Një familje kërmijsh, e përbërë nga një baba, një nënë dhe një bijë, vendosin të bëjnë një piknik dhe nisen ngadalë.

U duhen pesë vjet për të arritur në parkun e tyre të zgjedhur dhe, pikërisht kur janë gati të hanë, kuptojnë se e kanë harruar hapësin e tyre të tapave në shtëpi.

Në atë moment, kërmilli bijë ofrohet të shkojë në shtëpi për të marrë hapësin e tapave dhe thotë:

“Do të shkoj ta marr, por ju të dy më prisni. Mos hani derisa të arrij atje, në rregull?”

Prindërit bien dakord dhe presin, por kalojnë dhjetë vjet dhe ata nuk e durojnë më urinë. Kështu që përpiqen të kafshojnë ushqimin e tyre kur kërmillja e vogël del nga pas një shkëmbi dhe thotë:

“Oh jo! Nëse e bën këtë, nuk do të shkoj në shtëpi për të marrë hapësin e tapave!!!”