VOAL

VOAL

Eliminimi në Champions, revolucion në Torino, priten ndryshimet!

April 18, 2019
blank

Komentet

blank

Tjetër humbje për sportin turk, nxirret nga rrënojat i pajetë portieri Ahmet Ejyp Tyrkaslan

Është nxjerrë i pajetë nga rrënojat e një ndërtese në Turqi, portieri i Jeni Malatjaspor, Ahmet Ejyp Tyrkaslan.

Teksa ishte shpallur që dje i zhdukur, trupi i të riut është gjetur sot.

Mësohet se futbollisti nuk ka mundur që t’i mbijetojë plagëve të marra. Kujtojmë se vijojnë kërkimet në rrënoja, me shpresën për të gjetur të mbijetuar.bw

blank

Lajm i trishtë për sportin- U gjendën pranë njëri-tjetrit, kush është çifti i volejbollistëve në Turqi që humbën jetën nën rrënoja

Tërmetet me magnitudë 7.7 dhe 7.6 ballë, epiqendra e të cilëve është Kahramanmaraş, që shkaktuan humbjen e mbi 5 mijë qytetarëve në Turqi dhe Siri, kanë goditur dhe sportin.

Mes viktimave të tërmetit apokaliptik është dhe çifti Betul Çoban Çakir dhe Bedrettin Çakir. 27-vjeçarja Betul Çakir dhe bashkëshorti i saj Bedrettin Çakir, të dy volejbollistë, u gjetën nën rrënoja pranë njëri-tjetrit pa shenja jete.

Betul, e cila luajti për një kohë të gjatë në ekipin e volejbollit të femrave Merinos dhe u largua nga ky sport para sezonit të ri, ndërsa u martua me volejbollistin. Në Turqi është shpallur zi kombëtare, ndërsa të gjitha aktivitetet sportive janë ndërprerë që dje.bw

blank

Xhudistja Distria Krasniqi fiton medaljen e artë në Paris, feston me “shqiponjë”

Shqiptarja e Kosovës, Distria Krasniqi ka fituar medaljen e artë në Grand Slamin e xhudos në Paris. Sportistja ka shkëlqyer në Europë, teksa në finale ka mposhtur hungarezen Reka Pupp.

Për Krasniqin kjo është medalja e katërt e artë në karrierë gjatë një Grand Slami të përmasave të tilla. Xhudistja shqiptare në vitin 2020 u shpall kampione pikërisht në Paris për herë të parë, teksa një vit më pas fitoi në Hungari. Në qershorin e vitit të shkuar, Krasniqi do triumfonte sërish në Grand Slamin e Tbilisit në Gjeorgji, teksa këtë vit në Paris merr medaljen e katërt të artë në sportin e xhudos.

Pas triumfit kundër hungarezes, Krasniqi ka festuar duke bërë simbolin e “shqiponjës”, teksa flamuri i Kosovës u ngrit mbi atë hungarez, izraelit dhe francez./dita

blank

Polonia thotë se deri në 40 vende mund t’i bojkotojnë Lojërat Olimpike

RFE/RL

Deri në 40 vende mund t’i bojkotojnë Lojërat Olimpike të vitit të ardhshëm, tha ministri polak i Sportit dhe Turizmit, Kamil Bortniczuk.

Komentet e tij erdhën pasi Polonia, Lituania, Estonia dhe Letonia refuzuan një plan të Komitetit Olimpik Ndërkombëtar (IOC) për t’ua lejuar atletëve rusë dhe bjellorusë që të konkurrojnë në Lojërat e vitit 2024.

Ukraina ka kërcënuar se do t’i bojkotojë ato nëse kjo ndodh.

Por, IOC-ja tha të enjten se çdo bojkot do t’i “dënojë vetëm atletët”.

Bortniczuk tha se beson që do të ishte e mundur të ndërtohej një koalicion prej 40 vendesh, duke përfshirë Britaninë e Madhe, Shtetet e Bashkuara të Amerikës dhe Kanadanë, për t’i bllokuar planet e IOC-së, përpara takimit të 10 shkurtit.

“Duke pasur parasysh këtë, nuk mendoj se do të përballemi me vendime të vështira përpara Olimpiadës dhe, nëse do t’i bojkotojmë ato, koalicioni ku do të jemi pjesë edhe ne, do të jetë mjaft i gjerë për ta bërë të pakuptimtë mbajtjen e Lojërave Olimpike”, tha ai.

Më 31 janar, IOC-ja tha se atletët rusë dhe bjellorusë mund të garojnë si neutralë.

Lojërat Olimpike Verore të vitit 2024 do të mbahen në kryeqyetin e Francës, Paris.

blank

“Luajta 20 vjet dhe përfitova vetëm një banesë dhomë e kuzhinë e një frigorifer ‘Obodin’, pas presioneve se…”/ Historia e legjendës së futbollit beratas

Nga Uvil Zajmi

 

Historia e jetimit që u bë yll në vitet ‘70’ – ’80-të dhe shënonte sa herë ishte i sëmurë. Bomberi që Loro Boriçi nuk e donte në kombëtare sepse, ishte i shkurtër. “Kovaçi gol”, një libër unik nga Vlash Pambuku për goleadorin, legjendën që i shënoi 43 portierëve gjatë karrierës së tij. I gjithë qyteti, nga të vegjëlit në kopshte, nxënësit në shkolla, ndërmarrjet, të rritur, gra e burra, jetonin me golat e tij. Nga fëmijëria jetim, pastaj familja, sëmundjet, momentet dhe golat spektakolarë, përballjet në derbi me “Naftëtarin”, një karrierë e konvertuar në një banesë dhomë e guzhinë si dhe një frigorifer “Obodin”, të vetmet që mori në 20-të vite karriere si futbollist. Kryente shërbimin ushtarak me detyrë ndërlidhës, kur u shpall goleadori më i mirë shqiptar. Çfarë bën sot ish-mekaniku i Ujësjellësit, njeriu simbol i Beratit, “Pantera” e “Tomorrit”, goditja e të cilit ka ndëshkuar çdo skuadër?

Një histori e rrallë e futbollistit që, nuk luajti asnjëherë me përfaqësuesen e Shqipërisë…?!

Trokitje në mesnatë në shtëpinë e tij…!

Drejtori Kinemasë së qytetit të Beratit shkon me automjetin e Kino-Kinemasë, në fshatin Mbrakull, për të shfaqur një film për fshatarët. Në darkë, pasi ka përfunduar shfaqja dhe janë ulur duke pirë, dikush i thotë se; Kovaçi ka dy ditë që nuk ka dalë në stërvitje dhe nuk luan të dielën ndaj “Partizanit”. Kaq ka mjaftuar që, drejtori Jani Semani, të braktisë darkën dhe në mesnatë ka trokitur në derën e shtëpisë së Kovaçit. E shqetësuar, i ka dalë Bukuroshja, gruaja e tij: “Pse keni ardhur në këtë orë”? “Kovaçi ku është”? ka pyetur Jani. Ai e dëgjoi bisedën dhe doli menjëherë: “Pse nuk ka dalë në stërvitje, këmbën si e ke”? “Mirë e kam i përgjigjet Rimi, por varet nga trajner nëse luaj apo jo”. “Cili trajner shprehet Jani, trajner jemi ne” dhe u larguan duke kënduar nga entuziazmi që Kovaçi do të luante.

Mit edhe për të vegjlit!

“Jam në studion time dhe po përgatisim materialin për Lojërat Popullore, dhe për të ndjekur punën, kam ftuar edhe një grup me fëmijë nga kopshti 10 korriku. Papritmas dikush me njofton se ka ardhur Kovaçi e kërkon t’ju takojë. Fute brenda e them, dhe sapo ai duket në derë, të gjithë fëmijët ngrihen në këmbë për ta nderuar duke bërtitur: “Kovaçi, Kovaçi”. Ishte një moment rrëqethës, shumë emocionues. Edukatorja e habitur mbushi sytë me lot. Edhe për fëmijët fama e tij ishte e madhe”, – tregon Vlash Pambuku, publicisti dhe fotografi i njohur i qytetit. Analiza, që u ndërpre pa filluar. Në Berat, me “Lokomotivën” do të luhet një ndeshje tejet e vështirë. Paradite në 10.30, është programuar të zhvillohet analiza, në mjediset e stadiumit të vjetër, që ishte plot me tifozë edhe pse ndeshja fillonte në mesditë në orën 16.00. Ndërsa trajneri morri shkumësin për të formuluar taktikën në një dërrasë të zezë, Kovaçi i thotë: “Profesor çfarë analize do bësh, kur gjysma e stadiumit është e mbushur? Analizën do të bëjmë vetë ne lojtarët në fushë”. Pasi e dëgjoi, kuptoi mesazhin, Guxim Mukli uli dorën, la shkumësin, ndërpreu analizën dhe bëri më shenjë që lojtarët janë të lirë, për të vazhduar shëtitjen në bulevard, sa të vinte ora e drekës.

Fama në Rumani edhe pasi e ka lënë futbollin!

Kupa Ballkanike, edicioni 1991-‘92, ndeshja e parë në Berat, në të parin përfaqësim të “Tomorit” në këtë trofe, por Kovaçi nuk luan se është dëmtuar, sidoqoftë një fitore 2-0 ndaj ekipit rumun “Otolul Galati”. Ndeshja e kthimit në Rumani, 4-0 për vendasit, Në darkën zyrtare, një ditë para ndeshjes, drejtuesi i klubit vendas në fjalën e rastit, shprehet: “Ishim në Berat dhe pamë një qytet të bukur dhe një tifozeri të zjarrtë që ne në Rumani nuk e kemi. Megjithatë, takimin nesër do e fitojmë ne, pasi këtu ju mungon tifozeria dhe nuk keni Kovaçin”. Ata nuk e dinin se pas atij dëmtimi, kishte disa muaj që ai e kishte lënë futbollin, por fama dhe emri që kishe lënë mbrapa kishte mbërritur deri në Rumani.

Edhe i sëmurë shënonte…!

Në Berat, vjen “Labinoti” me plot pretendime, ndonëse me frikën e një disfate që vetëm Kovaçi mund t’ja shkaktonte dhe e gjithë strategjia taktike nga elbasanasit, ishte ndërtuar për një “izolim” të tij që ai të mos shënonte. Ndërkohë, i gjithë populli e dinte të sëmurë dhe mjekët i kishin bërë kartelën për ta shtruar në spitalin e qytetit. Pjesa e parë në një terren të rënduar me shi e baltë, 0-2 për “Labinotin”. Kovaçi kishte zënë një kënd aty dhe ndiqte lojën që zhvillohej në stadiumin e vjetër, ndërkohë që tifozeria nis të bërtiste dhe në kor, kërkonin aktivizimin e tij. Trajneri, Sajmi Dauti, bashkë me mjekun, i drejtohen spektatorëve, duke u thënë se: “Ju e dini që ai është i sëmurë dhe nuk mund të luajë”? Por, dëshira, tensioni i krijuar në shkallë e detyrojnë të zhvishet. Merr një fanellë të bardhë por pa numër dhe kërkon të futet në lojë. Sapo ka hyrë, populli i ngrit në këmbë, por arbitri ka konstatuar se nuk ka numër, dhe e ka ndërprerë ndeshjen. Me shpejtësi drejtuesit e skuadrës, kanë vrapuar në dhomën e zhveshjes, kanë marrë një qymyr nga soba e ndezur dhe kanë shënuar në fanellën e tij, numrin 10. Loja vazhdoi dhe Kovaçi realizoi dy gola spektakolar, dhe barazim 2-2 në fund të 90-të minutave, pas të cilave populli u fut në fushë, ndërsa mjeku nuk harroi ta kujtonte: “Kovaç nesër në spital”!.

Tomori i goleadorve

Sa qytete me traditë futbollistike në Shqipëri, do ta kishin zili listën e goleadorëve beratas, një detaj i rëndësishëm edhe për historinë e kampionateve kombëtare të Kategorisë së Parë, madje auto etnike. Nuk janë pak: I pari është Rim Kovaçi, shënuesi më i mire i sezonit 1979-‘80 me 18 gola. Pas tij, në kampionatin 1986-’87, në krye renditet Arben Arbëri me 14 gola. Për të vijuar në edicionin 1990-‘91, kur shënuesi më i mire i kampionatit’ është i shquari Kliton Bozgo, me 29 gola. Në sezonin 1999-2000, në krye sërish një “gjak beratas”, goleador: Klodian Arbëri me 18 gola. Pa harruar Ahmet Qoljen, njeriun e golit historik 1-0, kur luante me “Partizanin” ndaj “17 Nëntorit”, që njihet si dita kur u “shemb stadiumi””. Apo Bardh Buzin, dentistin e njohur, më pas dinamovit. Me to edhe Nevruz Hodon, titullar i “Partizanit” të viteve ‘60-të. Nga ai Klub kanë dale dhe kanë qenë protagonistë të tjerë, emra të njohur si: Miço Ndini, Suvorov Seferi, Astrit Ziu, Hektor Buza, Sajmir Dauti, Arjan Bakiri, Pandi Sare, Naim Allaj, etj., që të paktën për një ndeshje të vetme, e kanë veshur atë fanellë.

Rivaliteti në “Tomori” – “Naftëtari”!

Derbi midis skuadrave “Tomori”, “Naftëtari” dhe “Apollonia”, “Traktori”, kanë qenë dhe mbeten unikale për futbollin kombëtar, pasi në pak kilometra, në distanca të afërta luanin, përballeshin katër skuadra. Në veçanti, ai “Tomori”-“Naftëtari” i fundviteve ‘70-të. Vetëm 20 km. i ndante qytetet, ku rivaliteti ishte i madh, midis tifozerive në shkallë dhe lojtarëve në fushë. Ndërkohë që gjatë gjithë javës, i bashkonte një strehë, ajo e Kombinatit të Tekstileve “Mao Ce Dun”, ku aty punonin pjesa më e madhe e popullsisë e tifozerisë të dy qyteteve. Debatet fillonin në ditën e parë të javës, për të mos ndaluar gjatë saj. Rivaliteti në derbin me Kuçovën, është i lidhur edhe me të tjera histori sportive që të dyja Klubet e kanë thuajse të njëjtë: Skuadra e futbollistë që janë alternuar duke provuar Kategorinë e Parë, rënien në të dytën, të regjistruara në sezon të ndryshme. Edhe në shkëmbimet e lojtarëve, kanë patur marrëdhënie të mira: Dashnor Dume, i njohuri kuçovar për shumë vite, ka luajtur me “Tomorin”. Ose Vladimir Skuro, legjenda e “Naftëtarit” të famshëm, ka veshur fanellën beratase në një ndeshje ndërkombëtare. Ka qenë një derbi që në historinë e tij, është shoqëruar me gola, protagonistë, me të gjitha rezultatet, ndonëse me dëshirën e një “Naftëtari”, për të mundur rivalin, por ka qenë “Baba Tomori”, triumfues i shumë betejave.

Golat në derbi!

Janë disa gola spektakolarë që Kovaçi ka realizuar në këtë derbi të famshëm: Gjithmonë në fushën e vjetër, pasi aty është luajtur për shumë vite, kur nga arbitri është dhënë një goditje dënimi. Suvorov Seferi, ka harkuar dhe nga 16 metra, me trinë të plotë, Kovaçi ka goditur portën, një gol i jashtëzakonshëm, ndaj të cilit portieri, Fatmir Ismaili i “Naftëtarit”, nuk ka bërë as më të voglën lëvizje dhe 1-0. Do të luhet në Kuçovë, por ai është me tërheqje dhe gjatë javës e gjithë tifozeria kuçovare shpreson të mos luajë, pasi e kishin problem. (Në rastet kur luante, analiza e tyre fokusohej në faktin se kush do ta mbulojë Rim Kovaçin). Kur ka dalë në nxehje, ndonëse me tuta, të gjithë kanë shtangur, pasi kanë kuptuar se “pantera” do të luante. Trajneri Mukli, me guxim e aktivizoi dhe profecia e tij tregoi se, nuk kishte gabuar: “Tomori” fitoi 2-0 dhe goli i parë ka firmën e Rim Kovaçit.

Në kombëtare, Loro Boriçi nuk e pëlqente! Të jesh në elitën e golashënuesve pikërisht në kohën e gjigantëve në këtë rol si Pernaska, Murati, Minga, Kola, e të mos luash asnjëherë me skuadrën kombëtare, është një rast i rrallë, kjo vetëm për një fakt e motiv të veçantë: Trajneri Loro Boriçi, nuk e pëlqente Rim Kovaçin, për nga shtat lartësia. “Lojtar i shkurtër”- deklaronte gjithmonë, kur e pyesnin për të. Vetëm një herë e ka grumbulluar me kombëtaren “B”. Luajti 10-të minuta përballë ekipit “A”, duke shënuar të vetmin gol të miqësores, por fanellën kuqezi nuk e provoi kurrë nga faktori fizik sepse nuk plotësonte elementin trupor.

Raportet me arbitrat, Pregja e donte!

Nuk ka qenë aq i “sjellshëm” me arbitrat, kundërshtarët, madje kartonin e kuq e ka provuar disa herë. Shkak ishin ndërhyrjet e rënda, mbulimet e ashpra, por edhe temperamenti impulsive i tij. Kjo ndodh zakonisht me goleadorët, ndaj të cilëve përdoren të gjithë mënyrat për t’i ndaluar. Fidai Pupa në Berat, ndërsa loja po mbaronte 0-0, ka dhënë një 11-të metërsh, për një ndërhyrje të gabuar të Kastriot Hysit të “Partizanit”, ndaj tij. Por edhe kartoni kuq i dhënë nga Tef Prela për Kovaçin, pas një proteste të ashpër ndaj tij, në një takim sërish me “Partizanin”. Por, me të famshmin ,Ramiz Pregja, ka patur marrëdhënie shumë të mira.

Dy kujtime nga “Tomori”

Me stadiumin “Tomori” e lidhin shumë episode, por dy janë ato që i veçon e që mbeten ndryshe nga të tjerat: Goli ndaj kombëtares në ndeshjen miqësore dhe çasti kur dorëzoi përfundimisht fanellën. Më 15 maj 1985, ditën e përurimit të stadiumit në prani të një numri rekord spektatorësh, zhvillohet miqësorja, “Tomori” –Kombëtarja Shqiptare. Një takim spektakolar, i cili mbyllet 3-1 për vendasit, me gola të shënuara nga i zakonshmi Kovaçi, Mile e Matrapazi. Momenti tjetër është i lidhur me ditën kur u shkëput nga futbolli në vitin 1990. Sërish në një mjedis të tejmbushur, para takimit “Tomori”–“Skënderbeu”, është zhvilluar një ceremoni emocionuese, kur Përparim Kovaçi i ka dorëzuar fanellën me numrin 10, një tjetër sulmuesi beratas, Kliton Bozgos, që edhe ai do të ketë famë e do të bëhet i shquar, madje edhe jashtë kufijve shqiptarë.

Të luash për një banesë!

Rim Kovaçi ishte pa shtëpi, ndonëse kishte kohë që sistematikisht i jepnin fjalën por, asgjë konkrete edhe pse i njohur kishte kërkuar të kontribuonte me punë vullnetare për të marrë një hyrje, siç veprohej në ato vite. Në prag të ndeshjes me “Besëlidhjen”, skuadra qëndronte e grumbulluar në Hotel “Turizmi”. Duke shfrytëzuar një takim me Abdyl Pilafin (Sekretarin e parë të Komitetit të Partisë së rrethit), i kërkoi që ti jepnin shtëpi. Ai nuk ktheu përgjigje, ndërkohë që Kovaçi në shenjë proteste, u largua e nuk qëndroi me skuadrën në grumbullim. Të nesërmen, në shtëpinë me vëllezër e motra ku jetonte i vjen trajneri dhe e pyet; pse ishte larguar pa njoftuar. “Nuk kam shtëpi dhe sot nuk luaj” – ishte përgjigja. Por, refuzimi, mosbindja kishte patur “sukses”, pasi drejtues të pushtetit lokal, i kanë shkuar të nesërmen, duke i thënë: ”Eja në ndeshje dhe luaj se, do të marrësh shtëpi”. Protagonisti i padiskutueshëm i takimit, në një stadium të tejmbushur, vjen momenti kur arbitri Namik Jareci ka akorduar një 11-të metërsh për “Tomorin”. Portieri i ”Beslidhjes”, vlonjati Birçe, për ta provokuar dhe acaruar, i thotë në vesh se; ke për ta humbur. Por, Kovaçi me qetësi, e vendosi topin te pika e bardhë dhe si zakonisht, goditje e pa gabuar dhe rrjetë. Aq mbaroi ndeshja 1-0, me golin e tij. Të nesërmen u mblodh Komiteti Ekzekutiv i Rrethit dhe votuan për t’i dhënë një hyrje, banesa që ka edhe sot, një dhomë e kuzhinë.

Për një frigorifer “Obodin” më shumë!

Në sezonin 1988-‘89, Sekretar i Parë i Komitetit të Partisë të Beratit, është Hysen Shahu, tifoz i “Dinamos”, por edhe shumë dashamirës i futbollit. Kovaçi kërkonte një frigorifer, por Krenar Suku, që shpërndante ato, (shok fëmijërie i Rim Kovaçit), refuzonte t’ja jepte. “I kam për kopshte e çerdhe”- i thoshte. Pa e zgjatur, duke parë se nuk po e siguronte një të tillë, i troket në zyrë Hysen Shahut. Pasi e dëgjoi, reagimi tij ishte i menjëhershëm. Ngriti receptorin, morri në telefon dhe urdhëroi ti jepnin frigoriferin e ëndërruar. Një “Obodin”, që e morri me paratë e ruajtura në vite (45 mijë lekë kushtonte). Dëmtimet, problemet shëndetësore që nuk i harron. Ndaj “Partizanit” në Tiranë, i sëmurë me të “verdhin” ka luajtur në një ndeshje të vështirë, madje mbrojtësi i majtë i të kuqve, nuk e ndalonte dot, duke i grisur edhe fanellën. Pastaj dëmtimi i rëndë: ‘Roturë menisku’ i këmbës së djathtë. Me ndërmjetësinë e vëllait të Astrit Ziut, që ishte mjek i skuadrës, u vizitua nga ortopedi i njohur Panajot Boga, në Spitalin Ushtarak, i cili sa e pa, i tha për ta operuar, por, Kovaçi nuk pranoi. Atë javë në Gjirokastër kundër “Luftëtarit”, ishte titullar në fitoren 2-1 (1 gol i tij), por në minutën e 80-të doli nga fusha pasi ishte e pamundur të vazhdonte të qëndronte. Pastaj me një vullnet të madh, duke ngritur pesha, ndërmjet punës, forcoi ligamentet dhe ndërhyrjen kirurgjikale nuk e bëri asnjëherë. Por edhe nga mëlçia ka vuajtur shumë, i ka qëlluar të aktivizohet edhe kur i kishte 450 tranzaminancat. “Si ke luajtur me këtë mëlçi”?! -konstatuan mjekët kur e vizituan në spitalin e Beratit. Pastaj stop 6 muaj, qëndrim në spital, në shtrat dhe rikuperimi për një kohë te gjatë.

Vlash Pambuku dhe “Kovaçi gol”…!

Mund të jetë një libër i rrallë, pasi nuk ndeshemi shpesh me të tilla botime. “Kovaçi-Gol”, ky është titulli i librit të Vlash Pambukut, gazetarit, fotografit, arkivistit njeriut simbol të sportit dhe më gjerë në Berat e gjithë Shqipërinë. Pasi botoi “Enciklopedia Sportive e Qytetit tim”, një tjetër libër me vlera për nga statistikat, personazhet, fotot, një libër gjithëpërfshirës në më shumës e 700-faqe, Pambuku, tashmë mbi 85-vjeçar, por shumë aktiv, realizon një tjetër vepër, “Kovaçi Gol”, ku në rreth 170 faqe të librit, rrëfehet jeta, karriera e Përparim Kovaçit, si dhe 70 foto të aktivitetit sportiv të tij. Me Vlash Pambukun, është e lidhur një pjesë e madhe e historisë sportive të Beratit, nga shkrimet e para në vitin 1963, deri në kronikat javore informuese te “Sporti Popullor” për çdo disiplinë sportive, që zhvillohej në Berat. Libri shoqërohet edhe me karikatura që janë pasqyrë e një tjetër profesion të tij.

Çfarë bën sot “pantera” e Beratit?!

Legjenda Rim Kovaçi, e la futbollin 36-vjeç, me 20 vite karrierë mbi shpinë. Pas 90-ës vazhdoi me ekipet zinxhir, pastaj në stafin e skuadrës së pare, në krah të Kiçi Miles. Bashkë me golat e shënuar, kujton me nostalgji të gjithë, trajnerë, shokë skuadre, arbitra, tifozët, “IFA”-ën, autobuzin e skuadrës, Shpëtimin, kamerierin e Turizmit, fushën e vjetër, dhomat e zhveshjes, pasi pak luajti në stadiumin e ri, apo “Dinamon”, skuadrën që nuk i ecte. Në dhomën e çdo hoteli, ka qëndruar vetëm me Agim Matrapazin, mikun e tij. Tifoz i Brazilit, Karekës dhe “Realit”. Mbeti vetëm “Mjeshtër Sporti”, pasi atë të “Merituar”, nuk ja dhanë. I datëlindjes 1955 e ndërtoi karrierën me punë e djersë, pa menduar se një ditë do ta mbulonte fama e një futbollisti shumë popullor që vijon edhe në ditët e sotme. Me arsim të mesëm me profesion mekanik, ka qenë punonjës i Ndërmarrjes së Ujësjellësit të qytetit, ku ka punuar për shumë vite, bashkë me 5-orë-shin që ishte një nga privilegjet e pakta të kohës. Kovaçi ka mbetur i thjeshtë, edhe në ditët e sotme, nuk ka as makinë apo luksin e një ish-futbollisti të njohur. Jeton me gruan në shtëpinë që i dha në vitet ‘80-të, Komiteti i Partisë së rrethit./memorie.al

blank

“Është vetëm fillimi” – Volejbollistet e Kosovës të etura për më shumë suksese

Vajzat e ekipit U-17 të Kosovës në volejboll, duke festuar gjatë ndeshjes kundër Moldavisë në Ankara të Turqisë, 20 janar 2023.

Doruntina Baftiu

“Po bëmë punë të mirë, të fortë, të lozim bashkë… vijnë edhe rezultatet”, ishin fjalët e trajnerit të ekipit U-17 të vajzave të Kosovës në volejboll, Donald Suxho. Kjo fjali u ndoq nga të bërtitura e lot gëzimi nga vajzat që e kuptuan se atë ditë kishin arritur një sukses historik.

Vetëm disa orë më parë – në orën 15:00, më 22 janar – ato vajza nisën ndeshjen kundër Malit të Zi në sallën Bestepe në Ankara të Turqisë.

Fitorja me rezultat 3:0 – ku vajzat e Kosovës fituan tri sete me rezultate 25:13, 25:23 dhe 25:21 kundër Malit të Zi – bëri që Kosova ta ketë për herë të parë një skuadër pjesëmarrëse në rundin e dytë të kualifikimeve për Kampionat Evropian.

Ekipi U-17 i Kosovës duke festuar fitoren kundër Malit të Zi në Turqi, 22 janar 2023.

Ekipi U-17 i Kosovës duke festuar fitoren kundër Malit të Zi në Turqi, 22 janar 2023.

Kapitenia e kësaj skuadre, Megi Bislimi, beson se kjo arritje erdhi si rezultat i punës së bërë dhe tani synon për suksese të tjera.

“Besoj që të gjitha ato që i kemi bërë në ushtrime, i kemi shfaqur edhe në lojë. Ne e kemi dhënë maksimumin dhe besoj që ajo energjia dhe mundi na u shpërblyen në fund. Synimet mbeten gjithmonë të njëjta: vetëm fitore. Pse të mos kualifikohemi edhe më tutje?!”, thotë 14-vjeçarja për Radion Evropa e Lirë.

Në anën tjetër, trajneri Donald Suxho – i cili ishte pjesë e ekipit kombëtar të SHBA-së në volejboll në Lojërat Olimpike në vitet 2004 dhe 2012 – thotë se ai nuk kishte menduar se do ta arrinin një sukses të tillë.

“Ka qenë një gjë fantastike, unë jam shumë i emocionuar. Por, më shumë jam i emocionuar për vajzat dhe për Kosovën”, thotë Suxho për REL-in, teksa shton se në skuadrën e tij kishte shumë vajza që nuk kishin dalë kurrë jashtë Kosovës deri atëherë.

Ai thotë se gjatë punës ishte përqendruar në përforcimin e skuadrës në aspektin psikologjik dhe në mënyrën se si luajnë bashkë gjatë ndeshjeve.

Trajneri Donald Suxho duke folur me skuadrën U-17 të Kosovës.

Trajneri Donald Suxho duke folur me skuadrën U-17 të Kosovës.

“Unë nuk i forcova shumë në anën teknike, e mora përsipër ta bëjmë një strukturë, ta bëjmë një sistem se si do të lozim brenda lojës. I lashë të jenë të lira, por të luajnë të lira brenda një sistemi, brenda një strukture si ekip”, shton 46-vjeçari, i lindur në Korçë të Shqipërisë.

Suxho e ka zhvilluar karrierën e tij në volejboll fillimisht si lojtar e më vonë si trajner në SHBA, ku familja e tij kishte emigruar në vitin 1996.

Një lëndim ia kishte pamundësuar pjesëmarrjen në ekipin e SHBA-së dhe në Lojërat Olimpike në vitin 2008, por tani ai po shfrytëzon përvojën e tij për t’i këshilluar vajzat e ekipit U-17 të Kosovës.

“Përvoja më ka treguar që nuk dihet kurrë e ardhmja. Kur kam qenë 15 vjeç – dhe këtë ua kam thënë edhe gocave – s’kisha as ëndrra dhe nuk dija ku do të shkoja dhe, dy vjet më vonë, ndryshuan të gjitha dhe m’u hap e gjithë bota. Ky është një mësim i madh për të gjithë ne”, thotë Suxho.

Vajzat e Kosovës U-17 në volejboll festojnë gjatë fitores kundër Malit të Zi, 22 janar 2023.

Vajzat e Kosovës U-17 në volejboll festojnë gjatë fitores kundër Malit të Zi, 22 janar 2023.

Ai u emërua në pozitën e trajnerit të ekipit U-17 të vajzave të Kosovës në nëntor të vitit të kaluar. Ofertën thotë se e pranoi pasi dëshiron ta ndihmojë sportin në Kosovë e Shqipëri.

“Për mua, kur ma dhanë ofertën, ishte një nder dhe kemi një mundësi t’i ndryshojmë jetët [e lojtareve] dhe kjo është një gjë fantastike”, thotë ai.

Megi Bislimi, vajza me ëndrra të mëdha

Kapitenia e skuadrës që drejton Suxho, Megi Bislimi, thotë se nuk ka dyshuar asnjëherë se volejbolli është karriera e duhur për të.

E lindur në një familje sportistësh – babai i saj kishte karrierë në basketboll, ndërsa nëna në volejboll – ajo nisi rrugëtimin e saj në botën e sportit qysh në moshën gjashtëvjeçare.

Kapitenia e Kosovës U-17, Megi Bislimi, në foto me prindërit dhe motrën e saj më të vogël.

Kapitenia e Kosovës U-17, Megi Bislimi, në foto me prindërit dhe motrën e saj më të vogël.

“Ky është vetëm fillimi i karrierës sime. Unë besoj që e kam nisur karrierën me fillime shumë të mbara. Besoj që jam duke e bërë të lumtur familjen, shoqërinë dhe pse jo edhe të gjithë shqiptarinë”, thotë 14-vjeçarja, e cila luan për ekipin e parë të klubit Drita.

Gjilanasja, që kishte debutuar me ekip të parë të Dritës kur ishte vetëm 12 vjeçe, beson se raportet e mira që kishin ndërtuar vajzat dhe trajnerët e skuadrës, ua sollën fitoren.

“Aty jemi si motra – në fushë dhe jashtë fushës. Besoj që kjo na bën të korrim edhe suksese bashkë. Trajneri ka qenë shumë i mirë, shumë i afërt me ne. Besoj që edhe ai ka qenë një faktor që ne kemi korrur suksese”, shton ajo.

Megi Bislimi gjatë ndeshjes kundër Malit të Zi, në rundin e parë kualifikues për Kampionatin Evropian.

Megi Bislimi gjatë ndeshjes kundër Malit të Zi, në rundin e parë kualifikues për Kampionatin Evropian.

E gjatë 190 centimetra, Bislimi synon lartësitë më të mëdha në sportin e volejbollit, ku mendon të fokusohet gjithë jetën e saj.

“Ëndërr e kam të bëhem lojtarja më e fortë në botë, sepse besoj që i kam të gjitha mundësitë të bëhem”, përfundon ajo.

blank

Babai i Gjokoviqit shihet duke u fotografuar me mbështetësit e Putinit

Babai i tenistit Novak Gjokoviq, Sërgjan Gjokoviq.

RFE/RL

Babai i tenistit Novak Gjokoviq, Sërgjan Gjokoviq, është incizuar duke bërë fotografi me mbështetës së presidentit rus, Vladimir Putin në turneun e tenisit, Australian Open.

Ai është parë me një burrë që ka qenë duke mbajtur një flamur rus dhe fotografinë e Putinit, derisa të veshur ka pasur një bluzë me simbolin pro-luftës, Z.

Flamujt dhe simbolet ruse e bjelloruse, janë ndaluar në ambientet e turneut, prej ditës kur në sallë është shfaqur një flamur rus, teksa kanë qenë duke garuar, tenistja ukrainase, Kateryna Baindl dhe ajo ruse, Kamilla Rakhimova.

Në mbrëmjen e së mërkurës, pas fitores së tenistit Gjokoviq në çerekfinale, janë parë duke e festuar disa persona që kanë treguar mbështetje për Putinin.

Asociacioni Tennis Australia, ka thënë se një grup njerëzish janë parë duke shfaqur flamuj dhe simbole të papërshtatshme, dhe kanë kërcënuar gardat e sigurisë, pas ndeshjes së të mërkurës mbrëma.

“Lojtarët dhe ekipet e tyre janë njoftuar, dhe u është rikujtuar për politikat e organizmit sa u përket flamujve dhe simboleve, dhe që të shmangin të gjitha situatat që kanë potencial për çrregullim. Ne po vazhdojmë të punojmë me agjencitë për zbatim të ligjit”, ka thënë asociacioni.

Më 2022, lojtarëve rusë dhe bjellorusë u është ndaluar gara në turneun tjetër të tenisit, Wimbledon, për shkak të luftës së Rusisë në Ukrainë.

Lufta ka nisur më 24 shkurt 2022.

Presidenti rus, Vladimir Putin, e quan luftën si “operacion special ushtarak” për të çmilitarizuar Ukrainën.

Perëndimi është përgjigjur ndaj Rusisë, duke goditur ekonominë e këtij shteti me sanksione të ashpra.

Si pasojë e luftës kanë vdekur mijëra persona dhe miliona të tjerë janë zhvendosur nga shtëpitë e tyre.

blank

Prezantuesja shqiptare Enkeleida Zeko në Ceremoninë në Monte Carlo – Golden Foot Award – mes personaliteteve më të mëdhenj të futbollit botëror

Golden Foot Award festoi këtë fund dhjetori edicionin e 20-të jubilar të tij në Monte Carlo.

Të pranishëm në event ishin personalitete të Botës së futbollit dhe lartësia e tij princi Alberto II I Monacos.

Robert Levandowski, kampioni i Barcelonës dhe Kombëtares Polake fitoi Çmimin e 20-të duke vendosur gjurmët e tij në bulevardin e yjeve Botërore në krah me Pele Maradonën, Messin, Ronaldon e shumë të tjerë.

Për herë të parë vendosja e gjurmëve u bë drejtpërdrejt në sallë përpara qindra të ftuarve në Grimaldi Forum.

Golden Foot Legent që u vlerësuan në këtë Gala ishin Emilio Butragueno, Fatih Terim dhe Juan Sebastian Veron.

Prestigji i Këmbës së Artë iu dha Presidentit të Realit të Madridit Florentino Perez, i cili kurorëzon karrierën në krye të klubit prej 20 vitesh gjatë të cilave ka fituar 6 Champions League dhe ka sjellë në Madrid emra të mëdhenj të futbollit si Zinedin Zidane, Luis Figo, David Behkam, Cristiano Ronaldo dhe shumë e shumë të tjerë.

Golden Foot women i jepet futbollistit me origjinë shqiptare Asllani, Ajo është futbolliste e Milanit dhe kombëtares së Suedisë.

Trofeu Golden Foot Honor iu dha lartësisë së tij Princit Alberto II i Monakos për ta falenderuar për 20 vite besnikëri dhe mbështetje për këtë ngjarje prestigjioze të dhënies së Çmimeve.

Në Konferencën për shtyp pyetjes së autores dhe drejtueses së programit sportiv “Fair Play” në Syri Tv, Enkeleida Zeko, drejtuar ish-trajnerit të kombëtares turke Fatih Terim se nëse do t’i vinte një kërkesë për të drejtuar kombëtaren shqiptare të futbollit a do ta vlerësonte, ish-trajneri i Gallatasarajit u përgjigj se do ta vlerësonte shumë një ftesë të tillë pasi Shqipëria dhe Turqia kanë të njëjtin mentalitet.

Terim u shpreh se do të ishte nder për të në rast se do të kishte një projekt të qartë dhe një propozim konkret.

Ndërkohë, siç shkruan edhe “Gazeta Telegraf Online”, Terim e zgjeroi diskutimin me gazetaren duke bërë edhe vlerësimin e tij për kombëtaren e Turqisë, që mungoi në Katar duke u shprehur se skuadra i pëlqen dhe pret që Turqia të ecë shumë përpara në vazhdim.

Nder për Kosovën dhe Shqipërinë ishte çmimi për kosovaren Asllani, e cila foli me gazetaren Zeko për rrënjët e saj shqiptare dhe inspiroi të gjitha vajzat që duan të luajnë futboll që mos t’i braktisin ëndrrat e tyre, por të besojnë fort, sepse në fund do t’ia dalin ashtu si ajo.

Golden Foot Award organizohet nga Antonio Caliendo ish President i Modena Calcio dhe prej vitesh një nga agjentët sportive më të rëndësishëm të futbollistëve si Roberto Baggio, Carlos Dunga, David Trezege, Salvadore Schillaci e shumë të tjerë.

blank

Colturi u shpall kampione e botës: E lumtur që përfaqësoj Shqipërinë

Lara Colturi u shpall dje kampione e botës për të reja në ski, në Botërorin që po zhvillohet në Austri, duke i dhënë Shqipërisë një titull që deri pak kohë përpara do të ishte i pabesueshëm.

Vajza me origjinë italiane, pas triumfit shprehu të gjithë entuziazmin e saj.

“Jam e kënaqur me atë çfarë kam bërë gjatë këtyre dy ditëve dhe jam këtu për Shqipërinë. Ishte një vendim që e morëm në familje. Vendosëm që unë të përfaqësoja Shqipërinë, në mënyrë që të kisha gjithmonë me vete në konkurrimet e mia mamin dhe babin. Mami dhe babi më kanë ndihmuar me këshillat rreth garës dhe specifikat e pistës dhe më përgëzuan për fitoren”.

Ndërkohë nuk fsheh gëzimin edhe presidenti i Federatës Shqiptare të Skive, Elvis Toci. “Emocion i pabesueshëm, na dha një kënaqësi të paimagjinueshme, Lara na ngriti flamurin këtu në Austri”, u shpreh ai.

Titulli botëror erdhi si një konfirmim i potencialit të jashtëzakonshëm që zotëron vajza e kampiones olimpike të Italisë, Daniela Ceccarelli.

Në ditën e parë të konkurrimit Lara Colturi u shpall kampione bote për moshat deri në 18 vjeç në ”Down Hill”, teksa në garën e dytë ajo mori vendin e parë në klasifikimin e përgjithshëm.

Skiatorja e talentuar do të konkurrojë edhe në garën e “gjigandit” më 21 janar dhe më pas do të paraqitet në Kronplatz, për ndalesën e radhës në Kupën e Botës.

Aty në datat 24 dhe 25 janar ajo do të marrë pjesë në dy gara, ku do të konsolidojë pozitat në Top 30 të kësaj disipline në Kupën e Botës.dita

blank

Ndalohet përdorimi i flamujve rusë dhe bjellorusë në Australian Open

Flamujt rusë dhe bjellorusë janë ndaluar në turneun e tenisit Australian Open, pas një incidenti në fushën e lojës.

Fillimisht spektatorëve u është mundësuar përdorimi i flamujve, me kushtin që nuk e pengojnë lojën.

Mirëpo organizatorët e kanë ndryshuar këtë vendim të martën, pasi tifozët janë parë me një flamur rus në garën mes tenistes ukrainase, Kateryna Baindl dhe ruses, Kamilla Rakhimova.

Ndalesa ka hyrë në fuqi menjëherë.

“Ne do të vazhdojmë të punojmë me lojtarët dhe tifozët tanë, për të siguruar ambientin më të mirë të mundshëm për të shijuar tenisin”, kanë thënë organizatorët përmes një deklarate.

Tifozët ukrainas e kanë telefonuar policinë dhe zyrtarët e sigurisë në rundin e parë të garës, duke pretenduar se tifozët rusë, e kanë “tallur” Baindlin.

Atletëve rusë dhe atyre bjellorusë u është ndaluar gara me flamujt e shteteve të tyre në disa sporte, përfshirë tenisin, prej kur ka nisur lufta e Rusisë në Ukrainë, në shkurt të vitit të kaluar.

Bjellorusia, shtet fqinj i Rusisë, e ka përkrahur Moskën në luftën e nisur.

Aktualisht, lojtarët e këtyre shteteve janë duke garuar me një flamur neutral në turneun e tenisit në Australi.rel

blank

FIFA nis hetim kundër Argjentinës, Serbia gjobitet me 50 mijë franga

RFE/RL

Federata Ndërkombëtare e Futbollit (FIFA) ka nisur procedurat disiplinore kundër Federatës së Futbollit të Argjentinës për sjellje të pahijshme të lojtarëve dhe shkelje të lojës së ndershme në finalen e Kampionatit Botëror.

FIFA citoi rregullat e saj mediale dhe të marketingut për nisjen e rastit, pas festës së egër të lojtarëve të Argjentinës, pas fitimit të titullit, në zonën për media.

Në finalen e Kampionatit Botëror, Argjentina mundi Francën me penallti në stadiumin Lusail të Katarit.

Rreth tre orë më vonë, lojtarët e udhëhequr nga kapiteni Lionel Messi vrapuan dhe kënduan nëpër zonën e dedikuar për intervista zyrtare dhe dëmtuan muret e dobëta ndarëse dhe nuk u ndalën për të komunikuar me mediat ndërkombëtare.

Akuzat disiplinore përfshijnë “sjellje ofenduese dhe shkelje të parimeve të lojës së ndershme”. n nuk i referohen sjelljes së portierit argjentinas Emiliano Martinez, i cili, në fushë, tundi në mënyrë të papërshtatshme trofeun e fituar për portierin më të mirë në Kampionatin Botëror.

FIFA nuk ka shpallur një kalendar lidhur me çështjen disiplinore të Argjentinës.

Ndërkaq, lidhur me rastet tjera, FIFA gjobiti kombëtaret e Serbisë, Meksikës dhe Ekuadorit për shkak të sjelljes së tifozëve në Kampionatin Botëror.

Serbia u gjobit me 50 mijë franga zvicerane për thirrjet e tifozëve në ndeshjen me Zvicrën, ku disa lojtarë zviceranë u ofenduan në baza kombëtare, duke aluduar për origjinën e tyre shqiptare.

FIFA gjobiti Meksikën me 100,000 franga zvicerane për thirrjet kundër homoseksualëve, ndërsa Ekuadori u gjobit me 20,000 për fyerjet në adresë të Kilit.

blank

Nga lufta në Kosovë te puna në restorant që 9 vjeç, Vedat Muriqi rrëfen dramën: Ia dola falë mentalitetit dhe punës

Para një viti Vedat Muriqi zbarkoi në Mallorca, duke u kthyer në protagonist absolut për ekipin e tij. Ishte merkatoja dimërore e sezonit 2021-2022 dhe skuadrës së La Liga i duhej një sulmues i fortë për të mbijetuar mes më të mirëve.

Ardhja e kosovarit i befasoi tifozët vendas. Ai nuk po luante me Lazion dhe numrat e tij nuk ishin më tërheqës. 33 ndeshje dhe 14 gola më vonë, Muriqi tashmë është idhull në Mallorca.

“Pirati”, i cili e përjetoi luftën ballkanike (genocidin serb në Kosovë) si fëmijë, dha një intervistë për “MARCA”, ku bëri me dije se qëndrimi i tij në ishull do të jetë afatgjatë.

Rikthimi në garë pas pushimit të Botërorit duket se ka ndikuar veçanërisht te Mallorca…

Ne ishim skuadra e fundit që donim pushim në atë kohë. Në katër ndeshje shumë të vështira morëm dhjetë pikë dhe kishim shumë besim e dëshirë. Pas pushimit është më e vështirë, sepse duhet të rifitosh besimin nga ndeshjet, por edhe në nivel fizik e mendor.

Fitorja ndaj Valladolidit na ka dhënë shumë besim. Nuk doja një pushim në mes të sezonit, ishte mirë si më parë, kur mbyllej sezoni dhe më pas mbahej Kupa e Botës në verë. Shpresojmë të fillojmë të jemi si para pushimit.

Është folur shumë për përfshirjen tuaj të mundshme në merkaton e janarit. Është një opsion që përjashtohet apo mund të ndodhë?

Nuk kam menduar kurrë të largohem. As në janar, me 100%. Gjithsesi është diçka që nuk është në dorën time, sepse ndonjëherë vjen një skuadër që mund të pajtohet me Mallorca. Klubi im mund të më thonë se do të të shesim dhe nuk mund të them asgjë.

Kam një kontratë shumëvjeçare me Mallorca dhe nuk dua të largohem kurrë. Jam i lumtur këtu, edhe familja ime, po luaj dhe po kaloj mirë. Pra, nuk kam menduar kurrë të largohem. Nëse Pablo Ortells (drejtori sportiv) vjen tek unë, do të përpiqem t’i them se nuk do të largohem, por këto gjëra nuk janë në dorën time. Nëse duhet të vendos vetë, është e qartë që do të qëndroj këtu.

Nëse do të varej nga ju, a do ta mbyllnit karrierën te Mallorca?

Po, sepse mua më pëlqen shumë ky mot. Jemi në janar dhe ka diell. Familja ime është rehat, fëmijët shkojnë shumë mirë në shkollë… Ndonjëherë, kur ke familje dhe fëmijë, duhet të mendosh më shumë për ta sesa për veten, dhe këtë po bëj tani. Komod ndihem edhe vetë, sepse jam mirë që pas Fenerbahçes. Kur shkova te Lazio kisha një përvojë të keqe dhe nuk dua të dështoj më.

Dyshja Muriqi-Kang In ka shënuar më shumë se 50% të golave të skuadrës. Po ashtu flitet se ai mund të largohet në janar…

Nuk e lejoj të largohet (qesh). Kang In do të jetë me mua këtu në Mallorca. Janë gjëra të klubit, kjo nuk është puna jonë. Ne stërvitemi çdo ditë dhe do të vazhdojmë kështu.

Keni përmendur të gjithë periudhën tuaj te Fenerbahçe dhe Lazio. Në planin mendor dhe psikologjik, si arritët që nga mos luajtja fare në Itali të bëheshit pjesë themelore e Mallorca?

E kam thënë gjithmonë se kam një mentalitet shumë të fortë. Kam kaluar dy muaj te Lazio, shumë të këqij në të gjitha aspektet. Gruaja ime më ndihmoi shumë për këtë, ajo ishte gjithmonë me mua. Kur erdha këtu, pasi nuk luajta në Itali, e prisja me padurim. E dija që mund të ishin katër muajt e fundit në një nivel të lartë. Kjo është arsyeja pse unë doja t’i bëja gjërat siç duhet. Këtu që nga dita e parë më dhanë shumë besim. Edhe tifozët, prandaj doja t’ua shpërbleja.

Pasi mbërrite në ishull, fansat iu dorëzuan figurës suaj, të mbiquajtur “Pirati”…

Janë njerëz shumë të qetë që, nëse nuk luan mirë apo humbet, sërish të mbështesin. Më kujtohet dita kur humbëm 2-6 kundër Granadës. Atë ditë, po të pyesje dikë nga skuadra, të gjithë do të të thoshin se ne ishim tashmë në Kategorinë e Dytë. Por tifozët kishin besim, prej tyre besuam edhe ne. Në rastin tim, kur bën mirë, shënon gola dhe lufton, është normale që ata të të duan. Një mijë faleminderime për ta, sepse më japin shumë besim dhe ja ku jam, si në shtëpi.

A ju pëlqen si luan Mallorca? Ndonjëherë jeni kritikuar si tepër konservatorë, por realiteti është se kjo Mallorca është e pesta më e mira e shekullit të 21-të…

Unë jam sulmues dhe dua të shënoj gola. Është e vërtetë që luajtëm pak në mbrojtje, por në fund të sezonit askush nuk pyet se si keni luajtur, ata shikojnë vetëm tabelën e renditjes; shohin nëse jeni në La Liga apo jo.

Duke folur për lojën e skuadrës, si e vlerësoni figurën e Javier Aguirre?

Që në ditën e parë që ka ardhur si trajner ka qenë shumë i sjellshëm me të gjithë. Kur erdhi ai kishim 12 ndeshje pa fituar, ishim në një moment shumë të vështirë. Mbi të gjitha ai u fokusua në mos shënimin e golave. Kjo na dha shumë besim. Tani, këtë sezon, skuadra ka ndryshuar, por nuk do të thosha 100%. Trajneri ka sjellë gjithë përvojën e tij, është shumë i disiplinuar dhe kjo më pëlqen shumë. Ka shumë lojtarë që luajnë te Mallorca dhe kur të dalin në “pension” qëndrojnë në ishull.

A planifikoni të investoni këtu?

Kam tetë vite që jetoj në Turqi dhe gjithmonë kam dashur të jetoj atje. Madje kam bërë gjëra për të qenë atje, por kur mbërrita në Mallorca… Kam gati një vit në ishull dhe e vërteta është se më ka ndryshuar shumë. Tashmë jam duke kërkuar një shtëpi për të jetuar.

Në vitet 1990 shpërtheu Lufta Ballkanike dhe ty të kapi si fëmijë. Si e kujtoni atë kohë?

Unë gjithmonë them që asnjë qenie njerëzore nuk duhet të shohë gjërat që kam parë unë gjatë atyre viteve. Duhej të arratisesha nga shtëpia sepse erdhën disa ushtarë e na thanë se do të vendosnin bomba. Pra, duhej të iknim. Shkuam në Shqipëri dhe ishte një kohë shumë e vështirë. Nëse shikoj pjesën pozitive, ajo luftë me bën që tani të vlerësoj gjërat e vogla shumë më tepër.

Ju punonit që në moshë shumë të re. Si ishte kalimi juaj nga fëmijë në të rritur?

Fillova të punoja në një restorant në pronësi të dajave të mi kur isha nëntë vjeç. Aty bëja gjithçka: kamarierin, ndihmësin në kuzhinë etj. E gjithë kjo derisa mbërrita në Shqipëri në moshën 16-vjeçare. Gjatë asaj kohe, vetëm unë mund të punoja për të mbajtur nënën dhe motrën, pasi babai im vdiq në luftë.

Asokohe merresha me shkollën dhe luaja futboll. Kjo është arsyeja pse vendosa ta lija shkollën, sepse nuk mund ta lija futbollin, që është jeta ime. E di që nuk kam bërë mirë duke e lënë shkollën, por tani mund të them se kam qenë shumë me fat.

Si i duket futbolli një fëmije që po përjeton një luftë të drejtpërdrejtë?

Pas luftës, ekipi nga qyteti im njoftoi se do të merrnin fëmijët të luanin dhe të stërviteshin. Nëna ime, e cila e pëlqen shumë futbollin, më shtyu të shkoja në stërvitje, edhe pse ishte shumë larg shtëpisë sonë. Asnjëherë në jetën time nuk kam menduar se mund të bëhesha një lojtar profesionist. As nuk e imagjinoja të shkoja në Turqi, të shënoja gola, të shkoja në Serie A… Nuk mund ta imagjinoja kurrë, sepse ishte shumë e vështirë të dilja prej andej. Në fund ia dola falë mentalitetit, punës dhe fatit tim.

(BalkanWeb)


Send this to a friend