• Bllokimi i fituesit nuk mund t’u sjellë asnjë fitore humbësve të zgjedhjeve

Zgjedhjet e panevojshme parlamentare të shkaktuara nga opozita e Kosovës, përfunduan me shumë sukses dhe këto ditë pritet certifikimi i rezultateve. Populli shumicë i Kosovës, për të tretën herë radhazi, e shprehu qartë vullnetin e tij që Kryeministri Albin Kurti, me koalicionin e vet, të vazhdojë ta qeverisë vendin edhe për katër vjet.

Ende nuk është e qartë nëse PDK-ja, LDK-ja dhe AAK-ja e kanë kuptuar vërtet se i kanë humbur zgjedhjet. Shumë politikanë të opozitës, së bashku me mediat e kontrolluara prej tyre, vazhdojnë t’i interpretojnë numrat sipas dëshirës, duke e mashtruar veten se janë fitues, vetëm pse kanë humbur njësoj ose më pak se herën e kaluar. Ky është një naivitet i përmasave të dhimbshme, shkurt, një mjerim politik.

Meqë rezultati i zgjedhjeve ia mundëson z. Kurti konstituimin e Kuvendit dhe formimin e Qeverisë, posti i Presidentit, për zgjedhjen e të cilit kërkohen 81 vota, ose në raundin e tretë shumicë e thjeshtë me kusht që të jenë të pranishëm 81 deputetë, mbetet edhe më tej mundësi për bllokimin e funksionimit të shtetit nga partitë humbëse.

Të gjitha indikacionet tregojnë se humbësit do të përpiqen sërish ta bllokojnë shtetin, vetëm e vetëm për të mos lejuar z. Kurti të qeverisë vendin. Madje, ende pa u certifikuar zgjedhjet, ata kanë filluar të vendosin kushte dhe të kërkojnë arsyetime për veprimet e tyre kundër funksionimit normal të institucioneve shtetërore.

Lidhja Demokratike e Kosovës deklaron se do t’i japë votat e saj vetëm me kusht që Presidenti të jetë nga radhët e saj, ndonëse vetë është e përçarë si rrallëherë dhe nuk dihet nëse do të arrijë t’i bindë deputetët e vet të votojnë njëzëri në rast të një marrëveshjeje me Vetëvendosjen. Maksimumi që LDK-ja mund të presë janë disa ministri, varësisht nga pesha e saj parlamentare.

Anëtari i Kryesisë së LDK-së dhe ish-kryeministri Avdullah Hoti, i shtyrë nga “dashuria e madhe” për Amerikën, ka zbuluar edhe një kusht tjetër për votimin e Presidentit: nënshkrimin e kontratës për gazin amerikan. Ai shkon aq larg, sa paralajmëron protesta nëse qeveria nuk e bën këtë, një paraqitje tërësisht naive, joprofesionale dhe deri diku qesharake.

Të dyja këto kushte janë joreale dhe të parealizueshme. Ato janë vendosur për interesa personale dhe partiake, e jo për zhbllokimin e institucioneve të shtetit. Shihet qartë se LDK-ja, por edhe PDK-ja e AAK-ja, i kanë “harruar” deklaratat e tyre të mëhershme se Presidenti duhet të jetë figurë unifikuese dhe jopartiake. Ndërkohë, çështja e gazit nuk është çështje politike, por ekonomike dhe strategjike, e cila duhet të vlerësohet nga ekspertët e fushës së energjetikës.

Por, meqenëse sipas partive opozitare Presidenti i Kosovës po u dashka gjithsesi të lidhet me gazin, ftohet Kryeministri Albin Kurti që urgjentisht ta formojë një Komision të përbërë nga “politikanët ekspert të energjetikës”, z. Avdullah Hoti, znj. Vjosa Osmani, z. Lumir Abdixhiku, z. Bedri Hamza dhe z. Ardian Gjini, për ta vlersuar kualifikimin e Gazit amerikan për këtë punë.

Përpjekjet e këtyre partive për ta frikësuar popullin me pretendimet për një “pushtet autoritar” të Kurtit janë të pabazuara. Hipokrizia e tyre bëhet edhe më e dukshme kur mbështesin autokratin e vërtetë, vasalin serb dhe kryeministrin tashmë jolegjitim të Shqipërisë, Edi Rama. Ai, së bashku me lobistin serb Richard Grenell, besohet se kanë pasur ndikim edhe në nxitjen e këtyre përpjekjeve për ta bllokuar shtetin, me qëllim rrëzimin e qeverisë së z. Kurti.

Është për t’u habitur që këto parti, e sidomos LDK-ja, nuk kanë mësuar asgjë nga humbjet e njëpasnjëshme. Në vend që t’i analizojnë gabimet e veta, të ndryshojnë dhe të përmirësohen, ato harxhojnë energji duke kërkuar fajtorë aty ku nuk ekzistojnë. Si nuk e kuptojnë se bllokimi i fituesit dhe i shtetit nuk mund t’u sjellë fitore? Nëse vazhdojnë me këtë qasje, nuk do ta fitojnë kurrë besimin e shumicës së qytetarëve.

Zgjidhja e vetme reale për zgjedhjen e Presidentit është propozimi i tre kandidatëve të aftë, jopartiakë, me njohuri të gjuhëve të huaja dhe të marrëdhënieve ndërkombëtare, dhe zgjedhja e njërit prej tyre me votë të shumicës. Për këtë nevojitet maturi, mençuri dhe atdhedashuri.

Thjesht, kërkohet që interesat shtetërore dhe kombëtare të vendosen mbi interesat personale dhe partiake.

Agim Aliçkaj

New York, 03 korrik 2026

STATE-BUILDING REQUIRES EDUCATION, COMPETENCE, PATRIOTISM, AND WISDOM

–         Blocking the Election Winner Cannot Bring Victory to the Losers

Kosova’s unnecessary parliamentary elections caused by the opposition concluded successfully, and the certification of the results is expected in the coming days. For the third consecutive time, the majority of Kosova’s citizens clearly expressed their will for Prime Minister Albin Kurti and his coalition to continue governing the country for another four years.

It is still unclear whether the PDK, LDK, and AAK have truly come to terms with the fact that they lost the elections. Many opposition politicians, together with the media outlets they control, continue to manipulate the numbers to suit their narrative, convincing themselves that they are the real winners simply because they lost by the same margin or slightly less than in the previous election. This is political naivety of the highest order—in short, a state of complete political misery.

Since the election results enable Mr. Kurti to constitute Parliament and form the Government, the office of the President—whose election requires 81 votes, or, in the third round, a simple majority provided that at least 81 members of Parliament are present—remains the principal opportunity for the losing parties to block the normal functioning of the state.

All indications suggest that the defeated parties will once again attempt to paralyze the state simply to prevent Mr. Kurti from governing the country. Even before the election results have been officially certified, they have already begun imposing conditions and seeking justifications for actions that undermine the normal functioning of Kosova’s institutions.

The Democratic League of Kosova (LDK) has declared that it will support the election of a President only if the candidate comes from its own ranks, even though the party itself is deeply divided and it remains uncertain whether it could persuade all of its MPs to vote together in the event of an agreement with Vetëvendosje. At most, the LDK can realistically expect to secure a few ministerial positions, depending on its parliamentary strength.

Avdullah Hoti, a member of the LDK Presidency and former Prime Minister, apparently driven by his “great love” for America, has introduced another condition for supporting the election of the President: the signing of an agreement on American natural gas. He has gone so far as to threaten protests if the government refuses to do so—a position that is entirely naive, unprofessional, and somewhat ridiculous.

Both of these conditions are unrealistic and practically impossible to fulfill. They are motivated by personal and partisan interests rather than by any genuine desire to unblock the country’s institutions. It is evident that the LDK, as well as the PDK and AAK, have conveniently “forgotten” their previous insistence that the President should be a unifying and non-partisan figure. Meanwhile, the issue of natural gas is not a political question but an economic and strategic one that should be evaluated by energy experts.

But, since, according to the opposition parties, the President of Kosova must be connected to gas, Prime Minister Albin Kurti is invited to urgently form a Commission composed of “energy expert politicians”, Mr. Avdullah Hoti, Ms. Vjosa Osmani, Mr. Lumir Abdixhiku, Mr. Bedri Hamza and Mr. Ardian Gjini, to assess the qualification of American Gas for this job.

These parties’ attempts to frighten the public with claims of Kurti’s “authoritarian rule” are entirely unfounded. Their hypocrisy is even more apparent in their support for the real autocrat—the Serbian proxy and now illegitimate Prime Minister of Albania, Edi Rama. Together with Serbian lobbyist Richard Grenell, he is widely believed to have played a role in encouraging these efforts to obstruct the functioning of the state with the objective of bringing down Mr. Kurti’s government.

It is astonishing that these parties, especially the LDK, have learned nothing from their repeated electoral defeats. Instead of examining their own mistakes, reforming themselves, and improving, they waste their energy searching for someone else to blame where no such blame exists. How can they fail to understand that blocking the election winner and paralyzing the state will never bring them victory? If they continue down this path, they will never regain the confidence of the majority of Kosova’s citizens.

The only realistic solution for electing the President is to nominate three capable, non-partisan candidates with strong knowledge of foreign languages and international relations, and then elect one of them through a democratic vote.

Such an approach requires maturity, wisdom, and patriotism. Above all, it requires placing the interests of the state and the nation above personal and party interests.

Agim Aliçkaj

New York, July 03, 2026