Mbrëmë u zhvillua protesta e 112-të radhazi në Tiranë kundër qeverisë dhe kryeministrit Edi Rama.

Si zakonisht, qytetarët janë mbledhur më parë në Sheshin Skënderbej, me pankarta në duar, të cilat shprehin qartë arsyet e protestës së tyre dhe kërkesat e panegociueshme që kanë.

Mes shumë kërkesave të drejta që kanë, protestuesit sot kanë vënë theksin te nevoja për ndryshimin e Kodit Zgjedhor. Ata kërkojnë që zgjedhjet parlamentare në Shqipëri të zhvillohen 100% me lista të hapura, me qëllim që çdo deputet në Parlament të jetë aty për shkak të vullnetit të popullit, dhe jo dëshirës së kryetarit të Partisë.

“Duam proporcional kombëtar që lojtarët t’i zgjedhë ky popull sot, se me ekipin e trajnerit të korruptuar SPAK-u po e mbush burgun plot”,- thuhet në një pankartë.

“Listat s’janë pronë, mandatet s’janë pazar, hapini 100% le të zgjedhë çdo shqiptar”,- shkruhej në një tjetër. Panorama

Aktivisti Mirjan Aliaj u ka bërë thirrje shqiptarëve që të mblidhen për protestë masive para Parlamentit më 8 tetor, kur mazhoranca socialiste pritet të votojë hartën e re territoriale, e cila parashikohet të ketë 46 bashki, nga 61 që ekzistojnë aktualisht.

Në protestën e 112-të para Kryeministrisë, protestuesi u bëri thirrje veçanërisht banorëve të bashkive që do të shkrihen nga reforma territoriale, që me anë të protestës para Parlamentit, mos të lejojnë deputetët të votojnë kundër vullnetit të popullit.

“I bëj thirrje çdo shqiptari që është në këtë bulevard dhe çdo shqiptari që ndjek, por nuk është këtu, në datën 8 tetor, nëse plani i qeverisë nuk do të ndryshojë, do të mblidhemi para Kuvendit të Republikës që mos ta lejojmë qeverinë e Edi Ramës që t’i shkrijë bashkitë. I bëjmë thirrje banorëve nga bashkitë që preken nga harta e re territoriale të jenë në Kuvendin e Republikës dhe mos t’i lejojnë këta deputetë që votojnë kundër vullnetit popullor të ndryshojnë hartën administrative të Shqipërisë”,- tha Alikaj. gsh

Aktivistja Luçiana Kokaj mbajti fjalën e saj të zakonshme, në ditën e 112-të të protestës para godinës së kryeministrisë.

Ajo bëri thirrje që qytetarët të bashkohen masivisht, deri në largimin e regjimit.

“Sot vijon rezistenca e shqiptarëvem e atyre që duan Shqipëri të lirë. Pavarësisht propagandës së qeverisë dhe tendecës për ta shuar protestën, nuk ia kanë dalë. Unë sonte si banore e Rrjollit kam një mesazh për oligarkun. Kur të promovosh resortin, tregohu i sinqertë me agjentët imobilarë dhe mos iu thuaj që e ke zgjidhur problemin me pronarët. Thuaji të vërtetën që ju jeni në gjykatë me pronarët, që çështja po trajtohet në gjykata të Shkodrës dhe Tiranës. Për të gjithë shqiptarët që duan të investojnë, bëni kujdes ku hidhni paratë. Banorët e Rrjollit nuk kanë hequr dorë nga të drejtat e tyre. Aty nëse do zhvillohet, do duhet të zhvillohet duke u respektuar natyra”, tha ajo. gsh

Profesori amerikan, Edward Joseph, në një intervistë për Kallxo.com, ka thënë se vendimi i Gjykatës Speciale është jashtëzakonisht shqetësues dhe sipas tij të krijon përshtypjen se ka hedhur në baltë gjithë atë që ka ndodhur në Kosovë gjatë viteve 90-tave, shkruan Express.

Ai ka thënë se gjyqtari do të duhej të merret parasysh praktikat e ndjekura nga Gjykata Ndërkombëtare për Ish-Jugosllavinë dhe të ishte në dijeni për atë se çfarë krimet kanë kryer serbët.

“Është për të ardhur keq, unë isha mjaftë i habitur me lartësinë e këtyre dënimeve”, ka thënë Joseph.

Megjithatë ai e gjen si mjaftë pozitive faktin që gjykata nuk i gjeti fajtor asnjërin prej të akuzuarve për aktakuzën për krime kundër njerëzimit.

“Kjo nuk është thjeshtë hollësi teknike. Krimet kundër njerëzimit janë shumë më serioze” ka shtuar tutje Joseph.

Ai ka thënë se zyrtarët në Kosovë duhet ta përsërisin një gjë të tillë.

Ish-deputeti socialist, Halit Valteri ka reaguar me një postim të gjatë në rrjetet sociale, këtë herë përmes një rrëfimi që, sipas tij, nisi nga një bisedë e zhvilluar në një nga tavolinat e hotel “Rogner” në Tiranë.

Valteri tregon një episod ku një personazh i njohur i biznesit e ka përshkruar një ministre me shprehjen “ministrja që ha burra”, duke e shndërruar më pas këtë metaforë në një kritikë më të gjerë ndaj mënyrës se si, sipas tij, pushteti përqendrohet dhe shtrihet mbi njerëzit, institucionet dhe biznesin.

Valteri nënkupton se bëhet fjalë për Belinda Ballukun, që sipas tij “është kthyer në një kuçedër që ha pushtetin dhe njerëzit”.

“Prandaj pyetja që duhet të bëjmë nuk është vetëm sa ka përpirë kjo kuçedër. Pyetja e vërtetë është sa do ta lejojmë të përpijë. Sepse në momentin kur pushteti fillon të përpi njerëzit, pasurinë, institucionet dhe në fund vetë shtetin, nuk kemi më thjesht një histori për një “ministre që ha burra”. Kemi historinë e një shoqërie që duhet të vendosë se ku e vendos kufirin. Dhe kufiri duhet të jetë i qartë: pushteti është për t’i shërbyer shtetit, jo për ta ngrënë atë”, konkludon Valteri.

Postimi i Halit Valterit

Isha ulur dje në një nga ato tavolinat e Rognerit ku kafeja e mëngjesit shoqërohet shpesh me biseda pune, telefonata, takime dhe histori që zakonisht nuk dalin nga tavolina. Atmosfera ishte e qetë, kafeja sapo ishte servirur dhe biseda kishte nisur si një takim i zakonshëm pune. Po flisnim për punë, njerëz, projekte dhe atë botë të ndërlikuar ku biznesi dhe politika takohen shpesh, herë hapur e herë nën zë. Pas bisedës me personin që më kishte ftuar, në tavolinë u bashkua edhe një personazh i njohur i kryeqytetit, nga bota e biznesit. Në fillim biseda vazhdoi normalisht, me ato batutat dhe komentet që shoqërojnë zakonisht një kafe mes njerëzish që kanë parë e dëgjuar shumë. Por në një moment, në mes të bisedës, u tha një fjali që nuk e kisha dëgjuar më parë: “Ministrja që ha burra.” E dëgjova, qesha lehtë nga mënyra se si u tha dhe prita që të kalonte si një batutë tavoline. Por nuk kaloi. Përkundrazi, sa më shumë vazhdonte rrëfimi, aq më shumë ajo fjali filloi të merrte një kuptim tjetër. Sepse nuk po flitej thjesht për një person që kishte pushtet, influencë apo karakter të fortë. Po përshkruhej një subjekt që, sipas atij rrëfimi, kishte një oreks që nuk njihte kufij. Një subjekt që nuk hante vetëm burra. Përpinte ministra, drejtorë, zyrtarë, biznesmenë, shoferë, punëtorë, kushdo që i dilte përpara. Dhe aty m’u kujtuan përrallat e fëmijërisë, ato ku kuçedra e zezë del nga errësira dhe nuk pyet kush je, nga vjen apo çfarë ke bërë. Të sheh, të kap dhe të përpin. Vetëm se kuçedra e kësaj historie ishte më moderne. Ajo nuk ushqehej me mish. Ushqehej me pushtet.

Në fillim përpin një njeri, pastaj një tjetër, më pas një drejtore, një zyrtar, një biznesmen. Dikë e afron, dikë e bën të varur, dikë e vendos në një pozicion, dikujt i hap një derë, dikujt tjetër ia mbyll. Një telefonatë, një firmë, një emërim, një kontratë, një favor, një heshtje. Dhe me çdo kafshatë, kuçedra rritet. Në një moment nuk është më e nevojshme të përpi njerëzit. Mjafton t’i ketë nën kontroll. Sepse forma më e sofistikuar e pushtetit nuk është të të hajë. Është të të bëjë të besosh se nuk mund të jetosh pa të.

Por një kuçedër me një oreks të tillë nuk mund të ndalet te njerëzit. Pas njerëzve vijnë institucionet, drejtori, zyrat, procedurat dhe vendimmarrja. Dhe aty metafora bëhet më serioze. Sepse kur pushteti fillon të përpijë institucionet, nuk kemi më thjesht një histori për njerëz të fuqishëm. Kemi një problem me vetë shtetin. Institucioni që duhet t’i shërbejë qytetarit shndërrohet në një vegël të pushtetit. Procedura që duhet të jetë e njëjtë për të gjithë fillon të ketë përjashtime. Ligji fillon të duket i madh për të dobëtin dhe i vogël për të fortin. Dhe kështu, kafshatë pas kafshate, kuçedra nuk përpin më individë. Përpin barazinë përpara shtetit.

Pastaj vjen pasuria. Apartamente, vila, makina, jahte, prona dhe para. Euro, paund, franga, lekë. Për një oreks të tillë, monedha nuk ka rëndësi. Rëndësi ka mundësia për të marrë. Sepse kur pushteti kthehet në instrument pasurimi, kufiri mes asaj që është publike dhe asaj që është private fillon të mjegullohet. Një vendim publik mund të shihet si mundësi private, një post si kapital, një institucion si territor, një marrëdhënie si investim dhe një privilegj si të drejtë.

Dhe atëherë kuçedra fillon të rritet me shpejtësi. Sepse kuçedra nuk ngopet. Kur merr një zyrë, kërkon një tjetër. Kur kontrollon një institucion, kërkon një tjetër. Kur ka një biznes pranë pushtetit, kërkon një tjetër. Kur ka një pronë, kërkon të dytën. Kur ka një milion, kërkon të dytin. Dhe kur ka njerëz që i binden, kërkon edhe ata që ende nuk i binden. Ky është paradoksi i pushtetit pa kufij: nuk ka nevojë të jetë gjithmonë i uritur; mjafton të mos dijë të ngopet.

Kuçedra e përrallave ka shtatë koka. Kuçedra moderne mund të ketë shumë më tepër. Një kokë për pushtetin, një për paratë, një për ndikimin, një për institucionet, një për biznesin, një për njerëzit dhe një tjetër për heshtjen. Sepse pa heshtjen, kuçedra do ta kishte shumë më të vështirë të jetonte. Ajo ka nevojë për errësirën, ka nevojë për frikën, ka nevojë për njerëz që shohin dhe heshtin, për njerëz që dinë dhe bëjnë sikur nuk dinë, për njerëz që thonë: “Kështu është politika.”

Por nuk duhet të jetë kështu. Sepse politika nuk është një tavolinë ku disa hanë dhe të tjerët presin radhën. Shteti nuk është pronë e atij që ka më shumë pushtet. Institucionet nuk janë zgjatime të interesave personale dhe qytetari nuk është ushqim për oreksin e askujt.

Në përrallat e vjetra, kuçedra në fund përballej me heroin. Në jetën reale nuk ka gjithmonë një hero që vjen në momentin e fundit me shpatë në dorë. Ka ligje, ka institucione, ka media, ka drejtësi, ka qytetarë dhe ka njerëz që duhet të flasin. Dhe mbi të gjitha, ka dritë. Sepse kuçedra mund të jetë e fuqishme në errësirë, por drita e bën të dukshme.

Prandaj pyetja që duhet të bëjmë nuk është vetëm sa ka përpirë kjo kuçedër. Pyetja e vërtetë është sa do ta lejojmë të përpijë. Sepse në momentin kur pushteti fillon të përpi njerëzit, pasurinë, institucionet dhe në fund vetë shtetin, nuk kemi më thjesht një histori për një “ministre që ha burra”. Kemi historinë e një shoqërie që duhet të vendosë se ku e vendos kufirin. Dhe kufiri duhet të jetë i qartë: pushteti është për t’i shërbyer shtetit, jo për ta ngrënë atë. bw

Greqia po zgjeron një program financiar për të nxitur banorët të vendosen në zona të largëta kufitare, siç janë ato në kufi me Shqipërinë dhe rajone që po përballen me rënie të popullsisë. Aplikimet për programin e përmirësuar “Zhvendosje” pritet të hapen në muajin tetor, ndërsa qeveria synon të frenojë shpopullimin dhe të forcojë komunitetet në zonat më të izoluara të vendit.
Ministrja e Kohezionit Social dhe Familjes, Domna Michailidou, ka bërë të ditur se programi do të zgjerohet edhe në zona të reja, përfshirë ishullin Kastellorizo. Sipas saj, mbështetja financiare duhet të shoqërohet edhe me shërbime publike, infrastrukturë dhe kushte më të mira jetese për banorët.

Programi parashikon një mbështetje financiare deri në 10 mijë euro për qytetarët dhe familjet që vendosin të zhvendosen përgjithmonë në zonat e përcaktuara. Gjithashtu, 50% e shumës do të mund të merret paraprakisht, për të ndihmuar familjet me shpenzimet fillestare të zhvendosjes. Një tjetër ndryshim lidhet me kriteret e përfitimit. Nuk do të jetë më e detyrueshme që aplikanti të ketë një kontratë pune të siguruar paraprakisht, duke e bërë programin të aksesueshëm edhe për të vetëpunësuarit, punonjësit në distancë dhe të diplomuarit e rinj.

Programi, i nisur fillimisht në zona si Evrosi, është zgjeruar në gjashtë njësi rajonale: Kastoria, Serres, Follorina, Kilkisi, Pella dhe Drama. Në skemë janë përfshirë gjithashtu disa komuna malore dhe rurale në Janinë, me përjashtim të bashkisë kryesore të Janinës, si dhe Filati dhe Suli në Thesproti. Për ishuj të veçantë si Kastellorizo parashikohet një skemë tjetër mbështetjeje, me 5 mijë euro në vit, ndërsa jepen edhe 1 mijë euro shtesë për çdo fëmijë. Kjo mbështetje mund të përfitohet si nga punonjësit e sektorit publik, ashtu edhe nga ata të sektorit privat. Ministrja Michailidou ka theksuar se subvencionet financiare, të vetme, nuk janë të mjaftueshme për të ndalur shpopullimin. Sipas saj, programi duhet të shoqërohet me bashkëpunim me komunitetet lokale, krijimin e çerdheve dhe shkollave, si dhe përmirësimin e shërbimeve shëndetësore. Qeveria greke synon që përmes kësaj skeme të tërheqë banorë të rinj dhe familje drejt zonave që po humbasin popullsinë, duke e kthyer mbështetjen financiare në një nxitje për rigjallërimin ekonomik dhe demografik të tyre. bw

Pas përfundimit të fjalimeve, protesta e 111-të kundër qeverisë dhe kryeministrit Edi Rama ka vijuar me marshim në Tiranë.

Qytetarët kanë përsëritur kërkesën për dorëheqjen e kryeministrit, të cilën e cilësojnë si të panegociueshme.

Gjatë marshimit janë dëgjuar thirrje kundër Ramës dhe qeverisë. “Ju erdhi fundi”, “Shqipëria kërkon revolucion” dhe “Edi Rama frikacak, do të çojmë ty në SPAK” janë disa nga sloganet e protestuesve.

Qytetarët kanë deklaruar se do të vijojnë qëndresën e tyre në kryeqytet. Protestuesit shprehen se protesta nuk do të ndalet deri në plotësimin e kërkesave të tyre. Marshimi vijon në rrugët e Tiranës pas përfundimit të fjalimeve në protestën e 111-të. gsh

Përfundoi protesta e 111-të kundër qeverisë dhe kryeministrit Edi Rama, ndërsa qytetarët e kanë mbyllur marshimin sërish poshtë zyrës së kryeministrit.

Pas marshimit në disa prej akseve të Tiranës, protestuesit janë rikthyer në Bulevardin “Dëshmorët e Kombit”, aty ku zhvillohet çdo ditë protesta e tyre.

Në përfundim të marshimit, protestuesit kanë përsëritur thirrjet kundër kryeministrit Edi Rama.

“Arrestoni Ramën!” dhe “Jep dorëheqjen!”, kanë brohoritur qytetarët poshtë zyrës së kryeministrit. gsh

Mali i Zi synon një rritje të fortë të pagave duke nisur nga janari i vitit 2027. Qeveria ka miratuar paketën e ligjeve që i hap rrugën modelit të ri të pagave, të quajtur “Euro Model”, i prezantuar nga kryeministri Milojko Spajić.

Por reforma nuk parashikon rritje vetëm për punonjësit me pagë minimale. Qeveria synon të ulë më tej taksat dhe kontributet mbi punën, në mënyrë që një pjesë më e madhe e kostos që paguan biznesi të përfundojë në pagën neto të punonjësit.

Spajić dha edhe një shembull konkret. Për një punonjës që sot merr 1,600 euro neto, punëdhënësi shpenzon rreth 1,980 euro. Me modelin e ri, sipas përllogaritjeve të qeverisë, me të njëjtën kosto prej 1,980 eurosh, paga që merr punonjësi do të rritej në 1,870 euro neto.

Në total, qeveria përllogarit se nga ndryshimet do të përfitojnë më shumë se 250 mijë të punësuar, si në sektorin privat, ashtu edhe në atë publik. Synimi është që rritja më e madhe në përqindje të shkojë te punonjësit me të ardhurat më të ulëta.

“Euro Model” prek edhe pensionet. Nga viti 2027 ato parashikohet të indeksohen katër herë në vit, ndërsa qeveria pret që pensioni mesatar të kalojë 600 euro dhe pensioni minimal të jetë mbi 500 euro. Përpara hyrjes në fuqi të skemës, në dhjetor 2026, qeveria ka njoftuar edhe një pagesë shtesë prej 100 eurosh për çdo pensionist.

Por rritja e fortë e pagave ngre edhe pyetjen se si do të financohet reforma. Qeveria argumenton se kostoja do të mbulohet nga rritja e konsumit dhe punësimit, lufta kundër ekonomisë informale, disiplina e shpenzimeve, kthimi i diasporës dhe masa të tjera fiskale.

Në këtë kuadër, Podgorica paralajmëron edhe një masë që prek tregun e pronave: rritjen e vëmendjes ndaj tatimit mbi banesat dhe shtëpitë e treta që mbahen bosh, me argumentin se një pjesë e stokut të banesave mbetet jashtë tregut ndërkohë që të rinjtë përballen me qira të larta.

Ambicia e Podgoricës është që efekti i reformës të mos ndalet te pagat minimale.

Reforma lidhet nga qeveria edhe me procesin e integrimit europian dhe përpjekjen për të frenuar emigracionin. Mesazhi i Spajić për malazezët që jetojnë jashtë vendit ishte i drejtpërdrejtë: “Kthehuni. Mali i Zi ju pret.” GSH