VOAL

VOAL

Please Wait ...
0%

Këndi i humorit: Gjatë Ramazanit, e pyetën Nastradinin

By | May 18, 2018

Komentet

Këndi i humorit: Nastradini po ëndërronte për një tas me supë të nxehtë

Nastradini po ëndërronte për një tas me supë të nxehtë me kos dhe gjethe mendre brenda. ‘Sa do të doja të kisha tani një supë të tillë të shijshme’, po mendonte ai me vete, kur dera e shtëpisë trokiti. Ishte djali i fqinjit me një tas në dorë:

-Babai im të bën shumë të fala dhe të kërkon një tas me supë të nxehtë me kos dhe gjethe mendre brenda, nëse e keni, – tha djali i fqinjit.

Nastradini qeshi dhe tha:

-Sa mirë! Fqinjët e mi iu marrin erë madje edhe fantazive të mia!

Këndi i humorit: Nastradinit ia kishin vjedhë paratë

Nastradinit ia kishin vjedhë paratë. Ai u trondit pa masë dhe i lutej e i lutej Zotit që t’ia gjente.

Ndërkohë anija që do të sillte njerëzit në qytetin pranë u përfshi nga stuhia detare. Ai që ia kishte vjedhë paratë Nastradinit, u frikësua aq shumë, saqë iu betua Zotit se, po të kthehej shëndosh në breg, do t’ia dërgonte të gjitha paratë Nastradinit.

Ai shpëtoi. Dhe, kur u kthye në shtëpi, ia dha Nastradinit 200 napolonat e vjedhura, siç i kishte premtuar Zotit. Nastradini u gëzua sa nuk mund të thuhet. Ai mendoi nja pesë minuta, pastaj tha:

-Zoti im, çfarë koincidencash! Ti sigurisht punon në mënyra misterioze!

Këndi i humorit: Nastradini kishte një ahur të vogël dhe një gomar të bukur

Nastradini kishte një ahur të vogël dhe një gomar të bukur. Ai nuk kishte dashur të blinte një lopë, sepse gomari i tij do të shqetësohej, por ai nuk kishte as mjaft para. Por gruaja e tij donte të kishte një lopë dhe më në fund e bindi.

Nastradini nuk mundi ta kundërshtonte gruan, kështu që bleu një lopë dhe e çoi në ahur. Por ahuri ishte i vogël dhe lopa e gomari nuk mund të ishin rehat. Nastradini, i mërzitur nga kjo situatë, tha:

“I dashur Zot, vrite këtë lopë dhe ruaje gomarin tim.”
Pak ditë më vonë, Nastradini hyri në ahur dhe pa gomarin të ngordhur dhe lopën të gjallë.
“I dashur Zot”, tha ai. “Ju keni qenë Perëndi prej kaq shumë vitesh, por ende nuk mund të dallosh një lopë nga një gomar?!”

Këndi i humorit: Gjatë Ramazanit, e pyetën Nastradinin

Gjatë Ramazanit, e pyetën Nastradinin:

-Në qoftë se e puth gruan e tij, a e prish besimtari agjërimin?

Nastradini buzëqeshi dhe tha:

-Nëse je i sapomartuar, atëherë nuk e prish agjërimin… Nëse keni dy vjet i martuar, prapë se prapë mund ta puthësh, sepse nuk e prish agjërimin… Pastaj, unë nuk e di, por, nëse keni tri vjet i martuar, atëherë mos e puth… Por edhe nëse e puth, gjithsesi nuk e prish agjërimin!

Këndi i humorit: Nastradini dhe e shoqja u zgjuan nga gjumi prej zhurmave të hapave

Nastradini dhe e shoqja u zgjuan nga gjumi prej zhurmave të hapave dhe prej dikujt që tha:

-Le ta vrasim Nastradinin dhe delet e tij e pastaj t’ia marrim pasurinë e t’ia rrëmbejmë gruan!

Kur dëgjoi këto fjalë, Nastradini u kollit disa herë dhe zhurmat pushuan. Pas pak e shoqja e pyeti:

-E kuptova se ti u frikësove, prandaj u kollite.

Nastradini u zemërua:

-Ti ishe për mrekulli. Unë u kollita për veten dhe për delet e mia!

Këndi i humorit: Nastradini donte të gjente punë si predikator gjatë Ramazanit

Nastradini donte të gjente punë si predikator gjatë Ramazanit, kështu që shkoi në disa fshatra për të kërkuar punë. Meqë të gjitha fshatrat rreth e rrotull e kishin predikatorin e tyre, Nastradini vendosi të kthehet në shtëpi.

Rrugës ai u ndal në një fshat dhe pa njerëz që ishin grumbulluar në sheshin e fshatit duke thirrur e duke bërtitur. Ai u bë kureshtar dhe vendosi të pyesë se çfarë po ndodhte. Ata ia treguan një dhelpër që e kishin lidhur fort dhe i thanë:

-Kjo kafshë na i ka ngrënë të gjitha pulat dhe rosat e fshatit. Ne më ne fund e kapëm, por nuk po dimë se çfarë dënimi t’i japim.

-Ma lini mua, – tha Nastradini dhe hoqi çallmën e xhyben e tij e ia veshi dhelprës.

-Ne nuk po ju kuptojmë, Nastradin, çfarë dënimi është ky, – i thanë fshatarët.

-Mos u shqetësoni, -iu tha Nastradini. Kur njerëzit do ta shikojnë të veshur kështu, askush nuk do ta lejojë t’i afrohet fshatit. Kështu që kafsha e gjorë do të ngordhë nga uria!

Këndi i humorit: Nastradinit ia vodhën gomarin

Nastradinit ia vodhën gomarin. Në vend që ta ngushëllonin, fqinjët e tij filluan ta fajësojnë:

-Ti duhej kishe mbyllur mirë derën e ahurit!

-Ti duhej ta kishe lidhur gomarin mirë!

-A dëgjove ndonjë zhurmë?

Nastradini i dëgjo me durim të gjitha qortimet dhe vërejtjet, pastaj tha:

-Mirë, ju po m’i vini të gjitha fajet mua. A mendoni se vjedhësi është i pafajshëm?

Këndi i humorit: Nastradini shkoi në një shitore për të blerë një palë pantallona

Kur ishte në qytet, Nastradini shkoi në një shitore për të blerë një palë pantallona. Ai zgjodhi një palë pantollona, por ende pa paguar, ai ndërroi mendje dhe i tha shitësit se donte të blente një xhybe në vend të pantollonave. Ai mori një xhybe dhe u nis të dilte nga shitorja, por shitësi e ndaloi:

-Ti nuk e ke paguar xhyben, – i tha ai.

-Epo unë i ktheva pantollonat dhe mora në vend të tyre xhyben, – iu përgjigj Nastradini.

-Por ti nuk pagove as për pantollonat, – e sqaroi shitësi.

Nastradini u tërbua:

-Ti kërkon të paguaj për një palë pantollona që unë nuk e bleva!!

Këndi i humorit: Nastradini bleu një copë të madhe mëlçie

Nastradini bleu një copë të madhe mëlçie dhe rrugës për në shtëpi një miku i tijia dha një recetë për të përgatitur një gjellë të mrekullueshme me mëlçi. Nastradini u kënaq aq shumë për recetën sa i kërkoi mikut të tij t’ia shkruante recetën në një letër, që ai të mos e harronte asnjë fjalë të saj.

Ndërsa po shkonte në shtëpi duke menduar për recetën dhe për gjellën e mrekullueshme që do të shijonte atë natë, një sorrë ia mori nga dora mëlçinë dhe fluturoi. Nastradini e pa sorrën me qesëndi dhe i tha:

-Darka jote nuk do të jetë aq e shijshme sa do të kishte qenë darka ime, sepse recetën e kam unë!

 

Këndi i humorit: Nastradini me të birin po shkonin në një fshat tjetër

Nastradini me të birin po shkonin në një fshat tjetër. I biri ishte mbi gomar, ndërsa Nastradini ecte prapa gomarit. Disa njerëz po vinin në drejtimin e kundërt të rrugës. Ata u ndalën, vështruan dhe thanë:

-Shikoni, shikoni! Plaku i gjorë po ec prapa gomarit, ndërsa djali shkon kaluar mbi gomar. Të rinjtë e sotëm nuk dinë çfarë është respekti!

Nastradini u hidhërua. I tha të birit të zbriste nga gomari dhe hypi ai vetë. Sa ecën pak, kaloi një grup tjetër njerëzish. Ata thanë:

-Shikoni, shikoni! Në këtë vapë të madhe, ai plak është mbi gomar, ndërsa djali i shkretë po ec më këmbë!

Kështu që Nastradini e mori edhe të birin mbi gomar. Kur kaloi një grup tjetër njerëzish, ata thanë:

-E mjera kafshë, i kanë hipur dy veta dhe është gati për të ngordhur!

Nastradini nuk diti ç’të bënte. Zbriti bashkë me të birin nga gomari dhe të dy filluan të ecin pas kafshës. Një grup tjetër njerëzish kaloi dhe thanë:

-Shikoni, shikoni! Sa njerëz të marrë! E kanë gomarin dhe nuk i hypin!

Nastradini, më në fund, e humbi durimin. Ai i tha të birit:

-A e pe? Kurrë nuk mund të bësh diçka që t’iu pëlqejë të gjithëve. Prandaj bëj si të të pëlqejë ty vetë!

 

Këndi i humorit: Në dritën e hënës Nastradini shkoi të marr ujë tek pusi në oborr

Në dritën e hënës Nastradini shkoi të marr ujë tek pusi në oborr.

Kur shikoi poshtë ai pa pasqyrimin e hënës së plotë në pus. “Unë duhet ta shpëtoj hënën,” tha Nastradini dhe hodhi me kujdes kovën në pus për ta kapur hënën.

Sa deshi të tërhiqte litarin e kovës, duke u tërhequr mbrapa, mori në thua dhe ra me kurriz përtokë. Nastradini u dërmua, por, kur pa hënën e plotë në qiell, thirri hareshëm:

-Faleminderit Zotit! Unë u përpoqa dhe vuajta shumë, por më në fund hëna është atje ku i takon të jetë!

 

Këndi i humorit: Nastradini po vraponte dhe po thërriste me gjithë fuqinë e tij

Nastradini po vraponte dhe po thërriste me gjithë fuqinë e tij. Dikush e pa dhe mendoi çfarë po i ndodh Nastradinit. Kështu që vrapo pas Nastradinit, e arriti dhe e pyeti:

-Nastradin, çfarë ke, çfarë po të ndodh?

Nastradini vazhdoi të vrapojë dhe i tha:

-Unë jam i habitur sa larg shkon zëri im. Kështu që po vrapoj pas tij!