VOAL

VOAL

Mësuesi dhe nxënësi dy figura të përjetshme të shkollës – Nga FRAN GJOKA

March 13, 2019

Komentet

Ndahet nga jeta Tanush Mulleti, ish-kryetari i Shoqatës së ish të Përndjekurve dhe Burgosurve të Shqipërisë

Ish-kryetari i Shoqatës së të Përndjekurve dhe Burgosurve të Shqipërisë, Tanush Mulleti, është ndarë nga jeta në moshën 79-vjeçare.

Lajmin e vdekjes së Mulletit, e ka dhënë djali i tij Niuton Mulleti, përmes një postimi në Facebook, ku bën dhe me dije se ceremonia e varrimit do të bëhet ditën e martë në orën 14:00 në varrezat e Tufinës, Tiranë.

“Të Zotit jemi dhe tek Ai do të kthehemi”.

Me hidhërim të thellë, ju njoftoj që babai im Tanush Haki Mulleti ndërroi jetë sot.

Ceremonia e varrimit do të zhvillohet ditën e martë, më 21 maj 2024, ora 14:00, në varrezat e Tufinës, Tiranë.

Pritjet bëhen tek Shtëpia Funerale “ALBA 2000”, rruga e Dibrës, Nr. 302 (pranë Medresesë), Tiranë.

Qofsh i xhenetit zemra ime!”, shkruan ai.

Kujtojmë se Tanush Mulleti ka shërbyer në disa detyra e funksione te larta shteterore mes tyre dhe si Drejtor i Burgut 313 në Tiranë. OraNews

Londër, gjykata: Julian Assange mund ta apelojë vendimin për ekstradim

VOA/Marrë nga Associated Press

Themeluesi i WikiLeaks-it Julian Assange mund ta apeloj një urdhër për ekstradimin e tij në Shtetet e Bashkuara nën akuzat për spiunazh. Vendimi që u mor të hënën nga një gjykatë në Londër ka të ngjarë të zvarritë edhe më tej atë që tashmë ka qenë një sagë e gjatë ligjore.

Gjyqtarët e Gjykatës së Lartë Victoria Sharp dhe Jeremy Johnson thanë se zoti Assange ka arsye ta kundërshtojë urdhrin e ekstradimit të qeverisë së Mbretërisë së Bashkuar.

Ndaj 52 vjeçarit Julian Assange rëndojnë 17 akuza për spiunazh dhe një akuzë për përdorim për qëllime keqdashëse të kompjuterit, lidhur me publikimin rreth 15 vite më parë në faqen e tij të internetit, të dokumenteve të klasifikuara amerikane.

Vendimi i gjykatës u prit me brohoritje nga mbështetësit e zotit Assange të mbledhur jashtë dyerve të saj.

Eksperti australian i kompjuterave i ka kaluar pesë vitet e fundit në një burg britanik të sigurisë së lartë pasi u strehua në Ambasadën e Ekuadorit në Londër për shtatë vjet.

Julian Assange nuk ishte në gjykatë për të dëgjuar vendimin për arsye shëndetësore, sipas avokatit të tij.

Avokati Edward Fitzgerald tha se prokurorët nuk kishin garantuar që zoti Assange, i cili është një shtetas australian dhe pretendon mbrojtje si gazetar për publikimin e informacioneve të klasifikuara të qeverisë amerikene, të mbështetet në mbrojtjen që garanton Amendamenti i Parë i Kushtetutës amerikane për lirinë e shprehjes.

Prokurorët amerikanë pretendojnë se zoti Assange inkurajoi dhe ndihmoi analisten e zbulimit të ushtrisë amerikane Chelsea Manning, që të vidhte kabllogramet diplomatike dhe dosjet ushtarake të cilat u publikuan në WikiLeaks.

Avokatët e zotit Assange thonë se ai ishte një gazetar që ekspozoi shkeljet e bëra nga ushtria amerikane në Irak dhe Afganistan. Dërgimi i tij në SHBA thanë ata, do ta vendoste zotin Assange para mundësive për një ndjekje penale të motivuar politikisht dhe do të rrezikonte në një “mohim flagrant të drejtësisë”.

Qeveria amerikane thotë se veprimet e Julian Assange-t shkuan shumë përtej atyre të një gazetari, që mbledh informacione dhe se ishin një përpjekje për të kërkuar, vjedhur dhe botuar, pa dallim, dokumente të klasifikuara qeveritare.

Në mars, dy gjyqtarë të Gjykatës së Lartë hodhën poshtë pjesën më të madhe të argumenteve të zotit Assange, por thanë se ai mund ta çonte çështjen e tij në Gjykatën e Apelit, nëse Shtete e Bashkuara nuk garantonin se ai nuk do të përballej me dënimin me vdekje nëse ekstradohej dhe se do të gëzonte të njëjtën mbrojtje për fjalën e lirë, si çdo qytetar amerikan.

Gjykata tha se nëse zoti Assange nuk mund të mbështetej tek Amendamenti i Parë, atëherë kjo do ta bënte estradimin e tij të diskutueshëm, nëse ishte i papajtueshëm me Konventën Evropiane për të Drejtat e Njeriut, e cila gjithashtu siguron lirinë e shprehjes dhe mbrojtjen e medias.

Shtetet e Bashkuara thonë se zoti Assange mund të kërkojë të mbështetet tek amendamenti i parë i kushtetutës, por do të jetë në dorën e gjykatësit të vendosë nëse ai mund ta bëjë një gjë të tillë.

Avokati James Lewis, që përfaqëson qeverinë amerikane tha se verimet e zotit Assange nuk “mbroheshin” nga Amendamenti i Parë.

Askush, as qytetarët amerikanë dhe as shtetasit e huaj, nuk kanë të drejtë të mbështeten tek Amendamenti i Parë në lidhje me publikimin e informacionit mbi mbrotjen kombëtare të siguruar në mënyrë të paligjshme, duke dhënë emra burimesh të pafajshme e duke i vendosur ata përballë një rreziku të menjëhershëm për t’u dëmtuar”, tha ai.

Avokatët e zotit Assange thonë se ai mund të përballet me 175 vjet burg nëse shpallet fajtor, por autoritetet amerikane kanë thënë se çdo vendim për dënimin e tij, do të parashikonte një masë shumë më të shkurtër dënimi.

Kryeministri shqiptar është bërë këngëtar!- Nga ALBA KEPI

Kryeministri shqiptar është bërë këngëtar!
Ka nis turin e koncerteve nëpër botë.
Shoqërohet nga orkestra e tallavasë politike.
Sponsor; xhepat e shqiptarëve.
“Mos e lësho këtë rast të veçantë”, shkruajnë profilet social tê grupimeve të hapura në maj 2024 me qëndrim në Shqipëri por me emër Diaspora Shqiptare në Itali.
I ftojnë emigrantët të marrin pjesë në një event falas artistik për të gjetur rrënjët e tyre me muzikë e këngëtarët më të mirë shqiptarë.
“Është falas” shkruajnë dhe pse nën njoftimet e tyre lexohet se cdo publikim është i sponsorizuar.
Paguajnë pensionistët, punëtorët hallexhinjtë, invalidët e cdo shqiptar që shteti u vjedh paratë për të sponsorizuar profile të tilla e për të propaganduar këtë takim politik.
Pas cdo profili të tillë të sponsorizuar nga shteti shqiptar me paratë e shqiptarëve qëndrojnë persona që marrin rrogë e paguhen po me paratë e shqiptarëve.
“Merr pjesë lidhu festo për Shqipërinë, mer familjarë e miq e shihi artistët e dashur” , shkruajnë profilet fake diasporiane por zyrtare qeveritare të paguara me paratë e shqiptarëve.
“Ma come?” pyet një emigrant, “na u bo dhe KM këngëtar” përgjigjet tjetri.
“Po këta nuk kanë c’të bëjnë”, komentojnë të tjerë.
“Shikoni pamjet e megamafiozit” shpotit tjetri e më romantikja tagon mikeshën e thotë “Hej është Albani”.
Në Itali qeveria ka dyfishuar orkestrën.
E bën me një skuadër prej 4 këngëtarësh, jo më 2 sic kishte në Greqi, e që i paguan po me paratë e shqiptarëve për të udhëtuar, performuar e u akomoduar në Itali.
Me ato para ndoshta disa shqiptarë të pamundur ekonomikisht do ishin shpëtuar duke u dërguar pêr kurim jashtë Shqipërisë.
Diasporianët e Italisë ftohen për t’u argëtuar me muzikë shqiptare e mashtrohen për të dëgjuar fushatën e Partisë Socialiste.
E paguajnë po shqiptarët për pallatin e sportit 4440 vendesh (pak a shumë), për sigurinë e artistët.
E paguajnë po shqiptarët skuadrën organizative, grupin e punës, ekipin e ministrave e deputetëve që do marri me vete.
Kush e di sa familje në nevojë e shqiptarë invalidë do mund të ndihmoheshin nga këto para.
Pas shefit të operacionales së Policisë së shtetit pronar i 22 dyqaneve e 10 apartamenteve, pas policëve anëtarë të 7 klaneve familje mafioze me para cash sa për të blerë gjithë Shqioërinë, pas drejtorëve 5D, 6D, 10D, e krerë institucionesh që po zbardhen cdo ditë si afaristët më të mëdhenj me paratë e popullit, por për xhepat e tyre, pas megaskandaleve të porteve, parqeve arkeologjike, plehrave, teatrit, sterlizimit, shëndetësisë, Tims, të dhëna personale, ministra në arrati e kriminelë në liri, mashtrimi i radhës është me diasporën.
Qeveria i është sulur diasporês.
E pas këtij turi tallava politike , KM shqiptar do urdhërojë; Si e qysh do votojë diaspora!

EVROPA DHE ZHURMA E URREJTJES- Nga PAOLO LEPRI- Përktheu Eugjen Merlika

 

Është një Bashkim evropian i përvuajtur, I shtrënguar të përballohet me urrejtjen , ai që ka dëgjuar shkoqur dje, në secilin kryeqytet të shtënat e revoles të shpërthyera kundër njërit prej njëzeteshtatë kryetarëve të qeverive, kryeministrit sllovak Robert Fiko. Ky atentat , që i shtohet sulmeve të ndryshme në ditët e shkuara në Gjermani, është një shenjë alarmi që nuk duhet të lihet në heshtje. Rreziku i destabilizimit është i vërtetë. Dhuna politike ekziston, mund të kapërcejë kufijtë e të zhvillohet në një bashkësi kombesh që e mendonim të sigurtë nga kërcënimet e brëndëshme, të ndërtuar në paqë. Bëhet fjalë tani që të veprohet n’atë mënyrë që shtëpia e përbashkët të përforcojë themelet e saj e të thyejë këdo që don t’a shkatërrojë, nga cilado anë të vijë. Jehona e të shtënave sllovake – të drejtuara kundër një kryeministri që ka mbajtur qëndrime të largëta nga vija e BE mbi armët në Ukrainë dhe Rusinë – i mbivendosen tingujve të hymnit evropian të luajtur gjatë protestave në Gjeorgji kundër ligjit shkandullor të miratuar për t’i vënë shtupën demokracisë me sebepin e “ndikimeve të huaja”. Por jo të gjithë kanë qenë të vëmendshëm. Bashkimi po kundërvepron me mungesë mprehtësie ndaj një lëvizjeje që ve në rrezik ecjen e një kombi kandidat.

Sigurisht, leximi i vonuar i kësaj piskame mbi të drejtat ve në dukje edhe njëherë gjëndjen e pothuaj-paralizës në të cilën dergjet politika e jashtëme evropiane, e shkaktuar veçanërisht (nuk është i vetmi problem) nga roli johenik i Hungarisë së Viktor Orbanit. Por kuptimi i saj është më i gjërë, jo vetëm sepse protestat e Tbilisit kujtojnë ditët emocionuese të Sheshit Maidan. Pasiguritë evropiane përfaqësojnë një element që duhet parë me shqetësim ndërsa është një luftë mësyese në veprim pranë nesh, që po jeton një fazë përcaktuese: një luftë në të cilën derdhet gjak të pafajshmish e me të cilën drejtuesi i Kremlinit përpiqet të shkatërrojë të njëjtat vlera të nëpërkëmbura në Gjeorgji. Rusët përparojnë në Harkiv, por sahati i BE ecën më ngadalë. Është e domosdoshme të vihet në kyçin e dorës një tjetër, i rregulluar me orën e Kievit.

Kundërshtari gjeorgjan Nika Gvaramia, në një intervistë për Corrierin, ka shpjeguar qartë se cilat janë vendimet për t’u ndërmarrë në dobi të mbrojtjes së popullit të tij. “Trysnia – ka thënë – do të duhej të ishte më e fuqishme. Nuk kemi një diktator por oligarkë që kanë përvehtësuar Shtetin dhe kanë nevojë për politikën që të mbrojnë pasuritë e tyre. Prandaj me ata duhet një përçapje ndryshe: sanksione financiare, pasuritë e ngrira, ndalim hyrjeje për Ivanishvilin dhe familjarët e tij jashtë” Kur do të bëhet e gjitha kjo, nëse është e vërtetë se në Bruksel edhe teksti i një deklarate është bllokuar gjatë për praninë e këndvështrimeve të ndryshme? Ajo që nuk është bërë për Gjeorgjinë na bën të përsiasim duke parë zhvillimet e gjëndjes në Ukrainë, me shpresë se nuk do të kryhen të tjera gabime.

Ngadalësia ka qenë gjithmonë një karakteristikë e Bashkimit Evropian. Në të shkuarën ka qenë një vegël për të konkretizuar, hap mbas hapi, projekte që në shikim të parë dukeshin të pasendërtueshme. Tani është ndryshe, nuk mund të pritet. Ukraina po lufton për lirinë e të gjithëve, duhet të mbështetet në mënyrën më të efektëshme të mundëshme. Duhet të arrijë pa vonesa leja përfundimtare për marrëveshjen në parim të pasurive ruse të ngrira që do t’i lejonte qeverisë së Kievit të zotëronte nga 2,5 deri në 3 miliardë euro për të financuar mbështetjen ushtarake dhe rindërtimin. Ajo që po ndodh në ballin e luftës detyron që fondet të dorëzohen sa më shpejt, duke shmangur vonesat e zakonshme. Ashtu siç duhet nxituar para korrikut, në të cilin fillon kryesia e rradhës hungareze, miratimi i paketës së re t’aksioneve kundër Moskës mbi ndalesën e shpërnguljes së gazit natyral të lëngshëm.

Këto janë disa shembuj të një mbështetjeje që nuk mund të pakësohet. Madje duhet të bëjë një hop cilësor. Zgjatja e luftës shton tensionet, krijon një klimë në të cilën lulëzojnë veprime shtazarake, përpjekje destabilizimi, manovra t’errta. Paqja duhet ndjekur me forcë, si në Ukrainë si brënda Evropës. Është në lojë, siç thotë presidenti francez, Macron, vetë qënia e saj.

“Corriere della Sera”, 5 maj 2024 Përktheu Eugjen Merlika

Ja pse kolonjarët kërkojnë largimin e kryebashkiakut Erion Isai- Nga Vepror Hasani

Transparenca e përdorimit të fondeve mungon në të gjitha aspektet

Vetëm nga uji i pijshëm, dëmi ekonomik, 35-40 milionë të vjetra në vit

 

Fillimisht po përmendim investimin me të cilin kryebashkiaku i Kolonjës, Erion Isai, mburret me “lumin” që krijoi në ish-rrugën e Rehovës nga lokal Almedi deri tek Kalçeto me gjatësi 270-300 metra linear me vlerë investimi 420 milionë me TVSH (të vjetra), por uji që rrjedh aty është i pijshëm, prej të cilit Bashkisë së Kolonjës i krijohet një dëm ekonomik prej 35-40 milionë të vjetra, në vit. (Deri tani që po shkruajmë, dëmi ekonomik ka shkuar në 120 milionë lekë të vjetra. Gjithashtu, prej disa fshatrave, si: Vodica, Bejkova, Halemasi etj, vijnë ankesa të mëdha sepse u mungon uji pijshëm, kur nga kryebashkiaku Isai u deklarua: “Problemi u zgjidh dhe uji nuk do t’ju mungojë”. Madje këtë zgjidhje e trumbetoi me të madhe, por edhe sot e kësaj dite banorët e fshatrave vijojnë të ankohen për mungesën e ujit.

Bëmat e kryebashkiakut Erion Isai po i numërojmë një e nga një:

1. Në gjëmat e kryetarit të Bashkisë Kolonjë bën pjesë edhe rruga e hapur mbi Taçin Lart, në Malin e Gramozit, me gjatësi rreth 1500 metra. Kjo rrugë nuk solli asnjë të mirë, as për komunitetin, as për barinjtë të cilët shrytëzojnë kullotën e Gramozit me tufat e tyre të dhënëve, sepse hapja e kësaj rruge prishi rreth 5,500 – 6,000 metra katrorë kullotë, dhe jo vetëm kaq, tashmë kjo rrugë po paraqet rrezikshmëri të lartë për bagëtinë e imtë sepse aktualisht rruga nuk ekziston më sepse është shndërruar në kanal. Investimi i cituar më sipër, nuk bëri gjë tjetër veçse solli një dëm tjetër ekonomik, pasi aty punoi prej një muaj një ekskavator i madh tip “Volvo” i cili harxhoi karburant, amortizim dhe pagesa rrogash të drejtuesit të mjetit.

2. Veç sa më sipër, kryebashkiaku në fjalë, nuk mbështet idetë e propozuara nga kolonjarët dhe nuk i përmbush kërkesat e tyre. Madje sërish doli kundër banorëve të Ersekës edhe për ngritjen e barakave të rregullta me blloqe betoni kundrejt një takse mujore për sipërfaqen e zënë për vendosjen e druve të zjarrit, që ato të mosvendosen poshtë shkallëve dhe korridoreve, të pallatave ku jetojnë banorve të qytetit.

3. Gjithashtu, në këtë projekt të implementuar kanë mbetur shumë zëra të parealizuara, si: muret e ndërtesave nga të dy krahët të cilat do të bëheshin me fugaturë; gjithashtu hyrja në këtë rrugë nuk do të bllokohej me gurë të mëdhenjë pasi do të bëheshin me tubo metalike dhe do të komandoheshin me pult. Por me këtë fond ai mund të rregullonte shumë mirë lagjen nr. 1, lagjen nr. 6 apo dhe lagje të tjera të cilat janë në ditë të hallit, pasi jetojnë në kushte mjaft të vështira: pa infrastrukturë, me rrugë të ngushta që nuk mund të hysh dot as në raste emergjencash si zjarre, sëmundje etj.

4. Te projekti i rrugës Ersekë – Rehovë, me urdhër të kryebashkiakut Isai u mbollën 175 fidanë, të cilët u shkulën në zonën pyjore të Shelegurit, por të gjithë fidanët e mbjellë u thanë. Sipas specialistëve nuk do të kishte ndodhur kështu nëse fidanët do të ishin blerë në firma të licensuara të cilat japin garanci të plotë për mbjelljen e tyre, sepse në preventivin që ka firma e mbjelljes nuk përmban në asnjë rast që fidanët të shkulen në pyje dhe të mbillen aty (në një vend tjetër), kjo u bë thjesht për abuzim dhe përfitim fondesh. (Disponojmë materiale filmike ku janë shkulur dhe ku u mbollën). Në lidhje me këtë ngjarje, kryebashkiaku Isai sapo i ra në dorë gazeta që bënte denoncimin ndaj tij, thirri menjëherë firmën për t’i zëvëndësuar sepse ishin tharë të gjitha (175 fidanë), dhe përsëri gënjeu duke mbjellë vetëm 50 fidanë të certifikuar dhe të saktë nga 175 që ka rruga Ersekë – Rehovë. Frika e tij është denoncimi në shtyp.

5. Kryebashkiaku në fjalë, hoqi edhe lapidarin e 3 dëshmorëve në fshatin Rehovë. Dhe aty mbolli 125 fidanë, ku vetëm 3 prej tyre rezistuan. Mos themi edhe më shumë, që edhe kalldremi i bërë me cilësi të dobët nga firma është denoncuar edhe nga banorët e Rehovës. Ky ishte një investim prej 250 milionë lekë të vjetra. Hyrja e Rehovës u pagëzua me emrin “Porta e Rehovës”.

6. Vetë kryetari Erion (Çuçka, kështu njihet ndryshe ai), bleu edhe një shtëpi në fshat, shtëpinë e një bariu joautokton të fshatit në zonën e mbrojtur, me vlerë 27 milionë lekë të vjetra, pa përmendur shtëpitë te “Kodra e Diellit” me mijëra euro të blerë, siç është thënë edhe nga mediat. Me këtë rast po kujtojmë një thënie të Honore Balzak: “Nëse doni të hetoni vjedhjet, vraponi pas pasurisë. Pas çdo pasurie të madhe ka hajdutllëqe të llahtarshme”.

7. Mungesa e transparences është totale. As sot nuk dihet sa para janë shpenzuar për rrugën Rehovë – Shën Pjetër për ta shtruar me çakëll. Dhe për të mbuluar gjithçka, siç e kanë zakon llustraxhinjtë, – thonë rehovarët, – rishtroi dhe bëri me trotuar rrugën Rehovë – Ersekë.

8. Në fshatin Rehovë thuhet që për çdo investim është konsultuar me kryeplakun e fshatit, por pa komunikuar asnjëherë me banorët e tij, mesa kuptohet ndodh kështu sepse tashmë në këto zona mungojnë të rinjtë dhe intelektualët, shumë prej tyre kanë emigruar. “Kemi për të shkruar e për të thënë”,- shprehen banorët e Kolonjës, – por ende nuk ia kemi dalë për të mësuar të vërtetat e kësaj qeverisje jotransparente.

9. Nuk dihet sa para janë shpenzuar për rrugën Rehovë – Shën Pjetër për ta shtruar me çakëll. Dhe për të mbuluar gjithçka, – thonë rehovarët, – rishtroi dhe bëri me trotuar rrugën Rehovë – Ersekë. Në tabelën e vënë në fillim të rrugës Ersekë –Rehovë është vënë një tabelë me vlerën 1.8 miliardë lekë të vjetra duke futur këtu edhe fshatra të tjerë (rreth 5 fshatra) nga qarku i Korçës. Kjo tabelë, për mendimin tonë është vënë për të fshehur vlerën reale të kësaj rruge me qëllime abuzimi.

10. Nuk dihet kush i merr paratë e kullotës së Gramozit, të cilën fshati dikur e shiste me qindra napolona flori (500-600 napolona në vit), me të cilat u urbanizua fshati qysh në vitet 1930. Çuçka (kështu e thërrasin kryebashkiakun e Kolonjës, Erion Isai), nuk ka bërë asnjë transparencë për shpenzimet.

11. Jo vetëm banorët e fshatit Rehovë, por edhe nga intelektualët e këtij fshati është kërkuar të pastrohen portat nga gëlqerja me qëllim dalja në dritë e gdhendjeve shumë të bukura në gur, por deri më sot Bashkia e Kolonjës ka qëndruar e heshtur, madje as nuk e kanë vënë ujin në zjarr.

12. Po kështu u investua edhe për rrjetin e ujit të pijshëm, për kalldrëmet dhe për një shkallë që prishi arkitekturën e qendrës së fshatit etj, ndërsa punimet janë kryer pa cilësi, madje për më shumë, nuk dihet ende sa ka qenë fondi i investimit. I përfolur mbetet edhe investimi për rrjetin ujor dhe elektrik.

13. Ambasda zviceriane dhe austriake investoi për ngritjen e një porte e cila u pagëzua me emrin “Porta e Rehovës”, sepse ky fshat bën pjesë ndër 100 fshatrat e traditës, por edhe sot e kësaj dite nuk dihet sa është fondi i investimit, gjë që bashkia duhej ta kishte deklaruar që në krye të herës.

14. Mungon transparenca e përdorimit të fondeve, nuk dihet sa shpenzohet dhe si shpenzohen

15. Jo vetëm banorët e fshatit Rehovë, por edhe nga intelektualët e këtij fshati është kërkuar të pastrohen portat nga gëlqerja me qëllim dalja në dritë e gdhendjeve shumë të bukura në gur, por deri më sot Bashkia e Kolonjës ka qëndruar e heshtur, madje as nuk e kanë vënë ujin në zjarr.

16. Nuk mbështet idetë e hedhura nga kolonjarët dhe nuk i përmbush kërkesat e tyre. Madje sërish doli kundër banorëve të Ersekës për ngritjen e barakave të rregullta me sistem dhe material (blloqe betoni) për vendosjen e druve të zjarrit sepse Erseka ka 6-7 muaj dimër.

17. Pas denoncimit në shtyp reagimi i rehovarëve (banorë të fshatit Rehovë) ishte ky: “Lexuam me shumë vëmendje shkrimin për kryetarin e Bashkisë Kolonjë z. Erion (Çuçka) Isai, që tregon paaftësinë dhe arogancën e këtij njeriu dhe që po turpëron çdo ditë Kolonjën me mendjemadhësinë e tij.

18. U kryen investime për rrjetin e ujit të pijshëm, për kalldremet dhe rrejtin ujor elektrik, por cilësia e tyre rezultoi tejet e dobët, ndërse nga ana e Bashkisë Kolonjë nuk pati asnjë transparencë.

19. Gjithashtu kryebashkiaku Erion Isai shiti shkollën e vjetër të fshatit Rehovë të ndërtuar në vitin 1938, dhe nuk dihet pse e shiti dhe sa e shiti. Ndërkohë kryebashkiaku Erion Isai bleu shtëpinë e një bariu në Rehovë.

20. Javën e fundit u nisi njoftime qytetarëve të Esekës për heqjen e barakave të bëra me blloqe dhe të rregullta, të ndërtuara me dijeninë e Bashkisë nga ish-kryetarët para kryebashkiakut të sotëm dhe ish-Këshillit të Bashkisë. Vërtet u quajt një nismë e mirë që kishte si qëllim pastrimin e qytetit nga barangat prej druri dhe të amortizuara, por edhe kjo nismë u ndërpre, sepse Erion Isa ndërroi mendje. Asgjë nuk është e sigurtë nga idetë dhe projektet e hedhura prej tij.

21. Këtu nuk do të lëmë pa shtuar dhe inatçorin “ÇUÇKA” (me këtë emër njihet ndryshe kryebashkiaku), i cili priti dt. 15 prill, afatin që e kishte shtyrë vetë për mosprishjen e stallës më 12 shkurt të këtij viti, kur ai vetë kishte nxjerrë urdhërin e prishjes për këtë datë. (Pështyu dhe lëpiu mbi vendimin që kishte marrë). Dërgoi IMTV-në për t’i vënë firmës gjobë 5 milionë lekë të vjetra pronarit të dhenve, kur firma kishte mbi dy javë që po punonte dhe kishte çmontuar 85% të stallës Për të vërtetuar inatçorin, me këtë veprim që bëri duke vendosur gjobë, tregoi se punon me dy standarde kur ka stalla të tjera identike si kjo që përmendëm dhe u ka dhënë afate më të favorshme. Këtu shfaqen hapur inatet dhe ndihma e tij që u jep blegtorëve duke u vendosur gjoba.

22. Nga materialet që disponojmë do të vijojmë të shkruajmë për investimet në ndërtesën e Bashkisë, në ndërtesën e ish-komitetit të partisë, në ujësjellësa të shumë fshatrave të Bashkisë
Kolonjë etj sesi janë realizuar në cilësi dhe me ç’punëtorë firmash ka kryer këto punime, pasi  nga këto do të dalin shumë abuzime dhe përfitime nga krerët e Bashkisë. Për të gjitha këto kemi
dokumente, foto, video të cilat tregojnë më së miri abuzimet.

23. Më 5 maj 2024, e diel, ditën e dëshmorëve, ku shkoi për të nderuar dëshmorët atdheut  përsëri nuk e vuri shiritin kuq e zi, simbolin e flamurit kombëtar, nuk e dimë pse ndodh kështu me të vetmin kryebashkiak në republikë, (në 61 kryetarë bashkish të republikës), kur vendosja e  shirit është detyrim ligjor. Edhe pjesëmarrja në këtë ditë të shënuar ishte e dobët mbase kjo
shkatohet edhe nga mosrespektimi i kryebashkiakut i cili nuk denjon as të vendosë shiritin e flamurit.

24. Si mundet që një kryetar bashkie si Erion Isai, të drejtojë Bashkinë e Kolonjës me gjithë këto të meta dhe kusure të cilat po i përmendim si më poshtë:

Bëmat shtesë të kryebashkiakut:

a). Frekuentimi shumë i dobët në Bashki, kur që nga viti i parë e deri me sot që po hyn në vitin e
gjashtë, ka ardhur në Bashki 43% PO dhe 57% JO. Vjen një ditë ose dy dhe pastaj merret më punë të tjera.
b) Respektimi i rregullave dhe ligjeve nga ana e tij u shkelën që ditën e parë të punës në Bashki.
c). Projektet që implementohen në Bashki, në asnjë rast nuk kanë qenë të plota, ka patur vetëm abuzime në tendera etj.
d). Nga ana e kryebashkiakut harxhohen fonde për makinat e tij që i ndërron shpesh, dhe u ndërron vetëm targën. (AA 099 ZU).
e). Nuk dëgjon dhe nuk respekton as specialistët e Bashkisë dhe as komunitetin.
f). Sjellja e tij është arrogante dhe inatçore kur e kundërshtojnë
g). Ka ndërruar 9 nënkryetarë bashkish dhe ka hequr specialistë më statusin e nëpunësit civil
h). Në pasurinë që ka vënë është e dyshimtë sepse ka abuzuar në shumë tendera dhe projekte, të cilat janë favorizuar në fitues të tyre dhe në mosrealizim të saktë të projekteve të implementura në bashkinë Kolonjë (si në ndërtes, trotuare, në ujësjellësa etj).
I). Nuk respekton simbolet që janë të dëtyrueshme me ligj. Besojmë se me gjithë këto bëma dhe gjëma të tij, Çuçka duhet të japë dorëheqjen, ne do të vijojmë të shkruajmë materiale të tjera kompromentuese për të.

Po e mbyllim me një thënie të Fan Nolit: “Shiko se po t’u mërzit kolonjari, punët e qeverisjes vendore nuk janë hiç mirë.”

Vetëdemaskimi i Fatos Tarifës Nga Lindita Komani

Im atë më sinjalizoi disa ditë më parë që kishte lexuar një shkrim nga Fatos Tarifa me titull “Aleancat e dështuara” (Gazeta Dita, 11 Maj: https://gazetadita.al/aleancat-e-deshtuara-kunder-tiranes/). E kërkova dhe e gjeta dhe e lexova.

Në përvjetorin e shembjes së Teatrit, për mua si aktiviste e Aleancës për Mbrojtjen e Teatrit (deri në 2021) ky lexim është shumë i rëndësishëm.

Fatos Tarifa shkruan për katër aleanca të dështuara që i paskan zënë rrugën zhvillimit të qytetit, Aleancën për Stadiumin, Aleancën për Parkun, Aleancën për Teatrin dhe Aleancën për Astirin. Gjen kurajon të tallet dhe të hedhë baltë mbi secilën prej tyre.

Sigurisht që vrulli i vonuar disavjeçar për ta bërë këtë shkrim kuptohet që ka lidhje vetëm me një gjë, protestat legjitime të qytetarëve dhe këshilltarëve bashkiake të opozitës para hyrjes së bllokuar të bashkisë. Fatos Tarifa i ka dalë zot kullifikimit të Tiranës qysh me një shkrim të vitit 2022 ku fliste për një kryeqytet për brezat e rinj të shqiptarëve që po pengohej nga kullofobët (Shih JavaNews.al, 28.12.2022: https://javanews.al/veliaj-kullofobet-dhe-nje-kryeqytet-per-brezat-e-rinj-te-shqiptareve/)

Madje ai i ka dalë zot edhe shembjes së Teatrit, me zë e figurë dhe me disa shkrime në favor të shembjes pikërisht në ditët më të vështira për qeverinë dhe kryetarin e bashkisë, para dhe pas shembjes në maj 2020, me një zekth që mund ta ketë vetëm një person drejtpërdrejt përfitues nga zhvillimet shkatërruese, kamufluar si transformuese të qytetit tonë. Ja disa prej këtyre gjurmëve:

16 Maj 2020: FATOS TARIFA: E DUAM SHQIPËRINË SI E GJITHË EUROPA, POR NUK DUAM TË MËSOJMË PREJ SAJ – https://realstory.al/fatos-tarifa-e-duam-shqiperine-si-e-gjithe-europa-por-nuk-duam-te-mesojme-prej-saj/

21 Maj 2020: Ish-ambasadori Tarifa: Edhe në Hagë u shemb Teatri dhe u bë i ri!
https://tiranapost.al/aktualitet/ish-ambasadori-tarifa-edhe-ne-hage-u-shemb-teatri-dhe-u-be-i-ri-133

20 Maj 2020: Tarifa: Teatri nuk është ndërtesa, nuk jam kundër ndërtimit të kullave, zhvillimi është i pandashëm https://www.youtube.com/watch?v=zLhHZk-K_-gSi përcjellës i denjë i motos “Shemb të vjetrën, ndërto të renë!” që shërbeu si lajtmotiv i regjimit komunist në Shqipëri, Fatos Tarifa kuptohet qartë që nuk ka ndonjë ndjesi ndaj trashëgimisë kulturore të Tiranës mbi 100 vjet kryeqytet. Stadiumi nuk i ka dhembur, Teatri nuk i ka dhembur, Parku nuk i ka dhembur. Ndaj pyetja është e thjeshtë, pse i dhembka ndërtesa e bashkisë? Apo se brenda është beniamini Veliaj, që ai e ka në listën e trashëgimisë partiake apo vetiake për ta mbrojtur?

Si studiues i shkencave sociale Fatos Tarifa duhet ta dijë që lëvizjet qytetare lindin për një arsye, rriten, maturohen, shemben me dhunë ose vetëzhbëhen se iu kalon koha. Kështu kanë lindur edhe lëvizjet që ai tall me shkrimin e tij. Se pse ato dështuan, sipas perceptimit të tij të dështimit, është e kuptueshme. Ato u shembën me dhunë dhe nuk u vetëzhbënë. Stadiumi u shemb nga qeveria. Pas një qëndrese disamujore, parku u betonizua nga bashkia. Astiri u pushtua nga policia e armatosur dhe u shemb nga bashkia. Dhe më domethënësi prej tyre, pikërisht për shkak se ishte teatër, Teatri u sulmua nga policia e armatosur dhe u shemb kur ende kishte njerëz brenda tij. Por në ndryshim nga aleancat e tjera, kjo e fundit, e Teatrit, pati jetë edhe pas “vdekjes”, pavarësisht capërlimit që pësoi për shkak të divergjencave brenda grupit.

Por Fatos Tarifa nuk ka sy për lëvizje shoqërore qytetare, as t’i kuptojë e aq më pak t’i mbështesë. Ai qartaz ka pranuar të mbrojë një tjetër lëvizje antiqytetare, Aleancën e Kullave Antitrashëgimi, dhe me këtë rast të vetëdemaskohet përfundimisht. Vetëm se lëvizjet qytetare kur përkojnë me interesat madhore të shtetit marrin përpara edhe më diktatorialin e pushteteve. Historia e ka dëshmuar këtë.

Kalorësi projektit të ndarjes së Kosovës dhe projektit ruso-serb të ‘Open Balkan’, akuzon Albin Kurtin se përzihet në punët e brendshme të Shqipërisë

Edi Rama ka sulmuar sërish Albin Kurtin në një intervistë për Berat Buzhalën.

Rama është munduar të paraqesë Kurtin si kryeministër që përzihet në punët e shteteve të tjera, si në Maqëdoni dhe Shqipëri duke krjuar degë të partisë së tij dhe pjesëmarrje në zgjedhje.

Për këtë Rama ka thënë se atij nuk i shkon në mendje të përzihet me partinë e tij në punët e Kosovës apo Maqedonisë.

Por nëse kthehemi pak në kohë, Edi Rama është i vetmi kryeministër që nuk ka lënë vend pa futur hundët në punët e Kosovës apo edhe Maqedonisë së Veriut.

Dhe kur Rama ka futur hundët në punët e Kosovës ka qënë me ‘biçak’ në dorë për të coptuar Kosovën. Jo thjeshtë duke mbështetur një subjekt politik, apo individ në zgjedhje.

Projketi i ndarjes së Kosovës kishte kalorësin e tij më të ethshëm Edi Ramën, madje edhe më i ethshëm se Vuçiçit.

Më pas ishte po Rama që futi hundët në Kosovë, Maqedoni, Malin e Zi e gjithë Rajonin kur iu bashkua projektit ruso-serb të Ballkanit të Hapur.

Dhe gjatë promovimit të këtij projekti nuk la fjalë pa thënë për Albin Kurtin, madje qëndrimet e tij u bënë shkak që Kosova, edhe pse mbajti një qëndrim të drejtë, kundër, të dukej si dele e zeze, penguese dhe kokëfotë.

Dhe, mos harrojmë, Rama u përzie në punët e Maqedonisë po aq sa Albini, duke mbëshetur fuqishëm Ali Ahmetin, por tani që ai doli humbës, Ramës i duket sikur nuk është përzier.

Në intervistë për Buzhalën, gazetar i njohur në Kosovë për oponencë të fortë ndaj Albin Kurtit, Rama ka thënë së në ditën kur kryeministri Albin Kurti prezantoi kandidatët e VV-së në Shqipëri dhe ‘shpalli fushatën kundër qeverisë time hëngrëm spageti bashkë’.

“Albini është opozitar profesionist. Pres ditën kur Albini do dalë të protestojë kundër qeverisë së vet. I vetmi që mund ta rrëzojë Albin Kurti, është vetëm Albin Kurti. Ai nuk përmbushet nga epshi vet revolucionar dhe shkon në Maqedoni, vjen në Shqipëri. Unë s’e imagjinoj dot jo të shkoj të bëj degë në Kosovë, por s’e imagjinoj dot të futem të them atje se çfarë bën Qeveria për popullin e Kosovës dhe çfarë nuk bën.

Ditën që Albini ka ardhur të prezantojë kandidatët, ka ngrënë spageti me mua. Dhe do të hajë prapë kur të vijë të prezantoje kandidatët. Mu më thonë shpesh shqiptarët si mund ta trajtosh kështu vëllain e vogël. Vëllai i vogël bën edhe kështu dhe s’ke çfarë i bën”, ka thënë Rama për Nacionale.

Stefano Marcelli: Mafia në Shqipëri e lidhur ngushtë me politikën. Krimi duhet të luftohet

Drejtori i News24, Aleksandër Çipa me podcastin e tij “Çështja është” ka patur të ftuar gazetarin e njohur italian, Stefano Marcelli.

Vite më parë, Marcelli me një angazhim prej më shumë se 40 vitesh në gazetari, vendosi të lërë vendin e tij, Italinë.

Papritur ai zgjodhi Shqipërinë dhe Tiranën për të jetuar.

Gazetari italian shprehet se shqiptarë e kanë pritur mire dhe se është i kënaqur me Tiranën.

Ai thotë se Shqipëria është një vend me shumë pasuri dhe si italian ushqen ndjenjë faji për Shqipërinë, pasi marrëdhëni me Italinë kanë qenë të dendura dhe se shqiptarët janë trajtuar keq e kjo është diçka që duhet pranuar.

 

Stefano Marcelli:

Gjëja më e mirë është ndryshimi që po ndodh në Shqipëri. Unë ndjehem mirë këtu. Një italian ndjehet shumë mirë në Shqipëri. Unë kam një mendim të mirë për shqiptarët. Erdha 30-vite më parë për një reportazh në këtë vend dhe u dashurova me një shqipare. Unë njoh miqtë e saj, familjen e saj dhe për mua Shqipria ëshë një atdhe i dytë. Më pëlqen jetesa në Tiranë. Italia dhe Shqipëria kanë pasur një marrëdhënie të dendur, por duhet pranuar se shqiptarët janë trajtuar keq, ashtu si një vëlla i varfër.

Shqipëria Lindje apo Perëndim? 

Stefano Marcelli: 

Dilema e shqiptarëve në Lindje apo Perëndim është shekullore, por e padobishme. Ju jeni pak orient dhe pak perëndim. Jeni pjesa Lindore e Europës dhe jeni pjesa më perëndimore e Lindjes së Mesme. Kjo është ajo tërheqja e madhe për këtë vend, kjo është krenaria për vendin tuaj.

Në podcastin ‘’Çështja është”  e drejtorit të News24 Aleksandër Çipa ku i ftuar ishte gazetari i njohur italian Stefano Marcelli përveç qëndrimit të tij në Shqipëri dhe rrugëtimit 30-vjeçar Marcelli ka folur në lidhje me situatën e krimit në vend.

Ai u shpreh se si një njohës i mirë i vendit tonë prej gati 30 vitesh ka parë se mafia është e lidhur ngushtë me politikën.

Duke krahasuar zhvillimet mes shqipërisë e Italisë ai u shpreh se në Itali ka parë gjithmonë dikë pra një gazetar, një polic, një punonjës administrate apo politikan që ka luftuar krimin ai pranon se po ka pasur edhe të vrarë.

Ndërkohë tregon përshtypjet e tij se në Shqipëri këtë gjë e ka parë shumë pak dhe se Shqipëria duhet patjetër të luftojë krimin e mafien dhe këtë ta sinjalizojë.

Stefano Marcelli: Që të jemi të qartë probemi quhet mafie, dhe nuk ka dyshim që Italia ka një histori pranie mafioze shumë të madhe dhe te rradikuar me rrënjë të shtrira e marrëdhënie e fuqishme me politiken por ka një diferencë mes raportit mafia Itali dhe Shqipëri.

Në Itali ka qenë gjithmonë dikush pjesë e shtetit, magjistrat, polic, gazetar e ata janë vrarë sepse kanë luftuar e hetuar mafien e krimin, ndërsa në Shqipëri nuk e shoh këtë.

Shoh që luftohet shumë pak.

Shqipëria duhet të luftojë mafien dhe ta tregojë këtë ta sinjalizojë. Unë e them se e dua Shqipërinë dhe nuk dua që të identifikohet si mafia.

New York Times: NATO po konsideron dërgimin e ushtarakëve në Ukrainë

Disa aleatë të SHBA-së brenda NATO-s po konsiderojnë dërgimin e ushtarakëve në Ukrainë për të trajnuar forcat e saj të armatosura, ka raportuar New York Times. Disa kontraktorë ushtarakë amerikanë janë tashmë në terren për të riparuar sistemet e armëve të furnizuara nga SHBA.

Duke u përballur me mungesën e trupave, qeveria në Kiev i ka kërkuar SHBA-së dhe NATO-s që të “ndihmojnë në trajnimin e 150,000 rekrutëve të rinj” brenda Ukrainës, në mënyrë që ata të mund të dërgohen në front më shpejt, sipas gazetës amerikane.

Masa “do të ishte një tjetër mjegullim i vijës së kuqe të mëparshme” dhe mund të tërheqë SHBA-në dhe BE-në “më drejtpërdrejt në luftë”, vuri në dukje NYT. Edhe pse Shtëpia e Bardhë e ka kundërshtuar publikisht dërgimin e instruktorëve, kryetari i Shefave të Përbashkët të Shtabit mendon se kjo është e pashmangshme.

“Ne do të arrijmë atje përfundimisht, me kalimin e kohës,” u tha gazetarëve gjenerali Charles Q. Brown Jr. të enjten, ndërsa udhëtonte për në Bruksel.

Një problem me vendosjen e instruktorëve të NATO-s në Ukrainë do të ishte nevoja për të zhvendosur mbrojtjen ajrore tashmë të pakët larg nga fusha e betejës në mënyrë që t’i mbronte ata nga sulmet ajrore dhe raketore ruse, sipas artikullit. Sipas gazetës, SHBA do të jetë e detyruar të mbrojë çdo instruktor të NATO-s brenda Ukrainës nga sulmi, “duke e tërhequr potencialisht Amerikën në luftë”.

Presidenti francez Emmanuel Macron ngriti për herë të parë çështjen e dërgimit të trupave të NATO-s në Ukrainë në shkurt, si një ide që nuk duhet përjashtuar. Estonia dhe Lituania që atëherë kanë shprehur mbështetje për dërgimin e instruktorëve ose të trupave mbështetëse, për të liruar ushtarët ukrainas për detyrë luftarake.

Shtëpia e Bardhë është “e bindur” se nuk do të vendosë trupat amerikane në terren në Ukrainë – përfshirë instruktorët – dhe u ka kërkuar aleatëve të NATO-s që të mos e bëjnë këtë, tha një zyrtar anonim i Shtëpisë së Bardhë për New York Times.

Ndërkohë, Britania, Franca dhe Gjermania po punojnë për një plan për të dërguar kontraktorë për të ruajtur armët në zonën e luftimit, ka zbuluar gazeta amerikane. Megjithëse SHBA-ja i ka ndaluar kontraktorët e mbrojtjes që të shkojnë në Ukrainë, “një numër i vogël tashmë është lejuar, nën autoritetin e Departamentit të Shtetit, për të punuar në sisteme specifike të armëve si mbrojtja ajrore Patriot”, vuri në dukje artikulli. sn

Popët e çmendur serbë duan ta kthejnë paqën në luftë shfarosëse ndaj popujve të tjerë në Ballkan- Nga SKËNDER MULLIQI

Sundimi i Vuçiqit e ktheu Serbinë në epokën e feudalizmit, sepse ai dhe feudalët e tij janë me origjinë kriminale . Priftërinjët janë bërë partia e vërtetë politike e Aleksander Vuqiqit, të cilët po ndërhyjnë në në jetën politike.Ata janë qmendur deri në pikën, sa ata duan ta kthejnë paqën në luftë të shfarosur ndaj popujve të tjerë në Ballkan.Edhe kjo qeveri e Vuqiqit, është e rrezikshme sikur ajo e Millosheviqit të viteve të 90-ta të shekullit të kaluar, e cila shkaktojë gjakëderdhjën më të madhe të pas Luftës së Dytë Botërore, në ish-Jugosllavi.Kisha Ortodokse Serbe përmës popëve më mjekrra të gjata dhe të veshura më të zeza, e shpirt katran, po kërkojnë që më luftë të formojnë Serbinë e Madhe, që nuk ju kishte lejuar Millosheviqit nga NATO.Këta po lëshojnë zëra qjerrës dhe mjegullnaja për të ashtuquajturën “Kosova Juresalemi serb”.Prap popët serb po bartin reliktet e Princ Lazarit, e kriminelëve të luftës në çdo qytetet në Serbi, në Mal të Zi, Bosnje, dhe në veri të Kosovës, duke i ndezuar pasionet e qmendura ultranacionaliste për luftë .Kisha është në radhët e para të organizimeve të ndryshme politike dhe fetare, për të nxitur urrejte patologjike ndaj qdo gjëje shqiptare.Ata tashmë kan krijuar fiksion në kokat e tyre mesjetare për një llojë të botës serbe.Kjo logjikë fashiste po bartët edhe në qdo aktivitet sportiv në Serbi, edhe jashtë vendit, si motivim dhe helmim për luftë të gjeneratës se re.Në këtë kontest e kemi edhe deklaratën provokuese ndaj Kosovës të gjeneralit serb, Zoran Stojkoviq, i cili është drejtor i Agjencisë së Inteligjencës Ushtarake në Serbi , së “Nuk ka vend në shërbimin tonë për ata që nuk e mbajnë Kosovën në zemër dhe që nuk jetojnë për ditën kur trengjyrëshi serb do të fluturojë në gjithë krahinën tonë jugore- Kosovën”.Provokime të tilla për pushtim të Kosovës kemi çdo ditë nga kreu i Kishës, Porfirije të cilt nuk ju lejua këtyre ditëve hyrja në Kosoëv për të vizituar Patrikanën e Pejës.Pasi që Serbia nuk u dënua për gjenocid në Bosnje dhe në Kosovë nga TPI-ja në Hagë, regjimet pasmillosheviqiane, harruan mijëra të vrarë dhe të masakruar në Bosnje, dhe vrasjët masive dhe largimet e 1 milon shqiptarëve nga Kosova nga Millosheviqi, Shesheli, Karagjiqi,Mlladiqi e kriminelet e tjerë serb, të cilat po rehabilitohen nga regjimi po ashtu i një krimineli të luftës siq është presidenti , Aleksander Vuqiq, dhe kryepopët serb. Natyrishte së e keqja e pa ndëshkuar kthehet dhe kryen edhe më shumë krime.Protagonistët politikë të luftës në Serbi ,ishin dhe po mbesin në pushtet, pse ashtu po mendon Kisha Ortodokse Serbe, me krypopët, që nga Pavle deri të Porfirije, por edhe më herët. NATO, do të duhej edhe një herë të bëjë më dije Serbinë e Vuqiqit, së nuk do të lejohet të realizohet miti mesjetar i Kishës Ortodokse Serbe, për “popullin qiellor serb’, dhe idenë të “gjithë serbët në një shtet”, që janë shëndrruar në ide psikopatike, e sociopatologjike…

VOA: Shqipëri, gjendja e medias në keqësim të vazhdueshëm

Ilirian Agolli

Në Tiranë, veprimtarë dhe organizata që mbrojnë lirinë e shtypit pohuan sot se gjendja e medias shqiptare po përkeqësohet në vazhdimësi, ndërsa siguria e gazetarëve po cënohet shpesh nga kërcënime dhe presione për shkak të punës.

Rrjeti për Gazetarë të Sigurtë në Ballkanin Perëndimor ka raportuar 10 raste ku është cënuar siguria e gazetarëve, punonjësve të medias dhe mediave në 4 muajt e parë të këtij viti, dhe 24 raste gjatë vitit të kaluar, ndërsa paditë gjyqësore ndaj gazetarëve në vitin 2023 u dyfishuan.

Blerjana Bino, përfaqësuesja e Qendrës Scidev, e cila bën kërkime dhe raportime pranë Rrjetit për Gazetarë të Sigurtë, thotë për Zërin e Amerikës, se në Shqipëri janë bërë shqetësim i madh gjuha denigruese kundër gazetarëve, fjalimet kundër mediave, sulmet ndaj gazetareve gra, si dhe rritja e padive gjyqësore ndaj gazetarëve dhe punonjës të medias, deri në dyfishim, nga 33 raste në vitin 2022, në 73 raste në vitin 2023.

“Rastet që ne kemi monitoruar ndër vite tregojnë që pavarësisht se sulmet fizike, të drejtpërdrejta, nuk janë sistemike në Shqipëri, problem qëndron tek intimidimet, kërcënimet dhe tek presionet jo të drejtpërdrejta, që vijnë si rezultat i marrëdhënieve të ndërsjellta dhe intersave të fshehur ndërmjet politikës, pronarit të medias, shpesh herë edhe krimit të organizuar. Kjo krijon një situatë jo të sigurtë, dhe pamundëson gazetarinë e pavarur, cilësore dhe në interes të publikut”, thotë zonja Bino.

Një tryezë e gazetarëve me përfaqësues të Kuvendit, qeverisë, drejtësisë dhe diplomatë perëndimorë u zhvillua sot për të diskutuar mbi pasigurinë e gazetarëve në Shqipëri, ku siç u theksua aty, presionet i shtyjnë ata drejt vet-censurës dhe shtytjes për të mbrojtur interesat e pronarit më shumë se sa kodin e gazetarisë.

Përfaqësuesja e Qendrës Europiane për Lirinë e Shtypit dhe Medias, Flutura Kusari, thotë për Zërin e Amerikës se gjendja e medias në Shqipëri po përkeqësohet në vazhdimësi, siç u theksua edhe në Raportin vjetor të organizatës Reporterë pa Kufij.

Ajo thotë se tani është koha që zyrtarët dhe politikanët në pushtet të zbatojnë ligjet, standartet që ekzistojnë në direktivat europiane për sigurinë dhe lirinë e shtypit, duke nisur me një plan veprimi për sigurinë e gazetarëve, krahas një dialogu më të madh me organizatat e shoqërisë civile.

“Siguria e gazetarëve në Shqipëri është shqetësim serioz. Gazetarët shahen, fyhen dhe nuk bëhet gati asgjë për t’i mbrojtur ata. Shpresoj shumë që së pari të ndalen sulmet verbale ndaj gazetarëve. Lehtësia e politikanëve në Shqipëri, që të shajnë dhe të ofendojnë secilin që i kritikojnë ata, është e patolerueshme dhe është e rrezikshme. Dhe e dyta duhet të ndalet ajo që njihet si metodologjia e kasetave. Të ndalen materialet e gatshme nga qeveria, partitë dhe bashkitë, gazetarët të lejohen të ndjekin veprimtari zyrtare, të bëhen konferenca shtypi normale, në mënyrë që gazetarët të bëjnë lirisht pyetjet që duan, të citojnë lirisht pushtetin, dhe të marrin të dhënat që interesohen”, tha zonja Kusari.

Në këtë tyrezë me median, ligjvënës dhe përfaqësues të ministrive që mbulojnë çështje të sigurisë, prokurori i përgjithshëm, Olsian Çela, tha se ky institucion po e rrit transparencën e vet përballë medias, po i nxit prokurorët të nisin hetime proaktive kur mësojnë për dhunë e kërcënime ndaj mediave, po shton punën dhe angazhimin për sigurinë e gazetarëve, duke i ftuar ata që të denoncojnë rastet e tyre me fakte sa më shpejt në mënyrë që të nisin hetimet, dhe të bashkëpunojnë me drejtësinë për të forcuar mbrojtjen e tyre.

“Përgjatë vitit 2023 ne kemi patur vetëm 6 raste të denoncuara për dhunë ndaj gazetarëve. Duket se kemi një mospërputhje mes asaj që raportohet nga gazetarët dhe asaj për të cilën në fakt bëhet kallzim në organet ligjzbatuese. Këto kanë të bëjnë me vepra penale si goditje për shkak të detyrës, kanosje, shkatërrim i pronës, si dhe një rast për heqje të paligjshme të lirisë. Dy nga këto raste janë çuar për gjykim, një ngjarje në Fier dhe një në Lezhë. Edhe dy çështje të tjera këtë vit janë afër fazës të dërgimit për gjykim. Kjo tregon që ka një angazhim dhe çështjet merren seriozisht, përpiqemi të kryejmë hetime të shpejta. Duhet vlerësuar edhe konteksti në të cilin po diskutojmë sot. Jemi në një situatë aspak normale për prokurorinë, ku kemi shumë çështje që janë me përparësi dhe pa diskutim çështja e mbrojtjes së gazetarëve është ndër çështjet që duhet të jetë me përparësi”, tha zoti Çela.

Nga ana tjetër përfaqësuesja e rrjetit të gazetarisë investigative BIRN, Kristina Voko, shprehu shqetësim për faktin që tani po sulmohen vazhdimisht sidomos gazetarët që po raportojnë mbi proceset e e rëndësishme hetimore të hapura nga SPAK-u, ndaj gazetarëve që raportojnë mbi zhvillimet në parlament, si dhe ngritjen e komisionit kundër disinformimit.

Ajo theksoi që ndonëse në fillim kjo ide u mirëprit, si një ndihmë përballë sfidave të gazetarisë, por kjo ende nuk po shihet.

“Po shohim se ky komision në fillesat e tij po humbet fokusin nga ato rekomandime të vazhdueshme, që ne kemi nga raporte ndërkombëtare, siç është përafrimi me legjislacionin dhe direktivat europiane, detyrimi i vazhdueshëm që kemi për të adoptuar GDPR-në, detyrimi që do të kemi në vitet në vijim për të përafruar legjislacionin tonë në lidhje me Digital Service Act. Ai duhet të ketë në fokus edhe rekomandimet e vazhdueshme që vijnë për shembull edhe nga ODIHR-i, lidhur me rregullimin e propagandës përmes kasetave të gatshme, e ndikimit të partive politike në proceset editoriale të medias. Ftoj deputetët që ta nisin fillimisht punën nga ndotësit kryesorë të hapësirës së informimit, që kryesisht vijnë nga partitë politike, nga forca të huaja dhe që lidhen me procese demokratike siç janë proceset zgjedhore, dhe më pas të merren me rregullimin e platformave, e më pas të zgjerojmë diskutimin lidhur me rregullimin ose jo, se cilat janë metodat më të mira të vetërregullimit lidhur me mediat online”, tha zonja Voko.

Në tryezën mes gazetarëve, deputetëve, zyrtarëve dhe diplomatëve u theksua po ashtu se një shqetësim me rëndësi për gazetarët mbeten edhe kushtet e punës dhe siguria ekonomike e tyre. Në vitin 2022 u raportuan vetëm 6 raste në Inspektoriatin e Punës, kundrejt 26 rasteve që u raportuan në 2023, pa harruar që shumë raste e sulme nuk raportohen, por ato sjellin kufizimin e vazhdueshëm të hapësirës për gazetari në shërbim të interesit të publikut.

Rama si horr në Athinë – Nga FATOS LUBONJA

Shprehje “Nacionalizmi është streha e fundit e horrave” është e shumëcituar, por shpesh ka një keqkuptim në interpretimin e saj.

Rëndom ajo përdoret, duke pasur parasysh krimet e mëdha që ka shkaktuar nacionalizmi në shekullin e XX – dy luftërat botërore, por edhe shumë luftëra e konflikte të tjera me bazë nacionale që kërcënojnë botën edhe sot, – për të akuzuar nacionalistët.

Ky kontekst ka sjellë edhe dallimin konceptual midis termit “nacionalist” që përkufizohet nga disa si urrejtje për të tjerët dhe “patriot”, që përkufizohet si dashuri për vendin tënd.

Keqkuptimi për të cilin e kam fjalën është se autori i shprehjes së mirënjohur, shkrimtari, poeti, linguisti i shquar anglez Samuel Johnson, e ka thënë këtë në një periudhë kur nacionalizmi nuk kishte lindur ende si ideologji. Madje, shprehja e saktë e përdorur prej tij është: “Patriotizmi është streha e fundit e horrave”, frazë që ia ka drejtuar më 1775 lordit William Piit duke e akuzuar për patriotizëm të rremë.

Pra, shprehja e Johnsonit nuk kërkon të na thotë se patriotët apo nacionalistët në përgjithësi janë horra – temë kjo tjetër e një kohe tjetër – por se horrat, kur nuk u mbetet asnjë argument apo justifikim tjetër për të fshehur apo shpëlarë horrllëqet e tyre, hiqen sikur këto i kanë bërë apo bëjnë për patriotizëm.

Në pamfletin e tij “Patrioti” ku kritikon patriotizmin e rremë, Johnson shkruan midis të tjerash se patriotizmi i vërtetë është “të qenit vazhdimisht vigjilent për të kapur çdo makinacion (që dëmton vendin) dhe për të shquar me largpamësi çdo rrezik publik”.

Vizita e Ramës në Greqi duhet parë në optikën e kuptimit origjinal të shprehjes “Patriotizmi është streha e fundit e horrave”.

Shqipëria sot po zien nga disa skandale që e kanë tronditur opinionin publik më shumë se kurrë gjatë viteve të fundit – si ai i inceneratorëve, ai 5D i Bashkisë së Tiranës apo edhe reportazhi investigativ i RAI 3 – që tregojnë se vendi qeveriset nga banditë të paskrupullt që e kanë shndërruar atë në një narkoshtet. Janë skandale që do ta shtynin çdo patriot të vërtetë – sipas kuptimit që i jep Johnson – të brengosej e të mendonte se ç’duhet bërë për të frenuar rrezikun që bart ky lloj banditizmi që ka shumë shenja se po çon në pastrimin etnik të shqiptarëve nga vendi i tyre.

Fjalimi në Athinë/ Rama flet për racizmin grek dhe ligjin e luftës

Ndërkaq, çfarë bën kryeministri i këtij vendi që, po të ishte një patriot i vërtetë, do të duhej të ishte më i alarmuari për faktin se i paska shpëtuar nga vigjilenca aktiviteti i banditëve rreth tij?

E para, ai nxiton të mbajë brenda vendit një fjalim dyorësh me rrethin e ngushtë të bashkëpunëtorëve nëpërmjet të cilit i thotë opinionit se ai nuk ka asnjë lidhje me këta njerëz e këto akte – ndërkohë që këta njerëz i ka vënë ai në postet e larta dhe aktet e tyre i ka mbështetur e aprovuar e promovuar ai vetë deri ditën që u zbuluan se ishin kriminale.

Së dyti, nxiton të organizojë në një stadium në Greqi shpëlarjen në një banjë turme, me ujin dhe sapunin e një fjalimi patriotik dhe me shtupa flamujsh kuqezi, ndotjen e tij nga skandalet në Shqipëri.

Së bashku me miklimin e ndjenjës së mburrjes kombëtare të shqiptarëve të cilëve u tha se nga shërbëtorë të të huajve, tani janë bërë bashkëzotër me grekët, të barabartë mes të barabartëve me popujt evropiane që deri dje i kanë trajtuar si inferiorë, ai u përpoq të demonstrojë atje, duke sjellë gjysmën e pjesëmarrësve me autobusë nga Shqipëria, se është një lider i dashur për shqiptarët dhe jo siç flasin qartë skandale e fundit, koka e një bande kriminale që u grabit shqiptarëve jo vetëm tokat, siç kanë bërë në Himarë e gjetkë, por edhe të ardhmen.

Rama krahason emigrantët shqiptarë të 90’s në Greqi me çamët

Këtë kamuflim të një “rreziku publik” në patriot, Samuel Johnsoni do ta quante ilustrimin më gjetur të thënies së tij. E vlefshme kjo edhe për të gjithë ata që e shoqëruan me këngë, valle, lavde dhe brohoritma në këtë kamuflim.


Send this to a friend