeve të tjera private që gjenden në të, pa autorizimin përkatës ligjor dhe pa respektuar procedurat e parashikuara nga legjislacioni në fuqi, mund të përbëjnë ndërhyrje të paligjshme në jetën private”, tha ai për BIRN, duke shtuar se ligjshmëria e këtyre veprimeve duhet të vlerësohet në bazë të rrethanave konkrete, kompetencave ligjore të organeve proceduese dhe autorizimeve të kërkuara nga ligji.

Sipas Serjanit, e drejta për respektimin e jetës private dhe mbrojtjen e të dhënave personale garantohet nga legjislacioni shqiptar dhe nga aktet ndërkombëtare për të drejtat e njeriut.

“Për këtë arsye, çdo ndërhyrje e autoriteteve publike në këtë të drejtë duhet të ketë një bazë ligjore, të ndjekë një qëllim të ligjshëm dhe të jetë në përputhje me parimin e proporcionalitetit”, theksoi ai.

Për Rigels Xhemollarin, nga qendra Qëndresa Qytetare, këto veprime përbëjnë haptazi tejkalim të kompetencave nga policia dhe një çështje që kërkon hetim nga prokuroria dhe përgjegjësi për veprimet e kryera.

“Shkelje e procedurës penale dhe duhet të ketë hetim zinxhir nga prokuroria pasi kanë tejkaluar kompetencat e veta policia pa vendim gjykate”, tha ai.

“Policia ka dalë nga binarët e ligjit, po funksionon me urdhra politike dhe vetëm me vendime gjyqësore dhe shembuj ndëshkimi mund të kthehet tek shteti i së drejtës”, përfundoi Xhemollari./BIRN/

Edi Rama dhe qeveria e tij ndodhen në mes protestave të mëdha të studentëve dhe të rinjve si dhe akuzave nga të gjitha anët, për korrupsion, bashkëpunim me kartelet e drogës, pastrim parash.

Në kohën kur shumë kongresmenë e senatorë amerikanë, si dhe europarlamentarë e politikanë të ndryshëm të Europës i kanë dalë kundër, duke i kërkuar dorëheqjen dhe mos ushtrimin e dhunës ndaj protestuesve, vetëm një politikan i ka dalë në krah.

Dhe ai është Aleksandër Vuçiç, i presidenti i Serbisë, që ka deklaruar mbrëmjen e djeshme se, Edi Rama është sjellë shumë butë me protestuesit dhe tani do të humbë zgjedhjet.

E në mes të gjithë kësaj situate, Edi Rama ka vendosur të zhdukë Albin Kurtin nga fotoja që ai ka hedhur në rrjetet sociale, nga pjesëmarrja në samitin e Procesit të Berlinit të mbajtur në Mal të Zi.

0

Reagimet ndaj tij kanë qenë të shumta, ndërsa njerëzit i shkruajnë se, Rama është i mërzitur se, nuk ka aty vëllain e tij, Vuçiç. sn

Ish-presidenti Bamir Topi ishte sot në News24 për të folur mbi protestën e studentëve prej më shumë se 10 ditësh në Tiranë dhe në disa qytete të tjera.

Topi thekson edhe një herë se kjo situatë konflikti të shoqërisë me shtetin dhe mazhorancën vjen si pasojë e sëmundjes së hershme që lindi me ndryshimet kushtetuese në vitin 2008.

Sipas tij, sot nuk ka një shtet apo institucion moral që të ndërmjetësojë mes palëve, sepse pushteti zhbëri shtetin në 2008 me marrëveshjen Rama-Berisha.

Bamir Topi: Për gjërat e një ndjeshmërie të lartë publike që kanë të bëjnë me fatet e vendit, unë nuk mund ti bëj kryq karrierës time politike 30 e ca vjeçare, 5 viteve si kryetar shteti. Njeriu duhet të jetë i pranishëm. Përderisa shohim nga prezenca e njerëzve vanitozë, pse mos të jenë ata që kanë çfarë të thonë. Kam respektuar jo ftesë të presidentit, por të institucionit.

Kjo i ngjan dekursit të një sëmundje kronike, për ata që kanë një kulturë shëndetësore ka raste që këto sëmundje shpërthejnë diku japin një pasojë. Nuk besoj në dijeninë time që kjo shpërthen papritur. Ata që nuk e kuptojnë situatën thonë si ndodhi. E kam fjalën për të gjithë ata që kanë qenë ose miopë ose bashkëpunëtorë të realizimit të çmontimit të shtetit në vitin 2008. E them duke ripërsëritur. Kam dëgjuar edhe politikanë ish politikanë që paturpësisht kanë qenë në mbështetje të ndryshimit të kushtetutës.

Nga ky virus është prekur masivisht media. Këtu nuk ka një supervizor mediatik që ti nxjerrë zbuluar këto. Persona të caktuar në një kohë janë sjellur ndryshe sot ndryshe duke qenë duarlarë. Ka pasur një simbiozë. E pushtetit, e biznesit të madh dhe medias. Akoma flasim për bashkëpunëtorë të sigurimit të shtetit, e paekspozuar ende. Shoqëria nga ata kanë vuajtur. Nga politika, nga biznesi që ushqen politikën. Dhe media, një pjesë. Jemi në këtë gjendje sepse pushteti çmontoi shtetin, demokracinë.

Historia që sot ky kryeministër dhe kryetari i opozitës në 2008 bën rregullat e lojës dhe bën një situatë dizastër. Cili është mekanizmi kushtetues që çmonton sot Edi Ramën?! Nuk vlen më. Jo vetëm arkitekt i shkatërrimit të shtetit, e pashë dhe me takimin me presidentin. Shikoj një president, me gjithë respektin individual që është totalisht i pafuqishëm. Këto gjëra i kam komunikuar dhe kam pritur. E di që presidenti nuk ka instrumente kushtetuese. Por në këto kushte kur shoqëria studentët po nuk janë vetëm studentët, ka shumë familje, që dalin prej 4 muajsh. Është shoqëri. Në këto raste shoqëria kërkon një interlokutor moral institucional nga një institucion politik. Më shumë se sa të jetë mbi palët duhet të ketë një lloj dominimi me qenë me njerëzit.

Që nga mënyra si është zgjedhur presidenti Edi Rama nuk ka patur respekt. As grupi socialist nuk e ka ditur. Kjo nuk është normale. Kur ke me kushtetutë ke monopolin e zgjedhjeve, alternohet me monopolin e vjedhjeve. Jo vetëm zgjedh parlamentin, edhe në momentin që kryeministri mund të luajë mendsh nuk ka mekanizëm sepse është hequr mocioni i mosbesimit. Është lënë vetëm mocioni i besimit. Zarar i madh si funksionon shteti.