Le të shohim si matematika bëhet armik i mitit serb. Sepse po të mbaheshin ndonjëherë lojëra olimpike në gënjeshtër, medalja e artë, pa asnjë konkurrencë, do t’i takonte Serbisë.

Sidomos për temën e Kosovës legjendare.

Por nuk na duhen emocione as retorikë. Na duhen vetëm numrat.

Llogaritja – nga 1389 deri në 2026

Ta marrim periudhën e kufizuar që edhe vetë serbët pëlqejnë ta citojnë, nga Beteja e famshme e Kosovës në vitin 1389 e deri sot, në vitin 2026.

2026 − 1389 = 637 vite

Ky është korniza e përgjithshme kohore me të cilën operohet kur flitet për “Kosovën serbe”.

Tani ta shtrojmë pyetjen e vërtetë:

Sa nga këto 637 vite Kosova ka qenë realisht nën pushtetin e Serbisë?

Matematika e vërtetë

Serbia formalisht mori pushtetin mbi Kosovën në vitin 1912 dhe atë me forcë, përmes armëve, e jo me të drejtë.

Ai pushtet zgjati deri në vitin 1999, kur Kosova doli nga administrimi serb.

1999 − 1912 = 87 vite.

Pra, gjithsej vetëm 87 vite.

Përkundër kësaj, në 550 vitet e mbetura Kosova ishte nën të tjerët.

E megjithatë, logjika serbe pretendon se numri 87 është më i madh se numri 550.

Ja rekordi olimpik në matematikën mitomane.

Konteksti që heshtet

Të kthehemi në vitin 1878 dhe Kongresin e Berlinit, kur Serbia për herë të parë në histori u njoh ndërkombëtarisht si shtet. Me kufij që shtriheshin nga Beogradi deri në Vranjë.

Për Kosovën asnjë gjurmë. Asnjë përmendje.

Kosova u përvetësua vetëm në vitin 1912 – po atë vit kur Shqipëria u njoh ndërkombëtarisht si shtet i pavarur.

Rastësi? Vështirë.

Pyetja kyçe

Mbi çfarë baze Kosova ka qenë ndonjëherë “serbe”, kur Serbia nga të gjithë pushtuesit e ka mbajtur më së shkurtri dhe vetëm me pushkë e ka marrë?

Nëse nga ato 87 vite e zbresim periudhën e Jugosllavisë së Titos (45 vite), në të cilën Kosova nuk ishte nën Serbi por nën administrim federal — del se Serbia ka qeverisur Kosovën në mënyrë të pavarur vetëm rreth 42 vite.

Tani një postskriptum spektakolar për kishat dhe manastiret

Tregimet për kishat ortodokse dhe manastiret si “provë e Kosovës serbe” paraqesin një mashtrim të rëndë historik.

Këto objekte sakrale, si edhe ato në Mal të Zi, nuk janë dëshmi e një serbizmi fantomik.

Ato janë dëshmi e ortodoksisë.

Dhe ortodoksia nuk është shpikje serbe. Atë e kanë besuar edhe më herët dhe më thellë:

Bullgarët, grekët, maqedonasit, rumunët, malazezët…

Kisha nuk dëshmon se e kujt është toka. Dëshmon vetëm se e kujt ka qenë feja.

Prandaj ky tekst do të shkaktojë shumë polemika, por jo te ata që e duan historinë, por te ata që e duan mitin.

Te ata të cilëve faktet dhe matematika thjesht nuk u pëlqejnë.

Burimi:

Aktuelno, datë 30 prill 2026