Para disa ditësh në Ministrinë e Kulturës, titullari Michael Granoff, shef i Bordit Fondi Shqiptaro-Amerikan për Zhvillim paraqiti “Planin e Menaxhimit të Integruar të Butrintit”.
Pra bëhet fjalë se si një fondacion jo shtetëror merr përsipër një gjë të pazakontë për ta menaxhuar privatisht qytetin kompleks dhe mjedisin e tij ,siç është qyteti arkeologjik i Butrintit.
Në media të ndryshme shqiptare është folur për këtë rast i cili ngjan si ekskluziv, pra i pazakontë. Ministria e Kulturës padyshim që e miraton një program menaxhimi që është në fakt jashtë strukturave shtetërore.
Një mënyrë e tillë e menaxhimit të një kryevepre të pashembullt të trashëgimisë kulturore shqiptare, siç është Butrinti antik dhe mesjetar, nga një fondacion fare i panjohur, jo shqiptar, jo publik dhe shtetëror ngjan si një “plotësim” i habitshëm por dhe krejt i pandërgjegjshëm i të ashtuquajturave PPP-ve, duke e kaluar versionin që subjektet private shqiptare menaxhojnë subjekte shtetërore shqiptare.
Dihet kriticizmi i shumëllojtë dhe skepticizmi për të ashtuquajturat PPP.
Unë këtë dukuri e kam kritikuar që para pesë vitesh në disa shkrime.
Por aktualisht nuk kish ndodhur që subjekte të strukturuara si jo subjekte shqiptare të merrnin në dorëzim për menaxhim pikërisht një nga qytetet më të famshëm të Europës në guidat arkeologjike botërore, Butrintin e Shqipërisë.
Puna shumë vjeçare gjatë jetës sime si arkeolog, njohja e trashëgimisë së monumenteve poliforme dhe shumëkohore të shekujve më bën që të kem gjithmonë një dozë skepticizmi për të gjitha nismat që ndërmerren qoftë shtetërisht nga Ministria e Kulturës, qoftë dhe në formën e një bashkëpunimi hibrid midis shtetit dhe fondacioneve të cilat nuk janë subjekte shqiptare.
Me të drejtë arkeologu i shquar, kolegu im Neritan Ceka ka kritikuar ashpër planin e menaxhimit të Butrintit dhe të parkut të tij që siç dihet është i mbrojtur dhe nga UNESCO.
Jam plotësisht dakord me shtjellimin e tij profesional dhe shqetësimin qytetar.
Por le të kthehemi tek çështja kryesore e një akti të tillë që bëhet i njohur për të lëvizur dhe funksionuar në mënyrë legale.
Çfarë përfaqëson fondacioni i cili nuk di pse quhet në mënyrë shokuese por dhe klienteliste si Amerikano-Shqiptar.
Mund të kishim si alternativë një subjekt të mirëfilltë të quajtur Shqiptaro-Amerikan, siç e nënvizon me të drejtë Neritan Ceka.
Përveç faktit që Michael Grenoff është amerikan nuk kemi asnjë të dhënë tjetër se çfarë organizimi dhe çfarë cilësish shkencore por qoftë dhe menaxhuese paraqesin të ashtuquajturit bashkëpunëtorë të stafit në fjalë.
Le të ndalemi tek ideja e menaxhimit.
Ç’do të thotë të menaxhosh një qytet kaq të pazakontë arkeologjik si Butrinti dhe mjedisin e tij nga një fondacion që as e ka fare idenë apo i mungon plotësisht përvoja e drejtpërdrejtë, me monumentet e Butrintit, që nuk ka absolutisht asnjë njohje dhe lidhje me arkeologët shqiptarë, studiuesit e shquara të monumenteve të Shqipërisë, të cilët për shumë vjet krijuan Shkollën Shqiptare të Arkeologjisë në një nivel të lartë, me botime, revista shkencore, me konferenca ndërkombëtare të arritjeve arkeologjike saqë një arkeolog i madh me të drejtë i quajti arkeologët shqiptarë të denjë, sepse “hyjnë nga Porta e madhe e Arkeologjisë në bashkësinë e studimeve cilësore botërore”.
Arkeologët shqiptarë që kanë punuar në Butrint kanë punuar për vite të tëra jo vetëm me gërmimet por dhe me botimet e tyre.
Kujtoj tani me respektin më të madh arkeologun e ndjerë Dhimosten Budina por dhe kolegë të tjerë si Kosta Lako, apo ekspeditat të shpeshta në Butrint drejtuar nga arkeologë të njohur si Selim Islami, Neritan Ceka etj..
Shikoni studimet e tyre adekuate. Krejtësisht profesionistë për historinë antike dhe mesjetare të Butrintit.
Si ka mundësi që arkeologët shqiptarë që e njohin Butrintin thellësisht nga përvoja të pashlyeshme as të mos konsultohen, as të mos përfillen qoftë dhe nga një Fondacion me emrin e zhurmshëm Amerikano-Shqiptar, pra të hartohen projekte apo drafte menaxhuese nga njerëz që padyshim janë diletantë në arkeologji.
Ka dhjetëra e mijëra fondacione të tilla të ngjashme që gëlojnë në anonimatin e pafund të Europës, të Amerikës apo dhe të planetit.
Kush e bën zgjedhjen dhe ç’të drejtë ka për ta bërë këtë zgjedhje për ta menaxhuar Butrintin nga një strukturë që nuk paraqet për transparencë asnjë kurikulum, asnjë punim shkencor, asnjë studim, asnjë libër, asnjë titull akademik të ashtuquajturve elementë përbërës të strukturave qoftë dhe private.
Si ka mundësi që shteti shqiptar, Ministria e Kulturës të mos bëjë asnjë konsultë me specialistët që ende janë gjallë, por në mënyrë okulte tinëzare dhe të fshehtë bien dakord për një fondacion që ka të paktën një provë, mjaft kuptimplotë që para ca kohësh bënë sikur restauruan “Pazarin e Gjirokastrës” me fondet e tyre duke treguar një mungesë totale profesionalizmi sidomos në shkuljen e kalldrëmeve “Kundër këtij veprimi unë kam reaguar disa herë në shtyp” pa asnjë shkëlqim lavdie, duhej që ky Fondacion që la nam në Gjirokastër të kritikohej dhe t’i kërkohej llogari.
Më shqetëson shumë fakti që në rrafshin shtetëror të përfaqësimit mbahet një qëndrim i “negativizmit të plotë dhe absurd” ndaj gjithë traditës dhe meritave të arkeologeve shqiptare por dhe të personaliteteve të shquara të kulturës.
Asnjëherë nuk kam patur në këto 30 vjet një qëndrim anti-kulturë, një urrejtje patologjike ndaj shkencëtarëve, arkeologeve, specialistëve të monumenteve, asnjëherë nuk ka ndodhur që të ketë një margjinalizim dhe një banalizim në çdo ind të jetës ndaj kulturës kombëtare shqiptare. Në të gjithë administratën e Ministrisë së Kulturës, apo të vendeve organizuese që lidhen me Monumentet e Kulturës, nuk ka asnjë specialist, asnjë doktor shkencash, asnjë profesor apo akademik, por ka vetëm zyrtarë dhe militantë të dëgjueshëm, të klonuar dhe që nuk e kanë idenë e ideve shkencore dhe kulturore.
Është me të vërtetë një situatë e mjerueshme.
Asnjëherë nuk e kam kuptuar pse ndodhi kështu. Asnjëherë nuk më ka shqetësuar kaq shumë kjo gjë saqë më kujtohen vetëm skenat e teatrit absurd apo tregimet onirike të Franc Kafkës.
Në vitin 1991 si Ministër i Kulturës i Shqipërisë mora pjesë në takimin e parë të ministrave të Kulturës së Ballkanit që u mbajt në Ankara.
Pikërisht në këtë kohë, me kërkesën time, autoritetet turke më ndihmuan të shkoj për të parë Trojën.
Në mendjen time kishte një shtrëngatë të imagjinatës për Trojën e Homerit, apo për Trojën e Shlimanit, (i cili e zbuloi).
Por kur e kam parë se me çfarë përfaqësohesh Troja e famshme nga pikëpamja arkeologjike pra vetëm me disa mure dhe monumente të dëmtuara kam ndjerë një zhgënjim.
Në një nga shkrimet e mia kam shkruar se “duhet shkuar në Trojë për të kuptuar se ç’qytet madhështor arkeologjik, në të gjitha kuptimet i papërsëritshëm është qyteti i Butrintit”.
Butrinti mund të futet në një nga dhjetë qytetet arkeologjik të Europës por dhe më gjerë.
Qyteti i Butrintit me parkun e tij me një mjedis të paparë natyror (mos harroni asnjeherë liqenin) deri më sot është menaxhuar nga shqiptarët, mirë apo keq por që ka qenë krejtësisht e përballueshme nga ana e shqiptarëve që ta menaxhonin këtë qytet të Shqipërisë.
Si vallë mund të arrihet në Pikën Zero dhe befas të zhduket gjithë vetëdija dhe aftësia menaxhuese e shqiptarëve për qytetin e Butrintit i cili vetëm nga shitja e biletave siguron mbi 1 milion dollarë në vit.
Shumë e çuditshme tingëllonte fjala e kreut të Bordit të Fondacionit Michael Granoff që tha para mediave në 15 tetor 2019: “Kuptuam që nuk duheshin hedhur më shumë para, por duhej një ide tërësisht e re, dhe kjo na çoi tek një ligj i ri, që do të bënte të mundur një plan të tillë menaxhimi”.
Granoff “u mburr”, për afërsinë që kishte me subjektet qeveritare kur deklaroi: “Nuk di të ketë shumë organizata të tjera që kanë aftësinë që të kenë një partneritet kaq të mirë me Ministrinë dhe me Qeverinë për të krijuar një ligj të ri që afron arkitekturën dhe mundësinë e organizimit dhe menaxhimit të Butrintit.”.
Nga njëra anë Qeveria proklamon perspektivën imagjinare të një turizmi kulturor dhe nga ana tjetër pikërisht “një nga thelbet e thelbeve” të arkeologjisë në Shqipëri dhe në Europë qytetin e Butrintit ja jep de jure dhe de facto një Fondacioni të huaj për të mos thënë i panjohur dhe në rastin më mirëkuptues mund të themi nuk e dimë se çfarë përfaqëson.
Në vend që kjo Qeveri të krijojë struktura punësimi qoftë dhe në aspektin e turizmit kulturor me subjekte dhe vende profesionale me shqiptarë, me dijetarë, me specialistë, pikërisht edhe një ide të tillë punësimi e anulon dhe nuk e vë asnjëherë në zbatim.
Nuk e di sinqerisht se çfarë do të ndodhë në të ardhmen me “menaxhimin të një fondacioni pa specialistë” në një kohë që vetëm fitimet nga biletat janë një motiv biznesi i mirëfilltë.
Qeveria dhe të tëra organizimet që lidhen me rrjetin shtetëror të kulturës duke bërë një zgjedhje të tillë shpallin publikisht “një vdekje të bardhë të arkeologjisë shqiptare, të monumentologëve dhe të dijetarëve”.
Është një akt i pastër anti-kulturor dhe anti-shkencor, pra edhe një sindromë e rëndë e një plogështie të pafalshme të vetëdijes qytetare.
Kjo tregon deshiren e madhe te rilindjes per zhdukjen dhe asimilimin e kultures dhe trashegimise shekullore te kombit tone….çdo dite merr kuptim shprehja e piktorit basketbollist millosh: skeni pare asgje……
O Shqipetare ngrihuni nje ore e me pare dhe qerojini ate klase politike qe po perveteson cdo gje nga ai vend dhe boll pate bythen tuaj se nje dite do japin me ppp edhe grate e motrat tuaj.PRANDAJ ÇOHUNI
Ndonëse lista e arsyeve për brengë është më e gjatë po i shënoj tri prej tyre që marrin hapësirë madhore, që janë prodhuar në këta katër muajt e vitit dhe për të cilat mungon një konstatim i përbashkët në hapësirën publike:
1. Mungesa e konsensusit në një moment kritik global
Jetojmë në një botë që po përjeton ndryshimet më dramatike prej rënies së Murit të Berlinit. Në një moment të tillë, partitë politike do të duhej të zgjidhnin konsensusin në vend të garës. Ka munguar vullneti për konsensus; ka fituar vullneti për garë zgjedhore.
Qytetari i Kosovës ka arsye të jetë i brengosur kur gara partiake vihet mbi interesin e vendit.
2. Relativizimi i Kushtetutës në procesin e ndryshimit të saj
Më 5 mars 2026, Kuvendi i Kosovës diskutoi amendamentet kushtetuese për zgjedhjen e drejtpërdrejtë të presidentit të Repbulikës në bazë të propozimit të presidentes Osmani. Nisma mund të ketë pasur shtytje politike apo emocionale, por nuk kishte mbështetje të mjaftueshme procedurale dhe as konsensus politik. U bë shpejtë e shpejtë , brenda disa orëve, diçka që nuk i ndodhë as nismës më të parëndësishme legjislative. Megjithatë, Kuvendi e legjitimoi këtë proces, duke ulur pragun e seriozitetit për një çështje të rëndësisë parësore siç është ndryshimi i Kushtetutës.
Qytetari i Kosovës ka arsye të jetë i brengosur kur institucionet më të larta i qasen me joseriozitet aktit themelor të shtetit.
3. Normalizimi politik i shkeljes kushtetuese
Më 6 mars, presidentja e vendit shpërndau Kuvendin, duke bërë shkeljen më të rëndë të Kushtetutës së Republikës së Kosovës deri më tani. Ky akt u vlerësua nga Gjykata Kushtetuese e Kosovës si i pambështetur në Kushtetutë, pra pa efekt juridik, por kjo nuk evitoi efektin politik, ngase një veprim i këtillë nuk mori dënimin unanim të sferës publike e të partive politike në veçanti.
Qytetari i Kosovës ka arsye të jetë i brengosur me lehtësinë me të cilën një shkelje kaq e rëndë u legjitimua politikisht nga një pjesë e spektrit politik dhe nuk mori një dënim të qartë dhe të përbashkët.
Nëse këto tri zhvillime mbeten pa një reflektim të përbashkët dhe pa një vijë të qartë ndarëse mes të pranueshmes dhe të papranueshmes, atëherë zgjedhjet nuk do të jenë zgjidhje, por vazhdim i krizës me mjete të tjera. Demokracia nuk matet vetëm me faktin që votohet, por me respektimin e rregullave mbi të cilat votohet. Dhe pa një konsensus minimal mbi këto rregulla, pra mbi kufijtë e pushtetit, mbi rolin e Kushtetutës dhe mbi seriozitetin e institucioneve çdo cikël zgjedhor rrezikon të prodhojë të njëjtën që kemi sot.
Përdorimi i inteligjencës artificiale gjeneruese po përhapet me ritme të ndryshme në Europë, por Shqipëria dhe Kosova po shfaqen si ndër vendet më aktive në adoptimin e kësaj teknologjie në rajon dhe më gjerë.
Sipas të dhënave të Anketës Europiane për Kushtet e Punës, publikuar në fund të muajit prill, rreth 12% e punonjësve në Bashkimin Europian përdorin IA gjeneruese në punën e tyre.
Megjithatë, grafiku i publikuar tregon se disa vende jashtë bllokut, përfshirë Shqipërinë dhe Kosovën, renditen mbi këtë mesatare, duke u afruar me nivelet e vendeve më të zhvilluara. Kosova renditet e shtata në Europë, me 20% të punonjësve që përdorin IA gjeneruese, pas Luksemburgut (25%), Zvicrës (24%), Suedisë (21%), Norvegjisë (21%), Belgjikës (20%), Danimarkës po me 20%.
Ndërsa Shqipëria renditet e 11-a, me 18% të punonjësve që raportojnë se e përdorin IA gjeneruese, në nivele të njëjta me Gjermaninë, Austrinë e Finlandës dhe shumë më pak se Holanda (19%).
Në vendet e tjera të rajonit, përdorimi i IA gjeneruese është shumë i ulët, me Maqedoninë e Veriut, Serbinë e Bosnjë Hercegovinën, që renditen në fund të Europës, me vetëm 3% përdorim. Në Mal të Zi treguesi është pak më i lartë, në 10%.
Fqinjët, si Greqia e Italia, ku kanë emigruar pjesa më e madhe e shqiptarëve, e përdorin shumë pak këtë mjet, në vetëm 5%.
IA gjeneruese është një lloj inteligjence artificiale që jo vetëm analizon të dhëna, por krijon përmbajtje të re, si tekste, imazhe, kode apo audio, duke u bazuar në modele që ka mësuar nga të dhëna ekzistuese. Ndryshe nga sistemet tradicionale të IA-së që fokusohen te parashikimi apo klasifikimi, IA gjeneruese mund të prodhojë materiale të ngjashme me ato të krijuara nga njeriu, duke e bërë të dobishme në fusha si shkrimi, marketingu, programimi dhe dizajni.
Europa
Sipas raportit, që nga viti 2024, përdorimi i mjeteve të IA gjeneruese në punë raportohet nga 12% e punonjësve në BE. Megjithatë, ekzistojnë dallime të dukshme mes shteteve anëtare, me nivele më të larta në Luksemburg, Suedi, Belgjikë dhe Danimarkë, ku të paktën një në pesë punonjës deklaron se përdor IA gjeneruese në punën e tij. Vende të tjera, si Greqia, Italia, Portugalia dhe Rumania, kanë nivele shumë më të ulëta, në 5% ose më pak.
Mjetet e IA gjeneruese përdoren më shumë nga burrat sesa nga gratë dhe nga punonjësit më të rinj në krahasim me ata më të moshuar. Të rinjtë shpesh kanë një njohje më të madhe me teknologjitë e reja, përfshirë IA gjeneruese, për shkak se janë rritur në një mjedis dixhital.
Ndërsa ka gjithnjë e më shumë prova se IA gjeneruese mund të rrisë ndjeshëm produktivitetin në profesionet me bazë njohurish, ajo mund të kontribuojë edhe në rritjen e monotonisë në punë, për shembull duke gjeneruar volume të mëdha përmbajtjeje që kërkojnë kontroll dhe rishikim të vazhdueshëm. Megjithatë, një analizë paraprake e të dhënave të anketës së punës sugjeron të kundërtën: përdorimi i IA gjeneruese lidhet me një nivel më të ulët të detyrave monotone dhe me një probabilitet më të lartë që punonjësit të vlerësojnë vetë cilësinë e punës së tyre.
Ky model mund të lidhet me faktin se IA gjeneruese përdoret më shumë në profesione si menaxherët dhe profesionistët, të cilët zakonisht kanë nivele më të larta arsimimi dhe më shumë autonomi në punë. Të dhënat e Eurobarometrit të fundit tregojnë gjithashtu se të rinjtë (15–24 vjeç) kanë një perceptim më pozitiv për teknologjitë në vendin e punës, përfshirë IA-në, krahasuar me grupmoshat më të mëdha.
Ky trend, thekson raporti nxjerr në pah një ndarje dixhitale sipas brezave, ku punonjësit më të moshuar mund të përballen me vështirësi në adoptimin dhe integrimin e këtyre teknologjive në punën e tyre. Një diferencë sipas nivelit arsimor vërehet gjithashtu në përdorimin e IA gjeneruese, ashtu si edhe në përdorimin e teknologjive të tjera të përfshira në anketë.
Anketa
Anketa Europiane për Kushtet e Punës 2024, e publikuar në prill të këtij viti ofron një panoramë të plotë të cilësisë së punës në Europë, duke analizuar karakteristikat e fuqisë punëtore, vendet e punës, cilësinë e punës dhe cilësinë e jetës në punë.
Anketa është një instrument i rëndësishëm për politikëbërësit, pasi nxjerr në pah rolin e cilësisë së punës në arritjen e një rritjeje të qëndrueshme dhe gjithëpërfshirëse në Europë.
Gjetjet e anketës bazohen në 36,644 intervista ballë për ballë, të zhvilluara në 35 vende. Çdo intervistë zgjati rreth 45 minuta, duke ofruar një pasqyrë unike mbi gjendjen e punës në Europë.
Kjo anketë është zhvilluar në mënyrë të rregullt që nga viti 1990, duke ofruar një seri të krahasueshme të të dhënave për kushtet e punës në Europë në intervale pesëvjeçare./Monitor
Kompleksi luksoz banesor në Beograd, ku ka banesa të lidhura me Radulle Steviqin. 24 prill 2026.
Nevena Bogdanoviq
Radulle Steviq në Kosovë është person në kërkim pasi akuzohet për përfshirjen në sulmin e armatosur në Banjskë të Zveçanit.
Për Shtetet e Bashkuara të Amerikës, ai është nën sanksione për shkak të lidhjeve me Millan Radoiçiqin dhe Zvonko Vesellinoviqin, si dhe për akuza për krim të organizuar dhe korrupsion.
Ndërsa për Serbinë, ai është biznesmen, ka një kompani në veri të Kosovës dhe është pronar i apartamenteve luksoze në Beograd.
Kompania e Steviqit, Rad 028, është pronare e dy banesave dhe katër garazheve në lagjet Dedinje dhe Beogradi, tregojnë të dhënat nga kadastra, të cilat i ka analizuar Radio Evropa e Lirë (REL).
Banesa dhe garazhet, sipas një vlerësimi të bazuar në çmimet e tregut të pasurive të paluajtshme në Beograd, vlejnë më shumë se 1 milion e gjysmë euro.
Se kush banon në këto prona, REL-i nuk ka arritur ta përcaktojë.
Policia dhe Prokuroria e Lartë Publike në Beograd nuk u janë përgjigjur pyetjeve nëse kanë njohuri që Steviqi, i cili me kërkesë të Kosovës është në kërkim ndërkombëtar, ndodhet në Serbi dhe nëse është nën hetim për rastin e Banjskës.
Pyetjeve të Radios Evropa e Lirë, deri në publikimin e këtij teksti, nuk iu përgjigj as Steviqi.
Pyetjet janë dërguar në adresën elektronike të kompanisë Rad 028 dhe në numrin e telefonit të Steviqit, i regjistruar në Serbi, i cili ende është aktiv.
Kush është Radulle Steviq?
Steviqi është prezantuar në publik si biznesmen nga veriu i Kosovës, që ka kompani ndërtimi në Zveçan.
Këto kompani janë të regjistruara si në sistemin kosovar ashtu edhe në atë serb, ndërsa Steviqi, përmes tenderëve, për vite me radhë ka fituar kontrata në vlerë milionëshe – si nga Beogradi ashtu edhe nga Prishtina.
Ndërsa Kosova ka ndaluar dhënien e kontrata pas vendosjes të sanksioneve amerikane, tenderët nga Serbia kanë vazhduar.
Sipas aktakuzës së Kosovës për sulmin e armatosur në Banjskë, Steviqi përmes kompanive të tij e ka ndihmuar Millan Radoiçiqin në pastrimin e parave.
Do të thotë, siç thuhet në aktakuzë, që “të ardhurat e fituara nga aktivitetet kriminale të shndërrohen në pasuri” dhe të “fshihet origjina e tyre”.
Për pastrim parash, akuzë që rëndon ndaj Steviqit, në Kosovë parashihet dënim deri në dhjetë vjet burgim.
Aktakuza përfshin edhe kompanitë e Steviqit në Kosovë dhe në Serbi.
Thuhet se për funksionimin e kompanive të Steviqit vendoste Millan Radoiçiq, i cili përmes pastrimit të parave ka fituar fuqi të madhe dhe ka kontrolluar veriun e Kosovës përmes aktiviteteve kriminale.
Ndërsa Radoiçiq, i cili ka pranuar se ka organizuar sulmin ndaj Policisë së Kosovës në fshatin Banjskë në shtator të vitit 2023, në Kosovë akuzohet për terrorizëm dhe vepra të rënda kundër rendit kushtetues.
Pra, si “kreu i një grupi terrorist” që ka tentuar ta aneksojë veriun e Kosovës, të banuar me shumicë serbe, me forcë dhe armatim të rëndë, për ta bashkuar me Serbinë.
Në sulmin në Banjskë u vra një polic i Kosovës, ndërsa më pas në shkëmbim zjarri që pasoi u vranë edhe tre sulmues të nacionalitetit serb.
Në Kosovë më 24 prill është shpallur aktgjykimi i parë për rastin e Banjskës – dy të akuzuar janë dënuar me burgim të përjetshëm, ndërsa një tjetër me 30 vjet burgim.
Më shumë se 40 të akuzuar të tjerë nuk janë të arritshëm për drejtësinë kosovare.
Ndërtesa në lagjen luksoze të Beogradit ku ka apartamente të lidhura me Steviqin.
Apartament në Beograd
Në katin e shtatë të njërës prej kullave në lagjen e quajtur Beogradi mbi ujë, ndodhet një apartament prej 54 metrash katrorë në pronësi të kompanisë Rad 028 të Steviqit.
Të dhënat kadastrale për apartamentin në lagjen Beogradi mbi ujë në pronësi të Rad 028.
Kompania në këtë ndërtesë ka edhe një garazh.
Ky kompleks luksoz, i ndërtuar mbi shtëpi të shembura pa leje përgjatë brigjeve të Savës, në vitet e fundit konsiderohet si një nga më të shtrenjtët në Beograd – me çmime për metër katror nga 4 mijë deri në 10 mijë euro.
Vlera e apartamentit dhe garazhit të Radulle Steviqit vlerësohet rreth 280 mijë euro.
Kompleksi luksoz në lagjen Beogradi mbi ujë.
Kompania e Steviqit, deri në shtator 2024, ka qenë pronare edhe e një apartamenti tjetër dhe një garazhi në këtë lagje.
Në kompaninë Rad 028 figuron një apartament rreth 90 metrash katrorë dhe një garazh.
Të dhënat nga kadastra në Serbi tregojnë se apartamenti tani ka një pronar të ri, por nuk është e qartë nëse është shitur apo dhuruar.
Apartament në Dedinje pranë vilës së Vesellinoviqëve
Si pronë e kompanisë Rad 028 është regjistruar edhe një apartament prej rreth 250 metrash katrorë si dhe tre garazhe në një ndërtesë në lagjen Dedinje.
Të dhënat kadastrale për apartamentin në Dedinje.
Dedinja është një tjetër lagje luksoze e Beogradit, me shumë vila, ambasada dhe objekte nën mbrojtje shtetërore.
Ndërtesa në lagjen luksoze të Dedinjes.
Rrjeti Ballkanik i Gazetarisë Hulumtuese(BIRN) ka raportuar se Millan Radoiçiq kishte vendbanim të regjistruar në këtë apartament, i cili zyrtarisht figuron në emër të kompanisë së Steviqit.
Në afërsi të këtij apartamenti ndodhet edhe një vilë me pishinë në pronësi të Zharko Vesellinoviqit, vëllait të Zvonko Vesellinoviqit, dhe bashkëshortes së tij.
Deri së fundi, kjo vilë ka qenë pronë e kompanisë Inkop, pronarë të së cilës janë vëllezërit Vesellinoviq.
Partneri i tyre i biznesit në Inkop ka qenë Millan Radoiçiq.
Ai u largua nga pronësia në kompaninë Inkopa dhe kompanive të tjera në tetor të vitit 2023, pasi publikisht e pranoi se kishte organizuar sulmin e armatosur në Banjskë.
Ai ia dhuroi pjesën e tij të aksioneve Zvonko dhe Zharko Vesellinoviq.
Edhe Vesellinoviqët, ashtu si Radoiçiqi dhe Steviqi, janë nën sanksione të SHBA-së, nën dyshimet se kanë lidhje me krimin e organizuar ndërkombëtar.
Megjithatë, Serbia nuk reagon ndaj këtyre akuzave, as ndaj sanksioneve ndërkombëtare.
Po ashtu, ajo injoron vendimin gjyqësor dhe aktakuzën në Kosovë për sulmin në Banjskë.
Ku është Radulle Steviq?
Për Radulle Steviqin në Kosovë është lëshuar fletarrestim ndërkombëtar.
Në këtë listë janë përfshirë të gjithë të akuzuarit për rastin e Banjskës, në krye me Millan Radoiçiqin.
Radoiçiq ndodhet në Serbi, dhe adresa e tij e regjistruar është në Beograd.
Autoritetet në Serbi refuzojnë ta ekstradojnë Radoiçiqin në Kosovë dhe thonë se do t’i gjykohet nga “gjykatat serbe”, ndërsa zyrtarët kosovarë i akuzojnë se po i ofrojnë mbrojtje.
Ndërsa nëse Radulle Steviqi ndodhet gjithashtu në Serbi, nuk ka ndonjë konfirmim zyrtar.
Megjithatë, firma e tij është gjetur në një dokument të dorëzuar në institucionet e Serbisë në gusht të vitit 2025.
Në atë kohë, Radulle Steviq paraqiti kërkesë në Agjencinë për Regjistrimin e Bizneseve për të hapur edhe dy degë të tjera të kompanisë së tij në Zveçan të Kosovës – për tregti me shumicë të produkteve kimike dhe drithërave.
Kërkesa e Radulle Steviqit në Agjencinë për Regjistrimin e Bizneseve në Serbi e bërë në gusht të vitit 2025.
Çfarë bën kompania e Steviqit?
Edhe pse Steviqi dhe kompania e tij Rad 028 janë pjesë e aktakuzës së Kosovës, ajo vazhdon të operojë në sistemin e Serbisë.
Gjatë vitit 2025, kompanisë i janë dhënë më shumë se 30 kontrata, me vlerë rreth 6.5 milionë euro – kryesisht të lidhura me projekte ndërtimore në zonat e banuara me shumicë serbe në Kosovë.
Kompania e Steviqit ka lidhur kontrata me organet e përkohshme komunale, të themeluara sipas ligjeve të Serbisë.
Këto organe kanë funksionuar në Kosovë, në zonat me shumicë serbe, deri në vitin 2024, ndërsa më pas janë mbyllur nga autoritetet kosovare, pasi Prishtina i konsideron ilegale.
Megjithatë, organet e përkohshme kanë vazhduar punën e tyre nga lokacione alternative në qytetet kufitare në Serbi.
Ata nuk i janë përgjigjur Radios Evropa e Lirë se sipas cilave kritere i ndajnë kontratat kompanisë së Steviqit dhe si realizohen këto projekte – duke qenë se autoritetet kosovare gjatë tri vjetëve të fundit kanë pezulluar projektet ndërtimore të financuara nga Serbia, me arsyetimin se nuk kanë leje nga institucionet e Kosovës.
Pyetjeve nuk iu janë përgjigjur as Qeveria e Serbisë dhe Zyra e saj për Kosovën.
Katër kontrata janë lidhur gjatë vitit 2026.
Përveç riparimit të një kishe në fshatin Zherovnicë, afër Zveçanit, kompanisë Rad 028 i është besuar edhe furnizimi me pako për Vitin e Ri për nxënësit e shkollave fillore në Kosovë, si dhe sanimi i një terreni sportiv dhe një këndi lojërash në Mitrovicën e Veriut.
Këto punë kanë vlerë mbi 520 mijë euro.
Dhe gjatë vitit 2025, me këtë kompani janë kontraktuar punë me vlerë rreth 6 milionë eurosh – ndërtimi i shtëpive për familjet në nevojë në disa komuna të Kosovës, rinovimi i një shkolle në Zveçan dhe i një spitali në Llapnasellë.
Institucionet arsimore dhe shëndetësore në vendbanimet me shumicë serbe vazhdojnë të funksionojnë në sistemin e Serbisë.
REL-i nuk ka mundur të verifikojë nëse të gjitha këto kontrata janë realizuar, përkatësisht, nëse shtëpitë janë ndërtuar me të vërtetë dhe objektet publike janë rinovuar.
Nga dokumentacioni i tenderëve që ka analizuar REL-i, shihet se Rad 028 ka bashkëpunuar me disa kompani që përmenden në aktakuzën e Kosovës për rastin e Banjskës, si dhe se para për pajisje të ndryshme – si makineri – kanë marrë të akuzuarit për sulmin ndaj Policisë së Kosovës dhe anëtarë të familjeve të tyre.
Në sistemin e Kosovës, Steviqi kishte dy kompani ndërtimi me emra të ngjashëm: RAD D.O.O. dhe RAD P.T.P.
Këto kompani fitonin tenderë deri në dhjetor të vitit 2021, kur Steviq, së bashku me to, u përfshi në sanksionet amerikane.
Në tenderët në Kosovë, nga viti 2018 deri në vitin 2021, ai ka fituar punë me vlerë rreth 5 milionë eurosh.
Shërbimet e kompanisë së tij atëherë i shfrytëzonin kryesisht komunat me shumicë serbe në veri, që funksionojnë në sistemin e Kosovës – Mitrovica e Veriut, Leposaviqi, Zveçani dhe Zubin Potoku.
Pas takimit me Shefin e Shërbimit Sekret të UDB për Kosovën, Baton Haxhiu, i besoi marrjen në mbrojtje të familjes së tij, duke e fshehur në një rezidencë sekrete të UDB në Prizren; ndërsa vetë, në atë kohë 32 vjeç, nëpërmjet UDB-së u arratis e u fsheh në një rezidencë sekrete në Maqedoni; dhe nëpërmjet propagandës së UDB-së që bënte sikur gjoja kërkonte për ta vrarë, shpalli vdekjen dhe zhdukjen e tij fizike…
Nuk është sajesë e Kryetarit të Bashkisë së Tiranës, se Baton Haxhiun e urrejnë në Kosovë dhe e kanë përzënë; por e kanë deklaruar, vërtetuar dhe denoncuar publikisht shqiptarët e Kosovës që ia dinë mirë historitë anti-shqiptare të tij e familjes së tij, deri në katër brezat para Batonit.
Ata e kanë damkosur si spiun rezident të UDB-së brenda shoqërisë, intelektualëve, mediave e politikës në Kosovë; madje banorët e fshatit Paklek dhe të Drenasit në Drenicë, e kanë përzënë familjen e Fazli Haxhiut (babai Batonit).
Sa herë që Baton Haxhiut, i kujtohet shërbimi si spiun i UDB-së kundër sovranitetit dhe interesave territoriale etnike të Kosovës, ai reagon, duke thënë se ka luftuar dhe ka rrezikuar jetën për shpëtimin dhe çlirimin e Kosovës nga regjimi i Milosheviçit.
Por e vërteta e aktivitetit të Baton Haxhiut si spiun i rëndësishëm e produktiv i UDB-së, del qartë nga dëshmia e tij në gjyqin e Sllobodan Milosheviçit ne Hagë, ku Miloshevici i tha: – “Ti Baton, ke qenë dhe je bashkëpunëtor i shërbimeve tona sekrete. A dëshiron të ta dëshmoj? Ndërsa Batoni qepi gojën e uli kokën.
Pyetje nga gjyqtari i Hagës: – Zoti Haxhiu! Keni qenë në një takim konfidencial në banesën e zotit Mahmut Bakalli në Prishtinë. Kur u bë ky takim?
Përgjigjet Baton Haxhiu: – Ky takim u zhvillua më 13, ose 14 nëntor 1997. Unë kisha të shkruara detajet e atij në një bllok shënimesh, por nuk e kam më.
Pyetje: – Si filloi kjo mbledhje?
Baton Haxhiu: – Kur më arrestuan më 2 tetor, më morën në pyetje për 16 orë e gjysmë. Dhe meqë ishte situatë lufte, thashë se gjëja më e mirë do të ishte të ndalej konflikti dhe të takoheshin shqiptarët dhe serbët, me qëllim që të bisedonin si do zgjidhej ajo situatë krize.
Pyetje: – Zoti Haxhiu, Ju thatë se ishit arrestuar më 2 tetor. Në cilin vit?
Baton Haxhiu: – Po, isha i arrestuar më 2 tetor 1997.
Pyetje: – Zoti Haxhiu, Ju përmendët një të quajtur Zoran Stijoviç. A mund të shpjegoni, se kush është Zoran Stijoviç dhe çfarë qëndrimi mbajti në nëntor 1997, kur ju telefonoi juve?
Baton Haxhiu: – Zoran Stijoviç, ka qenë kryetar i “Lidhjes Rinore Socialiste të Prishtinës”. Ishte shtetas serb dhe ishte në marrëdhënie të mira me shqiptarët në rrethana normale.
Por nuk e dija, që Zoran Stijoviç, ishte zyrtar i rangut të lartë të UDB-së të Shtetit Serb, deri në momentin kur mora telefonatën e tij. (Shënim i “Pamfleti”-t: Në atë kohë, Zoran Stijoviç ishte Drejtor i Analitik i Operacioneve të UDB-së në Kosovë).
Pyetje: – Zoti Haxhiu, a mund t’i shpjegoni Gjykatës se çfarë do të thoni me deklaratën se Zoran Stijoviç që ju telefonoi dhe u takuat, ishte një zyrtar i rangut të lartë të Shtetit Serb dhe shërbimit të tij”? Kujt i referoheni me termin “Shërbim?
Baton Haxhiu: – Në takimin që bëmë në zyrën e Mahmut Bakallit, kuptova se ai person ishte një zyrtar i rangut të lartë në shërbimin sekret të Serbisë, sepse ishte në shoqërinë e dy personave kryesorë, zyrtarëve të shërbimit (UDB), një me mbiemrin Haxhiç dhe zotin Gajiç, të cilin e dija që punonte atje (në UDB) prej 20 vitesh, por nuk e dija se ky ishte emri i tij i vërtetë.
Pyetje: – Zoti Haxhiu! ku punonte zoti Gajiç në muajin nëntor 1997?
Baton Haxhiu: – Gajiç ishte Përgjegjës për Çështjet e Sigurisë, ose siç e quajmë në fjalorin e përditshëm, Shef i Shërbimit Sekret për Kosovën dhe ishte në Kosovë për një kohë të gjatë.
Pyetje: – Zoti Haxhiu! Ju përmendët një zyrtar tjetër që ishte bashkë me zotin Gajiç. A mund të na thoni emrin e këtij personi dhe ta shqiptoni me zë të lartë?
Përgjigje: – Nuk e di emrin e tij, por ai u prezantua si zoti Haxhiç dhe si ndihmës i zotit Jovica Stankoviç. Gjatë takimit, ai tha se së shpejti do të zëvendësojë zotin Gajiç dhe do të vijë me detyrë në Kosovë. Kjo ishte ajo që ai deklaroi në atë takim.
TRE FAKTE/ Pas takimit të fshehtë, me zotin Gajiç, Shefin e Shërbimit Sekret Serb të UDB për Kosovën, Baton Haxhiu i besoi marrjen në mbrojtje të familjes së tij, duke e fshehur në një rezidencë sekrete të UDB në Prizren.
Ndërsa vetë Batonin, në atë kohë 32 vjeç, UDB-ja e fshehu në një rezidencë sekrete në Maqedoni; dhe nëpërmjet propagandës së UDB-së që bënte sikur gjoja po e kërkonte për ta vrarë, sajoji e shpalli në media, vdekjen dhe zhdukjen e tij fizike.
Saktësojmë, se Zoran Stijoviç, Drejtor Operacioneve të UDB në Kosovë, ka qenë mik i ngushtë dhe koleg me Baton Haxhiun, në gazetën studentore serbe “Novi Svet”.(Vijon…)./Pamfleti
Një kompani e sanksionuar minerare, e cila më herët ishte në pronësi të ndërmarrjes së një oligarku ukrainas të dyshuar për tradhti dhe që vazhdon të mbetet në duart e familjes së tij, vazhdon të operojë dhe i paguan miliona taksa Moskës, gjeti një hulumtim i Radios Evropa e Lirë.
Skemat, njësia hulumtuese e Shërbimit ukrainas të Radios Evropa e Lirë, po ashtu gjeti se miliarderi dhe ish-deputeti Vadym Novynskiy duket se është vendosur në Kroaci, ku ka regjistruar vendbanimin dhe vitin e kaluar ka blerë një pronë të madhe afër Zagrebit.
Novynskiy, 62 vjeç, dyshohet për tradhti për shkak të aktiviteteve të supozuara në emër të Kishës Ortodokse Ruse, e cila mbështet luftën e Moskës kundër Ukrainës, dhe ai u fut në listën e të kërkuarve pasi një gjykatë në Kiev urdhëroi arrestimin e tij në mungesë në vitin 2025.
Vadym Novynsky dhe metropoliti Pavlo.
Një magnat, pasuria e të cilit nga revista Forbes vlerësohet të jetë 1.2 miliard dollarë, Novynskiy zotëron Smart Holding Group, që kishte në pronësi kompaninë minerare Balaklava Mining Management Company, ose BALAKLAVSKOE RU, nga viti 2006 deri në vitin 2014. Ky ishte viti kur Rusia pushtoi dhe mori kontrollin e Gadishullit ukrainas të Krimesë.
Në vitin 2014, pronësia e BALAKLAVSKOE RU kaloi te Kagerol Holdings Limited, një kompani me seli në Qipro, në pronësi të gjysmëvëllait të Novynskiyt, Ashot Malkhasyan.
Në vitin 2022, kur Rusia nisi pushtimin në shkallë të plotë të Ukrainës, Këshilli i Sigurisë dhe Mbrojtjes Kombëtare i Ukrainës vendosi sanksione ndaj kompanisë BALAKLAVSKOE RU, e cila është e specializuar në nxjerrjen dhe përpunimin e gurit gëlqeror dhe gipsit. Në janar të vitit 2023, Byroja Shtetërore e Hetimeve e Ukrainës nisi hetim ndaj kompanisë, nën dyshimet për veprimtari subversive, terrorizëm dhe tradhti të lartë.
Sipas hetuesve ukrainas, BALAKLAVSKOE RU ka furnizuar në mënyrë të vazhdueshme kompani shtetërore ruse me materiale dhe ka qenë po ashtu e përfshirë në disa projekte infrastrukturore shtetërore ruse, përfshirë dy aeroporte dhe një autostradë të madhe në Krimenë e pushtuar, si dhe Parkun Patriot, një park me tematikë ushtarake afër Moskës.
Arka e luftës
Të dhënat nga regjistrat rusë, të verifikuara nga Skemat, tregojnë se kjo ndërmarrje ka paguar më shumë se 2 miliardë rubla (26.7 milionë dollarë) taksa nga viti 2022 deri në vitin 2025. Përveç kësaj, dëshmi nga punonjës dhe raportime të mediave lokale tregojnë se pajisje ushtarake ruse janë riparuar në ambientet e kompanisë BALAKLAVSKOE RU gjatë pushtimit në shkallë të plotë të Ukrainës, që tashmë është në vitin e tij të pestë.
Një gurore e BALAKLAVSKOE RU në Krime. Njësia hulumtuese Skemat gjeti prova se kompania ka paguar taksa ruse dhe në mënyra të tjera ka mbështetur luftën e Moskës kundër Ukrainës.
Në vitin 2024, një anëtar i legjislaturës së vendosur nga Rusia në qytetin e Sevastopolit në Gadishullin e Krimesë, nga partia pro-Kremlinit Rusia e Bashkuar, i cili ishte regjistruar për të luftuar kundër Kievit, publikoi një video-mesazh ku shprehu “një falënderim të veçantë… për faktin që ekipi juaj, së bashku me ndërmarrjen tuaj në tërësi, ofron mbështetje aktive për luftëtarët në zonën e ‘operacionit të posaçëm ushtarak’” – term që përdoret nga shteti rus për luftën e tij kundër Ukrainës.
“Nuk ka pasur asnjë rast kur ushtarët nga vijat e frontit, që u janë drejtuar juve, nuk kanë marrë ndihmë”, tha ai.
Sipas YouControl, një platformë ukrainase për monitorimin e të dhënave të korporatave, Malkhasyan lidhet me Smart Holding si pronar i një prej kompanive nën ombrellën e saj. Kërkesat e Skemave për koment nga Malkhasyan, të dërguara me email dhe përmes aplikacioneve të mesazheve, kanë mbetur pa përgjigje.
Skemat i dërgoi po ashtu Novynskiyt një kërkesë për koment lidhur me aktivitetet e biznesit të Malkhasyanit në Krime dhe nëse ai ka ndonjë ndikim mbi to, si dhe për origjinën e fondeve të përdorura për atë që dokumentet zyrtare dhe raportimet mediale tregojnë se ishte blerja e një shtëpie luksoze në Kroaci në vlerë prej 10.5 milionë eurosh ( apo12.3 milionë dollarë).
Përfaqësuesi ligjor i Novynskiyt, avokati spanjoll Gonzalo Boye, në përgjigje të pyetjeve të dërguara nga Skemat, deklaroi se Novynskiy “është një mbështetës i vendosur i Ukrainës” dhe se “ai prej kohësh i është nënshtruar sanksioneve nga Federata Ruse, gjë që në vetvete përjashton çdo pretendim të bazuar për lidhje të tij të supozuara me entitete ruse”.
Megjithatë, në përgjigje të avokatit nuk u ofrua asnjë provë për pretendimin se Novynskiy aktualisht është nën sanksione ruse. Një dokument i Qeverisë ruse tregon se sanksionet ndaj tij janë hequr në vitin 2020 dhe nuk ka asnjë tregues se ndonjë sanksion tjetër është vendosur që atëherë.
Raportet me Rusinë
Novynskiy, i lindur në Rusi dhe që ka marrë shtetësi ukrainase në vitin 2012, u zgjodh deputet në Parlamentin e Ukrainës në vitin 2019 si anëtar i Platformës së Opozitës – Për Jetën, një parti e madhe proruse që u ndalua pas pushtimit në shkallë të plotë. Në vitin 2023, shteti konfiskoi pasuri në vlerë mbi 10 miliardë hrivnia (228 milionë dollarë), teksa nisi hetime ndaj tij nën dyshimin se ishte “bashkëpunëtor i një shteti agresor”.
Më pas, ai u vu nën dyshim zyrtar për tradhti për rolin e tij të supozuar si “kurator i Kishës Ortodokse Ruse në Ukrainë” dhe për mospagimin e taksave në vlerë prej 4 miliardë hrivnia (91 milionë dollarë). Në vitin 2025, një gjykatë në Kiev urdhëroi arrestimin e tij në mungesë në lidhje me akuzën për tradhti, dhe më pas ai u vendos në listën e të kërkuarve.
Vadym Novynskiy në Cyrih më 2023.
Në fund të marsit të këtij viti, Novynskiy dha një intervistë për COMPACT-TV të Gjermanisë, ku kritikoi Zelenskyn dhe pretendoi se ishte larguar nga Ukraina pasi ishte paralajmëruar se së shpejti do të ndiqej penalisht.
Ai deklaroi se një oficer i shërbimit të sigurisë ukrainase “më paralajmëroi paraprakisht se ishte dhënë urdhri për t’u larguar, sepse Zelensky kërkon çdo ditë që ne t’ju arrestojmë. Prandaj u detyrova që të largohem jashtë vendit”.
Të pyetur për këtë pretendim, nga Zyra e Zelenskyt thanë për Skemat se: “Ne nuk na intereson shumë çfarë thotë ai”, duke e përshkruar Novynskiyn si “një oligark që… u përpoq ta shndërrojë Ukrainën në Rusi, u diskreditua politikisht dhe u largua, dhe tani po fshihet diku jashtë vendit”.
Në intervistën për median në Gjermani, Novynskiy gjithashtu tha se “kushti më i rëndësishëm për sigurinë e Ukrainës janë raportet miqësore me Rusinë. Çdo gjë tjetër është marrëzi. Nëse Ukraina ka raporte fqinjësore, miqësore dhe strategjike me Rusinë, ne gjithmonë do të kemi siguri”.
Largimi nga Ukraina
Sipas burimeve që kanë qasje në informacionin përkatës dhe që folën për Skemat me kusht anonimiteti, Novynskiy u largua nga Ukraina në qershor të vitit 2022 dhe nuk është kthyer më që atëherë në këtë shtet.
Në intervistën për COMPACT-TV, Novynskiy tha se aktualisht jeton në Evropë, pa e përmendur shtetin se ku saktësisht jeton. Duke analizuar pamjet filmike, njësia hulumtuese Skemat arriti në përfundimin se intervista me të është realizuar në Hotel Bellevue në Opatija, Kroaci.
Në shpalljen për pronën në Sambor, ajo u përshkrua si një nga pronat “më të bukura për banim” në Kroaci.
Dokumentet kroate, që i ka analizuar Radio Evropa e Lirë, tregojnë se ai ka regjistruar vendbanimin në një kompleks apartamentesh në Split, Kroaci, ndërsa informacionet në sistemin kroat të regjistrit të tokës dhe kadastrës tregojnë se ai është bërë pronar i një prone prej gati 7 hektarësh në Samobor, afër kryeqytetit kroat, Zagreb.
Prona përfshin një vilë prej mbi 1.400 metrash katrorë dhe një strukturë më të vogël banimi, si dhe vreshta dhe kopshte, një pishinë, një zonë golfi, disa ndërtesa ndihmëse dhe një bodrum për ruajtjen e verës prej 200 metrash katrorë. Media kroate Jutarnji list raportoi në vitin 2025 se Novynskiy e bleu këtë pronë nga një biznesmen lokal për 10.5 milionë euro (12.3 milionë dollarë).
Një njoftim për shitje të pronës i vitit 2023 e përshkruante atë si “një nga ndërtesat më të bukura të banimit në Kroaci”.
PEC press release (French and Spanish after English)
Geneva, May 1, 2026 (PEC) Since January 1, 27 journalists have been killed worldwide, disclosed the Press Emblem Campaign (PEC) on the eve of World Press Freedom Day on 3 May. The global media safety and rights body lamented that the Israeli government alone was responsible for nearly two-thirds of the victims – 16 out of 27.
“Unfortunately, once again this year on World Press Freedom Day, we must note the lack of progress in protecting journalists and combating impunity,” stated PEC President Blaise Lempen in Geneva.
The serious tensions in the Middle East largely explain why the death toll remains high, following record numbers in 2023, 2024, and 2025. Of the 27 victims recorded in the four months since the start of the year, 17 are linked to the conflict in the Middle East, and 16 were killed by Israeli military forces.
Specifically, 9 journalists were killed in Lebanon, 6 in the Gaza Strip, 1 in Iran, and 1 in Syria.
Outside the Middle East, the PEC recorded 2 victims in Mexico, 2 in Venezuela, 1 in Guatemala (5 in Latin America), 1 in Bangladesh, 1 in Somalia, 1 in the Philippines, 1 in Uganda, and 1 in India.
“It is deeply regrettable that a single government – that of the State of Israel, which is in principle a democracy – is responsible for nearly two-thirds of the victims. This demonstrates an unacceptable lack of respect on the part of Israeli forces for civilian lives and media independence, with in some cases a deliberate intent to target journalists, which constitutes a war crime,” stated Blaise Lempen.
The pretexts put forward by Israel – namely, that the targeted journalists, though clearly identified as members of the press, were affiliated with Hamas or Hezbollah – do not justify their killing if these journalists were not acting as combatants. The PEC regrets that there are no investigations and prosecutions against the perpetrators of these war crimes, a situation of impunity that encourages further violations. The PEC also denounces the continued unacceptable restrictions on international media access to the Gaza Strip.
The PEC deplores the international community’s lack of response – beyond purely formal protests – even though States have adopted numerous resolutions in recent years on the safety of journalists aimed at better combating impunity. It is disheartening to note that there is currently no political will on the part of States to strengthen the protection of journalists in war zones and to better enforce international humanitarian law.
The PEC hopes that the 2026 World Press Freedom Day Conference, “Shaping a Future in Peace,” organized by UNESCO on May 4 and 5 in Lusaka, Zambia, will reaffirm the need to effectively combat the erosion of freedom of expression (link to the Day’s concept note and the UNESCO report: https://www.unesco.org/en/articles/world-press-freedom-day-2026-global-conference-shaping-future-peace ). The key would be to restore the conditions for global peace and dialogue.
Journée de la liberté de la presse 2026 – Globalement 27 journalistes tués depuis le 1er janvier
Un seul gouvernement responsable de près des deux tiers des victimes
Genève, 1er mai 2026 (PEC) Depuis le 1er janvier, 27 journalistes ont été tués dans le monde, a révélé la Presse Embleme Campagne (Press Emblem Campaign, PEC) à l’occasion de la Journée mondiale de la liberté de la presse le 3 mai. L’ONG déplore que le gouvernement israélien soit responsable à lui seul de près des deux tiers des victimes, soit 16 sur 27.
«Malheureusement, cette année encore à l’occasion de la Journée mondiale de la liberté de la presse, nous devons constater l’absence de progrès dans la protection des journalistes et la lutte contre l’impunité», a déclaré à Genève le président de la PEC Blaise Lempen.
Les graves tensions au Moyen-orient expliquent pour une large part un bilan qui reste élevé, après les records enregistrés en 2023, 2024 et 2025. Ainsi, sur les 27 victimes recensées en 4 mois depuis le début de l’année, 17 sont liées au conflit au Moyen-Orient et 16 sont le fait des forces militaires israéliennes.
Dans le détail, 9 journalistes ont été tués au Liban, 6 dans la bande de Gaza, un en Iran, un en Syrie.
En dehors du Moyen-Orient, la PEC a recensé 2 victimes au Mexique, 2 au Venezuela, 1 au Guatemala (soit cinq en Amérique latine), 1 Bangladesh, 1 en Somalie, 1 aux Philippines, 1 en Ouganda et 1 en Inde.
«Il est très regrettable qu’un seul gouvernement, celui de l’État hébreu, en principe une démocratie, soit responsable de près des deux tiers des victimes. Cela démontre de la part des forces israéliennes un manque inacceptable de respect de la vie des civils et de l’indépendance des médias, avec dans certains cas une volonté délibérée de cibler des journalistes, ce qui constitue un crime de guerre», a déclaré Blaise Lempen.
Les prétextes avancés par Israël, à savoir que les journalistes visés, pourtant identifiés clairement comme membres de la presse, étaient affiliés au Hamas ou au Hezbollah, ne justifient pas leur élimination, si ces journalistes n’agissaient pas comme combattants. La PEC regrette qu’il n’y ait pas d’enquêtes et de poursuites contre les auteurs de ces crimes de guerre, une impunité qui encourage de nouvelles violations. La PEC dénonce en outre la poursuite des restrictions inacceptables dans l’accès des médias internationaux à la bande de Gaza.
La PEC déplore l’absence de réaction de la communauté internationale, autres que des protestations de pure forme, alors même que les États ont adopté ces dernières années de nombreuses résolutions sur la sécurité des journalistes destinées à mieux lutter contre l’impunité. Il est désolant de constater qu’il n’y a actuellement aucune volonté politique de la part des États pour renforcer la protection des journalistes dans les zones de guerre et mieux faire respecter le droit international humanitaire.
La PEC espère que la Conférence mondiale de la Journée mondiale de la liberté de la presse 2026, «Façonner un avenir en paix », organisée par l’UNESCO les 4 et 5 mai à Lusaka, en Zambie, réaffirmera la nécessité de lutter efficacement contre le recul de la liberté d’expression (lien avec la note conceptuelle de la Journée et le rapport de l’UNESCO : https://www.unesco.org/fr/articles/journee-mondiale-de-la-liberte-de-la-presse-2026-conference-mondiale-faconner-un-avenir-en-paix). L’essentiel serait de rétablir les conditions de la paix mondiale et du dialogue.
Día Mundial de la Libertad de Prensa 2026 – Desde el 1 de enero, 27 periodistas han sido asesinados en todo el mundo. Un solo gobierno es el responsable de casi dos tercios de las víctimas
Ginebra, 1 de mayo de 2026 (PEC).- Desde el 1 de enero, 27 periodistas han sido asesinados en todo el mundo, reveló la Campaña Emblema de la Prensa (Press Emblem Campaign, PEC, por sus siglas en inglés) con motivo del Día Mundial de la Libertad de Prensa, el 3 de mayo. La ONG lamenta que el gobierno israelí sea el único o responsable de casi dos tercios de las víctimas, es decir, 16 de 27.
“Lamentablemente, un año más, en el Día Mundial de la Libertad de Prensa, debemos reconocer la falta de avances en la protección de los periodistas y la lucha contra la impunidad”, declaró el presidente de la PEC, Blaise Lempen, en Ginebra.
Las graves tensiones en Oriente Medio explican en gran medida el elevado número de víctimas mortales, tras los récords registrados en 2023, 2024 y 2025. De las 27 víctimas registradas en los cuatro meses transcurridos desde principios de año, 17 están vinculadas al conflicto en Oriente Medio y 16 se atribuyen a las fuerzas militares israelíes.
En concreto, nueve periodistas fueron asesinados en el Líbano, seis en la Franja de Gaza, uno en Irán, y uno en Siria.
Fuera de Oriente Medio, el PEC registró dos víctimas en México, dos en Venezuela, una en Guatemala (cinco en América latina), una en Bangladés, una en Somalia, una en Filipinas, una en Uganda, y una en la India.
“Es profundamente lamentable que un solo gobierno, el del Estado de Israel, supuestamente una democracia, sea responsable de casi dos tercios de las víctimas. Esto demuestra una inaceptable falta de respeto por la vida civil y la independencia de los medios de comunicación por parte de las fuerzas israelíes con, en algunos casos, una intención deliberada de atacar a periodistas, lo que constituye un crimen de guerra”, declaró Blaise Lempen.
Los pretextos esgrimidos por Israel – a saber, que los periodistas atacados, claramente identificados como miembros de la prensa, estaban afiliados a Hamás o Hezbolá – no justifican su eliminación si estos periodistas no actuaban como combatientes. La PEC lamenta la falta de investigaciones y enjuiciamientos de los autores de estos crímenes de guerra, una impunidad que fomenta nuevas violaciones. La PEC también denuncia las continuas e inaceptables restricciones al acceso de los medios de comunicación internacionales a la Franja de Gaza.
La PEC deplora la falta de respuesta de la comunidad internacional, más allá de las protestas meramente formales, a pesar de que los Estados han adoptado numerosas resoluciones sobre la seguridad de los periodistas en los últimos años, destinadas a combatir mejor la impunidad. Resulta desalentador constatar la actual falta de voluntad política por parte de los Estados para reforzar la protección de los periodistas en zonas de guerra y para hacer cumplir mejor el derecho internacional
humanitario.
La Campaña Emblema de Prensa (PEC) espera que la Conferencia del Día Mundial de la Libertad de Prensa 2026, “Forjando un futuro de paz”, organizada por la UNESCO los días 4 y 5 de mayo en Lusaka, Zambia, reafirme la necesidad de combatir eficazmente la erosión de la libertad de expresión (enlace a la nota conceptual del Día y al informe de la UNESCO: https://www.unesco.org/es/days/press-freedom). La clave reside en restablecer las condiciones para la paz y el diálogo globales.
Qytetarë të dashur të Republikës së Kosovës Dardane,
kësaj toke të djegur ndër shekuj nga pushtuesit grabitçarë e të larë me gjakë brez pas brezi nga të parët tanë e gjerë tek ne, që përjetuam gjenocidin e fundit nga Sërbia!
Kosova sot gjendet para vendimeve të mëdha historike të sukseseve në arenën ndërkombëtare!
Andaj të mos vonohemi që historinë e suksesit të e deshmojmë vetë ne si shoqëri!
Sot kur ju po dëshmoni për 3 palë zgjedhjet e fundit rreshtë, se ju jeni përcaktuar me shumicë të vullnetit dhe votës suaj se dëshironi të zgjedhni udhëheqës të pa korruptuar dhe jo kriminel.
Duke dëshmuar se ju si shoqëri shumicë kishit hequr dorë nga disa të ashtuquajtur ,,politikanë”, e që në shoqërin tuaj kishin kultivuar krimin dhe korrupsionin!
Atëherë diplomacia e kancelarive të botës filloi lëvizjet e tyre favorizuese dhe pozitive ndaj shoqërisë suaj!
1- Liberalizimi i vizave ndaj qytetarëve të Kosovës nga BE-ja dhe disa shtete të botës!
2- Njohëja e Pavarësisë së Kosovës edhe nga disa shtete të botës që për Kosovën çdo njohëje e secilit shtetë është një përforcim i themeleve të shtetit të Kosovës!
3- Heqja e Fusnotës!
4- Rezoluta e Kongresit të SHBA-ve për anëtarësimin të Kosovës në NATO!
5- Sinjale nga BE-ja për njohëjen e Pavarsisë së Kosovës edhe nga 5 shtetet e BE-së që akoma nuk e kishin njohur Kosovën!
Andaj vazhdoni kështu dhe mos lejoni të u mashtrojnë ata që ishin dëshmi e së keqës së Kosovës dhe dëshmitarë të Sërbisë!
Mos lejoni që mentalitetin tuaj të u gllabërojë propaganda e shpifjes, intrigës mashtrimit dhe manipulimit e atyre që nga varfërimi mental i juaj ata mbushin arkat, bëhen skllavo-pronarët e tokës tuaj, vendit tuaj, e fëmijëve tuaj dhe të ardhmës tuaj!
Mos lejoni që e keqja që ju ishit shkëputur të kthehet dhe bëjë hisetarë të tokës suaj armikun tuaj!
Pra vazhdoni duke u dëshmuar shoqërive të civilizuara të demokracive të botës se edhe ju jani si ata, se edhe juve u takon të jeni në bashkësitë e shoqërive të tyre!
Të jeni të bindur dhe pa asnjë dyshimë se ky vazhdimë i juaj do shpejton shumë shpejtë ditën kur ju do jeni aty ku ju takon të jeni të barabartë me bashkësitë e shoqërive të botës!
Ndrësa e ashtuquajtura opozita shqipëfolëse e Kosovës që i shërben interesave të Sërbisë nga PDK-LDK-AAK janë rreshtuar si aleatë të ngushtë të Sërbisë!
E ashtuquajtura opozitë nga PDK-LDK-AAK është e nxënë duke u shtyrë me inatë me popullin dhe duke ju hakëmarrë atyre me zgjedhje të reja përmes mekanizmave të kapura dhe dirigjuara nga ata, se pse votuan në masë masive për aleancën e VV-Guxo-Alternativa-Demokristianët.
Kësaj shkurtë i thonë hakëmarrje për të tentuar që me lodhje të mospranimit të vullnetit të votës shumicë të tyre të zgjedhin shkuarjen në zgjedhje të reja për të i nënshtruar qytetarët shumicë për të hequr dorë nga vullneti i votës së tyre!
Të ashtuquajturët opozitë e Kosovës nga PDK-LDK-AAK sikur janë gjenetikishtë shërbëtorët e Sërbisë, që qëllimi i tyre ka qenë çdo herë që ato krime ekonomike dhe degjenerimesh të shoqërisë shqipëtare kulturore dhe njerëzore, që Sërbisë i ngelën në gjysmë pa plotësuar, amanetin e tyre e kishin marrë këta dhe po plotësonin në mënyrë perfekte, që as sërbët nuk do dinin dhe nuk do mundeshin të i kryenin!
1- Vrasje apo eliminime fizike të kundërshtarëve politik!
2- Kultivimë të çdo llojë krimi dhe korrupsioni të pislliqeve që ka mbi këtë tokë!
3- Falja e tokave të Kosovës copa copa fqinjëve sllavë kush car të i teket për të marrë, vetëm këtyre të mjerëve dhe të vetëquajturit politikanë të huajt të u japin ndonjë ledhatim, kinse njerëz të mirë para popullit të tyre, pasi nuk po mundë që me veprimet e tyre të u dëshmojnë qytetarëve të tyre se ,,janë njerëz të mirë”!
4- Falje dhe amnisti të krimeve dhe gjenocidit të Sërbisë mbi qytetarët e pambrojtur dhe duarthatë të Kosovës, pa pyetur qytetarët e Kosovës!
5- Vrasje gansterësh të përditëshme mes veti dhe përdhunime fëmijësh!
6- Trafikime mallrash, drogash të ndryshme, qenje njerëzore, emigrantësh dhe të prostitucionit…!
7- Bojkotimë dhe bllokimë të evoluimeve dhe përparimeve të ligjeve dhe demokracisë në vendin tonë!
8- Grabitje dhe uzurpime tokash dhe pasurive mbitokësore dhe nëntokësore të këtij vendi!
9- Dëshmitarë të Sërbisë se Kosova dhe qytetarët e Kosovës nuk dinë të rrojnë të pavarur në ligje dhe rregulla të shoqërive të zhvilluara!
Në një nga mjediset e Arkeologjikut, sadopak larg syve të vizitorëve, ka nisur instalimi i mozaikut të njohur me emrin “Bukuroshja e Durrësit”, me moshë mbi 2.300 vjeçare, vendosja e të cilit nuk bënte pjesë në projektin fillestar të muzeut, që u financua nga programi EU4CULTURE i Bashkimit Evropian.
DURRËS- Muzetë e Durrësit, që u përuruan brenda javës së kaluar, ende nuk e kanë marrë formën e tyre të plotë. Pas mbylljes për shkak të tërmetit të nëntorit 2019 dhe vonesave në restaurimin e Muzeut Arkeologjik dhe atij Etnografik, qyteti përgatitet të mikpresë turistët e sezonit veror në dy institucionet më të rëndësishme të trashëgimisë historike dhe kulturore.
Në një nga mjediset e Arkeologjikut, sadopak larg syve të vizitorëve, ka nisur instalimi i mozaikut të njohur me emrin “Bukuroshja e Durrësit”, me moshë mbi 2.300 vjeçare, vendosja e të cilit nuk bënte pjesë në projektin fillestar të muzeut, që u financua nga programi EU4CULTURE i Bashkimit Evropian.
“Bukuroshja e Durrësit” qëndroi për 45 vjet në Muzeun Historik Kombëtar të kryeqytetit dhe u zhvendos disa javë më parë drejt qytetit bregdetar nga i njëjti ekip specialistësh që e transferoi atë në Tiranë në vitin 1981.
Për mozaikun e njohur, i cili ka mbërritur në 14 pjesë, u gjet një hapësirë në portën dalëse të muzeut të Durrësit, pa u respektuar linja kronologjike muzeore.
Historia e zbulimit të mozaikut, ende të painstaluar përfundimisht në muze, daton në vitin 1916, kur gjatë Luftës së Parë Botërore forcat xheniere austriake konstatuan shenjat e zajeve shumëngjyrëshe që i japin jetë figurave në dyshemenë e një vendstrehimi në qendër të Durrësit, shumë pranë vendit ku më vonë u ngrit teatri “Aleksandër Moisiu”.
Shënimet e publikuara nga arkeologu austriak Prashniker mundësuan zbulimin përfundimtar të mozaikut nga arkeologu i shquar Vangjel Toçi në vitin 1959.
E përmbytur disa herë nga ujërat, “Bukuroshja e Durrësit”, sipërfaqja e plotë e së cilës arrin në 14 metra katrorë, ka një formë eliptike që përmban figurën qendrore të një gruaje, të rrethuar me motive floreale.
Muzeut Arkeologjik do t’i duhen edhe disa javë për t’u plotësuar me elementin simbolik që njihet me emrin e qytetit të Durrësit, njëkohësisht mozaiku më i hershëm i zbuluar në vendin tonë.
Shumë pranë qendrës historike të qytetit, një institucion tjetër i trashëgimisë kulturore sapo ka hapur dyert.
Muzeu Etnografik i Durrësit, i ndërtuar si banesë qytetare në mesin e shekullit të 19-të dhe i mbështetur në muret fortifikuese mesjetare të qytetit, ka prezantuar për herë të parë 125 vepra të po kaq autorëve italianë.
Punimet, në pjesën dërrmuese, janë tablo që autorët nga vendi fqinj i dhuruan Durrësit në vitin 2006, vetëm pak muaj pas ndarjes nga jeta të mjeshtrit Ibrahim Kodra.
Në mungesë të një galerie, tablotë e përmasave të ndryshme nuk u paraqitën asnjëherë të gjitha së bashku, por vetëm në një numër mjaft të kufizuar.
Vetëm 20 vjet pas vdekjes së mjeshtrit nga Ishmi, veprave të prezantuara për herë të parë së bashku u mungon gjithashtu katalogu i tablove me biografitë artistike të piktorëve dhe të veprave përkatëse.
Vizitorët nuk kanë asnjë të dhënë për artistët e huaj që vlerësuan dhe nderuan veprën e autorit nga Ishmi, pranë Durrësit.
Njëlloj si katalogu i munguar, mungon në Durrës edhe një galeri me emrin “Ibrahim Kodra”, kërkesë e formuluar për bashkinë nga artistët e vendit fqinj, ku piktori i madh shqiptar zhvilloi të gjithë veprimtarinë e tij mjaft të suksesshme, pa i ndërprerë asnjëherë lidhjet me atdheun e tij.
Muzetë e saporestauruar të Durrësit i kanë të gjitha mundësitë që t’i plotësojnë mungesat dhe t’i japin atij përmasat e vërteta të vazhdimësisë së jetës artistike në qytetin 3.000-vjeçar./BIRN
Mbi një milion turistë vizitojnë çdo vit rajonin e Lombardisë në Itali për të parë Liqenin e Komos dhe vilat e tij mahnitëse. Edhe pse një udhëtim në Itali është gjithmonë ide e mirë, vlen të përmendet se në të gjithë Europën ka dhjetëra peizazhe të tjera liqenore po aq të bukura (dhe shumë më pak të mbushura me turistë).
Një prej tyre është Liqeni i Ohrit, një perlë ende e nënvlerësuar që shtrihet mes dy vendeve po aq të nënvlerësuara: Shqipërisë dhe Maqedonisë së Veriut. Ky liqen sapo është shpallur vendi më i bukur në Europë nga gazetarët e udhëtimit të Time Out.
Ndërsa Liqeni i Komos tërheq personazhe të famshëm dhe turma turistësh, Liqeni i Ohrit, një nga liqenet më të vjetër dhe më të thellë në Europë, ofron një alternativë më të qetë dhe më të përballueshme, pa bërë kompromis me bukurinë.
Ujëra të kristaltë blu, male mbresëlënëse dhe brigje të mbushura me qytete historike që duken sikur kanë mbetur në një epokë tjetër.
Në anën e Maqedonisë së Veriut, qyteti i Ohrit është atraksioni kryesor, me rrugë me kalldrëm, qindra kisha mesjetare (thuhet se dikur kishte 365 kisha, një për çdo ditë të vitit) dhe çati me tjegulla që zbresin drejt liqenit.
Aty mund të kaloni ditën duke notuar dhe duke eksploruar rrënojat e lashta, ndërsa mbrëmjen duke parë perëndimet e diellit që zhduken pas maleve, pa çmimet e larta të Lombardisë.
Në anën shqiptare, peizazhi është më i egër dhe më i qetë, me fshatra të vegjël e të përgjumur.
Fshati Lin është i njohur për mozaikët e lashtë dhe kampingjet piktoreske buzë ujit, ku mund të rezervoni vende për të pushuar pranë liqenit.
Në listën e Time Out për vendet më të bukura në Europë përfshihen edhe destinacione të tjera si një qytet unik me shtëpi trulli në rajonin e Pulias në Itali, Kopshtet Kew në Londër dhe një kryevepër e Gaudit në Barcelonë.
Këto janë 10 vendet më të bukura në Europë sipas Time Out:
Liqeni i Ohrit, Maqedonia e Veriut
Banjat termale të Saturnias, Toskanë, Itali
Giant’s Causeway, Irlanda e Veriut
Alberobello, Pulia, Itali
Poçitelj, Bosnje dhe Hercegovinë
Fjordet norvegjeze, Norvegji
Kopshtet Kew, Londër, Mbretëria e Bashkuar
Kanali Prinsengracht, Amsterdam, Holandë
Lugina e Moselit, Gjermani
Casa Batlló, Barcelonë, Spanjë/MONITOR
Pavol Szalai, drejtues i redaksisë së BE-Ballkan tek “Reporterët pa Kufij”, ka komentuar lirinë e medias në vendin tonë, ku është ndalur në sulmin e bërë ndaj News24 në gusht të vitit të kaluar.
Ai është shprehur se godinat e “Focus Media Group” u rrethuan nga policia, që bëri më tej edhe sekuestrimin e tyre.
Sipas tij, veprimet e marra nga autoritete nuk duhet të kishin këto përmasa, pasi gjithçka kishte në thelb vetëm një mosmarrëveshje në lidhje me pronësinë e godinës.
“Mund të përmend rastin e vjetshëm të Focus Media Group, të cilët u kapën nga policia u rrethua godina, pajisjet e tyre u sekuestruan nga policia dhe bëhej fjalë për një mosmarrëveshje pronësie. Masat, veprimet e marra nga autoritetet duhet të ishin në proporcion me veprën. Ka edhe raste të tjera të sekuestrimit të pa drejtë të materialeve të hetimit. Së fundmi është një tjetër çështje e madhe që është ndalimi i rrjetit social TikTok vitin e kaluar për 12 muaj me anë të një vendimi të qeverisë dhe tani vetëm para pak javësh doli vendimi i Gjykatës Kushtetuese që u shpreh se është shprehur liria e shprehjes. E kuptoj që ka pasur nevojë për të mbrojtur fëmijët, por nuk mund të përdorësh çekanin kur bëhet fjalë për të drejtat civile”, tha ai. bw
Ata qe dje e moren pushtetin, nese kan ndonje mekat , është shumë i vogël në krahasim më mëkatët e atyre që për 20 vite ishin ne pushtet, duke u bërë milionerë më pasurinë e popullit.Kriza politike dhe institucionale lidhet kryesisht më atë që këta dëshirojnë më çdo kusht me rrëzuar pushtetit e LVV, të fituar më plebishit, për të ardhur vetë në pushtet.Kjo po bëhët për faktin që mos më lënë pushtetin e ri të konsolidohet më të gjitha organet, së në pyetje është konfiskimi i pasurive të pa ligjshme .Kjo është poenta pse blloku opozitar po vazhdojnë më lojëra politike .Ky bllok nuk po I fsheh apetitet për pushtet , duke lënë krejtësishtë anash interesin e qytetarëve dhe të shtetit të Kosovës!Këto zhvillime të fundit shumë negative politike , që të kemi në pafundësi zgjedhje te reja, e kan pru vendin në një siuatë gadi pa rrugëdalje .Unë I kam bërë kritika edhe Kurtit për ndonjë lëshim politik, por këta , e kan mbushur tashme kupën më marrëzirat e tyre .Fjalimi e kryeministrit , Albin Kurti në Kuvend ku nuk ishte prezent opozita nuk ka të bëjë aspak më fushatë elektorale siq po mendojnë disa, por ka të bëjë më një të vërtetë të madhe , se opozita është ajo që po krijon bllokadë pas bllokade , për të mos lejuar stabilitet politik dhe institucional, më motivacion së në zgjedhjet e ardhshme nacionale që edhe I kërkuan, të dobësohet LVV ,dhe këta të formojnë organët e reja të pushtetit..Për mua janë duke bërë plane pa hanxhinë se siq e tha edhe Kurti, këta janë në rënje e sipër.Diqka tjetër kur jemi këtu.Ka vërejtje pse Albin Kurti nuk e propozojë për kryetare të shtetit edhe për një mandat, Vjosa Osmanin.Po të kishte propozuar për presidente Vjosën, opozitës as që do ti kishte shkuar ndërmend që tia vazhdojnë mandatin .Lojëra ishin ato kur kryetari i LDK-së Lumir Abdixhiku e propozojë Vjosa Osmanin për kryetare, e në anën tjetër nuk i tubojë nënshkrimet për ta paraqitur kandidaturën në Kuvendin e Kosovës, kur partia në pushtet e pranojë një gjë të tillë.Po të ishin për interesin qytetarëve dhe për Kosovën, nuk ka qenë fare problem zgjedhja e presidentit.Këta nuk po arrijnë që në zgjedhje të fitojnë , dhe ajo që ju hynë në funksion është mbijetesa politike në kriza të vazhdueshme .Po dëshirojnë pushtet pa vota që nuk ka askund në botën demokratike.Opozita po shërbehët më skenarë politikë duke e dërguar vendin në zgjedhje pas zgjedhjeve, duke mos i llogaritur pasojat që mund të janë fatale për Kosovën .Mund të ndodhë më e keqja që nese vazhdohet më lojëra të tilla , shumë lehtë, mund të vjen në shprehje tërheqja graduale e njohjeve nga shtetet më kualitative në botë , të cilat edhe na ndihmuan që të jemi shtet sovran dhe i pavarur nga Serbia .Kësaj po i kontribuojnë kori i bretkocave të një grupi të analistëve politikë , të cilët dukët se për para e kan shitur prapanicën e vet , se nuk e kan dert fare fatin e Kosovës si shtet dhe të shqiptarëve në Ballkan .Këta kauzianalista po e vërtetojnë përditë këtë më paraqitjet e tyre publike në disa televizione. Janë rrena të kulluara se Kurti na qenka pengesë për avansimin e proceseve.Këta janë ata që pikërishtë po e bëjnë një gjë të tillë, edhe pse po humbën më miliona donacione nga BE-ja.Nese ndodhë që të vijnë neser në pushtet apo më vonë , mëshumë mundësi do ta bëjnë fakt Asociacionin më kompetenca ekzekutive që e kan firmosur vet në Bruksel më Vuqiqin, i cili cenon rëndë shtetësinë e Kosovës .Opozita do ta këtë provën e shpejtë dhe serish do të dalë humbëse e madhe pas 7 qershorit.Paknaqësia e popullit është e madhe dhe e gjatë .Kjo paknaqësi ka arritur kulimin.Ata më 7 qershor do të shënojnë një tjetër autogol , dhe ky rezultat thjesht është i pritshem.Do të konfirmohet edhe një hërë vullneti i popullit duke votuar për LVV.Aleat besnik i opozitës mbetet diletantizmi kronik .Opozita edhe një herë tjetër do të mbytet në paaftësinë për pushtet dhe për përfitime materjale…!
Ndoqa intervistën e Vuçiç dhënë Rory Stuart & Alastair Campbell në Beograd!
Dua të ju kujtoj lexuesve të këtij shkrimi që Alastair Campbell ka qene zëdhënës dhe spin-doktor i Toni Blair kur ky i fundit ka qenë kryeminister, ndërsa tani është këshilltar i jashtëm i Kryeministrit shqiptar Edi Rama.
Disa përfundime dolën lehtësisht nga intervista;
1 – Ai vazhdon viktimizimin të cilin e ka bërë në vazhdimësi që kur është shfaqur në skenën politike serbe.
2 – Letra e përbashkët e Vuçiç-Rama dërguar Bashkimit Europian tregoi edhe njëherë qëllimin e tij për të pranuar një atashim në BE që merr investime të barabarta por pa të drejte vetoje që arrin dy qëllime;
– a) Shmangien e artikullit 35 të anëtarësimit që fal të drejtën e VETOS në BE në këmbim të mos njohjes së Kosovës!
– b) Përmes këtij blloku lindor të dorës së dytë të BE-se të realizojë atë me të cilin dështuan përmes Ballkanit të Hapur pra Neojugosllavinë e re por kësaj radhe me aminin dhe financimin e Bashkimit Europian.
Vuçiç ashtu siç e dinim na konfirmoi edhe njëherë se Ballkani i Hapur ishte ide e tij.
Qoftë Ballkani i Hapur qoftë NeoJugosllavia e re BE-iste kanë qëllim kryesor absorbimin e Kosovës dhe të gjitha vendeve të Ballkanit përfshirë edhe Shqipërinë brenda Serbisë.
Ajo që është tronditëse dhe duhet të ngrejë alarmin tek çdo shqiptar është se bashkēpunëtor i Vuçiçit në këtë projekt serbomadh e thellesisht antishqiptar është Edi Rama, kryeministri i Shqipërisë.
3 – Vuçiç nuk e fshehu synimin e tij për të aplikuar rrokadën “Putin-Medvedev” në Serbi pra për tu bërë kryeministër i Serbisë me një president kukull pas mbarimit të mandatit aktual!
4 – Vuçiçin gjatë gjithë intervistës e shoqeroi dashuria e tij për Edi Ramën emrin e të cilit e përmendi me shumë ndjesi pozitive disa here herë gjatë intervistës së tij.
Ai nuk foli asnjë sekondë për familjen e tij por dukshëm i shkëlqente fytyra kur përmendte emrin e Edi Ramës!
Jo vetëm politikanëve të Kosovës dhe Shqipërisë jua rekomandoj fort këtë intervistë por ajo vlen për të gjithë shqiptarët për të kuptuar se ku është mpleksur kryeministri i Shqipërisë e pse ai e ka bërë lesh e li klasën politike të Kosovës e në veçanti opozitën e saj!
Kjo tregon deshiren e madhe te rilindjes per zhdukjen dhe asimilimin e kultures dhe trashegimise shekullore te kombit tone….çdo dite merr kuptim shprehja e piktorit basketbollist millosh: skeni pare asgje……
Ku jane Shqiptaret?
Duhet nje peficin mbare Kombetare dhe protests
Duhet nje PEDICION mbare Kombetare I shpejte dhe pa humbur kohe i shoqeruar edhe me protesta be Shqiperi, me Strasbourg, dhe me New York.
Përveç menaxhimit të gabuar, kam frikën e tjetërsimit dhe zhdukjes së veprave.
Mirembajtje qe le per te deshiruar nga kjo qeveri..duke fillur nga nderimi I kafenes Brenda ne Butrin dhe vjedhjet…
O Shqipetare ngrihuni nje ore e me pare dhe qerojini ate klase politike qe po perveteson cdo gje nga ai vend dhe boll pate bythen tuaj se nje dite do japin me ppp edhe grate e motrat tuaj.PRANDAJ ÇOHUNI