A mundet ta fillojmë nga fundi?
Në orën 01:00 të 9 Tetorit, 2026 kryeministri Rama është ulur në vendin e tij i shoqëruar nga fjalët mbi procedurat e votimit të kryetarit të Kuvendit të Shqipërisë Niko Peleshi:-“Mbyllet votimi për prezencën. 116 deputetë prezentë. Fillojmë me votimin e akteve”. Në këtë kohë ora shënon 01:02 dhe kryetari i GPS Taulant Balla, kthehet për t’i bërë shenjë shoqëruesve të Kuvendit për të siguruar hyrjen e deputetes Belinda Balluku.
Peleshi vijon me procedurën, ndërsa Balla vërtetë siç ka deklaruar se është “bariu i rilindësve”, pasi ka bërë sms apo ka parë sms-t rrotullohet rreth karriges së tij për t’u bindur për ardhjen e Ballukut në pjesën e votimit të një seance që kishte filluar një ditë më parë në orën
Në 2 minuta të tjera votimi përfundon.
Rilindësit duartrokitën për rezultatin më të thellë të fitores së fundit.
Kaluan ankthin në vijën e provës fundit të unitetit politik për jetë a vdekje.
Ata mbeten bashkë kundër interesave të shqiptarëve.
Kryeqyteti nuk u dëgjua.
Protesta nuk u dëgjua.
Diaspora nuk u dëgjua.
Rezultati nga 137 deputetë pjesëmarrës nga 140 që ka Kuvendi shënoi për historinë 85 vota ‘Pro’, 34 ‘Kundër’ dhe o ‘Abstenime’.
Politika kurohet shpejtë me justifikimet, por edhe në propagandën e pushtetit cilido që të jetë rrotullimi i frazës mbeti ky fakt:-“Bashkitë që parashikohet të humbasin statusin e tyre janë…”
Ishte ky thelbi i reformës !
Çdo të thotë të humbësh statusin?
A ishte kjo një lajthitje e Diellës apo e IA (Inteligjencës Artificiale) që përpunon me mijëra faqe dokumente për të arritur BE-në?
Ku shkoi truri i legjislativit, i komisioneve që kur një terminologji e tillë del të mos i hidhet faji as orës së vonë, as sekretareve/ëve që shkruajnë përmbajtjen e dokumenteve dhe as gazetarëve që u jepet i gatshëm për shtyp, publikim e shpërndarje në valë një terminologji e tillë nga qoftë nga Kuvendi apo media zyrtare e qeverisë ATSH-ja.
Të humbasësh statusin në rastin kur shembulli i bëhet e një personi është se nuk ka më keq se sa krahasimi i zhveshjes. Pra i hiqen vlerat profesionale të dikujt, humbet në punë kategorinë e meritat, në shkollë si student klasën dhe përpjekjet, si emigrant integrimin, në art humbet skenën, ekspozitën dhe publikun, në media shkrimin, radion ekranin, në rrjetet sociale influencën dhe ndjeshmërinë, ndërsa në Kuvend edhe kur e mban ende statusin si imunitet mund t’i kesh të gjitha këto madje edhe të shumëfishuara, por nuk ke integritetin sepse dikush siç thotë populli ; “të tërheq për hunde” ose “të shtyn me hosten” vetëm për ngritjen e një kartoni.
Pra teksti i plotë i ATSH-s ishte:-“Bashkitë që parashikohet të humbasin statusin e tyre janë Fushë-Arrëzi, Klosi, Rrogozhina, Dimali, Poliçani, Patosi, Divjaka, Selenica, Maliqi, Këlcyra, Memaliaj, Libohova, Cërriku, Belshi dhe Prrenjasi.”
Shqipëria sipas saj plage të re territoriale të sapo votuar do të ketë 12 qarqe (të pandryshuara), 46 bashki (15 të fshira) me 71 qytete të përfshira dhe gjithsej 387 njësi administrative. Të gjithë këtë organizim të ri territorial do ta përshkojë e-Albania dhe identiteti i ri administrativ i krijuar në cilindo model që të përfaqësohet kur popullsia të largohet do të jetë prona e re virtuale e krijuar nga shpopullimi dhe toka pa zot (as toka e lirë dhe as sipërfaqja publike).
Pra humbja e statusit të një bashkie nesër do të flasë shumë,… shumë dhe do të jetë vonë në raport me përgjegjësitë e atyre që zgjidhen për të përfaqësuar.
Përmes një fragmentimi ne mund të kuptojmë se 12 qarqe që kanë brenda 72 qytete e qyteza, fshatra, njësi administrative e përkatësisht zbërthehen në 5,225 qendra votimi, në rastin ideal të një liste me mbi 3.7 milion zgjedhës (brenda dhe në diasporë), nxjerrin 140 përfaqësues të popullit në Kuvendin e Shqipërisë (përfaqësues të partive politike) që t’u shërbejnë atyre. këtë vlerësim më mirë se askush tjetër dhe me transparencën e duhur përveç metodikës që mund ta ketë AKSHI, e kanë INSTAT dhe KQZ (gati të pazbërthyeshme dhe të ngurta në kohë Census-i dhe Zgjedhjesh çdo dy vjet).
Por çfarë ka ndryshuar deri tani në 36 vite tranzicion veç forcimit të arrogancës së pushtetit?
Ku është dialogu?
Në qoftë se kjo periudhë duket kaq e gjatë për publikun, le të përpiqemi që ta thjeshtojmë atë tek 131 ditët e protestës.
A ka ndryshuar gjë veç ankthit, pasigurisë dhe frikës nga ana e pushtetit?
Besojmë se po.
Një qeverisje që nuk del nga vota e lirë dhe e ndershme, perfeksionon pushtetin për të mbrojtur korrupsionin.
Çfarë e bën këtë klasë politike në pushtet prej 14 vitesh që të vazhdojë dhe të deklarojë se do t’i marrë të gjitha bashkitë pas kësaj ndarje territoriale?
Garancia e sistemit korruptiv që ka ndërtuar.
Pra me gojën e tyre nga parlamenti, me arrogancën e kartonit duke u bashkuar në mbrojtjen e korrupsionit rilindësit dhe dikush aleat votuan në 3 min pa e ditur se çfarë kanë bërë.
Pa e ditur se ku i ka futur diktati i Ramës.
Tensioni, hedhjet e shisheve me ujë nga dy deputetë të PD-s me siguri do të shërbejnë për ngritjen e Komisionit të Etikës ku VAR-i i parlamentit do të çmojë si të vlefshëm golin e Belindës, pas një mungese të gjatë në fushën e lojës (Kuvend).
Pra pas seancës së 8 dhe 9 Tetorit 2026, shqiptarët do të kenë parti-shtetin e rrethuar për t’u mbrojtur me polici dhe trupa speciale, protestat e pandërprera si dhe historinë drejt BE-së 2030 (ose brenda kësaj dekade) si një provë që vështirë se do t’i qëndrojë karshi skandaleve të përditshme të krimit ekonomik dhe korrupsionit që ka mbërthyer Rilindjen Socialiste.
Por si filloi dita për marrjen e votës së reformës territoriale?
Në pak rreshta do të përpiqemi për ta paraqitur se si kjo seancë filloi. Kuvendi i Shqipërisë nën masa të rrepta mbrojtëse nga forcat e policisë dhe specialeve pasi dy grupime protestuesish kishin deklaruar tubimet e tyre. Në 10:15 minuta u çel seanca me programin përkatës që drejtoi kryetari Peleshi, por që menjëherë kaloi në qëndrime kritike mes palëve. E përsa protesta jashtë kaloi në përplasje mes protestuesve dhe policisë për shkak edhe të shumë qytetarëve të ardhur nga bashkitë e Memaliajit dhe Poliçanit, masa e njerëzve në protestë veprimtarë të RF (Revolucionit të Flamingove) protestues nga partitë politike opozitare pa logo, shoqërime të shumta dhe ndërhyrje të dhunshme fizike si dhe spërkatje nga forcat e policisë ranë shumë në sy gjatë gjithë ditës. Shpesh herë nga foltorja e Kuvendit tërhiqej vëmendja për marrje masash proporcionale në kontrollin e turmës dhe shpesh këto thirrje për shkak të një seance të gjatë të quajtur maratonë-territoriale u drejtuan edhe gjatë ditës para kamerave jashtë apo studiot televizive kryesisht nga opozita. Mazhoranca ishte e fokusuar dhe e bashkuar në votë tek fitorja e territoriales dhe hedhja poshtë e çdo komisioni hetimor të kërkuar nga opozita.
Ajo që do të veçonim ishte loja më e dobët e parë ndonjëherë e kryetarit të GPS Taulant Balla i cili po tregon se nuk mban më për gara të gjata.
Në 10:30 ai hipi në foltore.
Një inflacion argumentesh të pashembullta.
Dikush mund të mendojë se e tillë është detyra e tij, por pa e zgjatur pak analizë politike mund t’i bashkohej këtij shënimi.
I njohur për gafa të shpeshta ne dhënie mendje dhe arsyetimi, kryetari i GPS Taulant Balla në seancën plenare te 8 Tetorit, 2026 ka një ‘shkarje të gjuhës’ me pamje të re për një problem të hershëm. Duke ju referuar dhjete viteve më parë si dhe për t’i dhënë fund idesë së pavarësimit të institucioneve të drejtësisë ne epokën Ramiste, Balla fajësonte PD-në dhe la të nënkuptohej se ishte PS-ja ajo që i dha fund teatrit (fjala për akuzat e ndërsjellta mes kundërshtarëve politik në Kuvend). Debati parlamentar nën etiketat “ti je hajdut”, “t’ je klani i ‘Zemunit”, ti je kështu dhe ti je ashtu sipas Ballës mjaftonin që politika t’i referohej vitit 2016 dhe prej andej të merrej kapitalin politik për të treguar se Rilindja Socialiste ngriti institucionet e pavarura te drejtësisë. Kjo tani përpara qytetareve, në sy të kundërshtarëve politikë në sallë, por edhe përpara 53-1 deputeteve të rinj/reja rilindës (që u futen për të parën herë), mishërimi i forcës së kartonit dhe i përdorimit. Kryetari Balla u shpreh:-“…ndërkohë që ne thamë se do t’i japim fund këtij teatri dhe erdhëm me propozimin për të krijuar një drejtësi të re ku te gjitha akuzat te hetohen. Juve jeni subjekti i një akuze prej meje. A është kështu apo jo(?!). Unë nuk e kam bërë kurrë një mocion me debat për këtë çështje sepse kam besim sepse Prokuroria e Posaçme do t’i shkojë deri në fund sepse çështja është në Gjykatë. Nuk kam diskutuar kurrë në këtë sallë prej vitit 2020 më për atë çështje sepse kam besim tek SPAK-u. Ju nuk keni besim tek SPAK-u dhe thoni duam ta bëjmë vetë. Duam të kthehemi tek karagjozllëku i para dhjetë viteve ku mjaftoheshim me debatin mes njeri-tjetrit. Ky është dallimi. E pra ne nuk duam të rikthehemi më para dhjeë vitesh ku bënim gjyqin njëri-tjetrit dhe në fund historia mbaronte dhe asnjëri nuk mbante përgjegjësi, asnjeri nuk shkonte përpara drejtësisë”.
Çfarë pohoi me gojën e vet Balla?
Kuvendi dhe debati i para 10 viteve na “ishte një karagjozllëk”(?), dhe se pas këtyre skenave “historia mbaronte dhe asnjëri nuk mbante përgjegjësi, asnjeri nuk shkonte përpara drejtësisë”.
Pra një vetakuzë për shpërblimin e votës dhe pagesat me rrogën që politika ka marrë gjatë një dekade.
A kanë të drejtë qytetarët të indinjohen dhe të reagojnë kur një politikan del kaq hapur me fjalët e tij apo kjo është gjuhë force?
Po sot çfarë po bën Balla?
(Vijimi i fjalës),… Sot ai sapo u tha shqiptareve për largpamësinë se:-“Po i rikthehem atij diskutimi që kam bërë. Do të vijë koha (thashë), 2016 dhjetë vjet më parë ku presidentë, kryeministra, kryetarë parlamenti, zv/kryeministra dhe gjithkush tjetër do të shkojnë përpara drejtësisë”.
Duke numëruar emrat ku janë Berisha, Meta, Ahmetaj pa Ballukun pasi ajo do t’i duhet “votës-nukleare”, duke bërë praktikisht ligjin mes rilindësve Balla bën një pohim të madh të asaj që quhet drejtësi me regji.
Le të ndalemi këtu.
Funksionarët e lartë të numëruar janë dy kundërshtarët politikë të elitës së Rilindjes Socialiste. Sali Berisha dhe Ilir Meta e provuan dhe e pësuan këtë sot e kësaj dite. Sa për zv/kryeministren në qoftë se nuk është një shkarje goje apo shitje sepse siç është cilësuar nga shumë analistë “drejtësia me regj”, Belinda Balluku është ende treguesi se si një politikan dhe qeveritar mori një tjetër trajtim përpara ligjit në fundin e dhjetëvjeçarit. Mos vallë pjekuria e regjisoreve rilindës u profesionalizua deri në atë shkallë sa që dëshmitë dhe provat t’i avullonte me efekte specilale.
“Sot i kemi me akuza dhe përpara drejtësisë dhe kjo është fitorja me e madhe”, thotë Taulant Balla.
Nga kjo anë duket se ka fituar drejtësia, por shifrat dhe humbjet nga buxheti i shtetit janë marramendëse. Pak vite burg ose masa sigurie nuk kthejnë ndërkohë pas vlerën financiare dhe morale të dëmit që ka shkaktuar keq qeverisja.
Përfituesit që sot po dalin janë zyrtarët e lartë dhe administrata e shtetit e lidhur me krimin e cila po merret nën mbrojtje ndryshe nga 10 vite më parë. Pikërisht për këtë ndërkombëtaret dhe kushtet për BE po përforcojnë dhe po e deklarojnë si prioritare luftën kundër trafikut transnational të narkotikëve dhe krimit te organizuar.
Me plotfuqinë e pushtetit 14 vjeçar dhe diktatin e vet mazhoranca përmes Ballës ka një komfort urdhërues kur thotë se:- “Kuvendi nuk mund të përdorë institucionin e vet më të rëndësishëm, kontrollin ndërparlamentar për të dubluar ose për të zëvendësuar kompetencat e prokurorisë…”. Duke ju referuar fjalës së Berishës si parafolës Balla reagoi dobët brenda lojës teatrore:-“He, he… Si tha? Ta bëjmë ne… Ta zbardhim… Ta nxjerrim ne përgjegjësinë?… Po këta për çfarë i kemi?
Më këtë cilësim Balla ju drejtohej prokurorisë.(Cilës pjesë në prokurori në se gjuha e një politikani merret e vërtetë dhe paska fuqi)
A ja vlen të diskutosh për koncept të ndarjes së pushtetit kur edhe në normen më të thjeshtë etike dhe të institucionit një deputet të mund t’i drejtohet një prokurorëve dhe gjyqtarëve të pretenduar të pavarur duke thënë; Po këta për ëfarë i kemi?
Por edhe sikur ky trajtim të mos ishte i mjaftueshëm nga kryetari i GPS sot një mentor për 52 deputetët/et e rinj të PS, Balla pavarësinë e drejtësisë e ngatërron ose qëllimshëm ose nga padija kur me shkarje gjuhe (freudian slip) nis e i numëron funksionet dhe detyrat që i ka vënë sistemit të drejtësisë sipas interesave të partisë në pushtet:-“… këta i kemi pikërisht për të verifikuar prova, për të provuar fakte penale, për të identifikuar përgjegjësinë individuale dhe për të ngritur akuza penale… Jo tha… Ta bëjmë ne(!)…Ta nxjerrim ne përgjegjësinë. Kush jemi ne? (pyet Balla)… ne jemi PALË, ne jemi shënjestra…”
Ne se shkarja e parë e gjuhës nga ana e Ballës mund të quhet e rastësishme, kjo e dyta është një provë djegëse.
Djegëse jo sepse di shumë nga emërimet dhe pozicionet që ndan pushteti i RS, por se për të qëndruar në pushtet elita e RS eliminimi i kundërshtareve politikë që ka ardhur pikërisht nga një drejtësi e kapur, e instrumentalizuar deri në ezaurim afatesh të çeshtjeve gjyqësore, copëtimin e dosjeve penale si një sëmundje e proceseve të hetimit që prej ndërhyrjes dhe presionit të politikës nuk po shërohet dot.
Balla zbret deri ne konceptin e instruktorit politik. Nuk ka mundësi që në çelje të seancës, vetëm në 10 minutat kronometruara të fjalës, kryetari i GPS me një rekord postesh partiake dhe shtetërore përveç viteve në politikë dhe që ka qejf t’i nxjerrë në pah karshi 52 deputetëve 1 vjeçar të bëjë edhe shkarjen e dytë:-“…sot jo vetëm që i kemi përpara drejtësisë, por i kemi me akuza. I kemi me akuza dhe kjo është fitorja me e madhe e fitores në drejtësi”. Të ushtrojë presionin dhe të tregojë dominimin brenda llojit.
Një shkarje (dekadencë) e plotë mes rilindësve.
Ideologji nënshtruese komuniste me konceptin e tregut të lirë.
A nuk ishte i tillë blloku i udhëheqjes/ofiqarëve të PPSH që për hatër të masivizimi i merrte kuadrot nga baza dhe prodhimi. Ndërsa paraardhësit për mediokrit e Rilindjes Socialiste do ta mbanin Shqipërinë “Fanar Ndriçues”, këta të dytët e duan në Shqipërinë në Evropë me një popull të bindur dhe pa opozitë.
Kur vjen puna tek drejtësia Taulantit i shket gjuha sepse nuk mbulohet dot korrupsioni i qeverisjes. Rruga më e mirë për ta mbajtur pushtetin në 2026 është që të rikthehesh tek rrënjët, ato rrënjë që pas protestës së studentëve të 1990- ës mbajtën vetëm pak muaj.
Shqipëria mban mend Enveristët.
Ndërsa tani Edvinistët…
Ndërsa pyetja varur qëndron po këtë mendësi nga pushteti do ta largojë ?
Komentet