Poezia ime e parë revolucionare në jetë, e shkruar sot…
Cili varg poezie
sado i pabukur
provincial
që aq shumë duron
shëmtinë e tiranisë
të shkruaj përballon
.
Ç’figura të befta
plot magji ylberore
e mall
nga rr’fimi bien
kur ai, o Zot, hijeson
në përrallë
.
Cila vesë muzgu
pa xixëllonja s’do
të vuante
kur tirani sykeq
bukurinë do t’u
truante
.
Pse gjirin për fëmijën
nëna do të humbte
një natë
kur tirani
fshehtë sehironte
mbi Dhéun e ngratë
.
Kush? Rinia e harruar
njëj agu u zgjua
dhe i bëri be’në
kjo tokë e jona është
për Tyn’zonë, Skënderbenë…
.