VOAL

VOAL

Strategjia e re kombëtare e Rusisë: e identifikon NATO-n si kërcënim

January 6, 2016

Komentet

Fëmijët e varrezave, 24 shkurt 2024, Tiranë Nga Alba Kepi

“Zoti ju lehtësoftë”, “Qoftë i xhenetit”, “Boni sevap”, “A t’jua pastroj çdo javë?”…

——

Mëngjes i zhurmshëm, kush grindet me borinë e makinës, dikush tjetër me këmbësorët e këta me njëri-tjetrin.
Në trotuare fëmijë e adoleshentë që shkojnë në shkollë.
Duke shkuar drejt periferisë, Tirana bëhet e qetë.
Më thellë e qyteti është më i heshtur, e akoma më tej heshtja merr forma varri.
Tufinë, varrezat publike.
Mëngjesi i shkurtit këtu është therës. Dajti ftoh ajrin e deri në mesditë ruan në zemrën e tij diellin.
Në çdo parcelë gjen 2-3-4 fëmijë ulur buzë bordurave të varreve e presin.
Janë fëmijët e varrezave, të padukshmit nga shoqëria, shteti, Bashkia.
I gjen cdo mëngjes pranë varreve, o gropave të hapura gati për t’u mbyllur pas pak orësh.
Kanë filluar ditën e punës ndërsa moshatarët e tyre, në qëndrën e zhurmshme, kanë nisur mësimin.
Presin me durim sa mbaron takimin me pllakën e mermerit, derisa kokën e vë drejt mbi shpatull e sheh qiellin.
“Zoti t’lehtësoftë dhimbjen, t’pastë lënë ymrin, qoftë i xhenetit”, e një lumë urimesh dëgjon të vijnë pas.
Është një djalë rreth 10 vjec, buçko me një felpë të kuqe që i mbron kokën nga i ftohti, nga ku i dalin një tufê flokêsh biond.
Mbi trup mban veshur një xhup lëkure, burrash.
I rrinte i gjatë deri te gjunjët, poshtë të cilëve dukeshin çorapet ku kishte futur tutat.
Fliste ngadalë me fjalët e një të rrituri, dhe dorën e një vogëlushi zgjatur lëmoshë.
“A do të ta pastrojë cdo ditë?”, “Më jep sa të duash”, “Bo sevap”.
Ai zë i njomë kishte marrë ngjyra të rrituri e jepte këshilla se si buqetën e luleve duhej ta hapja, t’ua prisja bishtat për të mos i vjedhur. Lulet ishin shtrenjtuar në dyqane e i merrnin mbi varre për t’i rishitur.
Në parcelën ngjitur rrinin 2-3 fëmijë të tjerë. Po ndjekin me sy një automjet që vjen nga lart. Sapo ndaloi u drejtuan tek ai.
U ulën disa metra larg e me durim presin sa takimi shpirtëror të mbarojë e të thonë;
“Zoti ju lehtësoftë”, “Qoftë i xhenetit”, “Boni sevap”, “A t’jua pastroj cdo javë?”…
Fëmijët e varrezave i gjen çdo ditë mes heshtjes së varreve e heshtjes së shtetit.
“A shkon në shkollë?”
“PO, POOO”, thërret buçko biond e pêr pak sekonda nuk e sheh më gjëkund.
Fëmijët e varrezave janë të padukshmit e shoqërisë, Bashkisë e institucioneve.
Nuk dihet sa janë.
Nuk dihet në janë viktima shfrytëzimi o fatkeqë të familjes?
Varret janë vendloja e tyre.
Harresa, loja e preferuar e shtetit.

Apollon Baçe reagon ashpër për “Butrintin”: Fshihen pas faktit që fondacioni është amerikan, amerikan është dhe Al Capone

TIRANE

Ish-drejtori i Parkut të Butrintit dhe arkeologu Apollon Baçe në një intervistë për News24 deklaroi se ndryshimet e menaxhimit të Butrintit janë në kundërshtim me Konventën e Parisit.

Baçe tha më tej për moderatoren Çenkuela Hasa se forma e menaxhimit që ka pasur më parë Parku i Butrintit është e duhura pasi vet parku nxjerr rreth 2 mln euro në vit duke hedhur akuza të forta mbi “Në vitin 2018 zonja Kumbaro që është armike e kulturës së popullit tonë, është e habitshme ku e gjen gjithë atë energji negative, gjithmonë do bëj diçka të keqe, po të mbledhim të gjithë turqit e sllavët bashkë nuk kanë bërë sa ka bërë kjo, në vitin 2018 takon përfaqësues të AADF dhe me preteksin për të shtuar të ardhurat që nuk kishte nevojë pasi Butrinti nxirrte 2 mln euro në vit që nuk dihet se ku shkonin, ndryshoi ligjin që të ndërhynin amerikanët dhe hapi shtegun që të shkelej Konventa e Parisit. Pa u miraturar ligji për zonat e mbrojtura në Butrint është ndërtuar një hotel, çfarë t’i teket Kumbaros bëhet. Fondacioni AADF ka marrë dhe Krujën dhe Durrësin në menaxhim, atëherë pse na duhet një ministri kulture? Fshihen pas faktit që fondacioni është amerikan, por amerikan është dhe Al Capone”- tha Baçe për News24.

Me bllokada e lodhje, lufta në Ukrainë hyn në vitin e tretë

Valona Tela

Njëzet e katër shkurti i vitit 2022 solli në Evropë luftën, për herë të parë që nga Lufta e Dytë Botërore.

Atë ditë, presidenti rus, Vladimir Putin, përmbushi një ambicie që e mohonte: dërgoi mbi 200.000 trupa përtej kufirit me Ukrainën. Qëllimi tha se ishte “ta çmilitarizonte dhe denazifikonte” fqinjin dhe jo ta pushtonte me forcë.

“Rusia nuk mund të ndihet e sigurt, të zhvillohet dhe të ekzistojë kur ka një kërcënim të vazhdueshëm që buron nga territori i Ukrainës moderne”, tha Putin.

Ai nuk solli ndonjë provë për pretendimet e tij dhe, në po të njëjtën ditë, mori përgjigjen e presidentit të Ukrainës, Volodymyr Zelensky.

“Ne nuk kemi frikë, nuk kemi frikë nga asgjë. Nuk kemi frikë ta mbrojmë vendin tonë, nuk kemi frikë nga Rusia, nuk kemi frikë të flasim me Rusinë, nuk kemi frikë të flasim për asgjë”, tha Zelensky.

Dy vjetët e luftës që pasuan, sollën pasoja shkatërruese për njerëzit në Ukrainë. Sipas të dhënave që publikuan Kombet e Bashkuara në nëntor të vitit të kaluar, mbi 10.000 civilë u vranë, në mesin e tyre mbi 560 fëmijë. Shifrat reale, megjithatë, besohet të jenë shumë më të larta. Muajin e kaluar, Zyra e Kombeve të Bashkuara për Koordinimin e Çështjeve Humanitare tha se mbi 14.6 milionë njerëz, apo rreth 40 për qind e popullsisë së Ukrainës, kanë nevojë për një lloj të ndihmës humanitare.

Katër milionë njerëz mbeten ende të zhvendosur brenda vendit, ndërsa mbi 6.3 milionë të tjerë vazhdojnë të jetojnë si refugjatë nëpër botë.

Në fushën e betejës, ndërkaq, të dyja ushtritë pothuajse janë bllokuar. Ato nuk arritën të bëjnë ndonjë përparim të rëndësishëm gjatë pjesës më të madhe të vitit 2023, e as në fillim të vitit 2024.

Në luftë, kjo situatë njihet si ngërç, që do të thotë se asnjëra palë nuk ka mjaftueshëm ushtarë, armë apo municione për të kaluar në epërsi. Ukraina, sidoqoftë, arriti të kthente rreth gjysmën e territorit të marrë nën kontroll nga Rusia në muajt e parë të luftës. Por, kostoja ishte e lartë.

Ekspertët amerikanë vlerësuan në gusht të vitit të kaluar se 75.000 ushtarë ukrainas janë vrarë, nga 200.000 sa ishte forca fillestare luftarake.

Sondazhet e fundit sugjerojnë se përkushtimi i ukrainasve ndaj luftës, është duke rënë. Një sondazh i Institutit Kombëtar Demokratik të Ukrainës, i publikuar muajin e kaluar, tregoi se në janar të vitit 2023, 29% e ukrainasve donin ose ishin të gatshëm që Ukraina të negocionte fundin e luftës me Rusinë. Në nëntor të po këtij viti, ky numër shkoi në 42%.

Ukraina është absolutisht e varur nga furnizimet me armë nga SHBA-ja dhe aleatët e tjerë perëndimorë, për të vazhduar luftën kundër Rusisë, e cila është një forcë shumë më e madhe ushtarake.

Por, pas miliardave të derdhura në vendin e pushtuar, në Perëndim ka nisur tashmë edhe ndjenja e lodhjes. Në SHBA, për shembull, republikanët janë duke bllokuar një paketë disamiliardëshe për Ukrainën.

BE-ja e miratoi një paketë të re në fillim të këtij muaji, por fillimisht ajo ishte kundërshtuar nga Hungaria.

E gjithë kjo situatë bëri që sekretari i përgjithshëm i NATO-s, Jens Stoltenberg, të tërhiqte edhe një herë vërejtjen se fitorja e Ukrainës nënkupton siguri edhe për pjesën tjetër të kontinentit.

“Putin duhet të kuptojë se nuk do ta arrijë atë që do në fushën e betejës. Ne, nëse duam paqe të qëndrueshme, duhet të vazhdojmë t’i ofrojmë Ukrainës armë dhe municion”, tha Stoltenberg javën e kaluar.

Matthew Schmidt, ekspert i çështjeve ushtarake dhe të sigurisë pranë Universitetit New Haven në SHBA, thotë për programin Expose të Radios Evropa e Lirë se mbështetja për Ukrainën siç ishte deri më tash, vështirë se do të mund të vazhdojë.

“Unë mendoj se ka shumë mbështetje dhe shumë vullnet për të përkrahur rindërtimin e Ukrainës, hyrjen e saj në BE dhe lulëzimin e ekonomisë dhe të shoqërisë së saj. Për këtë, njerëzit mendojnë se Ukraina duhet t’i ndalë luftimet”, thotë ai.

Edhe pse mbështetja për Ukrainën mes evropianëve mbetet e lartë, mezi 10% e tyre besojnë se ajo mund ta mposhtë Rusinë, tregoi një sondazh i Këshillit Evropian për Marrëdhënie me Jashtë, i publikuar këtë muaj. Sipas tij, shumica e të anketuarve e shohin “zgjidhjen e kompromisit” si opsion më të mundshëm.

Por, presidenti rus, Putin, përsërit vazhdimisht se lufta nuk do të përfundojë me kapitullimin e ushtrisë së tij, ndërsa ai i Ukrainës, Zelensky, thotë se nuk bën kompromis për territoret e pushtuara.

Schmidt, nga Universiteti New Haven, beson se Ukraina do të fitojë. Sipas tij, kjo nuk është pyetja.

“Pyetja është se si do ta arrijë fitoren. Unë mendoj se opsioni më i mundshëm është që Ukraina të negociojë. Ndërkohë do të përpiqet të fitojë sa më shumë territore, për ta nxjerrë Rusinë në disavantazh në tryezën e bisedimeve”.

“Ajo nuk do të heqë dorë nga pretendimet ligjore mbi territoret e humbura, dhe do të kërkojë nga vendet e tjera të botës që ta ndihmojnë në rindërtimin e ekonomisë. Dhe kështu do të bëhet si Berlini Lindor dhe Berlini Perëndimor. Qytetarët që do të jenë nën pushtimin rus, nuk do të duan të jetojnë gjatë nën atë regjim, dhe do të kërkojnë liri nga sundimtarët e tyre. Por, kjo sigurisht se mund të marrë 10 deri në 20 vjet kohë”, thotë Schmidt.

William Courtney, nga Instituti Rand Corporation në SHBA, thotë për Exposenë se agresioni në Ukrainë, i ka kushtuar shumë Rusisë. Në njërën anë ka humbur dhjetëra-mijëra ushtarë dhe sasi të madhe armatimi dhe, në anën tjetër, ka humbur tregun e gazit natyror në Evropë, që ka qenë shumë i rëndësishëm për të. Courtney, megjithatë, është më i rezervuar në parashikime.

“Është shumë e vështirë të parashikohet. Ka pasur shumë befasi në këtë luftë. Ju kujtohet kur, në fillim të saj, disa ekspertë në Perëndim kanë parashikuar se forcat ruse do ta rrethojnë Kievin brenda 72 orësh. Kjo nuk ka ndodhur. Në fakt, Rusia nuk ka qenë në gjendje të marrë kontrollin e asnjërit prej tri qyteteve të mëdha: Kievit, Harkivit apo Odesës. Andaj, nuk duhet të bëjmë shumë parashikime”, thotë Courtney.

Sipas disa dokumenteve që rrodhën nga inteligjenca amerikane në muajin dhjetor, në Ukrainë u vranë ose u plagosëm 315.000 trupa ruse që nga fillimi i luftës. Rusia besohet të ketë humbur edhe mijëra tanke dhe automjete luftarake të këmbësorisë.

Courtney vë re se në Rusi ka, siç thotë ai, “shenja të stresit politik dhe social”. Sipas tij, ndryshimi i regjimit në këtë vend është një mundësi.

“Rusia po bëhet gjithnjë e më represive me kalimin e kohës. Në mbi tri dekada të pavarësisë moderne, Rusia nuk ka qenë kurrë më represive brendapërbrenda dhe kurrë më agresive jashtë vendit. Pra, deri diku, ky është një lloj i territorit të ri”, thotë Courtney.

Analistët pajtohen se ngërçi aktual në luftë do të vazhdojë edhe për një kohë dhe se të dyja vendet do të duhet të mobilizojnë më shumë trupa. Ata thonë se mobilizimi në Rusi nuk pritet të ndodhë para zgjedhjeve presidenciale që do të mbahen muajin e ardhshëm.

Në Ukrainë – popullsia e së cilës është më pak se një e treta e madhësisë së popullsisë ruse – ata parashohin më shumë vështirësi në mobilizimin e forcave të nevojshme. Ndërsa, negociatat nuk i shohin si opsion të realizueshëm as këtë vit.

Putin, prej shumë kohësh, e ka mohuar shtetësinë e Ukrainës. Në një ese të gjatë, të botuar në ueb-faqen e Kremlinit në korrik të vitit 2021, ai ka shkruar se “rusët dhe ukrainasit kanë qenë një popull” – duke iu referuar kështu epokës së shekullit 9.

Ai vazhdimisht i bën thirrje Perëndimit që të mos e armatosë Ukrainën.

Por presidenti amerikan, Joe Biden, është zotuar se Perëndimi do ta mbështesë atë “për aq kohë sa ka nevojë”.

Gjërat, megjithatë, mund të ndryshojnë nga viti i ardhshëm nëse Donald Trump rizgjidhet president i SHBA-së. Trump, i cili pritet ta sfidojë sërish Bidenin në zgjedhjet e këtij nëntori, ka thënë se ka qenë “marrëzi” e SHBA-së që u ka dhënë vendeve të huaja ndihmë, në vend të kredisë. Trump ka qenë vazhdimisht kritik ndaj përfshirjes së SHBA-së në luftën në Ukrainë, duke thënë se evropianët që janë më të shqetësuar për agresionin rus, duhet të shpenzojnë më shumë për ta luftuar atë.

Sipas të dhënave të Institutit gjerman Kiel, që nga fillimi i luftës, BE-ja dhe aleatët e saj rajonalë kanë shpenzuar më shumë se 100 miliardë dollarë për financimin e përpjekjeve të Ukrainës për mbrojtje.REL

Një seancë e turpshme parlamentare me 77 vota pro Nga Alba Kepi

Një seancë e turpshme parlamentare që dhe në vendet diktatoriale nuk mund të ndodhte.
E ndoqa në sallën e kuvendit sot ku provova turp, zemërim, shqetësim, pabesueshmëri e pikëpyetje të mëdha se c’po ndodh në Shqipëri.
Deputetë opozitarë pa të drejtë fjale, parlamentarë të pamundësuar për të hetuar mbi akte e vendime me rëndësi kombëtare.
Deputetë mazhorancë si ushtarë nën makthin e të madhit.
Në pak minuta ;
Me 77 vota pro e 0 abstenim deputetët socialistë votuan sot pro marrêveshjes Rama- Meloni.
Bashkë me ta dhe kabineti qeveritar.
Të gjithë për një e urdhëri i autokracisë bëhet ligj!
Me 77 vota oro, 0 abstenim u votua ligji pêr zona e mbrojtura.
Parqe arkeologjike, laguna, liqene, porte, fauna e flora kombëtare u ligjërua të jepet si përqindjet e lejeve të ndërtimit, klientelizmit partiak politik të qeverisë.
Tashmë sistemi korruptiv ka arritur në një status më të lartë;
Janë aferat e grupeve të interesit të të gjitha llojeve e deri tek ato kriminale që imponojnë ligje e vendime të qeverisë.
Pushteti ekonomik, ekzekutiv e legislativ është sot në duart e një grupimi të vogël që veprojnë rrezikshëm ndaj Shqipêrisê!
Nëse diplomatë, organizma ndêrkombëtare, vende mike të shqiptarëve tolerojnë kêtë realitet, qê në vendet e tyre nuk do e toleronin kurrë, shpëtimi i Shqipërisë janë e vjen vetëm nga shqiptarët!

Arkitekti kryesor i planeve djallëzore të luftës dhe të shkatërrimeve në Ukrainë dhe Evropë është Vladimir Putini- Nga SKËNDER MULLIQI

Arkitekti kryesor i planeve djallëzore të luftës dhe të shkatërrimeve ne Ukraine dhe Evrope eshte natyrisht, Vladimir Putin .Ai është duke shkaktuar gjenocid në Ukrainë, së këtë punë të ndytë e ka mësuar mirë nga Sllobodan Millosheviqi, i cili vrante dhe rrafshonte gjithqka mbi tokë. I tillë është edhe eksponenti i Millosheviqit në pushtetin e Serbisë, Aleksander Vuqiqi.Putin dhe Vuqiqi, nuk dëshirojnë më kuptuar fundin e shkatërrimve më luftë më përmasa shumë të mëdha në Evropë. Por, pavarësisht kësaj, në botën perëndimore nuk është shfaqur ende asnjë politikan që do ta pështynte në fytyrë Vuqiqin, më të cilën ende po bisedojnë.Ky është një kriminel i paprecedentë, që herët a vonë do të duhet të mbajë përgjegjësi për nxitjën e luftës më Kosovën. Presidenti amerikan,Joe Biden, më të drejtë e shpalli agresionin rus kundër Ukrainës si gjenocid, dhe Evropa dhe Amerika nuk ish dashur ti mbyllin sytë as para veprimeve lufëtnxitëse të Vuqiqit, i cili po punon më direktivat e Putinit , për zhvëndosjën e konfliktit edhe në Ballkan .Putin po deshiron realizimin e synimve pushtuese ndaj Ukrainës, dhe ish shteteve të bllokut të Lindjës të shkëputura nga politika e Gerbaqovit, te ish Bashkimi Sovjetik.Kjo histori në fakt po përseritet tani.Para syve të gjithë botës, po heshtet kur bëhët fjalë për politikat shumë të rrezikshme të Rusisë dhe të Serbisë në rajonin ende të trazuar të Ballkanit më probleme etnike.Bota duhet ti bënë presion të madh politikave të tilla destabilizuese sa ende nuk është bërë vonë për të ruajtur paqën në Evropë , kur dihet së pikërishte Serbia ishte shkaktarja e dy luftërave botërore.Është koha që Putin dhe Vuqiq, si protagonist të luftës dhe shktërrimeve në Ukrainë dhe në ish –Jugosllavi të ulën në Gjykatën e Hagës.Këto politika brutale të cilët po na servirin kriminelet dhe terroristët e shekullit të ri, duhet të luftohen deri në fund nga aleanca ushtarake e NATO-Dhunuesit të Moskës, Vladimir Putin, duhet shuar iluzionet së mund të grabitë gjithqka në Ukraine dhe më gjerë.Këtij diktatori duhet hequr gjuthashtu iluzionet hegjemoniste në hapesirat ballkanike.Ne vizionin e Putinit nuk ekziston askush tjetër pos tij, dhe politikave pushtuese sikur që I kishte Millosheviqi në ish-Jugosallavi.Vashingtoni duhet të shuplakosë rëndë këtë imbicil që më në fund ti pranojë shtetet dhe popujtë që janë më të vegjël.Të pranojë së ato kanë zgjedhur rrugën e tyre . Miti gjoja për realpolitikën dhe ” Botën Ruse” e “Botën Serbe, së shpejti do të përfundojnë në bërllogun e historisë.Analistë edhe njerëz të politikës botërore po pajtohen për rrezikun serioz të përfshirjës të kontinentit më një luftë më përmasa të mëdha.I mbyturi për të mbytur nuk ka dert thotë një fjalë popullore.Putin është duke e humbur luftën në Ukrainë dhe nuk priton tia vënë flakën Evropës për të katër anët.Ndihmaqarë në këtë drejtim i ka autokratet hungarezin ,Viktor Orban dhe serbin, Aleksander Vuqiq në Ballkan. Vladimir Putin dhe Sllobodan Millosheviq jane tani dy personat dhe vrasesit me mizor që kan vrarë më së shumti njerëz ne lufterat lokale ku viktima ishin madje edhe pleq, gra dhe femije …

Votat e PDIU për marrëveshjen Rama – Meloni/ A rrezikon Shqipëria rikthimin e vizave në Shengen? – Nga GENC BURIMI

Me votat që PDIU i dhuroi këtë javë mazhorancës në Kuvend , përfundon kështu në planin legjislativ dhe juridik saga e marrëveshjes italo-shqiptare mbi refugjatët që mbërrijë nga Afrika .

Pas nënshkrimit surprizë të kësaj marrëveshje në Romë nëntorin e kaluar midis Ramës dhe Melonit, pas arbitrazhit në favor të kësaj marrëveshje nga ana e Gykatës kushtetuese të Shqipërisë, dhe së fundmi pas dritës jeshile të Kuvendit të Shqipërisë, do të mund të fillojnë punimet për ndërtimin e kampeve në Shqipëri ku do të mbahen të izoluar mijëra klandestinë që i destinoheshin Italisë.

Është komentuar shumë mbi një sërë pasojash negative që do të ketë kjo marrëveshje mbi shqiptarët dhe Shqipërinë ku akumulimi i prurjeve nga Afrika mund të çojë brënda një dekade në qindra mijëra refugjatë që do të vënë këmbën në tokën shqiptare e cila vetë po humbet ndër vite me qindra mijëra autoktone.

Por pak ose aspak nuk është folur për një pasojë me ndikim të drejtpërdrejt në jetën e përditshme të shqiptarëve, rreziku i pezullimit të lëvizjes pa viza në BE që përbën një nga arritjet më të mëdha të këtyre tre dekadave tranzicion.

Alarmi që ngre ish-drejtuesi i FRONTEX, Agjencia europiane e mbrojtjes së kufijve të BE-së

Shqiptarët ndoshta nuk e njohin, por francezi Fabrice Leggeri, legjendë e Frontex , agjencia europiane e mbrojtjes së kufijve të BE-së të cilën ai e ka drejtuar 7 vite rresht deri me 2022, është një personazh shumë i njohur në korridoret e Komisionit Europian, të Parlamentit europian dhe të kancelerive europiane.

Ai u dëbua nga posti (ose më mirë u detyrua të japë dorëheqjen) me akuzën e rëndë për akte që shkelin të drejtat e njeriut. Për hakmarrje, ky funksionar i lartë francez, shëmbëlltyrë e ekselencës shkolluar jo në një por në tre ‘Grande Ecole’ (Science Po Paris, Normal Sup dhe ENA) vendosi këto ditë t’i bashkohet partisë së Le Pen-it dhe të përfaqësojë kështu ekstremin e djathtë francez në zgjedhjet e qershorit për në parlamentin europian.

Si një personazh i dalë nga libri i ‘Konti i Montekristos’ i Aleksandër Dumas, ish-shefi i Frontex do të kërkojë të hakmerret me kostumin e politikanit ndaj atyre që e poshtëruan si funksionar i lartë europian. Ata janë Ursula Von Der Layen bashkë me komisaren për çeshtjet e brendshme dhe emigracionin suedezja Ylva Johansson, eurodeputetë të gjelbërt dhe majtistë që ‘i bënë varrin’ profesionalisht, pa harruar dhe lidershipin francez që e la në baltë sipas tij.

Nëse zgjidhet si eurodeputet Fabrice Leggeri do të shndërrohet falë njohurive të jashtëzakonshme që ka në fushën e emigracionit ilegal , në një zëdhënës të të djathtave ekstreme europiane në parlamentin europian te cilat e akuzojnë Komisionin europian për një tolerancë kriminale ndaj cunamit emigracionist që po kërcënon BE-në.

Është në këtë debat ideolologjik dhe parimor te papajtueshëm ku e ka dhe zanafillën largimi i Fabrice Leggeri nga drejtimi i Frontex agjencia më e madhe dhe më e fushishme europiane me një buxhet që po arrin një miliard euro.

Kur Fabrice Leggeri mori drejtimin e kësaj agjencie më 2015, ai e kuptoi dhe e morri seriozisht misionin që i jepej si një investim masiv i BE-se ndaj emigracionit të paligjshëm. Ai vendosi anije kufitare në formë patrullash në kufijtë e ujrave territoriale europiane të Mesdheut si mburojë ndaj dyndjes se mjeteve lundruese me refugjatë nga Afrika. Frontex është i pranishëm dhe në Shqipëri. Fabrice Leggeri e morri me zell misionin e tij, por hasi përballë një lobing pro-emagracionist në gjirin vetë të Komisionit Europian dhe ne Parlamentin European që kishin një tjetër mision për Frontex.

Vetë komisarja europiane për çeshtjet e emigracionit Ylva Johansson që përfaqëson tutelën de Frontex-it në Bruksel e shpreh publikisht se synili i saj ësgtë që në BE të hyjnë sa më shumë emigrantë. Kjo politikane e lartë suedeze, ka qenë në fillimet e karrierës së saj politike anëtare e partisë komuniste suedeze dhe më pas kaloi në rradhët e partisë socialiste që e bëri ministre të punës së Suedisë. Ja cfarë deklaronte para dy muajsh komisarja Ylva Johansson: ‘As që bëhet fjalë të ndalojmë emigracionin […], kjo nuk do të ndodhë kurrë. Nëse do të guxonim ta bënim do të ishte një katastrofë për Europën sepse varemi nga emigrantët.’ Është kjo ideologji që ra ndesh me atë të drejtorit të Frontex, Fabrice Leggeri.

Kur francezi kujtonte se kishte si mision ta bllokonte emigracionin ilegal në Mesdhe , urdhërat që i vinin nga Brukseli ishin ndryshe dhe se ai duhej jo t’i përzinte por t’i ndihmonte refugjatët e humbur në ujerat e Mesdheut t’i sillte shëndoshë e mirë në portet europiane ! Ja si e komentonte këtë situatë paradoksale vetë Fabrice Leggeri në momentin kur e detyruan të linte postin ùë 2022: ‘Gjatë dy viteve të fundit kam mundur të shoh se, në mënyrë diskrete por efikase nje ideologji e re po na pushton. Kjo narrativë përpiqet të tregojë se mandati thelbësor i Frontex është të transformohet në një lloj organi të të drejtave te njeriut që duhet të kontrollojë nëse shtetet anëtare respektojnë të drejtat e klandestinëve që mbërrijnë në kufijtë e tyre të jashtëm. Por ky nuk ka qenë kurrë misioni fillestar i Frontex’.

Një bashkëpunëtor i tij shton në shtypin francez ( ne Figaro) se ‘presioni mbi Fabrice Leggeri nga eurodeputetë në parlamentin europian së bashku me OJQ pro-emigrantë që kanë influence madhore në Bruksel ka qenë tepër i fortë. Komisioni Evropian, i kryesuar nga Ursula von der Leyen vendosi të bëjë lojën e tyre’. Atëherë për ta hequr qafe Fabrice Leggerin pas 7 vjetësh shërbimesh në krye të Frontex, në lojë u fut OLAF instrumenti anti-korrupsion i BE-së. Francezi u akuzua në 2020 se në bashkëpunim me autoritetet greke kishte dhënë një urdhër ilegal që të kthehej mbrapsht drejt Turqisë një mjet lundrimi me rreth 30 emigrantë që kishte hyrë në ujërat territoriale të Greqisë. Për Komisionin europian ky akt i Frontex përbënte shkelje të rëndë të të drejtave themelore sepse në bazë të Konventës së Gjenevës për refugjatët këta duhen shpëtuar dhe jo dëbuar drejt vendeve ku rrezikojnë jetën.

Olaf i gjeti po ashtu dhe ‘kleçka’ të tjera ish- drejtorit të Frontex me akuza si ato që është sjellur keq me vartësit e tij duke u bërë presione apo duke i poshtëruar. Është ky kontekst i një presioni të jashtëzakonshëm i Komisionit europian kundra tij dhe nën heshtjen e Parisit, komenton shtypi francez, që e detyroi ish-drejtorin e Frontex të japë vetë dorëheqje para dy vjetësh. Ndaj sot Fabrice Leggeri angazhohet në politikë dhe zgjedh për këtë ektremin e djathtë që sipas tij mbron një ideologji të kundërt në raport me atë që diktuan nga Brukseli.

Shqipëria dhe rreziku me ‘Shengenin’

Partia e Le Pen-it, që pritet sipas të gjitha sondazheve t’i fitojë gjerësisht zgjedhjet e qershorit për në parlamentin europian deklaroi këto dite se është krenare dhe e nderuar qe ish-drejtori i Frontex , Fabrice Leggeri, u bë anëtar i saj.

Kjo parti e ka vënë biles atë në treshen që kryeson listen elektorale për në parlamentin europian. Vetë ish-drejtori i Frontex bëri këtë deklaratë pas angazhimit në politikë: ‘Bashkimi Evropian e sheh tani emigracionin e paligjshëm si një projekt dhe jo si një problem. Fatmirësisht, Bashkimi Nacional (ish-Fronti Nacional) është partia me këmbë në tokë që i thotë opinionit se ç’po ndodh me emigracionin klandestin dhe që do ta vërë në jetë programin e saj në këtë drejtim sepse ajo ka kapacitetin për të qeverisur Francën’.

Jordan Bardela që drejton partinë e Le Pen-it deklaroi nga ana e tij: ‘Fabrice Leggeri është një pasuri e vërtetë për projektin tonë kundra emigracionit ilegal. Ai u largua nga Frontex sepse ky organizëm është shndërruar në një agjenci udhëtimesh që transporton klandestinë në vend që të ishte një instrument per t’i shërbyer mbrojtjes së kufijve tanë europianë’.

Duke parë se shtete të BE-së si Italia do të përpiqen gjithnjë e më shumë t’i vendosin klandestinët në vende të treta në kufij me BE-në, Fabrice Leggeri propozon që lëvizja e lirë në zonën Shengen të jetë vetëm për shtetasit e Bashkimit Europian. Me gjasën se ekstremi i djathtë europian parashikohet të bëhet grupi i dytë më i rëndësishëm në Parlamentin europian pas zgjedhjve të qershorit një masë e tillë mund të zbatohet, gjë që do të ishte katastrofike për shqiptarët. Fabrice Leggeri shpjegon për shtypin francez se me përvojën e tij në krye të Frontex ai ka kuptuar se dëbimet e klandestinëve nga territori i BE-së nuk varen nga shtetet anëtare, por nga vullneti i mirë i vendeve nga ku vijnë këta klandestinë, sepse sipas ligjeve ndërkombëtare këtyre u nevojitet një dokument leje kthimi që lëshohet nga vendi amë.

Prandaj sipas tij, duhet me të çdo kusht që mos të lejohen klandestinë të hyjnë në territorin e BE-së se kur hyjnë nuk dëbohen dot më. Nëse këta klandestinë arrijnë të vendosen në një vend në kufi me BE-në siç është Ballkani perëndimor atëherë këtij vendi të tretë t’i hiqet mundësia që shtetasit e tij të udhëtojnë pa viza në hapësirën Shengen sepse rreziku është që të përfitojnë dhe klandestinët nëse këta arrijnë të pajisen me dokumente lokale.

A nuk është ky skenari që e pret Shqipërinë? Refugjatët që do të mbërrijnë në Shqipëri dhe që nuk do të marrin azil italian , siç u pa dhe më sipër ata s’mund të dëbohen mbrapsht në vendin amë. Ata do të ngulen në Shqipëri ku po të marrin dokumenta shqiptare do të mund të hyjnë pa vizë ne BE. Këto dokumenta do të mund të merren siç veprohet rendomtazi me korrupsion të autoriteteve lokale, ose me martesa fallso kundrejt parave.

Ose ata do të zgjedhin të shkojnë të pajisen me dokumenta në një vend tjetër te Ballkanit perëndimor si Mal i Zi , Serbi, Maqedoni e Veriut, Kosovë që po ashtu udhëtojnë pa viza në BE. Ja sesi marrëveshja Rama-Meloni mund të çojë në pasoja krejt të papritura. Alarmi i ish-drejtorit të Frontex që po vihet në shërbim te ekstremit të djathtë dhe të politikave më represive anti-klandestinë duhet të merret seriozisht.

Shqiptarët nuk ka pse të bëhen viktima kolaterale. Nuk qe Edi Rama që e futi Shqipërinë në hapësirën Shengen të udhëtimit pa viza. Do të ishte e pafalshme që ai ta shkatërronte këtë arritje me një marrëveshje si kjo me Italinë që vetëm andralla mund t’u sjellë shqiptarëve..

Ky vit mund të përcaktojë fatin e luftës në Ukrainë

Steve Gutterman

Më 21 shkurt 2022, presidenti rus, Vladimir Putin, e ka bërë një fjalim me tone të ashpra, duke ua ka ndryshuar mendjen shumë njerëzve që kanë besuar se Rusia nuk do të nisë pushtim të shkallës së plotë në Ukrainë.

Më pak se 72 orë më vonë, raketat ruse janë nisur drejt territorit ukrainas, dhe forcat ushtarake ruse e kanë kaluar kufirin.

Sipas inteligjencës perëndimore, Putin ka besuar se Ukrainën do ta pushtojë brenda javëve, nëse jo ditëve.

Kështu nuk ka ndodhur, dhe tani lufta i ka mbushur dy vjet. A do të përfundojë në vitin e tretë?

Me siguri jo. Mirëpo një ngërç në bisedime mund të jetë mashtrues, pasi i vetëkënaqë mbështetësit e Kievit me situatën aktuale në kohën kur një faktor shumë i rëndësishëm i luftës është vënë në pikëpyetje: ndihma ushtarake e Perëndimit për Kievin.

“Është gjithmonë e rrezikshme të bëjmë parashikime, mirëpo është e vështirë të imagjinojmë se lufta do të përfundojë deri në fund të vitit 2024”, ka thënë Ruth Deyermon, ligjëruese në Departamentin për Studime të Luftës në Kolegjin King të Londrës.

“Siç janë gjërat tani, asnjëra palë nuk duket se ka kapacitet për një mposhtje vendimtare të palës tjetër. Që të arrihet diçka e tillë, duhet të ketë ndryshim rrënjësor të faktorëve të jashtëm, sidomos kur është fjala për nivelin e përkrahjes që ofron Perëndimi”, ka thënë Deyermond në disa përgjigje për Radion Evropa e Lirë.

“Natyrisht që më shumë mbështetje prej anës së Perëndimit do t’i ndihmojë Ukrainës që të bëjë përparim për çlirim të territorit”, ka shtuar ajo, “ndërsa një zbehje e mbështetjes së Perëndimit do të rezultojë me një Ukrainë që pajtohet me kushtet e vëna prej Rusisë në bisedimet për paqe”.

Olga Oliker, drejtore e programit për Evropën dhe Azinë Qendrore në Grupin Ndërkombëtar të Krizave, ka qenë më direkte në vlerësime.

“Nëse Ukraina mbetet pa armë dhe njerëz, po, lufta do të përfundojë vitin e ardhshëm”, ka thënë Oliker në një intervistë përmes telefonit.

“Gjithmonë ekziston mundësia që dorëzimi i njërës palë t’i japë fund luftës”, ka thënë ajo.

“Dhe nëse mbeteni pa armë dhe njerëz, nuk ekzistojnë shumë mundësi tjera”.

Zhvendosja e baticave të luftës

Situata në luftë ka ndryshuar disa herë prej nisjes së luftës në Ukrainë.

Në përgjithësi viti 2022 ka qenë viti i Ukrainës, pasi e ka befasuar gjithë botën duke i mbijetuar, por edhe duke e luftuar bindshëm Rusinë rreth Kievit në javët e para të luftës.

Më vonë, forcat mbrojtëse ukrainase kanë arritur të rikthejnë pjesë të mëdha të territoreve rreth Harkivit dhe Hersonit.

Më 2023, një ofensivë e shumëpritur e Kievit, e nisur në qershor, nuk i ka prodhuar rezultatet e synuara, që të depërtohet në “korridorin tokësor” që mundëson kalimin prej territorit ukrainas në Krime, gadishullin ukrainas të pushtuar prej Moskës më 2014.

Në një intervistë të publikuar nga The Economist më 1 nëntor, komandanti i përgjithshëm i forcave të armatosua të Ukrainës në atë kohë, gjenerali Valeriy Zaluzhniy, e ka përshkruar situatën në fushëbetejë si “ngërç” – fjalë që te disa në Ukrainë e kanë lënë shijen e disfatës, përfshirë te presidenti ukrainas, Volodymyr Zelensky.

Gjërat kanë ndryahuar që atëherë, më pak në fushëbetejë, por më shumë në Uashington, pasi një lloj tjetër ngërçi atje përbën kërcënim për mbrojtjen e Ukrainës.

Rreth dy javë para deklaratave të Zuluzhniyt, të cilat mund të kenë kontribuuar në shkarkimin e tij këtë muaj, presidenti amerikan, Joe Biden, ka propozuar ndihmë ushtarake për Ukrainën në vlerë të 60 miliardë dollarëve, kryesisht për armë.

Katër muaj më vonë, pas shumë diskutimeve e mospajtimeve në Kongresin amerikane dhe bllokadës së vënë prej republikanëve, paketa e ndihmës nuk është miratuar ende, edhe as nuk dihet se kur mund të ndodhë diçka e tillë.

Në fushëbetejë, zhurma e armëve të zjarrit në Ukrainë është duke u zbehur secilën herë që pakësohen armët, dhe situata rreth Avdivkas nuk i ngjan aspak ngërçit.

Pas shumë muajsh të luftimeve, forcat ushtarake ruse e kanë kapur këtë qytet të shkatërruar të Donbasit.

Rritje e vetëbesimit?

Sikurse në betejën e gjatë për Bahmutin, edhe fitorja në Avdivka i ka kushtuar shumë Rusisë, me humbje të numrit të ushtarëve dhe armëve.

Megjithatë, kjo fitore shkon në të mirë të presidentit rus, Vladimir Putin pak para zgjedhjeve të presidenciale të 15-17 marsit, të cilat pritet t’ia sigurojnë edhe gjashtë vjet në pushtet, dhe mund t’ia kenë rritur vetëbesimin për luftën.

Ky rezultat mund t’ia ketë hapur rrugën Moskës që të pushojë më shumë territor.

“Nëse forcat ruse vazhdojnë të avancojnë përtej Avdivkas dhe të fitojnë kontroll në rrjetin transportues, përfshirë perëndimin e Bahmutit, ato do të përbëjnë kërcënim për një lokacion më strategjik, Pokrovskin, rreth 80 kilometra larg”, ka thënë analistja ushtarake Dara Massicot, hulumtuese e lartë në Institutin për Paqe Ndërkombëtare Carnegie”, në një postim në X, të njohur më parë si Twitter, më 20 shkurt.

“Trajnimi i liderëve ushtarakë rusë dhe këndvështrimet e tyre do t’i bindin se tani është koha për realizim objektivash: njësitet ukrainase kanë mungesa të municioneve dhe numrit të ushtarëve, ndihma amerikane është duke u vonuar”, dhe Perëndimi ende nuk i ka përmbushur synimet për prodhim të municionit, ka shkruar Massicot.

“Nëse Shtetet e Bashkuara nuk ofrojnë ndihmë ushtarake shtesë, atëherë kapacitetet ushtarake ukrainase do të përkeqësohen”, ka thënë Mark Cancian, analist ushtarak në Qendrën për Studime Strategjike Ndërkombëtare në Uashington, përmes një emaili.

“Në atë situatë, pres që ata të pajtohen për një lloj armëpushimi të negociuar, që i mundëson Rusisë të pushtojë territorin e kapur”.

Ndihma ushtarake amerikane e ka përjetuar pikun në verën e kaluar me rreth 1.4 miliard dollarë në muaj, ndërsa sasia e pajisjeve ushtarake që dërgon SHBA-ja në Ukrainë do të zvogëlohet për 80-90 për qind deri në verën e vitit 2024, nëse Kongresi nuk e miraton një pako të re ndihme, ka thënë Cancian për Radion Evropa e Lirë më herët gjatë muajit.

Megjithatë, edhe nëse ndihma e pakësuar amerikane dhe faktorë tjerë çojnë në pauzë, nuk pritet të ndikojnë me dhënie fund të luftës në këtë vit.

Një arsye është që Ukraina “është tejet e fokusuar në rindërtim dhe mbrojtje kundër sulmeve të vazhdueshme ruse”, kanë thënë analistët Massicot, Micheal Kofman dhe Rob Lee në një koment të publikuar më 26 janar, për situatën në luftë, pas kundërofensivës së vitit 2023.

Sipas tyre, pavarësisht nivelit të ndihmës së Perëndimit, Kievi është i vendosur që të shmangë çfarëdo marrëveshje që do t’i çimentonte fitoret territoriale prej anës së Rusisë, qofshin ato edhe të përkohshme.

Një tjetër faktor është se pavarësisht kapjes së Avdivkës, ende është e paqartë sa thellë mund të depërtojnë forcat ruse më 2024.

Shefi ukrainas i inteligjencës, gjenerali Kyrylo Budanov, ka thënë për të përditshmen amerikane The Wall Street Journal se forcat ruse “nuk kanë forcë” për të arritur atë që e ka konsideruar synimin e tyre strategjik, për zaptim të rajoneve Donjeck dhe Luhansk – të cilat përbëjnë Donbasin – në tërësinë e tyre, këtë vit.

Ndërkohë, analistët kanë thënë se për Rusinë, mbajtja e territorit që kontrollon tani, dhe kapja e një pjese tjetër në lindje dhe jug, është vetëm njëra pjesë e planit, pasi ekzistojnë edhe ambicie tjera që kërkojnë më shumë kohë për t’u përmbushur.

“Rusia ende synon nënshtrimin e Ukrainës, dhe tani beson se është duke fituar”, kanë thënë Jack Watling dhe Nick Reynolds, analistë ushtarakë në Institutin Royal United Services, me bazë në Britani, në një koment që e kanë publikuar më 13 shkurt.

“Në kushtet për dorëzim që i propozojnë tani ndërmjetësuesit rusë përfshihet që Ukraina të heqë dorë prej kontrollit mbi territorin e pushtuar prej Rusisë, përfshirë Harkivin, në disa versione përfshihet edhe Odesa, të pajtohet që nuk do t’i bashkohet NATO-s, dhe të ketë një udhëheqës shteti të miratuar prej Rusisë”.

Rusia shpreson që të gjitha këto t’i arrijë përmes një procesi me tri faza, kanë shkruar Watling dhe Reynolds:

  • duke ia shteruar Ukrainës të gjitha municionet, duke e mbajtur vijën e frontit nën presion të vazhdueshëm,
  • “duke thyer vendosmërinë e partnerëve ndërkombëtarë për të dërguar ndihmë ushtarake në Kiev”, dhe
  • duke shënuar fitore në fushëbetejë, “të cilat do të mund të përdoren kundër Kievit, duke e detyruar që të kapitullojë sipas kushteve të vëna prej Rusisë”.

“Planifikimet për zbatim të këtyre objektivave tregojnë se ata parashohin që fitorja të arrihet më 2026”, kanë shkruar ata.

Pjesa më e rëndësishme e ekuacionit është që Rusisë mund t’i rriten ambiciet, dhe atë në periudhë të shkurtër.

Pas gati një çereku në pushtet, Putinit i kanë ndryshuar synimet, varësisht prej avancimeve apo kthimeve mbrapa që i ka pasur.

“Është me rëndësi që të përmendim që synimet e Rusisë mund të zgjerohen, varësisht prej suksesit”, kanë thënë analistët e RUSI-t, dhe “duke marrë parasysh që Kremlini i ka shkelur pothuajse të gjitha marrëveshjet e rëndësishme me Ukrainën dhe NATO-n, nuk ka garanci që edhe nëse Rusia i merr të gjitha ato që ka dashur prej negociatave, ajo nuk do të ndalet derisa të pushtojë gjithë Ukrainën, apo të detyrohet të përdorë forcën diku tjetër”.

Në anën tjetër, dështimi i Rusisë për të shënuar përparim substancial më 2024, do të nënkuptojë që suksesi në të ardhmen do të jetë shumë i vështirë.

Pika kyçe këtu është ndihma e Perëndimit.

“Teoria ruse e fitores është e mundshme nëse partnerët ndërkombëtare të Ukrainës dështojnë që ta furnizojnë si duhet ushtrinë ukrainase”, kanë shkruar Watling dhe Reynolds.

“Megjithatë, nëse partnerët e Ukrainës vazhdojnë të ofrojnë municione të mjaftueshme dhe trajnime mbështetëse, për t’i përballuar sulmet ruse më 2024, atëherë Rusia ka pak mundësi që të shënojë përparim të madh më 2025. Nëse Rusia nuk sheh mundësi për fitore më 2025, atëherë me vështirësi mund ta detyrojë Kievin që të kapitullojë më 2026”.

Analistë tjerë pajtohen se ajo që do të ndodhë këtë vit, do ta përcaktojë rrjedhën e luftës.

“Vendimet që merren tani do të përcaktojnë nëse ushtria ukrainase ka burime të mjaftueshme për t’i mbajtur pozicionet që ka më 2024, që t’i zmbrapsë sulmet ruse dhe të rindërtojë forcën për vitin 2025 e përtej”, ka thënë Massicot për Radion Evropa e Lirë.

“Shenjat tregojnë që luftimet do të vazhdojnë deri të paktën fillimin e vitit 2025”, ka thënë Deyermond.

“Çfarë ndodh më pas, përfshirë sa shpejt dhe në çfarë rrethane përfundon lufta, do të varen prej asaj që ndodh këtë vit”.

Përgatiti: Krenare Cubolli

Peticioni i plotë drejtuar AMA-s nga një grup studiuesish, intelektualësh, studentësh e qytetarësh të tjerë

PETICIONI I PLOTË

Drejtuar:

Kuvendit të Republikës së Shqipërisë

Ministrisë së Arsimit

Agjencisë për Media dhe Informim

Agjencisë Kombëtare të Shoqërisë së Informacionit

Autoritetit të Mediave Audiovizive (AMA)

Me këtë peticion, ne, një grup studiuesish, intelektualësh, studentësh e qytetarësh të tjerë, shumë të shqetësuar për cilësinë e mediave audiovizive dhe respektimin e informacionit shkencor, dëshirojmë t’ju drejtohemi me një kërkesë të rëndësishme dhe urgjente.

Niveli i ulët i informacionit shkencor në një pjesë të mediave tona, promovimi i dijeve amatoreske, i një etimologjie vulgare dhe sharlatanizmi kanë krijuar një situatë alarmante. Disa studio televizive janë kthyer në platforma për individë të papërgatitur nga ana shkencore, të cilët promovojnë idenë se shqipja është gjuha më e lashtë në botë dhe nëna e të gjitha gjuhëve, se të gjitha gjuhët e botës shpjegohen me anë të shqipes, se ajo është gjuhë e natyrës, se kjo gjuhë nis me fillesat e njerëzimit etj. Formulime të tilla nuk kanë asgjë shkencore dhe, si të tilla, kultivojnë psikoza të sëmura e të rrezikshme në opinionin publik.

Institucioni që ka për detyrë të ruajë publikun nga informacione të gabuara, të dëmshme e të rrezikshme është AMA. Ky institucion i ka të përfshira në statutin e vet këtë detyrë dhe këtë përgjegjësi në pikën “Parimet themelore për veprimtarinë e transmetimeve audiovizive”, përmes “garantimit të së drejtës së informimit” dhe “respektimit të standardit letrar të gjuhës shqipe”.

A mund të lejohet përbaltja e figurave me kontribut të shquar në fushën e albanologjisë, si ajo e Prof. Eqrem Çabejt, të njohur ndërkombëtarisht nga shkenca albanologjike? Krijohet përshtypja se mediat dhe disa prej personave të ftuar prej tyre duan të krijojnë një “shkencë” shqiptare, që i kundërvihet asaj botërore, çka na bën qesharakë në sy të botës. Në disa emisione televizive sulmohet me një gjuhë antishkencore, gjithçka që është arritur për një kohë shumë të gjatë nga studimet albanologjike dhe, kështu, padija po rreh të mbizotërojë mbi dijen.

Agresivitetin e disa individëve, të cilëve u mungon çdo lloj ekspertize e profesionalizmi në fushën e gjuhësisë, por që pretendojnë se kanë monopolin e së vërtetës, e tolerojnë dhe e ushqejnë drejtues emisionesh televizivë që i popullarizojnë jo vetëm duke i ftuar vazhdimisht në studiot e tyre, por edhe duke i përkrahur në idetë e tyre haluçinante. Ky agresivitet ka sjellë stepjen e përfaqësuesve të mendimit të njëmendtë shkencor në vendin tonë, pasi ndaj këtyre të fundit nuk kursehen shpifje, sharje e deri kërcënime. Studimi i vjetërsisë së gjuhës shqipe nuk mund t’u lihet pseudoalbanologëve, etimologëve të improvizuar, pikëpamjet e të cilëve s’do të pranoheshin nga asnjë forum shkencor brenda e jashtë Shqipërisë.

Liri e medias nuk do të thotë mungesë përgjegjësie në media. Duke u bërë jehonë gjithfarë “zbulimesh” lidhur me vjetërsinë e shqipes, disa kanale televizivë kanë ngjallur një histeri nacionalizmi që u siguron “zbuluesve” mijëra pëlqime në portalet e tyre. Në fakt, shkenca nuk krijon dot turmë ndjekësish, përveç se në regjime totalitarë, kur përdoret për propagandë. Dhe shkencëtarët, në kërkimet e tyre shkencore e në ballafaqimet mes tyre, nuk përdorin gjuhë agresive e fyese, por argumente shkencorë.

Kjo gjendje, pra sulmi i pseudoshkencës ndaj shkencës së vërtetë, duhet konsideruar një çështje kombëtare shumë serioze, dhe një problem që u shtohet problemeve të tjera me të cilët ndeshet vendi ynë; ajo krijon e shton mosmarrëveshje e dasi krejt të panevojshme e dëmprurëse mes bashkatdhetarësh.

Një tjetër detyrim i AMA-s, i përcaktuar në statutin e këtij autoriteti, është moslejimi i konflikteve ndëretnike në emisionet televizive. Ky detyrim duket se nuk zbatohet si duhet kur lejohen të paraqiten si të vërteta të dhëna historike që nuk kanë asnjë bazë lidhur me prejardhjen e shqiptarëve e të fqinjëve tanë, siç ndodh kur vendeve të tjerë u mohohen kombi, historia, gjuha.

As standardi letrar i shqipes nuk respektohet në mediat tona. Natyrisht, ky detyrim duhet të jetë për drejtuesit e emisioneve, për folësit e lajmeve, për njoftime me karakter zyrtar dhe jo për letërsinë artistike, jo për këngët, jo për të ftuarit.

Për t’i vënë fre kësaj gjendjeje shqetësuese, sugjerojmë:

(a) Të merren masat e duhura që AMA të kryejë detyrën e saj për kontrollin e cilësisë së emisioneve në mediat tona;

(b) Burimet dhe studimet shkencore të identifikohen e të prezantohen në mënyrë të qartë në të gjitha raportimet shkencore;

(c) Në emisionet televizive të flitet me një gjuhë të kuptueshme për të shpjeguar terminologjinë shkencore për audiencën e gjerë;

(ç) Ministria e Arsimit të mos lejojë mësimdhënësit t’u mësojnë nxënësve e studentëve teori të pamiratuara nga shkenca;

(d) Qeveria, e së pari ministria e Arsimit, të ketë një agjendë për ngritjen e nivelit kulturor të qytetarëve, që këta të mos bien pre e gjithfarë teorish antishkencore.

Mbështetësit e peticionit

Prof. Rexhep QOSJA, Prof. Bamir TOPI, Prof. Fatos TARIFA, Prof. Ksenofon KRISAFI, Prof. Xhevat LLOSHI, Prof. Pëllumb XHUFI, Prof. Emil LAFE, Prof. Aristotel SPIRO, Prof. Rami MEMUSHAJ, Prof. Gjovalin SHKURTAJ, Prof. Neritan CEKA, Prof. Eno KOÇO, Prof. Aleksandër XHUVANI, Prof. Luljeta BOZO, Prof. Marenglen SPIRO, Prof. Valter MEMISHA, Prof. Agim VINCA, Prof. Shefkije ISLAMAJ, Prof. Ethem RUKA, Prof. Llukan PUKA, Prof. Ferid HUDHRI, Prof. Arben BABOÇI, Prof. Artan HOXHA, Prof. Anila PAPARISTO, Prof. Gëzim HOXHA, Prof. Arjan GJONÇA, Prof. Elida MIRAJ, Prof. Ilirjana DEMA, Prof. Ilir GJIPALI, Prof. Floresha DADO, Prof. Ilir YZEIRI, Prof. Irena NIKA, Prof. Josif MINGA, Prof. Bardhyl DEMIRAJ, Prof. Mimoza KORE, Prof. Kristina JORGAQI, Prof. Ermal BAZE, Prof. Mila BUXHELI, Prof. Vasil S.TOLE, Prof. Albert DOJA, Prof. Asoc. Fiona TODHRI, Prof. Asoc. Fatos DERVISHI, Prof. Asoc. Djana KASTRATI, Prof. Asoc. Mirela BOGDANI, Prof. Asoc. Ilir KALEMAJ, Prof. Asoc. Enkelejda KAPIA, Prof. Asoc. Antoneta POLO, Prof.Asoc. Zamira ÇAVO, Prof. Asoc. Nora MALAJ, Prof. Asoc. Roland LAMI, Prof. Asoc. Muhamet BELA, Prof. Asoc. Teuta TOSKA, Dr. Ina ARAPI, Dr. Rudina JASINI, Dr. Ermal HASIMJA, Dr. Juli KRISAFI, Dr. Albana MUCEKU, Dr. Alketa DUMANI, Dr. Ledina FERHATI, Dr. Zef PREÇI, Dr. Vasillaq KURETA, Dr. Pirro PAPALILO, Dr. Manjola LUMANI, Dr. Jorgji KOTE, Dr. Aida ZHUPA, Dr. Saemira GJIPALI, Dr. Ledion KRISAFI, Dr. Fabiola ELEZAJ, Dr. Gerti SQAPI, Dr. Alket DINO, Dr. Elidiana ABAZI, Piro MISHA, Diana ÇULI, Kujtim ÇASHKU, Erion BRAÇE, Arta DADE, Zef MAZI, Artan IMAMI, Alba MALLTEZI, Fatbardh KADILLI, Adrian THANO, Sokol GJOKA, Idajet BEQIRI, Anila SMORGRAV, Dritan HILA, Petro KOÇI, Hektor RUCI, Xhevdet SHEHU, Elsida SINAJ, Mimoza KOÇIU, Adri NURELLARI, Spartak BRAHO, Spiro THOMAI, Nezir SELIMI, Elisa GJERANI, Fatos MIRAÇI, Atilda MALOKU, Kristi ZIÇISHTI, Fatos ÇOÇOLI, Shpëtim NAZARKO, Roland QAFOKU, Genti LASKU, Mikail VASILI, Luljeta NDOKA, Greta PETRO, Erion KURTI, Esmeralda NOVAKU, Albana META, Ervin PEPI, Gentiana KAPLLANI, Kostandina XHAFERRI, Albana LAKNORI, Gloria MOLLAJ, Spartak GJINI, Shefqet KERCELLI, Elvana AGUSHI, Gladiola GOLEMI, Nase JANI, Blerta LAZEBEU, Mario KUÇI, Kiço KALAJA, Jorida TOLLKUÇI, Arben IDRIZI, Shaban CANAJ, Valentina POSTOLI, Foqion POSTOLI, Vjollca TREBICKA, Ilir TREBICKA, Lira LASKU, Agim KONDA, Dritan KONDA, Bardhyl KONDA, Frederik KONDA, Laura KONDA, Shqiponja KONDA, Dea DOKSANI, Eneida MARKU, Valbona PAJO-BALA, Benard BABAJ, Keiti KONDI, Shpresa GORREJA, Agron NUSHAJ, Qemal AGALLIU, Bledi FILIPI, Donika OMARI, Tatjana SELENICA, Pandeli PASKO KUTELI, Fanie GJERMENI, Rajmonda BELLI GJENÇAJ, Lina CEKA, Arlinda DUDAJ, Pëllumb KULLA, Ndue DEDAJ, Pandeli KOÇI, Donika STASA, Ermira TREBICKA, Mateo GORREJA, Arta DAKA, Myzejen KASHARI, Dhurata POPI, Dorina SOTA, Henri SOTA, Ergest ZEMBLAKU, Elisabeta VELIU, Laert PETRITI, Kristaq LALA, Edra MAKU, Llazar STASA, Luiza SULA, Lindita GIXHA, Sokol GJERMENI, Valbona SHESHI, Besa ALCANI, Denisa GJEKA, Mario SOTA, Vjollca HILA, Llazar GJERMENI, Leonora KORITA, Fitim ISMAILI, Klodian MUCA, Gori DAKA, Donika GJIKA, Bersan SPAHO, Bedrie GORREJA, Valentina QERACA, Liri MALI, Leni LALA, Prokop GORREJA, Liri PRIFTI, Naunka VODO, Bernina VELIU, Marin FRANI, Detan HOXHA, Vangjel MALI, Mario PRENDA, Ramiz GJONI, Burbuqe GJONI, Eduart RRËZA, Violeta GJEÇI, Sanie PETRITI, Kristi ZEZO, Elisa VELO, Kimete LIÇO.

(Kliko këtu për të lexuar peticionin format PDF)

Skandali te varrezat e Tufinës, varr masiv, eshtrat e fëmijëve në paketime ëmbëlsirash, të rriturit në qese mbeturinash

Piranjat e kanë nisur sezonin e ri me një investigim të fortë që duhet të ketë reagim të menjëhershëm nga institucionet. Varrezat e Tufinës fshehin një makth të vërtetë, pasi përveç zhvarrosjes, shitjes së tokave nga dy herë, ka dhe një varr masiv me eshtrat e foshnjave.

Klodi denoncoi në emision për gazetarin Eraldo Harlicaj se nuk gjente varrin e vëllait të tij. ‘Nuk gjej varrin e vëllait. Bëra kërkime të shumta, por asgjë. Nuk e gjej dot, pavarësisht të dhënave që më japin përgjegjësit e varrezës’.

Piranjat së bashku me Klodin ndjekin gjithë procesin e kërkimit, por më kot, pasi varri nuk gjendet dhe nuk dihet se çfarë ka ndodhur me të. Me shumë mundësi ka pasur një mbivendosje varresh, pasi të gjitha të dhënat tregojnë diçka të tillë.

Në krahun tjetër, Klodi ka një dyshim se eshtrat e vëllait të tij mund të jenë zhvendosur te muralja e fëmijëve. ‘Kur më thanë se mund të jenë në murale e mendova si diçka pozitive, pasi do kishte eshtrat, emrin, mbiemrin dhe të dhënat. Por nuk ishte kështu’, tha ai.

Pavarësisht se shpresat ishin të vogla, shkojmë drejt murales së fëmijëve. Pamja që shohim është horror. Një kanal i betonuar me një gjatësi rreth 40 metra na shfaqet para syve.

Mbeturina të shumta dhe asnjë lloj kujdesi shihet me sy të lirë, por kur afrohemi më nga afër shohim se pllakat e betonit janë të thyera dhe skandali i vërtetë është brenda kësaj varreze masive.

Eshtra të shumtë të vendosura në paketime të tejdukshme ëmbëlsirash janë të hedhura pa kujdesin më të vogël mbi njëra-tjetrën. Pamja është e frikshme dhe vlen për t’u përmendur se një pjesë e mire e këtyre kasketave janë të hapura.

Emrat e fëmijëve janë të shënuara me lapostil dhe në shumicën e rasteve shumë vështirë të dallueshme. Megjithatë, ky nuk ishte fundi, pasi në një sektor tjetër të kësaj varreze masive u gjetën të hedhura në qese mbeturinash mbetje kockore të personave të rritur.

Disa dhjetëra trupa ishin të hedhur në qese pa kujdesin më të vogël, ndërsa në një prej qeseve që ishin të hapura dalloheshin qartë mbetjet kockore të një personi të seksit femër.

Kjo mungesë vlerësimi dhe nderimi ndaj të vdekurve bëri që gazetari Eraldo Harlicaj të kërkonte ‘llogari’ te drejtoresha e Agjencisë së Shërbimit Funeral në Bashkinë e Tiranës, Raimonda Shino. Kjo e fundit u shfaq mjaft krenare për muralet. ‘Jam shumë krenare për punën time. Nuk kam nevojën të shoh pamjet, pasi e di çfarë kam në varrezat e Tufinës. Muralet tona janë modele, krenohemi me to’, tha ajo në mënyrë absurde.

Kjo ishte vetëm pjesa e pare e historisë, pasi vazhdimi i skandalit të varrezave të Tufinës do të vazhdojë dhe javën tjetër të emisionit…sn

Aty ku të gjithë majmen nga varfëria e popullit! – Nga KIM MEHMETI

Lexova diku se një grup studiuesish e intelektualësh, të shqetësuar për nivelin e ulët të informacionit shkencor nëpër mediat tona, paskan nënshkruar një peticion përmes të cilit kërkojnë nga studiot televizive të mos jenë të hapura për individë të papërgatitur shkencëtarisht?!

Thënë më qartë, nënshkruesit e këtij peticioni kërkojnë që pseudo shkenca të mos luftohet me zërin shkencorë, por ashtu si në kohët e Xhaxhit Enver – me cenzorë e censurë dhe me ligje e dekrete!

Pse, mos vallë dikush ka pritur që intelektualët tanë të nënshkruajnë peticion kundër rrënimit të mbëmendjes shqiptare, si për shembull, kundër rrënimit të Teatrit Kombëtare në Tiranë?!

Apo mos vallë dikush ka besuar se intelektualët tanë janë aq naiv sa të nënshkruajnë peticion kundër pushtetarëve që ua mbushin grazhdin nga i cili majmen, pra kundër atyre që e zhvatën popullin dhe i shpopulluan ‘Shqipëritë’ tona?!

Jo, elitat tona shkencore, kulturore…, nuk merren me sistemin e rrënuar arsimor, as me idiotët e dobishëm shqiptarë të Kishës Ortodokse Serbe që e përçajnë popullin në baza fetare dhe thonë se fatkeqësia jonë kombëtare është feja islame, por ato elita merren me ata që më së paku e dëmtojnë shoqërinë tonë, më ata që thonë se edhe shpendët e flasin gjuhën shqipe!

Siç duket intelektualëve tanë nuk u pengon financimi i amoralit, paturpësisë dhe shthurjes mediatike, pra ata nuk i shqetëson shkatërrimin i familjes shqiptare, por i lë pa gjumë veprimtaria e atyre që thonë se edhe toka edhe qielli kanë përkatësi etnike shqiptare!?

Sidoqoftë, peticioni i lartë përmendur i intelektualëve dhe studiuesve shqiptarë më së miri e shpërfaq të vërtetën se askujt nuk i pengon pse jemi bë shoqëri ku votuesi blihet më lirë se një dele, ku është turp të turpërohesh dhe ku ke përshtypjen se edhe hajduti edhe bardi, edhe krimineli edhe i ndershmi, edhe i pafytyri edhe i ndërgjegjshmi…, të gjithë sa janë, pasurohen e majmen nga varfëria shqiptare!

Nga Ndriçim Kulla – ‘Në të s’ëmës’ do shkojnë hakmarrjet dhe intrigat e tua politike, Edi Rama!

Të shkruash për një kryeministër si  ty nuk duket të jetë diçka e vështirë, pasi jo vetëm bëmat e tua të gjithë kohës së qeverisjes janë në sytë e të gjithëve dhe ulërijnë me lakuriqësinë e paaftësisë së parashtrimit të prioriteteve qeverisëse, por  sidomos skandaleve dhe rekordeve të korrupsionit dhe mënyrave të menaxhimit të krizave të rindërtimit dhe pandemisë, të aferave korruptive të inceneratorëve, të intrigave makbethiane me Mcgonigal, kapjen peng të Lulzim Bashës dhe Enkelejd Alibeajt etj. të cilat së fundi po të bëjnë kryeministrin  e veçantë duke ecur rrugëve si ai Mbreti Lakuriq i përrallës së Andersenit.

Ty  të  duhet të ecësh  edhe mbas tre vjetëve rrugëve të Shqipërisë i veshur me petkun e rindërtuesit të shtëpive të shkatërruara nga dy tërmetet e fuqishme të fundvitit të para katër vjetëve, por harron se as nuk dite atëherë t’u shërbeje në kohë qytetarëve dhe as e përligje dot  mirënjohjen e komunitetit ndërkombëtar që u tregua aq shumë bujar, aq shumë ndihmues dhe aq shumë solidar me popullin shqiptar.

Pse e them  këtë?!

Sepse ritmi aq shumë i ulët i realizimit të kësaj detyre që ishte mision që ndërkombëtarët ia kanë  dhënë detyrë qeverisë dhe aspak program fushate që paturpësisht u trumbetua nga qeveria, të bën të ecësh lakuriq me paaftësinë tënde të organizimit dhe menaxhimit. Aq më tepër që mungesa e transparencës së të gjitha ritmeve të këtij procesi, pa kokë e pa strukturë, jo vetëm të bëri Pinok përpara njerëzve, por edhe të nxori zbuluar para ndërkombëtarëve.

Po njëlloj, të bën të ecësh lakuriq në çdo dalje në publik apo ekrane për t’u dukur   vetja sikur je i veshur madhërishëm me petkun e shëruesit apo vaksinuesit të madh të problemeve të kombit shqiptar, ndërsa mënyra se si ndërhyre në konfliktin Kosovë – Serbi para dhe pas sulmit të shovinistëve serb në Banjskë  tregon qartë se me çfarë vaksine tradhtie orvatesh të injektosh interesin kombëtar. Duke u sjellë si prodhues dhe si shpikës i vaksinave të problemacitetit kombëtar, madje i të gjitha vaksinave problemore që duhej të kishte Shqipëria tashmë para dhe mbrapa të ndjek hija prej bashkëpunëtori krimi e aferës monstruoze McGonigal që miqtë e tu lobistë të japin kurajo që të shprehesh se nuk je i shqetësuar.

Duket që dëshira  jote  prej mburraveci proverbial është bërë një mall tashmë mjeran, sepse po sheh që shumëkush nuk po pi më nga uji i gamiles tënde që po soset në shkretëtirën e vetmisë ku do të dergjesh në perspektivën tënde  politike të dëshpërimit. Vetëm se një gjë po e harron dhe bën krim që e harron. Ky popull i varfëruar më shumë se kurrë gjatë mandateve të tua dhe i shfrytëzuar si kurrë ndonjëherë, deri në palcë nga PPP-të e tua korruptive nuk harron dhe do të kërkojë llogari deri në poshtërsinë e tënde më të fundit, edhe sikur ti  të arratisesh në vetminë e zhgaravinave të tua alla kreative.

Edhe aty në mes bojërave të studios së Surrelit apo të një galerie që mund të hapësh në Paris apo Berlin me lekët që ke ndarë me oligarkët, pamëshirëmisht edhe në kohën e pandemisë, ty do të  kërkojnë një për një çdo gjë që i ke bërë dhe si i ke bërë gjatë këtyre viteve.

Do ta kërkojnë edhe për zvarritjen që i solle ekonomisë nga mungesa e vizionit, edhe për lënien në dorë të fatit dhe të darës shtrënguese të pandemisë, të të gjitha llojeve të bizneseve që “ulërinin” për ndihmë ekonomike nga shteti i tyre që i kishin paguar taksat një jetë të tërë, dhe që si askund në Evropë e botë, morën  si ndihmë veç lëmoshë, tallje dhe propagandë fyese, lustruar në ekranet,fotografitë e mashtruesit global  dhe shtypin kapilar të qeverisë, si planin më të mirë të mundshëm të “pamundësisë ekonomike” ku e ka zhytur vendin kriza qeverisëse.

Po si qershia mbi tortë e propagandës ose bishti prapa shallvareve të kryeministrit qëndron  arroganca  tënde dallkauke, që përtej qinqjit të veshur “modern” me brekushe e çitjane të modës, fsheh  “ujkun” e pangopur për pushtet që i shkon për bukuri personazhit të Fishtës me emrin   “brandevrek hafija”.  Vetëm se këtij ujku duket se i kanë  rënë përfundimisht dhëmbët, pasi shqiptarët nuk harrojnë asgjë, as patriotizmin e nëndheshëm që shpie ujë në  tradhtinë më të madhe kombëtare  me idenë e tij   të ndarjes së trojeve shqiptare në Kosovë, as me plagët qindramiliona eurosh të borxheve në Arbitrazh që i le trashëgim çdo qytetari shqiptar, megallomania jote  e verbër. Çdo familje shqiptare do të kërkojë llogarinë deri në qindarkën e fundit,për paaftësinë haluçinante ligjore dhe mungesës së respektimit të kontratave që kryeministri e ka në ADN-në e vet, duke ia transmetuar kështu si “mesazh udhëheqës” të gjithë zyrtarëve të administratës së tij”.

Mund të zgjatesh më shumë në listën e bëmave që ja kanë zhveshur rrobat e qepura aq bukur me propagandë të kryeministrit që tashmë në fushatën e zgjedhjeve të vitit 2025 që e ka nisur një vit e gjysmë më përpara, duke futur  liderin e opozitës në burg politikë ngaqë nuk di të ofrojë gjë tjetër përveç represionit, edhe kur i thonë që je lakuriq, i ngjan vetja si i veshur. Është rrjedhojë e një gjendjeje të vështirë një sëmundje e tillë e vetëbesimit që e bën të vazhdojë të ecë lakuriq, ndaj arroganca  e dalldisë që e kap herë pas here, duke sharë e fyer sa majtas sa djathtas, kë sheh e kë mendon më parë, nuk ka shumë rëndësi për ta mbuluar trupin e tij të stërmadh të gënjeshtrës dhe paturpësisë.

Çdo fyerje  dhe poshtërsi e hedhur si dorashkë sfide ndaj opozitës është thjesht një gjethe fiku që s’mbulon dot asgjë, përkundrazi e bën akoma dhe më grotesk. Mund t’i ngatërrohet goja edhe nga inati, mund t’i shpërfytyrohet  fytyra nga frika, edhe nga urrejtja, por edhe nga psikoza e humbjes kur merr fjalët e përçmimit dhe urrejtjes e i përdredh  nëpër gojë. Ndaj, nuk dihet se cila nga këto simptoma psikologjike e ka shpënë deri në përdorimin e fjalës “në të s’ëmës”   dikur ndaj një ish-drejtuesi rilindas , por ama dihet në mënyrë të sigurt se kemi të bëjmë me një rast patologjik, të cilit i duhet t’i përgjigjesh me po të njëjtën arrogancë.

Ndaj “në të s’ëmës” do shkojnë të gjitha hakmarrjet, kultura e mbrapsht politike dhe  intrigat e tua makbethiane, Edi Rama!

Kjo është përgjigjja paraprake e fitores triumfale që po përgatit fundin e   monstrës tënde.

As afrikanët nuk duan të vijnë Shqipëri: Ne kemi nevojë për siguri sepse nuk e dimë…

Marrëveshja Shqipëri-Itali për ndërtimin e dy qendrave në Shëngjin e Gjadër për të strehuar emigrantët dhe azilkerkues, ka shkaktuar reagime të shumta në rrjet.

Mediat e huaja shkruajnë se për disa nga njerëzit që aktualisht strehohen në një kamp në Tunis, Shqipëria nuk është destinacioni i zgjedhur për ta. Refugjatët shprehen skeptikë për gjendjen e sigurisë në Shqipëri.

“Ne kemi nevojë për siguri sepse nuk e dimë se çfarë do të ndodhë me ne në Shqipëri,- tha Ahmed, një sudanez.

Sipas marrëveshjes pesëvjeçare, Shqipëria do të strehonte deri në 3000 emigrantë të shpëtuar nga ujërat ndërkombëtare në çdo kohë. Meqë kërkesat për azil pritet të zgjasin rreth një muaj për t’u përpunuar, numri i azilkërkuesve të dërguar në Shqipëri mund të arrijë deri në 36,000 në një vit.

Shqipëria nuk është anëtare e Bashkimit Evropian dhe ideja e dërgimit të azilkërkuesve jashtë bllokut është e diskutueshme. Marrëveshja u miratua nga presidentja e Komisionit Evropian Ursula von der Leyen si një shembull i të menduarit jashtë kutisë, por është kritikuar gjerësisht nga grupet e të drejtave. Marrëveshja, e nënshkruar në nëntor midis kryeministrit shqiptar Edi Rama dhe kryeministres italiane Giorgia Meloni, është pjesë e përpjekjeve të Melonit për të ndarë barrën e trajtimit të migracionit me vendet e tjera evropiane./African News

https://www.africanews.com/embed/2485202


Send this to a friend