VOAL

VOAL

Copyright © 2022

VOAL

PULS I BLERTË – Cikël poetik nga RUZHDI GOLE

February 8, 2026
NUHATJE
.
O pyll…
shpëtofsh
prej njeriut !
.
O pyll …
ti, ndërkohë
njerëzorin shpëto !…
.
FLUTURIMI
.
Më lëvdonin mua,…
tani më lëvdojnë kapelen
s’m’i shohin zogjtë që ende
më fluturojnë shpejt nga duart.
.
E heq kapelen,
e fluturoj në ajër
zogjtë e marrin
për strehë
ditën e diellit e të shiut,
O njerëz,
kokën mos
ma lëvdoni mua
lëvdoni zogjtë që
fluturojnë ende
nga gishtat e njeriut.
.
FLUTURIM LOTI
.
Një pëllumb vërtitet
rreth kokës sime
.
më çukit në kafkë
lehtë m’i puth sytë,
.
m’i çukit gishtrinjtë
si të kem thërrime
.
më çukit në puls..
.
Kraharon
ky pëllumb
hovshëm
me plisin më të blertë,
.
don t’shkoj atje
ku bota s’ka
thonj,
.
ku njeri s’e vret.
.
SHAKA E QETË
.
Oooo, kam frikë se nuk vdes.
.
Po nuk vdiqa
ca macezeza
në vesh do më mjaullijnë,
lëkurën e thatë
(dikur membranë rimtë)
do ma vyshkin sëmundjet pabesisht.
.
Lëkurën e artë të moçmërisë.
.
Sot, blertë veshur nga kodra, …
ndër fjalë përtërihem
nesër pasnesër
s’jam i shtëpisë
ndoshta …
.
Kam frikë se (nuk) vdes.
.
PËR T’U SHPLODHUR
.
Sa herë çel sytë era, era në mjedis
përpara sheh flutura të ndjera
dhe plehëra
.
kujt t’i’a kallzojë me gisht ?
.
Sa herë rrëmbehet shiu
shiu jo aq i pabesë
sheh kishën
prej njeriu
kokën e rrufesë.
.
Sa herë lëndohen lulet
era qan në mjedis,
.
begatojmë
pastërtisht nga kryet
.
dikush, në rrënjë, na bën pis.
.
BEFTË
.
Mbrëmë fluturoi
pëllumbi yt i gjelbër …
.
Njitash, në mëngjes
fluturimi qetoi
habie beftë.
.
Për krahun e k’putur të zogut
ejani të mbajmë zi,
të thërrasim lulet
bletët haretë,
.
hareja u përlot
ndjell e ndi
vinte nga një festë…
.
Tek bleta nektari u ngjeth.
.
Lulja në shi u mbyt
n’ajri iu këputën
sytë.
.
Guri që qëlloi zogun
drithmoi u thërrmua,
.
njeriu që qëlloi zogun
dhe qiellin
s’ka lotë
.
me heshtjen e tij te fshehtë
mua më kërcënon sot
në mos
është duke më kafshuar..
.
PËRMENDJE
.
Drurët roje janë, s’janë roje,
degët dashje padashje
era i merr në duar,
.
degët përhapën krahët
sa u përmenda shiun
mbrojnë çka
ne duam.
.
Nuk i fshihet erës asnjëherë
droja, ngrohur më shpejt
nga gjithë ledhatimet,
.
sa përmenda erën
më shumë nisa
të rroja
shi i ngazëllyer
plot farëra vetëtime…
.
TEK KULLA ANZHUI
.
Harlisen gishtat, ledhin mëngjesin
ishullin e ri të së bukurës, harlisin
kodrën me kopshtet frutikulturë.
.
Mëngjesi në kodër
thith ajër,
ajër,
ajër,
.
qyteti ynë tëposhtë
majave krenohet
shpesh grabit
nga tanët.
.
Nën kodrën djeg’ gjysmë
qyteti s’ngopet
me ajër …
.
Megjithatë, ky mëngjes
ndjehet ishulli i ri i së bukurës,
.
kodra vë në gjumë farin jo kullën.
.
RREZMË
.
Drurët i gjenden
pranë njëri – tjetrit,
në cikmë
afrojnë gishtat
i puqin të ngrohen,
ujërat e tepërta
thithin
në përmbytje,
rrezet
ia shpërndajnë
njëri-tjetrit njësoj
.
asnjëherë nuk grinden
për foletë e pëllumbave.
.
SKULPTURË DYRRAHASE
.
Gishtat ende xixojnë
me hope dhe droje
durim e daltë
.
rrembat bubullima
.
korifeu, kori, rojet
mpihen acartë.
.
Acari i ri rrebeshëm
sosje nuk soset
vrenjtet vrujim,
.
pendët e territ
shkunden
me hope
.
teatri vishet me sqimë.
.
Skulptura
të rënda, të lehta
plot rrokullima në fyt,
.
qyqe qyqesh
të vërteta
.
Qyqe, afrohu, m’u hiq sysh !
.
FALJE
.
Kjo pëllëmbë
të lëndon
ledhaton …
.
falja detit,
.
falja ishullit
plot sy
që vrojton
.
ta mbaj mbi vetull
.
të shkund retë
shira shëndeti.
.
Kjo pëllëmbë
të nxeh ftoh
në palcë …
.
Jepja gurit,
.
të thërrmoj
me një popël
peshkun e artë
.
tjetër fat
dinak truri.
.
Kjo pëllëmbë
shpërndan
gishtrinjtë
te një hark,
diku tjetër
short,
.
nëpër pyll harlisen
njëqind sëpata marrëzisht
për drurët e njomësht në gjoks.
.
Ku i ke sytë, oh, o Njeri
për kurorën flokë Art ?
Ti, as veten tënde
më s’e  prin
as e mbart.
.
Jetë, ç’të bëjmë fli, o jetë …?
pyllin që qan, urtinë
më të gjelbërtin
alfabet ?
  • twitter
  • facebook
  • linkedin
Fjalë kyçe:

Lajmet me interesante

Lajmet e fundit

ARKIVA E LAJMEVE

Kliko këtu për të parë arkivën e lajmeve

Send this to a friend