VËSHTRIM JURIDIK DHE FAKTIK PËR ICC, OKB DHE KËSHILLIN E EVROPËS

Mbi Ngjarjet e natës së 3 dhe 4 shkurtit 2000 në Mitrovicën e Veriut

Isuf B.Bajrami

Abstrakt
Ky dokument paraqet një analizë të plotë juridike dhe faktike të ngjarjeve të natës së 3–4 shkurtit 2000 në veri të Mitrovicës,Kosovë,ku u kryen vrasje, plagosje,dëbim masiv dhe shkatërrim prone. Analiza synon të përdoret nga ICC, OKB dhe Këshilli i Evropës, me fokus në:
– përgjegjësinë e autorëve (forcat serbe dhe paramilitare),
– rolin dhe dështimin e KFOR-it francez dhe UNMIK-ut,
– spastrimin etnik dhe pasojat demografike,
– të drejtën e rikthimit të të dëbuarve,
– rekomandime për hetim dhe ndjekje penale.

I. Konteksti historik dhe juridik
Pas përfundimit të konfliktit në Kosovë në qershor 1999, UNMIK dhe KFOR morën përgjegjësinë për sigurinë dhe mbrojtjen e civilëve. Mandati përfshinte ruajtjen e paqes, mbrojtjen e civilëve dhe lehtësimin e rikthimit të të shpërngulurve.¹
Në veri të Mitrovicës vazhduan tensionet etnike dhe strukturat paralele të sigurisë, përfshirë forca paramilitare dhe elementë të strukturave shtetërore serbe.

II. Përshkrimi i ngjarjeve (3–4 shkurt 2000)
2.1 Operacioni i dhunës
Në natën ndërmjet 3 dhe 4 shkurtit 2000, formacioni i njohur si “Rojat e Urës” ndërmori një operacion të dhunshëm në veri të Mitrovicës, duke përdorur armë dhe terror kundër civilëve shqiptarë.² Operacioni raportohet të ketë qenë i udhëhequr nga struktura e Ministrisë së Punëve të Brendshme të Serbisë, përfshirë ish-komandantin Dragan Delibašiç dhe Oliver Ivanović.³
2.2 Viktimat
Në natën e 3–4 shkurtit 2000 u vranë: Nezir Voca, Shqipe Voca, Niman Sejdiu, Bashkim Rrukeci, Sebiha Abrashi, Selime Berisha, Muharrem Sokoli, Nderim Ajeti, Nerimane Xhaka dhe Remzije Canhasi.⁴
Në total:
– 10 civilë shqiptarë të vrarë;⁴
– rreth 25 të plagosur rëndë;⁵
– të paktën 93 të keqtrajtuar fizikisht;⁶
– rreth 12,000 të dëbuar me forcë nga veri në jug të Mitrovicës;⁷
– shtëpi të djegura dhe pronë e shkatërruar.⁸

III. Roli i KFOR-it francez dhe UNMIK-ut
3.1 Prania e KFOR-it francez
Raportimet publike dhe organizata të të drejtave të njeriut theksojnë se krimet u kryen në prani të ushtarëve francezë të KFOR-it dhe të policisë ndërkombëtare të UNMIK-ut.⁹
Kjo ngre çështje të rëndësishme juridike mbi:
– detyrimin për parandalim (ndalimin e dhunës ndaj civilëve),
– detyrimin për hetim,
– përgjegjësinë për dështim të mbrojtjes së civilëve.¹⁰
3.2 Dështimi i ndërhyrjes
Pavarësisht pranishmërisë, raportimet tregojnë se KFOR/UNMIK nuk ndërhynë në mënyrë efektive për të ndaluar vrasjet, plagosjet dhe dëbimin masiv.¹¹

IV. Forcat serbe dhe paramilitare
4.1 Përfshirja e MPB-së dhe “Rojave të Urës”
Operacioni është raportuar të jetë koordinuar nga MPB e Serbisë dhe nga forcat paramilitare “Rojat e Urës”.³ Kjo tregon një përfshirje shtetërore dhe komanduesi në dhunë.
4.2 Përgjegjësia individuale
Figura të përmendura në raportimet publike:
– Oliver Ivanović — i akuzuar dhe më vonë i dënuar për krime lufte nga Gjykata Themelore në Mitrovicë;¹²
– Dragan Delibašiç — ish-komandant i MPB-së, i përmendur si udhëheqës i operacionit;¹³
– dhe figura të tjera të përmendura në raporte publike.¹⁴

V. Spastrimi etnik dhe dëbimi masiv
5.1 Kualifikimi juridik
Dëbimi i dhunshëm i rreth 12,000 shqiptarëve dhe shkatërrimi i pronës përbën:
– krim kundër njerëzimit (dëbim, persekutim),
– krim lufte (dëbim i paligjshëm, shkatërrim i pronës civile),
– dhe elementë të spastrimit etnik.¹⁵
5.2 Jurisprudenca përkatëse
Kualifikimi mbështetet në:
– Konventën IV të Gjenevës (neni 49),¹⁶
– jurisprudencën e ICTY (p.sh. Prosecutor v Krstic) dhe ICC (p.sh. Katanga), ku dëbimi i paligjshëm konsiderohet krim kundër njerëzimit dhe krim lufte.¹⁷

VI. E drejta e rikthimit
6.1 Bazat ligjore ndërkombëtare
E drejta e rikthimit është e njohur në:
– Konventën IV të Gjenevës (neni 49),¹⁶
– Rezolutat e OKB (p.sh. Rezoluta 1244 e KS),¹⁸
– ECHR dhe jurisprudencën e GJEDNJ-së, për të drejtat e pronës dhe familjes.¹⁹
6.2 Shkeljet e të drejtës së rikthimit në Mitrovicë
Dëbimi i dhunshëm, shkatërrimi i pronës dhe frika e vazhdueshme kanë penguar rikthimin e të dëbuarve, duke shkelur:
– të drejtën për të mos u dëbuar,
– të drejtën për të rikthyer në pronën e tyre,
– të drejtën për jetesë të sigurt.²⁰

VII. Pasojat humanitare dhe demografike
7.1 Pasojat humanitare
Ngjarjet shkaktuan trauma psikologjike, shkatërrim të pronës, dhe shpërbërje të komuniteteve shqiptare.²¹
7.2 Pasojat demografike
Dëbimi masiv shkaktoi ndryshime demografike dhe tensione të vazhdueshme etnike, duke penguar rikthimin e banorëve dhe krijuar një ambient të paqëndrueshëm.²²

VIII. Rekomandime për ICC, OKB dhe Këshillin e Evropës
8.1 Për ICC
1. Hapje hetimi paraprak;
2. Vlerësim i jurisdiksionit dhe komplementaritetit;
3. Hetim i përgjegjësisë komanduese;
4. Mbrojtje e dëshmitarëve dhe dokumentim i provave.
8.2 Për OKB
1. Krijim i mekanizmit të pavarur hetimor;
2. Rishikim i rolit të KFOR/UNMIK;
3. Raportim në Këshillin e Sigurimit.
8.3 Për Këshillin e Evropës
1. Monitorim i zbatimit të të drejtave të viktimave;
2. Rekomandim për hetim të pavarur;
3. Angazhim i GJEDNJ-së nëse plotësohen kushtet e jurisdiksionit.

IX. Përfundim
Ngjarjet e 3–4 shkurtit 2000 në Mitrovicën e Veriut përbëjnë krime ndërkombëtare me elemente të spastrimit etnik, krimeve kundër njerëzimit dhe krimeve të luftës. Dëbimi i dhunshëm dhe shkatërrimi i pronës shkelin të drejtën e rikthimit. Ky dokument kërkon hetim dhe ndjekje penale nga ICC, OKB dhe Këshilli i Evropës, si dhe zbatim të të drejtave të rikthimit për viktimat.

Fusnota
1. UNSC Res 1244 (1999) UN Doc S/RES/1244 (10 June 1999).
2. Klankosova.tv, ‘25 vjet nga nata e tmerrit në veri të Mitrovicës, ku 10 shqiptarë u vranë nga “Rojat e Ures”’ (3 February 2025).
3. Lajmi.net, ‘25 vjet nga nata e tmerrit në veri të Mitrovicës’ (3 February 2025).
4. Klankosova.tv, ibid.
5. GazetaBlic.com (2 March 2025) raporton plagosjet.
6. GazetaExpress.com (2019) raporton keqtrajtimet.
7. Kosova.info, ‘Nata e tmerrit: 24 vite nga masakra e 3 dhe 4 shkurtit’ (4 February 2024).
8. Klankosova.tv, ibid.
9. Syri.net, ‘Masakra në veri e kryer në prani të KFOR-it dhe UNMIK-ut’ (3 February 2019).
10. Ibid.
11. Amnesty International, Mitrovica Report (2000) për reagimin e KFOR/UNMIK.
12. Gjykata Themelore në Mitrovicë, Aktgjykim ndaj Oliver Ivanović (2014).
13. BalkanAcademia.com (2025) për përfshirjen e Delibašiçit.
14. BalkanAcademia.com (2025) për emra të tjerë të përfshirë.
15. Geneva Convention (IV) relative to the Protection of Civilian Persons in Time of War (adopted 12 August 1949, entered into force 21 October 1950) 75 UNTS 287.
16. ICTY, Prosecutor v Krstic (IT-98-33-T) and ICC, Prosecutor v Katanga (ICC-01/04-01/07).
17. UNSC Res 1244 (1999) UN Doc S/RES/1244 (10 June 1999); Geneva Convention IV; ECHR jurisprudence.
18. Ibid.
19. Ibid.
20. Amnesty International, ibid.
21. GazetaExpress, ibid.
22. Amnesty International, ibid.

Vendi i Lekës;03.02.2026

LEGAL AND FACTUAL OVERVIEW FOR ICC, UN, AND COUNCIL OF EUROPE

Events of the Night of 3–4 February 2000 in North Mitrovica

Isuf B.Bajrami

Abstract
This document provides a comprehensive legal and factual overview of the events of the night of 3–4 February 2000 in North Mitrovica, Kosovo, which involved killings, injuries, forced displacement, and destruction of property. The analysis is intended for use by the ICC, the UN, and the Council of Europe, focusing on:
– the responsibility of perpetrators (Serbian state and paramilitary forces),
– the role and failure of French KFOR troops and UNMIK,
– ethnic cleansing and demographic consequences,
– the right of return of forcibly displaced persons,
– recommendations for investigation and criminal prosecution.

I. Historical and Legal Context
Following the end of the conflict in Kosovo in June 1999, UNMIK and KFOR assumed responsibility for security and civilian protection. Their mandate included maintaining peace, protecting civilians, and facilitating the return of displaced persons.¹
However, North Mitrovica remained an area of persistent ethnic tension and parallel security structures, including paramilitary groups and Serbian state-linked elements.

II. Description of Events (3–4 February 2000)
2.1 The Violent Operation
On the night of 3–4 February 2000, the paramilitary formation known as the “Bridge Guards” (Rojat e Urës) conducted a coordinated violent operation in North Mitrovica. The operation involved the use of weapons, intimidation, and terror against ethnic Albanian civilians.² Reports indicate the operation was coordinated by the Serbian Ministry of Interior (MUP) and led by individuals including Dragan Delibašić and Oliver Ivanović.³
2.2 Victims
During the night of 3–4 February 2000, the following ethnic Albanian civilians were killed: Nezir Voca, Shqipe Voca, Niman Sejdiu, Bashkim Rrukeci, Sebiha Abrashi, Selime Berisha, Muharrem Sokoli, Nderim Ajeti, Nerimane Xhaka, and Remzije Canhasi.⁴
In total:
– 10 ethnic Albanian civilians killed;⁴
– approximately 25 severely injured;⁵
– at least 93 physically abused;⁶
– approximately 12,000 forcibly displaced from the north to the south of the city;⁷
– homes burned and property destroyed.⁸

III. Role of French KFOR and UNMIK
3.1 French KFOR Presence
Public reports and human rights organizations indicate that the crimes were committed in the presence of French KFOR troops and UNMIK international police.⁹ This raises serious legal questions regarding:
– the obligation to prevent (to intervene to stop violence against civilians),
– the obligation to investigate,
– the responsibility for failure to protect civilians.¹⁰
3.2 Failure to Intervene
Despite the presence of KFOR and UNMIK, reports indicate they did not effectively intervene to stop killings, injuries, and mass displacement.¹¹
This may imply a failure to fulfil the duty to protect civilians under the KFOR mandate.

IV. Serbian Forces and Paramilitary Involvement
4.1 MUP and “Bridge Guards”
The operation is reported to have been coordinated by the Serbian Ministry of Interior and the paramilitary formation “Bridge Guards”.³
This indicates state involvement and command-level coordination in the violent acts.
4.2 Individual Responsibility
Public reports identify individuals including:
– Oliver Ivanović — publicly accused and later convicted by the Basic Court in Mitrovica for war crimes;¹²
– Dragan Delibašić — identified as a commander of the operation;¹³
– additional individuals mentioned in public reporting.¹⁴

V. Ethnic Cleansing and Forced Displacement
5.1 Legal Qualification
The forced displacement of approximately 12,000 ethnic Albanians, accompanied by killings and property destruction, constitutes:
– a crime against humanity (deportation, persecution),
– a war crime (unlawful deportation, destruction of civilian property),
– and elements of ethnic cleansing.¹⁵
5.2 Relevant Jurisprudence
This qualification is supported by:
– Geneva Convention IV (Article 49),¹⁶
– ICTY jurisprudence (e.g., Prosecutor v. Krstić) and ICC jurisprudence (e.g., Katanga), where unlawful deportation is considered a crime against humanity and a war crime.¹⁷

VI. Right of Return
6.1 International Legal Basis
The right of return for displaced persons is recognized in:
– Geneva Convention IV (Article 49),¹⁶
– UN Security Council Resolution 1244 (1999),¹⁸
– ECHR and ECtHR jurisprudence regarding property rights and family life.¹⁹
6.2 Violations in North Mitrovica
The violent displacement, destruction of property, and continued fear have prevented return and constitute violations of:
– the right not to be forcibly displaced,
– the right to return to one’s home,
– the right to safe and dignified living conditions.²⁰
6.3 Consequences of Non-Return
The lack of return has resulted in:
– demographic changes and long-term ethnic division,
– loss of property and community identity,
– ongoing insecurity and separation of families.

VII. Humanitarian and Demographic Consequences
7.1 Humanitarian Impact
The events caused:
– psychological trauma and family loss,
– destruction of homes and livelihoods,
– dissolution of Albanian communities in the north.²¹
7.2 Demographic Impact
The mass displacement resulted in:
– temporary demographic changes in North Mitrovica,
– territorial control by the Serbian community,
– persistent obstacles to return due to fear and destruction of property.²²

VIII. Recommendations for ICC, UN, and Council of Europe
8.1 For the ICC
1. Initiate a preliminary examination;
2. Assess jurisdiction and complementarity;
3. Investigate command and individual responsibility;
4. Ensure witness protection and evidence preservation.
8.2 For the UN
1. Establish an independent investigative mechanism;
2. Review the role and actions of KFOR/UNMIK;
3. Report findings to the Security Council.
8.3 For the Council of Europe
1. Monitor victim rights and access to justice;
2. Recommend independent investigations and prosecutions;
3. Engage ECtHR where jurisdictional conditions apply.

IX. Conclusion
The events of 3–4 February 2000 in North Mitrovica constitute serious international crimes with elements of ethnic cleansing, crimes against humanity, and war crimes. Forced displacement and property destruction violate the right of return. This document calls for investigations and criminal prosecutions by the ICC, UN, and Council of Europe, as well as full implementation of return rights for victims.

Footnotes
1. UNSC Res 1244 (1999) UN Doc S/RES/1244 (10 June 1999).
2. Klankosova.tv, ‘25 vjet nga nata e tmerrit në veri të Mitrovicës, ku 10 shqiptarë u vranë nga “Rojat e Ures”’ (3 February 2025).
3. Lajmi.net, ‘25 vjet nga nata e tmerrit në veri të Mitrovicës’ (3 February 2025).
4. Klankosova.tv, ibid.
5. GazetaBlic.com (2 March 2025) reports injuries.
6. GazetaExpress.com (2019) reports abuse.
7. Kosova.info, ‘Nata e tmerrit: 24 vite nga masakra e 3 dhe 4 shkurtit’ (4 February 2024).
8. Klankosova.tv, ibid.
9. Syri.net, ‘Masakra në veri e kryer në prani të KFOR-it dhe UNMIK-ut’ (3 February 2019).
10. Ibid.
11. Amnesty International, Mitrovica Report (2000) regarding KFOR/UNMIK response.
12. Basic Court in Mitrovica, Judgment against Oliver Ivanović (2014).
13. BalkanAcademia.com (2025) on Delibašić’s involvement.
14. BalkanAcademia.com (2025) on other individuals involved.
15. Geneva Convention (IV) relative to the Protection of Civilian Persons in Time of War (adopted 12 August 1949, entered into force 21 October 1950) 75 UNTS 287.
16. ICTY, Prosecutor v Krstić (IT-98-33-T) and ICC, Prosecutor v Katanga (ICC-01/04-01/07).
17. UNSC Res 1244 (1999) UN Doc S/RES/1244 (10 June 1999); Geneva Convention IV; ECHR jurisprudence.
18. Ibid.
19. Ibid.
20. Amnesty International, ibid.
21. GazetaExpress, ibid.
22. Amnesty International, ibid.

The Land of Lek; 03.02.2026

ANALYSE JURIDIQUE ET FACTUELLE POUR la CPI, l’ONU et le CONSEIL DE L’EUROPE

Événements de la nuit du 3–4 février 2000 à Mitrovica Nord

Isuf B.Bajrami

Résumé
Ce document présente une analyse juridique et factuelle complète des événements de la nuit du 3–4 février 2000 à Mitrovica Nord, Kosovo, qui ont impliqué des meurtres, des blessures, des déplacements forcés et la destruction de biens. L’analyse est destinée à être utilisée par la CPI, l’ONU et le Conseil de l’Europe, en mettant l’accent sur :
– la responsabilité des auteurs (forces serbes et paramilitaires),
– le rôle et l’échec des troupes françaises de la KFOR et de l’UNMIK,
– le nettoyage ethnique et les conséquences démographiques,
– le droit au retour des personnes déplacées,
– des recommandations pour l’enquête et les poursuites pénales.

I. Contexte historique et juridique
Après la fin du conflit au Kosovo en juin 1999, l’UNMIK et la KFOR ont assumé la responsabilité de la sécurité et de la protection des civils. Leur mandat incluait le maintien de la paix, la protection des civils et la facilitation du retour des déplacés.¹
Cependant, Mitrovica Nord est restée une zone de tension ethnique persistante et de structures de sécurité parallèles, y compris des groupes paramilitaires et des éléments liés à l’État serbe.

II. Description des événements (3–4 février 2000)
2.1 Opération violente
Dans la nuit du 3–4 février 2000, la formation paramilitaire connue sous le nom de « Gardiens du Pont » (Rojat e Urës) a mené une opération violente coordonnée à Mitrovica Nord. L’opération impliquait l’utilisation d’armes, d’intimidation et de terreur contre des civils albanais.² Les rapports indiquent que l’opération était coordonnée par le ministère serbe de l’Intérieur (MUP) et dirigée par des individus tels que Dragan Delibašić et Oliver Ivanović.³
2.2 Victimes
Lors de la nuit du 3–4 février 2000, les civils albanais suivants ont été tués : Nezir Voca, Shqipe Voca, Niman Sejdiu, Bashkim Rrukeci, Sebiha Abrashi, Selime Berisha, Muharrem Sokoli, Nderim Ajeti, Nerimane Xhaka et Remzije Canhasi.⁴
Au total :
– 10 civils albanais tués ;⁴
– environ 25 grièvement blessés ;⁵
– au moins 93 personnes physiquement maltraitées ;⁶
– environ 12000 personnes déplacées de force du nord vers le sud de la ville ;⁷
– maisons brûlées et biens détruits.⁸

III. Rôle de la KFOR française et de l’UNMIK
3.1 Présence de la KFOR française
Des rapports publics et des organisations de défense des droits de l’homme indiquent que les crimes ont été commis en présence de troupes françaises de la KFOR et de la police internationale de l’UNMIK.⁹ Cela soulève des questions juridiques graves concernant :
– l’obligation de prévenir (intervenir pour arrêter la violence contre les civils),
– l’obligation d’enquêter,
– la responsabilité pour manquement à la protection des civils.¹⁰
3.2 Échec d’intervention
Malgré leur présence, les rapports indiquent que la KFOR et l’UNMIK n’ont pas intervenu efficacement pour arrêter les meurtres, les blessures et les déplacements massifs.¹¹ Cela peut impliquer un manquement au devoir de protection des civils en vertu du mandat de la KFOR.

IV. Forces serbes et implication paramilitaire
4.1 MUP et « Gardiens du Pont »
L’opération est rapportée comme étant coordonnée par le ministère serbe de l’Intérieur et la formation paramilitaire « Gardiens du Pont ».³
Cela indique une implication de l’État et une coordination au niveau du commandement.
4.2 Responsabilité individuelle
Les rapports publics identifient des personnes telles que :
– Oliver Ivanović — accusé publiquement et plus tard condamné par le tribunal de Mitrovica pour crimes de guerre ;¹²
– Dragan Delibašić — identifié comme commandant de l’opération ;¹³
– d’autres individus mentionnés dans les rapports publics.¹⁴

V. Nettoyage ethnique et déplacement forcé
5.1 Qualification juridique
Le déplacement forcé d’environ 12 000 Albanais, accompagné de meurtres et de destruction de biens, constitue :
– un crime contre l’humanité (déportation, persécution),
– un crime de guerre (déportation illégale, destruction de biens civils),
– et des éléments de nettoyage ethnique.¹⁵
5.2 Jurisprudence pertinente
Cette qualification est soutenue par :
– la Convention de Genève IV (article 49),¹⁶
– la jurisprudence du TPIY (ex. Procureur c. Krstić) et de la CPI (ex. Katanga), où la déportation illégale est considérée comme crime contre l’humanité et crime de guerre.¹⁷

VI. Droit au retour
6.1 Base juridique internationale
Le droit au retour des personnes déplacées est reconnu dans :
– la Convention de Genève IV (article 49),¹⁶
– la Résolution 1244 du Conseil de sécurité (1999),¹⁸
– la CEDH et la jurisprudence de la CourEDH concernant les droits de propriété et la vie familiale.¹⁹
6.2 Violations à Mitrovica Nord
Le déplacement violent, la destruction des biens et la peur persistante ont empêché le retour et constituent des violations de :
– le droit de ne pas être déplacé de force,
– le droit de revenir dans son domicile,
– le droit à des conditions de vie sûres et dignes.²⁰
6.3 Conséquences du non-retour
L’absence de retour a entraîné :
– des changements démographiques et une division ethnique à long terme,
– la perte de biens et d’identité communautaire,
– l’insécurité continue et la séparation des familles.

VII. Conséquences humanitaires et démographiques
7.1 Impact humanitaire
Les événements ont causé :
– traumatisme psychologique et perte familiale,
– destruction des maisons et des moyens de subsistance,
– dissolution des communautés albanaises dans le nord.²¹
7.2 Impact démographique
Le déplacement massif a entraîné :
– des changements démographiques temporaires à Mitrovica Nord,
– le contrôle du territoire par la communauté serbe,
– des obstacles persistants au retour en raison de la peur et de la destruction des biens.²²

VIII. Recommandations pour la CPI, l’ONU et le Conseil de l’Europe
8.1 Pour la CPI
1. Ouverture d’un examen préliminaire ;
2. Évaluation de la compétence et du complémentarité ;
3. Enquête sur la responsabilité du commandement et individuelle ;
4. Protection des témoins et préservation des preuves.
8.2 Pour l’ONU
1. Mise en place d’un mécanisme d’enquête indépendant ;
2. Révision du rôle et des actions de la KFOR/UNMIK ;
3. Rapport au Conseil de sécurité.
8.3 Pour le Conseil de l’Europe
1. Surveillance des droits des victimes et accès à la justice ;
2. Recommandation d’enquêtes et de poursuites indépendantes ;
3. Intervention possible de la CEDH si les conditions de compétence sont remplies.

IX. Conclusion
Les événements du 3–4 février 2000 à Mitrovica Nord constituent des crimes internationaux graves avec des éléments de nettoyage ethnique, crimes contre l’humanité et crimes de guerre. Le déplacement forcé et la destruction des biens violent le droit au retour. Ce document appelle à des enquêtes et poursuites par la CPI, l’ONU et le Conseil de l’Europe, ainsi qu’à la mise en œuvre complète des droits de retour pour les victimes.

Notes
1. UNSC Res 1244 (1999) UN Doc S/RES/1244 (10 June 1999).
2. Klankosova.tv, ‘25 vjet nga nata e tmerrit në veri të Mitrovicës, ku 10 shqiptarë u vranë nga “Rojat e Ures”’ (3 February 2025).
3. Lajmi.net, ‘25 vjet nga nata e tmerrit në veri të Mitrovicës’ (3 February 2025).
4. Klankosova.tv, ibid.
5. GazetaBlic.com (2 March 2025) reports injuries.
6. GazetaExpress.com (2019) reports abuse.
7. Kosova.info, ‘Nata e tmerrit: 24 vite nga masakra e 3 dhe 4 shkurtit’ (4 February 2024).
8. Klankosova.tv, ibid.
9. Syri.net, ‘Masakra në veri e kryer në prani të KFOR-it dhe UNMIK-ut’ (3 February 2019).
10. Ibid.
11. Amnesty International, Mitrovica Report (2000) regarding KFOR/UNMIK response.
12. Basic Court in Mitrovica, Judgment against Oliver Ivanović (2014).
13. BalkanAcademia.com (2025) on Delibašić’s involvement.
14. BalkanAcademia.com (2025) on other individuals involved.
15. Geneva Convention (IV) relative to the Protection of Civilian Persons in Time of War (adopted 12 August 1949, entered into force 21 October 1950) 75 UNTS 287.
16. ICTY, Prosecutor v Krstić (IT-98-33-T) and ICC, Prosecutor v Katanga (ICC-01/04-01/07).
17. UNSC Res 1244 (1999) UN Doc S/RES/1244 (10 June 1999); Geneva Convention IV; ECHR jurisprudence.
18. Ibid.
19. Ibid.
20. Amnesty International, ibid.
21. GazetaExpress, ibid.
22. Amnesty International, ibid.

Lek’s Place ; 03.02.2026