VOAL

VOAL

Please Wait ...
0%

Ylli i popit Britney Spears lirohet nga kujdestaria 13-vjeçare e babait të saj

By | September 30, 2021

Komentet

Ndahet nga jeta këngëtarja e njohur braziliane, Elza Soares

VOAL – Ka ndërruar jetë në moshën 91-vjeçare këngëtarja e njohur braziliane, Elza Soares. Ajo e filloi karrierën në vitet 1950 me suksese njëri pas tjetrit. Në vitin 1999 BBC e quajti atë “Këngëtarja braziliane e mijëvjeçarit”. Revista Rolling Stone e përfshiu atë në 100 zërat më të mëdhenj në historinë e muzikës braziliane.

Me 34 albume, në veprat e saj të fundit ajo ka trajtuar çështje aktuale, duke lartësuar forcën e zezakëve dhe grave, si dhe duke prekur tema të pakëndshme si uria dhe vdekja. Një artiste shumëplanëshe, Soares varionte nga samba në xhaz te funk, madje duke kaluar në muzikë hip-hop dhe elektronike.

Pas një fëmijërie shumë të varfër, ajo pati një jetë të karakterizuar nga shumë drama: nga martesa e detyruar në moshën 12-vjeçare (ku pësoi dhunë në familje dhe seksuale), deri te humbja e një fëmije nga uria. Në vitet 1950, një nga vajzat e saj u rrëmbye dhe ajo e gjeti atë vetëm 30 vjet më vonë. Gjithsej ajo kishte tetë fëmijë. rsi-eb

Ndërron jetë këngëtari i njohur i muzikës rock, Meat Loaf

Këngëtari i muzikës rock dhe aktori amerikan, fitues i çmimit Grammy, Meat Loaf ndërroi jetë në moshën 74-vjeçare, transmeton Anadolu Agency (AA).

Familja e tij ka njoftuar vdekjen e këngëtarit të njohur në llogarinë zyrtare të Meat Loaf në Facebook.

“Teksa kalojmë në këtë periudhë të dhimbshme të humbjes së një artisti kaq frymëzues dhe një njeriu të mirë, ne e dimë se sa i rëndësishëm është për shumë prej jush (Meat Loaf) dhe e vlerësojmë me të vërtetë gjithë dashurinë dhe mbështetjen”, thuhet në deklaratë.

Nga ana tjetër nuk janë dhënë detaje lidhur me shkakun e vdekjes së këngëtarit, emri i vërtetë i të cilit është “Marvin Lee Candidate”.

Meat Loaf ishte i sëmurë nga astma dhe një çrregullim të ritmit të zemrës.

Këngëtari i njohur nxori albumin “Bat Out of Hell”, i cili shiti më shumë se 40 milionë kopje në mbarë botën dhe këngët “Paradise by the Dashboard Light” dhe “Two Out of Three Ain”.

Meat Loaf, i cili gjithashtu luajti në filmat “The Rocky Horror Picture Show” dhe “Fight Club”, fitoi çmimin Grammy për këngën “I’d Do Anything for Love (But I Won’t Do That)”.

Ndahet nga jeta aktori francez Gaspard Ulliel në moshën 38-vjeçare

Aktori francez Gaspard Ulliel ka vdekur sot në moshën 38-vjeçare, transmeton Anadolu Agency (AA).

Anëtarët e familjes së Ulliel i thanë “France 24” se vdekja e tij ishte shkaktuar nga lëndimet e marra në një aksident me ski.

Një nga aktorët francezë më të famshëm të brezit të tij, Ulliel tërhoqi vëmendjen ndërkombëtare me rolin e tij në filmin “Hannibal Rising”.

Në vitin 2017, Ulliel fitoi çmimin Cesar, ekuivalenti francez i Oscarit amerikan, në kategorinë e aktorit më të mirë për rolin e tij në filmin “It’s Only the World” të Xavier Dolan, ku luajtën edhe aktoret e famshme Marion Cotillard dhe Lea Seydoux.

Një faqe e librit vizatimor të Spidermanit shitet për 3,36 milionë dollarë

Bëhet fjalë për faqen e botimit të vitit 1984

 

New York

Një faqe e librit vizatimor të Spiderman-it është shitur për 3,36 milionë dollarë në një ankand në Dallas të Teksasit, transmeton Anadolu Agency (AA).

Bëhet fjalë për faqen e 25-të të botimit të vitit 1984 të librit vizatimor “Spiderman”.

Çmimi fillestar ishte 330.000 dollarë, kurse në ditën e parë të ankandit, faqja u shit për më shumë se tre milionë dollarë.

Në të njëjtën ditë, një nga numrat më të vjetër të librit vizatimor “Spiderman” u shit për 3,18 milionë dollarë.

Identiteti i klientit nuk është bërë i ditur.

Rekordi i mëparshëm për vlerën e një faqeje të një libri vizatimor amerikan ishte 657.250 dollarë. Kjo ishte faqja e botimit të vitit 1974 “The Incredible Hulk”.

Më 8 janar 1947 lindi David Bowie, Duka i Bardhë i muzikës botërore

VOAL – Një figurë karizmatike dhe e gjithanshëm, transformiste dhe provokuese, David Bowie ishte unik jo vetëm në një kuptim rreptësisht muzikor, por edhe për mënyrën e paraqitjes në skenë, për përdorimin e panatyrshmërisë e artificeve dhe aftësinë për përzierje të ndikimeve muzikore, vizuale dhe narratives shumë të ndryshme: nga teatri japonez te librat vizatimorë, nga fantashkenca në mimo, nga kabareja në Burroughs.

I lindur më 8 janar 1947 në Brixton (Londër) si David Robert Jones, ai regjistroi albumin e tij të parë në vitin 1964 dhe jetoi për tre vjet në grupet e vogla R & B. Popullariteti arrin, papritur, me singlin “Space Oddity” “Hapësira e Hapësirës”, një këngë shkencore-fikse me një marrëveshje paksa psikodelike. Karriera e tij e vërtetë filloi me albumin “Hunky dory” në vitin 1971 (njëmbëdhjetë muaj më parë kishte nxjerrë “Njeriu i cili shiti botën”, por viti i triumfit është tjetër, albumi është “Ziggy Stardust” mbushura me këngë si “Rock’n’roll suicide”, “Starman”, “Suffragette city” o “Five years”). Në Britani, albumi arrin vendin e pestë në tabelë.

Në historinë e muzikës pop

“Aladdin sane” “Aladdini shëndetshëm” (prill 1973) është albumi i tranzicionit, konsiderohet nga disa pak si në hije por me këngë si “Panic in Detroit”,  dhe shumë e bukura “Time” Në të njëjtin vit ai nxori ​​gjithashtu “Pin-ups”, një album me kopertinë.

Në maj 1974 ndryshimet e para, me epikun “Diamond dogs”, album futuristik dhe dekadent, pikëzuar me vizione post-bërthamore apokaliptike dhe të frymëzuara nga “1984” romani i George Orwell. I paharrueshëm me titujt në mbulesë “Rebel rebel”, “Rock’n’roll me mua” dhe “1984”.

Pas një “David live”, Bowie solli në maj 1975 tek “Young Americans” “Të rinjtë amerikanë”, një tjetër ndryshim.

Dhe një tjetër, me epiken  “Low”, del në janar të vitit 1977. Në mes të epokës së artë të punk (verës1976 – 1977) David Bowie vjen me një album elektronike, të zymtë, të regjistruar në Berlin, mjedisore para se termi të vihej në përdorim njëzet vjet më vonë. “Low”, në bazë të kritikave më të pranuara, mbetet ndoshta vepra e tij të fundit e një rëndësie qendrore me këngë si “Be my wife”, “Speed of life” apo “Always crashing in the same car”, për të shërbyer si shtylla. Vepra e vështirë, sigurisht jo brenda mundësive të të gjithë veshëve, ende fiton vendin e dytë në Angli.

Albumi i ardhshëm “Heroes”, me të njëjtën atmosferë, por më pak klaustrofobik, është një sukses i madh. Deri tani është konsideruar si mjeshtër i zhanrit dhe një emër i sigurt për të synuar suksesin me shenjën e cilësisë.

Megjithëse disa prej veprave të tij të mëvonshme (siç është “Let’s dance”) do të shiten edhe më mirë se “Heroes”, sipas kritikëve qëndron më lart. Kthesa e Bowiet drejt vallëzimit, drejt muzikës komerciale, e parë si tym në sytë e tifozëve historikë, duket e pakthyeshme.

Paranteza “Tin machine”, ose grupi në të cilin Dave Jones pretendon se dëshiron të luajë gjithë jetën, sjell një premtim, por arkivohet rreth tre vjet më vonë. “Earthling”, me devijime në xhungël dhe tinguj të modës, madje edhe me përshtypje të mira, nuk përpiqet ta sjellë atë përsëri në mesin e artistëve më të njohur.

Dekada e regjistrimit mbaron pozitivisht me albumin “Hours”, një rikthim qetësues në këngën në stilin e tij më klasik.

Mijëvjeçari i ri përfaqësohet nga “Heathen”, një vepër e vitit 2002 nga “Duka i Bardhë” (kështu shpesh quhet këngëtari, për shkak të sjelljes së tij elegante dhe të shkëputur).

David Bowie në kinema

David Bowie gjithashtu ka dalluar veten për pjesëmarrjen e tij pozitive në veprat e ndryshme kinematografike, si “Pasioni i fundit i Krishtit” (1988) me Martin Scorsese, me Willem Dafoe dhe Harvey Keitel.

Në vitin 2006 luajti në “The Prestige” të Christopher Nolan (me Hugh Jackman, Christian Bale, Michael Caine dhe Scarlett Johansson) duke luajtur Nikola Teslan.

Por ne nuk duhet të harrojmë gjithashtu “Njeriu që ra në Tokë” (filmi i tij i parë, 1976), “Të gjitha në një natë” (1985 nga John Landis), “Labyrinth” (1986), “Basquiat” nga Julian Schnabel, 1996, mbi jetën e Jean-Michel Basquiat), “Perëndimi im” (nga Giovanni Veronesi italian, 1998) dhe gur i çmuar në “Zoolander” (nga Ben Stiller, 2001).

Vitet e fundit

Bowie përmbushi pozitivisht vitet ’70 e ’80, por në vitet ’90 pati një dekadë armiqësore kundër tij. Në dekadat vijuese ai botoi tre albume: “Heathen” (2002), “Reality” (2003), “Dita e ardhshme” (2013). Në janar 2016 ai lëshoi ​​albumin e tij të fundit të titulluar “Blackstar”.

U nda nga jeta në Nju Jork më 10 janar 2016, dy ditë pasi u bë 69 vjeç./Elida Buçpapaj

Thirrje për shfaqjen e filmit për masakrën e Srebrenicës në gjithë Serbinë

VOA

Filmi “Quo Vadis, Aida”, fitues i çmimit kryesor në Festivalin Evropian të Filmit, pasqyron historinë e një nëne që mundohet të shpëtojë fëmijët e saj nga masakra e Srebrenicës. Projekti është shfaqur për herë të parë në territorin e Serbisë, në Novi Pazar. Tani, autorët e filmit po kërkojnë shfaqjen e tij në gjithë vendi, në mënyrë që historinë e vërtetë të Srebrenicës ta mësojnë të gjithë serbët.

Drejtori i një qendre kulturore në një pjesë të banuar me shumicë myslimane në Serbi kërkoi shfaqjen në të gjithë vendin të një filmi për masakrën e 8 mijë myslimanëve nga forcat serbe të Bosnjes në Srebrenicë, më 1995.

Më shumë se 1 mijë veta shikuan filmin “Quo Vadis, Aida?”, projekti që u shpall filmi më i miri për vitin 2021 nga Festivali Evropian, në dy shfaqje në qytetin e Novi Pazarit. Kjo është hera e parë që ky film shfaqet në ndonjë pjesë të Serbisë.

“Po kërkojmë që filmi të shfaqet gjithandej në Serbi; është e pakuptimtë që të jepet vetëm në Novi Pazar. Nëse vendi përpiqet për anëtarësim në BE, duhet të lejohemi të shohim këtë film. Shumë serbë duan ta shohin atë. Pse të mos e shohin njerëzit në Kraljevë, Novi Sad apo qytete tjera të Serbisë?” tha Husein Memiç, nga qendra që mundësoi shfaqjen e filmit.

Filmi i regjisores Jasmila Zbaniç nuk u shfaq as në Republikën Serbe të Bosnjes, e cila ka kundërshtuar ligjin që e bën vepër të dënueshme mohimin e gjenocidit në Srebrenicë.

Ratko Mladiç, komandanti i forcave serbe të Bosnjes më 1995 dhe udhëheqësi politik i serbëve të Bosnjes Radovan Karaxhiç janë shpallur fajtorë për gjenocid nga Gjykata për Krimet e Luftës në Ish-Jugosllavi, për shkak të rolit që kishin në masakrën e Srebrenicës.

Regjisorja Zbaniç tha se shumë kinema në pjesë të tjera të Serbisë dhe Republikës Serbe të Bosnjes dëshironin ta shfaqnin filmin, por u frikësuan nga akuzat që mund të pasonin ose hakmarrja.

“Qëllimi im kurrë nuk ka qenë ndarja. Qëllimi im është tregimi i së vërtetës, për njerëzit që nuk dinë për Srebrenicën ose e mohojnë atë, që të ulen dhe të shohin filmin për një nënë që mundohet të mbrojë dy fëmijët e saj. Sepse kjo është ajo që ndodhi”, thotë ajo.

Televizioni shtetëror serb, RTS, në të kaluarën gjithmonë ka transmetuar filmat që nderoheshin me çmime të mëdha. Por në kërkesën për transmetimin e “Quo Vadis, Aida?”, televizioni tha se nuk do të ndërmerrë një vendim programacioni nën trysni të shtypit.

Boris Isakoviç, i cili luan rolin e Rakto Mladiçit, tha se ndihet i zhgënjyer që filmi është parë nga një këndvështrim politik, e jo si një krijim artistik.

Brigitte Bardot refuzon vaksinën kundër Covid-19

Aktorja e njohur Brigitte Bardot ka deklaruar së fundmi  se nuk do të marrë vaksinën kundër  COVID-19.

Në një intervistë për revistën franceze “Gala” ajo u shpreh se është alergjike ndaj të gjitha kimikateve.”Edhe kur udhëtova në Afrikë, nuk pranova të bëja vaksinën kundër etheve të verdha. Mjekët e mi në atë kohë kishin hartuar një certifikatë false. U largova dhe u ktheva në formë të mirë”, tregoi aktorja. Gjithashtu Brigitte deklaroi se pandemia e COVID-19 është diçka pozitive për të gjithë njerëzimin e mbi të gjitha për planetin ku ne jetojmë. Sipas saj, Toka është mbipopulluar dhe virusi po përpiqet të vendosë një rend të ri biologjik. Lapsi

Grammy shtyn ceremoninë e çmimeve për shkak rrezikut nga varianti Omicron

Los Angeles

Ceremonia e ndarjes së Çmimeve Grammy u shty vetëm disa javë përpara ceremonisë së planifikuar në Los Angeles për shkak të asaj që organizatorët e quajtën “rrezik i lartë” nga varianti Omicron i koronavirusit të ri (COVID-19), transmeton Anadolu Agency (AA).

Shfaqja ishte planifikuar për më 31 janar në Arenën Crypto.com të sapo riemërtuar me audiencë dhe performanca, ndërsa nuk është caktuar asnjë datë e re.

Akademia tha se mori vendimin për të shtyrë ceremoninë “pas shqyrtimit dhe analizës së kujdesshme me zyrtarët e qytetit dhe shtetit, ekspertët e shëndetit dhe sigurisë, komunitetin e artistëve dhe partnerët tanë të shumtë”.

“Duke pasur parasysh pasigurinë që vjen nga varianti Omicron, mbajtja e shfaqjes më 31 janar thjesht përmban rrezik të lartë”, thuhet në deklaratën e akademisë.

Vitin e kaluar, si shumica e ngjarjeve kryesore të çmimeve në fillim të vitit 2021, Grammy u shty për shkak të shqetësimeve të koronavirusit. Shfaqja u zhvendos nga fundi i janarit në mesin e marsit dhe u mbajt me një audiencë të kufizuar, të përbërë kryesisht nga të nominuarit dhe të ftuarit e tyre brenda dhe përreth Qendrës së Konventave të Los Angeles-it, ngjitur me shtëpinë e saj të zakonshme, arena e njohur atëherë si Staples Center.

Ajo ishte një natë e madhe për Beyoncé dhe Taylor Swift, por performancat live që dalluan Grammy-t nga shfaqjet e tjera të çmimeve u vendosën veçmas pa turma të konsiderueshme.

“Presim me padurim të festojmë Natën më të madhe të Muzikës në një datë të ardhshme, e cila do të shpallet së shpejti”, thuhet në deklaratën e akademisë.

Shpallja e datës mund të jetë e ndërlikuar, ndërsa dy ekipe basketbolli profesionistë dhe një ekip hokej kanë pushtuar arenën. “Recording Academy” nuk përmendi një ndryshim të mundshëm të vendit në deklaratën e saj.

Lëvizja u njoftua në të njëjtën kohë kur Festivali i Filmit Sundance anuloi programimin e tij personal që do të fillonte më 20 janar dhe u zhvendos në një format online.

Jon Batiste është kandidati kryesor për çmimin e këtij viti, duke rrëmbyer 11 nominime në një sërë zhanresh, duke përfshirë R&B, jazz, muzikë me rrënjë amerikane, klasike dhe video muzikore.

Justin Bieber, Doja Cat dhe H.E.R. janë të barabartë për nominimet e dyta.

Shtyrja e Çmimeve Grammy mund të jetë fillimi i një raundi tjetër të riprogramimit të shfaqjeve të çmimeve pas shtimit të rasteve me koronavirus gjatë sezonit të dimrit.

Yllka Gashi në një listë me Lady Gagan e Nicole Kidman për çmimet BAFTA

Prestigjiozja “Variety” i ka kushtuar një artikull nominimeve të mundshme për Çmimet e Akademisë Britanike të Filmit (BAFTA). Revista paraqet mes shumë emrash të njohur me famë botërore si Nicole Kidman, Olivia Colman, Penelope Cruz, Jessica Chastain, Kristen Stewart etj dhe aktoren nga Kosova Yllka Gashi.

Lidhur me këtë ka reaguar dhe vetë aktorja shqiptare, ku shprehet se ndihet shumë krenare dhe e vlerësuar edhe nëse kjo mbetet vetëm një parashikim. Gashi interpreton në filmin “Hive”, të Blerta Bashollit, i cili është përfshirë në listën e ngushtë të nominimeve për një Oscar.

“Ta shoh emrin tim, të filmit “Zgjoi”, të Blerta Bashollit e produksionit Ikonë, e emrin e Kosovës në këso listash, më duhet ta pranoj që zemra më bëhet mal nga gëzimi e krenaria, por edhe nga mirënjohja e falënderimi që e kam për ata me të cilët kam pasur fatin e mirë ta bëjmë këtë film.

Ky është nder shumë i veçantë edhe nëse mbetet vetëm parashikim medial! Me ose pa nominim – sepse as nuk dua të mendoj shumë e të preokupohem me diçka që nuk është në dorën time e nuk varet nga unë – fat të madh e nder jetësor e konsideroj mundësinë që e kam pasur ta portretizoj një grua të jashtëzakonshme siç është zonja Fahrije Hoti.

Të punoj me një regjisore të mrekullueshme e tepër punëtore që më inspiron çdo ditë si Blerta Basholli dhe me produksionin Ikonë që janë shumë meritor për çdo sukses që e kemi pasur deri tash, ta ndajë skenën me një kast briliant të aktorëve e të jem çdo ditë me një ekip fantastik prapa kamerës si ekipi i filmit tonë! Falemnderit krejtve për këtë përvojë të paharrueshme!“, shkruan aktorja. /abcnews.al

Ed Sheeran, në një luftë ligjore për këngën “Shape Of You”

Këngëtari i njohur Ed Sheeran është përfshirë së fundminë një debat ligjor me muzikantët  Sami Chokri dhe Ross O’Donoghue.

Sipas muzikantëve, kënga e tij “Shape Of You, hoqi elementët e këngës së tyre të vitit 2015 “Oh Why”. Sipas “The Sun”   Ed është urdhëruar të zbulojë të gjitha regjistrimet dhe shënimet në lidhje me këngën, duke përfshirë çdo gjë nga telefoni, tableti, laptopi ose studiot e tij. Gjykata e Lartë kërkon të dijë nëse këngëtari ndjek dikë të përmendur në argumentin e Chokri-t. Mirëpo, Sheeran  ka këmbëngulur se nuk e ka dëgjuar kurrë këngën “Oh Why” dhe avokatët  po argumentojnë se akuzat po dëmtojnë reputacionin e tij. Lapsi

Rikthehet seriali “Shtëpiake të dëshpëruara”

Mediat e huaja kanë raportuar së fundmi se seriali i njohur  “Shtëpiake të dëshpëruara” do të rikthehet këtë vit.

Lajmi u konfirmua për fansat përmes faqesa zyrtare të serialit në Twitter.“Ne po presim me dëshpërim për vitin 2022,” shkruhej  në status bashkëngjitur me një foto të aktorit kryesor.Më herët,aktorja e njohurEva Longoria, e cila luajti Gabriella Solis, u shpreh se rifillimi i serialit ishte planifikuar dhe se ajo do të ishte e para që do të aplikonte për të marrë pjesë në episodet e reja. Lapsi

NETFLIX lançon filmin “Arbëria”, rrëfimi i regjisores Francesca Olivieri: “Muza ime, gjyshja! Fliste vetëm shqip, thoshte i përkasim një kombi që nuk ekziston”

Që nga 23 dhjetori i vitit 2021, në platformën më të madhe të filmave në botë, Netflix, ka filluar transmetimi i filmit të parë në gjuhën shqipe, “Arbëria”.

“Arbëria” është një film, i cili flet për historinë e një vajze të quajtur Aida, e cila pas vdekjes së babait të saj, rikthehet në vendin e origjinës në Kalabri, nga ku zbulon kulturën dhe traditat arbëreshe.

Fakti që ky film është aktualisht i pari në gjuhën shqipe në Netflix, i ka dhënë edhe më tepër jehonë këtij filmi, përmes së cilit tashmë bota po njeh kulturën dhe historinë e arbëreshëve të Italisë.

Regjisorja ka dhënë intervistë për gazetën kosovare “Telegraf”.

Telegrafi: Ju jeni regjisore e filmit “Arbëria” që tani është shfaqur në Netflix dhe iu dedikohet shqiptarëve arbëreshë të Italisë. Na trego pak më shumë në tërësi rreth këtij filmi?

Francesca Olivieri: “Arbëria” është një histori nostalgjie, por edhe një histori konflikti mes të shkuarës dhe të tashmes, origjinës dhe aspiratave. Aida është një grua e guximshme dhe moderne, por edhe melankolike dhe me një personalitet luftarak që jeton ndërmjet nevojës për t’u përshtatur dhe kërkimit të identitetit.

Ajo është një stiliste, pasi është shpërngulur shumë herë është vendosur në një qytet ku ka hapur një rrobaqepësi veshjesh elegante. Por me vdekjen e babait të saj, Aida detyrohet të kthehet në fshatin e saj të lindjes, që ndodhet në malet, në jug të Italisë. Gjatë këtij udhëtimi, Aida do të rizbulojë gjuhën e saj amtare: arbëreshët, një gjuhë e lashtë shqipe e folur në komunitetin pakicë: pasardhësit e refugjatëve kryesisht toskë shqiptarë, të cilët ikën nga Shqipëria mes shekujve të katërmbëdhjetë dhe të tetëmbëdhjetë si pasojë e pushtimit osman në Ballkan.

Kjo “tokë e shpirtit” – e quajtur Arbëria – i jep Aidës një energji të re, përmes së cilës ajo do të rimarrë kontrollin e jetës së saj dhe ajo do të pajtohet me të kaluarën e saj.

Telegrafi: Si erdhi ideja për realizimin e një filmi me tematikë shqiptarët e Italisë. Ku e morët frymëzimin?

Francesca Olivieri: Historia e Aidës është frymëzuar pjesërisht nga përvojat personale të tezes sime dhe gjyshes sime, të lindura në Santa Caterina Albanese, në Kalabri, në jug të Italisë. Doja të zhytesha në këto elemente biografike dhe të orientohesha drejt fuqisë dhe hirit të shpikjes së reales.

Tema është padyshim personale, unë jam vetë një grua e re që kam emigruar dhe shpresoj që kjo histori e bujarisë njerëzore të jetë me interes për një publik të shpërndarë kulturalisht.

Më kujtohet hera e parë që pashë një valle, vallen tradicionale të arbëreshëve, u trondita sepse ndjeva se si ky moment ishte magjik dhe ka një potencial kinematografik në vetvete. Më pas fakti i dëgjimit të gjyshes sime duke folur shumë herë në këtë gjuhë ishte padyshim burimi im kryesor i frymëzimit. Ajo ka qenë muza ime e veçantë gjatë gjithë filmit dhe më mësoi traditat dhe atë që vlen në kulturën arbëreshe.

Telegrafi: Cilat kanë qenë momentet më të vështira që keni përjetuar gjatë realizimit të këtij filmi?

Francesca Olivieri: Kishte shumë vështirësi në prag: para (gjatë përgatitjes) dhe pas (gjatë postproduksionit). Koha e xhirimeve është emocionuese, por ka gjithmonë momente të papritura, merr një pjesë të stresit të kësaj pune.

Telegrafi: Po momentet më të këndshme në prapaskenë?

Francesca Olivieri: Më kujtohet një herë, kur Anna Stratigi tha një rresht që nuk ishte në skenarin tim, dhe të gjithë filluam të qeshnim dhe më pas kjo shaka u bë fraza tërheqëse e të gjithë anëtarëve të ekipit, ishte qesharake!

Telegrafi: Si është pritur filmi “Arbëria” në festivalet e filmave?

Francesca Olivieri: Filmi është shfaqur në vitin 2019, dhe më pas u shfaq për herë të parë në Cosenza për premierën dhe biletat u shitën plotësisht: ishte një mbrëmje e suksesshme. Më pas u publikua në shumë festivale në Evropë: hera e parë ishte në Tiranë në Festivalin Dea dhe mori Çmimin e jurisë publike.

Më pas e shfaqëm filmin në Francë, në Uells, në Norvegji, në Gjermani për festivale të ndryshme të filmit italian. Gjithmonë ka pasur një publik të madh të interesuar për këtë histori, sepse shumë njerëz nuk dinë për historinë e Shqipërisë dhe paraardhësve të saj.

Në Itali gjatë të gjitha shfaqjeve pati edhe një habi të këndshme, sepse italianët e njohin popullin shqiptar dhe historinë e fundit të këtij vendi, por anashkalojnë që pasardhësit e tyre erdhën në Itali gjatë shekullit të pesëmbëdhjetë.

Telegrafi: Keni shikuar ndonjëherë ndonjë film shqiptar, nëse po cilin?

Francesca Olivieri: Unë kam qenë e ftuar me filmin në Giornate del cinema Albanese, në Casa del Cinema në Romë, në vitin 2019. Kur isha atje shikoja shumë filma shqiptarë. Më pas u ftova si anëtare e jurisë për Dea Film Festival, vitin e kaluar.

Ne ishim të larguar për shkak të situatës së pandemisë, shikuam shumë filma të shkurtër dhe mbaj mend që më la përshtypje filmi i studentëve, të gjithë ishin interesantë për mua dhe ishte vërtet e vështirë të bëja një zgjedhje si anëtare e jurisë!

Telegrafi: Francesca, faleminderit shumë që ishit pjesë e kësaj interviste. Për fund, cili do të ishte mesazhi juaj për lexuesit tanë?

Francesca Olivieri: Gjyshja ime ka thënë shpesh se fshati i saj i përket një kombi që nuk ekziston: Arbërisë. Kjo popullsi është në fakt pa komb, por i drejtohet komunitetit të vet në kohë të vështira, siç ndodhi në momentin e ndërhyrjes për refugjatët e luftës në Kosovë, të cilës ata iu përgjigjën me këtë formulë:

“Ne jemi vëllezër, na është derdhur gjaku”. Derdhja e gjakut, kultura e dyfishtë, një përkatësi etnike e refuzuar apo e fshehur, këto janë temat që më frymëzuan për të shkruar këtë pjesë. Shpresoj që filmi të vlerësohet, edhe për këtë mesazh.


Send this to a friend