Gazit lotsjellës nuk i shpëtoi as fotografi Feliks Bilani, i ndodhur para Kryeministrisë për të “kapur” momente nga protesta kombëtare e opozitës, kundër qeverisjes së Edi Ramës.

Ai shihet në foto teksa është ulur në trotuar i lënduar nga gazi lotsjellës që forcat e rendit hodhën kundrejt protestuesve, teksa këta të fundit lëshuan molotov dhe sende të forta drejt kryeministrisë.

Pranë tij qëndron një gazetar që i vjen në ndihmë. Më pas, fotografin e merr një ambulancë për në spital.

Më poshtë, tensionet dhe përplasjet mes protestuesve dhe efektivëve të policisë në foto:

GSH

Agjencia Franceze e Lajmeve (AFP) i ka bërë jehonë protestës së opozitës në Tiranë, këtë të shtunë, 24 janar 2026.

“Krimi i organizuar dhe korrupsioni janë çështjet kryesore që e pengojnë Shqipërinë të anëtarësohet në Bashkimin Europian.”,- shkruan AFP.

Të shtunën pati trazira në kryeqytetin e Shqipërisë mes policisë dhe protestuesve të opozitës, të cilët akuzojnë kryeministrin socialist Edi Rama për korrupsion dhe kërkojnë dorëheqjen e tij, raportoi një gazetar i AFP-së.

Protesta, e udhëhequr nga lideri i opozitës dhe ish-kryeministri Sali Berisha, mblodhi mijëra njerëz në një tubim përpara godinës kryesore të qeverisë në Tiranë.

Berisha, kryetar i Partisë Demokratike të djathtë, u bëri thirrje mbështetësve që të “bashkohen për të përmbysur këtë qeveri dhe për të vendosur një qeveri teknike që të përgatisë zgjedhje të parakohshme, të lira dhe të ndershme”.

Pas fjalimeve, disa protestues hodhën kokteje Molotov ndaj policisë, e cila u përgjigj me gaz lotsjellës dhe topa uji për të shpërndarë turmën.

Përplasjet shpërthyen kur grupe protestuesish marshuan drejt parlamentit, ku tentuan të çanin kordonët e policisë, duke hedhur gurë dhe kokteje Molotov.

Policia u përgjigj sërish me gaz lotsjellës dhe topa uji.

Të paktën 10 efektivë policie pësuan lëndime të lehta, thuhet në një deklaratë të policisë.

Sipas Berishës, 25 protestues u arrestuan.

“Ky është kilometri i fundit drejt fundit të regjimit të Edi Ramës”, u tha ai mbështetësve jashtë selisë së partisë së tij pas protestës, duke u zotuar se do të vazhdojë betejën.

Politika shqiptare karakterizohet nga sulme të ashpra verbale, me partitë e djathta dhe të majta që shkëmbejnë fyerje dhe akuza për korrupsion dhe lidhje me krimin e organizuar.

Në nëntor, një gjykatë kundër korrupsionit pezulloi zëvendëskryeministren dhe aleaten e ngushtë të Ramës për rolin e saj si e dyshuar në një çështje korrupsioni lidhur me prokurimet publike.

Belinda Balluku, gjithashtu ministre e Infrastrukturës dhe Energjisë, i ka mohuar akuzat, ndërsa Rama e cilësoi pezullimin e saj si “një akt brutal ndërhyrjeje në pavarësinë e ekzekutivit”.

Me kërkesë të qeverisë, Gjykata Kushtetuese në dhjetor e riktheu përkohësisht Ballukun në detyrë, në pritje të vendimit përfundimtar.

Një komision parlamentar pritet të shqyrtojë të mërkurën kërkesën e prokurorëve kundër korrupsionit dhe krimit të organizuar për heqjen e imunitetit të saj, çka do të mundësonte arrestimin.

Krimi i organizuar dhe korrupsioni janë çështjet kryesore që e pengojnë Shqipërinë të anëtarësohet në Bashkimin Europian.

Kryetari i Bashkisë së Tiranës, Erion Veliaj, u arrestua në shkurt të vitit të kaluar nën dyshimet për korrupsion dhe pastrim parash.

Dy ish-ministra të tjerë që kanë shërbyer nën qeverinë Rama janë akuzuar për përvetësim fondesh dhe shpërdorim detyre.

Ish-kryeministri dhe ish-presidenti Ilir Meta u arrestua në tetor 2024, gjithashtu nën akuzat për korrupsion dhe pastrim parash. bw

Protestuesit hedhin koktej molotovi ndaj policisë gjatë protestës antiqeveritare në Tiranë, Shqipëri, 24 janar.

Law enforcement officers stand guard behind crowd-control barriers as a Molotov cocktail explodes outside the Prime Minister’s office during an anti-government protest triggered by a corruption investigation into Deputy Prime Minister Belinda Balluku, in Tirana, Albania, January 24, 2026. REUTERS/Florion Goga TPX IMAGES OF THE DAY

A riot police officer kicks a tear gas cannister as other officers stand guard during an anti-government protest, triggered by a corruption investigation into Deputy Prime Minister Belinda Balluku, near the Albanian Parliament in Tirana, Albania, January 24, 2026. REUTERS/Florion Goga

Demonstrators amid tear gas outside the Prime Minister’s office during an anti-government protest triggered by a corruption investigation into Deputy Prime Minister Belinda Balluku, in Tirana, Albania, January 24, 2026. REUTERS/Florion Goga

Law enforcement officers stand guard behind crowd-control barriers as flames rise outside the Prime Minister’s office during an anti-government protest triggered by a corruption investigation into Deputy Prime Minister Belinda Balluku, in Tirana, Albania, January 24, 2026. REUTERS/Florion Goga

A demonstrator scuffles with riot police during an anti-government protest, triggered by a corruption investigation into Deputy Prime Minister Belinda Balluku, near the Albanian Parliament in Tirana, Albania, January 24, 2026. REUTERS/Florion Goga

A demonstrator wearing Albanian flag throws an object toward riot police during an anti-government protest, triggered by a corruption investigation into Deputy Prime Minister Belinda Balluku, near the Albanian Parliament in Tirana, Albania, January 24, 2026. REUTERS/Florion Goga

Protesta po mbahet nën masa të shtuara sigurie dhe po shoqërohet me thirrje dhe pankarta kundër qeverisë, ndërsa organizatorët kërkojnë ndryshime politike dhe përgjegjësi institucionale. Deri më tani, protesta po zhvillohet pa incidente.

TIRANË- Aktori, moderatori dhe aktivisti Florjan Binaj i është bashkuar protestës masive të opozitës. Protesta po mbahet nën masa të shtuara sigurie dhe po shoqërohet me thirrje dhe pankarta kundër qeverisë, ndërsa organizatorët kërkojnë ndryshime politike dhe përgjegjësi institucionale. Deri më tani, protesta po zhvillohet pa incidente.

Florjan Binaj njihet për qëndrimet e tij kritike ndaj qeverisë dhe angazhimin qytetar në çështje publike, çka e bën pjesëmarrjen e tij një mesazh të fortë mbështetjeje për protestën e sotme./Dosja.al

Nënkryetari i Partisë Demokratike, Luçiano Boçi theksoi se Shqipëria nuk mund ta lejojë më që të qeveriset nga Edi Rama, që e ka kthyer shtetin në një pronë private.

Nga Bulevardi “Dëshmorët e Kombit”, ku mbahet protesta kombëtare e opozitës, Boçi theksoi se Rama e ka kthyer kryeministinë në “klub ë mbyllur qejfi e ahengu”, nga ku tallet çdo ditë me fatet e shqiptarëve.

Sipas tij, vjedhjet kanë shifra dhe emra, teksa përmendi inceneratorët, rrugët dhe aeroporte, si dhe personat që janë akuzuar për këto raste nga Ilir Beqaj, Ergys Agasi te Belinda Balluku, kjo e fundit e marrë kohët e fundit nën akuzë nga SPAK.

Deputeti tha mes të tjerash se skandalet e qeverisë nuk ndalen vetëm te AKSHI, apo Smart City, por ka edhe shumë të tjera.

“Në jemi këtu sepse ne vlerësojmë jetën, na ka thirrur dashuria e familjes dhe adhurimi për zotin e kombin. Ne jemi këtu se na ka thirrur dinjiteti ynë, rezistenca, shpirti dhe zemra opozitare dhe ndërgjegjja qytetare. Jemi këtu nga guximi dhe detyra jonë për të luftuar deri në fund. Sepse Shqipëria jonë nuk e duron më faktin që të drejtohet nga një njeri që e ka kthyer shtetin në pronë private dhe të bandave të krimit, kryeministrinë në klub të mbyllur qejfi e ahengu dhe që tallet çdo ditë me fatet e shqiptarëve.

Kjo ndërtesa që keni në krah nuk është kryeministria, por kuplaraja e pushtetit. Duhet ta shembim këtë pushtet, nuk është vendi i qeverisë, por i hajnisë, qenërisë që kafshon paratë dhe pasuritë e shqiptarëve. Këtu vjedhja ka emër e shifra, inceneratorët 430 mln, koncesionet 500 mln dhe marrin rrugën e rrugëve, tuneleve, unazave dhe aeroporteve vërtiten miliarda. Ka emër, fillon me Beqaj, Bllakon, vazhdon me Veliaj e Benetin dhe Ballukun, Agasin e Tërmetin. Nuk mbaron as me AKSHI as dhe Smart City.”, u shpreh Boçi. gsh

Çfarë i motivon njerëzit që bëjnë punët e pista të regjimit nën një qeveri të kapur nga interesat kriminale dhe korrupsioni?

Shkak për këtë koment është një bashkëbisedim i gjatë që pata këto ditë me intelektualen e mirënjohur dhe aktivisten civile, Irena Beqiraj. Fjala është për të gjetur një lloj përgjigjeje se pse administrata jonë shtetërore është rrënuar kaq shumë, për të ardhur në nivelin e sotëm të dominuar nga mediokriteti, mosrespektimi i rregullave të shkruara, vënia pa kushte në shërbim të elitës politike qeverisëse dhe oligarkisë së lidhur me të, përdorimi gjerësisht si kontingjent i propagandistëve elektoralë për partinë drejtuese, si dhe shndërrimi i një pjese të saj në përfituese të drejtpërdrejtë të fondeve publike, lejeve e licencave, etj. Domethënë, veprimi i kësaj administrate në kushtet e konfliktit të interesit dhe, thelbësisht, në dëm të interesit publik.

Si rezultat, një numër gjithnjë e më i madh qytetarësh, edhe pse të shkolluar e të sprovuar në nivele të ndryshme të qeverisjes qendrore dhe vendore, me vullnet për të kontribuar në të mirën e përbashkët, ndjehen të përjashtuar nga të mirat publike, nga jeta publike, etj. Ata shihen nga pushteti si kërcënim apo si rrezik dhe mbeten thjesht një subjekt i kontributeve në tatime-taksa, por kurrsesi nuk respektohen apo përfshihen si aktorë që çojnë shoqërinë përpara. Domethënë, dija, ekspertiza, integriteti dhe reputacioni i kësaj kategorie shoqërore, ironikisht, bëhet “postblloku” që i nxjerr në pension qysh 50 vjeç dhe që i mban larg çdo angazhimi profesional publik.

Arsyetimi në kërkim të përgjigjes të çon padyshim te lidershipi i vendit, te motivet dhe interesat e këtij lidershipi që nxisin formësimin e administratës publike në dualitetin e njohur midis “teknikut” dhe “besnikut”, pa siguruar dot një balancë midis tyre, por duke anuar gjerësisht në favor të këtij të dytit.

Është qartësisht e provuar kudo në botën jodemokratike se interesi vetjak racional i motivon regjimet autokratike të punësojnë idiotë, pasi ata kanë më shumë gjasa të ofrojnë shërbim besnik dhe të jenë të bindur, sesa shërbëtorët më të zgjuar të shtetit autokratik. Diktatorët e suksesshëm e kanë kuptuar këtë me kohë. Edhe Sadam Huseini, dikur, i bashkonte hapur banditët në radhët e larta të partisë në pushtet Baath me teknokratë që dinin çfarë po bënin.

Ndoshta këtu gjendet edhe përgjigja për përfshirjen gjerësisht në administratën publike, si dhe në përfaqësimin politik (Kuvend), të individëve me të shkuar kriminale; të atyre që, kudo në Perëndim, janë subjekte të hetimit dhe eventualisht edhe të ndëshkimit penal, por që në Shqipërinë e dekadës së fundit njihen si “biznesmenë të suksesshëm” dhe janë përfitues të rëndësishëm kontratash të llojit PPP, investitorë strategjikë, etj., përveçse kryetarë bashkie dhe deputetë “të cilët i do komuniteti”, siç thoshte vetë KM Rama kohë më parë.

Nevoja që regjimet autoritare të promovojnë më pak të aftët është e lehtë për t’u kuptuar në teori, por rrallë është studiuar shkencërisht, pasi autokracitë ekzistuese ose ato aspirante, si jona, nuk i zbulojnë politikat e tyre të rekrutimit dhe promovimit.

Disa vite më parë, dy autore të njohura në Perëndim (A. Scharpf dhe Ch. Gläßel) shkruan një artikull interesant me titull: “Pse ata që nuk arrijnë rezultate të mira dominojnë organizatat e policisë sekrete: Dëshmi nga Argjentina autokratike”, shkrim që u botua në Revistën Amerikane të Shkencave Politike. Ata shqyrtuan karrierën e 4,000 oficerëve në institucionin kryesor të represionit shtetëror në Argjentinë gjatë diktaturës ushtarake 1975-83, duke pyetur: “Pse do të bënte dikush punë të ndyrë për regjimin? A janë këta njerëz psikopatë sadistë, fanatikë sektarë apo të detyruar nga regjimi të terrorizojnë popullsinë?”

Ata arritën në përfundimin se, ndërsa të gjithë këta faktorë mund të luajnë një rol, profili tipik i agjentëve të policisë sekrete është formuar më tepër nga nevoja e përditshme për të mbajtur një punë dhe për të fituar promovim. Përkthejeni këto konkluzione në një vend ku, qysh në vitin 2021, përqindja e popullsisë së Shqipërisë që jeton me më pak se 8.30 USD në ditë u vlerësua në 32.4%. Kjo shifër (8.30 USD në ditë) është një kufi ndërkombëtar varfërie i vendosur nga Banka Botërore për vendet me të ardhura të larta-mesatare. Domethënë, se sa e rëndësishme është një punë që siguron mjetet e jetesës për familjen, aq më tepër kur, në harkun e pesë viteve të fundit, treguesi i kufirit të varfërisë është rritur duke kapërcyer dukshëm 1/3 e popullsisë banuese gjithsej të vendit që kishte më 2021.

“Në konkurrencë me kolegë më të kualifikuar, zyrtarët me performanca të dobëta në fillim kanë pak shanse për t’u ngjitur në krye të pozicioneve më fitimprurëse”, shkruajnë autoret e sipërcituara. “Për ata që nuk arrijnë rezultate të mira, natyra e vështirë e punës së policisë sekrete ofron mundësinë për të sinjalizuar vlerën e tyre për regjimin dhe për të ecur përpara konkurrentëve për pozicione më të larta.”

E këtu mbërrijmë te patronazhistët tanë, domethënë te ajo pjesë e shoqërisë së sotme shqiptare që, nën trukimin e propagandës së qeverisë, por sidomos nën pamundësinë e sigurimit të “bukës së gojës”, është e lidhur pazgjidhshmërisht me pushtetin dhe shërben për të mobilizuar dhe ushtruar presion mbi familjen, fisin apo komunitetin ku bën pjesë, në këmbim të mbajtjes apo kapjes së një vendi pune si mënyrë penetrimi në sektorin publik; mandej duke e rritur këtë prezencë në varësi me pushtetin e deleguar nga “Lideri Suprem” dhe zgjatimet e tij në nivelet e ndryshme të administratës.

Këtu gjendet edhe shpjegimi për “sundimin e Njëshit” në partitë politike, nepotizmin, krahinorizmin, konfliktin e interesave, deri edhe “grabitjen me ligj” dhe pa ligj të fondeve buxhetore, pasurive publike dhe lejeve e licencave për llogari të klaneve sunduese që marrin peng të sotmen dhe të ardhmen ekonomike dhe potencialet zhvillimore të vendit tonë.

Domethënë, për shndërrimin, vetëm brenda një dekade, të qeverisjes së vendit në një shoqëri biznesi ekstra-kushtetuese të llojit “5D” (domethënë të kompanive të krijuara enkas) për të përcjellë “ligjërisht” në xhepat e “profitierëve” politikë 100% të buxhetit të shtetit, kontratave koncesionare, lejeve dhe licencave fitimprurëse, etj.

Është tronditëse të kuptosh se ajo që ishte e vërtetë për shërbimet argjentinase të sigurisë gjysmë shekulli më parë ka të ngjarë të zbatohet edhe për Shqipërinë e sotme. Në terma praktikë, 184 mijë punonjësit e sektorit publik të vendit, ose rreth ¼ e gjithë të punësuarve në Shqipëri (2024), “kontribuan” në sigurimin e më shumë se 55% të votave të emigrantëve në zgjedhjet e përgjithshme të vitit 2025.

Domethënë, pushteti aktual shfrytëzoi nevojën imediate për të siguruar mjetet bazë të jetesës (për shumicën) dhe përfitimet ekstra-ligjore (për pakicën drejtuese) të administratës publike për të arritur segmente të rëndësishme të emigracionit shqiptar jashtë vendit, të cilët, për ironi të fatit, kanë lënë vendin pikërisht për shkak të keq-qeverisjes së tij dhe humbjes së shpresës se Shqipëria mund të bëhet një vend ku mund të jetohet dhe punohet normalisht…

“Kapja e shtetit”, si një fenomen që vjen natyrshëm pas shtimit të korrupsionit të madh, fuqizimit të krimit të organizuar dhe bashkëjetesës së elitës politike drejtuese me të, ka shumë dimensione, dhe kjo që analizuam më lart është thjesht njëri nga instrumentet e kapjes./ Marrë nga BIRN

Shfletim i historisë

Secila epokë historike i ka heronjët e vet. Pa dyshim se përgjatë rezistencës aktive paqesore e viteve të ’90 ta heronjë të vërtetë të arsimit shqip ishin punonjësit arsimor, të cilët me të gjitha mjetet i dolën zot dhe e mbrojtën shkollën shqipe. Njëri ndër ta është edhe Nebih Zeneli nga fshati Kollë i Vushtrrisë, i cili me guxim dhe heroizëm të paparë e hapi shkollën në Vërnicë në kundërshtim me urdhërat e pushtuesve serbë.

Heroizëm i përmasave vetëflijuese

Shkolla fillore “Emin Duraku” në Vernicë asokohe ishte paralele e ndarë e shkollës me të njëjtin emër në Novolan.

Kështu, një ditë para fillimit të vitit të ri shkollor më 30 gusht 1992, drejtori i dhunshëm Miliçkoviq Decimir e fton Nebihun në bisedë informative dhe i thotë; nesër me të përfunduar orari mësimor i paraditës për serbët, duhet ta mbyllësh me çelës derën për nxënësit shqiptarë, kjo është urdhëresë nga Ministria e Arsimit e Serbisë, derisa shqiptarët nuk i pranojnë planprogramet e Serbisë në këtë shkollë nuk kanë me hyrë më nxënësit dhe as personeli arsimor shqiptar!

Andaj, dëgjo mirë i thotë Decimiri, mos gabo rastësisht me e hapë shkollën për nxënësit shqiptar, se e humbë punën dhe bukën e familjes tënde!

Nebihi pa një pa dy i përgjigjet në këtë mënyrë: “Pse unë e humbi punën nuk është asnjë problem, unë shkollën do ta hapi, dhe i thotë se nxënësi i parë që vjen do t’ia hapi derën e shkollës”.

Pastaj, drejtori i dhunshëm Miliçkoviq Decimir edhe e kërcënon ashpër më këto fjalë; “ki kujdes, se hapja e shkollës paraqet rrezik të madh për ty, mund ta humbasësh jo vetëm vendin e punën por edhe kokën”!

Nebihu sypatrembur ia kthen: “Shumë pak rëndësi ka koka ime në krahasim me shkollën shqipe”.

Në atë moment drejtori revoltohet, i kërkon të ia dorëzoj çelësat e shkollës.

Por Nebihu nuk dorëzohet, nuk ia jepë çelësat!

Kështu Nebih Zeneli me guxim dhe vendosmëri, me dashuri dhe përkushtim për shkollën shqipe më 1 shtator 1992 i bie ‘Ziles’ dhe ua hapë derën nxënësve për hyrje në shkollë.

Vlenë për të theksuar se, atë ditë pak minuta para fillimit të orarit mësimor për nxënësit shqiptar, kishin shkuar katër polic serbë në oborrin e shkollës për t’a kërcënuar Nebihun.

Të njëjtën gjë pushtuesit serbë kishin tentuar ta bënin edhe në shkollën Amë në Novolan, por drejtori Izet Ferizi pa iu trembur çerpiku urdhëron hapjen e shkollës shqipe sipas planprogrameve të MASHT-it të Republikës së Kosovës.

Nebihu nuk ishte i vetëm, afër vetës e kishte mësuesin Feriz Ferizi (xhaxhai i drejtorit Izet Ferizi) dhe të gjithë personelin arsimor shqiptarë të cilët ishin në përkrahje të tij përballë policëve serbë.

Edhe përkundër kërcënimeve dhe shantazheve, Nebihu qëndron stoik në mbrojtjen e shkollës shqipe deri më 9 shtator 1992 kua ia dorëzojnë vendimin për largim nga puna.

Pas largimit nga puna, Nebihu detyrohet të bëjë punë të ndryshme për mbajtjen e familjes me nder dhe dinjitet pa iu nënshtruar pushtuesve serbë.

Kush është Nebih Zeneli

Nebih (Shaban) Zeneli lindi më 08.02.1946 në fshatin Kollë. Rrjedhë prej një familje mesatare me tradita të pastra atdhetare. Pas përfundimit të arsimit bazik në kohën e tij, në mungesë të një vendi pune, angazhohet me punë të ndryshme, filluar nga ato bujqësore dhe ndërtimore të kohës sa për të mbajtur me nder dhe dinjitet familjen e tij.

Nebih Zeneli nga viti 1974 e fillon punën si Punëtor Ndihmës në shkollën fillore “Emin Duraku” në Novolan, ku ka punuar deri në pensionim në vitin 2011.

Kontributi i tij në shkollën ku ka punuar është i madh dhe shumëdimensional. Përveq punës për të cilën ishte i ngarkuar, Nebihu kishte dhënë kontribut të çmuar në mbarëvajtjen e arsimit shqip edhe në forma të tjera.

Sjellja njerëzore dhe afërsia me nxënës, e bënte Nebihun të dashur dhe respektuar nga nxënësit në mënyrë të barasvlefshme me një mësues klase.

Nebih Zeneli kishte raporte tepër të ngushta dhe kolegiale me të gjithë personelin arsimor dhe drejtuesit e shkollës shqipe.

Nebihu asnjëherë nuk ishte lakuar së qëndruari vertikalisht në misionin e tij atdhetar në mbrojtje të shkollës shqipe. Këtë e kishte dëshmuar përgjatë viteve të ’90-ta me punën pa pagesë në funksion të mbrojtjes së shkollës shqipe dhe jo vetëm.

Pas largimit të dhunshëm nga puna më 9 shtator 1992, pas përfundimit të luftës Nebihu përseri kthehet në vendin e tij të punës, ku më përkushtim të madh e vazhdon punën deri në pensionim më 8 shkurt 2011, me ç’rast Drejtoria e Arsimit e Komunës së Vushtrrisë e nderon me Mirënjohje për kontributin e dhënë në procesin edukativo-arsimor në shkollën fillore “Emin Duraku” në Novolan.

Nebih Zeneli edhe sot e gëzon një respekt të madh në lokalitetin ku jeton për heroizmin e treguar në kohët e vështira të okupimit klasik të Serbisë, të cilat për ne shqiptarët ishin vite të krenarisë kombëtare.

Ndjehem me fat që e kam takuar Nebih Zenelin në Kosovë dhe njohur më mirë përgjatë këtyre viteve të fundit këtu në Itali, kur erdhi për vizita tek djali i tij, Ruzhdia. Më befasoi me kthjellësinë e tij mendore dhe mbamendjen e ngjarjeve nëpër të cilat ka kaluar dekada më parë.

Nebih Zeneli është dhe do të mbetet, si një ndër shëmbujt më të mirë për gjeneratat e ardhshme si mbrohet atdheu përmes qëndresës burrërore dhe rezistencës heroike, si mbrohet shkolla shqipe dhe vlerat e pastra kombëtare.