Edi Rama është një ndër kryeministrat e parë të Republikës së Shqipërisë, i cili ka filluar një operacion të plotë duke përdorur të gjithë aparatin shtetëror të Republikës së Shqipërisë për ta çmontuar Republikën e Kosovës. Në radhë të parë, ai kërcënoi sigurinë kombëtare të Republikës së Kosovës duke emëruar si këshilltare për siguri të shkarkuarën nga Agjencia Kosovare e Inteligjencës, e cila ishte zëvendësdrejtoreshë e atëhershme, duke qenë se ajo kishte qenë e dyshuar për tregtimin e sekreteve shtetërore të Republikës së Kosovës me shtetin armik, Serbinë.

Pas përpjekjeve të Kosovës për të kërkuar ekstradimin e saj dhe për të mundësuar kthimin e saj në Kosovë në mënyrë që të hetohej lidhur me dyshimet e bazuara se kishte tregtuar sekrete shtetërore me Serbinë, Edi Rama e emëroi zonjën Vlora Hyseni drejtoreshë të Shërbimit Informativ të Shqipërisë. Me këtë rast, pas emërimit të saj si drejtoreshë e Shërbimit Informativ Shqiptar, vizita e saj e parë zyrtare ishte në Beograd; nuk ishte në Prishtinë, as në Londër e as në Uashington.

Ekspertët e sigurisë, si në Londër ashtu edhe në Uashington, e komentojnë një veprim të tillë si akt tregues se ndaj kujt është besnike Shqipëria zyrtare. Pra, vizita e parë e një drejtori të sapoemëruar të Shërbimit Informativ Kombëtar në një shtet është treguese e besnikërisë ndaj atij shteti. Besnikëria politike dhe e sigurisë kombëtare që, sipas këtij qëndrimi, ka treguar zoti Rama duke e dërguar zonjën Vlora Hyseni në Beograd, shihet si e orientuar drejt Beogradit dhe jo drejt Prishtinës, Londrës apo Uashingtonit.

Tutje, zoti Rama ka qenë një prej mbështetësve të flaktë të idesë së Ballkanit të Hapur, pa e kushtëzuar Serbinë që ta njihte Kosovën. Madje, duke e lënë Kosovën anash dhe duke i quajtur të paditur e arrogantë kundërshtarët e projektit, ndonëse arsyet pse Republika e Kosovës refuzonte t’i bashkohej projektit ishin krejtësisht legjitime dhe të drejta — diçka që Tirana zyrtare do të duhej ta mbështeste në vend se ta anashkalonte.

Më tej, Tirana zyrtare ka qenë ndër mbështetëset dhe avokatet kryesore të asaj që u quajt “shkëmbim territoresh” me Serbinë, një ide që, sipas këtij qëndrimi, është mbështetur nga Edi Rama.

Në fakt, emërtimi “shkëmbim territoresh” konsiderohej si plan operativ i mbështetur nga Shqipëria zyrtare për t’ia dhënë një pjesë të territorit të Republikës së Kosovës në duart e presidentit të Serbisë, Aleksandër Vuçiç. Me dështimin e një veprimtarie të tillë, Vuçiçi, sipas këtij interpretimi, u inkurajua aq shumë nga Shqipëria zyrtare saqë ndërmori një veprim agresiv paraushtarak për ta aneksuar veriun e Kosovës më 24 shtator 2023, ku forcat paraushtarake serbe vranë një polic, Afrim Bunjakun, në territorin e Kosovës.

Në këtë rast, përgjigjja e Tiranës, në vend që të dërgonte forca ushtarake apo policore shqiptare në mbështetje të forcave të Kosovës për ta mbrojtur territorin, ishte propozimi i një procesi ndërkombëtar paqeje ku, sipas Edi Ramës, Kosova do të duhej ta njihte një realitet të ri. Sipas këtij qëndrimi, realiteti i ri do të ishte një marrëveshje me Vuçiçin për aneksimin e veriut të Kosovës, në stilin e aneksimit të Krimesë nga Rusia në vitin 2014.

Rama, më pas, sipas këtij interpretimi, përshkallëzoi përdorimin e aparatit shtetëror dhe mediatik të Shqipërisë kundër Kosovës, në favor të Serbisë, duke sulmuar qëndrimet politike të lidershipit kosovar, i cili synonte konsolidimin e Republikës së Kosovës dhe çmontimin e operacioneve serbe të instaluara gjatë periudhës 20-vjeçare të pasluftës.

Sipas këtij qëndrimi, këto veprime janë skandaloze. Pretendohet se zoti Rama ka shkelur vazhdimisht mbi sakrificën e dëshmorëve të kombit shqiptar dhe mbi çdo sakrificë që populli shqiptar i Kosovës ka dhënë për ndërtimin e shtetit të Kosovës.

Sikur zoti Rama të ishte, sipas këtij argumentimi, një patriot i vërtetë, ai dhe parlamenti i tij do ta kishin njohur gjenocidin serb në Kosovë, një rezolutë që është hedhur poshtë disa herë gjatë vitit të kaluar.

Deklarata e tij se presidentja e Republikës së Kosovës kishte refuzuar prokurorët e Hagës për të marrë informacione në zyrën e presidentit konsiderohet si dhunim i sovranitetit institucional, pasi bëhet fjalë për publikimin e asaj që ka ndodhur brenda zyrës së presidentit të një shteti tjetër. Sipas këtij qëndrimi, Rama e trajton Kosovën si provincë dhe jo si shtet sovran, duke uzurpuar të drejtën e institucioneve të Kosovës për të informuar qytetarët e tyre në mënyrë zyrtare dhe sipas vlerësimit të tyre.

Kjo konsiderohet si ndërhyrje në drejtësi, përmes komentimit të veprimeve të një prokurorie të Republikës së Kosovës, të autorizuar nga Kuvendi i Kosovës. Sipas këtij argumentimi, ai ka shkelur parimin e mosndërhyrjes në procese ligjore aktive, duke politizuar çështjen në mënyrë që mund të dëmtojë mbrojtjen e të akuzuarve.

Në përfundim, sipas këtij qëndrimi, zoti Rama duhet të merret me çështjet e drejtësisë në Tiranë dhe jo me drejtësinë e Kosovës. Drejtësia e Kosovës ka institucionet e saj, parlamentin e saj dhe autoritetin e saj për të vepruar në përputhje me mandatin që i është dhënë.