Ish-kreu i mbrojtjes ajrore të IDF-së shpjegoi për gazetën izraelite Jerusalem Post se si Irani dyfishoi rrezen e veprimit të raketave të tij balistike brenda natës.
Për vite me radhë, si Izraeli ashtu edhe SHBA-ja kanë paralajmëruar se testet satelitore të Iranit mund të përfshijnë elementë me përdorim të dyfishtë, të cilët mund të çojnë në ndërtimin e raketave balistike ndërkontinentale, si konvencionale ashtu edhe bërthamore.

Lëshimi i një rakete balistike nga Irani në një rreze veprimi prej rreth 4,000 kilometrash, duke tejkaluar 2,000 kilometrat që pjesa më e madhe e botës kishte shpresuar se do të mbetej nën atë limit, ka të ngjarë të ketë rezultuar nga përdorimi i një rakete balistike me një proces lëshimi me dy faza, të ngjashëm me atë të satelitëve.
Kështu ka deklaruar ish-shefi i mbrojtjes ajrore të IDF-së, gjeneral brigade Ran Kochav, për The Jerusalem Post të dielën.

Kohav tha se lëshimi “dyfishoi aftësinë e provuar të Iranit brenda natës” për të synuar bazat amerikane dhe britanike në Diego Garcia në Oqeanin Indian.

Duke i bërë jehonë deklaratës së Shefit të Shtabit të IDF-së, Gjeneral Major Eyal Zamir, të shtunën në mbrëmje se distanca shtesë ka të ngjarë të ketë ardhur nga një mjet lëshimi që përdorte faza të shumëfishta, Kochav vuri në dukje se Irani ka punuar për vite me radhë në teknologji të tilla lëshimi me dy faza për të provuar të dërgojë satelitë në hapësirë.

Për vite me radhë, si Izraeli ashtu edhe SHBA-ja kanë paralajmëruar se testet satelitore të Iranit mund të kenë elementë me përdorim të dyfishtë, duke çuar në raketa balistike ndërkontinentale, si konvencionale ashtu edhe bërthamore.

Ndërsa Republika Islamike e ka mohuar gjithmonë këtë mundësi, është e mundur që lançimi i së shtunës të ketë zbuluar një program sekret që ka funksionuar prej vitesh pikërisht për qëllime të tilla.

Raketë balistike R-27 e modifikuar e epokës së BRSS-së

Duke diskutuar skenarë të ndryshëm, Kochav, i cili më vonë u bë edhe zëdhënësi kryesor i IDF-së, tha se ishte e mundur që lloji i raketës së përdorur të ishte një raketë balistike e modifikuar R 27 e epokës së BRSS-së.
R 27 u lançua kryesisht nga nëndetëset sovjetike dhe mund të ketë pasur aftësi bërthamore, por Irani mund ta kishte modifikuar atë për t’u lançuar nga një platformë tokësore.

Kohav tha se Koreja e Veriut ka përdorur një raketë me një sfond teknologjik të ngjashëm, e cila ka demonstruar aftësinë për të arritur një distancë prej rreth 3,000 kilometrash.

Nëse raketa do të ishte nga familja R 27, Kochav tha se zakonisht do të mbante një kokë rakete me 1.5-2 ton eksploziv.
Sipas Kochav, një mënyrë që rrezja e raketës mund të ishte zgjeruar nga 3,000 në 4,000 kilometra mund të ishte nëse një program sekret do të funksiononte për të lëshuar raketën me një kokë rakete shumë më të lehtë.

Me fjalë të tjera, nëse koka raketore është më e lehtë, atëherë raketa është më e lehtë dhe mund të udhëtonte më larg në më pak kohë duke përdorur të njëjtën sasi energjie dhe një proces të ngjashëm lëshimi.
një rakete balistike ndërkontinentale, pasi aftësitë e lëshimit me dy faza janë fituar tashmë. bw