VOAL

VOAL

Please Wait ...
0%

Alaska – Një pasuri ushtarake strategjike kundër Kinës dhe Rusisë

By | July 26, 2021
blank

Komentet

blank

Gazeta prestigjioze zvicerane NZZ: “Muaji i mjaltit i Europës me Joe Biden ishte jetëshkurtër. – Politikat e Biden po vënë në rrezik marrëdhëniet SHBA-Europë –

voal.ch – Gazeta prestigjioze zvicerane NZZ ka botuar sot një opinion nga Markus Ziener, Washington me titull “politikat e Biden po vënë në rrezik marrëdhëniet SHBA-Europë”. Autori shkruan se “SHBA duan që t’i forcojnë lidhjet me aleatët Europianë, por ata janë të zhgënjyer me Presidentin Biden. Më tutje autori në opinionin e tij në NZZ, nënvizon faktin se “Muaji i mjaltit i Europës me Joe Biden ishte jetëshkurtër. Tërheqja e nxituar e Amerikës nga Afganistani, pa u këshilluar me aleatët, i ka zemëruar liderët Europian. Për shembull, Biden do ta ketë të vështirë të gjejë mbështetje për qëndrimin e tij të ashpër ndaj Kinës, për shembull.”

“Kur Presidenti amerikan Joe Biden njoftoi në Konferencën e Sigurisë në Mynih në shkurt se “Amerika është kthyer”, psherëtima e lehtësimit ishte e dukshme. Pas katër vitesh të Donald Trump, të shënuar nga mosinteresimi në rastin më të mirë dhe shpesh nga shpërfillja e hapur për Evropën, kjo periudhë e ftohtë tani dukej se kishte marrë fund.

“Unë e di se vitet e fundit kanë tensionuar dhe testuar marrëdhënien tonë transatlantike,” u tha Biden pjesëmarrësve të konferencës në Mynih. Por ai tha se Shtetet e Bashkuara tani ishin të vendosura të ribashkoheshin me Evropën dhe se donin të rimerrnin pozicionin e tyre si një udhëheqës i besuar. Vëzhguesit ishin të prirur ta besonin fjalën e presidentit amerikan me këtë angazhim, duke ardhur nga dikush me një njohje kaq të thellë me marrëdhëniet trans-atlantike.

Kjo kishte ndodhur gjashtë muaj më parë. Ndërsa sot zhgënjimi ka zënë vend gjithnjë e më shumë. Shumë nga të dy anët e Atlantikut e kishin imagjinuar kthimin e Amerikës krejt ndryshe.

Sidoqoftë, është mënyra se si Shtetet e Bashkuara trajtuan tërheqjen nga Afganistani që është provuar të jetë një goditje më e madhe për marrëdhëniet trans-atlantike. Biden nuk ishte i gatshëm të rinegociojë marrëveshjen katastrofike të Dohas me talebanët që paraardhësi i tij arriti në shkurt 2020. Në këtë marrëveshje, Uashingtoni de facto kishte rënë dakord për një tërheqje të pakushtëzuar. Për më tepër, karakteri i tërheqjes së trupave amerikane u diktua nga Shtetet e Bashkuara, duke i lënë aleatët e saj të përballonin sa të mundnin.

Në një gjykim të gabuar të plotë të aftësisë luftarake të ushtrisë afgane, SHBA bëri një dalje të nxituar nga angazhimi 20-vjeçar në Afganistan që bëri që partnerët e NATO-s të dukeshin pak më shumë se shtojcat e Amerikës. Ndërsa vendet aleate kishin bërë vetë gabime të shumta, tërheqja kaotike në fund la një pasqyrë shkatërruese në vazhdën e saj. A thua se “Amerika është kthyer” – me të vërtetë?” (Source NZZ)/EB

blank

Zyrtari amerikan jep dorëheqje: DASH po fut hundët në punët e brendshme të Haitit, rezultatet janë katastrofike

I dërguari i posaçëm i SHBA për Haitin ka dhënë dorëheqjen, duke shkaktuar një ‘tërmet’ në vend

Daniel Foote ka publikuar një letër ku dënon trajtimin çnjerëzor që po u bëhet emigrantëve nga Haiti.

BBC, që e ka lajm të parë letrën, shkruan se akuzat e Foote janë bombastike.

Ai shkruan se Haiti është një shtet në kolaps, kurse SHBA vazhdon të deportojë emigrantët.

Pamjet e haitianëve në këto kampe të deportimit kanë tronditur botën dhe kanë sjellë kritika të forta ndaj administratës së Biden.

Në letrën e dorëheqjes që Foote ia dërgon kreut të Departamentit të Shtetit, Antony Blinken, thuhet Haiti është në gjendje katastrofike për shkak të ndërhyrjes së SHBA në punët e brendshme.

Sipas tij, amerikanët kanë deklaruar mbështetje për një kryeministër të pavotuar.

“Krenaria që na bën të besojmë se duhet të zgjedhim fituesin – përsëri – është mbresëlënëse.  Ky cikël i ndërhyrjeve politike ndërkombëtare në Haiti ka prodhuar vazhdimisht rezultate katastrofike,” shkruan Foote.

blank

Pikëpyetje mbi qëndrimin e administratës Biden ndaj migrantëve haitianë

Deana Mitchell

Administrata e Presidentit Biden po përdor një politikë të debatueshme si bazë për dëbimin masiv të më shumë se 12,000 haitianëve që kanë mbërriur në kufirin jugor amerikan me Meksikën në përpjekje për të kërkuar azil.

Këta emigrantë haitianë janë me fat. Ata janë ndër të paktët që do të qëndrojnë në Shtetet e Bashkuara – tani për tani – ndërsa qeveria po dëbon shumicën e mbi 12,000 emigrantëve që kanë arritur në këtë pikë kufitare.

Mbështetësit thonë se duket se emigrantët më të rrezikuar nuk po dëbohen. Emigrantja hatitiane Micheline Bautiste tregon për Zërin e Amerikës përpjekjet për mbërritur në Shtetet e Bashkuara.

“Kaluam në këmbë kodra, lugina e lumenj. Ishte shumë e vështirë por falë Zotit jam këtu.”

Duke lënë djalin 13-vjeçar në Haiti, ajo jetoi në Kili për tre vjet duke shitur nëpër rrugë. Kur dëgjoi se njerëzit po shkonin në Shtetet e Bashkuara, ajo vendosi të nisej me ta.

E nisur nga Brazili, Mariange Verna eci për dy muaj. Gjashtë ditët e fundit nën urën që lidh Amerikën me Meksinën, thotë ajo, kanë qënë tejet të vështira.

“Në tre ditët e fundit kam ngrënë vetëm një herë.”

Guerline Jozef drejton grupin që mbështet migrantët “Aleanca e Urës Haitiane” me qendër në San Diego të Kalifornisë. Ajo shkoi në Teksas për të ndihmuar.

“Gratë po lindin nën urë – është e tmerrshme. Si një nënë, si një grua, si një haitiane, si një Amerikane, si një grua me ngjyrë, ajo që po shikoj është e papranueshme”.

Mbështetësit e emigracionit po e kritikojnë si diskriminues përdorimin nga ana e administratës Biden të një urdhri të debatueshëm shëndetësor të vendosur nga administrata Trump.

Urdhri mbështetet tek një ligj i shëndetit publik dhe lejon dëbimin e migrantëve si rezultat i pandemisë. Joseph Makhandal Champagne është avokat për çështjet e imigracionit.

“Urdhri po i jep qeverisë amerikane liri të plotë për t’i dëbuar ata njerëz pa dëgjuar kërkesat dhe lutjet e tyre”.

Administrata Biden po sfidon urdhërin e një gjykatësi federal për të ndaluar përdorimin e urdhrit për kthimin mbrapsht të familjeve me fëmijë. Urdhri përcakton një afat dyjavor për veprimin e administratës. Sekretarja e shtypit Jen Psaki shprehu qendrimin e Shtëpisë së Bardhë.

“Kemi thënë se kjo nuk është koha për të ardhur. Nuk bëhet fjalë vetëm për njerëzit në Shtetet e Bashkuara, por edhe për mbrojtjen e migrantëve që do të vinin në grupe masive”.

Disa thonë se urdhëri po përdoret në mënyrë selektive. Profesoresha e drejtësisë në Universitetin Vanderbilt, Karla McKanders thotë se kohët e fundit disa migrantëve venezuelianë u është lejuar intervista për azil. Ajo foli me Zërin e Amerikës përmes rrjetit Zoom.

“Njerëzit po pyesin se pse shtetasit haitianë nuk kanë të njëjtën të drejtë.”

Pamjet befasuese të punonjësve të kufirit mbi kuaj shkaktuan kritika. Një zëdhënës i administratës Biden ka thënë se kjo është e papranueshme dhe se autoritetet do të zhvillojnë hetime. Imazhet janë veçanërisht të dhimbshme duke pasur parasysh historinë racore të Shteteve të Bashkuara, thotë zonja Guerline Jozef me organizatën “Haitian Bridge Alliance”

“Njerëz mbi kuaj që përpiqen të kapin njerëzit me ngjyrë në kufi, kjo nuk është barazi racore.”

Ndërsa ky grup i vogël ishte në gjendje të qëndronte në Shtetet e Bashkuara tani për tani, shumë të tjerë po kthehen atje nga janë nisur.

blank

Kamxhiku kundër emigrantëve

Disa orë pas debutimit të Joe Biden para Asamblesë së Përgjithshme të Kombeve të Bashkuara, një rast vë në siklet administratën e tij, politikën e tij të migracionit dhe në veçanti ministrin Alejandro Mayorkas, ndër të tjera bir i refugjatëve Kubanë: janë ato fotografi të lëshuara nga media në SHBA që tregojnë oficerët e policisë kufitare mbi kalë duke përdorur kamxhikun për të larguar emigrantët në kufirin meksikan pranë Del Rio, Teksas.

Një krizë e re humanitare është duke u zhvilluar atje, me ardhjen e mbi 10.000 njerëzve, kryesisht haitianë.

Sipas Mayorkas, rreth 4,000 prej tyre të pastrehë u transferuan në strehimore.

Imazhe “të tmerrshme për t’u parë”, pranoi zëdhënësja e Shtëpisë së Bardhë, Jen Psaki.

“Unë kam parë vetëm disa, por nuk e kam kontekstin e plotë, por nuk mund ta imagjinoj se çfarë konteksti do t’i bënte ata të përshtatshëm,” tha ajo.

Reagimet erdhën gjithashtu nga disa parlamentarë demokratë.

Sekretari i Shtetit Anthony Blinken diskutoi situatën të hënën me kryeministrin Haitian Ariel Henry dhe homologun e tij meksikan Marcelo Ebrard.

Sipas Mayorkas, haitianët kanë marrë informacion të rremë në lidhje me mundësinë e qëndrimit në Shtetet e Bashkuara, pasi “kufijtë nuk janë të hapur dhe ata do të riatdhesohen”./RSI.ch/eb

blank

blank

 

blank

Shtëpia e Bardhë reagon pasi Franca e tërhoqi ambasadorin

Shtëpia e Bardhë ka reaguar pas vendimit të Francës për ta tërhequr ambasadorin nga Uashingtoni për shkak të pakënaqësisë së Parisit rreh një pakti trepalësh të ShBA-së me Britaninë e Madhe e Australinë.

Një zyrtar i Shtëpisë së Bardhë tha të premten se Shtetet e Bashkuara shprehin keqardhje për vendimin e Francës për tërheqjen e ambasadorit dhe do të vazhdojnë që të angazhohen në ditët në vijim për t’i zgjidhur dallimet mes dy shteteve, shkruan Reuters, transmeton Gazeta Express.

Franca i tërhoqi ambasadorët nga Shtetet e Bashkuara dhe Australia, pasi kjo e fundit bëri marrëveshje me Britaninë e Madhe dhe ShBA-në për prodhimin e nëndetëseve me energji bërthamore.

Ky pakt i dha fund marrëveshjes që Australia e kishte nënshkruar më parë me një kompani franceze për të njëjtin qëllim. Vlera e marrëveshjes ishte 40 miliardë dollarë.

Ministri i Jashtëm i Francës, Jean-Yves Le Drian, pas marrëveshjes e krahasoi presidentin amerikan, Joe Biden, me paraardhësin e tij, Donald Trump, dhe tha se pakti trepalësh është “thikë pas shpine” për Francën, vendim absurd dhe i njëanshëm.

Në anën tjetër, Shtetet e Bashkuara janë munduar që ta zbusin zemërimin e Francës. Sekretari amerikan i Shtetit, Anthony Blinken, tha se Franca mbetet partnere jetike në rajonin e Indiano-Paqësorit.

blank

SHBA pranon se sulmi me dron në Kabul ishte një “gabim tragjik”

Jeff Seldin

Një sulm me dron i kryer gjatë orëve të fundit të evakuimit të Shteteve të Bashkuara nga Afganistani nuk vrau një terrorist të prirur për të sulmuar aeroportin ndërkombëtar në Kabul, dhe në vend të tij vrau deri në 10 civilë, përfshirë një punonjës të ndihmave dhe shtatë fëmijë.

Pranimi i së premtes nga komandanti i trupave amerikane në rajon pasoi një hetim ushtarak të nxitur nga pretendimet e njerëzve në terren, si dhe njoftimet e mediave, se objektivi i goditur më 29 gusht nga një raketë e llojit Hellfire nuk përbënte një kërcënim.

“Kjo goditje u ndërmor me besimin e sinqertë se do të parandalonte një kërcënim të menjëhershëm për forcat tona dhe personat që po evakuoheshin në aeroport”, u tha gazetarëve në Pentagon gjenerali Kenneth “Frank” McKenzie, komandanti i Komandës Qendrore të Shteteve të Bashkuara, nëpërmjet një lidhjeje videofonike. “Hetimi ynë tani arriti në përfundimin se goditja ishte një gabim tragjik”, tha ai.

“Ne tani vlerësojmë se nuk ka gjasa që automjeti ose ata që vdiqën të ishin të lidhur me ISIS-K”, shtoi Mckenzie, duke përdorur një akronim për filialin e grupit terrorist të Shtetit Islamik në Afganistan, i njohur gjithashtu si IS-Khorasan.

Sekretari amerikan i Mbrojtjes Lloyd Austin gjithashtu kërkoi falje për sulmin e gabuar.

Lloyd Austin

Lloyd Austin

“Në emër të burrave dhe grave të Departamentit të Mbrojtjes, unë shpreh ngushëllimet e mia më të thella për anëtarët e familjeve të atyre që u vranë”, tha Sekretari Austin në një deklaratë. “Ne kërkojmë ndjesë dhe ne do të përpiqemi të mësojmë nga ky gabim i tmerrshëm”.

Ndjesa është një kthesë dramatike për ushtrinë amerikane, e cila ka mbrojtur sulmin ajror prej javësh të tëra.

Vetëm disa ditë pas sulmit, oficeri ushtarak më i lartë amerikan, Shefi i Shtabit të Përgjithshëm, Mark Milley, e mbrojti sulmin si “të drejtë”.

“Ne e dimë nga një sërë mjetesh të tjera se të paktën një nga ata njerëz që u vranë ishte një koordinator i ISIS-it”, u tha zoti Milley gazetarëve në Pentagon më 1 shtator. “Procedurat u ndoqën në mënyrë korrekte”.

Edhe atëherë, rrëfimet nga terreni po tregonin një histori të ndryshme – se në vend që të vriste një koordinator të IS-Khorasan, sulmi amerikan me dron në fakt kishte hedhur në erë Ezmarai Ahmadin, një punonjës ndihmash në organizatën Nutrition and Education International me qendër në Kaliforni, i cili kishte aplikuar për t’u zhvendosur në Shtetet e Bashkuara.

Anëtarët e familjes thanë se viktimat e tjera përfshinin vajzën e Ahmadit, si dhe nipërit dhe mbesat.

Hetime të tjera nga gazetat The New York Times dhe The Washington Post hodhën dyshime të mëtejshme ndaj qëndrimit amerikan se goditja kishte eliminuar një terrorist të grupit IS-Khorasan.

Hetimi i gazetës Times përcaktoi se makina, një Toyota Corolla e bardhë, për të cilën zyrtarët amerikanë menduan se ishte e mbushur me eksploziv, në të vërtetë mbante kanistra uji. Dhe ndalesat e dyshimta që kishte bërë Ahmadi ndërsa Shtetet e Bashkuara e vëzhgonin nga qielli, ishin ndalesa për të marrë kolegë dhe për të bërë furnizime me ujë.

“Ne nuk e ndërmorëm goditjen sepse menduam se kishim gabuar. E bëmë goditjen sepse menduam se kishim një objektiv të mirë”, tha Gjenerali McKenzie i Komandës Qendrore (CENTCOM) të premten, duke vënë në dukje atë që ai tha se ishin “mbi 60 raporte të nivelit shumë të lartë për kërcënimin e afërt për forcat tona në Kabul dhe përreth tij”, shumë prej tyre të përqëndruara tek përdorimi i një makine Toyota Corolla të bardhë.

“Është e qartë se të dhënat tona të zbulimit ishin gabuar me këtë Toyota Corollan e bardhë në fjalë”, tha ai.

Zyrtarët ushtarakë amerikanë thanë se ata ende besojnë se kishte një komplot të IS-Khorasan për të sulmuar aeroportin me atë lloj makine nga një nga vendet ku u pa Toyota e Ahmadit. Por, ata tani besojnë se sulmi mund të jetë ndërprerë nga një sulm ajror amerikan ditë më parë që kishte në shënjestër operativët e grupit terrorist në provincën Nangarhar.

McKenzie tha se Shtetet e Bashkuara tani po shikojnë të bëjnë të ashtuquajturat pagesa ex gratia për anëtarët e familjeve që mbijetuan, megjithëse ai pranoi se dorëzimi i dëmshpërblimeve mund të ishte i vështirë pa një prani të Shteteve të Bashkuara në terren.

Komandanti i CENTCOM-it nuk pranoi të thoshte nëse do të ndërmerrej ndonjë masë disiplinore kundër atyre të përfshirë në kryerjen e goditjes, duke thënë se përgjegjësia përfundimtare i takonte atij.

Stema e Komandës Qendrore (CENTCOM)

Stema e Komandës Qendrore (CENTCOM)

Organizatat për të drejtat e njeriut po kërkojnë më shumë.

“Shtetet e Bashkuara tani duhet të angazhohen për një hetim të plotë, transparent dhe të paanshëm për këtë incident”, tha Brian Castner, një këshilltar i lartë për krizat në Amnesty International.

“Kushdo që dyshohet për përgjegjësi penale duhet të ndiqet penalisht në një porces të drejtë gjyqësor”, tha zoti Castner në një deklaratë zyrtare. “Të mbijetuarit dhe familjet e viktimave duhet të mbahen të informuar për përparimin e hetimit dhe të marrin dëmshpërblim të plotë”.

Unioni Amerikan i Lirive Civile (ACLU) tha se sulmi me dron në Kabul duhet të jetë “një thirrje zgjimi”.

“Në këtë goditje, ne shohim jehonën e shumë jetëve të tjera civile të humbura dhe të dëmtuara rëndë, qoftë në luftëra si në Afganistan, apo jashtë tyre, si p.sh. në Somali”, tha Hina Shamsi nga ACLU në një deklaratë.

Disa ligjvënës amerikanë po bëjnë thirrje që të bëhet më shumë.

“Departamenti i Mbrojtjes ka hedhur hapin e parë drejt transparencës dhe llogaridhënies”, tha Ligjvënësi Adam Schiff, kryetar i Komisionit të Zbulimit të Dhomës së Përfaqësuesve, në një deklaratë me shkrim. Ai e quajti sulmin vdekjeprurës me dron “një dështim shkatërrues”.

“Ne duhet të dimë se çfarë shkoi keq në orët dhe minutat para fillimit të goditjes për të parandaluar tragjedi të ngjashme në të ardhmen”, shtoi ai.

“Komisioni i Forcave të Armatosura do të dëgjojë nga zyrtarët e administratës në javët në vijim për tërheqjen kaotike dhe vdekjeprurëse nga Afganistani”, tha senatori James Inhofe, anëtar i lartë i komisionit, në një deklaratë me shkrim.

“Goditja e 29 gushtit tregon se sa të vështira dhe komplekse mund të jenë operacionet kundër terrorizmit, dhe për fat të keq nënvizon se një strategji e llojit ‘mbi horizont’ vetëm do të rrisë kompleksitetin dhe vështirësinë”, tha ai.

Ekzistojnë gjithashtu pikëpyetje në lidhje me të ardhmen e çdo sulmi amerikan kundër terrorizmit në Afganistan, kundër grupeve si IS-Khorasan ose al-Kaida, të cilat tani për tani do të kryheshin “mbi-horizont” – nga bazat amerikane që gjenden orë larg në Lindjen e Mesme.

Por McKenzie tha se rregullat e përfshirjes për sulme të tilla ajrore do të ishin të ndryshme.

Gjenerali Kenneth McKenzie

Gjenerali Kenneth McKenzie

“Ne do të kemi shumë më tepër mundësi se sa kishim nën këtë presion ekstrem kohor për t’i hedhur një sy objektivit … për ta studiuar objektivin me platforma të shumta për të pasur një mundësi për të zhvilluar modelin e zgjatur të jetesës”, tha ai. “Asnjë nga këto gjëra nuk ishte në dispozicion për ne duke pasur parasysh natyrën urgjente dhe të ngutshme të kërcënimit të menjëhershëm për forcat tona.”

Komandanti amerikan tha gjithashtu se përkundër garancive dhe angazhimeve të tyre të përsëritura, talebanët kishin bërë pak për të ndihmuar evakuimin, përveç krijimit të një perimetri të jashtëm të sigurisë rreth aeroportit të Kabulit, i cili “gjithashtu i lejoi ata të kontrollonin njerëzit që përndryshe do të kishin arritur në aeroport”.

Për sa i përket ndonjë ndihme tjetër kundër IS-Khorasan, “nuk di të jenë duke bërë ndonjë gjë për ne tashmë”, tha Gjenerali McKenzie.

blank

Milley: Telefonatat me Kinën ishin “plotësisht” të përshtatshme

Marrë nga Associated Press

Komandanti më i lartë ushtarak amerikan tha të premten se telefonatat që kishte bërë me homologun e tij kinez në muajt e fundit kaotikë të presidencës së Donald Trumpit ishin “plotësisht brenda detyrave dhe përgjegjësive” të punës së tij.

Në komentet e tij të para publike mbi bisedat, Gjeneral Mark Milley tha se telefonatat ishin “rutinë” dhe ishin bërë “për të qetësuar si aleatët ashtu edhe kundërshtarët në rastin në fjalë me qëllimin, që të sigurohet stabiliteti strategjik.” Shefi i Shtabit të Përgjithshëm foli me agjencinë Associated Press dhe një gazetar tjetër që udhëtonin me të në Evropë.

Gjeneral Milley ka qenë në qendër të debateve mes njoftimeve se kishte bërë dy telefonata me gjeneralin Li Zuocheng të ushtrisë kineze për ta siguruar atë se Shtetet e Bashkuara nuk do të hynin në luftë me Kinën.

Përshkrimet e telefonatave të bëra tetorin e kaluar dhe në janar ishin pjesë e fragmenteve nga libri i ri “Peril” i gazetarëve të “Washington Post-it”, Bob Woodward dhe Robert Costa. Sipas librit, gjeneral Milley i tha gjeneralit Li se do ta paralajmëronte atë në rast të një sulmi.

Të premten gjenerali Milley bëri vetëm disa komente të shkurtra në mbrojtje të telefonatave, duke thënë se ai ka në plan të japë një shpjegim më të detajuar për këtë çështje para Kongresit kur të dëshmojë në një seancë nga fundi i shtatorit.

“Mendoj se është më mirë që t’i kem të rezervuara komentet derisa ta bëj një gjë të tillë para ligjvënësve që kanë përgjegjësinë ligjore të ushtrojnë mbikëqyrje ndaj ushtrisë amerikane,” tha gjeneral Milley. “Do të ofroj gjithë informacionin që Kongresi do të më kërkojë pas dy javësh.”

Gjeneral Milley dhe Sekretari Amerikan i Mbrojtjes Lloyd Austin janë planifikuar të dëshmojnë më 28 shtator para Komisionit të Senatit për Shërbimet e Armatosura, në një seancë që ishte parashikuar të përqendrohej tek tërheqja e ushtrisë amerikane nga Afganistani dhe evakuimi kaotik i amerikanëve, afganëve dhe të tjerëve nga ai vend.

Megjithatë tani zoti Milley pritet të përballet me pyetje të ashpra lidhur me telefonatat të cilat u bënë gjatë muajve të fundit të mandatit të Presidentit Trump, ndërsa ai sfidonte rezultatet e zgjedhjeve të vitit 2020.

Telefonata e dytë, më 8 janar, u bë dy ditë pasi një turmë e dhunshme sulmoi Kapitolin e SHBA-së në një përpjekje për të parandaluar Kongresin të certifikonte fitoren e Presidentit Joe Biden.

Një komision i posaçëm i Dhomës së Përfaqësuesve, që po heton trazirat e 6 janarit në Kapitol, ka kërkuar detaje rreth telefonatave të gjeneralit Milley.

Ligjvënësit amerikanë, demokrati Bennie Thompson dhe republikania Liz Cheney, drejtues të komisionit, kanë kërkuar gjithashtu informacione në lidhje me zgjedhjet e nëntorit, transferimin e pushtetit nga zoti Trump tek zoti Biden dhe trazirat.

Gjenerali Milley u emërua shef i shtabit të përgjithshëm nga ish-presidenti Trump në vitin 2019 dhe ka mbetur në atë post në administratën e zotit Biden. Në këtë post, ai është këshilltari kryesor ushtarak i presidentit dhe sekretarit të mbrojtjes.

Shtëpia e Bardhë dhe shefi i Pentagonit kanë thënë se ata vazhdojnë të kenë besim të plotë te gjenerali Milley.

Sipas librit të ri, zoti Milley, i frikësuar nga veprimet e Presidentit Trump në fund të mandatit të tij, telefonoi dy herë homologun e tij kinez për ta siguruar atë se SHBA nuk do të sulmonte Kinën. Njëra telefonatë u bë më 30 tetor, katër ditë para zgjedhjeve. E dyta ishte më 8 janar, më pak se dy javë para inaugurimit të zotit Biden dhe dy ditë pas kryengritjes në Kapitol nga mbështetësit e Trump.

Disa ligjvënës amerikanë kanë thënë se Milley ka tejkaluar autoritetin e tij dhe kanë bërë thirrje që zoti Biden ta shkarkojë atë. Zoti Trump e quajti gjeneralin Milley si tradhtar, dhe “krejtësisht të çmendur” dhe tha se zoti Milley “nuk ia kishte përmendur asnjëherë telefonatat me Kinën.”

Presidenti Biden u tha gazetarëve pasi u bënë të njohura fragmentet e librit se “kam besim të madh te gjeneral Milley.”

Zyra e gjeneralit Milley, në një deklaratë këtë javë, tha se telefonatat kishin për qëllim të përçonin një ndjenjë “sigurie” tek ushtria kineze dhe ishin në përputhje me përgjegjësitë e tij si kreu i shefave të përgjithshëm.

Në deklaratën e zëdhënësit të zotit Milley, thuhej gjithashtu se thirrjet ishin bërë “në koordinim dhe komunikim” me Pentagonin dhe agjencitë e tjera federale.

Sipas librit, një kopje të të cilit e ka agjencia AP, Milley siguroi homologun e tij kinez në telefonatën e parë se “qeveria amerikane është e qëndrueshme dhe gjithçka do të jetë në rregull”. Aty thuhet se ai i tha gjeneralit Li, se “ne nuk do të sulmojmë ose kryejmë ndonjë operacion kinetik kundër jush.”

“Nëse do të sulmojmë, do t’ju telefonoj paraprakisht. Nuk do të jetë surprizë,” citohet të ketë thënë Milley.

Gjenerali Milley foli me një numër udhëheqësish të tjerë ushtarakë në të gjithë botën pas trazirave të 6 janarit; ato përfshinin udhëheqës nga Mbretëria e Bashkuar, Rusia dhe Pakistani. Një përshkrim i telefonatave në janar përmend “disa” homologë të tjerë me të cilët zoti Milley shkëmbeu mesazhe të ngjashme, se qeveria amerikane ishte e fortë dhe në kontroll.

Telefonata e dytë kishte për qëllim të qetësonte Kinën për ngjarjet e 6 janarit. Por sipas librit, nuk kishte qenë aq e lehtë që të qetësohej gjenerali Li, edhe pasi gjenerali Milley i premtoi atij se “ne jemi 100 për qind të qëndrueshëm. Gjithçka është në rregull. ”

Në përgjigje të librit, senatori republikan Marco Rubio, i kërkoi presidentit Biden të shkarkonte gjeneralin Milley, duke thënë se gjenerali punoi për të “sabotuar në mënyrë aktive” ish-presidentin Trump, që ishte komandant i përgjithshëm.

blank

Shtëpia e Bardhë mbron gjeneralin e lartë që shprehu shqetësime për ish-Presidentin Trump

Ken Bredemeier

Të mërkurën Shtëpia e Bardhë i doli në mbrojtje komandantin më të lartë ushtarak amerikan, Kreun e Shtabit të Përgjithshëm, Gjeneral Mark Milley, përballë thirrjeve për dorëheqjen e tij pasi u bënë publike pjesë të një libri të ri të shkruar nga gazetarët e gazetës Washington Post, Bob Woodward dhe Robert Costa.

Sipas librit, të titulluar “Peril”, gjeneral Milley u kishte thënë zyrtarëve të lartë ushtarakë se çdo urdhër për sulm që mund të jepej nga ish Presidenti Donald Trump në ditët e fundit të presidencës së tij duhet të kalonte përmes tij. Libri zbulon gjithashtu se gjenerali Milley telefonoi dy herë autoritetet kineze për të siguruar Pekinin se nuk kishte ndonjë rrezik se Shtetet e Bashkuara do ta sulmonin atë.

Sipas ligjit amerikan, presidenti është komandanti i përgjithshëm i forcave të armatosura të vendit dhe në Shtetet e Bashkuara ka një traditë të kontrollit civil mbi udhëheqësit ushtarakë.

Por gjenerali Milley, duke besuar se gjendja mendore e zotit Trump ishte keqësuar pasi humbi garën për t’u rizgjedhur nëntorin e kaluar, thirri udhëheqësit e tij të lartë ushtarakë në fillim të janarit për t’u siguruar që ata të konsultoheshin me të para se të zbatonin ndonjë urdhër për sulm jashtë vendit nga zoti Trump, sipas librit. Gjenerali Milley nuk i ka kundërshtuar pohimet.

Pasi u bë e ditur të martën se ai kishte kontaktuar Pekinin, zyrtarët e lartë thanë se zoti Milley kishte koordinuar telefonatat me dijeninë e zyrës së sekretarit të mbrojtjes, udhëheqësi civil i Pentagonit.

Zoti Trump nuk dha ndonjë urdhër të tillë për sulm në janar, në prag të largimit nga Uashingtoni dhe marrjes së presidencës nga demokrati Joe Biden, megjithëse ai vazhdon edhe sot e kësaj dite me pretendimet e pabaza se u privua nga një mandat tjetër katërvjeçar për shkak të manipulimeve me votat.

Gjenerali Milley ka vazhduar të drejtojë ushtrinë amerikane gjatë tetë muajve të parë në detyrë të zotit Biden. Por disa ligjvënës republikanë kanë kërkuar dorëheqjen e tij lidhur me incidentet e përshkruara në libër, i cili do të dalë në qarkullim javën e ardhshme.

Sekretarja e shtypit e Shtëpisë së Bardhë, Jen Psaki hodhi poshtë çdo pretendim se gjenerali Milley kishte shkelur parimin e kontrollit civil mbi ushtrinë. Ajo tha se Presidenti Biden ka “besim të plotë në udhëheqjen e tij, patriotizmin e tij dhe besnikërinë e tij ndaj Kushtetutës.”

Incidentet ndodhën në një kohë kur ish -presidenti “nxiti trazira që çuan në kryengritje dhe një sulm mbi Kapitolin e vendit tonë,” tha ajo. Qindra mbështetës të zotit Trump sulmuan ndërtesën e Kongresit më 6 janar në përpjekje për të mos lejuar ligjvënësit që të certifikonin fitoren e zotit Biden.

Zonja Psaki i quajti trazirat në Kapitol “një nga ditët më të errëta në historinë e kombit tonë.”

Senatori republikan Marco Rubio nga Florida, një kritik i shpeshtë i Biden, bëri thirrje për dorëheqjen e Milley, duke thënë se Milley “punoi për të minuar në mënyrë aktive komandantin e përgjithshëm të forcave të armatosura amerikane” dhe se veprimet e tij ishin tradhti.

“Gjeneral Milley është përpjekur të justifikojë sjelljen e tij të pamatur duke argumentuar se ajo që ai e perceptoi si gjykim të ushtrisë ishte më e qëndrueshme sesa ai i komandantit të saj civil,” i shkruan senatori Rubio zotit Biden.

“Është një precedent i rrezikshëm që mund të përdoret në çdo moment në të ardhmen nga gjeneral Milley ose të tjerë,” tha zoti Rubio. “Rrezikon të godasë parimin e vjetër të vendit tonë të kontrollit civil mbi ushtrinë.”

Një tjetër republikan, senatori Ted Cruz i Teksasit, i quajti zbulimet e librit “thellësisht shqetësuese”.

“Kushtetuta jonë parashikon kontroll civil mbi ushtrinë dhe nëse kryetari i Shtabit të Përgjithshëm po sabotonte në mënyrë aktive komandantin e përgjithshëm dhe u premtonte armiqve tanë se do ta sfidonte komandantin e tij, kjo nuk është plotësisht në përputhje me përgjegjësitë e tij,” tha Cruz.

Por zëdhënësi i gjeneralit Milley, koloneli David Butler, tha se veprimet që thuhet në libër se i ka ndërmarrë shefi i shtabit ishin brenda kufijve normalë, duke vënë në dukje se ai konsultohet rregullisht me shefat e mbrojtjes në të gjithë botën, përfshirë ata në Kinë dhe Rusi.

“Gjeneral Milley vazhdon të veprojë dhe këshillojë brenda autoritetit të tij në traditën e ligjshme të kontrollit civil të ushtrisë dhe betimit të tij ndaj Kushtetutës,” tha zoti Butler në një deklaratë për shtyp.

blank

Senatorë Republikanë kërkojnë dorëheqjen e Sekretarit të Shtetit Antony Blinken, të Mbrojtjes Austin dhe Këshilltarit të Sigurisë Sullivan

voal.ch – Sekretari i Shtetit Antony Blinken dëshmoi për dy ditë rresht, më 13 shtator përpara Komitetit për Marrëdhëniet me Jashtë të Kongresit Amerikan dhe më 14 shtator përpara Senatit në lidhje se si e kishte drejtuar administrata e Presidentit Biden tërheqjen e SHBA nga Afganistani.

“Ne nuk trashëguam një plan”, tha Sekretari i Shtetit Antony Blinken në Kongres më 13 shtator përpara Kongresit.

Sipas gazetës New York Times: “Blinken është grilluar në Kongres”.

Sipas Euronews.com Sekretari amerikan i Shtetit Antony Blinken përsëriti argumentin e Presidentit Joe Biden se SHBA u përball me një zgjedhje midis përshkallëzimit ose tërheqjes. Republikanët e grilluan Blinken për atë që ata e quajtën një “fatkeqësi të përmasave epike”. Kongresmeni republikan Michael McCaul iu referua tërheqjes së shpejtë nga Kabuli si një “debakl, një katastrofë dhe një tradhti”. Ndërkohë, Sekretari Blinken mbrojti veprimet e administratës Biden gjatë muajve të fundit në Afganistan.

Anëtari i Komitetit të Kongresit për Marrëdhëniet me Jashtë Republikani Michael McCaul gjatë seancës dëgjimore me Sekretarin e Shtetit Blinken tha se ai do të kërkojë që të hetohet tërheqja e trupave amerikane nga Afganistani.

Ndërsa sipas New York Post Senatori Josh Hawley ka kërkuar dorëheqjen e Sekretarit të Shtetit Antony Blinken, Sekretarit të Mbrojtjes Lloyd Austin dhe Këshilltarit të Sigurisë Kombëtare Jake Sullivan për shkak të tërheqjes kaotike të trupave Amerikane nga Afganistani.

Sipas Newsweek Sekretari i Shtetit Antony Blinken u pyet në Komitetin për Marrëdhëniet e jashtme të Kongresit edhe për sulmin me dron nga pala Amerikane ku u vranë 10 afganë civilë, midis tyre shtatë fëmijë. “Unë nuk e di”, u përgjigj Blinken, kur u pyet të martën. Nëse nga sulmi i fundit i dronit amerikan në Kabul, Afganistan u vra terroristi i dyshuar apo një punonjës civil afgan që punonte prej shumë kohësh me një organizatë ndihmash amerikane me familjen e tij. Senatori Republikan i Kentucky, Rand Paul e pyeti Blinken në lidhje me një sulm me dron ushtarak të 29 gushtit, nëse “Djaloshi që administrata e Biden e vrau,  ishte një punonjës i një organizate ndihmash apo një operativ i ISIS-K?” “Unë nuk e di”, tha Blinken. 

Në fakt sipas një hetimi nga gazeta NYT për Zemari Ahmadi, që u vra nga sulmi me dron më 29 gusht 2021 bashkë me 9 të tjerë, midis tyre 7 fëmijë, doli se nuk ishte terrorist nga Isis-K, por një inxhinier elektronik bashkëpunëtor i amerikanëve që kishte bërë kërkesë vize me familjen për në SHBA./voal.ch (Sources: NYT, NYP, Newsweek, Euronews)

 

blank

 

blank

blank

Joe Biden do të adresohet fizikisht në Asamblenë e Përgjithshme të OKB-së

Washington

Presidenti amerikan Joe Biden do të flasë drejtpërdrejt në Asamblenë e Përgjithshme të OKB-së në New York javën e ardhshme, bëri të ditur Shtëpia e Bardhë, transmeton Anadolu Agency (AA).

Shtëpia e Bardhë tha se Biden do të japë deklaratat të martën, 21 shtator, në fjalimin e tij të parë në mbledhjen vjetore diplomatike që nga marrja e detyrës.

Theksohet se do të pasojnë detaje shtesë.

Seanca e 76-të e Asamblesë së Përgjithshme do të hapet më 14 shtator dhe dita e parë e Debatit të Përgjithshëm të nivelit të lartë do të zhvillohet më 21 shtator dhe do të zgjasë deri më 27 shtator.

Më shumë se 130 udhëheqës shtetërorë dhe qeveritarë pritet të marrin pjesë në sesionin e këtij viti.​​​​​​​

blank

Blinken në Kongres: Edhe pas 5 apo 10 vjetësh situata në Afgaistan do të ishte e njëjtë

Ken Bredemeier

WASHINGTON – Duke dëshmuar në një seancë dëgjimore në Kongres të hënën, Sekretari amerikan i Shtetit Antony Blinken mbrojti me vendosmëri tërheqjen ushtarake amerikane muajin e kaluar nga Afganistani që përfundoi një luftë 20 vjeçare, më e gjata në historinë e Shteteve të Bashkuara.

Nëse Presidenti amerikan Joe Biden do të kishte vendosur të mbante forca të armatosura në Afganistan, kjo “do të kërkonte dërgimin e më shumë trupave amerikane në Afganistan për të mbrojtur veten dhe për të parandaluar një marrje të pushtetit nga talebanët, duke pësuar viktima – dhe në rastin më të mirë rivendosjen e një ngërçi dhe ngecjeje të pafund në Afganistan, nën kërcënimin e sulmeve”. tha sekretari Blinken përpara Komisionit për Marrëdhëniet me Jashtme të Dhomës së Përfaqësuesve.

“Nuk ka tregues se qëndrimi më i gjatë do t’i kishte bërë që forcat afgane të sigurisë ose qeveria afgane të ishin më elastike apo të qëndrueshme,” tha ai. “Nëse 20 vjet dhe qindra miliarda dollarë në mbështetje, pajisje dhe trajnime nuk do të mjaftonin, përse një vit tjetër, pesë apo 10, do të ishin ndryshe?”

Kryengritësit talebanë pushtuan vendin në mes të gushtit, ndërsa Presidenti afgan Ashraf Ghani iku në mërgim në Emiratet e Bashkuara Arabe. Shtetet e Bashkuara evakuuan 124,000 njerëz, shumica afganë, së bashku me rreth 5,500 amerikanë, nga aeroporti i Kabulit në ditët e fundit të gushtit, duke lënë pas rreth 100 amerikanë.

FILE - U.S. soldier holds a "Gate Closed" sign as hundreds of people gather near an evacuation checkpoint on the perimeter of Hamid Karzai International Airport, in Kabul, Afghanistan, Aug. 26, 2021.

FILE – U.S. soldier holds a “Gate Closed” sign as hundreds of people gather near an evacuation checkpoint on the perimeter of Hamid Karzai International Airport, in Kabul, Afghanistan, Aug. 26, 2021.

Disa amerikanë kanë qenë në gjendje më pas të largohen nga vendi, përmes daljeve tokësore ose në pak fluturime ajrore të lejuara nga talebanët.

Sekretari Blinken tha se zyrtarët amerikanë nuk e kishin parashikuar rënien e qeverisë afgane aq shpejt, edhe ndërsa talebanët përparuan në të gjithë vendin.

“Edhe vlerësimet më pesimiste nuk parashikuan që forcat qeveritare në Kabul do të rrëzoheshin ndërsa forcat amerikane të ishin ende në vend”, tha ai.

Edhe pse evakuimi kryesor ka përfunduar, diplomati amerikan tha: “Ne po vazhdojmë përpjekjet tona të paepura për të ndihmuar amerikanët e mbetur, si dhe afganët dhe qytetarët e vendeve aleate dhe partnere, të largohen nga Afganistani nëse ata zgjedhin të bëjnë një gjë të tillë”.

“Ashtu siç kemi bërë gjatë gjithë historisë sonë, amerikanët tani po mirëpresin familjet nga Afganistani në komunitetet e tyre dhe po i ndihmojnë ata të zhvendosen ndërsa fillojnë jetën e tyre të re”, tha sekretari Blinken. “Kjo është gjithashtu diçka për të qenë krenarë”.

Pyetje nga paneli i Dhomës së Përfaqësuesve

Sekretari Blinken u përball me pyetje të vështira dhe vlerësime të ashpra për tërheqjen nga paneli i Dhomës së Përfaqësuesve dhe kjo pritet të ndodh përsëri të martën kur të dalë për të dëshmuar para Komisionit të Senatit për Marrëdhëniet me Jashtë.

Ligjvënësit republikanë të opozitës dhe disa kolegë demokratë kanë kritikuar strategjinë e presidentit për tërheqjen e trupave, qytetarëve amerikanë dhe mijëra afganëve që punuan për forcat amerikane si përkthyes dhe këshilltarë gjatë luftës.

Kryetari i komisionit të Dhomës së Përfaqësuesve, kongresmeni Gregory Meeks i Nju Jorkut, tha: “Shkëputja nga Afganistani nuk do të ishte kurrë e lehtë”.

Por ai shtoi, “Kjo luftë duhet të kishte përfunduar 19 vjet më parë”, pasi Shtetet e Bashkuara rrëzuan me sukses talebanët nga pushteti dhe shkatërruan terrenet e trajnimit për terroristët e Al-Kaidës që sulmuan Shtetet e Bashkuara në vitin 2001, duke vrarë gati 3,000 njerëz.

Ligjvënësi Michael McCaul i Teksasit, republikani kryesor i panelit të Dhomës së Përfaqësuesve, e karakterizoi tërheqjen e Shteteve të Bashkuara nga Afganistani si “një fatkeqësi me përmasa epike” dhe vuri në dukje se shumë zyrtarë të përkohshëm që tani kontrollojnë Afganistanin ishin dikur terroristë të Shteteve të Bashkuara të Amerikës në qendrën e burgimit të Guantanamos në Kubë.

Ligjvënësi republikan Steve Chabot i Ohajos tha se Afganistani është bërë “edhe një herë një strehë për terroristët”.

“Po, shumica e amerikanëve donin të largoheshin nga Afganistani, por jo në këtë mënyrë ” tha zoti Chabot.

Ligjvënësi demokrat, Brad Sherman i Kalifornisë, fajësoi ish-Presidentin Donald Trump që ra dakort vitin e kaluar për tërheqjen me 1 maj 2021, afati përfundimtar për dhënien fund të përfshirjes ushtarake amerikane në Afganistan pa planifikim të mjaftueshëm. Zoti Sherman pyeti sekretarin Blinken nëse administrata e mëparshme amerikane la detaje se si mund të ishte kryer tërheqja.

“Ne trashëguam një afat,” u përgjigj Blinken. “Ne nuk trashëguam një plan.”

Family members of U.S. Marine Sgt. Johanny Rosario Pichardo are grief stricken upon the arrival of his casket at Logan Airport in Boston.

Family members of U.S. Marine Sgt. Johanny Rosario Pichardo are grief stricken upon the arrival of his casket at Logan Airport in Boston.

Kritikat për tërheqjen nga Afganistani u shtuan veçanërisht pasi 13 pjesëtarë të shërbimit amerikan gjetën vdekjen në një sulm vetëvrasës në aeroportin e Kabulit në ditët e fundit të tërheqjes. Shteti Islamik-Khorasan, një degë afgane e grupit terrorist që vepron në Lindjen e Mesme, mori përgjegjësinë për sulmin.

Sondazhet kombëtare të votuesve amerikanë tregojnë mbështetje të gjerë për vendimin e Presidentit Biden për t’i dhënë fund asaj që ai e ka quajtur një “luftë të përhershme” në Afganistan, por jo mënyrën se si u bë tërheqja.

Dëshmia e ardhshme

Gjatë dy ditëve të dëshmisë, sekretari Blinken ka të ngjarë të pyetet përse SHBA nuk e filloi evakuimin e qytetarëve amerikanë më shpejt, veçanërisht pasi presidenti Biden njoftoi qëllimin e tij në prill për të nderuar marrëveshjen e Trumpit me talebanët për t’i dhënë fund luftës dhe për të tërhequr forcat amerikane.

Ligjvënësit kanë synuar gjithashtu të vënë në shënjestër informacionet e inteligjencës amerikane për dështimin në parashikimin e marrjes së shpejtë të pushtetit nga talebanët dhe rënien e qeverisë afgane.

Republikanët thonë se duan të përqëndrojnë pyetjen e tyre në performancën e presidentit Biden në javët dhe ditët e fundit të luftës, ndërsa demokratët shpresojnë të analizojnë të gjithë përpjekjen e luftës që u krye nën drejtimin e katër presidentëve – republikanëve George W. Bush dhe Trump, dhe demokratëve Barack Obama dhe Joe Biden.

George Bushi filloi luftën në fund të vitit 2001 për të zhdukur terrenet e stërvitjes së terroristëve të al-Kaidës, që kryen sulmet terroriste të 11 shtatorit 2001 kundër Shteteve të Bashkuara, me terroristët e al-Kaidës që urdhëruan aeroplanët amerikanë të rrëzoheshin në kullat binjake të Nju Jorkut, në Pentagon dhe jashtë Uashingtonit. 20 vjetori i sulmeve u përkujtua me ceremoni solemne të shtunën e kaluar.

Kërcënimet për SHBA

Në një takim të nivelit të lartë të inteligjencës dhe sigurisë kombëtare të hënën, Drejtoresha e Inteligjencës Kombëtare Avril Haines u tha të pranishmëve se kërcënimet më të mëdha për Shtetet e Bashkuara nuk po vinin më nga Afganistani.

“Ajo që ne shohim si kërcënim nga ISIS është Jemeni, Somalia, Siria dhe Iraku” tha zonja Haines. “Aty shohim kërcënimin më të madh”.

Ajo tha se tërheqja e trupave amerikane nga Afganistani ka ndikuar në aftësinë e agjencive të inteligjencës amerikane për të ditur se çfarë po ndodh në terren me grupet terroriste si al-Kaida dhe IS-Khorasan.

“Thjesht nuk ka asnjë dyshim se kur tërhiqesh, pa trupa në terren, pa infrastrukturën që kishim, pa qeverinë afgane në pozicionin që ishte, mbledhja e inteligjencës është zvogëluar,” tha ajo.

Ajo tha se komuniteti i inteligjencës amerikane, megjithatë, ishte duke u përgatitur për këtë eventualitet për “një kohë të gjatë”.

Presidenti Biden e ka quajtur tërheqjen nga Afganistani një “sukses të jashtëzakonshëm” dhe mbrojti vendimin për t’i dhënë fund luftës atje, duke thënë se ai nuk do t’ia kalojë përgjegjësinë e menaxhimit të përfshirjes ushtarake amerikane atje një udhëheqësi të pestë amerikan.

Zëdhënësi i Pentagonit John Kirby tha të hënën se një pauzë që ndikon në fluturimet e evakuimit të refugjatëve afganë për në Shtetet e Bashkuara do të zgjasë edhe një javë tjetër për shkak të shpërthimit të rasteve të fruthit. Ai tha se rastet e fruthit në mesin e afganëve u zbuluan në tre qendra të ndryshme në Shtetet e Bashkuara.

Pezullimi i fluturimeve e ndërlikon më tej procesin e evakuimit të afganëve në Shtetet e Bashkuara.

blank

11 shtator 2001, historia e një makinisti që shpëtoi qindra njerëz

Në orën 8:46 të mëngjesit të 11 shtatorit 2001, Joe Irizarry po drejtonte një tren udhëtarësh në Nju Jork, shumë afër kullave binjake të Qendrës Botërore të Tregtisë. Disa sekonda më vonë, aeroplani i parë u përplas në kullën e parë. Korrespondentja e Zëri të Amerikës, Anna Nelson bisedoi me zotin Irizarry mbi ngjarjen, 20 vjet më vonë.

“Unë mendoj se kam qenë më i lumtur para kësaj ngjarjeje. Isha 40 vjeç, ndihesha mirë. Isha i martuar, baba i katër fëmijëve. Kisha dëshirë të bëhesha polic, por kjo nuk funksionoi, kështu që isha drejtues trenash në qytetin e Nju Jorkut. Isha në gjendje të siguroja një jetë të mirë. Unë bëja punën që nuk më pëlqente shumë, por ajo paguante faturat. Unë isha drejtues i trenit të linjës R më 11 shtator të vitit 2001”, thotë Joe Irizarry.

Ai e mban mend mirë mëngjesin e asaj dite. Në orën 8:45 të mëngjesit treni i tij ndaloi në stacionin Cortlandt Street kur ai ndjeu një shpërthim që e lëkundi trenin.

“Nuk e dija se çfarë ishte. Nuk e dija nëse u godita nga një tren tjetër apo shpërtheu një bombë. I thashë konduktorit tim që të hapte dyert pasi ndaluam në stacion dhe unë shkova për kontrolluar pjesën e pasme të trenit. Pashë dy gra që po vraponin poshtë shkallëve, të cilat më thanë se një aeroplan sapo kishte goditur kullën e parë. Unë u kërkova të gjithë pasgjerëve që të qëndronin në tren, kështu që ata që ishin në platformë hipën përsëri në tren”.

Zoti Irizarry thotë se në atë moment, një valë njerëzish filluan të mbushnin stacionin e trenit, platforma e të cilit filloi të mbulohej nga një re pluhuri dhe mbeturinash.

“Ishte e frikshme. Në atë moment askush nuk e dinte se ishte një sulm terrorist. Të gjithë mendonin se ishte një aksident. Kishte njerëz që vraponin poshtë shkallëve për të hipur në tren, i thashë konduktorit që t’i mbante dyert hapur derisa të gjithë njerëzit të hynin në tren. Stacioni Cortlandt Street ishte pikërisht përballë kullës, më pak se 100 metra larg saj. Pra, unë isha në stacionin nëntokësor kur avioni i parë goditi kullën. Nuk më zuri paniku në atë moment. Detyra ime ishte të dërgoja njerëzit në një vend të sigurt”, thotë ai.

Rregulli i përgjithshëm për drejtuesit e trenave është të mbërrijnë në stacion, të presin jo më shumë se 10-15 sekonda, derisa njerëzit të hipin në tren, të mbyllin dyert dhe të largohen. Zoti Irizarry shkeli të gjitha këto rregulla.

“Në atë moment u sigurova që të gjithë njerëzit të ishin në gjendje të hipnin në tren. Dhe në momentin kur nuk pamë njeri jashtë trenit, mbyllëm dyert dhe u nisëm. Disa qindra njerëz kishin hipur në tren. Kontaktova me Qendrën e Kontrollit për t’i informuar mbi atë qe po ndodhte…ishte një situtatë e rëndë”, thotë ai.

“Kur arrita në stacionin Avenue Continental, atëherë zbulova saktësisht se çfarë kishte ndodhur, kulla po rrëzohej. Hyra në dhomën e personelit dhe e pashë ngjarjen në televizor. Në atë moment, mua më zuri paniku. E kuptova se kisha qenë nën ndërtesën që po rrëzohej. Pastaj, unë shkova në shtëpi dhe fillova të qaja.”

Stacioni i Cortlandt Street u dëmtua rëndë dhe u desh të rindërtohej plotësisht. Një pjesë e stacionit u shemb. Zoti Irizarry ishte larguar në kohën e duhur.

“Autoriteti i tranzitit më vuri në kontakt me një pasagjere, e cila kishte kontaktuar median. Unë takova Lindën, e cila ishte ulur në vagonin e ngjitur me kabinën e drejtuesit të trenit.”

“Në fakt, mu deshën disa ditë para se ta kontaktoja atë për shkak të tronditjes që përjetova. Doja të riktheja qetësinë, sepse atë ditë humba shumë miq. Pastaj vendosa ta bëja telefonatën, ta falenderoja atë”, thotë Linda DeSilvio.

“Është një ndjesi e mirë të mendosh që dikush të konsideron hero. Kjo është puna jonë, t’i mbajmë klientët tanë të sigurt!”, tha Joe Irrizary në shtator të vitit 2001, pas takimit me pasagjeren Linda DeSilvio.

Kanë kaluar dy dekada nga tragjedia, por për zotin Irizarry, gjithçka është ende reale dhe shumë e dhimbshme.

“Merrja shumë ditë pushimi sepse nuk doja të kaloja më në atë zonë. Pastaj, bazuar në vitet e punës, unë zgjodha të punoja në linja të tjera të trenave. Kur drejtoja trenin shpesh filloja të qaja. Më 31 dhjetor të vitit 2011 dola në pension. Unë vuaj nga sindroma e stresit post-traumatik, ankthi, depresioni, astma. Nuk ka asnjë lehtësim. Unë mendoj për të gjithë ata që vdiqën në atë moment, edhe pse unë jam akoma këtu. Kanë kaluar 20 vjet, por mua më duket sikur kjo ka ndodhur dje…”, thotë ai.


blank
blank
blank
blank
blank
blank
blank
blank
blank
blank
blank
blank
Send this to a friend