Kancelari gjerman, Friedrich Merz tha të enjten se nuk donte që aleanca e NATO-s të përçahej për shkak të luftës në Iran, por minimizoi kërcënimet e raportuara nga Presidenti i SHBA-së Donald Trump për të tërhequr trupat nga vendet e NATO-s, të cilat shihen si të pafuqishme.

Duke folur me gazetarët, Merz tha gjithashtu se Gjermania po rifillonte bisedimet me Iranin në koordinim me Uashingtonin dhe aleatët evropianë, për të ndihmuar në përfundimin e një lufte që ka vrarë mijëra njerëz dhe ka shkaktuar një krizë energjitike që po godet edhe Gjermaninë.

“Ne nuk duam, nuk dua, që NATO të ndahet. NATO është garantuese e sigurisë sonë, përfshirë dhe mbi të gjitha në Evropë”, tha Merz në Berlin.

Ai shtoi se e kishte inkurajuar Trumpin në një telefonatë të mërkurën që të ndiqte bisedimet me Iranin me urgjencë. Merz tha se i kishte thënë Trumpit se Gjermania ishte e përgatitur të ndihmonte në sigurimin e Ngushticës së Hormuzit, korridorit jetësor të transportit detar, mbyllja pothuajse totale e së cilës ka shkaktuar një krizë globale energjetike, sapo të bihej dakord për një armëpushim afatgjatë.

Por Gjermanisë do t’i duhej si një mandat ndërkombëtar, idealisht nga Këshilli i Sigurimit i Kombeve të Bashkuara, ashtu edhe një rezolutë nga parlamenti gjerman, tha ai.

“Presidenti amerikan është shumë i vetëdijshëm për këtë dhe kjo është arsyeja pse nuk pritet asnjë vendim nga ne brenda ditëve të ardhshme”, tha Merz, duke shtuar se Trump respektoi qëndrimin e Gjermanisë. Panorama

Kryeministri britanik, Keir Starmer ka bërë komente kritike ndaj presidentit të SHBA, Donald Trump, ndërsa e ka krahasuar atë me Vladimir Putinin.

Gjatë një udhëtimi në Gjirin Persik, Kryeministri britanik tha se ishte i pakënaqur me ndikimin e luftës në Iran në koston e jetesës në vend.

“Jam i ngopur me faktin që familjet në të gjithë vendin shohin që faturat e tyre rriten e ulen për energjinë, faturat e bizneseve rriten e ulen për shkak të veprimeve të Putinit ose Trump në të gjithë botën.”, tha ai.

Starmer gjithashtu u nda nga presidenti i SHBA-së lidhur me sulmet e Izraelit ndaj Libanit, duke thënë se sulmet “nuk duhet të ndodhin”.

“Kjo duhet të ndalet, ky është mendimi im i fortë, dhe për këtë arsye, pyetja nuk është teknike nëse është shkelje e marrëveshjes apo jo. Nuk kemi të gjithë qasje në të gjitha detajet e armëpushimit. Le të jem shumë i qartë për këtë, ata gabohen.”, tha Starmer.

Komentet e kryeministrit britanik ka të ngjarë të dëmtojnë më tej marrëdhënien e tensionuar midis presidentit amerikan dhe NATO-s. është indinjuar nga mungesa e perceptuar e mbështetjes nga aleatët pasi SHBA-të dhe Izraeli filluan bombardimet ndaj Iranit gjashtë javë më parë.

Starmer po ashtu është përballur me sulme të përsëritura nga Trump pasi refuzoi t’i bashkohej luftës së tij dhe fillimisht i mohoi SHBA-së lejen për të kryer sulme nga bazat ushtarake britanike, përfshirë Diego Garcia, në Ishujt Chagos.

Shpresat për një armëpushim mes Shtetet e Bashkuara dhe Irani po rriten, por mbeten të brishta për shkak të mungesës së thellë të besimit dhe dallimeve të mëdha mes palëve. Negociatat që po zhvillohen me ndërmjetësimin e Pakistani synojnë t’i japin fund një konflikti që tashmë ka tronditur ekuilibrat në Lindjen e Mesme dhe ekonominë globale.

Presidenti amerikan Donald Trump ka sinjalizuar se e konsideron luftën drejt përfundimit, duke shpallur fitore dhe duke kërkuar një dalje politike në një kohë kur përballet me sfida të brendshme dhe një axhendë të ngarkuar ndërkombëtare. Nga ana tjetër, Irani, megjithëse vazhdon të demonstrojë forcë ushtarake me raketa dhe dronë, ka pësuar dëme të mëdha dhe kërkon kohë për t’u riorganizuar, duke përdorur bisedimet për të forcuar pozicionin e tij.

Një nga çështjet më të ndjeshme në negociata është kontrolli i Ngushtica e Hormuzit, një rrugë jetike për tregtinë globale të energjisë. Irani ka kufizuar kalimin e anijeve dhe ka vendosur kushte të rrepta, duke rritur presionin mbi ekonominë botërore. Rihapja e plotë e kësaj rruge ujore është kthyer në një pikë kyçe për çdo marrëveshje.

Ndërkohë, situata është komplikuar më tej nga veprimet e Izraeli, i cili ka përshkallëzuar sulmet në Libani kundër Hezbollahu. Ky zhvillim rrezikon të minojë përpjekjet diplomatike, pasi Irani dhe aleatët e tij e konsiderojnë atë pjesë të të njëjtit konflikt, ndërsa SHBA-të dhe Izraeli nuk bien dakord për këtë interpretim.

Megjithëse SHBA-të dhe Izraeli pretendojnë sukses ushtarak, regjimi iranian mbetet funksional dhe i aftë për të vazhduar operacionet, duke treguar se objektivat strategjikë nuk janë arritur plotësisht. Në këtë kontekst, edhe një armëpushim i përkohshëm shihet si një hap i rëndësishëm për të shmangur përshkallëzimin e mëtejshëm.

Ndërkohë, fuqitë globale si Kina dhe Rusia po ndjekin nga afër zhvillimet, ndërsa vendet e Gjirit po rishikojnë marrëdhëniet e tyre strategjike. Për miliona civilë të prekur nga lufta, shpresa mbetet që këto bisedime të çojnë në fundin e konfliktit dhe rikthimin e stabilitetit në rajon. bw

Në një rrëfim të sinqertë dhe emocional, Ivanka Trump ka folur për momentet më të vështira të jetës së saj, duke prekur humbjen e nënës, sfidat shëndetësore të bashkëshortit dhe përvojën tronditëse të atentatit ndaj të atit, presidentit amerikan Donald Trump.

Gjatë një interviste në podcastin “Ditari i një CEO”, 44-vjeçarja nuk arriti të mbante lotët teksa kujtonte nënën e saj, Ivana Trump. “Nëna ime më mësoi të jap maksimumin në çdo gjë që bëj”, u shpreh ajo mes emocionesh, duke shtuar se ajo kishte jetuar një jetë të lumtur.

Ivanka Trump foli gjithashtu për ndikimin e madh që ka pasur humbja e një prindi, sidomos në mënyrë të papritur, duke e lidhur këtë edhe me periudhën e COVID-19, që sipas saj i ka privuar familjet nga shumë momente të çmuara.

Me të njëjtin emocion, ajo përmendi edhe gjyshen e saj, Marie Zelníčková, me të cilën jeton aktualisht në Florida, duke e cilësuar si një figurë të dashur dhe të pazëvendësueshme për familjen.

Në intervistë, Ivanka ndau edhe sfidat shëndetësore të bashkëshortit të saj, Jared Kushner, i cili është përballur dy herë me kancer në tiroide. Ajo tregoi se kjo periudhë, së bashku me humbjen e nënës, e shtyu të kërkonte ndihmë përmes psikoterapisë.

“Sapo isha larguar nga Uashingtoni. Jaredit iu diagnostikua kanceri i tiroides për herë të dytë dhe më pas nëna ime vdiq“, tregoi ajo mes lotësh.

Një tjetër moment emocionues ishte kujtimi i atentatit ndaj të atit në Butler, Pennsylvania në korrik 2023. Ivanka tregoi se e kishte ndjekur ngjarjen në kohë reale nga një klub golfi në Neë Jersey, duke përjetuar frikë dhe ankth për jetën e tij. Megjithatë, ajo u shpreh se kishte ndjerë menjëherë se ai do të ishte mirë.

Ajo zbuloi gjithashtu se ka zgjedhur të falë autorin e sulmit, Thomas Crooks, duke theksuar se “falja është e vështirë, por e domosdoshme”. Në përfundim, Ivanka Trump nënvizoi se përvojat e saj i kanë mësuar të mos marrë asgjë si të mirëqenë në jetë, duke theksuar vlerën e çdo momenti me familjen dhe të dashurit. Panorama

Zonja e Parë e SHBA, Melania Trump, ka mohuar çdo lidhje me Jeffrey Epstein, duke u shprehur para gazetarëve në Shtëpinë e Bardhë se akuzat ndaj saj “duhet të përfundojnë sot”.

Në një deklaratë surprizë të enjten, ajo kërkoi që Kongresi të mbajë dëgjesa për mbijetuesit e trafikimit seksual të Epstein dhe mohoi thashethemet se Epstein e kishte prezantuar atë me Donald Trump, duke i quajtur “përpjekje keqdashëse për të njollosur reputacionin tim”.

Melania tha se nuk kishte qenë kurrë viktimë e Epstein dhe nuk kishte dijeni për abuzimet e tij: “Unë kurrë nuk kam pasur njohuri për abuzimet e Epstein ndaj viktimave të tij. Nuk kam qenë e përfshirë në asnjë mënyrë. Nuk kam qenë pjesëmarrëse.”

Ajo gjithashtu mohoi njohjen e Ghislaine Maxwell, bashkëpunëtores së financierit të njohur, e cila është në burg. Ajo iu referua një emaili të vitit 2002 midis saj dhe Maxwell, të publikuar në dosjet e Epstein, duke e cilësuar atë thjesht “korrespondencë të rastësishme” dhe “përgjigje të sjellshme”.

Zonja Trump i bëri thirrje Kongresit që të lejojë viktimat të dëshmojnë nën betim: “Secila grua duhet të ketë ditën e saj për të treguar historinë e saj publikisht dhe dëshmia të regjistrohet në mënyrë të përhershme në Kongres. Atëherë do të dalë e vërteta.”

BBC i ka kushtuar një reportazh të zgjeruar Shqipërisë, ku gazetarja Emily Wither udhëtoi drejt vendit për episodin e emisionit “Assignment”. Fokus i dokumentarit kanë qenë investimet në zonën e jugut, përfshirë ishujt Sazan dhe Zvërnec, si dhe Aeroportin e Vlorës. Reportazhi shqyrton nëse Shqipëria mund të transformojë reputacionin e saj dhe të tërheqë turizëm luksoz, ndërsa përmenden investitorë të njohur si Ivanka Trump dhe Jared Kushner, që synojnë ndërtimin e vendpushimeve turistike.

Gazetarja thekson se Shqipëria është një vend me dy realitete: ndërtesa dhe vila të reja ndërthuren me blloqe të vjetra, godina bujqësore të rrënuara dhe hotele gjysmë të ndërtuara. Ndërsa qyteti i Vlorës ofron plazhe me pamje mahnitëse, ekziston një kontrast i qartë mes pasurisë së re dhe shtëpive të improvizuara të banorëve lokalë, që shfaqin hendekun social dhe ekonomik në zonë.

Një pjesë e dokumentarit fokusohet tek Aeroporti i Vlorës, ku punimet vijojnë me vonesë për shkak të terrenit të lagësht dhe përmbytjeve. Emily Wither evidenton vështirësitë në ndërtim dhe rreziqet që këto kushte mund të sjellin për projektet turistike. Gazetarja bisedoi me biologun Xhemal Xherri I cili I tregoi se zona shpesh përmbytet, duke vënë në pikëpyetje qëndrueshmërinë e investimeve të mëdha në infrastrukturë.

Reportazhi gjithashtu nënvizon se fantazmat e së kaluarës komuniste të Shqipërisë mbeten të pranishme: mosmarrëveshjet për tokën, akuzat për korrupsion dhe mungesa e infrastrukturës mund të pengojnë realizimin e resorteve të planifikuara. bw

Presidenti i Ukrainës, Volodymyr Zelensky është shprehur i hapur për një takim të mundshëm më Vladimir Putin, por me kufizime për vendndodhjen.

Në një intervistë për mediat italiane, ai theksoi se nëse Presidenti rus është i gatshëm për ta takuar, ka shumë vende, përveç Moskës apo Kievit.

“Jam gati të takohem me Putinin. Sigurisht jo në Moskë apo Kiev. Por nëse ai është gati të më takojë, ka shumë vende për ta bërë këtë. Mund të gjejmë një në Lindjen e Mesme, Evropë, Shtetet e Bashkuara, kudo“, deklaroi ai në një intervistë me Gr1 Rai.

Presidenti ukrainas përsëriti se nuk ka vend për negociata mbi transferimin e Donbasit.

“Nuk mund të diskutojmë thjesht transferimin e Donbasit”, shpjegoi ai, duke theksuar rreziqet ushtarake dhe strategjike të një vendimi të tillë.

Sipas Zelensky-t, një tërheqje e mundshme do të inkurajonte ofensiva të reja ruse.

“Nëse ua lëmë Donbasin rusëve, ata do të pushtojnë zonat tona më të mbrojtura pa asnjë humbje. Ndërtimi i linjave të reja mbrojtëse mund të zgjasë një vit, një vit e gjysmë. Ata mund të sulmojnë Kharkivin dhe qytete të tjera që kontribuojnë ndjeshëm në PBB-në tonë.”

Udhëheqësi ukrainas paralajmëroi gjithashtu për pasojat sociale.

“Dhe do të ketë një përçarje në shoqëri. Dhe çdo ndarje është objektivi kryesor i Putinit dhe shkatërrimi i pavarësisë sonë.”

Zelensky më pas këmbënguli në nevojën për garanci konkrete për të ardhmen.

“Çfarë garancish sigurie kemi nëse Rusia vendos të përparojë përsëri? Ndoshta nuk do ta bëjë këtë menjëherë, ose ndoshta do të sulmojë përsëri pas dy ose tre vjetësh. Ne gjithashtu duam që garancitë e sigurisë të përfshijnë një prani evropiane dhe amerikane.”, shtoi ai.

Në frontin e brendshëm, presidenti ukrainas përjashtoi çdo zgjedhje të menjëhershme.

“Mbajtja e tyre tani është kundër ligjit tonë. Së dyti, ne duhet të ofrojmë siguri për njerëzit, për ushtarët që duhet të votojnë. Si mund ta bëjmë këtë nën sulm?“, tha Zelensky.

Ai gjithashtu iu drejtua të kaluarës, duke pranuar gabimet e bëra.

“Gabime me siguri u bënë, të gjithë bëjnë gabime. Do të na duhej të ktheheshim në vitet 1990, pastaj në fillim të viteve 2000, por Putini do të kishte gjetur ende një pretekst për të pushtuar Ukrainën.”

Së fundmi, disa fjalë për marrëdhënien e tij me Presidentin amerikan Donald Trump.

“Kush ka një marrëdhënie më të mirë me Trumpin sesa unë? Mendoj se kemi një marrëdhënie të mirë sepse jam një nga të paktët njerëz që i them atij se çfarë mendon. Nuk ka shumë njerëz që mund t’i thonë Presidentit të Shteteve të Bashkuara se nuk ka gjithmonë të drejtë. Ne kemi nevojë për mbështetje nga Shtetet e Bashkuara, dhe jo vetëm ushtarakisht. Ata gjithashtu kanë nevojë për ne dhe për përvojën që kemi fituar gjatë këtyre viteve të luftës.”, u shpreh Zelensky. gsh

Bombardimet izraelite goditën Bejrutin dhe pjesë të tjera të vendit – ndërhyrja më e madhe e armatosur që nga fillimi i luftës 

VOAL- Të mërkurën, Izraeli nisi sulmin e tij më të madh kundër Hezbollahut në Liban që nga fillimi i luftës me Iranin, duke shkaktuar të paktën 254 vdekje dhe mbi 800 të plagosur në të gjithë Libanin, sipas një raporti të ri nga Mbrojtja Civile Libaneze. Ushtria izraelite tha se goditi “100 vende dhe infrastrukturë të Hezbollahut në 10 minuta”, dhe sulmet prekën, përveç kryeqytetit Bejrut, Libanin jugor dhe Rrafshin Bekaa në pjesën perëndimore të vendit, sipas mediave libaneze. Izraeli pretendoi se kishte synuar “qindra” anëtarë të Hezbollahut. Në një deklaratë, lëvizja pro-iraniane akuzoi Izraelin për kryerjen e “një serie masakrash kundër civilëve të pafajshëm”, duke besuar se sulmet konfirmuan “të drejtën e tij natyrore dhe ligjore për t’i rezistuar pushtimit dhe për t’iu përgjigjur agresionit të tij”. Gardat Revolucionare të Iranit kërcënuan gjithashtu me hakmarrje: “Nëse agresioni kundër Libanit të dashur nuk ndalet menjëherë, ne do ta përmbushim detyrën tonë dhe do të përgjigjemi”. Presidenti i SHBA-së Trump dhe homologu i tij izraelit Benjamin Netanyahu pohojnë se marrëveshja e nënshkruar me Iranin për armëpushimin e vazhdueshëm nuk e përfshin Libanin. Megjithatë, Teherani mban një pikëpamje të ndryshme. Kjo mosmarrëveshje po e dëmton kështu armëpushimin. Reagimet ndaj sulmeve ishin të shpejta. Kombet e Bashkuara “dënojnë fuqimisht sulmet izraelite në të gjithë Libanin”, tha Farhan Haq, zëvendëszëdhënës i Sekretarit të Përgjithshëm të OKB-së. “Kombet e Bashkuara dënojnë fuqimisht humbjen e jetëve të civilëve”, vazhdoi ai. Prandaj, OKB shpreson që “mundësia e paraqitur nga armëpushimi midis Shteteve të Bashkuara dhe Iranit” do të shfrytëzohet për të shmangur viktima të mëtejshme./Agjencitë

LIBAN- Ushtria izraelite njoftoi se brenda 10 minutave ka shënjestruar me sulme ajrore mbi 100 objektiva në selinë e Hezbollahut në Bejrut, Bekaa dhe jug Libani.
Autoritetet libaneze thanë se më shumë se 250 njerëz janë vranë dhe të paktën 1.150 janë plagosur.

Mediat shkruajnë se sulmet ajrore të Izraelit shënjestruan ndërtesa banimi, xhami dhe automjete në të gjithë vendin. Operacionet e shpëtimit janë duke u zhvilluar ndërsa disa sulme shënjestruan qendrën e Bejrutit. Sulmet goditën edhe periferitë jugore të kryeqytetit.

Izraeli ka intensifikuar sulmet e tij ajrore në jug dhe lindje të Libanit, me sulme të shumta të raportuara në qytetet bregdetare të Tiros dhe Sidonit. Deri tani ka raportime për një sulm ajror në një funeral në një fshat libanez lindor ku u vranë 10 persona, gjashtë persona u vranë në Sidon, tre në Bejrutin perëndimor, tre vajza në qytetin bregdetar të Adlu dhe dy në Luginën e Bekas./Dosja.al

Transmetuesi libanez Al-Mayadeen, i njohur për lidhjet me Hezbollahun, ka raportuar se forcat izraelite kanë kryer 21 sulme ajrore gjatë natës në disa fshatra të distriktit Bint Jbeil, në jug të Libanit.

Sipas raportimit, lajmi është përcjellë edhe nga media izraelite Ynet, e cila ka konfirmuar intensifikimin e operacioneve ajrore në zonë.

Ndërkohë, një tjetër sulm është raportuar në urën Al-Qasmiyah, një pikë strategjike infrastrukturore në jug të vendit. Po ashtu, një goditje ajrore është regjistruar edhe në zonën Dahieh, në periferi të Bejrutit.

Nuk ka ende informacion zyrtar mbi viktima apo dëme materiale, ndërsa situata në jug të Libanit mbetet e tensionuar mes përshkallëzimit të sulmeve dhe frikës për një konflikt më të gjerë në rajon. bw

Marina e Gardës Revolucionare iraniane ka lëshuar udhëzime të reja për anijet që kalojnë në Ngushtica e Hormuzit, duke paralajmëruar për rrezikun e mundshëm të minave në rrugët e zakonshme detare. Vendimi vjen në një moment tensionesh të larta pas përplasjes së fundit mes Shtetet e Bashkuara të Amerikës dhe Iranit.

Sipas mediave iraniane, anijeve u kërkohet të ndjekin dy korridore alternative më afër bregdetit iranian, në vend të rrugëve të zakonshme në det të hapur. Autoritetet ushtarake theksuan se ky ndryshim synon shmangien e rrezikut nga minat detare dhe rritjen e sigurisë së lundrimit.

Në deklaratën zyrtare, të shoqëruar me një hartë detare, theksohet se rrugët e reja kalojnë në jug dhe në veri të Ishullit Larak, një pikë kyçe për hyrje-daljet në rajon. Anijeve u kërkohet që, deri në një njoftim të dytë, të koordinojnë lëvizjet e tyre me Marinën e Gardës Revolucionare.

Për të hyrë në Gjirin Persik nga Deti i Omanit, mjetet detare duhet të kalojnë mes bregdetit iranian dhe ishullit Larak, i cili konsiderohet një pikë strategjike kontrolli. Ndërsa për daljen nga Gjiri, rruga kalon në jug të ishullit, duke shmangur itinerarin më të shkurtër pranë bregdetit të Omanit.

Të dhënat e fundit tregojnë se disa anije tashmë kanë nisur të përdorin këto korridore alternative, të cilat kalojnë brenda ujërave territoriale iraniane. bw

Irani ka pranuar propozimin e Donald Trump për një armëpushim dyjavor, duke hapur një shkëndijë optimizmi për të ardhmen dhe duke ulur përkohësisht rrezikun e përshkallëzimit të mëtejshëm të luftës.

Marrëveshja, e cila përshkruhet si veçanërisht e brishtë, duket se është arritur pas kontakteve të forta diplomatike në orët e fundit, me Pakistanin që luan një rol kyç si ndërmjetës midis Uashingtonit dhe Teheranit.

Siç raporton BBC, bisedimet vazhduan me ritëm të shpejtë deri në minutën e fundit, me Pakistanin që vepronte si ndërmjetës, duke përcjellë mesazhe midis dy palëve. Sipas një burimi anonim të cituar nga media britanike, “një rreth shumë i vogël” zyrtarësh morën pjesë në negociata, ndërsa klima u përshkrua si “serioze dhe e përmbajtur, por me shpresën se do të ketë një ndërprerje të armiqësive “.

Pse Pakistani?

Raporti vëren se Pakistani historikisht ka mbajtur marrëdhënie të ngushta me Iranin, me të cilin ndan një kufi dhe e përshkruan marrëdhënien e tij si “vëllazërore”. Në të njëjtën kohë, vendi mban gjithashtu kanale të hapura komunikimi me Shtetet e Bashkuara, gjë që i ka lejuar asaj të veprojë si një ndërmjetës i besueshëm në javët e fundit. BBC raporton se Presidenti Trump i është referuar Shefit të Forcave të Armatosura të Pakistanit, Field Marshal Asim Munir, si “i dashuri” Field Marshal dhe ka deklaruar se ai e njeh Iranin “më mirë se shumica”.

Arritja e një marrëveshjeje nuk konsiderohej e garantuar, pasi zhvillimet e ditëve të fundit e kanë komplikuar më tej situatën.

Sipas raportit, sulmi i Izraelit ndaj Iranit, si dhe sulmet e Iranit ndaj Arabisë Saudite, kanë rritur tensionin dhe kanë krijuar pengesa të reja për përpjekjet diplomatike.

Ministri i Jashtëm i Pakistanit, Ishaq Dar, i tha parlamentit se deri vonë kishte pasur optimizëm për një zhvillim pozitiv në bisedime, por theksoi se situata mbeti kritike.

Shefi i shtabit të Pakistanit, Field Marshal Asim Munir, gjithashtu mbajti një ton të ashpër, duke thënë se sulmet ndaj Arabisë Saudite po dëmtonin përpjekjet për të zgjidhur krizën në mënyrë paqësore.

Analistët thanë se ky veprim mund të rrisë presionin mbi Iranin , duke pasur parasysh marrëveshjen e mbrojtjes së Pakistanit me Arabinë Saudite, e cila ende nuk është aktivizuar.

Pak pas mesnatës në Pakistan, kryeministri i vendit tha në një postim në X se “përpjekjet diplomatike po përparojnë në mënyrë të qëndrueshme, dinamike dhe të fuqishme, me potencialin për të çuar në rezultate të konsiderueshme në të ardhmen e afërt”. Në të njëjtën kohë, ai i kërkoi Donald Trump të zgjasë afatin për dy javë , si dhe Iranit të hapë Ngushticën e Hormuzit për të njëjtën periudhë kohore.

Sipas BBC-së, pak para orës 05:00 të mëngjesit, u njoftua armëpushimi, ndërsa Pakistani u bëri thirrje të dyja palëve të takohen në Islamabad më 10 prill, me qëllim arritjen e një marrëveshjeje më të përhershme.

Siç përfundon BBC, pavarësisht armëpushimit të përkohshëm, situata mbetet e brishtë, pasi ende nuk ka besim midis dy palëve dhe qëndrimet e tyre mbeten thellësisht të rrënjosura. Pyetja kryesore është nëse ato mund të gjejnë gjuhë të përbashkët në bisedimet e mundshme. gsh