VOAL

VOAL

Please Wait ...
0%

Më 28 mars 1994 u nda nga jeta shkrimtari i shquar frenko-rumun Eugène Ionesco

By | March 28, 2019

Komentet

Aforizma nga Paul Valery (Pol Valeri, 30 tetor 1871 – 20 korrik 1945)

The best way to make your dreams come true is to wake up.

Paul Valery

Mënyra më mirë për t’i bërë ëndrrat e tua realitet është të zgjohesh.

Paul Valery

An artist never really finishes his work, he merely abandons it.

Paul Valery

Një artist në të vërtetë kurrë nuk e mbaron veprën e tij, ai thjesht e braktis atë.

Paul Valery

Dashuri do të thotë me qenë të marrë së bashku.

Paul Valery

Love is being stupid together.

Paul Valery

Lufta: një masakër e njerëzve që nuk e njohin njëri tjetrin për përfitimin e njerëzve që e njohin njëri tjetrin por nuk e masakrojnë njëri tjetrin.

Paul Valery

War: a massacre of people who don’t know each other for the profit of people who know each other but don’t massacre each other.

Paul Valery

Mënyra më e mirë për t’i bërë ëndërrat të vërteta është që të zgjohesh.

Paul Valery

The best way to make your dreams come true is to wake up.

Paul Valery

 

Aforizma nga William Makepeace Thackeray ( Uilliam Mejkpisë Thekëri – 18 korrik 1811 – 24 dhjetor 1863)

Mother is the name for God in the lips and hearts of little children.

William Makepeace Thackeray

Nënë është emri i Zotit në buzët dhe në zemrat e fëmjëve të vegjël.

William Makepeace Thackeray

To love and win is the best thing. To love and lose, the next best.

William Makepeace Thackeray

Të dashurosh dhe të fitosh është gjëja më e mirë. Të dashurosh dhe të humbësh, gjëja tjetër më e mirë.

William Makepeace Thackeray

Kur ti më shikon mua, kur ti mendon për mua, unë jam në parajsë.

William Makepeace Thackeray

When you look at me, when you think of me, I am in paradise.

William Makepeace Thackeray

Aforizma nga Anton Çehov (29 janar 1860-15 korrik 1904)

Anton Chekhov (Anton Çehov) ishte mjek, dramaturg dhe shkrimtar rus i cili konsiderohet si ndër më të mirët për tregime.

Lindi më 29 Janar të vitit 1860 dhe vdiq më 15 Korrik 1904, nga sëmundja e turberkulozit.

Anton Çehov konsiderohet si mjeshtër i tregimit dhe si një ndër dramaturgët kryesorë dhe më të rëndësishëm të fund shekullit të XIX dhe fillimit të shekullit të XX.

Karriera e tij si dramaturg përfshin katër vepra të famshme klasike dhe tregimet e tij më të njohura janë bërë objekte studimi nga shumë kritikë letrarë.

Shkrimtari i famshëm rus në veprat e tij thekson rëndësinë e humanizmit në jetën njerëzore dhe rëndësinë e fshehur të aktiviteteve të përditshme.

Në vitin 1879 autori vazhdoi studimet për mjekësi në Moskë.

Për Çehovin, mjekësia ishte një pjesë shumë e rëndësishme e jetës së tij, duke u shprehur se “Mjekësia është gruaja ime e ligjshme” ndërsa “letërsia është e dashura ime”.

Së bashku me Henrik Ibsen dhe August Strindberg, Anton Çehov ishte ndër figurat kryesore që themeloi teatrin modern.

Në vijim, ne kemi përmbledhur disa nga thëniet më të bukura të tij, që do t’ju pëlqejnë shumëëëë 🙂

17 thënie nga Anton Çehov

1. “Vetëm në kohët e vështira, njerëzit e kuptojnë se sa e vështirë është të jesh mjeshtër i ndjenjave dhe i mendimeve tua”.

2. “Kur njerëzit janë të lumtur, ata nuk e e vënë re, nëse është dimër apo verë”.

3. “Dija nuk e ka asnjë vlerë, nëse nuk e praktikoni”.

4. “Dashuria, miqësia dhe respekti nuk i bashkojnë njerëzit aq shumë, sa i bashkon urrejtja e përbashkët për diçka”.

5. “Ju duhet të besoni tek njerëzit, përndryshe jeta bëhet e pamundur.”

6. “Asnjë psikolog nuk duhet të pretendojë ta kuptojë, atë që ai nuk e kupton…

Vetëm budallenjtë dhe sharlatanët dinë gjithçka, por nuk kuptojnë asgjë.”

7. “Nëse keni frikë nga vetmia… Mos u martoni”.

8. “Kur e pyetën ‘Pse gjithmonë visheni në të zeza’, ai u përgjigj: Jam duke mbajtur zi për jetën time”.

9. “Ndoshta njeriu i ka njëqind shqisa dhe kur ai vdes, vetëm ato pesë shqisat vdesin me të, ndërsa nëntëdhjetë e pesë të tjerat mbesin të gjalla”.

10. “Detyra e artistit është të bëjë pyetje, jo t’u përgjigjet atyre”.

11. “Sa kohë e mirë sot! Nuk di çfarë të vendos: A të pi një çaj, apo të var veten”.

12. “Ndoshta ndjenjat të cilat i provojmë kur jemi të dashuruar, e paraqesin një gjendje normale.

Të qenurit i dashuruar, e shfaq njeriun ashtu siç ai duhet të jetë.”

13. “Nuk ka asgjë më të tmerrshme, më fyese dhe më depressive se sa banaliteti”.

14. “Pavarësisht se sa i korruptuar dhe i padrejtë mund të jetë një i dënuar, ai e dëshiron drejtësinë më shumë se çdo gjë tjetër.

Nëse njerëzit që janë të vendosur mbi të, janë të padrejtë, nga viti në vit ai do të zhytet në një gjendje të acaruar, e karakterizuar me një mungesë të madhe besimi”.

15. “Unë premtoj se do të jem një burrë i shkëlqyeshëm, por më jepni një grua e cila, ashtu si Hëna, nuk do të shfaqet çdo ditë në qiellin tim.”

16. “Vetëm gjatë momenteve të vështira, njerëzit e kuptojnë se sa e vështirë është të jesh mjeshtër i mendimeve dhe i ndjenjave”.

Duhet të ketë më shumë sinqeritet dhe zemër në marrëdhëniet shoqërore, më shumë qetësi dhe thjeshtësi në ndërveprimet tona.

Bëhu i ashpër kur je nervoz, qesh kur diçka është qesharake dhe përgjigju kur të pyesin.

Një njeri naiv nuk është asgjë më shumë se sa një budalla, mirëpo ju gra, e zbuloni një mënyrë të atillë të të qenurit naive, sa që tek ju naiviteti duket i ëmbël, fisnik dhe i përkryer dhe jo aq budalla sa në të vërtetë është

Aforizma nga Isaac Bashevis Singer (14 korrik 1904 – 24 korrik 1991)

Madhështia e artit nuk është të gjejë çfarë është e zakonshme, por çfarë është unike.

Isaac Bashevis Singer

Dija jonë është një ishull i vogël në një oqean të madh të padijes.

Isaac Bashevis Singer

Nganjëherë dashuria është më e fortë se bindjet e njeriut.

Isaac Bashevis Singer

Jeta është roman i Zotit. Lëre atë ta shkruajë atë.

Isaac Bashevis Singer

Kur tradhton dikë tjetër, ti gjithashtu tradhton veten tënde.

Isaac Bashevis Singer

Aforizma nga HANS KRISTIAN ANDERSEN (2 prill 1805 – 4 gusht 1875)

  1. E gjithë bota është një seri mrekullish, por ne jemi të mësuar me to sa që i quajmë gjëra të zakonshme.
  2. Vetë jeta është përralla më e mrekullueshme.
  3. Të lëvizësh, të marrësh frymë, të fluturosh, të notosh, Të fitosh gjithçka ndërsa jep, Të bredhësh rrugët e tokave të largëta, Të udhëtosh do të thotë të jetosh.
  4. Gjithçka që shikoni mund të bëhet një përrallë dhe ju mund të krijoni një histori nga gjithçka që prekni.
  5. Shijojeni jetën. Ka shumë kohë për të vdekur.
  6. Asgjë nuk është shumë e lartë për një njeri që do t’a arrijë atë, por ai duhet të ngjitet me kujdes dhe besim.
  7. Sa më i mençur bëhet njeriu, aq më shumë do të lexojë, dhe ata që janë më të mençurit lexojnë më së shumti.
  8. Të jesh i dobishëm për botën është mënyra e vetme për të qenë i lumtur.
  9. Ne nuk mund të presim që të jemi gjithmonë të lumtur … duke provuar të keqen dhe të mirën bëhemi të mençur.
  10. Jeta e çdo njeriu është një përrallë e shkruar nga gishtat e Zotit.
  11. Jeta është si një melodi e bukur, vetëm tekstet bëjnë rrëmujën.
  12. Por a nuk duhet të gjithë ne në tokë të japim më të mirën që kemi për të tjerët dhe të ofrojmë gjithçka që për sa kemi fuqi?
  13. Por një sirenë nuk ka lot, dhe për këtë arsye ajo vuan shumë më tepër.
  14. Kur zogu i zemrës fillon të këndojë, shumë shpesh do të ndalojë veshët e saj.
  15. Ishte e qartë për mua, ndërsa shikoja jetën time të mëparshme, se një Zot i dashur më vëzhgonte mua, se gjithçka ishte drejtuar për mua nga një fuqi më e lartë.
  16. Nëse do të shikoje deri në fund të shpirtit tim, do ta kuptoje plotësisht burimin e dëshirës time dhe – më mëshironi. Edhe liqeni i hapur dhe transparent ka thellësitë e tij të panjohura, të cilat asnjë zhytës nuk e di.
  17. Qëniet njerëzore, përkundrazi, kanë një shpirt i cili jeton përgjithmonë, jeton pasi trupi të jetë kthyer në pluhur. Ai ngrihet përmes ajrit të qetë dhe të pastër, përtej yjeve të shkëlqyeshëm.
  18. Jeta e lumtur shtëpiake është si një mbrëmje e bukur e verës; zemra është e mbushur me paqe; dhe gjithçka përreth rrjedh një lavdi të veçantë.
  19. Epo, nuk është aq e thjeshtë për të dhënë një përgjigje kur bëni një pyetje idjote!
  20. Jeta ime është një histori e bukur, e lumtur dhe plot incidente.
  21. Pastaj ajo pa një yll duke rënë, duke lënë pas saj një rreze zjarri të ndritshme. «Dikush po vdes», – mendoi vajza e vogël, për gjyshen e saj të vjetër, e vetmja që e kishte dashur ndonjëherë atë dhe që ishte e vdekur tanimë. Por ajo i kishte thënë asaj se kur bie një yll, një shpirt po ngjitej te Zoti.
  22. Jo, drita është shumë e fortë; ne ende nuk kemi sy që mund të shohin tërë lavdinë që ka krijuar Zoti. Por mbase një ditë do të kemi sy të tillë. Kjo do të jetë përralla më e mrekullueshme nga të gjithë, sepse ne vetë do të jemi pjesë e saj.
  23. “A ndalet e gjithë bukuria e botës kur vdes?” “Jo”, tha Lisi i Vjetër; “do të zgjasë shumë më gjatë – më gjatë nga sa mund të mendoj.” “Epo, atëherë,” tha pak maji-mizë, – kemi të njëjtën kohë për të jetuar; vetëm ne vlerësojmë ndryshe.
  24. Sa herë që një fëmijë i mirë vdes, një engjëll i Zotit zbret në tokë. Ai e merr fëmijën në krahë, përhap krahët e tij të mëdhenj të bardhë dhe fluturon me të në të gjitha vendet ku fëmija donte në tokë. Engjëlli mbledh një pjesë të madhe të luleve, dhe i merr me vete deri në Hyjin, ku lulet lulëzojnë më me shkëlqim se sa bënin në tokë.
  25. Naiviteti ishte vetëm një pjesë e përrallave të mia; humori ishte kripa e vërtetë në to.
  26. Vdekja ecën më shpejt se era dhe nuk e kthen kurrë atë që ka marrë.
  27. Koha është aq e shpejtë sa nëse nuk e kujtojmë Zotin në rininë tonë, mosha mund të na gjejë të paaftë të mendojmë për të.
  28. Është fuqia e mendimit që i jep njeriut fuqi mbi natyrën.
  29. Në çdo hap që ndërmerrni do të ndjeheni sikur po shkelni te tehët e thikës aq të mprehtë sa duhet të rrjedhë gjaku. Unë jam i gatshëm t’ju ndihmoj, por a jeni e gatshme të vuani të gjitha këto? “” Po “, tha sirena e vogël me një zë të dridhur, ndërsa mendonte për Princin dhe për të fituar shpirtin njerëzor.

Aforizma nga Ava Max (16 shkurt 1994)

VOAL – Familja ime është shumë muzikore.

Babai im më mori mua në opera kur sapo kisha filluar të rritem.

E gjithë familja ime është shumë e talentuar.

Të gjithë kushërinjtë e mi në Shqipëri këndojnë, iu bien tambureve, kitarave…

Të dy xhaxhallarët e mi ishin në grupe artistike, babai im ishte aktor komik, ai vishej në skenë si klloun.

Gjyshja ime këndonte. Unë e ndjej gjakun e saj në damarët e mi.

Trashëgimia ime e ka përcaktuar në shumëçka rrugën time.

Prindërit e mi punonin shumë kur ne erdhëm në Amerikë, bënin nga tri punë secili. Ne rrallë shiheshim me njëri-tjetrin.

Nëna ime gatuan ushqime shqiptare. Ajo është një kuzhiniere e hatashme.

Unë dua t’i ndihmoj prindërit e mi, njerëzit e mi dhe njerëzit në përgjithësi.

Unë nuk e ndjeva veten asnjëherë një Amanda.

Kur jam në skenë, unë shndërrohem në një bishë krejt tjetër.

Në skenë unë ndihem sikur kam flatra.

Isha shumë e vogël kur vendosa të merrem me muzikë dhe të këndoj.

Dashuria dhe urrejtja janë dy ndjenjat më të mëdha në marrëdhëniet mes njerëzve.

Nëse mund t’ia bëj dikujt ditën më të mirë, më të bukur, më të ndritshme, atëherë unë ndihem më e lumtur.

Nëse një këngë nuk më bën të kërcej, unë nuk e konsideroj.

Unë isha shumë e rreptë për t’i bindur njerëzit që të besojnë në projektet e mia. Secili prej tyre kishte idetë e tij, dhe donin të më projektonin mua në diçka që unë nuk isha./Elida Buçpapaj

 

 

 

Aforizma nga CHARLES DICKENS (Çarls Dikens, 7 shkurt 1812 – 9 qershor 1870)

VOAL – “Duhen njëzet vjet që një grua ta bëjë djalin e saj burrë dhe njëzet minuta për një grua tjetër që ta bëjë atë një idiot.”

“Ndonjëri mund të jetë i gëzuar dhe i dashur kur është i veshur mirë. Por nuk ka shumë merita për këtë “.

“Ky është rregulli për biznes të mirë – Budallepsi të tjerët, sepse edhe ata do ta bënin këtë me ty.”

“Bamirësia fillon në shtëpi, dhe drejtësia nga dera e fqinjit”.

“Është një e vërtetë e trishtueshme që çdo njeri i madh ka pikën e tij të dobët”.

“Na falni nëse ju shqetësoj – tha vrasësi duke hedhur plakën në zjarr.”

“Operativiteti është shpirti i biznesit dhe gurthemeli i prosperitetit”.

“Zotëri një herë, zotëri përgjithmonë.”

“Sa më shumë fiton peshë, aq më i mençur bëhet ai. Barku dhe mençuria rriten së bashku “.

“Ka mbaruar dhe nuk ka asgjë çfarë për të bërë, dhe kjo është tashmë një ngushëllim, siç thonë ata në Turqi kur ia presin kokën një njeriu të gabuar”.

“Surprizat, si fati i keq, rrallë vijnë vetë.”

Aforizma nga KIRK DOUGLAS (Kirk Dagllas, 9 dhjetor 1916 – 5 shkurt 2020

VOAL – Procesi i të mësuarit vazhdon deri në ditën që ti vdes.

Unë mendoj se isha një djalë i keq… Po, po, unë pata shumë femra në jetën time.

Unë erdha nga një varfëri e skajshme, nuk kishte mundësi tjetër veç ngjitjes.

Kur më duhet të flas në publik, unë ndihem i tmerruar.

Dashuria është më e thellë kur ti moshohesh.

Kur ti bëhesh yll, mos ndrysho; janë të gjithë të tjerët ata që ndryshojnë.

Fama ka të bëjë me fatin aq sa me talentin, ndoshta më shumë ka të bëjë me fatin.

Frika është një gjë e tmerrëshme, ajo të detyron ty të bësh gjëra të përbindshme.

Duhet të kesh një filozofi tënden për t’u përballur me kundërshtimin.

Unë kurrë nuk kisha dashur të bëhem aktor. Mendoja se nuk jam një tip aq i bukur sa për të luajtur në filma.

Unë nuk kam nevojë që një kritik të më thotë mua se jam aktor. Unë kam rrugën time. Askush nuk është bosi im. Askush nuk ka qenë ndonjëherë bosi im.

Kam studiuar religjon dhe mendoj se ka pushtet. Ne nuk e kuptojmë atë.

E studiova hebraizmin shumë. E kam studiuar religjionin në përgjithësi dhe kurrë nuk ua kam imponuar fëmijëve të mi hebraizmin. Ata janë çfarë duan të jenë.  Unë mendoj se… njeriu duhet të kujdeset për të tjerët. Ky është religjioni i duhur, mendoj unë.

Nëse dikush nuk ka bërë asnjë mëkat në jetën time, unë nuk kam dëshirë të bisedoj me të. Unë mendoj se mëkatarët janë më interesantë.

Pesëmbëdhjetë vjet më parë pësova një damblla dhe e humba të folurit. Po si mund të jesh aktor, nëse nuk flet? Të presësh ndonjë film, ku personazhi nuk flet? Unë punoj me një terapist të të folurit dy herë në javë./Elida Buçpapaj

 

Aforizmi i ditës – 17 janar 2020

But what is happiness except the simple harmony between a man and the life he leads?

Albert Camus

Po çfarë është lumturia përveç harmoni e mirëfilltë midis një njeriu dhe jetës që ai bën?

Albert Camus

 

I shqiptuar në vitin 33, në Jeruzalem – FJALIM KRYEVEPËR, MË I FAMSHËM NË BOTË AI I JEZU KRISHTIT – Predikimi në Mal

I shqiptuar në vitin 33, në Jeruzalem

Nëse dikush beson se Jezusi i Nazaretit ishte Biri i Perëndisë apo thjesht një mësues i mençur,

është e pamundur të mohojë ndikimin e fjalimit të tij më i famshmi në botë i njohur si “Sermoni në Mal” ose “Predikimi në Mal” .

Asnjë fjalim nuk ka qenë më me ndikim se ai, ose më shumë i cituar sa ai.

Ai Fjalim paraqitet si një lutje tashmë e njohur në të gjithë botën dhe e shqiptuar në çdo anë të globit.

Ky fjalim futi një kod të mirësjelljes tek miliarda besimtarë. Moralin.

Pjesa më e madhe e predikimit i ka rrënjët në ligjin hebre.

Standardet e sjelljes përshkruara në predikimin u kanë dhënë besimtarëve dhe jo- besimtarët mundësi për të medituar dhe për ta diskutuar gjatë këtyre 2000 viteve që kur është shqiptuar.

 

Fragment:

Bekuar qofshin skamnorët: për ta është mbretëria e qiejve.

Bekuar qofshin ata që janë në zi: për ta do të ketë ngushëllim.

Bekuar qofshin zemërbutët: sepse ata do ta trashëgojnë tokën.

Bekuar qofshin ata që kanë uri e etje për drejtësi: sepse ata do të ngopen.

Bekuar qofshin ata që janë të mëshirshëm: sepse ata do të gjejnë mëshirë.

Bekuar qofshin ata që janë të pastër në zemër: sepse ata do ta shohin Perëndinë.

Bekuar qofshin ata që përpiqen për paqen: sepse ata do të quhen bij të Perëndisë .

Bekuar qofshin ata që janë përndjekur për hir të drejtësisë ‘: sepse për ta është mbretëria e qiejve. /Shqipëroi: Elida Buçpapaj

The Sermon on the Mount
Carl Bloch, 1890

 

Aforizma nga Leonardo Sciascia (Leonardo Shasha, 8 janar 1921 – 20 nëntor 1989)

VOAL – A e dini se çfarë është jeta jonë? E juaja dhe e imja? Një ëndërr e bërë në Siçili. Ndoshta jemi akoma atje dhe po ëndërrojmë.

Një ide e vdekur prodhon më shumë fanatizëm sesa një ide e gjallë; në të vërtetë vetëm i vdekuri e prodhon atë. Sepse budallenjtë, si gjeli, dëgjojnë vetëm gjëra të vdekura

Një orë që punon keq nuk shënon kurrë kohën e saktë, një orë e ndaluar e shënon atë dy herë në ditë.

Kur ka shumë keqardhje për kafshët, mbetet shumë pak për njeriun.

E gjithë dita jonë është bërë, si gjithë jeta, me përgjigje misterioze, të lidhjeve delikate.

Prandaj, një libër rishkruhet në çdo epokë në të cilën lexohet dhe sa herë që lexohet. Dhe atëherë do të ishte një lexim i një leximi: por një lexim padashur i ngarkuar me gjithçka që midis njërit lexim dhe tjetrit ka kaluar në atë libër dhe përmes atij libri, në historinë njerëzore dhe brenda nesh.

Askush në botë nuk e di gjeneralitetin e njerëzve, nëse letërsia nuk ua mëson atyre.

Aforizma nga Doris Lessing (22 tetor 1919 – 17 nëntor 2013)

VOAL – Fitimi i Nobelit ishte një fatkeqësi e mallkuar.


E kuptoj që kam jetuar momente të historisë që dukeshin të pavdekshme. Pashë nazizmin e Hitlerit dhe fashizmin e Musolinit, i cili dukej i destinuar të zgjasë një mijë vjet. Dhe komunizmi i Bashkimit Sovjetik, për të cilin besohej se nuk mbaronte kurrë. Epo, e gjithë kjo nuk ekziston më sot. Atëherë, pse duhet t’iu besoj ideologjive?


Ajo që feministet duan nga unë është diçka që nuk e morën parasysh që vjen nga feja. Ato duan që unë të jem dëshmitarja e tyre. Ajo që ato me të vërtetë duhet të më thonë është ‘Motër, unë do të qëndroj pranë teje në luftë për atë ditë kur burrat nuk do të jenë më bisha’. A dëshirojnë vërtet deklarata të tilla të thjeshtuara për burrat dhe gratë? Në fakt, ato vërtet e dëshirojnë atë. Unë arrita në këtë përfundim me keqardhje të madhe.


Sa e lehtë është, për ata që privohen prej saj, të harrojnë dashurinë, gëzimin, shijen për jetën.

 

E urrej faktin që njerëzit duhet të klasifikohen si Laburistë, Konservatorë, Social Demokratë ose të Majtë. Ideologjitë, si besimet, kanë bërë dhe vazhdojnë të bëjnë një të keqe jashtëzakonisht të madhe. Pastaj, faleminderit Zotit, ata perëndojnë dhe zhduken.


Një grua që nuk ka burrë nuk mund të takojë një burrë, të çdo moshe, pa menduar, edhe nëse për gjysmë sekonde: ndoshta ky është burri im.


Lumturia? Është një fjalë që, herë pas here, e kam vjelë në jetën time, e kam vërejtur – por kurrë nuk e kam zbuluar në të njëjtën maskë.


Vetëm të dështuarit dhe humbësit e një civilizimi mund t’i më së miri dobësitë e tij.


Kur macet njihen, kur kanë një jetë ka kaluar me maçokët, ajo që mbetet është një sfond i vuajtjes, një ndjenjë krejtësisht e ndryshme nga ajo që iu detyrohet njerëzve, një përzierje dhimbjeje për paaftësinë e tyre për t’u mbrojtur, një ndjenjë faji në emër të të gjithë neve./Elida Buçpapaj