Në Samitin e Diasporës, më shumë se përfaqësueset e qeverisë, më tërhoqën vëmendjen gazetaret që drejtonin panelet!

Edhe teksa i shikoja, mendova për respektin e humbur ndaj gazetarisë.

Por, në fund të fundit, kush e respekton një prift kurorëshkelës që predikon besnikërinë martesore në kishë?

Pastaj vendosa ta zbus gjykimin dhe i thashë vetes:

Njerëzit e zakonshëm e modelojnë sjelljen, aspiratat dhe vetëvlerësimin e tyre duke u krahasuar me ata që kanë arritur status dhe dukshmëri. Antropologët e kanë dokumentuar këtë model në shoqëri; ekonomistët e sjelljes e vëzhgojnë atë në tregjet e konsumit; psikologët socialë e shohin në formimin e identitetit të të rinjve. Ne jemi të programuar të nxjerrim përfundimin “çfarë ka vlerë” nga ato që duken se janë të suksesshme.

Zeqineja është modeli i suksesit në këtë shoqëri; përse pres që gazetaret tona të sillen e të flasin ndryshe?

Nga sjellja, fjalët dhe pyetjet e tyre ka pak për të mësuar. Por, të paktën, të shtyjnë të mendosh, edhe pse ky proces fillon përdhunshëm me pyetjen:

What the fuck?!