VOAL- Njerëzit e verbër po mësojnë të shohin: ajo që duket si një përrallë po bëhet realitet, të paktën deri në një farë mase. Një terapi e re për retinitin pigmentoz, e testuar më parë vetëm te disa njerëz, tregon rezultate të habitshme. Retiniti pigmentoz është një sëmundje e retinës që shkakton degjenerim progresiv të fotoreceptorëve, duke çuar në humbje graduale të shikimit.

Falë kësaj terapie, njerëzit e verbër kanë qenë në gjendje të njohin të paktën konturet e disa objekteve. Revista prestigjioze shkencore “New England Journal of Medicine” raporton gjetjet. Stefan Futterknecht i Institutit të Oftalmologjisë Molekulare dhe Klinike në Bazel (IOB) është bashkautor i këtij studimi të botuar së fundmi. Ai është i bindur se ky zbulim do të sjellë përfitime të mëdha.

Ndërhyrja në qelizat e retinës, e ndjekur nga syzet speciale 

Me këtë, ne kemi hedhur themelet për zhvillimin e terapive më të sakta dhe efektive në të ardhmen,” tha ai në një intervistë me SRF. Studimi përfaqëson një “moment historik për rikthimin e shikimit”. Pesë vjet më parë, një studim mbi këtë terapi gjenetike ishte kryer tashmë, atëherë në Paris dhe vetëm tek një person. Ai burrë arriti perceptimet e tij të para vizuale falë terapisë.

Pasi aplikimet tek ai pacient treguan efikasitet, Futterknecht dhe IOB vazhduan kërkimin e tyre. Edhe këtë herë, sipas IOB, pacienti i parë nga Parisi mori pjesë. Studimi i ri u krye në mënyrë anonime; emri i burrit nuk bëhet i ditur. Nga dhjetë pjesëmarrësit në studimin e zgjeruar, shumica raportuan një përmirësim, thotë Futterknecht: “Shtatë nga dhjetë persona kishin ndjeshmëri të shtuar ndaj dritës.”

Për më tepër, katër nga tetë persona ishin në gjendje të shihnin konturet e edhe objekteve më të vogla, siç është një kuti shkrepësesh. Nëse dikush mund të njohë një derë, për shembull, kjo mund ta lehtësojë shumë jetën e përditshme, sipas studimit. Për më tepër, ata që kishin praktikuar më shumë me syzet speciale të përdorura, të cilat transformojnë imazhet e kapura nga një aparat fotografik në pulse drite ngjyrë qelibar, panë më mirë. Ky zbulim është gjithashtu i rëndësishëm, thekson Futterknecht.

Larg perceptimit normal vizual

Megjithatë, ky moment historik është ende larg qëllimit: “Jemi ende shumë larg nga pika ku pacientët mund të lexojnë ose të kenë perceptimin vizual me të cilin jemi mësuar.” Tani po punohet për të përmirësuar elementë të ndryshëm të terapisë, duke përfshirë proteinat që i bëjnë qelizat të ndjeshme ndaj dritës. Idealisht, pacientët e trajtuar duhet të jenë në gjendje të shohin diçka edhe pa syzet e tyre. Shpresa afatgjatë është “të jenë në gjendje të rikthejnë shikimin e tyre sa më mirë të jetë e mundur”, thotë Futterknecht.

Të gjithë subjektet e studimit vuajnë nga retiniti pigmentoza, megjithëse origjina e tij ndryshon. Stefan Futterknecht e gjen këtë aspekt shumë premtues: ai tregon se terapia e re gjenike ka potencialin të ndihmojë shumë njerëz të verbër, jo vetëm një grup specifik. “Terapia optogjenetike” nuk adreson çdo shkak të vetëm të formave të ndryshme të kësaj sëmundjeje, në të cilën, në fazat e avancuara, qelizat e retinës normalisht të ndjeshme ndaj dritës mezi funksionojnë. Në vend të kësaj, ajo u lejon qelizave të tjera të retinës – të cilat normalisht kanë detyra të tjera – të mësojnë të reagojnë ndaj dritës. RSI