VOAL

VOAL

Copyright © 2022

VOAL

BUJAR DHE ANILA ZAJMI EKSPOZITË NË PARIS

May 8, 2015

Artistët e njohur Bujar Zajmi dhe Anila Zajmi Katanolli, atë e bijë, po prezantohen së bashku në një ekspozitë në Espace, place 26 Denfert Rochereau, Paris 14, ekspozitë e cila duket se ka ngjallur interes në dashamirës të artit dhe miq të qëndres Albinfo, e cila prej kohësh prezanton artin shqiptar në shumë diapazone.

Ai zgjodhi të prezantojë kërkimet e tij në tematikën e preferuar të përshtypjeve të hershme të figurave dhe njollave piktorike të cilat duke u rikujtuar dhe sjellë në kuadratet e kompozimeve dhe ndërthurjet e vizatimit e ngjyrave të cilat krijojnë një atmosferë të freskët të temave dhe momenteve të preferuara të këndvështrimit të tij, fshatarët malësorë dhe të Shqipërisë së mesme.

“Bujar Zajmi luan me vizatimin dhe me shkathtësi vendos ngjyrat pa një obligim të respektimit të asaj që ne jemi mësuar të shohim shpesh herë në imitimin e realeas. Ai kështu abstragon me vizatimin dhe ngjyrën duke na dhënë me forcën e një këndvështrim origjinal përshtypjen e një gjëndje të re, të freskët, me ngjyra të gjalla që ndihmohen nga kontrastet grafike. Këto qëndrime të një kërkimi krijues artistik nuk janë të reja në krijimtarinë e tij të gjatë në kohë ku ai ka formuar personalitetin e Tij”, cilëson Zamir Mati .

zajmi4Në fakt , Bujar Zajmi qysh herët është dalluar në grafikën shqiptare e sidomos në ilustrimet e librave dhe revistave të fëmijëve për linjën e shkathët që shoqërohej nga ngjyrat e forta pothuaj të vendosur në mënyrë abstrakte në vazhdimësinë e tyre. Herë-herë zgjidhja me humor e vizatimit të personazheve të tregimeve apo të poemave e vjershave të ilustruara prej tij të çudisnin për guximin e realizimit të tyre.

Të njëjtën karakteristikë ruan Bujar Zajmi edhe tani në punimet e viteve të fundit. Veprat e tij tregojnë një zotërim të mjeshtërisë artistike të cilat kështu formojnë figurën dhe origjinalitetin e një piktori të veçantë të artit pamor Shqiptar.

Ndërsa Anila Zajmi Katanolli prezanton në këtë ekspozitë një seri punimesh të cilat janë kërkime dhe studime të vazhdueshme të artistes. Asaj i intereson figura e njeriut dhe kjo në ato pozicione e poza të cilat nxjerrin në pah veshjet dhe dekorin e tyre.

Ajo frymëzohet dhe pasuron figurat e saj me qëllimin kryesor të pasurimit të koleksionit të saj nga i cili nxjerr me një eksperiencë mjeshtërore e ndërton modele të reja për figurat e saj kostumografike që prej vitesh shoqërojnë shfaqet e operas, teatrit apo sfilatave prezantuese të krijuara prej saj.

Duket që punimet e Anilës janë më të plota e të ndryshme e me një origjinalitet por në to ndjen dhe kupton se ajo ka ditur të marrë nga krijimtaria e të atit atë veçanti të cilën ajo e çon më tej, e pikërisht është guximi krijues, ndalja tek motivet dekorative kombëtare dhe vendosja e tyre në një kontekst dhe formë moderne. Punimet e Anilës janë një seri e zgjedhur nga një mori e tërë punimesh të realizuara prej ateliesë së saj “objet d’ art”, shkruan Mati.

anila1E veçanta e këtij aktiviteti ishte edhe prezantimi i punimeve të ekspozitës nga Anila mbas propozimit të violinistit të njohur drejtues i grupit ” Klandestin” Olen Çesari i cili i kërkoi autores të shpjegonte magjinë e ngjyrave të ekspozitës që të ngjallin punimet në një mbrëmje pranverore parisiane.

Violinisti i shquar Olen Çesari e ftoi muzikanten Linda Rukaj e cila studion në Qendrën Ndërkombëtare Amerikane të Edukimit Muzikor në Paris, të luante me kitaren e saj. Ai ftoi gjithashtu të pranishmit në koncertin e tij i cili do të zhvillohet në Qëndrën Kulturore të Republikës Italiane në Paris në kujdesin e ambasadorëve të Italisë dhe Shqipërisë në Francë.

Në këtë mbrëmje mori pjesë edhe ambasadori i Shqipërisë në Francë Dritan Tola i cili duke falënderuar autorët e ekspozitës dhe artistët pjesëmarrës u shpreh, “se ju jeni ambasadorët e vërtetë të Shqipërisë që përhapni me punën e veprat tuaja kulturën dhe artin shqiptar në botë e këtu në Europë”.

  • twitter
  • facebook
  • linkedin
Fjalë kyçe:

Komentet

Lajme të ngjashëm

Mbrohet me eskortë autori i ‘Invincibili’Nello Trocchia: Shqipëria model i Narkoshtetit e konfirmuar nga Prokurori i antimafies Nicola Gratteri

EKSKLUZIVE ‘A SHOW’ – Ruhet me truproja, gazetari Trocchia: Kërcënimet pas librit për mafien shqiptare. Pse hesht Rama për takimin në Aruba?

Në një intervistë direkte me emisionin ‘A Show’ me gazetarin Adi Krasta, gazetari i njohur investigativ italian i ‘Domani’, Nello Trocchia, ka rrëfyer detaje mbi kërcënimet që çuan në vendosjen e tij nën mbrojtje të rreptë (eskortë) nga autoritetet italiane.

Gazetari konfirmoi gjithashtu se mesazhe shqetësuese i kanë ardhur edhe nga nipi i një narkotrafikanti italian, i lidhur ngushtë me grupet kriminale shqiptare që operojnë në kryeqytetin italian.

Një nga pikat më të nxehta të bisedës ishte informacioni i Drejtorisë Hetimore Antimafia (DIA) italiane për një takim të ndodhur në ishullin Aruba në vitin 2019, midis një karteli kriminal dhe përfaqësuesve të qeverisë shqiptare.

Trocchia sqaroi se përpara se të publikonte këtë lajm në librin e tij, kishte tentuar disa herë të merrte një version zyrtar nga kryeministri shqiptar, por kishte hasur në heshtje totale.

INTERVISTA E PLOTË

Adi Krasta: Në linjë të drejtpërdrejtë me kolegun tonë, gazetarin investigues, Nelo Trokja, i cili duhet të jetë në lidhje me mua dhe ja ku është. Nelo është një kënaqësi që je me ne.

Nello Troçhia: Shumë faleminderit. Faleminderit dhe për ftesën.

Krasta: Pra, nuk është vetëm ndjeshmëria jonë gazetareske, por për ty, i dashur Nelo, kemi edhe një ndjenjë miqësie dhe, si të themi, edhe kuriozitet njerëzor. Pyetja ime e parë ka të bëjë me situatën e re që është krijuar, ku ndodhesh. Më thuaj nëse është e mundur, a mund të na tregosh çfarë ka ndryshuar, që agjencitë e rendit në Itali kanë vendosur të të shoqërojnë me eskortë.

Trochia: Absolutisht po, kështu është. Mirëmbrëma juve dhe të gjithë teleshikuesve. Që nga mëngjesi i së shtunës më është komunikuar ky vendim për të rritur nivelin tim të mbrojtjes. Unë prej më shumë se dy vitesh kisha tashmë një formë vëzhgimi pranë shtëpisë sime, periodike, me një frekuencë orare të ndryshme, por që nga mëngjesi i së shtunës kam eskortë.

Pra, mbrojtja ime është forcuar, në kuptimin që unë lëviz ekskluzivisht me makinën e shërbimit i shoqëruar nga agjentët e institucioneve, të cilët i falënderoj për këtë vendim, ashtu siç i kam falënderuar gjatë këtyre viteve për vendimet e marra në lidhje me sigurinë time.

Këto ndryshime, natyrisht, lidhen me vlerësime që janë bërë nga Komiteti për rendin dhe sigurinë publike, ku marrin pjesë të gjitha forcat hetimore të kryeqytetit, prefekti i kryeqytetit, dhe për atë që mund të them unë, është se kur më është treguar, ma kanë thënë 20 ditë më parë në gazetën time, por kam bërë edhe unë një denoncim, një informim të Karabinierëve, pra për faktin se kam marrë kërcënime nga mjedise kriminale të lidhura me grupe kriminale me të cilat jam marrë gjatë këtyre viteve dhe me të cilat do të merrem edhe në të ardhmen.

Pastaj ka edhe prova të tjera, në vëmendje të hetuesve, për hetime për të cilat unë nuk kam dijeni, natyrisht. Por në fund janë marrë të gjitha elementet dhe është vendosur të më jepet eskortë.

Krasta: Më kujtohet gazetari i Rai 2, nëse nuk gaboj Sigfrido Ranuçi, i cili ka bërë këtë shërbim mbi Shqipërinë, ishte sinqerisht i shqetësuar për mundësinë që mafia shqiptare, një mafie që vepron me degë dhe rregulla ndoshta të ndryshme, por edhe të ngjashme me ato të mafies italiane, megjithatë në një farë mënyre vihet në diskutim kjo tipologji e ndryshme, më agresive e mafies shqiptare, një mafie reale në një kuptim. Nuk e di nëse mund të supozojmë, të hamendësojmë në këtë rast, mundësinë që pas librit të rëndësishëm, në të cilin ti flisje për mafien shqiptare, disa kërcënime vijnë sinqerisht nga këto grupe shqiptare në Itali dhe jo vetëm. A mund ta konfirmojmë këtë lidhje apo nuk ka, në këtë rast, një lidhje të dukshme?

Trochia: Shiko, unë i përmbahem fakteve. Faktet thonë se disa muaj më parë, dhe besoj se edhe kjo është një vlerësim, sepse është një vendim i rezervuar që i komunikohet më pas personit, në rastin tim mua. Besoj se kanë vlerësuar edhe një letër anonime që ka mbërritur muajt e kaluar në Prokurorinë Antimafia të Romës, në të cilën flitej qartë për librin tim ‘Invincibili’ mbi mafien shqiptare dhe për një lloj nervozizmi të disa grupeve kriminale në Itali që i referohen kriminalitetit shqiptar në Shqipëri.

Kjo ka ndodhur. Çfarë ka ndodhur tjetër? Që mes kërcënimeve të qarta dhe mesazheve shqetësuese që më kanë ardhur, të hapura, ka një që ka ardhur nga nipi i një narkotrafikanti që për vite me radhë ka qenë i lidhur me kriminalitetin shqiptar, me atë lloj mafieje të Romës që është e lidhur me kriminalitetin shqiptar dhe me këta trafikantë italianë.

Dhe është e qartë që subjektet që më kanë dërguar mesazhe shqetësuese dhe kërcënuese i referohen grupeve kriminale shqiptare. Kjo është e sigurt. Vendimi përfundimtar, megjithatë, siç thashë më parë, merret nga autoritetet në një mbledhje që ka karakter të rezervuar, pra sekret, kështu që ndoshta lidhet edhe me shumë mjedise të tjera kriminale, por ka edhe rastin tim dhe nuk duhet neglizhuar fakti që aktualisht Roma, kryeqyteti i Italisë ku unë jetoj, është një qytet i përshkuar nga grupe kriminale ku ato shqiptare kanë një rol të rëndësishëm, dhe unë me këto merrem prej kohësh.

Krasta: Në vendet me demokraci hibride, siç është Shqipëria në këtë moment, disa lajme të rëndësishme shoqërohen në një farë mënyre edhe me mosbesim, me thashetheme vulgare, me hipoteza që më pas bëhen, si të thuash, komplekse pothuajse për të dobësuar forcën e versionit, të rrëfimit, të versionit real të faktit. Ti e di shumë mirë që përshkrimi yt që ke bërë për takimin në Aruba është shoqëruar në Shqipëri nga një narrativë qeveritare, nga histori që përpiqen të dobësojnë analizën e gazetarisë, të gazetarit investigativ, në këtë rast analizën tënde. Si mund të jemi didaktikë me këtë publik të telenovelave turke, në një farë kuptimi? A mund të themi, të konfirmojmë që gjëja është; një, e rëndësishme; dy, e rrezikshme; tre, tregon një Shqipëri të vështirë, agresive, mjaft kërcënuese në një farë kuptimi, me lidhje të forta, me pika të forta me botën e krimit ndërkombëtar, në këtë kuptim. Nelo, si mund të jemi ne, ti në këtë rast, bindës për të mbrojtur këtë dëshirë të madhe që ka njerëzit për të krijuar dy histori paralele, ku e vërteta shpesh bashkëjeton me versionin e rremë?

Trochia: Le të nisim nga një fakt, një fakt që është i pakontestueshëm. Në Itali ka një prokuror ndër ata me mw shumw pwrvojw dhe më kompetentët që quhet Nicola Gratteri, i cili prej vitesh lufton ‘Ndranghetën, mafien më të fuqishme të Italisë dhe që tani ndan tregun e drogës me grupet kriminale shqiptare.

Nicola Gratteri, unë e kam intervistuar në librin tim dhe i bëj një pyetje. Ky është një fakt. E pyes; në të kaluarën e afërt, kundërshtarë të qeverisë Rama, gazetarë, vëzhgues, e kanë quajtur Shqipërinë një narkoshtet, një model narkoshteti, natyrisht ndryshe nga ato që kemi njohur në vitet e kaluara. Sipas meje është një ekzagjerim. Nicola Gratteri, prokuror i Napolit, një nga figurat simbol të luftës kundër mafies në vendin tonë, është përgjigjur jo, nuk është ekzagjerim, përkundrazi.

Dhe ky është një fakt që nuk mund të kundërshtohet duke delegjitimuar, siç ndodh shpesh, edhe në ambientin italian dhe jo vetëm shqiptar, punën gazetareske. Ky është një fakt. Një fakt tjetër i pakontestueshëm është se në një informatë të Drejtorisë Hetimore Antimafia italiane, shkruhej se kishte ndodhur një takim mes një karteli kriminal në Aruba në vitin 2019 dhe disa përfaqësuesve të papërcaktuar, të paspecifikuar të qeverisë Rama.

Unë, para se të shkruaja një fjali, një element të tillë, që është një informatë policore e Drejtorisë Hetimore Antimafia, që është forca më e rëndësishme hetimore në vendin tonë, kam realizuar një hetim, për një takim mes një karteli kriminal në Aruba në 2019.

Unë, para se të shkruaj, përmes zëdhënësve, përmes numrit të tij personal, i jam drejtuar Ramës, kryeministrit të Shqipërisë, kryeministrit, atij që drejton Shqipërinë, liderit, për ta pyetur nëse mund të konfirmonte praninë në vitin 2019 të subjekteve të lidhura me qeverinë shqiptare, sepse gazetaria ime është një gazetari që kur ka një akt zyrtar si ai që sapo përmenda, pra një informatë e Drejtorisë Hetimore Antimafia, bën gjithmonë një punë verifikimi, prove, pune gazetareske.

Në këtë rast, duke iu referuar qeverisë Rama, kryeministrit Rama, unë telefonoj kryeministrin Rama. Nëse ai vendos të mos përgjigjet, nuk është problem i imi, është problem i atij që ka vendosur të mos përgjigjet. Fakti që ai nuk ka dashur të përgjigjet në asnjë mënyrë, në asnjë nga mënyrat që unë i kam propozuar, nuk është problem i imi, është problem i atij që ka vendosur të mos përgjigjet.

Unë kam një fakt, unë raportoj informacionin e Drejtorisë Hetimore Antimafia, e raportoj fjalë për fjalë, e raportoj në librin tim. Dhe në të njëjtën kohë telefonoj ekzekutivin shqiptar, kërkoj të konfirmojë, të eksplorojë, të monitorojë nëse ka qenë kjo prani, sepse mund të ishte prania e një zëvendësministri, e një personi që ndoshta në mirëbesim po bënte një takim pune.

Mund të kishte shkuar në mirëbesim. Unë, për të kuptuar më shumë, bëj këto pyetje, sepse gazetarët duan të kuptojnë para së gjithash. Por nuk është se unë i censuroj lajmet. Unë kam dhënë një lajm, kam bërë gjithçka për të marrë edhe përgjigjen, versionin e qeverisë, por kjo përgjigje nuk më ka ardhur. Dhe unë lajmin e kam publikuar.

Krasta: Po të bëj një pyetje të fundit dhe pastaj të lë të lirë. Më kujtohet Saviano. Ai donte, e donte dhe e urrente faktin që prej shumë kohësh shoqërohet me një eskortë policore në jetën e tij të përditshme, një eskortë profesionale, pra e agjentëve për të mbrojtur jetën e tij. Por në këtë kuptim, dua të të pyes, ti sigurisht do të vazhdosh të bësh profesionin tënd, të punosh në profesionin tënd, pavarësisht rrethanave të reja që janë krijuar. Pyetja e parë. Pastaj, i shoqëruar nga një pikëpamje profesionale, dhe në fund, sipas teje, bazuar në analizën hetimore, informacionet që ke marrë deri tani, njohuritë e tua personale e kështu me radhë, a do të vijë apo mund të vijë një moment që e ashtuquajtura mafie shqiptare të marrë një formë edhe më kërcënuese, e lidhur me shtetin shqiptar të momentit dhe të rrisë pak forcën kundër ligjit, etj. Si e sheh ti këtë raport tëndin në të ardhmen me këtë problem të madh dhe të rëndësishëm mes dy vendeve tona mike?

Trochia: Le të nisim nga një fakt, sepse duhet të jemi të qartë. Unë i kam quajtur narkotrafikantët shqiptarë ‘të pathyeshëm’, jo vetëm sepse doja të jepja një titull libri, por sepse eksponenti më i rëndësishëm i kolonës romane, që quhet Arben Zogu, ndërsa ne po flasim, është i lirë. Është i lirë dhe është një nga eksponentët më të rëndësishëm të këtij bote kriminale. Subjekte të tjerë që unë i citoj në libër janë të lirë.

Po presim nga Dubai ekstradimin e Dorian Piku, ekstradimin e Altin Sinomatit, që në këtë moment janë ende atje dhe të subjekteve të tjera, ashtu si kolona romane e Zogut ka shumë subjekte të tjera të lira, janë të lirë në Romë, të lirë për të vepruar. Po flasim për një kolonë, për një nga kolonat për të cilat unë flas.

Dëshira për pushtet, për para, aftësia korruptive për të kontaminuar sektorë publikë, administrativë të kriminalitetit shqiptar, kjo aftësi është e jashtëzakonshme. Nuk ka prioritete të tjera për një qeveri, nuk ka prioritete të tjera përveç luftës së ashpër kundër mafies shqiptare, dhe këtë e kam kuptuar duke intervistuar një ish-magjistrat, Mandoi, i cili kritikon qeverinë shqiptare dhe thotë se ligji për konfiskimin nuk është i përshtatshëm për të luftuar nivelin e kriminalitetit që ka arritur në Shqipëri krimi.

Dhe siç më ka treguar një bashkëpunëtor drejtësie, që dikur ishte vrasës, ku nuk arrin pushka, ku nuk arrin kallashnikovi, arrijnë paratë. Aftësia e mafies shqiptare është të korruptojë si element qendror, sepse ka sasi të mëdha parash që vijnë nga narkotrafiku. Nuk ka prioritete të tjera, janë lojtarë ndërkombëtarë.

Nuk ka prioritet tjetër për një qeveri përveç luftës kundër mafies shqiptare dhe kundër nivelit shumë të lartë të korrupsionit që natyrisht i heq qytetarëve, i heq komunitetit dhe ia jep disa subjekteve të lidhura me krimin. Kjo është përgjigjja për pyetjen e dytë. Për të parën, unë do të vazhdoj të bëj profesionin tim.

Sigurisht, është e qartë që gjithçka bëhet më e komplikuar, është e pashmangshme, edhe vetëm në organizimin e jetës së përditshme. Unë gjithmonë kam thënë se ne jemi zgjedhjet që bëjmë, nuk jemi pasojat tona, por jemi zgjedhjet tona. Edhe pse ndonjëherë pasojat janë ndërhyrëse në jetën tonë të përditshme.

Unë do të vazhdoj të bëj gazetarin, kam nisur nga Campania, që është një tokë e madhe, dhe tani punoj për gjigantë që për mua janë simbole, si Giancarlo Siani. Ditët e fundit ishte përvjetori i 48-të i vrasjes së këtij gazetari intelektual nga mafia siciliane.

Unë mendoj se ne kemi detyrimin, ne që bëjmë këtë profesion, ta bëjmë sa më mirë të jetë e mundur dhe kur kemi lajmet, t’i japim, t’i rrëfejmë edhe hijet, kontradiktat, dhe të denoncojmë sistemet kriminale dhe të pushtetit.

Krasta: Nelo, të falënderoj shumë, të jam shumë mirënjohës që fole me mua. Faleminderit shumë këtë mbrëmje, faleminderit shumë.

Trochia: Faleminderit, dhe një përshëndetje e ngrohtë për të gjithë ju dhe një përqafim për Shqipërinë, një tokë që e dua shumë.

 

Gjermani: Kryeministri Kurti zhvilloi takim bilateral me Zyrtaren për Kosovën në Ministrinë Federale për Bashkëpunim Ekonomik dhe Zhvillim, Dr. Klimes

 

Kryeministri në detyrë i Republikës së Kosovës, Albin Kurti, në kuadër të konferencës ndërkombëtare “Future Industry Minds 2026” në Gjermani, zhvilloi një takim bilateral me Zyrtaren për Kosovën në Ministrinë Federale për Bashkëpunim Ekonomik dhe Zhvillim (BMZ), Dr. Micong Klimes.

 

Duke shprehur mirënjohjen ndaj Gjermanisë, si një partner i palëkundur për dekada, kryeministri në detyrë Kurti përmendi kontributin e madh në zhvillimin e shoqërisë, infrastrukturës, shërbimeve dhe institucioneve nëpërmjet BMZ-së, GIZ-it, KfW-së, si dhe financimit të organizatave të shoqërisë civile.

 

Kryeministri në detyrë Kurti theksoi se është e rëndësishme që të kalohet në një nivel të ri bashkëpunimi, nga ndihma tek investimi i përbashkët. Në këtë kontekst, ai nënvizoi se përtej granteve financiare nga Gjermania, Kosova ka nevojë për qasje në treg, në investime dhe bartje të njohurive industriale që krijojnë vende pune dhe gjenerojnë të ardhura.

 

Teksa përmendi se mërgata kosovare në Gjermani veçse po ndërton ura ndërmjet dy vendeve, kryeministri në detyrë Kurti theksoi nevojën për një bashkëpunim të strukturuar bilateral dhe një platformë që mundëson investime./Zyra e Kryeministrit

Kryeministri Kurti bëri hapjen e konferencës ndërkombëtare “Future Industry Minds 2026“

 

 

Schloss Bensberg, Gjermani, 11 maj 2026

 

Kryeministri në detyrë i Republikës së Kosovës, Albin Kurti, bëri hapjen e konferencës ndërkombëtare “Future Industry Minds 2026“, në Schloss Bensberg në Gjermani, ngjarje që ofron një platformë për shkëmbime profesionale, inovacion dhe dialog të nivelit të lartë për industrinë, digjitalizimin dhe transformimin.

 

Në edicionin e sivjetmë, Republika e Kosovës është mirëpritur si Shtet Partner i “Future Industry Minds”, me ç’rast përfaqësues të institucioneve dhe kompanive kosovare po marrin pjesë në këtë konferencë dy ditore.

 

Në fjalën hapëse të konferencës, kryeministri në detyrë Kurti foli për historinë e lidhjes së ngushtë ndërmjet dy vendeve, ndërsa shprehu falënderime e mirënjohje për mbështetjen e vazhdueshme dhe të palëkundur të Gjermanisë ndaj Kosovës. Në këtë kontekst ai përmendi se në Gjermani jetojnë rreth 600 mijë pjesëtarë të mërgatës nga Kosova, të cilët janë mirë të integruar dhe të suksesshëm, përfshirë doktorë, inxhinierë, ndërmarrës, punëtorë të aftë e të zellshëm etj.

 

Kryeministri në detyrë Kurti theksoi se duke qenë një nga vendet me popullsinë më të re në Evropë, me moshë mesatare rreth 34 vjeç, dhe me shumicën e të rinjve që flasim së paku një gjuhë të huaj, Kosova ka një potencial të madh të fuqisë punëtore.

 

“Dekada të migrimit kanë krijuar një gjeneratë të kosovarëve që janë rritur si bilingualë, që flasin shqip dhe gjermanisht, të cilët kanë studiuar në Gjermani, janë trajnuar në Gjermani dhe në shumë raste kanë punuar në Gjermani para se të kthehen në shtëpi. Kur ekipi juaj në Prishtinë bashkohet në një video-lidhje me selinë qendrore në Köln ose Frankfurt, nuk ka nevojë për përkthyes. Krejt çfarë duhet është interneti i mirë, dhe jam i lumtur ta them, me një nga mbulueshmëritë më të mira me internet në Evropë, nuk është fare problem”, tha ai.

 

Në kontekst ekonomik ai nënvizoi se qarkullimi i përgjithshëm ndërmjet Kosovës dhe Gjermanisë aktualisht është 1.8 miliardë euro, duke veçuar sektorin e shërbimeve si komponent kryesore me 1 miliard euro, por edhe remitencat që kalojnë shifrën prej gjysmë miliardi eurosh. Kryeministri në detyrë Kurti theksoi se në përgjithësi kompanitë gjermane kanë investuar rreth 1.5 miliardë euro në Kosovë, 62% prej të cilave vetëm në pesë vjetët e fundit.

 

Duke folur për kompanitë pjesëmarrëse nga Kosova si partnere serioze dhe duke bërë thirrje për thellim të bashkëpunimit, kryeministri në detyrë Kurti vëmendje të veçantë i kushtoi potencialit të jashtëzakonshëm të Kosovës në sektorin e teknologjisë së informacionit, zhvillimit softuerik, shërbimeve, logjistikës etj.

 

“Dua të jem specifik. Kompanitë në këtë dhomë tashmë janë dëshmuar për klientë ndërkombëtarë. Ato kanë përmbushur afatet evropiane, kanë punuar me standardet e cilësisë evropiane dhe në shumë raste kanë ndërtuar ekipe që komunikojnë rrjedhshëm në gjermanisht. Ato nuk janë në fillim të rrugëtimit të tyre. Ato janë në një pikë të rrugëtimit ku partneriteti i duhur do të përshpejtonte gjithçka”, tha kryeministri në detyrë Kurti./Zyra e Kryeministrit

UGSHPD: “NJË LLOJ SPECJE” DHE “NJERIU ME BISHT”

(Dy cilësime që shpërthejnë nga brumosja ideologjike e Ramës për shqiptarët në BE-në e grupkapitujve)
 
Brenda një dite, më 11 Maj, 2026 kryeministri për rilindësit në këtë fazë të tranzicionit, shqiptarët kundërshtarë të politikave të tij i vë epitetin specie sikurse edhe ata të fillimeve të tranzicionit i përforcon gjatë një ceremonie hua për t’i cilësuar si “njerëz me bisht”. Të dy përcaktimet brenda një dite vijnë nga dy veprimtari të ndryshme ku në qendër është Evropa jo ashtu siç është, por ashtu siç fryma përjashtuese ideologjike dhe gjuha e urrejtjes së Ramës e do edhe Evropën.
Shqiptarët si specie, janë opozita ose ata rreth 600 mijë shtetas që e votuan kundër një vit më parë e ca më shumë të tjerë që çdo ditë po e kritikojnë drejtimin e një qeverisje të korruptuar që nuk ka fund me skandalet në çdo drejtim të jetës. Ndërsa shqiptarët si njerëz me bisht, vjen nga një huazim sa racist aq edhe dashakeqës që prej shtet formimit dhe shpien Ramën bashkë me verbërinë e propagandës së tij në faqet e ATSH-s që të njëjtat ngjarje, të përmbledhura si lajme zyrtare të qeverisë të lexohen ndryshe nga shqipfolësit, anglisht dhe franko folësit (dy gjuhët e huaja në të cilat ATSH i publikon lajmet). Pra shtirja dhe standardi i nënshtrimit përpara të vërtetës me të huajt. Ndryshe nga dëshira për t’i vënë në lojë vend e pa vend kundërshtarët e tanishëm politik, pasi ata të artit dhe të sportit e kanë lënë kryeministrin në delirin e ekspozitave ndërkombëtare dhe stilimin me këpucë të lehta, shpesh herë ai shpërthen me gjuhën e urrejtjes nga Kuvendi i Shqipërisë, në fjalimet e asambleve politike, në programet e sociale vetë prodhuara, e deri tek ndeshja me median duke i etiketuar ato pafundësisht duke mbledhur së bashku mllefin* e një njeriu që nuk e kontrollon dot më pushtetin e kalbur nga korrupsioni.
Edhe humor sikur të duash të eksperimentosh nga bëmat e çdo dite nga propaganda e parti shtetit e ke të pamundur zgjedhjen sepse padyshim do të ndeshesh me ngurtësimin e administratës shtetërore, me bllokun e ligjvënësve socialist në Kuvendin e Shqipërisë, sikurse edhe në të gjitha mediat e anuara apo të blera nga qeveria për të mos lejuar dallimin e disa nuancave shumë të holla që e zhveshin pushtetin e rilindësve.
Çfarë vendi do të zinte në një veprimtari ku artisti Tedi Papavrami që po nderohej me një dekoratë të lartë shtetërore duhej ta merrte atë në thjeshtësinë e ‘Parkut të Eden-it’ brenda ndërtesës së kryeministrisë, ku “spontanisht artistë”, qeveritarë, akademikë dhe përfaqësues ambasadash, ishin ulur në shkallët e instalacionit prej 3.7 milion € të cilit vazhdimisht i shtohen fonde. Por nuk qendron vetëm këtu thjeshtë vështrimi kritik sikur mezi presim të gjejmë kleçka. Vështrimi kritik qendron tek fryma e urdhrave që parti shteti jep dhe kontrollon në gjithshka. Një gjë e tillë sikurse në anglisht është shprehja “stole the show”. Pra të bëhesh qendra e vëmendjes dhe t’ua marrësh të tjerëve shkëlqimin.  Dhe si e tillë kjo u pa tek formulimi propagandistik dhe i pa sqarueshëm i ATSH-s që në krye të lajmit shkruan:-“Kryeministri Edi Rama dekoroi sot muzikantin dhe instrumentistin virtuoz Tedi Papavrami me ‘Yllin e Oficerit të Urdhrit Suprem të Shqiponjës’, në emër të Presidentit të Republikës.” 
 A ka vend ku të rrijë kjo?
 O kryeministër, lëre Tedin të flasë!
Sigurisht që përvetësimi i shfaqjes pa e lënë një talent të bërë vetë si Tedi të flasë diçka që përse u bë ai që është, Rama me huanë e dekoratës së Begajt ka rastin e mirë të vemendjes dhe të shkëlqimit bashkë për veten e tij. Ai e bën audiencën të qeshë e të gëlltisë njëkohësisht cilësimin se “shqiptarët janë njerëz me bisht”. Një shprehje mbi 100 vjeçare e vjetër e atyre qarqeve politike e diplomatike që Shqipërinë e shihnin si një tokë për t’u copëtuar të destinuar për t’u shpërbërë si komb nga asimilimi i popullsisë, e cila as e ka vendin sot për t’u thënë dhe as për të bërë krahasimin e zhvillimeve të Shqipërisë afër me Evropën sidomos në vitin e parë të mandatit të katërt. Pra plot pas 13 vitesh.
Sikur të mos mjaftonte një individ si Tedi, talenti i Ramës zbuloi gjatë paradites së 11 Majit edhe një tjetër “grep të ngecur”, kur gjatë një konference për shtyp “Shqipëria, ecuri pozitive në fushën e prokurimeve publike” edhe pse ai po përpiqej të sqaronte rreth një ligji të ri për resortet turistike dhe portet private, shqetësimi doli vetiu tek roli i opozitës dhe cilësimi i saj një lloj “specieje”. Ngado që ta sjellësh, mos përgatitja e këtij ligji jo vetëm gjatë 12 viteve të tre mandateve të Rilindjes Socialiste, por edhe në ato të njëpasnjëshmet e rritjes së numrit të turistëve me mbi 10 milion çdo vit sipas shifrave të qeverisë, i bie të kuptosh se thelbi i çështjeve të pronësisë në raport me korrupsionin dhe klientelizmin e partneritetit publik-privat janë disi më të dobëta sot pas goditjeve që prokuroria speciale dhe drejtësia kanë ndërmarrë. Titulli i ATSH-s në një konferencë shtypi kryesisht për ekonominë dhe prokurimet publike në vend që t’i përmbahet shpjegimeve të kësaj rëndësie për lexuesin dhe publikun, del me “argumentin” se:-“Rama: Ne kemi një specie që lutet në Evropë që Shqipëria të mos anëtarësohet në BE”.
Cilado që të ketë qenë pyetja, marrja në konsideratë e fjalëve të Ramës se paskemi një opozitë që e pengon anëtarësimin në BE, vjen më pas se sa kritikat dhe tërheqja e vemendjes së institucioneve ndërkombëtare mbi mjedisin. Po të kujtonim fundin e vitit 2022 kur ndërtimi i aeroportit në Lagunën e Nartës u cilësua “në mungesë të dukshme të respektimit të ligjeve kombëtare dhe ndërkombëtare”, çështja aty ishte pikërisht për speciet, llojet e gjallesës së florës dhe faunës më të pasur në Evropë në natyrën shqiptare që u kërcënua nga korrupsioni dhe etja e fitimeve të partneritetit publik-privat të qeverisë së Ramës. Ndërsa sot pas katër vitesh, janë jo vetëm bregdeti me portet, por edhe zhdukja me fuqinë e kartonit në Kuvendin e Shqipërisë të Zonave të Mbrojtura, Agroturizmi, Paketa e Maleve etj. si këto që kanë larguar banorët e zonave përmes falimentimit ekonomik duke sjellë shpopullimin, emigracionin, mungesën e investimeve dhe erozionin e natyrës bashkë me kërcënimin e gjallesës dhe me të vërtetë të atyre specieve të rralla të natyrës shqiptare. Le ta shohim nga ky këndvështrim vlerësues për gjallesën “llojin e species” që shqetëson sot Ramën. Një Aeroport në Vlorë, në zemër të Lagunës së Nartës, që ka filluar edhe të përmbytet sa herë që bien rreshje të vrullshme jo vetëm që ka prishur deri tani ekosistemin, por në rastin e fillimit të fluturimit të avionëve ajo larmi gjallese aty do të kërcënohet deri në shfarosje.
 
Nga këta dy shembuj vetëm brenda një dite, pa ndihmën e propagandës dhe pa mbështetjen e saj nga mediat e kapura dhe të blera prej qeverisë, shtetasit shqiptarë e kanë fare të lehtë të kuptojnë se kush vuan sot për protagonizëm, kush e merr shkëlqimin nga arritjet e shqiptarëve për të mbuluar korrupsionin dhe së fundmi se kush po mashtron se po e çon në BE Shqipërinë, përpara se ta copëtojë dhe ja hequr pasuritë nga duart pronarëve të ligjshëm dhe “dhuruar” investitorëve strategjikë.
Pas gjithë këtij shikimi duke lënë me një anë propagandën mund të thuhet se në fare pak vend mediat i kushtuan vend gjuhës fyese të kryeministrit dhe cilësimeve të tij për shqiptarët. Në të dyja rastet qoftë Kuvendi i Shqipërisë dhe qoftë media përmes normave të etikës dhe komisioneve përkatëse, duhet të mbajnë qëndrim të fortë kritik dhe masa administrative (me gjobë),  për rastet e përsëritura.
Në qoftë se këto nuk bëhen atëherë edhe ATSH-ja le ta jetojë larg së vërtetës dhe brenda hipokrizisë kryeministrore, kur në të njëjtën kohë ka çelur në kryeqytet një ekspozitë të titulluar “Një rrugëtim në historinë e lajmit” që ka tërhequr interesin e vizitorëve vendas dhe turistëve të shumtë sipas citimit të propagandës shtetërore.
_____________
 
 
11 Maj, 2026
 
Unioni i Gazetarëve Shqiptarë Profesionistë të Diasporës (UGSHPD)
Verband Albanischer Berufsjournalisten der Diaspora (VABD)
Union of Professional Albanian Journalists of Diaspora (UPAJD)
L’Union des journalistes professionnels albanais de la diaspora (UJPAD)
Unione dei Giornalisti Professionisti Albanesi della Diaspora (UGPAD)

Donika Gërvalla: Sulmet e tilla nuk na lëkundin, nuk na frikësojnë e as nuk na ndalin, sepse e vërteta nuk blihet me profile fallso

VOAL- Zonja Donika Gërvalla, zëvendëskryeministre dhe ministre e Drejtësisë e Republikës së Kosovës, në një reagim bën të ditur se faqja e saj në facebook është sulmuar nga disa mijëra profile të rreme. “Sulmet e tilla nuk na lëkundin, nuk na frikësojnë e as nuk na ndalin, sepse e vërteta nuk blihet me profile fallso dhe as nuk rrëzohet nga klikime patetike e të fabrikuara. Ne vazhdojmë. Edhe më të fortë. Edhe më të vendosur. Edhe më të palëkundur. Bashkë!”, shkruan në reagimin e saj onja Gërvalla.
Më poshtë teksti i plotë i reagimit:
Të nderuar miq,
ma paskan sulmuar sot faqen e Facebook-ut me disa mijëra profile të rreme.
Me „zemra“ fallso po përpiqen të cënojnë reputacionin tim dhe të krijojnë përshtypjen edhe në raport me vizitorët e faqes sime, por edhe me vet Facebook-un, sikur qenkemi shërbyer me këto profile fallso.
Profilet e rreme janë bllokuar, Facebook-u është informuar dhe po presim marrjen e masave adekuate nga ana e tyre.
Nëse keni faqe me shtrirje të gjerë në Facebook, ndoshta nuk është keq të kontrolloni edhe ju „zemrat“ në postimet tuaja. Profilet fallso dallohen sepse kanë emra, të cilët nuk përputhen me vizitorët dhe lexuesit e zakonshëm të postimeve tuaja.
Sulmet e tilla nuk na lëkundin, nuk na frikësojnë e as nuk na ndalin, sepse e vërteta nuk blihet me profile fallso dhe as nuk rrëzohet nga klikime patetike e të fabrikuara.
Ne vazhdojmë. Edhe më të fortë. Edhe më të vendosur. Edhe më të palëkundur. Bashkë!

Raporti- Nuk ka më as punë online, Shqipëria me rënien më të madhe të numrit të punëtorëve “freelance”

 

Shqipëria po përballet me një tkurrje të ndjeshme të punonjësve në platformat online, etj.

Sipas raportit të fundit rajonal “Gigmetar” për vitin 2025, Shqipëria rezulton vendi me rënien më të madhe të numrit të punëtorëve freelance (profesionistë të lirë online) në platformat upwork, Freelance, Guru etj, nga të gjithë vendet e Rajonit të Europës Juglindore.

Ndërkohë që rajoni në tërësi ka pësuar një tkurrje të lehtë prej 0.7% nga korriku 2024 në maj 2025, Shqipëria regjistron rënien me të madhe prej 5.3% të numrit total të punëtorëve aktivë në platformat kryesore.

Ky trend është veçanërisht i dukshëm në platformën Upwork, ku numri i shqiptarëve të angazhuar u ul me 7.5%, dhe në Freelancer, ku ndryshe nga vendet e tjera të rajonit që patën rritje, Shqipëria shënoi një rënie prej 1%.

Raporti nxjerr në pah një tjetër Shqipëria ka popullsinë më pak aktive të freelancer në rajon, me vetëm 28.2% të punëtorëve që janë realisht të angazhuar me projekte, krahasuar me Maqedoninë e Veriut e cila kryeson me mbi 40%.

Ekspertët e raportit sugjerojnë se, ulja po vjen nga pasiguria në sektorin teknologjik global dhe efektet që ka dhënë rritja e inteligjencës Artificiale që po ndryshon kërkesën për shërbime.

Megjithatë, për rastin e Shqipërisë, faktorë si migrimi i të rinjve dhe mungesa e aftësive digjitale të specifikuara janë shkaqe kyçe që po dekurajojnë punëtorët e rinj të hyjnë ose të qëndrojnë në këtë treg.

Të dhënat nga Gigmetar tregojnë se në 2025 po punojnë në platforma 4108 shqiptare, me tkurrje 5.3 për qind nga viti 2024.

Pavarësisht rënies, Upwork mbetet platforma kryesore për shqiptarët, duke mbajtur 68.2% të tregut vendas. Tkurrja më e madhe vjen nga profesionet e zhvillimit të software-ve dhe dizajnit kreativ.

Ndërkohë që Shqipëria po braktis punën në platforma që lulëzoi gjatë pandemisë, vende si Rumania dhe Hungaria kanë shënuar stabilitet ose rritje të lehtë./Monitor

(Video) In memoriam: Reshit Mulleti: Komedia Prefekti me realitetin nuk ka asgjë të vërtetë! Intervistë me të birin e Qazim Mulletit

“NJë ditë pasi u shfaq komedia, kur shkova në shkollë, isha në vitin e dytë të gjimnazit Qemal Stafa, mësuesja e rusishtes, ishte ruse, kur thirri emrin tim Reshit Qazim Mulleti, ajo shtangu dhe pyeti: Emër i vërtetë është ky? Nxënësit e klasës iu përgjigjën në kor:
Po, po, ky është Shiti i komedisë ‘Prefekti’.
Mësuesja shtangu, u habit, iu duk çudi, më afroi pranë vetes, më foli me shumë dashuri, më qëndroi pranë dhe iu duk shumë padrejtësi se si mund të përdoreshin emra realë në një komedi?!
Të nesërmen erdhi kamioni e na mori, na dërguan në internim, në kampin e Tepelenës.
Aty na mbajtën 5 vjet deri në mbylljen e tij…”

Lindi më 21 Korrik 1930, në Tiranë.
Deri në 1992 në internime pas internime…
Vdiq në Tiranë në 12 Prill 2005, në moshën 75 vjeçare.

 

Nga jeta e bashkëshortes së Qazim Mulletit

Shumë nëna, gra, vajza, fëmijë e pleq u internuan vetëm e vetëm se djemtë, burrat, vëllezërit e baballarët e tyre ishin të padëshiruar nga regjimi komunist, ishin të burgosur politikë dhe shteti sllavo-komunist, u mohonte atyre gjënë më elementare, lirinë. Duke u mohuar lirinë, ato ishin izoluar nga pjesa tjetër e shoqërisë dhe s’i lejonin të ktheheshin në vendlindje, pranë të afërmve të tyre. Kjo iu mohua për vite të tëra, ndërsa për shumë familje vazhdoi me disa dekada.

Të dhemb zemra kur mendon sa shumë zonja të nderuara, nëna të çmuara, që provuan vuajtjet në kampet e internimit si në Tepelenë, Savër, Gradisht, etj.., që ishin të reja, u plakën e disa prej tyre vdiqën aty. Ja disa prej tyre: Rukije Dine, Meleqe Dine, Sulltane Dine, Vesfie Dema, Mudi Dema, Mrika Gjon Markaj, Marta Markagjoni, Vashe Kola, Hajrie Cami, Cuba Miraka, Kune Miraka, Caje Merlika, Lice Kaloshi, Bije Kaloshi, Lije Ndreu, Rufije Ndreu, Ilmije Agolli, Zeqine Agolli, Roza Marashi, Ana Pervizi e Hajrie Mulleti.

Po ndalem në jetën e njërës prej tyre e jo pa qëllim po e filloj me jetën e Zonjës Hajrie, sepse ajo pati një jetë më të veçantë nga bashkëvuajtëset e tjera, që nga viti 1949 u bë objekt humori, argëtimi në komedinë “Prefekti” të Besim Levonjës. Një komedi që s’iu nda skenës për 40 vjet (edhe sot vazhdojnë ta japin në televizion) u vu në lojë një familje e tërë, me emra realë.

Po cila ishte kjo grua?

Lindi në Tiranë më 1908 në familjen e Ismail Kusit,   familje me tradita nacionaliste. Motra dhe vëllezërit e saj ishin të gjithë universitarë. E fejuar me Qazim Mulletin, nolist, emigrant politik. Martohet në Vjenë, në vitin 1929. Jetoi në Shqipëri me djalin e saj të vogël (datëlindja 1930). E rriti dhe edukoi të birin, i dhuroi gjithë dashurinë e saj prej nëne, me shpresë se ndonjë ditë do të kthehej emigranti politik, nga Europa.

Vitet kalonin, jetonte me shpresën e një takimi. Mbas 9 vite pritjeje, nënë e bir u mbushën me gaz e gjallëri. Për ta filloi një jetë e re, një pranverë e rilindur. Por shpejt do të fryjnë erërat e forta dhe gëzimi i tyre u ndërpre. Erdhën vitet e diktaturës. Përsëri nëna 36 vjeçare, mbeti vetëm me djalin e saj. Vëllain e madh, Abdullain, ia pushkatuan, se ishte antikomunist. Nxirret me forcë nga shtëpia, i grabitet çdo gjë, bile edhe dhuratat e prindërve të saj. E internojnë bashkë me të birin, Reshitin 15 vjeçar, në kampin e Tepelenës, me shumë bashkëvuajtës të tjerë. Flinin në kazerma, nga 200 vetë, pa dallim moshe e gjinie.

S’kishin dritë, as ngrohje. Ushqimi ishte një copë bukë e zezë. Shtrëngonte nëna djalin e vetëm, i dhimbte zemra për të, s’mund t’i siguronte asgjë. Në këto kushte, ai ishte pa të ardhme. Në kampin e Tepelenës i vinin të transportonin dru, të ngarkuar në vend të karrocës, për familjet e oficerëve.

Vitet kalonin në internim. Motrat e vëllezërit i vdiqën e s’u pa me ta. Internimi vazhdonte. I dërguan në Savër, në një barakë ku jetonin dy familje bashkë. Më vonë në një barakë të vogël, në mes të llucës së Myzeqesë, në vjeshtë e në dimër dhe në mes të pluhurit, në verë. Punoi në bujqësi dhe pse vuante nga hipertensioni. Jetoi e punoi me nder. S’u nda asnjë moment nga i biri. Nuk pranoi të bënte prishje kurore nga i shoqi dhe nuk desh lehtësira nga komunistët. Qëndroi e papërkulur dhe gjithë jetën e saj e saj      ruajti një dozë humori që buronte nga zemra e që ishte e mbushur me dashurinë e pakufi për djalin e saj të vetëm. Kjo grua, me shtat të imët, një figurë fisnike e burim dashurie për familjen e saj, u bë objekt talljeje në komedinë “Prefekti” të Besim Levonjës.

Që nga viti 1949 u shfaq në skenat e teatrove, u transmetua në Radio-Tirana, në televizion e skeçe, për 40 vjet pa ndërprerje. E vinin në skenë regjisorët e socializmit, me emra realë, siç ia kishte vendosur shkrimtari. Interpretonin Hajrien në mënyrat më qesharake, e bënë edhe të çalë e çfarë s’e bënë!! A menduan ndonjëherë që ajo grua, të cilën e vinin në lojë, jetonte e izoluar dhe i sfidonte me jetën e saj të pastër, të papërlyer, pa u ankuar? Vitet kalonin dhe nënë Hajria, u plak në internim dhe tre vitet e fundit u bë me sklerozë. Në trurin e saj kishin mbetur të zgjuara vetëm dy qendra. Kur e pyesnin ku je? – ajo përgjigjej: “Jam tek shtëpia e babait tim, në oborrin me diell e plot lule, në dhomat e mëdha, jorganët e bardhë…! Po cilën adresë mban mend? Kujtonte një kryeqytet e një apartament të kohës së martesës së saj.

Natyra i dhuroi gëzimin e fundit. Vdiq në barakën prej llamarine e dërrase, në mes të baltës së Myzeqesë, por truri i saj ndriçohej nga dielli i qytetit të lindjes, Tiranës, që s’u lejua të kthehej në vendlindje, për 35 vjet. Vdiq më 6 maj 1980. Në momentin e vdekjes i biri qante. Vdiq një nanë me zemër plagë, që djali i vetëm i mbeti pa të ardhme…!

Pse vuajti ajo?

Se ajo zgjodhi rrugën e drejtë, atë të shqiptares, të  besnikes, të ndershmërisë. A ishte e drejtë të talleshin me dy qenie njerëzore, që jetonin në Gulagun e Shqipërisë socialiste??!! Për çfarë roli?? Pse vetëm interpretimi i një roli vlen për t’u quajtur një artiste e pavdekshme? Po vazhdojnë mendësitë komuniste, tek njerëzit që s’duan të njohin realitetin, të vërtetën e shoqërisë social-komuniste. Vazhdojnë zotërinjtë të qeshin me të vdekurit. Deri kur do të vazhdoni duke mohuar të drejtat elementare? Po të drejtat e liritë e njeriut që i mbron Karta e Helsinkit? Apo vetëm në teori? Pa le thuhet që në Shqipëri s’ka pasur gjenocid?

Reshit Qazim Mulleti

Reshiti ishte kushërini i vetëm nga xhaxhai i im, ishim rritur bashkë dhe e donim si vëlla. Nëna Hajrija e rriti e vetme, se burri i saj ishte emigrant politik, nuk e kishte të drejtën me jetue në atdhe. I munguan dashuria dhe ledhatimet e të atit. Edhe kur jetuan bashkë, ato ishin pak vite, me shumë angazhime nga babai i tij, si Bashkiak e Prefekt i Tiranës, ishte kohë lufte.

Në shtator 1944, Reshiti 14 vjeçar, mbeti përsëri me nënë Hajrien, por këtë herë ishte ndarja e përjetshme, nuk u takuan më. Jeta i kishte rezervuar të papritura. Kujtonte Shiti, drekën e fundit që hëngri me babain Qazim. Një i afërt i tha babait: “Pse nuk e merr djalin me vete”? Ai iu përgjigj: – “Nuk është nevoja, politikanët nuk merren me gra dhe fëmijë…”! (E çuditshme, ai që e dinte shumë mirë ç’është komunizmi, nuk e parashikoi se si do të vepronin ata në Shqipëri).

Mbas vitit 1944, nënë e bir i kishin arrestuar disa herë, i mbanin të izoluar, në biruca të veçanta, i bënin presion nënë Hajries në lidhje me të shoqin dhe për t’ia grabitur pronën, ndërsa djalin e akuzonin për shkrimin e disa parullave antikomuniste në shkollë. Shpesh e keqtrajtonin nxënësit, vinte në shtëpi i gjakosur, por peripecitë e tij dhe të nënës Hajrie do të nisnin në vitin 1949, kur u shfaq për herë të parë premiera e komedisë “Prefekti” e Besim Levonjës.

Reshiti tregonte: – Kur u shfaq për herë të parë komedia “Prefekti”, unë me nënën time ishim në shtëpi, po e dëgjonim në radio, nëna e ime u revoltua…! Të nesërmen e premierës së komedisë “Prefekti”, kur dola nga shtëpia për të shkuar në shkollën “Qemal Stafa”, ku vazhdoja gjimnazin, të gjithë më shikonin si të habitur e kuriozë. Kur vajta në shkollë, më rrethuan të gjithë, të habitur, sikur isha ndonjë personazh filmi. Në orën e rusishtes, mësuesja ruse N.P. lexoi apelin e klasës, kur thirri emrin tim Reshit Qazim Mulleti, ajo shtangu dhe pyeti:

– Emër i vërtetë është ky?

Por nxënësit e klasës i’u përgjigjën në kor:

– Po, po, ky është Shiti i komedisë “Prefekti. Mësuesja shtangu, u habit, i’u duk çudi!! Më afroi pranë vetes, më foli me shumë dashuri, më qëndroi pranë dhe i’u duk shumë padrejtësi se si mund të përdoreshin emra realë, në një komedi?? Të nesërmen erdhi kamioni e na mori, na dërguan në internim, në kampin e Tepelenës, aty na mbajtën 5 vjet, deri në mbylljen e tij. Autori i komedisë Besim Levonja ishte liruar nga burgu me firmën e babait tim, që hyri garant për të.

– Në atë kamp – tregonte Shiti, -kam kaluar tmerre të vërteta, kushte të këqija dhe trajtim çnjerëzor. Kur shkuam për herë të parë aty, nana Ije, i’u drejtua komandantit të kampit, Gani Lamçe. “Mirë se ne kemi qenë familje e pasur, por çfarë kanë bërë fukarenjtë, që i keni sjellë këtu? Ju komunistët thoni se jeni shtet i fukarasë, përse i mundoni këta të varfër?”. Nëatë kamp, – dëshmonte Reshiti, – kam varrosur me duart e mia më shumë se 300 vetë, ku 200 prej tyre kanë  qenë fëmijë. Mbas dy-tre vjetësh, me urdhër të komandës, i kemi zhvarrosur, prapë i kemi varrosur në një vend tjetër”.

Nga Tepelena Hajrien dhe Reshitin i thirrën në Tiranë, në Degën e Punëve të Brendshme, ku i torturuan, duke u kërkuar të tregonin ku i kishin fshehur florinjtë. Ai tregonte: – Nënën e kanë torturuar shumë, ndërsa mua më fusnin në fuçi me ujë të ftohtë, shpesh më futnin dhe kokën në ujë…! Mbasi na grabitën çdo gjë, na dërguan përsëri në Tepelenë, më pas në Fier e Lushnje, në kampet e internimit në Savër, Gradisht, Grabian…! Çdo kamp të ri e kam inauguruar, ishim të parët që dërgoheshim në kampet e rinj të internimit.

Gjithë jetën Reshiti e kaloi pa liri, nuk kishte të drejtë me lëvizë, por vetëm me leje, me dy herë në ditë apel, duhej të paraqitej tek polici i kampit, në mëngjes dhe në mbrëmje, shpesh i kërkohej edhe në drekë, punonjës i përjetshëm në bujqësi, ku ishin vendet e punës më të largëta e të zorshme.

Tregonte Reshiti: – Morëm leje dhe dolëm në qytetin e Lushnjes. Në një moment më thotë nëna: “Shiti, dikush po na thërret”! Më erdhi shumë keq, por u detyrova dhe i thashë: “Nanë nuk po na thërret njeri, por nga altoparlanti jepet komedia e po na qeshin, po na tallin, po na venë në lojë, po argëtohen”! Ajo m’u përgjigj: “Na marrshin të keqen” Dhe unë i thoja vetes, na i morën të gjitha gjërat, na zhvatën, por na dëmtuan dhe imazhin tonë të mirë, tani ishim vetëm personazhe groteske, butaforike. U larguam nga qyteti, dorë për dorë, nënë e bir, ecnim në drejtim të kampit të internimit. Më 2 maj 1980 në Shkodër më dorëzuan një telegram me tekstin: “Nanën e kam shumë sëmurë. Të pres. Shiti”.

U nisa me tren drejt Lushnjes. Deri në Savër eca në këmbë. Kampi i Savrës, shtrihej në anë të majtë të rrugës automobilistike 5 km. larg qytetit, në mes të baltës, të llucës dhe pluhurit të Myzeqesë. Këtu shtriheshin disa rreshta me kasolle, ku dërrasa, kashta  e llamarina ishin materialet me të cilat ishin ndërtuar këto vende banimi për të internuarit. Në një dhomë të tillë 2 m. x 2 m., pa dritë, në një shtrat, qëndronte e shtrirë nënë Hajria, pa ndjenja, kishte humbur lidhjet me ambientin. Ishte hera e parë që nuk përgjigjej. E dërguam në spital, me anë të një zetori, në rimorkion e tij. Një mjeke e re përcaktoi diagnozën: “Hemorragji cerebrale e plotë, pa shpresë, dy ose gjashtë ditë jetë. Më mirë merreni në shtëpi”.

– Si quhet e sëmura? – pyeti mjekja për të regjistruar emrin. – Hajrie Mulleti, – i’u përgjigja. Mjekja më tha: – Kush e di ç’jetë të bukur ka bërë kjo grua? Iu përgjigja: – Atë jetë që ka bërë kjo nënë, s’do ia dëshiroja as një gruaje në Shqipëri apo në botë. U kthyem përsëri me të sëmurën në kasolle. Prisnim me ankth ndalimin e asaj zemre nëne, që po luftonte orët e fundit të saj, në luftë me jetën. Më ka mbetur në kujtesë një trup i vogël, çuditërisht i bukur, i pastër, i bardhë si alabastër. Për të jeta qe vetëm luftë, ajo u fshikullua në mënyrën më të padrejtë, më çnjerëzoren nga diktatura. Reshiti pranë saj qante nën zë:

– Ia ke kaluar Hekubës së lashtësisë, o nana e ime, ke 50 vjet vuajtje. Ku po më len mua, të vetëm pa njeri në këtë botë?! Zemra ime vuante dhe shpirti më dhimbte. Ata, nënë e bir, nuk ishin ndarë asnjëherë, ishin shumë të lidhur, provuan vetëm vuajtje e dhimbje të pafund. Në funeral morën pjesë dhjetë vetë. E varrosëm nënë Hajrien, por ndodhi diçka e papritur. Djali i oficerit të vdekur që ishte varrosur pranë nënë Hajries, filloi të shante, nuk i dukej e drejtë që babai i tij, një oficer i nderuar i ushtrisë, të ishte pranë një gruaje të deklasuar, armike, tradhtare…! Ulërinte djali i oficerit.

Ne, që ndodheshim në funeral, shtangëm, nuk folëm, deri ku kishte arritur indoktrinimi, racizmi klasor komunist, e çuditshme, i shkreti djalë nuk e kuptonte që babai i tij dhe nënë Hajria, ishin tashmë nën dhe nuk i përkisnin më kësaj bote të padrejtë, për të parin me detyra të nderuara, ndërsa për nënën e shkretë, e internuara e përjetshme, si e tillë vdiq dhe ishte sharë e bërë objekt argëtimi me anë të komedisë “Prefekti”. Reshiti i dashur ishte njeriu i mirë, i ndershëm, i drejtë, që të dhuronte kënaqësi kur fliste në dialektin verior, zotërues i shkëlqyer i gjuhës italiane, po ashtu dhe njohës i mrekullueshëm i muzikës së lehtë romane, i apasionuar për futbollin, shahun.

Zonja Bardha Markagjoni tregon:

– Për ne, Reshiti ka qenë një djalë i mrekullueshëm dhe me shumë dinjitet dhe humor, na bënte me qeshë, me harrue vuajtjet tona, shpirti i tij ishte i lirë…

Ndërsa Suzana Topalli tregon:

– Na kishin vendosur për të jetuar dy familje në një dhomë të vogël, unë me nënën Marije dhe Reshiti me nënën Hajrie. Ai ishte një djalë shumë korrekt, pothuajse nuk hynte fare në dhomë, kishte zor, s’donte të na vinte në pozitë të vështirë, shpesh flinte jashtë. Ishte më shumë se një vëlla, një vëlla i mrekullueshëm. Ai mbet gjithë jetën trup imët, i hajthëm me sy melankolikë. Sa herë bisedonim më thoshte:

– Sikur çmimin “Nobel” të kishte fituar komedia “Prefekti”, nuk do të shfaqej në skenë kaq shumë, gjithë këta dhjetëra vjeçare, s’e larguan asnjëherë nga skena shqiptare. Në vitin 1992, Reshit Mulleti u kthye në Tiranë, shtëpia e shkatërruar, e zaptuar nga njerëz të huaj, i kishte kaluar të gjashtëdhjetat…, e shoqëronte kudo cigarja, shoqja e pandarë e tij. Ishte i lodhur nga jeta, nuk i hynte në sy asgjë. I dhuroi shumë dashuri familja e Tanush Mulletit, mbeti përherë i dashur, njeriut që iu mohua e drejta e lirisë, edhe pse u plak në skenat dhe ekranet tona televizive ai qeshej, e flasim për të drejtat tona, pa kemi dhe Komitet Helsinki në Tiranë??!!

Vdekjen e pati të menjëhershme, infarkt, i pushoi zemra, mbaruan dhe vuajtjet e pafund, një jetë që s’u lejua të jetonte. Ky shkrim është si një kujtim në përvjetorin tënd të vdekjes, të kam qarë gjithë jetën vuajtjen tënde dhe dhimbjen tonë për ty, u munduam të të dhuronin shumë dashuri, ai që kujtohet nuk vdes, vazhdon përjetësia, dhimbjet dhe vuajtjet tuaja janë dhe përjetësia jote. Memorie.al

 

LVV nominon Albin Kurtin për kryeministër, kreu në detyrë i qeverisë: Synojmë të marrim 60% të votave

Këshilli i Përgjithshëm i Lëvizjes Vetëvendosje (LVV), që u mblodh të shtunën, ka nominuar sërish Albin Kurtin si kandidat për kryeministër.

 

Kryeministri në detyrë synon një mandat të ri pas fitores së LVV-së në dy palë zgjedhjet e vitit 2025, në shkurt dhe në zgjedhjet e jashtëzakonshme të dhjetorit.

Në të fundit, partia e tij mori mbi 51% të votave dhe Kurti doli sërish si më i votuar. Gjatë fjalimit të tij, Kurti tha se rritja e mbështetjes për Vetëvendosjen është e vazhdueshme, ndërsa shtoi se synojnë të marrin 60% të votave.

“Prej shkurtit deri në dhjetor vitin e kaluar u rritëm për 9%, nëse rritemi po aq prej dhjetorit deri në qershor mund të prekim 60%. Nëse punojmë veçse ne dimë, me sinqeritet dhe përkushtim edhe kjo padyshim është e mundur”, tha ai.

Ai akuzoi opozitën për bllokim të proceseve institucionale, duke thënë se veprimet e saj nuk e kanë mundur popullin, por kanë synuar pengimin e shtetit. Sipas Kurtit, zgjedhjet e reja nuk ishin të domosdoshme, por shtoi se ato mund të jenë të tilla për disa faktorë politikë, por jo për popullin.

“Sa herë po na bllokojnë ne po rritemi. Ata po marrin përgjigje më të fortë nga populli. Nuk kishim nevojë për këto zgjedhje. Mbase dikush, ndonjë strateg që drejton nga hija veprimet opozitare, po mendon që zgjedhjet janë të domosdoshme.

Ndoshta janë për dikë, por jo për popullin e shtetin. Kjo po ndodh sepse kemi një opozitë e cila ka kuptuar se nuk mund ta mund popullin, por ka zgjedhur ta bllokojë shtetin. Vullnet i popullit nuk është nen kushtetues, është forcë e historisë që na shpie përpara”, deklaroi ai.

Kujtojmë që KQZ ka njoftuar se 22 subjekte politike dhe tre koalicione janë regjistruar për pjesëmarrje në zgjedhjet e 7 qershorit, ndërsa nëntë subjekte kanë hequr dorë nga garimi të vetme ose në koalicion.

Rimbursimi në mars, sëmundjet kardiovaskulare dhe diabeti përhapje në masë

Raporti i detajuar i konsumit të barnave për muajin mars 2026 bazuar në listën e rimbursimit nga Fondi i Sigurimeve Shëndetësore tregon se popullata shqiptare po vuan nga përhapja e lartë të sëmundjeve kardiovaskulare, diabetit dhe gastritit.

Lista tregon se sëmundjet Kardiovaskulare mbeten kategoria me volumin më të lartë të rimbursimit. Gjatë muajit mars, vetëm për kontrollin e tensionit arterial dhe ritmit kardiak, janë rimbursuar dhjetëra mijëra paketime.

Për shembull, bllokuesit e kanaleve të kalciumit si Amlodipina dhe Lercanidipina shënojnë shifra të larta konsumi, ku vetëm disa prej brendeve kryesore arrijnë në mbi 10,000 paketime secila. Kjo tregon se hipertensioni është sëmundja me shtrirjen më të gjerë gjeografike dhe moshore në vend. Gjithashtu aspirina protekt konsumohet në masë.

Diabeti pason si kategoria e dytë për nga sasia e barnave të shpërndara. Metformina, si mjekimi bazë për diabetin Tip 2, shënon shifra rekord. Nga të dhënat e muajit mars, rezulton se variantet e ndryshme të Metforminës (si Siofor apo Glucophage) janë rimbursuar në sasi që i kalojnë 20,000 paketime në total.

Ndërkohë, te insulinat, vihet re një dominim i insulinave me veprim të shpejtë si Novorapid (mbi 4,000 njësi) dhe insulinave bazale si Lantus apo Tresiba, që dëshmon për një numër të lartë pacientësh që varen nga terapia me injeksion.

Sëmundjet e sistemit tretës zënë një vend të rëndësishëm në hartën e konsumit. Barnat anti-ulcer dhe ato për mbrojtjen e stomakit, si Omeprazoli, shfaqen me një sasi totale rimbursimi prej mbi 18,000 paketimesh (ndarë mes brendeve Ulcozol, Omeprazid, etj.). Kjo tregon për një incidencë të lartë të problemeve gastrike në popullatë.

Shëndeti okular (Glaukoma) dhe Sistemi Nervor përmbyllin listën e kategorive me konsum të lartë. Për trajtimin e Glaukomës, produkti Travatan shënon një sasi prej rreth 4,930 paketimesh, ndërsa Xalatan rreth 1,394, duke treguar një fokus të lartë te shëndeti i syrit te moshat e thyera.

Për sa i përket sistemit nervor, barna si Levetiracetam për epilepsinë dhe Donepezil për Alzheimerin shënojnë konsum të qëndrueshëm, duke pasqyruar nevojat e vazhdueshme të pacientëve me sëmundje degjenerative.

Ky vëllim i lartë i barnave të rimbursuara tregon se buxheti i shtetit po orienton pjesën më të madhe të fondeve drejt menaxhimit të sëmundjeve kronike jo-ngjitëse, të cilat dominojnë profilin shëndetësor të popullatës shqiptare në vitin 2026./Monitor

Banka Botërore: 23% e popullsisë shqiptare jeton me 681 lekë në ditë, ja çfarë mund të përballojnë

Vitin e kaluar 23.4% e popullsisë shqiptare ka jetuar me 8.3 dollarë (681 lekë në ditë me kursin e këmbimit lek USD), sipas të dhënave zyrtare të Bankës Botërore. Shifrat tregojnë se Shqipëria kishte nivelin më të lartë të varfërisë në Rajon edhe në 2025 së bashku me Kosovën dhe do të vijojë ta ketë edhe së paku deri në fund të dekadës.

Një e katërta e popullsisë së vendit është jashtë konsumit pasi shporta e blerjeve me këtë shumë është shumë e kufizuar vetëm sa për mbijetese. Shërbimet arsimore dhe shëndetësore apo qiraja në këtë nivel të ardhurash janë tërësisht të papërballueshme.

Metodologjia e Bankës Botërore përllogarit se rreth 60 për qind e shumës prej 681 lekësh pra rreth 400 lekë shkojnë për ushqime ditore dhe pjesa tjetër prej 281 lekësh për të përballuar të gjitha shpenzimet e tjera.

400 lekë në ditë ushqim çfarë blen

Me një buxhet prej 400 lekësh në ditë për ushqim, 23.4 % e popullsisë në Shqipëri detyrohet të orientohet tërësisht drejt produkteve të shportës bazë dhe shumë të kufizuar pa mish, pasi kjo shumë është e mjaftueshme vetëm për një dietë modeste. Ky nivel shpenzimi kërkon një menaxhim qe eliminon mundësinë për konsumuar produktet jetike të shportës.

Për të qëndruar brenda këtij kufiri 400 lekë një person gjatë një ditë mund të blejë një bukë masive kushton rreth 100 – 120 lekë, dy kokrra vezë llogariten rreth 50 – 60 lekë, një gotë kos ose qumësht që kushton rreth 60 – 80 lekë, gjysmë kilogrami patate ose disa mollë kushtojnë rreth 50 – 70 lekë. Me tej mund te blihet një porcion fasule, oriz ose makarona llogaritet rreth 70 – 90 lekë.

Ky buxhet nuk lejon hapësirë për produkte si mishi i viçit apo i derrit, pasi kostoja e tyre tejkalon mundësitë ditore. Po ashtu, shpenzimet për si ëmbëlsirat, pijet me gaz apo kafetë në lokal janë të pamundura.

281 lekë të tjera për drita dhe uje

40 për qind e shumës prej 681 lekësh gjithsej 281 lekë shkojnë për mbulimin e faturave të dritave dhe ujit. Energjia elektrike dhe uji për një konsum minimal llogariten rreth 150 deri në 200 lekë në ditë, dhe edhe pse shteti ofron subvencione prej rreth 648 lekësh në muaj për kategoritë në nevojë, barra mbetet përsëri e lartë.

Situata vështirësohet më tej nëse personit i duhet të lëvizë për punë ose arsim, pasi transporti publik me urban kushton 80 lekë në ditë për një biletë vajtje-ardhje. Kjo kosto e nxjerr buxhetin ditor menjëherë me minus, duke e detyruar individin të zgjedhë mes ecjes në këmbë ose pakësimit të mëtejshëm të ushqimit. Ndërkohë, produktet e higjienës bazë si sapuni apo pasta e dhëmbëve zënë rreth 20 deri në 30 lekë të tjera nga ky buxhet modest.

Çfarë nuk mund të konsumojë 23% të popullsisë

Kategoria që jeton me 681 lekë në ditë mbetet me nevoja kritike plotësisht të pambuluara. Qiraja në zona periferike, që kushton rreth 1,075 lekë në ditë, është e papërballueshme pasi tejkalon të gjithë buxhetin ditor. Po ashtu, blerja e medikamenteve apo vizitat mjekësore private janë të paarritshme pa ndihmë shtesë. Edhe arsimi mbetet një sfidë, pasi tarifat universitare kërkojnë kursime drastike ose punësim shtesë. Sa i përket veshjeve, blerja e rrobave apo këpucëve ndodh vetëm përmes kursimeve afatgjata ose mbështetjes nga të afërmit jashtë vendit. Kjo kategori gjithashtu nuk mund të përballojë pushime dhe konsumin e vakteve jashtë dhe të marrë pjesë në aktivitetet kulturore./Monitor

EUROSTAT: 44.5% e familjeve me fëmijë në Shqipëri në rrezik varfërie, dy herë më e lartë se mesatarja e BE

Gati 45% e familjeve, që kanë fëmijë në varësi në Shqipëri janë në rrezik varfërie, përballen me privim të rëndë material dhe social, ose jetojnë në një familje me intensitet shumë të ulët pune. Të dhënat janë publikuar nga Eurostat, në raportin e sotshëm për rrezikun e varfërisë me të cilin përballen familjet me fëmijë.

Kjo përqindje është shumë më e lartë sesa mesatarja europiane prej 22.1%.

Eurostat mat treguesin AROPE, që tregon përqindjen e popullsisë në rrezik varfërie ose përjashtimi social.

Konkretisht, në Shqipëri 44.5% e familjeve me fëmijë në varësi në Shqipëri, ose kanë të ardhura sa 60% e medianës kombëtare, ose nuk paguajnë dot fatura, shpenzimet e papritura, pushimet, ushqimet, ose jetojnë në një familje ku shumica e anëtarëve punojnë shumë pak, ose një kombinim i disa prej këtyre kushteve. Për familjet pa fëmijë, kjo përqindje është 37%, sërish shumë më e lartë sesa mesatarja e BE-së prej 19.8%.

Varfëria e familjeve shqiptare me fëmijë është shumë e lartë se e rajonit. Në Mal të Zi, në rrezik varfërie janë 34.8% e familjeve me fëmijë, e dyta më e lartë në Europë, pas Shqipërisë. Në Serbi, vetëm 21.4% e familjeve me fëmijë janë në rrezik varfërie.

Edhe Maqedonia e Veriut, ka 29% të familjeve me fëmijë në rrezik varfërie. Mungojnë të dhënat për Kosovën dhe Bonjën.

Sipas Eurostat, Treguesi “në rrezik varfërie” mat përqindjen e personave që jetojnë me të ardhura më të ulëta se një prag i caktuar në vendin e tyre. Sipas Eurostat, një person konsiderohet në rrezik varfërie nëse të ardhurat e tij të disponueshme (pas transfertave sociale) janë nën 60% të të ardhurave mediane kombëtare.

“Norma e privimit të rëndë material dhe social” (SMSD) mat përqindjen e popullsisë që nuk mund të përballojë financiarisht disa nevoja bazë të jetesës. Sipas Eurostat, një person konsiderohet në privim të rëndë material dhe social nëse nuk mund të përballojë të paktën 7 nga 13 elemente bazë, si pagesa e faturave, shpenzimet e papritura, pushimet, ushqimi i rregullt, interneti apo pjesëmarrja në aktivitete sociale.

Norma e privimit të rëndë material dhe social (SMSD) mat përqindjen e popullsisë që nuk mund të përballojë financiarisht disa nevoja bazë të jetesës. Sipas Eurostat, një person konsiderohet në privim të rëndë material dhe social nëse nuk mund të përballojë të paktën 7 nga 13 elemente bazë, si pagesa e faturave, shpenzimet e papritura, pushimet, ushqimi i rregullt, interneti apo pjesëmarrja në aktivitete sociale.

Personat që jetojnë në familje “me intensitet shumë të ulët pune” janë ata që jetojnë në familje ku anëtarët në moshë pune kanë punuar 20% ose më pak të potencialit të tyre total të punës gjatë vitit.

Europa

Sipas Eurostat, në vitin 2025, 22.1% e personave që jetonin në familje me fëmijë në varësi në BE ishin në rrezik varfërie ose përjashtimi social (AROPE), krahasuar me 19.8% të atyre që jetonin në familje pa fëmijë në varësi.

Norma AROPE për personat që jetonin në familje me fëmijë në varësi ishte më e larta në Spanjë, me 29.9%, e ndjekur nga Rumania, me 29.4%, dhe Bullgaria, me 29.1%. Në të kundërt, nivelet më të ulëta u regjistruan në Slloveni, me 10.4%, Holandë, me 11.7%, dhe Qipro, me 12.2%.

Në 16 nga 27 vendet e BE-së, norma AROPE ishte më e lartë për personat që jetonin në familje me fëmijë në varësi sesa për ata që jetonin në familje pa fëmijë në varësi./ Monitor

Rruga që kushtoi 260 mln euro sërish me probleme, situata kritike në lotin e dytë të aksit Qukës-Qafë Plloçë

Rrugës Qukës-Qafë Plloçë nuk i mbarojnë problemet, pasi ditëve të fundit janë evidentuar sërish problematika në këtë aks.


 

Sipas asaj që shihet në terren vërehen ulje të niveleve në shtratin e rrugës, konkretisht në lotin e dytë, pranë zonës së quajtur “Kthesa e Trebinjës”.

Duhet të kujtojmë se vetëm pak kohë më parë, edhe një pjesë tjetër e këtij aksi, pësoi zhytje për shkak të rrëshqitjes së strukturës.

Megjithatë pavarësisht se kanë kaluar kohë ky segment ende nuk është rikthyer në normalitet, ndërsa qarkullimi vijon të jetë i kufizuar dhe i orientuar vetëm në një korsi.

Problemet dhe dëmtimet në rrugën Qukës–Qafë Plloçë kanë nisur që prej inaugurimit të saj.

Gjatë muajit nëntor të vitit të kaluar, ka patur shumë problematika për shkak të reshjeve.

Kjo rrugë ka kushtuar 260 milion euro dhe është hapur për qarkullimin e mjeteve në shtator të vitit të shkuar. Ndërsa  pas problematikave në lotin e tretë, së fundmi situata serioze është evidentuar dhe në lotin e dytë të rrugës. gsh

Lajmet me interesante

Lajmet e fundit

ARKIVA E LAJMEVE

Kliko këtu për të parë arkivën e lajmeve

Send this to a friend