VOAL

Rrap shekullor*- Poezi nga ARIF EJUPI

March 2, 2026

Rrap shekullor pranë udhës

që çon në Bllacë e Toplicë,

në tokën e të parëve të mi.

Atje ku ende,

sikur nga varret, dëgjohet gjëma

e nënave dhe fëmijëve

të atij dimri të zi.

Bishat e tërbuara të stepave të Karpateve,

me bekimin e të çmendurës së Bosforit,

dogjën mbi 600 fshatra

dhe vranë mijëra pellazgo-dardanë

me plisa të bardhë.

Dimër i tërbuar i 1878-ës,

qofsh mallkuar që na dëbove

nga Shqipëria e vjetër

dhe na dhe emrin muhaxhirë.

Rrënjët e trungut, të zhytura në gjakun e shqiptarëve,

s’thahen e s’harrohen kurrë.

ARIF EJUPI

*Shënim:

Kjo poezi u kushtohet dëbimeve masive të shqiptarëve nga Sanxhaku i Nishit dhe trevat

përreth gjatë viteve 1877–1878, si pasojë e dhunës së ushtrive serbe. Mijëra familje shqiptare

u shndërruan në muhaxhirë, duke lënë pas tokat, varret dhe historinë e tyre të trishtë.

Fjalë kyçe: Arif Ejupi