VOAL

KUR RRUGA BËHET MORT- Poezi nga ARIF EJUPI

February 27, 2026

Ishe nisur për në Atdhe,

më gëzueshëm se asnjëherë,

me zemrën plot dashni e mesazhe

të ngrohta për familjarë, shokë e miq.

Fluturoje porsi zogu drejt folesë.

Orë e ligë, mbështjellë me pëlhurë katrani,

befas të përpiu.

Kulla në Hertizë të pret me portat hapur

dhe rrëfimet e gjyshit mbi të bëmat e Azem Makollit

Mijëra njerëz me fytyra të vrenjtura

dhe lot nëpër faqe,

luten për shpirtin tënd të bardhë,

që nuk e priti Nëntorin e tridhjetë e nëntë.

Dashnia prush për Atdhe,

ty dhe shumë të tjerë,

në rrugët gjarpërore të Evropës,

tinëzisht u ka marrë.

Ngadhnjim Sheholli, djalë i rritur në kurbet,

me dashninë sa bjeshka për Dardaninë,

sot tokë e qiell qajnë për ty.

ARIF EJUPI

Gjenevë, 24 shkurt 2026